အကြီးမားဆုံး ဖုံးကွယ်ခြင်း

[ရွေးချယ်မှု ၁ - ဘယ်လို ဖြေရှင်းနည်းလဲ ဆိုတာ ဆက်ပြီး ဖိအားပေးမေးမြန်းပါ

ပြီးမြောက်သည့် ဆုလာဘ် - ဝူ နတ်ဆိုး လက်ဝါး ခြောက်ကွက် (အနက်ရောင်အဆင့်၊ အဆင့်မြင့်)]

[ရွေးချယ်မှု ၂ - "တကယ်ပဲ ထူးဆန်းတာပဲ" လို့ ပြန်ပြောပြီး လိုက်လျောညီထွေ နေလိုက်ပါ

ပြီးမြောက်သည့် ဆုလာဘ် - ရောင်စဉ်ခုနစ်ဖြာ နတ်ဘုရား အတတ်ပညာ (အနက်ရောင်အဆင့်၊ အလယ်အလတ်)]

[ရွေးချယ်မှု ၃ - "ဂိုဏ်းချုပ် ကျွန်တော့် စိတ်ကူးလို့ ထင်နေတယ် ဆိုတာ တည့်တည့်ကြီးပဲ ပြောလိုက်ပါလား"

ပြီးမြောက်သည့် ဆုလာဘ် - ကျပန်း အခြေခံ အရည်အချင်း အမှတ် ၁]

{အိုးဟိုး}

လုယင်လုံရဲ့ လေသံအရ သူ တစ်ခုခု အရိပ်အမြွက် ပြောချင်နေမှန်း ကျန်းပေရန် သတိထားမိပေမယ့် ဒါက ခန့်မှန်းချက် သက်သက်ပဲ ဖြစ်လောက်တယ်။

ဒါပေမဲ့ စနစ်က သူ့ကို တိုက်ရိုက် ဖွင့်ပြောခိုင်းနေတယ် ဆိုတော့ လုယင်လုံက တော်တော်လေး သေချာနေပြီ ဆိုတဲ့ သဘောပဲ။

{မြေခွေးအိုကြီး...}

လင်ယုယန် နဲ့ ရှီဖုန်းလန် တို့ရဲ့ နောက်ခံတွေကို သိလိုက်ရကတည်းက သူ့ဂိုဏ်းချုပ်ဟာ ရိုးရှင်းတဲ့သူ မဟုတ်မှန်း ကျန်းပေရန် ပိုပိုပြီး ခံစားလာရသည်။

ဒီအမျိုးသမီး နှစ်ယောက်ကို ကောင်းကင်ဘုံ လမ်းစဉ်ကြီး က သူ့ကို ဒုက္ခပေးဖို့ စေလွှတ်လိုက်တာ ဖြစ်ဖို့ များပေမယ့် ဘာလို့ တခြားနေရာ မဟုတ်ဘဲ စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်း ဆီ တည့်တည့် ပို့လိုက်ရတာလဲ။

ဒါ့အပြင် သူ့ကို ခြေထိုးခံဖို့ အလားအလာ အရှိဆုံး လူတွေထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်တဲ့ လုယင်လုံ လို လူမျိုးကို ကောင်းကင်ဘုံ လမ်းစဉ်ကြီး က လွယ်လွယ် လွှတ်ပေးထားလိမ့်မယ်လို့ ကျန်းပေရန် မယုံကြည်ပေ။

{ဉာဏ်ရည်နဲ့ သတ္တိ ယှဉ်ပြိုင်ရမယ့် ပွဲတစ်ပွဲ ထပ်စရတော့မယ် ထင်တယ်}

ရွေးချယ်မှု ၃ ကို ရွေးလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ် ကျွန်တော့် စိတ်ကူးလို့ ထင်နေတယ် ဆိုတာ တည့်တည့်ကြီးပဲ ပြောလိုက်ပါလား"

[ရွေးချယ်မှု တာဝန် ပြီးဆုံးပါပြီ

ဆုလာဘ် - အာရုံစူးစိုက်မှု +၁]

ကျန်းပေရန် ဒီလောက် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဖြေလိုက်တာ မြင်တော့ လုယင်လုံ ခဏတာ ကြောင်သွားပေမယ့် ချက်ချင်းပဲ အားပါးတရ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ပေရန် မင်း အကြောတွေ မာလာပြီ ဆိုတဲ့ သဘောလား"

