နိမ့်ကျတဲ့ ဗားရှင်း ဖြစ်နေတာကိုး
Vol. 25 Ch. 321
"ပြောပါ့မယ် ပြောပါ့မယ် တောင်းပန်ပါတယ် ဖြေဆေးလေး ပေးပါတော့"
ဒီ ထျန်ကော က တော်တော်လေး ခေါင်းမာတဲ့ကောင်လို့ ဝန်ခံရမယ်။
ကျန်းပေရန် က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အရိုး ၂၈ ချောင်းကို ချိုးပစ်လိုက်တာတောင် ကျန်းပေရန် မေးသမျှ ဘာမှ မဖြေခဲ့ဘူး။
အဲဒီလို ခေါင်းမာတဲ့ ကောင်မျိုးအတွက် ကျန်းပေရန် မြွေပွေးအဆိပ် ဆေးလုံး တစ်လုံးကို ပါးစပ်ထဲ တိုက်ရိုက် ထိုးထည့်ပေးလိုက်သည်။
ဒီအဆိပ်ရဲ့ အာနိသင်က ရိုးရှင်းပါတယ်။
စားလိုက်ပြီ ဆိုတာနဲ့ စားသုံးသူရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံး ကြောက်ရွံ့မှုတွေကို အဆက်မပြတ် နှိုးဆွပေးပြီး စိတ်ထဲမှာ အဆုံးမရှိ ထပ်ခါထပ်ခါ ပြန်ပြနေတာ။
ထျန်ကော က ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နှိပ်စက်မှုတွေကို ခံနိုင်ရည် ရှိပေမယ့် မြွေပွေးအဆိပ် ဆေးလုံး ရဲ့ နှိပ်စက်မှုကို တစ်ရက်နဲ့ တစ်ည ခံစားပြီးနောက် သူ့စိတ်ဓာတ် လုံးဝ ပြိုလဲသွားသည်။
အခု သူ လိုချင်တာက တစ်ညလောက် ကောင်းကောင်း အိပ်စက်ရဖို့ပဲ တခြား ဘာမှ မလိုချင်တော့ပေ။
အဆိပ်ဖြေဆေး ဖြစ်တဲ့ အဝါရောင် အမှုန့် ပုလင်းငယ်လေးကို ထျန်ကော ပါးစပ်ထဲ လောင်းထည့်ပေးရင်း ကျန်းပေရန် မေးလိုက်သည်။
"သရဲမွေးတဲ့ ပညာကို ဘယ်မှာ သင်ခဲ့တာလဲ"
အမှုန့်ကို မျိုချပြီးနောက် ထျန်ကော သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်ပြီး မှေးမှိန်နေတဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ အသက်ပြန်ဝင်လာသည်။
ခဏလောက် နားပြီးမှ ထျန်ကော ဖြေလိုက်သည်။
"လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုမှာ သင်ခဲ့တာပါ"
{အိုးဟိုး}
လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွေက ပုံမှန်အားဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သိပ်သည်းတဲ့ နေရာတွေမှာ ပေါ်လာတတ်တယ် ဘာလို့လဲဆိုတော့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အများစုက အစွမ်းထက် စီနီယာကြီးတွေ ထားခဲ့တဲ့ ဂူသင်္ချိုင်းတွေ ဖြစ်လို့ပဲ ဒါကြောင့် အတွင်းအား သိပ်သည်းတဲ့ နေရာတွေမှာ ရှိနေကြတာ။
စစ်မှန်တဲ့ ကောင်းချီးပေးခံထားရတဲ့ နယ်မြေတွေနဲ့ ဂူသင်္ချိုင်းတွေ ကျတော့ တိုက်ကြီးပေါ်မှာ ကျပန်း ပေါ်လာတတ်ကြတယ်။
သေချာတာပေါ့ အတွင်းအား သိပ်သည်းဆ မြင့်မားတဲ့ နေရာတွေမှာ ရှိနိုင်ခြေ ပိုများတာပေါ့။
ထျန်ကော က ရှန့်တိုင်းပြည် မှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုနဲ့ တိုးမိတယ် ဆိုကတည်းက အဲဒီနေရာက အနည်းဆုံး ကောင်းချီးပေးခံထားရတဲ့ နယ်မြေ တစ်ခု ဖြစ်လောက်တယ်လို့ ကျန်းပေရန် ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။
