အခန်း (၇၈)

ယောင်ရုံသည် မိုးကြိုးပစ်ခံရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားကာ သူမ၏ လှပသော မျက်နှာတွင် နက်နဲသော ဝမ်းနည်းမှု အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

မူလက ယောင်ရုံနှင့် ဆရာဝန်ဖန်တို့သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက လက်ထပ်ပေါင်းသင်းခဲ့သော ဇနီးမောင်နှံဖြစ်ပြီး နှစ်ဦးစလုံး ရှေးဟောင်းဆေးပညာရပ်ကို လေ့လာလိုက်စားရာတွင် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စိတ်ဝင်စားခဲ့ကြကာ အသက်ဝင်ပြီး ချစ်စဖွယ်ကောင်းသော သမီးလေးတစ်ဦးကို မွေးဖွားခဲ့ဖူးသည်။

ထိုအချိန်က ဆရာဝန်ဖန်နှင့် မိန်းကလေးဖန်တို့သည် မဟာနိုင်ငံတော်ဆရာဝန်ထံတွင် ဆေးပညာသင်ယူနေကြပြီး နှစ်ဦးစလုံး ထူးခြားသော အရည်အချင်းများရှိကာ ဖန်ကျီသည် ယောင်ရုံထက်ပင် ပိုမိုကျွမ်းကျင်ခဲ့သည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ဆေးဝါးဧကရာဇ်နန်းတော်တွင် အရေးပါသော ရာထူးများ ရယူထားသော်လည်း မတော်တဆမှုတစ်ခုကြောင့် သူတို့၏ သမီးလေး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရခဲ့ပြီး သူမ၏ အခြေအနေမှာ ယခု သူတို့ရှေ့မှ ကလေးငယ်ထက်ပင် ပို၍ ဆိုးရွားခဲ့သည်။

မဟာနိုင်ငံတော်ဆရာဝန်အပါအဝင် ဆေးဝါးဧကရာဇ်နန်းတော်ရှိ ဆရာဝန်များအားလုံး အကူအညီမဲ့ခဲ့ကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဖန်ကျီသည် မှော်ဘုရားကျောင်းတွင် သူ၏ သမီးကို ကယ်တင်ရန် နည်းလမ်းရှိနိုင်ကြောင်း ကြားသိခဲ့ရသည်။ သူသည် သူ၏ သမီးကို ကုသရန် မှော်ဘုရားကျောင်းသို့ ပို့ဆောင်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် မဟာနိုင်ငံတော်ဆရာဝန်အပါအဝင် ဆေးဝါးဧကရာဇ်နန်းတော်ရှိ လူတိုင်းက ကန့်ကွက်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့သည် တစ်စုံတစ်ဦးကို မှော်ဘုရားကျောင်းသို့ ပို့ဆောင်ခြင်းက မှော်ကုထုံးသည် ရှေးဟောင်းဆေးပညာရပ်ထက် သာလွန်ကြောင်း ဝန်ခံခြင်းနှင့် တူသည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။

ဖန်ကျီ၏ တောင်းပန်မှုများ ရှိသော်လည်း ဆေးဝါးဧကရာဇ်နန်းတော်က သူ၏ သမီးကို မှော်ဘုရားကျောင်းသို့ ပို့ဆောင်ရန် ခိုင်မာစွာ ငြင်းဆန်ခဲ့ပြီး ဖန်ကျီကိုပင် ထောင်သွင်းအကျဉ်းချခဲ့ကြသည်။ ဖန်ကျီ လွတ်မြောက်လာသောအခါ သူ၏ သမီးသည် ယောင်ရုံ၏ ရင်ခွင်ထဲ၌ သေဆုံးပြီး ဖြစ်ခဲ့သည်။

