တာဝန်သစ်

မင်္ဂလာတိမ်တိုက်ကို စီးပြီး လော့ဝမ်ကျိုး ကို ရွှေကျောက်စိမ်းမြို့က ခြံဝင်းဆီ ခေါ်ဆောင်သွားလိုက်သည်။

လော့ဝမ်ကျိုး ခြေထောက် မြေကြီးနဲ့ ထိလိုက်တာနဲ့ သူ့အမြင်အာရုံတွေ ဝေဝါးသွားပြီး ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုထဲ ရောက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"အယ် ဂျူနီယာ ညီလေး လော့ ရောက်လာတာကိုး"

တံမြက်စည်း လှည်းနေတဲ့ ကူချင်းဟွမ်း က အံ့သြဝမ်းသာစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"စီနီယာ အစ်ကိုကြီး ကူ ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

လော့ဝမ်ကျိုး ချက်ချင်း လက်နှစ်ဖက်ယှက်ပြီး ပြန်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

နှစ်ယောက်သား နှုတ်ဆက်ပြီးတဲ့အခါ ကျန်းပေရန် ကူချင်းဟွမ်း ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ချင်းဟွမ်း သွားပြီး ယန်ဇယ် ကို ဒီခေါ်ခဲ့ပါ ပြီးတော့ ချင်းစစ် ကိုလည်း ဒီလာခဲ့ဖို့ အကြောင်းကြားလိုက်ပါ"

ကူချင်းဟွမ်း လက်နှစ်ဖက်ယှက်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

ပြီးတော့ တံမြက်စည်းကို ချပြီး ကိုယ်ပိုင် အကာအကွယ် အစီအရင် ထဲကနေ ထွက်ခွာသွားသည်။

"ငါ ပစ္စည်း တစ်ခု သွားယူလိုက်ဦးမယ် မင်း ဒီနေရာရဲ့ အငွေ့အသက်ကို ခံစားကြည့်ထားနှင့်လိုက်"

လော့ဝမ်ကျိုး ကို ပြောပြီးတာနဲ့ ကျန်းပေရန် တဲအိမ်လေးဆီ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ဆရာ ထွက်သွားမှ လော့ဝမ်ကျိုး ဒီ အစီအရင် ဘယ်လောက် ထူးခြားလဲ ဆိုတာ သတိထားမိလိုက်သည်။

{ဒါက... မီး ဝိညာဉ် စွမ်းအင် မဟုတ်လား}

နှစ်နှစ်လောက် ခရီးသွားပြီးတဲ့နောက် လော့ဝမ်ကျိုး လည်း ဗဟုသုတတွေ ကြွယ်ဝနေပြီ ဖြစ်လို့ ရှားပါး ရတနာ အမျိုးမျိုး အကြောင်း ကြားဖူးနားဝ ရှိနေပြီ။

ပြီးတော့ ဒီ ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဝိညာဉ် စွမ်းအင် က ထိပ်တန်း ရတနာတွေထဲက တစ်ခုပဲ။

ပန်းပွင့် သဟဇာတ အတတ်ပညာ ကို အသက်သွင်းလိုက်တာနဲ့ လော့ဝမ်ကျိုး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို မီး ဝိညာဉ် စွမ်းအင် လှိုင်းလုံးတွေ ဝင်ရောက်လာတာ ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

{မြင့်တက်နေတဲ့ မီးလျှံ ဂုဏ်သတ္တိ နဲ့ နာမည်ကြီးတဲ့ မီး ဝိညာဉ် စွမ်းအင် ပီသပါပေတယ် စွမ်းအားကြီးလိုက်တာ}

လော့ဝမ်ကျိုး နားလည်သလောက် မီး ဝိညာဉ် စွမ်းအင် မှာ ထူးခြားတဲ့ ဂုဏ်သတ္တိ နှစ်ခု ရှိတယ်။

ပထမ တစ်ခုက ဖျက်ဆီးခြင်း အရာအားလုံးကို လောင်ကျွမ်း ပြာချနိုင်တဲ့ စွမ်းအား။

ဒုတိယ တစ်ခုက သူ့ရဲ့ မြင့်တက်တတ်တဲ့ သဘာဝ တက်လှမ်းခြင်း ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်။

ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရရင် မီး ဆိုတာ အလွန် ဖျက်ဆီးတတ်ပြီး အန္တရာယ် များပေမယ့် မှန်မှန်ကန်ကန် အသုံးပြုတတ်ရင် လောကကြီးက အရာများစွာကို အဆင့်မြင့်တင်ပေးနိုင်တယ်။

