← Chapters

သုံးနှစ်တာ စီမံကိန်းသစ်

Vol. 25 Ch. 319

သုံးနှစ်တာ စီမံကိန်းသစ်

Vol. 25 Ch. 319

ဇီမင် သည် သူတို့က လိမ်လည်သူတွေ ဖြစ်ကြောင်း ဒုက္ခသည်တွေကို အမြန် ရှင်းပြလိုက်သည်။ သူတို့ ခေါင်းပြောင်ပြောင်တွေကလည်း လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လကျော်လောက်ကမှ ရိတ်ထားတဲ့အကြောင်း အပါအဝင် ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ ဒါကို ကြားပြီးနောက် ဒုက္ခသည်တွေက ဒေါသထွက်သွားတာမျိုး ကျိန်ဆဲတာမျိုး မလုပ်ကြပေ။

အဲဒီအစား ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားကြသည်။

ဒီ သစ်ခွ ဘုရားကျောင်း က သူတို့ အသက်ရှင်ဖို့အတွက် တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက် ဖြစ်ခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ လိမ်လည်မှု သက်သက် ဖြစ်နေခဲ့ပြီ။

ဒီကနေ သူတို့ ဘယ်ကို ဆက်သွားကြမလဲ။

မျက်ဝန်းထဲက အလင်းရောင်တွေ ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့ ဒုက္ခသည်တွေကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူက ဒီအဆိပ်ကို ကုသဖို့ ဝိညာဉ်ဆေးလုံး ဖော်စပ်ပေးနိုင်ပေမယ့် ကျင့်ကြံသူတွေပဲ ဝိညာဉ်ဆေးလုံးကို သောက်သုံးနိုင်တာ ဖြစ်သည်။

သာမန်လူ တစ်ယောက်သာ စားလိုက်မယ်ဆိုရင် နေရာမှာတင် ပေါက်ကွဲသေဆုံးသွားနိုင်သည်။

ဒါကြောင့် အရေးအကြီးဆုံး တာဝန်က သာမန်လူတွေ သောက်သုံးနိုင်မယ့် ကုဆေးတစ်မျိုး ဖော်စပ်ဖို့ ဖြစ်ပြီး ယင်ကျန်းဟုန် က အဲဒီကိစ္စကို လုပ်ဆောင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

နိုင်ငံတော် ကပ်ဘေးကနေ အမြတ်ထုတ်နေကြတဲ့ "ဘုန်းကြီး" အတု တချို့ကို ကြိုးတုပ်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန် သစ်ခွ ဘုရားကျောင်း ကနေ ထွက်ခွာလာပြီး လူသူကင်းမဲ့တဲ့ ကွင်းပြင်တစ်ခုမှာ လေချွန်လိုက်သည်။

"ဂစ် ဂစ်"

လေချွန်သံ ထွက်ပေါ်လာတာနဲ့ ကျောက်စိမ်း ငှက်ပိတုန်းလေး တစ်ကောင်က အလွန် မြန်ဆန်တဲ့ အရှိန်နဲ့ ကျန်းပေရန် ဆီ ထိုးဆင်းလာပြီး ပျော်ရွှင်စွာ ပျံဝဲနေသည်။

"မင်း ငါ့ကို လွမ်းနေမှန်း သိပါတယ် ရော့ ဒီတစ်ခါ မင်းအတွက် အကောင်းစားလေး ပါတယ်"

စကားပြောရင်း ကျန်းပေရန် ကြယ်တာရာ တောကြောင် အသား နှစ်တုံးကို သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲက ထုတ်ပြီး ကျောက်စိမ်း ငှက်ပိတုန်းလေး ဆီ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

"ဂစ် ဂစ်"

အသားနံ့ ရတာနဲ့ ကျောက်စိမ်း ငှက်ပိတုန်းလေးက လေထဲမှာတင် အသားတုံးတွေကို တစ်စစီ ဆွဲဖဲ့ မျိုချလိုက်ပြီး ကျေနပ်အားရစွာ အော်မြည်လိုက်သည်။

ကျောက်စိမ်း ငှက်ပိတုန်းလေး နားဖို့ လက်ညှိုး ထိုးပေးလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် စာလိပ်ဘူးလေး တစ်ခုကို ထည့်ပေးလိုက်သည်။

"သွားတော့"

"ဂစ်"

ရွှင်လန်းစွာ အော်မြည်ပြီး ကျောက်စိမ်း ငှက်ပိတုန်းလေး အတောင်ပံခတ်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့ ငှက်ကလေးကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန် လင်မိသားစုက တံဆိပ်ပြားကို လွမ်းမိသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ကျောက်စိမ်း ငှက်ပိတုန်းလေးရဲ့ သတင်းပို့နှုန်းက မြန်ဆန်တယ် ဆိုပေမယ့် ဖုန်းတစ်လုံးလို အချိန်နဲ့တပြေးညီ ဆက်သွယ်နိုင်တဲ့ တံဆိပ်ပြားနဲ့ ယှဉ်ရင် သနားစရာ ကောင်းနေသေးသည်။