ဒီအဆင့် ကံကောင်းခြင်းမျိုးနဲ့ ဆိုရင် ကျန်းပေရန်တောင် တစ်ခါမှ မကြားဖူးတဲ့ လျှို့ဝှက် အတတ်ပညာ တစ်ခု သင်ယူခဲ့ရတယ် ဆိုတာ နားလည်ပေးလို့ ရပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ထျန်ကော က ရှန့်တိုင်းပြည် မှာ ရှိနေတယ် ဆိုပေမယ့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ရှန့်တိုင်းပြည် မှာ တွေ့ခဲ့တာ ဟုတ်ချင်မှ ဟုတ်မယ်။
ဒါကြောင့် ကျန်းပေရန် မေးလိုက်သည်။
"လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ဘယ်နေရာမှာ တွေ့ခဲ့တာလဲ"
ဒါကို ကြားတော့ ထျန်ကော မျက်နှာမှာ တွန့်ဆုတ်တဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ပေါ်လာပေမယ့် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ မြွေပွေးအဆိပ် ဆေးလုံး ကို တွေးမိလိုက်ပြီး စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြေလိုက်ရသည်။
"ရှီလင် စီရင်စု ထုံးတမ်းပိတ် ကောင်တီ က မြင့်မြတ်သော ဆေးဖော်စပ် ခြံဝင်း ထဲမှာပါ"
{ရှီလင် စီရင်စု ရှန့်တိုင်းပြည် ထဲမှာ တကယ် ရှိနေတာကိုး}
{ဒီကောင်လေး ကံကောင်းလွန်းတယ်}
အတွင်းအား ရှားပါးတဲ့ ရှန့်တိုင်းပြည် လို နိုင်ငံငယ်လေးမှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုနဲ့ တိုးမိတယ် ဆိုတာ သေချာပေါက် ရွေးချယ်ခံရသူတွေ အတွက် သီးသန့် ဖယ်ထားတဲ့ ကံတရားမျိုးပဲ။
တစ်ခုပဲ ရှိတယ် ဒီကောင်လေးက လမ်းမှား ရောက်သွားတာ သိသာနေတယ်။
သူက ဇာတ်လိုက် မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး။
အနာဂတ် ဗီလိန်ကြီးတွေထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်လာမလား။
သွေးညှီနံ့ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ နေရာကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး ကျန်းပေရန် မေးလိုက်သည်။
"ဟိုဘက်မှာ ဘာရှိလဲ"
"သွေးကန်ပါ သရဲတွေအတွက် လူသတ်ငွေ့ စုဆောင်းပေးဖို့ သုံးတာ"
"အဲဒါက မင်း ပိုက်ဆံ လိမ်ယူရုံတင် မကဘဲ ဒုက္ခသည်တွေကိုပါ သတ်ပစ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းလား"
"ဟုတ်ပါတယ်"
ထျန်ကော လုံးဝ မငြင်းဘဲ အလွယ်တကူ ဖြေလိုက်သည်။
ဒါကို ကြားတော့ ကျန်းပေရန် တော်တော်လေး သေချာသွားပြီ။
ဒီကောင်က ဗီလိန်ကြီး လမ်းစဉ်ကို လျှောက်နေတာပဲ။
အစောပိုင်း အဆင့်မှာ သူ့လက်တွေက သွေးစွန်းနေမယ် ပြီးတော့ သူ့ကို လာရှင်းမယ့် ဇာတ်လိုက်ကို ဆွဲဆောင်မယ် အဲဒီအချိန်ကျရင် တစ်ခါမှ မကြားဖူးတဲ့ သရဲထိန်းချုပ်တဲ့ ပညာကို ထုတ်သုံးပြီး ချက်ချင်း အထာကျသွားလိမ့်မယ်။
ကုလားထိုင် တစ်လုံး ဆွဲယူပြီး ထျန်ကော ရှေ့မှာ ဝင်ထိုင်လိုက်ကာ ကျန်းပေရန် အမွှေးတိုင် တစ်တိုင် ထွန်းညှိလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။
"သရဲ ဘယ်လို မွေးမလဲ ဘယ်လို ထိန်းချုပ်မလဲ ပြောပြစမ်း"
"ပြောပြရင် ကျွန်တော့်ကို လွှတ်ပေးမှာလား"
"မလွှတ်ဘူး"
ကျန်းပေရန် တဲ့တိုး ဖြေလိုက်သည်။