"ဒီတပည့် မလုပ်ရဲပါဘူး ကျွန်တော် လုပ်ဆောင်ခဲ့တဲ့ အကျိုးပြုမှုတွေက ဂိုဏ်းအတွက် အကျိုးပြုမှုတွေပဲလို့ တွေးမိလို့ပါ အကယ်၍ ဂိုဏ်းချုပ် မနှစ်သက်ဘူး ဆိုရင်လည်း နောက်နောင် တစ်ခုခု မလုပ်ခင် သေချာပေါက် အရင် သတင်းပို့ပါ့မယ်"

ကျန်းပေရန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး လုယင်လုံ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မလိုပါဘူး ခုနက စနောက်လိုက်တာပါ မင်း ကောင်းကောင်း လုပ်ခဲ့ပါတယ် ဒီအတိုင်းပဲ ဆက်လုပ်ပါ"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

ကျန်းပေရန် လက်နှစ်ဖက်ယှက်လိုက်သည်။

လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်အတွင်း လူလင် စီရင်စု မှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ ပြောင်းလဲမှုတွေနဲ့ အနာဂတ် အစီအစဉ်တချို့ကို နှစ်ယောက်သား ခဏတာ ဆွေးနွေးပြီးနောက် ကျန်းပေရန် နှုတ်ဆက်ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

ကျန်းပေရန် ထွက်ခွာသွားတဲ့ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း လုယင်လုံ သူ့ဘယ်လက် လက်ညှိုးမှာ ဝတ်ထားတဲ့ ကျောက်စိမ်း လက်စွပ်ကို ကစားလိုက်သည်။

"ဒီကျောက်စိမ်းက ဘာမှ ထွင်းထုစရာ မလိုဘဲ သူ့အလိုလို လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီ နောက်ဆုံးတော့ ဘယ်သူ့လက်ထဲ ရောက်သွားမလဲ ဆိုတာ သိချင်စရာပဲ"

ကောင်းကင်တိမ်တိုက် တောင်ထွတ် ကနေ ထွက်လာပြီးနောက် ကျန်းပေရန် တောင်အောက်က ရွှေကျောက်စိမ်းမြို့မှာ ရှိတဲ့ သူ့အိမ်ဆီ တန်းတန်းမတ်မတ် သွားလိုက်သည်။

ခြံနောက်ဖေးကို ရောက်တာနဲ့ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အကာအကွယ် အစီအရင် ထဲ ဝင်ရောက်သွားသည်။

"ဟင်"

ဝင်လိုက်တာနဲ့ ပူနွေးတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းလုံးကြီး တစ်ခု မျက်နှာကို လာရိုက်ခတ်တာ ခံစားလိုက်ရသည်။ သိပ်သည်းလွန်းလို့ မူးဝေချင်စရာတောင် ကောင်းနေသည်။

"စီနီယာ အစ်ကိုကြီး"

ကြောင်နေတုန်းမှာပဲ ရင်းနှီးသလိုလို စိမ်းသက်သလိုလို အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အသံလာရာဆီ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ကျန်းပေရန် ရယ်ချင်စိတ်ကို မနည်း ထိန်းလိုက်ရသည်။

လက်ရှိအချိန်မှာ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အကာအကွယ် အစီအရင် ထဲ ဝင်နိုင်သူတွေက ဝူချင်းစစ် နဲ့ ကူချင်းဟွမ်း နှစ်ယောက်တည်း ရှိသည်။

သူ့ရှေ့က လူက ကူချင်းဟွမ်း မျက်နှာနဲ့ ဆိုပေမယ့် ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကတော့ တောင့်တင်းလွန်းနေသည်။

ကျန်းပေရန် ကောင်းကောင်း မှတ်မိသေးတယ် သူ ချီတိုင်းပြည်ကို မထွက်ခွာခင်တုန်းက ကူချင်းဟွမ်း ဆိုတာ ပညာရှိဆန်ဆန် ပုံစံလေးနဲ့လေ။

အခုတော့ သူ့လက်မောင်းက ကျောက်တုံးလို ကြွက်သားတွေက ကာယဗလ မောင်တွေကိုတောင် အရှက်ရသွားစေလောက်တယ်။

"ဒါက ဘယ်လို ဖြစ်တာလဲ"

သူ့ကို အကဲခတ်ရင်း ကျန်းပေရန် မေးလိုက်သည်။

အပြေးလေး လာရင်း ကူချင်းဟွမ်း လက်နှစ်ဖက်ယှက်လိုက်သည်။

"စီနီယာ အစ်ကိုကြီးကို သတင်းပို့ပါရစေ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်လုံးလုံး အစ်ကိုကြီး မှာကြားချက်တွေကို ကျွန်တော် မမေ့ခဲ့ပါဘူး နေ့တိုင်း ပန်းပဲပညာကို ကြိုးစားလေ့ကျင့်ရင်းနဲ့ ကြာတော့... ဒီလို ဖြစ်သွားတာပါ"