ကျန်းပေရန် အဲဒီ လင်မိသားစု တံဆိပ်ပြားကို လေ့လာခဲ့ဖူးပေမယ့် သူ မကြုံဖူးသေးတဲ့ ဗဟုသုတတွေ အများကြီး ပါဝင်နေသည်။

အဲဒီအထဲမှာ အနက်ရှိုင်းဆုံးက ဟင်းလင်းပြင် ပညာရပ် ဖြစ်သည်။

သိပ္ပံပညာကို သုံးပြီး အနက်ရောင် အတတ်ပညာတွေကို ရှင်းပြရမယ် ဆိုရင် ဟင်းလင်းပြင် ပညာရပ် က ဟင်းလင်းပြင် သီအိုရီ နဲ့ ဆင်တူလိမ့်မည်။

ခေါက်ချိုး ဟင်းလင်းပြင် သဘောတရားတွေ ပါဝင်ပုံရပြီး တော်တော်လေး အဆင့်မြင့်သည်။

{ဖြည်းဖြည်းချင်းပဲ သွားသင့်တယ်}

သစ်ခွ ဘုရားကျောင်း ဖြစ်ရပ် ပြီးတဲ့နောက် ရှန့်တိုင်းပြည် က အခု သူ့အပေါ် အရမ်း "ဖော်ရွေ" နေပြီ ဆိုတာ ကျန်းပေရန် သေချာသလောက် ရှိနေပြီ။

အင်အားကြီး နောက်ခံ ရှိနေတာ သေချာတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုကို ဝင်စွက်ဖက်ခဲ့တာတောင် စနစ်က ဘာရွေးချယ်မှုမှ မပြခဲ့ပေ။

ဒါက အရင်တုန်းကဆိုရင် ကျန်းပေရန် စိတ်ကူးတောင် မယဉ်ရဲခဲ့တဲ့ အရာ။

ဒါပေမဲ့ ဒါက ဘာကို ဆိုလိုသလဲ ဆိုတော့ ရှန့်တိုင်းပြည် မှာ အရည်အချင်း အမှတ်တွေ ရဖို့ တကယ် ခက်ခဲသွားပြီ ဆိုတာပါပဲ။

သူ ဆက်ပြီး သန်မာချင်ရင် အပြင်ထွက်ပြီး စူးစမ်းလေ့လာမှ ရတော့မည်။

ဥပမာ ထန်တိုင်းပြည် က သွားဖို့ ကောင်းတဲ့ နေရာတစ်ခုပဲ အနည်းဆုံးတော့ သူ့မှာ ကောင်းကင် လွှမ်းမိုး ဂိုဏ်းချုပ် ဆိုတဲ့ မိတ်ဆွေနဲ့ ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိနေတယ်လေ။

{ဟူး သုံးနှစ်နေရင် ဖြစ်လာမယ့် အဖြစ်အပျက်ကြီးရဲ့ နိမိတ်ပုံရိပ်သာ မရှိရင် ရှန့်တိုင်းပြည် မှာ အေးဆေး နေရတာ တော်တော် ကောင်းမွန်နေပြီ}

သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် သူ့ရဲ့ နောက်ထပ် "သုံးနှစ်တာ စီမံကိန်း" ကို စတင် ချမှတ်လိုက်သည်။

"စီနီယာ အစ်ကိုကြီး စီနီယာ အစ်ကိုကြီး"

စီမံကိန်း အမျိုးမျိုးကို စဉ်းစားနေတုန်း အဝေးကနေ ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်သံ တစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ဝူချင်းစစ် က သွေးရောင် အရိပ် သားရဲ ကို စီးပြီး အနီရောင် လျှပ်စီးတန်း တစ်ခုလို ဒုန်းစိုင်း ပြေးလာတာ တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ့စီနီယာ အစ်ကိုကြီး ရှေ့မှာ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ဝူချင်းစစ် ချက်ချင်း ဆင်းကာ ကျန်းပေရန်ကို လက်နှစ်ဖက်ယှက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"စီနီယာ အစ်ကိုကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

စကားလုံး လေးလုံးတည်း ဆိုပေမယ့် ဝူချင်းစစ် ဘယ်လောက် စိတ်လှုပ်ရှားနေလဲ ဆိုတာ ကျန်းပေရန် အသံထဲက တုန်ခါမှုကနေ သိနိုင်သည်။

ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ ကျန်းပေရန် ပြောလိုက်သည်။

"ပုံစံသစ်က မိုက်သားပဲ"

ဝူချင်းစစ် ဆံပင်က တစ်ဝက် ငွေရောင်၊ တစ်ဝက် အမည်းရောင် ဖြစ်နေတုန်းပဲ။

ဆံပင်ပုံစံနဲ့ လိုက်ဖက်အောင်လို့ ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ ကော်လာဝိုင်း ဝတ်ရုံကလည်း တစ်ဝက် ငွေရောင်၊ တစ်ဝက် အမည်းရောင် ဖြစ်ပြီး အချိုးအစား မညီမညာ ဖြစ်နေသည်။