ထျန်ကော သိသိသာသာ ကြောင်သွားပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။
"ဒါဆို ကျွန်တော်က ဘာလို့ ပြောပြရမှာလဲ"
မြွေပွေးအဆိပ် ဆေးလုံး ထည့်ထားတဲ့ ပုလင်းကို ထုတ်ပြီး လေထဲ ပစ်မြှောက်လိုက်ကာ ကျန်းပေရန် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"မင်း ပြောပြရင် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် သေခွင့် ပေးမယ်"
တစ်ဖက်လူက သူ့ကို သတ်ဖို့ တကယ် ဆုံးဖြတ်ထားမှန်း သိလိုက်တဲ့ ထျန်ကော သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် အဲဒီ ဒုက္ခသည်တွေကို မသတ်ရင်တောင် သူတို့ရဲ့ အဆုံးသတ်က အတူတူပါပဲ"
"ငါ မင်းနဲ့ ဒါကို ဆွေးနွေးဖို့ စိတ်မဝင်စားဘူး သရဲ ဘယ်လိုမွေးပြီး ဘယ်လို ထိန်းချုပ်ရမလဲ ဆိုတာပဲ ပြောပြ မဟုတ်ရင် နောက်ထပ် မြွေပွေးအဆိပ် ဆေးလုံး တစ်လုံး ကျွေးလိုက်မယ်"
လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ထားရင်း အသက်ရှင်ချင်စိတ် အထွတ်အထိပ် ရောက်နေတဲ့ ထျန်ကော က ဒီ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် လူသားကို သူ့တန်ဖိုး နားလည်အောင် အရင် လုပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ဆင်းရဲသား အရပ်သားတွေအတွက်နဲ့ သူ့ကို သတ်ပစ်တာ ဘယ်လောက် မိုက်မဲလဲ ဆိုတာ နားလည်သွားရင် သေချာပေါက် ပြန်စဉ်းစားလိမ့်မယ်။
တွက်ချက်မှုတွေ ခေါင်းထဲ ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် ထျန်ကော ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"သရဲမွေးမြူပြီး ထိန်းချုပ်တဲ့ ပညာကို သင်ယူဖို့အတွက် အရင်ဆုံး သရဲ ဘယ်လို ဖမ်းရမလဲ ဆိုတာ သင်ယူရမယ် သရဲဖမ်းဖို့ အတွက် အရင်ဆုံး သရဲမြင်ရအောင် လုပ်ရမယ် ဒီကနေ စပြောပြပါ့မယ်"
"မလိုဘူး ငါ သရဲမြင်ရတယ်"
ဒါကို ကြားတော့ ထျန်ကော ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"စီနီယာ အဲဒီသရဲမကို မြင်ရတာက ကျွန်တော် အစွမ်းမြှင့်ပေးထားလို့ပါ ပုံမှန် အခြေအနေမျိုးမှာ ဆိုရင် မြင်ရမှာ မဟုတ်ပါဘူး"
ထျန်ကော ဘေးနားကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး ကျန်းပေရန် ပြောလိုက်သည်။
"မင်းဘေးနားမှာ အဘိုးကြီး တစ်ယောက် ထိုင်နေတယ် မင်းကို ဘယ်လို ကယ်ထုတ်ရမလဲ ဆိုတာ သူ အမြဲ စဉ်းစားနေပုံရတယ်"
ပြီးတော့ သူ့နောက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။
"ဒီနားမှာ လူကောင်ကြီးကြီး တစ်ယောက် ရပ်နေတယ် မင်း အမိန့်ပေးတာနဲ့ ငါ့ကို ဝင်တားဖို့ ပြင်နေတယ် ထင်တယ်"
"ပြီးတော့ လိုက်ကာ နောက်မှာ ပုန်းနေတဲ့ ကလေး မင်း ငါ့ကို စိုက်ကြည့်နေတာ ကြာပြီ မျက်လုံး မညောင်းဘူးလား"
သူ မွေးမြူထားတဲ့ သရဲတွေကို ကျန်းပေရန် တစ်ကောင်ချင်းစီ ထောက်ပြလိုက်တဲ့အခါ ထျန်ကော ရဲ့ မျက်နှာထားက ကျန်းပေရန်ကို စတွေ့တုန်းကထက်တောင် ပိုပြီး အံ့သြသွားသည်။