ကူချင်းဟွမ်း ပခုံးကို ပုတ်ပေးလိုက်ရင်း ကျန်းပေရန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အင်း အစ်ကိုကြီး ကျေနပ်ပါတယ်"

တစ်ခုပဲ ရှိတယ် ကျန်းပေရန် စိတ်ထဲမှာ ကူချင်းဟွမ်း ဆိုတာ ဉာဏ်များတဲ့ မဟာဗျူဟာသမား ပုံရိပ်လေ။

အခုတော့ ဒီလို တောင့်တောင့်တင်းတင်းကြီး မြင်ရတာ လုံးဝ ကွဲလွဲနေသလို ခံစားရတယ်။

{ဦးနှောက်က ကြွက်သား ဖြစ်မသွားဖို့ပဲ မျှော်လင့်ရတာပေါ့}

သူ တစ်နှစ်ကျော်ကြာ ရုတ်တရက် ပျောက်ဆုံးသွားတာကို သိတဲ့သူတွေထဲမှာ ကူချင်းဟွမ်း က အတည်ငြိမ်ဆုံး ဖြစ်လောက်တယ်။

ငယ်ငယ်တုန်းကတော့ ကူချင်းဟွမ်း က သူ့ကိုယ်သူ ထူးခြားတယ်လို့ ထင်ခဲ့ဖူးတယ်။

ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီ မရှိပေမယ့် သူ့မျက်လုံးထဲမှာ ပါရမီရှင် ဆိုတဲ့ ကောင်တွေက ပါရမီ နည်းနည်းပါပြီး စောစောစီးစီး သေမယ့်ကောင်တွေလို့ပဲ မြင်ခဲ့တာ။

အင်အားကြီးသူတွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ ဒီတိုက်ကြီးပေါ်မှာ ကျင့်ကြံခြင်းက အရေးကြီးပေမယ့် ထက်မြက်ပြီး ဖြတ်ထိုးဉာဏ် ကောင်းတဲ့ ဦးနှောက်က မရှိမဖြစ် လိုအပ်တယ်။

အသက်မရှည်တဲ့ ပါရမီရှင်တွေက သာမန်လူတွေထက်တောင် ပိုဆိုးသေးတယ် ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့ရဲ့ ပါရမီကပဲ သူတို့ကို သတ်မယ့် အကြောင်းရင်း ဖြစ်လာတတ်လို့လေ။

လူတွေနဲ့ အခြေအနေတွေကို အကဲခတ်တဲ့ နေရာမှာ ကူချင်းဟွမ်း က အမြဲတမ်း ယုံကြည်မှု ရှိခဲ့တယ်။

ဒါကြောင့် ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီ ညံ့ဖျင်းပေမယ့် သူ့ရဲ့ ထူးချွန်တဲ့ စေ့စပ်ညှိနှိုင်းရေး စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုပြီး လူလင် စီရင်စု ရဲ့ အကောင်းဆုံး ဂိုဏ်းထဲ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့တာ။

ဒါပေမဲ့ ဝင်ပြီး မကြာခင်မှာပဲ ပြီးပြည့်စုံလုနီးပါး ဖြစ်တဲ့ စီနီယာ အစ်ကိုကြီး တစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့ရတယ်။

ဟုတ်တယ်... ပြီးပြည့်စုံတယ်။

တခြားသူတွေကို အသက်တိုမယ့် ကောင်တွေလို့ အမြဲ မြင်တတ်တဲ့ ကူချင်းဟွမ်း အတွက် ဒီစီနီယာ အစ်ကိုကြီးဆီမှာ ဘာအပြစ်အနာအဆာမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး။

သူ့ရဲ့ သတိကြီးမှုက သတိကြီးရုံ သက်သက် မဟုတ်ဘူး... နိမိတ်ဖတ်ခြင်း တစ်ခုလိုပဲ။

သူ့ရဲ့ နှိမ့်ချမှုက နှိမ့်ချရုံ သက်သက် မဟုတ်ဘူး... လူမြင်ကွင်းမှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကာကွယ်ခြင်း တစ်မျိုးပဲ။