ဆိုလိုတာက ဝူချင်းစစ် ဆံပင်က ဘယ်ဘက် ငွေရောင်၊ ညာဘက် အမည်းရောင် ဖြစ်ပြီး အဝတ်အစားက ဘယ်ဘက် အမည်းရောင်၊ ညာဘက် ငွေရောင် ဖြစ်နေသည်။

"ချီးကျူးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာ အစ်ကိုကြီး"

ဝူချင်းစစ် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး အပြုံးကို မဖုံးကွယ်နိုင်တော့ပေ။

ဝူချင်းစစ် ရဲ့ ပုံစံသစ်ကို ကြည့်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန် သူ့ကို ဝိညာဉ်အာရုံနဲ့ စစ်ဆေးလိုက်ရာ ဒီစစ်ဆေးမှုက ကျန်းပေရန်ကို တကယ် အံ့သြသွားစေသည်။

{အနက်ရောင် ဝိညာဉ် နဝမအဆင့် ဟုတ်လား}

ကူချင်းဟွမ်း အနက်ရောင် ဝိညာဉ်အဆင့် ရောက်သွားတာကို တွေ့တုန်းကတောင် သူ တော်တော် အံ့သြခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ ကူချင်းဟွမ်း မှာ ကိုယ်ပိုင် အကာအကွယ် အစီအရင် ဆိုတဲ့ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ "လေ့ကျင့်ဖော်" ရှိနေတာမို့လို့ ကျင့်ကြံခြင်း လျင်မြန်တာက ဖြစ်သင့်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဝူချင်းစစ် က အနက်ရောင် ဘုရင် အဆင့်ကို ထိုးဖောက်တော့မယ့် အခြေအနေ ရောက်နေတာက ကျန်းပေရန် မမျှော်လင့်ထားခဲ့တဲ့ ကိစ္စပဲ။

သူ မှတ်မိသလောက် နောက်ဆုံး ထွက်သွားတုန်းက ဝူချင်းစစ် အဆင့်က အနက်ရောင် သခင်ကြီး အဆင့်ပဲ ရှိသေးတာ။

ဒီတိုးတက်မှုနှုန်းက ဘယ်လူငယ် ပါရမီရှင်နဲ့မှ မလျော့ပေ။

{မိုးကြိုးမီးလျှံ ခန္ဓာကိုယ် ကျင့်ကြံ ဆေးလုံး က သူ့အလားအလာကို အပြည့်အဝ ဖွင့်ထုတ်ပေးလိုက်တာများလား}

အစကတည်းက ဝူချင်းစစ် မှာ ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီ တချို့ ရှိမှန်း ကျန်းပေရန် သိပေမယ့် "တချို့" ပဲ ရှိတာပါ။

ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်တွေနဲ့ ယှဉ်ရင် အများကြီး လိုသေးတယ် ဒါကြောင့်လည်း မိုးကြိုးမီးလျှံ ခန္ဓာကိုယ် ကျင့်ကြံ ဆေးလုံး ကို သုံးပြီး သူ့ဖွဲ့စည်းပုံကို မြှင့်တင်ပေးခဲ့တာ။

ဒါပေမဲ့ အခု ရလဒ်ကတော့ သူ မျှော်မှန်းထားတာထက် အများကြီး ကျော်လွန်နေပြီ။

"မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက အရမ်း တိုးတက်လာတာပဲ ပြောပါဦး လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်အတွင်း ဘာတွေ ကြုံခဲ့ရလဲ"

စီနီယာ အစ်ကိုကြီးကတောင် သူ့ကို မြန်တယ်လို့ ချီးကျူးလိုက်တာ ကြားတော့ ဝူချင်းစစ် ရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုက အထွတ်အထိပ် ရောက်သွားသည်။

လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်လုံးလုံး သူ နေ့တိုင်း ပြင်းထန်တဲ့ လေ့ကျင့်ခန်းတွေ လုပ်ခဲ့သလို အန္တရာယ် ရှိတဲ့ နေရာတိုင်းကို သွားခဲ့တယ် သေမလို ဖြစ်ခဲ့တာတောင် အကြိမ်ကြိမ်ပဲ။

ဘာလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဒီလောက် တွန်းအားပေးခဲ့တာလဲ စီနီယာ အစ်ကိုကြီး ရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ နံပါတ်တစ် တပည့် နေရာကို ထိန်းသိမ်းထားချင်လို့ မဟုတ်ဘူးလား။

အခု စီနီယာ အစ်ကိုကြီး ကိုယ်တိုင် အသိအမှတ်ပြုတာ ခံလိုက်ရတော့ ဝူချင်းစစ် အားလုံး တန်တယ်လို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ခဏတာ စိတ်လှုပ်ရှားပြီးနောက် ဝူချင်းစစ် လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်အတွင်း ကြုံတွေ့ခဲ့ရတာတွေကို စတင် ပြောပြလိုက်သည်။