ဒီ သရဲထိန်းချုပ်တဲ့ ပညာက သူ့ရဲ့ တစ်မူထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည်လို့ အမြဲ ထင်ထားခဲ့တာ တခြားလူ တစ်ယောက်ကလည်း သူ့လိုပဲ သရဲမြင်ရလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ထားခဲ့ဘူး။
ထျန်ကော ရဲ့ သရဲစီးနေသလို မျက်နှာထားကို ကြည့်ပြီး ကျန်းပေရန် မေးလိုက်သည်။
"ဆက်လို့ ရပြီလား"
ထျန်ကော ဗိုက်ထဲမှာ သရဲမြင်နည်း သီအိုရီတွေ အပြည့် ရှိနေပေမယ့် အခုတော့ အကုန်လုံး လည်ချောင်းဝမှာ တစ်ဆို့ကုန်ပြီ။
ဘာမှ မတတ်နိုင်တော့ဘဲ သူ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"စီနီယာ သရဲမြင်ရတယ် ဆိုမှတော့ သရဲ ဘယ်လို ဖမ်းရမလဲ ဆိုတာ ဆက်ပြောပြပါ့မယ်"
ဘေးနားက သရဲအဘိုးကြီးကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး ထျန်ကော ရှင်းပြလိုက်သည်။
"သရဲတွေမှာ ရုပ်ခန္ဓာ မရှိပါဘူး ဒါကြောင့် လက်သီးနဲ့ ထိုးလို့လည်း မရသလို အတွင်းအား နဲ့ တိုက်ခိုက်လို့လည်း မရပါဘူး သူတို့ကို နှိမ်နင်းဖို့ ဆိုရင် အရင်ဆုံး ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကို အသုံးပြုတတ်အောင် သင်ယူရပါမယ်"
"ဝိညာဉ်စွမ်းအား ဆိုတာ ဘာလဲ"
"ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရရင် ကိုယ့်ဝိညာဉ်ရဲ့ စွမ်းအားကို စုစည်း အသုံးပြုတာပါ နားလည်ရ ခက်မယ်ဆိုတာ သိပါတယ် ဒါပေမဲ့ ဒါက ကျွန်တော် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲမှာ ရခဲ့တဲ့ ဉာဏ်အလင်းပါ အချိန်အကြာကြီး ယူပြီးမှ နည်းနည်းလောက် သဘောပေါက်လာတာပါ ဘယ်လို ရှင်းပြရမလဲ ဆိုတော့..."
ဝိညာဉ်စွမ်းအား ဆိုတာ ဘာလဲ ဆိုတာ ထျန်ကော ရှင်းပြဖို့ ပြင်လိုက်ချိန်မှာပဲ သူ့မျက်လုံးတွေ ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွားသည် အကြောင်းမှာ အလွန် အစွမ်းထက်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအား တစ်ခု သူ့အပေါ် လွှမ်းမိုးလာတာ ခံစားလိုက်ရလို့ ဖြစ်သည်။
"စီနီယာ စီနီယာ လည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကို တတ်ကျွမ်းတာလား"
ထျန်ကော တုန်ရီနေသော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ဒီလူ သူ့ကို ဘယ်လို ရှာတွေ့ခဲ့လဲ ဆိုတာ နောက်ဆုံးတော့ နားလည်သွားသည်။
"အဲဒီလို ပြောလို့ ရပါတယ် သရဲတွေကို ဖိနှိပ်တာကလွဲရင် မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား က တခြား ဘာအသုံးဝင်သေးလဲ"
တုန်လှုပ်နေဆဲ ဖြစ်တဲ့ ထျန်ကော ပြန်ဖြေဖို့ အချိန် အတော်ကြာ ယူလိုက်ရသည်။
"မရှိပါဘူး ဝိညာဉ်စွမ်းအား က သရဲတွေကို တိုက်ခိုက်ဖို့ပဲ သုံးလို့ ရတာပါ"
ထျန်ကော အဖြေကို ကြားလိုက်ရတော့ ဝိညာဉ်အာရုံ နဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ဆိုတာ အတူတူ မဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်အာရုံက အဆင့်ပိုမြင့်တဲ့ စွမ်းအား တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ကျန်းပေရန် နားလည်လိုက်သည်။
