အိပ်မက်တစ်ခုထဲ ရောက်သွားသလို

"ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း"

နောက်ဘက်တောင်ပေါ်ရှိ တောအုပ်အတွင်း ရိုက်ခတ်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေပြီး ဖုန်မှုန့်များ ထလာသည်။

"မဆိုးဘူး ကောင်လေး မင်းကို မတွေ့ရတာ ရက်နည်းနည်းပဲ ရှိသေးတယ် စွမ်းရည်တွေ တိုးတက်လာပါလား"

ဖုန်မှုန့်တွေ ငြိမ်သက်သွားတဲ့အခါ ပိုးသားဝတ်ရုံ ဝတ်ထားတဲ့ အမျိုးသားက မော့ရှာ ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

ပါးစပ်ထောင့်ကနေ သွေးတွေ စီးကျနေတဲ့ မော့ရှာ ဘာမှ ပြန်မပြောပေ။

သူ့အနေအထားကို အတည်တကျ ယူလိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူကို အာရုံစိုက် ကြည့်နေလိုက်သည်။

အဲဒီအချိန်မှာ ကော်လာဝိုင်း ဝတ်ရုံ ဝတ်ထားတဲ့ နောက်တစ်ယောက်က မော့ရှာ အနောက်မှာ ပေါ်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မော့ရှာ ငါတို့ စီနီယာ အစ်ကိုကြီးတွေက မင်းကို အခွင့်အရေး မပေးဘူးလို့ မပြောနဲ့ အခု သေချာ တောင်းပန်လိုက်ရင် အရိုက်ခံရတာကနေ ရှောင်လို့ ရမယ်"

မော့ရှာ ဓားကို ကိုင်ပြီး မတ်တပ်ရပ်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ဘာမှ အမှားမလုပ်ခဲ့ဘူး ဘာလို့ တောင်းပန်ရမှာလဲ"

"ငါ ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက်က ပြောခဲ့တယ်လေ တခြားလူတွေ ကြည့်နေရင် စစ်တုရင် ကစားတဲ့အခါ စီနီယာ အစ်ကိုကြီးတွေကို လျှော့ပေးရမယ်လို့ မင်း နားမထောင်ခဲ့ဘူး ထင်တယ်"

"ကျွန်တော်က ပွဲတိုင်းကို အလေးအနက်ထား ကစားရုံပါ"

"ကောင်းပြီ ဒါဆို ဒီနေ့ မင်းရဲ့ စီနီယာ အစ်ကိုကြီးက သင်ပေးရတာပေါ့ ပွဲတိုင်းကို အလေးအနက်ထားတာနဲ့ စီနီယာ အစ်ကိုကြီးတွေကို လေးစားတာ ဘယ်ဟာက ပိုအရေးကြီးလဲ ဆိုတာ"

ပြောပြီးတာနဲ့ ပိုးသားဝတ်ရုံ ဝတ်ထားတဲ့လူက လက်ထဲက တုတ်ရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး လေထဲ ခုန်တက်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ကော်လာဝိုင်း ဝတ်ရုံ ဝတ်ထားတဲ့လူကလည်း မော့ရှာ ကို အနောက်ကနေ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ရှေ့ရော နောက်ပါ တိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရလို့ မော့ရှာ အနောက်ဘက်က တိုက်ကွက်ကို ကာကွယ်ဖို့ အာရုံအပြည့် စိုက်လိုက်ရပေမယ့် ပခုံးကို တုတ်နဲ့ အားပါပါ ရိုက်ခံလိုက်ရသည်။

ကျိုးပဲ့သွားတဲ့ အသံ ကြားလိုက်ရတော့ ညာဘက် ပခုံးရိုး ကျိုးသွားပြီ ဆိုတာ မော့ရှာ သိလိုက်သည်။

"ချွင်" ခနဲ မြည်သံနဲ့အတူ မော့ရှာ လက်ထဲက ဓား မြေကြီးပေါ် ပြုတ်ကျသွားသည်။

သူ နာကျင်မှုကြောင့် အော်မဟစ်ခဲ့ပေမယ့် ရင်ထဲမှာတော့ မတရား ခံရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူက စစ်တုရင်ကို အလေးအနက်ထား ကစားခဲ့ရုံပါ တခြားလူကို ဘယ်လို တုံ့ပြန်ရမလဲ ဆိုတဲ့ နည်းလမ်းမှန်ကို ပြောပြခဲ့ရုံပါ ဘာလို့ အမြဲတမ်း ဒီလို ရက်ရက်စက်စက် အရိုက်ခံနေရတာလဲ။

{အစ်ကိုကြီး သူတို့နဲ့ မပတ်သက်တာ ဒါကြောင့် ဖြစ်လောက်တယ်}

ဆက်ပြီး မခုခံနိုင်တော့မှန်း သိလိုက်တဲ့ မော့ရှာ ခေါင်းကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ အုပ်ပြီး ကာကွယ်လိုက်သည်။