ထိုဖြစ်ရပ်ကြောင့် ဖန်ကျီသည် ဆေးဝါးဧကရာဇ်နန်းတော်အပေါ် လုံးဝ စိတ်ပျက်အားငယ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ဆေးဝါးဧကရာဇ်နန်းတော်မှ ထွက်ခွာပြီး မှော်ပညာကို လေ့လာကာ ရှေးဟောင်းဆေးပညာရပ်နှင့် မှော်ပညာကို ပေါင်းစပ်၍ ဆေးကုသခြင်းကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူသည် မှော်ပညာကို စတင်သင်ယူသည့်အခါ အသက်ကြီးလွန်းနေပြီဖြစ်ပြီး မှော်ပညာကို နားလည်မှုတွင် များစွာ နောက်ကျကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူသည် တစ်ချိန်က ဆရာဝန်တစ်ဦးဖြစ်ခဲ့ဖူးသောကြောင့် ယွီကျင်းတွင် သူ၏ ဆိုးဝါးသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။

ဇာတ်လမ်း၏ အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို သိရှိရသောအခါ ယွင်ရှန်းသည် အတွေးတစ်ခုသာ ရှိခဲ့သည်။

အသိပညာ နည်းပါးမှုက တကယ်ပင် ရယ်စရာကောင်းသည်။

ထိုအချိန်တွင် ယွင်ရှန်းသည် ဆေးဝါးဧကရာဇ်နန်းတော်မှ ဆရာဝန်များသည် အယူသဘောတရားကို အလွန်ဆုပ်ကိုင်ထားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ရှေးဟောင်းဆေးပညာရပ်နှင့် မှော်ကုထုံးအကြား ဤပဋိပက္ခက တရုတ်ရိုးရာဆေးပညာနှင့် အနောက်တိုင်းဆေးပညာတို့အကြား အစောပိုင်း ပဋိပက္ခများနှင့် ဆင်တူနေသည်။

ယန်မျိုးနွယ်၏ အားလုံးကို လက်ခံသော မိသားစုပတ်ဝန်းကျင်တွင် ယွင်ရှန်းသည် တရုတ်နှင့် အနောက်တိုင်းဆေးပညာတို့အကြား အမှန်တကယ် ပိုင်းခြားမှု မရှိဟု အမြဲ ယုံကြည်ခဲ့သည်။ ထိုအစား တစ်ခုချင်းစီ၏ အားသာချက်များကို ယူကာ အားနည်းချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးခြင်း၊ နှစ်ခုကို ပေါင်းစည်းခြင်းက အသက်ကယ်ဆယ်ရေး၏ စစ်မှန်သော အတတ်ပညာဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့သည်။

"ယောင်ရုံ မင်း ငါတို့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ နာကျင်မှုကို ဒီကလေးရဲ့ မိဘတွေ ခံစားရအောင် လုပ်

ချင်နေတုန်းပဲလား"

ဖန်ကျီသည် ကလေးငယ်ကို ခေါ်ဆောင်သွားရင်း မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

အခက်အခဲဖြစ်အောင် လုပ်တော့မည့် ဆေးဝါးဧကရာဇ်နန်းတော်မှ ဆရာဝန်များကို ဖြူဖျော့သွားသော ယောင်ရုံက တားဆီးလိုက်ပြီး "ဖန်ကျီ မင်း ဒီကလေးကို ခေါ်သွားပြီး မကယ်တင်

နိုင်ခဲ့ရင် ဘယ်လို အကျိုးဆက်တွေ ဖြစ်လာမလဲဆိုတာ သိရဲ့လား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

မဟာကျိုးမြို့တွင် ဆရာဝန်၏ မသင့်လျော်သော ပြုမူမှုကြောင့် လူနာသေဆုံးပါက အပြစ်ပေးခံရမည် ဖြစ်သည်။ အပြစ်ပေးခြင်းက ဆရာဝန်၏ အဆင့်လျှော့ချခြင်းမှသည် ဆရာဝန်၏ အရည်အချင်း လုံးဝ ပယ်ဖျက်ခြင်း၊ ရာဇဝတ်မှုဆိုင်ရာ ပြစ်ဒဏ်များအထိ ပါဝင်သည်။