တိတိကျကျ ပြောရရင် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ဆိုတာ ဝိညာဉ်အာရုံရဲ့ အခွဲ တစ်ခုလောက်ပဲ ရှိတာ။
ဒီ "ဝိညာဉ်စွမ်းအား" ဆိုတာကို သူ သုံးနိုင်မှန်း သေချာသွားတော့ ကျန်းပေရန် မေးလိုက်သည်။
"ဒါဆို အခု ငါ သရဲဖမ်းလို့ ရပြီလား"
"မရသေးပါဘူး စီနီယာ က ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေမယ့် သရဲဖမ်းဖို့ ဆိုရင် အသုံးပြုနည်း တချို့ကိုလည်း တတ်ကျွမ်းဖို့ လိုပါတယ် သရဲကို ဝိညာဉ်စွမ်းအား နဲ့ ဖိနှိပ်ထားရုံနဲ့ အသုံးမဝင်ပါဘူး ဝိညာဉ်စွမ်းအား တံဆိပ် တစ်ခုပါ ရိုက်နှိပ်ရပါတယ် ဒါမှ သူက စီနီယာ တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ နာခံမှာပါ"
ထျန်ကော ပြောရင်းနဲ့ ဒီ တံဆိပ် ရိုက်နှိပ်နည်း ကို သင်ယူဖို့ သုံးနှစ်တိတိ အချိန်ယူခဲ့ရတာကို ပြန်သတိရမိပြီး ဝမ်းနည်းလာသည်။ ဒါတောင်မှ အနည်းငယ် ကျွမ်းကျင်တဲ့ အဆင့်လောက်ပဲ ရောက်သေးတာ။
သူ လွမ်းဆွတ်နေတုန်းမှာပဲ ဘေးနားက အဘိုးကြီးက ကျန်းပေရန်ကို ရုတ်တရက် အံ့သြတကြီး ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။
"မင်း ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ"
ကျန်းပေရန် သူ့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။
သူ့ ဝိညာဉ်အာရုံ ကို ထိန်းချုပ်ပြီး အဘိုးကြီးကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ ထျန်ကော ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား တံဆိပ် ကို အလွယ်တကူ တွေ့ရှိလိုက်သည်။
{အော် ဒါက ဝိညာဉ်အာရုံ တံဆိပ် ရဲ့ နိမ့်ကျတဲ့ ဗားရှင်း ဖြစ်နေတာကိုး}
တံဆိပ်ရဲ့ သဘောတရားကို ချက်ချင်း နားလည်သွားတဲ့ ကျန်းပေရန် စိတ်ကူးလေး တစ်ချက်လောက်ပဲ ထုတ်လိုက်ရာ အဘိုးကြီး အပေါ်မှာ ရှိနေတဲ့ ထျန်ကော ပိုင်ဆိုင်တဲ့ တံဆိပ်က ချက်ချင်း ကွဲကြေသွားပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအား တံဆိပ် အသစ်တစ်ခု အစားထိုး ဝင်ရောက်သွားသည်။
ကျန်းပေရန် ပိုင်ဆိုင်တဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား တံဆိပ်
"ဒါက"
ထျန်ကော လုံးဝ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားသည်။
ဒီလောကမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား သုံးတတ်တဲ့ နောက်တစ်ယောက် ရှိနေတာက ထားပါတော့ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုလုပ် သူ့ထက်တောင် ပိုကျွမ်းကျင်နေရတာလဲ။
"ပြီးတော့ရော"
ကျန်းပေရန် မောင်းထုတ်တဲ့ လက်ဟန် လုပ်ပြလိုက်ရာ သရဲအဘိုးကြီး ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် သူ မေးလိုက်သည်။
ဒီအဆင့် ရောက်မှတော့ ထျန်ကော စိတ်လွတ်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။