နာကျင်မှုကို ခံစားဖို့ ပြင်ဆင်လိုက်ချိန်မှာပဲ မိုးကြိုးပစ်သံလို အသံကြီး ကြားလိုက်ရပြီး စီနီယာ အစ်ကိုကြီး နှစ်ယောက် တပြိုင်နက် အာမေဋိတ်သံ ပြုလိုက်တာ ကြားလိုက်ရသည်။

"ဝူ... မန်နေဂျာ ဝူ"

အံ့သြသွားတဲ့ မော့ရှာ ခေါင်းဖြည်းဖြည်းချင်း မော့ကြည့်လိုက်တော့ တစ်ဝက် ငွေရောင် တစ်ဝက် အမည်းရောင် ဆံပင်နဲ့ ဝတ်ရုံရှည် ဝတ်ထားတဲ့ လူတစ်ယောက် သူ့ရှေ့မှာ ရပ်နေတာ တွေ့လိုက်ရသည်။

ဂိုဏ်းကိစ္စတွေကို သိပ်စိတ်မဝင်စားပေမယ့် ဂိုဏ်းရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း ကြယ်ပွင့် ဖြစ်တဲ့ ဒီလူကိုတော့ သူ သိသည်။

"အရာရှိ ဝူ ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

မော့ရှာ ထရပ်ပြီး လက်တစ်ဖက်တည်းနဲ့ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ဒဏ်ရာ ရသွားလား"

မော့ရှာ ရဲ့ ညာဘက် ပခုံးကို ကြည့်ပြီး ဝူချင်းစစ် မေးလိုက်သည်။

"ဒဏ်ရာ သေးသေးလေးပါ..."

အစ်ကိုကြီး သဘောကျတဲ့ လူတစ်ယောက်က ဒီလို အသေးအဖွဲ ကောင်လေးတွေရဲ့ အနိုင်ကျင့်တာ ခံရတယ် ဆိုတာ နားလည်ရ ခက်ပေမယ့် ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုယ့်ကိုယ်ကို အကြီးဆုံး တပည့်လို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ ဝူချင်းစစ် အနေနဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ ဂျူနီယာ ညီလေး အနိုင်ကျင့်ခံရတာကို လက်ပိုက်ကြည့်မနေနိုင်ပေ။

ဒါကြောင့် သူ တခြားနှစ်ယောက်ကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်သူ လုပ်တာလဲ"

ပိုးသားဝတ်ရုံ ဝတ်ထားတဲ့ တပည့် တံတွေးမြိုချလိုက်သည်။

စစ်တုရင်ရူးလေး မော့ရှာ မှာ ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ နောက်ခံ ရှိလိမ့်မယ်လို့ သူ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ထားခဲ့ဘူး။

"အရာရှိ ဝူ ကို သတင်းပို့ပါရစေ ကျွန် ကျွန်တော်တို့က လေ့ကျင့်လက်ရည်စမ်း နေကြတာပါ မော့ရှာ... ဟုတ်တယ်မလား"

မော့ရှာ စကားမပြောနိုင်ခင်မှာပဲ ဝူချင်းစစ် သွားဖြူဖြူတွေ ပေါ်အောင် ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"လက်ရည်စမ်းတာ ဟုတ်လား ငါ ဝူချင်းစစ် ဘဝမှာ အကြိုက်ဆုံး အရာက တခြားသူတွေနဲ့ လက်ရည်စမ်းတာပဲ လာလေ ဘယ်သူ အရင် လာမလဲ"

ပိုးသားဝတ်ရုံ ဝတ်ထားတဲ့ တပည့် လက်ကို အမြန် ခါလိုက်သည်။

"အရာရှိ ဝူ က နောက်နေပါပြီ ကျွန်တော်တို့က ဘယ်လိုလုပ် အရာရှိ ဝူ နဲ့ လက်ရည်စမ်းရဲမှာလဲ"

"ဘာလဲ လက်ရည်စမ်းတာက အားနည်းသူကို အနိုင်ကျင့်ပြီး အားကြီးသူကို ကြောက်ရတာလား"

ဝူချင်းစစ် ပြုံးပြီး မေးလိုက်သည်။

"မဟုတ်ပါဘူး မဟုတ်ပါဘူး အရာရှိ ဝူ နားလည်မှုလွဲနေပါပြီ ကျွန်တော်တို့က တကယ်ပဲ..."