ကူချင်းဟွမ်း က လူတွေကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်တယ်လို့ အမြဲ ထင်ခဲ့ဖူးတယ် သူတို့ရဲ့ အမြင်တွေ၊ သူတို့ရဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေ၊ သူတို့ရဲ့ အတွေးတွေ အကုန်လုံးပေါ့ ဒါပေမဲ့ ဒီစီနီယာ အစ်ကိုကြီး နဲ့ကျတော့ သူ ဘာမှ မမြင်ရဘူး။

ဘာဆို ဘာမှ မမြင်ရဘူး။

ဒီစီနီယာ အစ်ကိုကြီး နောက်ထပ် ဘာလုပ်မလဲ၊ သူ့စိတ်ထဲမှာ ဘာရှိလဲ ဆိုတာ သူ ဘယ်တော့မှ ခန့်မှန်းလို့ မရခဲ့ဘူး။

ဒါကြောင့် ရက်ပိုင်းလောက်ပဲ အတူနေခဲ့ရပေမယ့် ဒီလူ့ နောက်လိုက်လုပ်ဖို့ ထိုက်တန်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးပဲလို့ ကူချင်းဟွမ်း ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။

အခုထိ ကူချင်းဟွမ်း ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်က မပြောင်းလဲသေးဘူး သူ့စီနီယာ အစ်ကိုကြီးက လူ့စိတ်ကို နားအလည်ဆုံး လူသားလို့ ခံစားနေရတုန်းပဲ။

အကယ်၍ ဒီလိုလူမျိုးသာ မတော်တဆမှု တစ်ခုခုကြောင့် သေဆုံးသွားခဲ့ရင် အဲဒီ အကျပ်အတည်းက အံ့ဖွယ်နဂါးတိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်လောက်တဲ့ အရာမျိုး ဖြစ်လိမ့်မယ်။

{ဒီ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က... တကယ် မီး ဝိညာဉ် စွမ်းအင် လား}

ပထမဆုံး အသက်ရှူလိုက်ကတည်းက ကျန်းပေရန် သံသယ ဝင်ခဲ့ပေမယ့် ဖြစ်နိုင်ခြေ နည်းတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။

ဒါပေမဲ့ နောက်ထပ် အသက်ရှူပြီးတဲ့နောက် သေချာသွားပြီ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အကာအကွယ် အစီအရင် ထဲမှာ မီး ဝိညာဉ် စွမ်းအင်တွေ တကယ် ပြည့်နှက်နေတာပဲ။

ချီတိုင်းပြည်က သစ်သား ဝိညာဉ်သွေးကြော လောက် သန့်စင်မှု မရှိပေမယ့် သာမန် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ထက်တော့ အများကြီး သာလွန်နေတယ် ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေထဲက တစ်ခုပဲလေ။

ဒါကို အတည်ပြုပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ကူချင်းဟွမ်း ကို ဝိညာဉ်အာရုံနဲ့ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

{ဟောဗျာ...}

စစ်ဆေးမှုအရ ကူချင်းဟွမ်း က အနက်ရောင် ဝိညာဉ်အဆင့် ကို တက်လှမ်းသွားပြီ ဆိုတာ တွေ့လိုက်ရသည်။

ဒါ့အပြင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က များပြားပြီး ကုန်ဆုံးမသွားနိုင်သလိုပဲ။

တိုက်ပွဲထဲမှာ သူက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ စွမ်းအင်ကို မသုံးစွဲဘဲ တိုက်ခိုက်နိုင်တဲ့ အနက်ရောင် သူတော်စင် တစ်ပါးနဲ့ မယှဉ်နိုင်ရင်တောင် ကျင့်ကြံသူ အများစုထက်တော့ အများကြီး ပိုပြီး တောင့်ခံနိုင်လိမ့်မယ်။

လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်အတွင်း ကူချင်းဟွမ်း ဘာလုပ်ခဲ့လဲ ပြန်စဉ်းစားကြည့်လိုက်တော့ ဘာကြောင့်လဲ ဆိုတာ ကျန်းပေရန် ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။

ပထမအချက် ကူချင်းဟွမ်း က "ဘက်ထရီ" အနေနဲ့ ဒီအစီအရင်ထဲမှာ အမြဲတမ်း "လင်းလက်" နေခဲ့တာ ဆိုလိုတာက စစ်မှန်သော မူလ ကောင်းကင်ဝင်ရိုး နည်းစနစ် ကနေတဆင့် သူ ထုတ်လွှတ်လိုက်တဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို အစီအရင်က စုပ်ယူနေခဲ့တာ။