သူ ခြောက်ကပ်ကပ် ရယ်သံနဲ့ ပြောလိုက်သည်။
"စီနီယာ ကျွန်တော့်ကို ဆက်မကစားပါနဲ့တော့ စီနီယာ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား က ကြောက်စရာ ကောင်းရုံတင် မကဘူး ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကလည်း ကျွန်တော့်ထက် အများကြီး သာလွန်နေပါတယ် ဘယ်လိုလုပ် ကျွန်တော် သင်ပေးဖို့ လိုအပ်မှာလဲ"
"ငါ မေးရင် ဖြေလိုက် ပေါက်ကရတွေ ပြောမနေနဲ့"
ကျန်းပေရန်ရဲ့ စိတ်သဘောထားကို ခန့်မှန်းလို့ မရတော့ ထျန်ကော ဆက်ပြောရုံသာ ရှိတော့သည်။
"စီနီယာ က ဝိညာဉ်တံဆိပ် ခတ်နှိပ်တတ်နေပြီ ဆိုမှတော့ သရဲဖမ်းဖို့က ခက်ခဲတဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်တော့ပါဘူး နောက်တစ်ဆင့်က မွေးမြူပြီး ထိန်းချုပ်ဖို့ပါ"
"ကျင့်ကြံသူတွေ လိုပဲ သရဲတွေမှာလည်း အားနည်းတာ အားကြီးတာ ရှိပါတယ် ပြီးတော့ ပါရမီ ကွာခြားချက်လည်း အများကြီး ရှိပါတယ်"
"သရဲတွေက ကျင့်ကြံလို့ ရလား"
ကျန်းပေရန် မေးလိုက်သည်။
"ရပါတယ် ဒါပေမဲ့ သူတို့ ကျင့်ကြံနည်းက မတူပါဘူး အစောပိုင်း အဆင့်မှာတော့ သခင်က ကျွေးမွေးတာကို အဓိက အားကိုးရပါတယ်"
"မင်းရဲ့ သွေးကန် လိုမျိုးလား"
"ဟုတ်ပါတယ်"
ထျန်ကော ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"သရဲတစ်ကောင် ပိုသန်မာလာဖို့ ဆိုရင် ကဏ္ဍ ငါးခုကနေ ပြုစုပျိုးထောင်ပေးရပါတယ်
ပထမက လူသတ်ငွေ့၊ ဒုတိယက အရိုင်းဆန်မှု၊ တတိယက နာကြည်းချက်၊ စတုတ္ထက ယင်ဓာတ်၊ ပဉ္စမက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှု ပါ"
"ဒါဆို သရဲတစ်ကောင်က ဘယ်အဆင့်ထိ ကျင့်ကြံနိုင်လဲ ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အင်အားနဲ့ ယှဉ်ရင် ဘယ်လိုလဲ"
"အဲဒါက..."
ထျန်ကော မျက်နှာ ပျက်သွားသည်။
"ဒီလူလည်း သရဲမွေးတာ မကြာသေးပါဘူး သရဲတစ်ကောင် ဘယ်လောက်ထိ သန်မာလာနိုင်လဲ ဆိုတာ မသိသေးပါဘူး"
ကျန်းပေရန် ခဏ စဉ်းစားလိုက်သည်။
သူ ထူးထူးခြားခြား သန်မာတဲ့ သရဲ တစ်ကောင်မှ မမြင်ဖူးသလို ကောလာဟလလည်း မကြားဖူးဘူး။
တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင် ဒီ ထျန်ကော က တိုက်ကြီးပေါ်မှာ သရဲမွေးမြူတဲ့ ပထမဆုံး လူသား ဖြစ်ဖို့ များတယ်။
"ခုနက မင်း ပြောတယ် သရဲတွေမှာ ပါရမီ ကွာခြားချက် ရှိတယ် ဆို ပါရမီ ပိုကောင်းတဲ့ သရဲကို ဘယ်လို ဖမ်းမလဲ"
"တကယ်တော့ လှည့်ကွက် မရှိပါဘူး တခါတလေကျရင် အနက်ရောင် ဘုရင် အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူရဲ့ သရဲက သာမန်လူရဲ့ သရဲလောက် မကောင်းတာမျိုး ရှိတတ်တယ် တကယ် ပုံသေနည်း မရှိပါဘူး"
"ဒါဆို သရဲရဲ့ ပါရမီကို ဘယ်လို ခွဲခြားမလဲ"
"အဲဒါက ရိုးရှင်းပါတယ်"
ပြောပြီးတာနဲ့ ထျန်ကော လိုက်ကာ နောက်ကွယ်မှာ ပုန်းနေတဲ့ ကလေးကို လက်ယပ်ခေါ်လိုက်သည်။
"လာခဲ့"
သရဲကောင်လေးက ထျန်ကော အမိန့်ကို မလွန်ဆန်နိုင်တာ ထင်ရှားနေတော့ မလိုလားပေမယ့် ကျန်းပေရန် ဆီ လျှောက်လာသည်။