"ဒါဆို မင်းကို အများကြီး တိုးတက်စေခဲ့တဲ့ နေရာ သုံးခု ရှိတယ်ပေါ့ ဟုတ်လား"

"ဟုတ်ပါတယ်"

ဝူချင်းစစ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်အတွင်း သူ့မှာ အလှည့်အပြောင်း အမှတ်အသားတွေ အများကြီး ရှိခဲ့သည်။

ပထမ တစ်ခုက သူ့ကို အနက်ရောင် ဝိညာဉ်အဆင့် ကို ရောက်စေခဲ့တယ် ဒုတိယ တစ်ခုက သုံးဆင့် ဆက်တိုက် တက်စေခဲ့တယ် တတိယ တစ်ခုကတော့ အနက်ရောင် ဝိညာဉ် နဝမအဆင့် ကို တန်းရောက်သွားစေပြီး အနက်ရောင် ဘုရင် အဆင့်နဲ့ တစ်လှမ်းပဲ လိုတော့တဲ့ အခြေအနေ ဖြစ်လာစေခဲ့သည်။

"ဒီနေရာ သုံးခုကို မင်းဘာသာ ရှာတွေ့တာလား ဒါမှမဟုတ် တခြား ဇာတ်လမ်း ရှိသေးလား"

ဝူချင်းစစ် ခဏ ပြန်စဉ်းစားလိုက်ပြီး ဖြေလိုက်သည်။

"ဒီနေရာ သုံးခုကို... ဂိုဏ်းချုပ် က ကျွန်တော့်ကို လွှတ်လိုက်တာပါ"

{သဘောပေါက်ပါပြီ ကိစ္စပြတ်ပြီ}

ဝူချင်းစစ် ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း တိုးတက်မှုနှုန်းက နည်းနည်း မြန်လွန်းနေတယ်လို့ ကျန်းပေရန် ခံစားနေရတုန်းပဲ။

အခုတော့ အကြောင်းရင်းကို နောက်ဆုံး ရှာတွေ့သွားပြီ။

ဝူချင်းစစ် ရဲ့ ဆရာ အနေနဲ့ လုယင်လုံ က သူ့ကို ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့ တကယ် အားစိုက်ထုတ်ခဲ့ပုံ ရသည်။

အမှန်တရားကို နားလည်သွားတော့ ကျန်းပေရန် ထပ်မမေးတော့ပေ။

သူ လှည့်ပြီး အနောက်က သစ်ခွ ဘုရားကျောင်း ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"ငါ မင်းကို ခေါ်လိုက်တာ ကိစ္စ သုံးခု ရှိတယ် ပထမအချက် ဘုရားကျောင်းထဲက ဘုန်းကြီးတွေကို ရှင်းပစ်လိုက် ဒုတိယအချက် တိုင်းပြည်ထဲက အဲဒီလို ဘုန်းကြီးမျိုးတွေကို အကုန် ရှင်းပစ်"

စီနီယာ အစ်ကိုကြီး ညွှန်ပြတဲ့ သစ်ခွ ဘုရားကျောင်း ကို ကြည့်ပြီး ဝူချင်းစစ် လက်နှစ်ဖက်ယှက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ နားလည်ပါပြီ"

"တတိယ အချက်ကတော့ ဒီက ဒုက္ခသည်တွေကို လူလင် စီရင်စု ဆီ ခေါ်သွားပြီး ကောင်းကောင်း နေရာချထားပေးဖို့ နည်းလမ်းရှာပါ"

"ဟုတ်ကဲ့"

"အင်း ဒီသုံးခုပဲ သွား လုပ်တော့"

ဝူချင်းစစ် ဒါကို ကြားတော့ "ဟုတ်ကဲ့" လို့ ထပ်ဖြေလိုက်ပေမယ့် ခြေလှမ်းတွေက နည်းနည်း တွန့်ဆုတ်နေသည်။

ဘာပဲပြောပြော မတွေ့ရတာ တစ်နှစ်ကျော်နေပြီ စီနီယာ အစ်ကိုကြီးကို မေးစရာတွေ အများကြီး ကျန်သေးတယ်လေ။

"သူများတွေဆီက သင်ယူစရာ ရှိတာ သင်ယူ ဒါပေမဲ့ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေတာမျိုးတော့ မသင်နဲ့ မြန်မြန်သွား"

အဆူခံလိုက်ရတော့ ဝူချင်းစစ် ခေါင်းငုံ့ပြီး တောင်းပန်လိုက်ရကာ သစ်ခွ ဘုရားကျောင်း ဆီ ခြေလှမ်းကျဲကြီးတွေနဲ့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ပိုကြီးမားလာတဲ့ သွေးရောင် အရိပ် သားရဲ ကတော့ ဝူချင်းစစ် နောက်ကို တန်းတန်းမတ်မတ် မလိုက်သေးပေ။