ဒုတိယအချက်က ကျန်းပေရန် မထွက်ခွာခင် ပေးခဲ့တဲ့ မီးနတ်ဘုရား လက်ဖက်ခြောက် ကြောင့်ပဲ။

နှစ်ခု ပေါင်းစပ်လိုက်တဲ့အခါ မီးနတ်ဘုရား လက်ဖက်ခြောက် ကို ရေရှည် သောက်သုံးမှုကြောင့် ကူချင်းဟွမ်း ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ မီး ဝိညာဉ် စွမ်းအင် အစအနတွေ ပေါ်လာခဲ့တယ်။

ဒီ မီး ဝိညာဉ် စွမ်းအင် ကို စစ်မှန်သော မူလ ကောင်းကင်ဝင်ရိုး နည်းစနစ် က အဆက်မပြတ် ထုတ်လွှတ်ပေးတယ် ပြီးတော့ အစီအရင်က ပျိုးထောင်ပေးလိုက်လို့ ပိုပြီး ကြွယ်ဝလာတယ် နောက်ဆုံးတော့ ကူချင်းဟွမ်း ဆီ ပြန်လည် စုပ်ယူခံလိုက်ရတယ်။

အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ကူချင်းဟွမ်း ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ မီး ဝိညာဉ် စွမ်းအင်တွေ ပြည့်လာရုံတင် မကဘူး အစီအရင် ကိုယ်တိုင်လည်း "မီးစွဲ" သွားခဲ့တာ။

{ဒီလို ကောင်းတဲ့အရာ ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး}

မီး ဝိညာဉ် စွမ်းအင်တွေ ပြည့်နေတဲ့ ကိုယ်ပိုင် အကာအကွယ် အစီအရင် ကြားရတာ စိတ်လှုပ်ရှားစရာပဲ။

ရွှေတွင်းတွေ့သလို ခံစားလိုက်ရလို့ ကျန်းပေရန် စိတ်အခြေအနေ ကောင်းမွန်နေသည်။

ထိပ်တန်း ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဝိညာဉ်သွေးကြော ကို ခံစားဖူးပေမယ့် ဒီ "အနိမ့်ဆုံး အဆင့်" ကိုလည်း အထင်မသေးပါဘူး အထူးသဖြင့် ပိုကောင်းအောင် ပြုစုပျိုးထောင်လို့ ရနိုင်သေးတာမို့လို့လေ။

ဒီ မီး ဝိညာဉ် စွမ်းအင်အစီအရင် ကို ဘယ်လို ပျိုးထောင်ပြီး အသုံးပြုမလဲ စဉ်းစားနေတုန်း ကူချင်းဟွမ်း က အိတ်တစ်လုံး ကမ်းပေးလာသည်။

"စီနီယာ အစ်ကိုကြီး ဒါတွေက အစ်ကိုကြီးအတွက် ကျွန်တော်တို့ စုဆောင်းထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေပါ မထွက်ခွာခင် ပေးထားခဲ့တဲ့ စာရင်းထဲကဟာတွေ ပြည့်စုံသွားပြီမို့လို့ တခြား လိုအပ်မယ် ထင်တာလေးတွေပါ ထပ်ပြီး စုဆောင်းထားလိုက်ပါတယ်"

အိတ်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ သိုလှောင်လက်စွပ်တွေ အများကြီး တွေ့လိုက်ရသည်။

"မင်းက အမြဲတမ်း ငါ့ကို စိတ်ချရအောင် လုပ်ပေးနိုင်တာပဲ ကဲ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်အတွင်း ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့လဲ ပြောပြပါဦး"

မုယောင် ကို မေးပြီးသား ဖြစ်ပေမယ့် သူမ အဖြေတွေက ကူချင်းဟွမ်း ရဲ့ အသေးစိတ်ကျမှုနဲ့ ယှဉ်လို့ မရနိုင်ဘူး။

ထင်ထားတဲ့အတိုင်း ကူချင်းဟွမ်း ပြောပြပြီးနောက် မှတ်သားစရာတွေ အများကြီး ပိုရလာသည်။

ပထမအချက် လျန်တိုင်းပြည် က ပြန်လည် လှုပ်ရှားလာခြင်း။

ရှန့်တိုင်းပြည် က အခု ပစ်မှတ်တစ်ခု ဖြစ်နေလို့ လျန်တိုင်းပြည် ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်တွေက အရင်တုန်းက ရန်သူတွေကို မဟာမိတ် ဖွဲ့ပြီး ဒီ "သိုး" ကို သတ်ဖြတ် စားသောက်ဖို့ ပြင်ဆင်နေကြခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ရှန့်တိုင်းပြည် က အထိနာထားပြီးသား အခုချိန်မှာ လျန်တိုင်းပြည် က တိုက်ခိုက်လာရင် တကယ့် ဒုက္ခ ရောက်လိမ့်မယ်။