"စီနီယာ အရင်ဆုံး သူ့ကို ဝိညာဉ်စွမ်းအား နဲ့ လွှမ်းခြုံလိုက်ပါ ပြီးတော့ ဖြည်းဖြည်းချင်း အတွင်းဘက်ကို ဖိချလိုက်ပါ သရဲက ဖိအား လုံလောက်ပြီလို့ ခံစားရတဲ့အခါ သူ့ကိုယ်ပိုင် ချီ ကို ထုတ်လွှတ်ပါလိမ့်မယ်"
"အကယ်၍ ချီ က အမည်းရောင် ဆိုရင် လူသတ်ငွေ့ ချီ ပါ အမည်းရောင်က အရမ်း သိပ်သည်းနေရင် ဒီသရဲက လူသတ်ငွေ့တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေပြီး ကျင့်ကြံဖို့ တန်ဖိုး အလွန် မြင့်မားတယ်လို့ ဆိုလိုပါတယ်"
"ကျန်တဲ့ လေးမျိုးကရော"
"အနီရောင်က အရိုင်းဆန်တဲ့ အရှိန်အဝါ၊ မီးခိုးရောင်က နာကြည်းချက် ချီ၊ ခရမ်းရောင်က ယင် ချီ၊ အစိမ်းရောင်က ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ ချီ ပါ"
"အရောင်တွေ ရောနေရင်ကော"
"အဲဒါက အလွန် ရှားပါးပါတယ် တစ်ခါ တွေ့ဖူးပေမယ့် ကံဆိုးစွာနဲ့ ဖမ်းဖို့ မအောင်မြင်ခဲ့ပါဘူး"
ဒီအချက်အလက်တွေကို တိတ်တဆိတ် မှတ်သားလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် မေးခွန်းတွေ ဆက်တိုက် မေးလိုက်သည်။
မတူညီတဲ့ အရောင် ချီ တွေကို ဘယ်လို ပျိုးထောင်မလဲ၊ မတူညီတဲ့ ချီ အမျိုးအစား ရှိတဲ့ သရဲတွေရဲ့ ကွာခြားချက်၊ သရဲတွေကို အချိန်ပြည့် ကိုယ်နဲ့မကွာ ဆောင်ထားဖို့ လိုလား စသဖြင့် မေးခွန်းပေါင်းစုံ မေးလိုက်သည်။
မေးခွန်းထုတ်ခြင်းက ညဉ့်နက်တဲ့ အထိ ကြာမြင့်သွားသည်။
မနေ့က စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နှိပ်စက်မှု တစ်ရက်လုံး ခံခဲ့ရပြီး ဒီနေ့လည်း လုံးဝ မအိပ်ရသေးတဲ့ ထျန်ကော ဆက်မတောင့်ခံနိုင်တော့သလို ခံစားလိုက်ရသည်။
"စီနီယာ ခဏလောက် အိပ်ခွင့်ပြုပါ..."
သူ တိုးလျှိုးပေါက်ပန် လေသံနဲ့ မေးလိုက်သည် အစပိုင်းတုန်းက လူမိုက် ပုံစံ ပျောက်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။
သူ ဒီလို ဖြစ်သွားရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ကျန်းပေရန်ရဲ့ အင်အားနဲ့ အောင်နိုင်ခံလိုက်ရလို့တင် မဟုတ်ဘူး ကျန်းပေရန် အစကတည်းက ထွန်းညှိထားတဲ့ အမွှေးတိုင် ကြောင့်လည်း ပါသည်။
ဒီအမွှေးတိုင်က စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေရုံတင် မကဘူး အိပ်မွေ့ချ အာနိသင်လည်း ရှိတယ် အထူးသဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအား အားနည်းသူတွေ အပေါ်မှာပေါ့။
အခု ထျန်ကော ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေတော့ အမွှေးတိုင်က သူ့ကို မေးသမျှ ဖြေ၊ အမှန်တိုင်းဖြေတဲ့ "လိမ္မာတဲ့ ကလေး" တစ်ယောက် ဖြစ်အောင် မြန်မြန်ဆန်ဆန် အိပ်မွေ့ချလိုက်နိုင်ခဲ့သည်။
မျက်လုံးတောင် မဖွင့်နိုင်တော့တဲ့ ထျန်ကော ကို ကြည့်ပြီး ကျန်းပေရန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"အိပ်တော့"
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီ..."