အဲဒီအစား သူ့မျက်လုံးတွေက ကျန်းပေရန် ဆီမှာ စူးစိုက်နေသည်။

အရင်တုန်းက ဒီလူ သူ့ကို ဘယ်လို ကစားခဲ့လဲ ဆိုတာ မှတ်မိနေတုန်းပဲ ပြီးတော့ သူ့ကို လတိုင်း ရက်အတော်ကြာ ဗိုက်နာစေတဲ့ အဆိပ် ကျွေးခဲ့တဲ့ သူဆိုတာလည်း မှတ်မိနေတယ်။

အခု ကျန်းပေရန် ရဲ့ သာမန်ဆန်တဲ့ အရှိန်အဝါကို အာရုံခံမိတော့ သွေးရောင် အရိပ် သားရဲ ဂနာမငြိမ် ဖြစ်လာပြီး အရင်တုန်းက အကြွေးတွေ ပြန်ဆပ်ချင်လာသည်။

သွေးရောင် အရိပ် သားရဲ ရဲ့ အကြည့်ကို ခံစားမိတော့ ကျန်းပေရန် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်သည်။

"ချင်းစစ် မင်း တစ်ခုခု မေ့ကျန်ခဲ့တယ်"

ဝူချင်းစစ် သစ်ခွ ဘုရားကျောင်း ထဲ ဝင်ဖို့ ပြင်လိုက်ချိန်မှာ သူ့စီနီယာ အစ်ကိုကြီး ရဲ့ ခေါ်သံကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည်။

ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ချိန်မှာပဲ သွေးရောင် အရိပ် သားရဲ ကောင်းကင်ပေါ်က ပြုတ်ကျလာပြီး သူ့ရှေ့မှာ ဘုန်းခနဲ လဲကျသွားတာ တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဝူး ဝူး ဝူး ဝူး"

သွေးရောင် အရိပ် သားရဲ ရဲ့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုန်ခါနေတဲ့ မျက်ဝန်းတွေနဲ့ ပါးစပ်က ထွက်လာတဲ့ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သံတွေကို ကြည့်ပြီး ဘာဖြစ်ခဲ့လဲ ဆိုတာ ဝူချင်းစစ် နားလည်လိုက်ပုံရသည်။

သူ သွေးရောင် အရိပ် သားရဲ ခေါင်းကို ခြေထောက်နဲ့ နင်းလိုက်ပြီး စိုက်ကြည့်ကာ ဆူပူလိုက်သည်။

"မင်း အစ်ကိုကြီးကို မရိုမသေ မလုပ်ခဲ့ဘူး မဟုတ်လား"

သွေးရောင် အရိပ် သားရဲ ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ခါလိုက်ပြီး ညည်းသံတွေ ပိုကျယ်လာသည်။

"မင်း လုပ်ရဲရင် ငါ အံ့သြမိမှာပဲ အစ်ကိုကြီးသာ မင်းကို တကယ် သတ်ချင်ရင် မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာတင် ကိစ္စပြတ်သွားလိမ့်မယ် နားလည်လား"

"ဝူး ဝူး ဝူး ဝူး"

သွေးရောင် အရိပ် သားရဲ ခေါင်းကို အားပါပါ ညိတ်ပြပြီး နားလည်ကြောင်း ပြသလိုက်သည်။

သစ်ခွ ဘုရားကျောင်း ကိစ္စ ပြီးသွားတော့ ကျန်းပေရန် မင်္ဂလာတိမ်တိုက် စီးပြီး စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်း ကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လာခဲ့သည်။

သူ့အိမ်လေး ရှေ့ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်ရာ စားပွဲပေါ်မှာ စာအိတ် အများအပြား တွေ့လိုက်ရသည်။

လျှောက်သွားပြီး ကောက်ယူလိုက်သည်။

ပထမ စာအိတ်အနည်းငယ်က သူ အရင် အပြင်ထွက်တုန်းက စီနီယာ အစ်ကိုကြီး ထားခဲ့တာတွေ ဖြစ်တာ တွေ့လိုက်ရသည်။

ဘယ်သွားမယ်၊ ဘယ်လောက်ကြာမလဲ ဆိုတာတွေ ရှင်းပြထားပြီး ဖြစ်နိုင်ရင် စာတွေ့တာနဲ့ ပြန်စာရေးဖို့ မှာထားသည်။

ဒီစာတွေကို တစ်စောင်ပြီးတစ်စောင် ဖတ်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ဘေးဖယ်ထားလိုက်ပြီး တခြား စာအိတ်တွေကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

{အော် သူ့ဆီက ဖြစ်နေတာကိုး}

တခြား စာအိတ်တွေ ပေးပို့သူက လျန်တိုင်းပြည် မှာ ရောက်နေတဲ့ လီဖူချန် ကလွဲပြီး တခြားသူ မဟုတ်ပေ။