"စကားများမနေနဲ့ ဒါကို ယူလိုက်"

ဝူချင်းစစ် စကားဆုံးတာနဲ့ သူ့ပုံရိပ်က လှုပ်ရှားသွားပြီး ပိုးသားဝတ်ရုံ ဝတ်ထားတဲ့ တပည့်ဆီ လျှပ်စီးတစ်စင်းလို ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ပိုးသားဝတ်ရုံ ဝတ်ထားတဲ့ တပည့်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက အနက်ရောင် သခင်ကြီး အဆင့်ပဲ ရှိသေးတာ။

ဝူချင်းစစ် ကို ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ သူ့မျက်စိရှေ့မှာ ဝေဝါးသွားတာပဲ မြင်လိုက်ရပြီး ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်း အသီးသီးမှာ စူးရှတဲ့ နာကျင်မှုတွေ ခံစားလိုက်ရသည်။

"အရာရှိ ဝူ အသက်ချမ်းသာပေးပါ အသက်ချမ်းသာပေးပါ"

ခန္ဓာကိုယ် အပေါ်ပိုင်း ထုံကျဉ်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီမို့ ပိုးသားဝတ်ရုံ ဝတ်ထားတဲ့ လူက အကြိမ်ကြိမ် တောင်းပန်လိုက်သည်။

"ကိုယ့်ကိုယ်ကို အရှက်မခွဲနဲ့ တကယ် အသက်ရှင်ချင်ရင် စွမ်းရည်ပြစမ်း ငါ မင်းကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အင်အား ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းပဲ သုံးမယ် ဆယ်ကွက် ခံနိုင်ရင် ဒီကိစ္စကို ဒီမှာတင် ရပ်လိုက်မယ်"

ဒါကို ကြားတော့ ဒီနေ့ ကိစ္စ မလွယ်တော့မှန်း ပိုးသားဝတ်ရုံ ဝတ်ထားတဲ့ လူ သိလိုက်သည်။

စိတ်ကို တင်းလိုက်ပြီး သူ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို အရာရှိ ဝူ ကတိတည်ဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်"

"ကောင်းပြီ အနည်းဆုံးတော့ သူရဲဘောကြောင်တဲ့ ကောင် မဟုတ်ဘူးပဲ သတိထား"

မန်နေဂျာ ဝူ ရဲ့ ဓား သူ့ဆီ ထိုးစိုက်လာတာကို ကြည့်ရင်း ပိုးသားဝတ်ရုံ ဝတ်ထားတဲ့ တပည့် ခေါင်းထဲမှာ အတွေးတစ်ခုတည်း ရှိတော့သည်။

{ဒါက အင်အား ၃၀ ရာခိုင်နှုန်း ဟုတ်လား}

ဓားက သူ့ပခုံးကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားတဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ ပိုးသားဝတ်ရုံ ဝတ်ထားတဲ့ လူက တုတ်ကို ဝူချင်းစစ် ဆီ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပေမယ့် မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပဲ သူ့ရှေ့မှာ ဝူချင်းစစ် ရဲ့ ပုံရိပ်ယောင်ပဲ ကျန်ခဲ့သည်။

"အား"

ကျောကုန်းမှာ ဓားစိုက်နေတာ ခံစားလိုက်ရပြီး ပိုးသားဝတ်ရုံ ဝတ်ထားတဲ့ လူ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူ တုတ်ကို နောက်ပြန် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပေမယ့် လေဟာနယ်ကိုပဲ ထပ်ရိုက်မိပြန်သည်။

ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေတုန်းမှာပဲ သူ့ခြေသလုံးကို ဓားနဲ့ ထပ်ခုတ်ခံလိုက်ရသည်။

ပိုးသားဝတ်ရုံ ဝတ်ထားတဲ့ လူ နာကျင်လို့ အော်ဖို့ ပြင်လိုက်ချိန်မှာပဲ ရင်ဘတ်ကို လက်ဝါးနဲ့ အားပါပါ ရိုက်ခံလိုက်ရလို့ စကားသံတွေ ပျောက်ဆုံးသွားသည်။

"မင်းရဲ့ တုတ်ထိုးချက်တွေက အားနည်းတယ် ဝှေ့ယမ်းတာတွေက ဖရိုဖရဲနိုင်တယ် ခြေကွက်တွေက မခိုင်မာဘူး တုံ့ပြန်မှုတွေက နှေးကွေးတယ် မင်းရဲ့ တိုက်ကွက် တစ်ကွက်မှ ကြည့်ပျော်ရှုပျော် မရှိဘူး"

ပြောပြီးတာနဲ့ ဝူချင်းစစ် အားနည်းနည်း ထပ်ထည့်လိုက်ပြီး ပိုးသားဝတ်ရုံ ဝတ်ထားတဲ့ လူကို မြေကြီးပေါ် ရိုက်ချလိုက်သည်။

"ဒီလောက် ညံ့ဖျင်းတဲ့ စွမ်းရည်နဲ့ ကြိုးကြိုးစားစား မလေ့ကျင့်ဘဲ မင်းထက် ကျင့်ကြံခြင်း နိမ့်တဲ့ ဂျူနီယာ ညီလေးကို လာအနိုင်ကျင့်နေတယ် ငါ မင်းအစား ရှက်မိတယ်"