ဤအဖြစ်အပျက်မတိုင်မီ ဖန်ကျီသည် မှော်ပညာနှင့် ရှေးဟောင်းဆေးပညာရပ်ကို ပေါင်းစပ်

အသုံးပြု၍ လူနာအချို့ကို ကယ်တင်ခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်။

သို့သော် ကြီးမားသော အမှားနှစ်ခု ရှိခဲ့ရာ လူနာတစ်ဦး မသန်မစွမ်းဖြစ်ပြီး တစ်ဦးမှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မစွမ်းဆောင်နိုင်ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုအတွက် ဖန်ကျီသည် နှစ်ကြိမ် ရာထူးအဆင့် လျှော့ချခံခဲ့ရပြီး နန်းတွင်းဆရာဝန်မှ ခေါင်းလောင်းဆရာဝန်အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ကလေးငယ်၏ ဒဏ်ရာများမှာ အလွန်ပြင်းထန်နေသဖြင့် ဖန်ကျီ အမှားထပ်လုပ်ပြီး ကလေးငယ် သေဆုံးပါက သူ့ကို စောင့်ကြိုနေသည်မှာ ရာထူးလျှော့ချခြင်းသက်သက် မဟုတ်တော့ဘဲ သူ၏ ဆေးပညာအရည်အချင်းများ တိုက်ရိုက် ရုပ်သိမ်းခံရပြီး ထောင်သွင်းအကျဉ်းချခံရခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ယောင်ရုံ၏ သတိပေးချက်သည် ဖန်ကျီကို စိတ်မပျက်စေခဲ့ဘဲ သူသည် အရေးပေါ် ဒဏ်ရာရနေသော ကလေးငယ်ကို ကယ်တင်ရန်သာ အာရုံစိုက်နေသည်။

ထိုကလေးငယ်သည် ယွီကျင်းမြို့သား မဟုတ်ပုံရဘဲ ဖန်ကျီ ကလေးငယ်ကို ခေါ်ဆောင်ထွက်ခွာသွားသောအခါ မည်သူကမျှ မတားဆီးခဲ့ပေ။

ဖန်ကျီ ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ယွင်ရှန်းသည် သူ့နောက်သို့ ချက်ချင်း လိုက်သွားခဲ့သည်။

ယောင်ရုံက သူမကို တားဆီးလိုသော်လည်း နောက်ကျနေပြီဖြစ်သည်။

ချန်စီးဟိုင်သည် ဖန်ကျီနှင့် ယွင်ရှန်းတို့ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်သောအခါ မကောင်းဆိုးဝါး ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ တူချန်ချင်းကို တိတ်တဆိတ် ခေါ်လိုက်ပြီး "ချက်ချင်း အစိုးရရုံးကို သွား။ ဆရာဝန်တစ်ဦး လူသေစေခဲ့ကြောင်း လျှို့ဝှက် တိုင်ကြားလိုက်ပါ။ နေရာက မြို့အနောက်ဘက်က ဟွေးချွန်း ဆေးခန်းငယ်ပဲ"

ဖန်ကျီသည် ကလေးငယ်ကို ပွေ့ချီကာ ဆေးခန်းသို့ ပြန်ပြေးလာခဲ့သည်။ ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့်သာ ရှိသေးသော်လည်း ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားသော ကလေးငယ်သည် ခရမ်းရောင်သို့ ပြောင်းလဲနေပြီး ခရမ်းသီးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ နှာခေါင်းပေါက်များ တင်းကျပ်နေပြီး အသက်ရှူရန် ခက်ခဲနေသည်။

"ဆရာဝန်ဖန်"