ပထမ စာအိတ်အနည်းငယ်က သူ မြင်တွေ့ ကြားသိခဲ့ရတာတွေကို သတင်းပို့ထားတာ ဖြစ်ပေမယ့် ပြန်စာ တစ်ခါမှ မရလို့ ဖြစ်မယ် နောက်ပိုင်း စာတွေက သိသိသာသာ ထိတ်လန့်နေတဲ့ ပုံစံ ပေါက်နေသည်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ့ပထမဆုံး အတွေးက အစ်ကိုကြီးဝမ် စာမရလိုက်ဘူး ဆိုတာ မဟုတ်ဘဲ သူ တစ်ခုခု အမှားလုပ်မိလို့ အစ်ကိုကြီးဝမ် မပျော်မရွှင် ဖြစ်သွားတယ်လို့ တွေးမိလို့ ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ဝက်လောက် အထိ သူ ဘာအမှားလုပ်မိလဲ ဆိုတာ ခန့်မှန်းရတဲ့ ဒုက္ခကို မခံနိုင်တော့ဘဲ ရှန့်တိုင်းပြည် ကို ပြန်လာဖို့ နည်းလမ်း ရှာခဲ့တယ်။

စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်း မှာ စုံစမ်းကြည့်မှ အစ်ကိုကြီးဝမ် တကယ်ပဲ အကြာကြီး ပျောက်နေတာ ဖြစ်ပြီး နန်းတော်မှာလည်း မရှိဘူး ဆိုတာ သိလိုက်ရတာ။

စာအကြောင်းအရာတွေကို ဖတ်ရင်း ကျန်းပေရန် မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ ဘာလို့လဲဆိုတော့ စက္ကူကနေတဆင့် လီဖူချန် ရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေကို တကယ် ခံစားမိနေလို့ပဲ။

{နောက်နောင် ခရီးရှည် ထွက်မယ်ဆိုရင် သေချာ စီစဉ်ထားခဲ့မှ ဖြစ်တော့မယ်}

ကျန်းပေရန် တစ်ခါက တွေးခဲ့ဖူးတယ် စနစ်က ကာကွယ်ပေးထားလို့ သူ မျှော်လင့်ချက်မဲ့တဲ့ အခြေအနေ ရောက်ဖို့ (သို့မဟုတ်) တစ်နေရာရာမှာ ပိတ်မိနေဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့။

ဒါပေမဲ့ လက်တွေ့ဘဝက သူ့ကို ပြောပြလိုက်ပြီ။

"ဟုတ်တယ် မင်း ဖြစ်နိုင်တယ်"

ဒါကြောင့် နောက်တစ်ခါ ခရီးရှည် ထွက်ရင် ဒီကိစ္စ အသေးအဖွဲလေးတွေကို ကိုင်တွယ်ပေးဖို့ ကိုယ်စားလှယ် တစ်ယောက် ရှာထားဖို့ ကျန်းပေရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

လီဖူချန် ရဲ့ ကျန်တဲ့ စာတွေကို ဖတ်ပြီးနောက် လျန်တိုင်းပြည် မှာ သူ့ဘဝက ပိုပိုကောင်းလာတယ် ဆိုတာ ကျန်းပေရန် တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

အခုဆိုရင် သူ့မှာ ကိုယ်ပိုင် အခြေစိုက်စခန်း ရှိနေရုံတင်မကဘူး သြဇာအာဏာလည်း အများကြီး ကျယ်ပြန့်လာခဲ့ပြီ။

ဒါပေမဲ့ ဒါတွေအကုန်လုံးက ကျန်းပေရန် မျှော်လင့်ထားပြီးသား ကိစ္စတွေပါ။

ဘာပဲပြောပြော သူက ဇာတ်လိုက်ကံ ပါသူလေ။

ဒီလောက် စွမ်းရည်မှ မရှိရင် ဘယ်လိုလုပ် ဇာတ်လိုက် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

ကျန်းပေရန် အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်တာက နောက်ဆုံး စာအိတ် အနည်းငယ်ပဲ ဖြစ်သည်။

အဲဒီထဲမှာ လီဖူချန် က အဖြစ်အပျက်ကြီး တစ်ခု ရှာဖွေတွေ့ရှိထားပြီး လူချင်းတွေ့မှ ပြောပြချင်ကြောင်း ရေးထားသည်။

ပြီးတော့ ဖြစ်နိုင်ရင် လျန်တိုင်းပြည် ကို လာခဲ့ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ထားတယ် ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက လောလောဆယ် ထွက်လာလို့ မရလို့တဲ့။

အဖြစ်အပျက်ကြီး တစ်ခု ရှိတယ် ဆိုတာ ကြားလိုက်ရတော့ ကျန်းပေရန် ရဲ့ ပထမဆုံး အလိုစိတ်က ငြင်းဆန်ဖို့ပဲ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအတွေး ပေါ်လာတာနဲ့ ရွေးချယ်စရာတွေ ပေါ်လာသည်။