"အဟွတ် အဟွတ်"

သွေးတွေ အန်ထွက်လာတဲ့ အထိ ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီး ပိုးသားဝတ်ရုံ ဝတ်ထားတဲ့ လူ ပြန်မပြောရဲတော့ဘဲ ခေါင်းတငြိမ့်ငြိမ့် လုပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"သင်ခန်းစာ ပေးတာ မှန်ပါတယ် သင်ခန်းစာ ပေးတာ မှန်ပါတယ်"

ဓား ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ဝူချင်းစစ် ကော်လာဝိုင်း ဝတ်ရုံ ဝတ်ထားတဲ့ တပည့်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းအလှည့်"

"ကျွန်တော် အရှုံးပေးပါတယ် ကျွန်တော် အရှုံးပေးပါတယ် ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်"

"ဒါကို ကြည့်စမ်း"

...

ခဏကြာတော့ ခန္ဓာကိုယ် အပေါ်ပိုင်း အရိုးအများအပြား ကျိုးသွားတဲ့ ကော်လာဝိုင်း ဝတ်ရုံ ဝတ်ထားတဲ့ လူက မြေကြီးပေါ်မှာ လဲလျောင်းပြီး အသက်ချမ်းသာပေးဖို့ တောင်းပန်နေသည်။

"ပြန်သွားပြီး သေချာ လေ့ကျင့်ကြ နောက်တစ်ခါ ပြဿနာ ရှာတာ တွေ့ရင် အရိုးကျိုးပြီး သွေးအန်ရုံလောက်နဲ့ ပြီးမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ နောက်မလုပ်ရဲတော့ပါဘူး နောက်မလုပ်ရဲတော့ပါဘူး"

ပြောပြီးတာနဲ့ နှစ်ယောက်သား ကုန်းရုန်းထပြီး တောအုပ်ထဲကနေ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

သူတို့ ပြေးသွားတာ မြင်တော့ ဝူချင်းစစ် မော့ရှာ ရဲ့ ပခုံးကို ပုတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အင်း ဒဏ်ရာက သိပ်မပြင်းထန်ပါဘူး ခဏလောက် သည်းခံလိုက်"

ပြောပြီးတာနဲ့ သူ ညာလက်နဲ့ အားစိုက်လိုက်ရာ "ဂလွပ်" ဆိုတဲ့ အသံနဲ့အတူ အရိုးပြန်ဆက်သွားသည်။

အိပ်မက်မက်နေသလို ခံစားနေရတဲ့ မော့ရှာ နောက်ဆုံးတော့ လက်တွေ့ဘဝထဲ ပြန်ရောက်လာသည်။

သူ ဝူချင်းစစ် ကို ကြည့်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ယှက်ကာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ကူညီပေးတဲ့အတွက် အရာရှိ ဝူ ကို ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်"

"ရပါတယ် နောက်တစ်ခါ ဒီလိုမျိုး ကြုံရင်..."

ဝူချင်းစစ် က "ငါ့နာမည် သုံးလိုက်" လို့ ပြောမလို့ ပြင်လိုက်ပေမယ့် အစ်ကိုကြီး သိသွားရင် သေချာပေါက် အဆူခံရမယ်လို့ ခံစားမိလိုက်သည်။

ဒါကြောင့် သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲက ဝီစီ တစ်ခု ထုတ်ပြီး မော့ရှာ ဆီ ပစ်ပေးလိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီဝီစီကို မှုတ်လိုက် မင်း အဆင်ပြေစေရမယ်လို့ အာမခံတယ်"

ဝီစီကို ဖမ်းယူလိုက်ပြီး မော့ရှာ ကျေးဇူးတင်စကား အရင် ပြောလိုက်သည် ပြီးတော့ စပ်စုချင်စိတ်နဲ့ မေးလိုက်သည်။

"အရာရှိ ဝူ... ကျွန်တော်တို့ အရင်က တွေ့ဖူးလား"

ဒါကို ကြားတော့ ဒီလို အသေးအဖွဲ ကောင်လေးတွေရဲ့ အနိုင်ကျင့်တာကို မော့ရှာ ဘာလို့ ခံနေရလဲ ဆိုတာ ဝူချင်းစစ် နားလည်လိုက်သည်။

သူက အစ်ကိုကြီးရဲ့ အဖွဲ့ထဲ တရားဝင် မဝင်ရသေးဘူး ထင်တယ်။

ဒီတစ်ခါ အစ်ကိုကြီးက သူ့ကို မော့ရှာ သွားခေါ်ခိုင်းတာက တကယ်တမ်း "သစ္စာခံ" ခိုင်းလိုက်တာ ဖြစ်မယ်။

ဒီ ဂျူနီယာ ညီလေး အသစ်စက်စက် ကို ကြည့်ပြီး ဝူချင်းစစ် ရဲ့ "အစ်ကိုကြီး" စိတ်ဓာတ်တွေ ချက်ချင်း နိုးထလာသည်။