လျန်တိုင်းပြည် ဘာလို့ ဒီလို အကြံ ရှိလာလဲ ဆိုတာ ကျန်းပေရန် ခန့်မှန်းလို့ ရသည်။

သူတို့ရဲ့ "ဧကရာဇ်" - ကျန်းပေရန် ကိုယ်တိုင် ပျောက်ဆုံးနေလို့ပဲ။

မူလက စုရှိုယု နဲ့ သဘောတူထားတဲ့ အတိုင်း သူက သတင်းကောင်းတွေ ဆက်တိုက် ပို့ပေးနေရမှာ။

ဒါပေမဲ့ သူ ရုတ်တရက် ပျောက်သွားတော့ စုရှိုယု လည်း အကန့်အသတ် ရောက်နေလောက်ပြီ။

ပြင်ပ ရန်သူတွေ အပြင် ပြည်တွင်း မငြိမ်မသက်မှုတွေလည်း ရှိနေသည်။

ဖုန်းကျိုး က ပြည်တွင်း အင်အားစုတွေကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် "စစ်တပ် စိတ်ဓာတ်" ပိုတည်ငြိမ်လာပေမယ့် စုစုပေါင်း အင်အားကတော့ အများကြီး လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။

ဒါကြောင့် လန်ကျိုး က အဆင့်မြင့် ပုဂ္ဂိုလ်တချို့က ဖုန်းကျိုး ကို ဝါးမြိုပစ်ချင်လာကြသည်။

အဆိပ်မြူ ပြဿနာကို အတူတူ ဖြေရှင်းခဲ့ကြလို့သာ မဟုတ်ရင် သူတို့ အချင်းချင်း ပြန်တိုက်ခိုက်နေကြလောက်ပြီ။

{တကယ့်ကို ပြည်တွင်းစစ်၊ ပြည်ပစစ် ဒုက္ခတွေပဲ}

ရှန့်တိုင်းပြည် အခြေအနေ အပြင် ကူချင်းဟွမ်း က ဈေးကွက်တွေ အကြောင်းလည်း ပြောပြသည်။

ကုန်သည်အသင်း ခေါင်းဆောင် တချို့ရဲ့ ကြိုးပမ်းမှုကြောင့် တခြားနိုင်ငံတွေက ရှားပါး ရတနာတွေ ရှန့်တိုင်းပြည် မြေအောက် မှောင်ခိုဈေးကွက်မှာ စတင် ပေါ်ပေါက်လာကြသည်။

ဒီရတနာ အများစုက သံသယ ဖြစ်စရာ ဇာစ်မြစ်တွေ ရှိကြတယ် ပြည်တွင်းမှာ ရောင်းလို့ မရလို့ ရှန့်တိုင်းပြည်ကို ယူလာပြီး ရောင်းချကြတာ။

မှောင်ခိုဈေးကွက် ကတော့ ခိုးလာတာလား လုလာတာလား ဂရုမစိုက်ဘူး ယူလာရင် ဈေးကောင်းပေးပြီး ရောင်းပေးလိုက်တာပဲ။

ကျန်းပေရန် ဒီပြောင်းလဲမှုကို သဘောကျသည်။

မှောင်ခိုဈေးကွက်က ရှုပ်ထွေးတယ် ထင်ရပေမယ့် တရားဝင် လေလံအိမ်တွေထက် ပိုပြီး စည်းစနစ်ကျတယ် ဘာလို့လဲဆိုတော့ ပိုင်ရှင်တွေက သူတို့ ဖောက်သည်တွေဟာ အသက်စွန့်စားရဲသူတွေမှန်း သိလို့ လုံခြုံရေး အတွက် အများကြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားကြလို့ပဲ။

ရှန့်တိုင်းပြည် နဲ့ အနီးအနား ဒေသတွေက ရတနာ သတင်းတွေ အများကြီး ကြားထားပေမယ့် သူ့ခွင့်ပြုချက် မရှိဘဲ မလှုပ်ရှားရဲကြသေးဘူး။

သတင်းအချက်အလက်တွေ အကုန် လက်ခံရရှိပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ ဒီကိစ္စတွေကို ငါ တစ်ခုချင်းစီ ဖြေရှင်းလိုက်မယ်"