[ရွေးချယ်မှု ၁ - ဘာမှ မဖြစ်သလို ဟန်ဆောင်နေလိုက်ပါ

ပြီးမြောက်သည့် ဆုလာဘ် - ဆူမေရု နတ်ဆိုး ဝင်ရိုး (မြေကမ္ဘာအဆင့် အဆင့်နိမ့်)]

[ရွေးချယ်မှု ၂ - နောက်ကျမှ ကိုင်တွယ်ပါ

ပြီးမြောက်သည့် ဆုလာဘ် - ကျီးကန်း ကိုးကောင် မိုးကြိုး နည်းစနစ် (အနက်ရောင်အဆင့် အလယ်အလတ်)]

[ရွေးချယ်မှု ၃ - ပြန်စာရေးပြီး လီဖူချန် ကို နေရာမှာပဲ နေခိုင်းပါ

ပြီးမြောက်သည့် ဆုလာဘ် - ကျပန်း အခြေခံ ကျွမ်းကျင်မှု အမှတ် ၁]

ဒီ ရွေးချယ်စရာ သုံးခုကို ကြည့်ပြီး ကျန်းပေရန် သက်ပြင်းချကာ သုံးကို ရွေးလိုက်ရသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ဒီကိစ္စကို အဆုံးထိ ရှင်းရဖို့ များတယ် ဆိုတာ နားလည်လိုက်သည်။

[ရွေးချယ်မှု တာဝန် ပြီးဆုံးပါပြီ

ဆုလာဘ် - ဆန်းကြယ်သော ထွင်းထုခြင်း +၁]

စာပို့ပြီးနောက် ကျန်းပေရန် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည် ဘာလို့လဲဆိုတော့ နောက်ထပ် ခရီးရှည် တစ်ခု ထွက်ရဦးမှာမို့လို့။

ဒါပေမဲ့ အနက်ရောင် ဧကရာဇ်တွေ နေရာတကာ ရှိပြီး အနက်ရောင် ဘိုးဘေးတွေက ခွေးလောက်တောင် တန်ဖိုးမရှိတဲ့ ချီတိုင်းပြည် နဲ့ ယှဉ်ရင် လျန်တိုင်းပြည် က မူကြိုကျောင်း အဆင့်လောက်ပဲ ရှိတာ။

ဖိအား သိပ်မများလောက်ပါဘူး။

{ပြောရရင် ငါ လျန်တိုင်းပြည် ကို တကယ် မရောက်ဖူးသေးဘူးပဲ}

ဟိုးအရင်ကတည်းက အဲဒီမှာ ရန်သူတွေ ရှိခဲ့ပေမယ့် ကျန်းပေရန် ကိုယ်တိုင် သွားမကြည့်ဖူးသေးဘူး။

ဒါပေမဲ့ ထောက်လှမ်းရေး သတင်း အချက်အလက် အမျိုးမျိုးကနေတဆင့် အဲဒီတိုင်းပြည် အကြောင်း တော်တော်လေး နားလည်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

နောက်ထပ် ခရီးရှည် ထွက်ရဦးမယ် ဆိုတာ တွေးမိတော့ ကျန်းပေရန် သုံးနှစ်တာ စီမံကိန်း အသစ်တွေ ဘာတွေ စိတ်မဝင်စားတော့ပေ။

လက်ရှိ ကိစ္စကို အရင် ဖြေရှင်းလိုက်ဦးမည်။

ညဘက် ဆီမီးရောင်အောက်မှာ စာဖတ်နေတုန်း ကျန်းပေရန် လက်ညှိုး ရုတ်တရက် ထောင်လိုက်ရာ လျှပ်စီးလောက် မြန်တဲ့ ကျောက်စိမ်း ငှက်ပိတုန်းလေး တစ်ကောင် လာနားသည်။

"ဂစ်"

ကျောက်စိမ်း ငှက်ပိတုန်းလေး ဒုတိယအကြိမ် မအော်မီ ကျန်းပေရန် အသားတစ်တုံး ကျွေးလိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အမွေးတွေကြားထဲက စာလိပ်ဘူးလေးကို ယူလိုက်သည်။

ဖြန့်ကြည့်လိုက်တော့ ကျန်းပေရန် ပြန်စာပို့လိုက်လို့ လီဖူချန် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသလို အစ်ကိုကြီးဝမ် ရောက်လာမယ့် အချိန်ကို စောင့်မျှော်နေပါ့မယ် လို့လည်း ရေးထားသည်။

စာကို သိမ်းလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် လက်ထဲက စာအုပ်ကို ဆက်ဖတ်နေလိုက်သည်။

နောင်တစ်ချိန် ခရီးရှည်တွေ ခဏခဏ ထွက်ရတော့မယ် ဆိုတာ တွေးမိတော့ ရှန့်တိုင်းပြည် မှာ သူ့အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ပိုခိုင်မာအောင် တည်ဆောက်ထားသင့်တယ်လို့ ကျန်းပေရန် ခံစားမိသည်။