သူ မော့ရှာ ရဲ့ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အရင်က သိခဲ့လား မသိခဲ့ဘူးလား ဆိုတာ အရေးမကြီးပါဘူး ဒီနေ့ကစပြီး ငါတို့က ညီအစ်ကိုကောင်းတွေ ဖြစ်သွားပြီ လာ လာ အစ်ကိုကြီး မင်းကို နေရာကောင်း တစ်ခု အရင် ခေါ်သွားမယ်"

"ဒါက... ဘယ်ခေါ်သွားမလို့လဲ မသိဘူး"

မော့ရှာ မျက်နှာပေါ်က ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေတဲ့ အမူအရာကို မြင်တော့ ဝူချင်းစစ် ပြုံးလိုက်သည်။

"ရောက်ရင် သိမှာပါ"

ပြောပြီးတာနဲ့ ဝူချင်းစစ် လေချွန်လိုက်ရာ အပြင်မှာ စောင့်နေတဲ့ သွေးရောင် အရိပ် သားရဲ ချက်ချင်း ပြေးလာပြီး သူတို့နှစ်ယောက်ကို တင်ကာ စိမ့်မြေဆီ ပြန်ခေါ်သွားသည်။

နည်းနည်း ထိတ်လန့်နေတဲ့ မော့ရှာ ကို တဲအိမ်လေးထဲ ခေါ်သွားပြီး ဝူချင်းစစ် ကျန်းပေရန် ကို လက်နှစ်ဖက်ယှက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"စီနီယာ အစ်ကိုကြီး ကျွန်တော် ခေါ်လာခဲ့ပါပြီ"

ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ကြောင်အ နေတဲ့ မော့ရှာ ကို ကျန်းပေရန် တွေ့လိုက်ရပြီး လက်ယပ်ခေါ်လိုက်သည်။

"လာ ထိုင်"

ဒီအချိန်မှာ မော့ရှာ ရဲ့ ဦးနှောက်က တကယ် ဗလာ ဖြစ်နေပြီ။

ဆက်တိုက် ကြုံတွေ့ရတဲ့ တုန်လှုပ်စရာတွေကြောင့် သူ အိပ်မက်မက်နေတာလား လက်တွေ့လား ဆိုတာ ခွဲခြားဖို့ ခက်ခဲနေသည်။

ပထမဆုံး ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး... မဟုတ်ဘူး ရှန့်တိုင်းပြည် တစ်ခုလုံးရဲ့ အတောက်ပဆုံးနဲ့ အလားအလာ အရှိဆုံး ပါရမီရှင် လူငယ်လေးက သူ့ဘက်က ရပ်တည်ပေးရုံတင်မကဘူး သူ့ကို ညီအစ်ကို လို့တောင် ခေါ်လိုက်တယ်။

ဒါထက် ပိုပြီး မယုံနိုင်စရာ မရှိတော့ဘူးလို့ ထင်နေတုန်း အဲဒီ ပါရမီရှင်က သူ့ကို သူ့စီနီယာ အစ်ကိုကြီး ရှေ့ ခေါ်လာပြီး အလွန် လေးစားသမှုနဲ့ ဆက်ဆံနေပြန်တယ်။

{ဒါက...}

မော့ရှာ က သူ့စီနီယာ အစ်ကိုကြီးကို အရမ်း လေးစားအားကျပေမယ့် တကယ်တမ်းကျတော့ သူ့အကြောင်း သိပ်မသိဘူး။

သူ သိတာက စီနီယာ အစ်ကိုကြီးရဲ့ စစ်တုရင် စွမ်းရည်က အလွန် အလွန် အလွန် မြင့်မားတယ် ဆိုတာရယ်၊ ဂိုဏ်းထဲမှာ သိပ်မနေဘူး ဆိုတာရယ်ပဲ။

အော် ပြီးတော့ သူက ကျင့်ကြံခြင်း မရှိဘူး ဒါကြောင့် ရှန့်တိုင်းပြည်ရဲ့ ဧကရာဇ် ဖြစ်လာတာ ဆိုတာလည်း သိတယ်။

{အရာရှိ ဝူ က စီနီယာ အစ်ကိုကြီးရဲ့ ကိုယ်ရံတော်များလား}

"မော့ရှာ စီနီယာ အစ်ကိုကြီး ခေါ်နေတယ်လေ"

မော့ရှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေတုန်း မန်နေဂျာ ဝူ က သူ့နားနားကပ်ပြီး တီးတိုး ပြောလိုက်သံ ကြားလိုက်ရသည်။

"အော် အော်"

မော့ရှာ ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ့စီနီယာ အစ်ကိုကြီး ဆီ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

"ရှီး"

စောစောက အရမ်း အံ့သြနေလို့ မော့ရှာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိမထားမိခဲ့ဘူး။