သူ ကူချင်းဟွမ်း ကို စာအုပ်ငယ် တစ်အုပ် ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဒါက မင်း နောက်ဆက်လုပ်ရမယ့် အရာတွေပဲ အလျင်မလိုပါဘူး ဒါကြောင့် နေ့စဉ် ကျင့်ကြံခြင်းကို လစ်ဟင်းမခံနဲ့"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

ကူချင်းဟွမ်း ဦးညွှတ်ပြီး လက်ခံလိုက်သည်။

"အင်း သွား လုပ်စရာ ရှိတာ သွားလုပ်တော့"

ကူချင်းဟွမ်း ထွက်သွားတာနဲ့ ကျန်းပေရန် အခန်းငယ်လေး တစ်ခုထဲ ဝင်လိုက်သည်။

အိတ်ထဲက သိုလှောင်လက်စွပ်တွေကို သွန်ချလိုက်ပြီး ကုန်ပစ္စည်း စစ်ဆေးခြင်းကို ပျော်ရွှင်စွာ စတင်လိုက်သည်။

{ပစ္စည်းကောင်းတွေ ပစ္စည်းကောင်းတွေ ပစ္စည်း... ကောင်းတွေ}

သူတို့ အင်အားတွေ အများကြီး တိုးတက်လာလို့များလား မသိဘူး ကူချင်းဟွမ်း ကိုယ်တိုင် ရှာဖွေ စုဆောင်းထားတဲ့ ရတနာတွေက အရည်အသွေး မြင့်မားပြီး စုံလင်လှသည်။လက်မှုပညာ ကိရိယာတွေတောင် အများကြီး ပါတယ်။

"ညီငယ်လေးတွေ ရှိတာ ကောင်းသားပဲ"

ကျေနပ်သွားပြီးနောက် ကျန်းပေရန် စစ်ဆေးပြီးသား လက်စွပ်တွေကို အိတ်ထဲ ပြန်ထည့်ပြီး အစီအရင်ထဲက ထွက်လာခဲ့သည်။

မင်္ဂလာတိမ်တိုက် စီးပြီး နန်းတော်ဆီ တန်းတန်းမတ်မတ် ပျံသန်းသွားကာ နန်းဆောင် အနောက်ဘက် ခြံဝင်းထဲ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

{ဟိုမြေခွေးမလေး မရှိတော့ နည်းနည်း ဟာတာတာ ဖြစ်နေသလိုပဲ}

အရင်တုန်းက သူ လာတိုင်း အမြီးခြောက်ချောင်း မြေခွေးမလေးက "သခင်လေး" ဆိုပြီး ချွဲနွဲ့စွာ နှုတ်ဆက်နေကျ အခုတော့ အဲဒီအသံ ပြန်ကြားရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။

{ငါ့ကို လာရှာနေတာများလား မသိဘူး}

ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် လေချွန်တံ တစ်ခုကို ထုတ်ကာ အားပါပါ မှုတ်လိုက်သည်။

လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် သောက်စာအချိန် မပြည့်ခင်မှာပဲ ပုံရိပ်တစ်ခု သူ့ရှေ့ ရောက်လာသည်။ သရဲတစ္ဆေ လေဟာနယ် အမိုးခုံး အောက်ကနေ ဝင်ရောက်လာတဲ့ စုရှိုယု ပင် ဖြစ်သည်။

ကျန်းပေရန်ကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ စုရှိုယု ဘယ်လို မျက်နှာထားရမှန်း မသိတော့ဘဲ နောက်ဆုံးတော့ ဦးညွှတ်လိုက်ရသည်။

"အရှင်မင်းကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

"မင်း ငါ့ကို ပြန်တွေ့ရတာ စိတ်ပျက်နေပုံ ရတယ်"

ကျန်းပေရန် ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

လန့်ဖျပ်သွားပြီး စုရှိုယု ချက်ချင်း ဒူးထောက်ချလိုက်သည်။

" မလုပ်ရဲပါဘူး အရှင်မင်းကြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်ပါစေ"

"ဘယ်လို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်ရမှာလဲ မင်းနှလုံးသားကို ခွဲကြည့်ရမှာလား စိတ်ထဲ ဘာတွေးတွေး ငါ့ကို တွေ့ပြီဆိုမှတော့ ဘာလုပ်ရမလဲ ဆိုတာ မင်း သိသင့်တယ်"