ဖန်ကျီ၏ နောက်မှ ခြေတံတိုသော ယွင်ရှန်းက ကပ်ပါလိုက်လာသည်။

"မင်းပါလား ယွင်ရှန်း။ ဘာလို့ ပြန်လာတာလဲ။ ကောင်းပြီ မင်း ငါ့နောက် ဆေးခန်းကို လိုက်ခဲ့။ မင်းရဲ့ ခရီးဆောင်အိတ်ကို ထုပ်ပြီး မင်းရဲ့ အဖေကို ခေါ်သွားလိုက်။ မင်းအဖေရဲ့ တိမ်မက်ရေခဲ အိပ်စက်ခြင်း နည်းလမ်းကို မင်းကို ငါ သင်ပေးနိုင်တယ်။ မြို့ထဲမှာ ရေမှော်ဆရာတစ်ဦးကို ရှာပြီး မင်းအတွက် လုပ်ခိုင်းနိုင်တယ်"

ယနေ့ ဖန်ကျီသည် ဆေးသမား စစ်ဆေးမှုအတွင်း ယွင်ရှန်း၏ လုပ်ဆောင်မှုကို မျက်မြင်တွေ့ရှိပြီးနောက် ယွင်ရှန်းသည် အရည်အချင်းရှိသူတစ်ဦး ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်စိတ်ချခဲ့သည်။

ထိုကဲ့သို့သော ကလေးတစ်ဦးသည် ဟွေးချွန်း ဆေးခန်းငယ်တွင် သူနှင့်အတူ နေထိုင်ခြင်းက အမှန်တကယ်ပင် အချိန်ဖြုန်းခြင်း ဖြစ်သည်။

ယောင်ရုံက သူမကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံရန် ကမ်းလှမ်းခဲ့သောကြောင့် ရှေးဟောင်းဆေးပညာလောကတွင် သူမ အမှန်တကယ် နာမည်ရနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"မလုပ်ပါနဲ့ ဆရာဝန်ဖန် ကျွန်မ ခရီးဆောင်အိတ် ထုပ်ဖို့ လာတာ မဟုတ်ဘူး ဋဟွေးချွန်း ဆေးခန်းငယ်ကနေ ထွက်ခွာမှာလည်း မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်မ ရှင့်လိုပဲ မှော်ပညာနဲ့ ရှေးဟောင်းဆေးပညာရပ်ကို ပေါင်းစပ်ပြီး မှော်ဆရာဝန်တစ်ဦး ဖြစ်ချင်တယ်"

ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ မျက်နှာငယ်လေးကို မော့ထားပြီး သူမ၏ အသက်အရွယ်နှင့် မလိုက်ဖက်သော တည်ငြိမ်မှုနှင့် ဉာဏ်ပညာတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"မင်း ကလေးက ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ။ ငါ ရွေးချယ်ခဲ့တဲ့ လမ်းက လူတိုင်းအတွက် မဟုတ်ဘူး။ မင်း ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေကို မြင်ခဲ့ရပြီပဲ။ ဒီကောင်လေးကို ငါ မကုသနိုင်ခဲ့ရင် မနက်ဖြန် ငါ ထောင်ကျနိုင်တယ်။ ငါ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုတောင် မကာကွယ်နိုင်ဘူး။ မင်းကို ဒီထဲ ဆွဲထည့်ဖို့ မပြောနဲ့တော့။ မင်း အမြန်ထွက်သွားတာ ပိုကောင်းတယ်"

ဖန်ကျီသည် နက်နဲစွာ ခံစားလိုက်ရသော်လည်း ယွင်ရှန်းကို ဆက်လက်ထားရှိရန် ပို၍ပင် ဆန္ဒမရှိပေ။

မူလက ဖန်ကျီ ယွင်ရှန်းကို ခေါ်ယူခဲ့စဉ်က ကလေး၏ အခန်းငှားခမှ အမြတ်ရလိုခြင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမနှင့် အချိန်အနည်းငယ် ဖြတ်သန်းပြီးနောက် ယွင်ရှန်းသည် ရှားပါးသော ကလေးကောင်းတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သူ တွေ့ရှိခဲ့သည်။

သူမကို မြင်တိုင်း ဖန်ကျီသည် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်ဖြင့် ဆုံးပါးသွားခဲ့သော သူ၏ သမီးကို ပြန်အမှတ်ရမိသည်။