အခု အနားကပ်လာမှ ကြမ်းပြင်ပေါ် လဲလျောင်းနေတဲ့ အလောင်းကောင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

{စီနီယာ အစ်ကိုကြီး... လူသတ်လိုက်တာလား}

ရင်ဘတ်ထဲမှာ နှလုံးခုန်သံ မြန်လာတာ ခံစားလိုက်ရပြီး မော့ရှာ တံတွေးမြိုချကာ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူရင်း လက်နှစ်ဖက်ယှက်လိုက်သည်။

"စီနီယာ အစ်ကိုကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် သစ်ခွ ဘုရားကျောင်း ဖြစ်ရပ် နဲ့ နောက်ပိုင်း သရဲတွေ့ခဲ့တဲ့ အကြောင်း အပါအဝင် ထျန်ကော အကြောင်း ဇာတ်လမ်းစုံ မော့ရှာ ကို ပြောပြလိုက်သည်။

နားထောင်ပြီးနောက် မော့ရှာ သဘာဝကျကျ ပိုပြီး ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။

ဒီလောကကြီးမှာ သရဲတွေ တကယ် ရှိတယ် ဆိုတာရယ်၊ မြင်ရတဲ့လူတွေ ရှိတယ် ဆိုတာရယ် သူ တစ်ခါမှ စိတ်ကူးမယဉ်ဖူးဘူး။

မော့ရှာ သတင်းအချက်အလက်တွေကို အတော်အတန် ချေဖျက်ပြီးပြီလို့ ခံစားရတဲ့အထိ စောင့်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ဆက်ပြောသည်။

"ငါ ဒီတစ်ခါ မင်းကို ခေါ်လိုက်တာက ကိစ္စတစ်ခု အကူအညီ လိုလို့"

"ကျွန်တော်လား"

မော့ရှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြီး နားမလည်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် မင်းပဲ"

မော့ရှာ ထပ်ပြီး အံ့သြသွားတာ မြင်တော့ ကျန်းပေရန် ဆက်ပြောသည်။

"အခု လောလောဆယ် သရဲထိန်းချုပ်တဲ့ ပညာကို သင်ယူနိုင်မယ့် လူတစ်ယောက် ငါ လိုအပ်နေတယ် ပြီးတော့ မင်းက ငါ့စိတ်ထဲ ရှိနေတဲ့သူပဲ"

ဒါကို ကြားတော့ ဘေးက ဝူချင်းစစ် မနာလိုတဲ့ အမူအရာ မပြဘဲ မနေနိုင်တော့ဘူး သူ့မှာ ဘာလို့ အဲဒီလို ပါရမီမျိုး မပါလာရတာလဲ ဆိုပြီး စိတ်ထဲကနေ ညည်းတွားလိုက်မိသည်။

"သရဲ... ထိန်းချုပ်တာလား"

မော့ရှာ တစ်ဝက်လောက်ပဲ နားလည်တဲ့ ပုံစံနဲ့ မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် ဒါပေမဲ့ မသင်ခင် မင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြစရာ တချို့ ရှိတယ်"

ပြောရင်းနဲ့ ကျန်းပေရန် လက်ညှိုး ထောင်ပြလိုက်သည်။

"တစ်အချက် သရဲထိန်းချုပ်တဲ့ ပညာကို သင်ပြီးတာနဲ့ မင်းက ငါ့တပည့် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ် အဲဒီအချိန်ကစပြီး ငါ့အမိန့်ကို တခြား ဘယ်အရာထက်မဆို ဦးစားပေးရမယ်"

"နှစ်အချက် သရဲထိန်းချုပ်တဲ့ ပညာကို သင်ပြီးတာနဲ့ လူ့လောကထဲမှာ လှည့်လည်သွားလာနေတဲ့ သရဲတွေကို မင်း မြင်ရလိမ့်မယ် မင်း မကျင့်သားရခင် နည်းနည်း ကြောက်ဖို့ ကောင်းလိမ့်မယ်"

"သုံးအချက် အနာဂတ်မှာ မင်း ပြဿနာတွေ အများကြီးနဲ့ ပတ်သက်မိလိမ့်မယ် ဒါကြောင့် ဆုံးဖြတ်ချက် မချခင် သေချာ စဉ်းစားစေချင်တယ်"

မေးပြီးနောက် မော့ရှာ စဉ်းစားဖို့ အချိန်ယူလိမ့်မယ်လို့ ကျန်းပေရန် ထင်ထားပေမယ့် သူ ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်တာကို မမျှော်လင့်ထားခဲ့မိဘူး။

"စီနီယာ အစ်ကိုကြီး... ကျွန်တော်သာ ဒီ သရဲထိန်းချုပ်တဲ့ ပညာကို သင်လိုက်ရင် အစ်ကိုကြီး ကျွန်တော်နဲ့ စစ်တုရင် ကစားဖို့ အချိန် နည်းနည်း ပိုပေးနိုင်မလား"