"ဟုတ်ကဲ့ နားလည်ပါပြီ"

စုရှိုယု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သူ့ကျင့်ကြံခြင်းကို ဝိညာဉ်အာရုံနဲ့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စစ်ဆေးကြည့်လိုက်တော့ အနက်ရောင် ဝိညာဉ် နဝမအဆင့် ရောက်နေပြီး အနက်ရောင် ဘုရင် အဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ စတင်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

{တကယ့် ပါရမီရှင်ပဲ}

"မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက မြန်မြန် တိုးတက်လာတာပဲ မင်းဆရာ ဂုဏ်ယူနေမှာပဲ"

စုရှိုယု တောင့်တင်းသွားသည် ကျန်းပေရန် က သူ့ကို မထိဘဲနဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ကို ဘယ်လို သိလဲ ဆိုတာ မသေချာဘူး။

ဒါပေမဲ့ သူ ဆက်မတွေးတော့ဘဲ အမြန် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ ဆရာက ကျွန်တော့်ကို အများကြီး မြတ်နိုးပါတယ်"

"ဒါဆို မင်းက ရှန့်တိုင်းပြည် နဲ့ လျန်တိုင်းပြည် ကြားမှာ စေ့စပ်ပေးဖို့ အစီအစဉ် မရှိတော့ဘူးပေါ့"

" မလုပ်ရဲပါဘူး"

အဖြေမှားရင် ခေါင်းထဲက အဆိပ်ပိုးက ဦးနှောက်ကို စားပစ်မယ် ဆိုတာ သိနေလို့ စုရှိုယု အမြန် ရှင်းပြလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး ရုတ်တရက် ပျောက်ဆုံးသွားတာက လျန်တိုင်းပြည် ဂိုဏ်းချုပ်တွေကို အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်စေခဲ့ပါတယ် သူတို့က ရှန့်တိုင်းပြည် ပြည်တွင်းရေး ပြိုလဲမှာကို ဆက်မစောင့်ချင်တော့ဘဲ တိုက်ရိုက် စစ်ခင်းဖို့ တောင်းဆိုနေကြပါတယ်"

"ဒါဆို ဘာလို့ အခုထိ မတိုက်ကြသေးတာလဲ"

"ပထမအချက်က ကျွန်တော် ဖျောင်းဖျနေလို့ပါ ဒုတိယအချက်က စစ်ပွဲပြီးရင် ရလာမယ့် အကျိုးအမြတ်တွေကို ဘယ်လို ခွဲဝေမလဲ ဆိုတာ ငြင်းခုံနေကြတုန်းမို့လို့ပါ"

"..."

စစ်တောင် မစရသေးဘူး အိပ်မက်တွေ မက်နေကြပြီ။

"အဲဒါကို ငြင်းခုံနေတာ တစ်နှစ်ကျော် ကြာသွားပြီလား"

ကျန်းပေရန် မေးလိုက်သည်။

"အကျိုးအမြတ် ခွဲဝေတာက တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပါပဲ နောက်တစ်ခုက အဆင့်မြင့် ပုဂ္ဂိုလ်တွေက ရှန့်တိုင်းပြည်ဟာ ဝါးရခက်တဲ့ အရိုးတစ်ချောင်းမှန်း သိနေကြလို့ ဘယ်သူ အရင် စကိုက်မလဲ ဆိုတာ အဓိက ငြင်းခုံနေကြတာပါ"

ဒါကို ကြားတော့ ကျန်းပေရန် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။

ဒီလောက် ညှိနှိုင်းဆောင်ရွက်မှု ညံ့ဖျင်းနေမှတော့ မဟာမိတ် တပ်ပေါင်းစု ဖွဲ့ချင်နေသေးတာလား အိမ်ပြန်အိပ်တာ ပိုကောင်းဦးမယ်။

"ဒါဆို သူတို့ တိုက်မယ်လို့ မင်း ထင်လား"

"အဲဒါက... ကျွန်တော် မပြောတတ်ပါဘူး ဒီလူတွေက သွေးဆူလွယ်တယ် လုံးဝ မလာတာလည်း ဖြစ်နိုင်သလို ခေါင်းကို ပုတ်ပြီး နောက်တစ်နာရီလောက်နေရင် ရောက်လာတာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်"

"အင်း အဖြေမဟုတ်တဲ့ အဖြေတစ်ခုပဲ မင်းကို အားကိုးလို့ မရတော့ဘူး ဒီမှာ စောင့်နေ ငါ မင်းကို ပေးစရာ ရှိတယ်"