သူသည် ဤကလေးကို လုံးဝ ဆွဲမချချင်ပေ။ သူမ၌ ဆက်လျှောက်ရမည့် ကိုယ်ပိုင်လမ်းကြောင်း ရှိသည်။

ယွင်ရှန်းသည် သူ့နောက် ဆေးခန်းဆီသို့ ဆက်လက်လိုက်ပါနေသည်ကို မြင်သောအခါ ဖန်ကျီသည် ဆေးခန်းတံခါးကို ပြတ်သားစွာ ပိတ်ပစ်လိုက်ပြီး ယွင်ရှန်းကို အပြင်ဘက်၌ သော့ခတ်ထားခဲ့သည်။

သူသည် ကလေးငယ်ကို ပွေ့ချီကာ ကုသမှု ပြုလုပ်ရန် ခြံဝန်းထဲသို့ ဝင်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် အပြင်ဘက်မှ ယွင်ရှန်း၏ မေးမြန်းသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ဆရာဝန်ဖန် အဲဒီကောင်လေးကို ဦးခေါင်းခွဲစိတ်ကုသမှု လုပ်တော့မလို့လား။ အဲဒီ ကုသမှုကို ရှင် တစ်ယောက်တည်းနဲ့ လုံးဝ ပြီးမြောက်အောင် လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

မည်သည့် အခြေအနေမျိုးဖြင့်မဆို ယွင်ရှန်းကို ဤကုသမှုတွင် မပါဝင်စေရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီးဖြစ်သော ဖန်ကျီသည် ထိုစကားများကို ကြားသောအခါ တောင့်တင်းသွားသည်။

သူမသည် သူ၏ အစီအစဉ်များကို ဘယ်လိုလုပ် သိသွားတာလဲ။

"ဆရာဝန်ဖန် ကျွန်မကို ဝင်ခွင့်ပြုပါ။ ကျွန်မ တစ်ယောက်တည်းသာ ရှင့်ကို ဒီကုသမှု လုပ်ဆောင်ရာမှာ ကူညီပေးနိုင်မှာပါ။ ကျွန်မတို့ နောက်ထပ် မနှောင့်နှေးသင့်တော့ဘူး။ ကောင်လေးရဲ့ ဦးနှောက်ထဲက သွေးခဲကို အချိန်မီ မဖယ်ရှားဘူးဆိုရင် ရှင် သူ့အသက်ကို ကယ်နိုင်ခဲ့ရင်တောင် သူ လေဖြတ်သွားနိုင်တယ် ဒါမှမဟုတ် တစ်သက်လုံး စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မသန်မစွမ်း ဖြစ်သွားနိုင်တယ်"

ယွင်ရှန်းသည် မကြောက်မရွံ့ဘဲ တံခါးအပြင်ဘက်မှ ထပ်မံ ပြောလိုက်သည်။

တံခါးသည် တကျွီကျွီအသံဖြင့် ပွင့်လာသည်။

ဖန်ကျီသည် သရဲတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ယွင်ရှန်းကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ အချိန်အတော်ကြာမှ သူသည် "ဦးခေါင်းခွဲစိတ်ကုသမှု မအောင်မြင်ရင် ဘယ်လို နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာတွေ ဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုတာကို မင်း ဘယ်လို သိတာလဲ" ဟု ထစ်အစွာ မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မ သိနေတယ်။ မြန်မြန်လုပ်ပါ။ နောက်ထပ် အချိန်ဆွဲနေရင် အသက်တစ်ချောင်း အမှန်တကယ် ဆုံးရှုံးရနိုင်တယ်"

ယွင်ရှန်းသည် ဖန်ကျီ၏ ရှုပ်ထွေးမှုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အိမ်ထဲသို့ တွန်းပို့လိုက်ပြီး အရေးပေါ် ကုသမှုကို ချက်ချင်း စတင်လိုက်သည်။