ဒီအဖြေက ကျန်းပေရန်ကို ခဏတာ ကြောင်သွားစေပြီး နောက်တော့ အားပါးတရ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား ကောင်းပြီလေ ဒီအချက်ကို ငါ သဘောတူတယ်"

"ဆရာ့ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

မော့ရှာ မြေကြီးပေါ် ဒူးထောက်ချဖို့ ပြင်လိုက်ချိန်မှာ ကျန်းပေရန် သူ့အဝတ်အစားကို ဆွဲထားလိုက်သည်။

"ဒူးထောက်စရာ မလိုပါဘူး ပြီးတော့ ငါတို့ နောက်ပိုင်းလည်း စီနီယာ နဲ့ ဂျူနီယာ အစ်ကို ညီအစ်ကို အနေနဲ့ပဲ ဆက်ဆံကြမယ် ဆရာလို့ ခေါ်စရာ မလိုဘူး"

"ဟုတ်ကဲ့"

မော့ရှာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ အခု ငါ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကို နှိုးဆွပေးတော့မယ် နည်းနည်း နာလိမ့်မယ် သည်းခံနော်"

ဝိညာဉ်စွမ်းအား နှိုးဆွတယ် ဆိုတာ ဘာလဲ မသိပေမယ့် မော့ရှာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ ကျွန်တော် အဆင်သင့်ပါပဲ"

သက်ပြင်း မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် သူ့ ဝိညာဉ်အာရုံ ကို ထိန်းချုပ်ကာ မော့ရှာ ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။

တစ်နာရီ ကြာပြီးနောက် မော့ရှာ ရဲ့ မပြောင်းလဲတဲ့ မျက်နှာထားကို ကြည့်ပြီး ကျန်းပေရန် ဘာပြောရမှန်း မသိ ဖြစ်သွားသည်။

မော့ရှာ ရဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံ က အရမ်း သန်မာလိမ့်မယ်လို့ သူ ခန့်မှန်းထားခဲ့ပေမယ့် ဒီလောက်ထိ သန်မာမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။

ကျန်းပေရန် မော့ရှာ ကို စမ်းခိုင်းရတဲ့ အကြောင်းရင်းက တစ်အချက် သူက အလွန် ဉာဏ်ကောင်းတယ် အနည်းဆုံးတော့ စစ်တုရင် ကစားရာမှာ သာမန်လူတွေထက် အများကြီး သာလွန်တဲ့ မဟာဗျူဟာ အမြင် ရှိတယ်။ နှစ်အချက် သူက အလွန် ကြံ့ခိုင်တယ်။

ကျန်းပေရန် လက်ချက်နဲ့ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီး အကြိမ်တိုင်း နှလုံးကွဲမတတ် ခံစားခဲ့ရတာတောင်မှ သူ ချက်ချင်း ပြန်ကောင်းလာပြီး ဆက်လက် စိန်ခေါ်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်။

တကယ်တမ်းကျတော့ ကျန်းပေရန် ခန့်မှန်းတာ မမှားခဲ့ပါဘူး။

မော့ရှာ ရဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံ က အလွန် သန်မာတယ် ဘယ်လောက်ထိလဲ ဆိုရင် ဝိညာဉ်အာရုံ ရိုက်ခတ်မှုကို တစ်နာရီကြာ ခံစားရပြီးတာတောင် နာကျင်တဲ့ လက္ခဏာ မပြဘူး။

ဒါက ကျန်းပေရန်ကို သံသယတွေ ဘေးဖယ်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်အာရုံ အားကို ထပ်မြှင့်တင်ဖို့ တွန်းအားပေးလိုက်သည်။

သုံးနာရီ ကြာပြီးနောက် မော့ရှာ ဆီက ညည်းသံ နိမ့်နိမ့်လေး ထွက်ပေါ်လာမှ ကျန်းပေရန် ဝိညာဉ်အာရုံကို ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်သည်။

{အောင်မြင်သွားပြီ}

{မဟုတ်ဘူး အရမ်း အောင်မြင်သွားတယ်လို့ ပြောရမယ်}

ကြာကြာ ခံနိုင်လေ ပိုကောင်းလေ ဟုတ်မဟုတ် သူ မသိပေမယ့် မော့ရှာ ရဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံ ကန့်သတ်ချက်တွေကို ဖြေလျော့ပေးလိုက်တဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ သူ့ရဲ့ လှိုင်းထနေတဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံ သမုဒ္ဒရာကြီးကို ကျန်းပေရန် ခံစားလိုက်ရတယ် ထျန်ကော ထက် သေချာပေါက် ပိုသန်မာတယ်။

ဒီအချိန်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအား နိုးထခါစ မော့ရှာ က သူ့အမြင်အာရုံတွေ ဝေဝါးနေပြီး ခေါင်းထဲမှာ အသံတွေ မြည်နေတာ ခံစားလိုက်ရသည်။