စကားမဆုံးခင်မှာပဲ ထျန်ကော ကြမ်းပြင်ပေါ် ဘုန်းခနဲ လဲကျသွားပြီး မေ့ပျော်သွားသည်။
ဒီ အမေးအဖြေ ကဏ္ဍကနေတဆင့် ကျန်းပေရန် သရဲမွေးမြူခြင်း အတတ်ပညာကို တော်တော်လေး နက်နက်နဲနဲ နားလည်သွားသည်။
အလားအလာ ရှိတဲ့ သရဲတွေကို ဘယ်လို ရွေးချယ်မလဲ၊ ဘယ်လို ပြုစုပျိုးထောင်မလဲ ဆိုတာ အခု သူ သိသွားပြီ။
"ဦးလေးကြီး သမီးကိုရော မွေးစားမလားဟင်"
အဲဒီအချိန်မှာ သူတို့ ဆွေးနွေးသမျှ နားထောင်နေခဲ့တဲ့ ချင်းချင်း ရုတ်တရက် ကျန်းပေရန် ရှေ့ ခုန်ထွက်လာပြီး မေးလိုက်သည်။
"မင်းကို မွေးစားရမယ် ဟုတ်လား"
ကျန်းပေရန် ချင်းချင်းကို အကဲခတ်လိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။
"မင်းကို မွေးစားလို့ ဘာလုပ်ရမှာလဲ မင်းက တိုက်ခိုက်တတ်လို့လား"
"တတ်တာပေါ့"
ချင်းချင်း ခေါင်းတငြိမ့်ငြိမ့် လုပ်လိုက်သည်။
"ရွာထဲက ကလေးတွေထဲမှာ သမီးကို နိုင်တဲ့သူ သိပ်မရှိဘူး"
"မိုက်သားပဲ ဒါပေမဲ့ ငါ သရဲ ဘယ်လို မွေးရမလဲ ဆိုတာ အပြည့်အစုံ မတတ်သေးဘူး မင်း စောင့်ရဦးမယ်"
ဦးလေးကြီးက သူမကို ခေါ်မသွားချင်ဘူး ဆိုတာ သိလိုက်ရတော့ ချင်းချင်း နည်းနည်း စိတ်ပျက်သွားသည်။
သူမ ကြိုးစားလေ့ကျင့်ပြီး ထူးချွန်တဲ့ သရဲတစ်ကောင် ဖြစ်လာအောင် လုပ်မယ်လို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည် အဲဒီကျရင် ဦးလေးကြီး သေချာပေါက် သဘောတူမှာပဲ။
နောက်တစ်နေ့ ညနေခင်းတွင် အကန်ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ထျန်ကော ရုတ်တရက် ခုန်ထလိုက်သည်။
"ဘယ်သူလဲ ဘယ်သူ ကန်လိုက်တာလဲ"
"မင်း အိပ်ရေးဝပြီနဲ့ တူတယ်"
အားအင်ပြည့်ဖြိုးနေတဲ့ ထျန်ကော ကို ကြည့်ပြီး ကျန်းပေရန် ပြုံးလိုက်သည်။
ဒါပေမဲ့ ကျန်းပေရန်ရဲ့ အပြုံးကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ ထျန်ကော နက်ရှိုင်းသော မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုထဲ ကျဆင်းသွားသည်။
သူ ဒီနေ့ ကြုံခဲ့ရသမျှ အရာအားလုံး အိပ်မက်လို့ ထင်ခဲ့ပေမယ့် နိုးလာတဲ့အခါ "ကျန်းပေရန်" ဆိုတဲ့ လက်တွေ့ဘဝကို ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့မိဘူး။
"စီနီယာ ကျွန်တော် တတ်သမျှ အတတ်ပညာတွေ အကုန် ပြောပြပြီးပါပြီ တကယ် ဘာမှ မကျန်တော့ပါဘူး"
"ဟုတ်လား"
ကျန်းပေရန် ထျန်ကော ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
"ဒါဆို မင်းက အသုံးမဝင်တော့ဘူး ဆိုတဲ့ သဘောလား"
ဒါကို ကြားတော့ ထျန်ကော ရင်ထဲ ထိတ်လန့်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"စီနီယာ ကျွန်တော့်ကို သတ်မှ ဖြစ်မှာလား"
"မင်းရဲ့ ကိုယ်ကျိုးစီးပွား အတွက်နဲ့ သာမန်ပြည်သူ ထောင်ပေါင်းများစွာကို သတ်ခဲ့တာ မင်း သေသင့်တယ်လို့ မထင်ဘူးလား"
"စီနီယာ ကျွန်တော့် အပြစ်တွေကို ပြန်ပေးဆပ်ဖို့ အခွင့်အရေး ပေးပါ နောက်ဘယ်တော့မှ မလုပ်တော့ပါဘူးလို့ ကတိပေးပါတယ်"
"အောက်ရောက်ရင် သူတို့ကို မေးကြည့်လိုက် သူတို့ သဘောတူရင် ငါ မင်းကို ငရဲပြည်ကနေ ပြန်ဆွဲတင်ပေးမယ်"
စကားပြောရင်း ကျန်းပေရန် ထျန်ကော ရဲ့ နဖူးကို ထပ်ခါ ထပ်ခါ ရိုက်လိုက်သည်။
"ခင်ဗျား..."
သေဆုံးတဲ့ အချိန်ထိ ထျန်ကော မယုံကြည်နိုင်ခဲ့ဘူး သူ သိသမျှ အကုန် ဖွင့်ပြောပြီးတာတောင်မှ သူ...
သေခြင်းတရားကနေ မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ဘူး။