သူ ပြန်လာတိုင်း ရှန့်တိုင်းပြည် က "မှတ်မိလို့ မရနိုင်လောက်အောင်" ပြောင်းလဲသွားတာကို တွေးမိရင် ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှု ပီတိကို ခံစားရစေသည်။

"ဒေါက် ဒေါက်"

ဝက် နာရီ (ည ၉ နာရီမှ ၁၁ နာရီ) အချိန်တွင် စာဖတ်နေဆဲ ဖြစ်သော ကျန်းပေရန် အပြင်ဘက်မှ စစ်တုရင် ရွှေ့သံ ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည်။

ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးနောက် ဘာဖြစ်နေလဲ ဆိုတာ သူ နားလည်လိုက်သည်။

"ကျွီ" ခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ ကျန်းပေရန် တံခါးဖွင့်လိုက်ပြီး တံခါးကို မှီကာ ကစားနေသော မော့ရှာ ကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"မတွေ့တာ ကြာပြီ မင်း အရပ်တွေ အများကြီး ရှည်လာတာပဲ"

မော့ရှာ ထိုင်နေပေမယ့် သူ သိသိသာသာ ပိုရှည်လာတာ ကျန်းပေရန် မြင်နိုင်သည်။

သူ့အရပ်က ရှစ်ပေ နီးပါး ရှိလောက်ပြီ။

"အစ်ကိုကြီး"

မော့ရှာ ကြောင်အ ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အင်း ငါပါ"

ကျန်းပေရန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ပြန်ရောက်ပြီလား"

"အခုပဲ ရောက်တာ"

"ကျွန်တော်နဲ့ တစ်ပွဲ ကစားပေးလို့ ရမလား"

{...}

စစ်တုရင် ရူးလေးရဲ့ မျှော်လင့်တကြီး မျက်နှာထားကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန် ရေအေးနဲ့ မပက်ချင်တော့ပေ။

သူ့ကို လက်ယပ်ခေါ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဝင်ခဲ့လေ"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာ အစ်ကိုကြီး"

မော့ရှာ စစ်တုရင်ခုံနဲ့ အရုပ်တွေကို အမြန် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ကြမ်းပြင်ပေါ် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် မော့ရှာကမ်းပေးတဲ့ အရုပ်ဘူးကို ယူလိုက်သည် တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ မော့ရှာ ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို ဝိညာဉ်အာရုံနဲ့ စစ်ဆေးလိုက်သည်။

{တတိယအဆင့် အနက်ရောင် သခင် ဟုတ်လား}

{အင်း နောက်ဆုံးတော့ ပုံမှန် လူတစ်ယောက် တွေ့ရပြီပဲ}

မိုရှား က ထူးချွန်တဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီ ရှိသူ မဟုတ်ပေ။

အနက်ရောင် ကျင့်ကြံသူ အဆင့်ကနေ တစ်နှစ်ကျော် အတွင်း တတိယအဆင့် အနက်ရောင် သခင် အဆင့် ရောက်လာတာက သူ ပုံမှန် ကြိုးစားလေ့ကျင့်တယ် ဆိုတာ သက်သေပြဖို့ လုံလောက်နေပါပြီ။

လက်ဖက်ရည် နှစ်ခွက် ငှဲ့ပေးပြီးနောက် ကျန်းပေရန် အရုပ်ဘူး အဖုံးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မဟာဗျူဟာ အသစ်တွေ စဉ်းစားမိသေးလား"

မိုရှား ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"အခု ခန်းမထဲမှာ ကျွန်တော်နဲ့ ကစားပေးမယ့်သူ မရှိတော့ဘူး စစ်တုရင် ကျမ်းစာအုပ်တွေနဲ့ပဲ တစ်ယောက်တည်း လေ့ကျင့်နေရတာ ဆိုတော့ လုံးဝ အသစ်ဖြစ်တဲ့ မဟာဗျူဟာတွေ ထွက်လာဖို့ ခက်တယ်"

"ချိန်လီထန်လည်း မင်းနဲ့ မကစားပေးတော့ဘူးလား"

"လီထန် က တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေတယ်"

စစ်တုရင် ရူးသွပ်တဲ့ ချိန်လီထန် တောင်မှ "စိန်ခေါ်မှု လက်မခံပါ" ဆိုတဲ့ ဆိုင်းဘုတ် ချိတ်ထားရတယ် ဆိုတော့ မော့ရှာလက်ချက်နဲ့ ဘယ်လောက်တောင် အထိနာထားလဲ ဆိုတာ ကျန်းပေရန် ခန့်မှန်းကြည့်လို့ ရသည်။

{ဒီကောင်လေး ဆရာသမားနဲ့ လမ်းစဉ်ကို လေးစားဖို့ တကယ် နားမလည်ပါလား}

All Chapters