ခဏကြာတော့ မော့ရှာ နောက်ဆုံး ပြန်သက်သာလာသည်။

စီနီယာ အစ်ကိုကြီးကို ခေါ်ဖို့ ပြင်လိုက်ချိန်မှာပဲ ကောင်မလေး တစ်ယောက် ခေါင်းစောင်းပြီး သူ့ကို ကြည့်နေတာ တွေ့လိုက်ရသည်။

မော့ရှာ ရဲ့ အကြည့်က သူမမျက်နှာပေါ် ရောက်လာတာ မြင်တော့ ချင်းချင်း ချက်ချင်း လက်ခုပ်တီးပြီး ကျန်းပေရန်ကို ပြောလိုက်သည်။

"ဦးလေးကြီး ဦးလေးကြီး သူ သမီးကို မြင်ရပြီ"

မော့ရှာ အခြေအနေကို နားလည်ဖို့ ကြိုးစားနေတုန်း နောက်ထပ် အလွန် ကြောက်စရာ ကောင်းတဲ့ မျက်နှာတစ်ခု သူ့အမြင်အာရုံထဲ ဝင်လာသည်။

"ဝါး"

သွေးရောင် မျက်လုံးတွေကို မြင်လိုက်ရတော့ ကြောက်လွန်းလို့ မော့ရှာ သူ့စီနီယာ အစ်ကိုကြီး နောက်မှာ အမြန် ဝင်ပုန်းလိုက်ပြီး မျက်လုံးမှိတ်ကာ တုန်ရီနေတော့သည်။

{ဒါမှ လူသားတစ်ယောက် ငါ့ကို တွေ့ရင် ဖြစ်သင့်တဲ့ တုံ့ပြန်မှု}

သရဲမကြီး ကျေနပ်နေတုန်းမှာပဲ အလွန် ပြင်းထန်တဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံ တစ်ခု သူမကို ရိုက်ခတ်လိုက်တာ ခံစားလိုက်ရပြီး နာကျင်လွန်းလို့ မြေကြီးပေါ် လဲကျကာ လူးလိမ့်နေရသည်။

"အိုး မှားသွားပါတယ် မှားသွားပါတယ် အသက်ချမ်းသာပေးပါ ဘုရင်ကြီး အသက်ချမ်းသာပေးပါ နောက်ဘယ်တော့မှ မလုပ်ရဲတော့ပါဘူး"

"ထွက်သွားစမ်း"

"အို သွားပါပြီ အခုချက်ချင်း သွားပါပြီ"

သရဲမကြီး ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးသွားပြီးနောက် ကျန်းပေရန် မော့ရှာ ဘက် လှည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကြည့်ရတာ မင်း သူတို့ကို မြင်နေရပြီနဲ့ တူတယ်"

"အဲဒါ... အဲဒါက သရဲလား"

မော့ရှာ တုန်ရီစွာ မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် ဒီနေ့ကစပြီး မင်း သူတို့နဲ့ နေ့တိုင်း ထိတွေ့ ဆက်ဆံရဖို့ များတယ်"

"ကျွန် ကျွန်တော်..."

မော့ရှာ ရဲ့ တွန့်ဆုတ်နေတဲ့ မျက်နှာထားကို ကြည့်ပြီး ကျန်းပေရန် အားပေးလိုက်သည်။

"အစပိုင်းမှာတော့ နည်းနည်း ထူးဆန်းနေမှာ သေချာတယ် ဒါပေမဲ့ သူတို့က တကယ်တော့ တော်တော် ဖော်ရွေကြတယ် ဆိုတာ မင်း မကြာခင် သိလာမှာပါ ဟုတ်တယ်မလား ချင်းချင်း"

ဒါကို ကြားတော့ ချင်းချင်း မော့ရှာ ရှေ့ ချက်ချင်း ခုန်ထွက်လာပြီး အော်ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ် ချင်းချင်း က အစ်ကိုနဲ့ သူငယ်ချင်း ဖြစ်ချင်ပါတယ်"

ချစ်စရာ ကောင်းတဲ့ ချင်းချင်းလေး ကို ကြည့်ပြီး မော့ရှာ ရဲ့ စိတ်အခြေအနေ နောက်ဆုံးတော့ နည်းနည်း သက်သာလာသည်။

"ကဲ မင်း သူတို့ကို မြင်ရပြီဆိုတော့ ဘယ်လို ပြုစုပျိုးထောင်ပြီး ဘယ်လို အမိန့်ပေးရမလဲ ဆိုတာ စတင် သင်ယူဖို့ အချိန်တန်ပြီ ငါ အခု ပြောမယ့် စကားတွေကို သေချာ နားထောင်ရမယ်"

"ဟုတ်ကဲ့ စီနီယာ အစ်ကိုကြီး"