ဥပမာ သံထည်ပစ္စည်းတွေ မီးထဲမှာ ထုလုပ်ရင် ပိုထက်မြက်လာတယ်၊ ဆေးဖက်ဝင် အပင်တွေ မီးနဲ့ သန့်စင်ရင် အာနိသင် ပိုကောင်းလာတယ်၊ အစားအသောက်တွေ မီးနဲ့ ချက်ပြုတ်ရင် ပိုစားကောင်းလာတယ် စသဖြင့်ပေါ့။

ဒါကြောင့် ဒီ ဒုတိယ ဂုဏ်သတ္တိက အသုံးပြုသူရဲ့ စွမ်းရည် အားလုံးကို အချိန်တိုအတွင်း အကြီးအကျယ် မြှင့်တင်ပေးနိုင်တဲ့ စွမ်းရည် ဖြစ်သည်။

သစ်သား ဝိညာဉ် စွမ်းအင် ရဲ့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြုစုပျိုးထောင်မှုနဲ့ မတူဘဲ မီး ဝိညာဉ် စွမ်းအင် က ပေါက်ကွဲအား ကောင်းတယ်။

ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရရင် သစ်သား ဝိညာဉ် စွမ်းအင် က ကျင့်ကြံဖို့ အချိန်ကြာပေမယ့် အလားအလာ မြင့်မားတယ် မီး ဝိညာဉ် စွမ်းအင် ကျတော့ အချိန်တိုပေမယ့် အလားအလာ နိမ့်တယ်။

နှစ်ခုစလုံးမှာ ကိုယ်ပိုင် အားသာချက်တွေ ရှိကြတယ် ဘယ်လို အသုံးပြုမလဲ ဆိုတာပေါ်ပဲ မူတည်တယ်။

မီး ဝိညာဉ် စွမ်းအင် ပမာဏ အများအပြား စုပ်ယူပြီးတဲ့နောက် လော့ဝမ်ကျိုး သူ့ခန္ဓာကိုယ် အများကြီး ပိုကြံ့ခိုင်လာတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

လှုပ်ရှားမှုတိုင်းနဲ့အတူ စွမ်းအားသစ် တစ်ခု ဖြစ်တည်လာနေသည်။

{အင်း... ဒါက ခွန်အား တိုးလာရုံ သက်သက် မဟုတ်ဘူး အရည်အသွေးပိုင်းဆိုင်ရာ ပြောင်းလဲမှုပဲ}

မီး ဝိညာဉ် စွမ်းအင် ရဲ့ စွမ်းအားကို ခံစားပြီးနောက် လော့ဝမ်ကျိုး မော့ကြည့်ပြီး ကိုယ်ပိုင် အကာအကွယ် အစီအရင် ကို လေ့လာကြည့်လိုက်ရာ စိတ်ထဲကနေ မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်တော့။

{ဆရာက ဘာလုပ်လုပ် တကယ် ထူးခြားတာပဲ ဒီ မီး ဝိညာဉ် စွမ်းအင်တွေ ဘယ်က ရလာတာပါလိမ့်}

နာရီဝက် ကြာပြီးနောက် ကူချင်းဟွမ်း ချူယန်ဇယ် နဲ့အတူ ကိုယ်ပိုင် အကာအကွယ် အစီအရင် ထဲ ပြန်ရောက်လာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ မော့ရှာ ဆီမှာ အစ်ကိုကြီး လုပ်ရတာ ပျော်နေတဲ့ ဝူချင်းစစ် လည်း ရောက်လာသည်။

စီနီယာ၊ ဂျူနီယာ ညီအစ်ကို လေးယောက် နှုတ်ဆက်ပြီးတဲ့အခါ ကျန်းပေရန် တဲအိမ်လေးထဲက ထွက်လာသည်။

"ဆရာ (စီနီယာ အစ်ကိုကြီး) ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

လေးယောက်လုံးကို ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ကျန်းပေရန် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ ဒီတစ်ခါ မင်းတို့ကို ခေါ်လိုက်တာ ပေးစရာ ရှိလို့"

သူတို့ကို ရင်တမမ ဖြစ်အောင် မလုပ်တော့ဘဲ ကျန်းပေရန် သူ့သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲက ထူးခြားတဲ့ ပုံစံ ရှိတဲ့ ခါးပတ်အိတ် တစ်လုံးကို ထုတ်ပြီး ဝူချင်းစစ် ဆီ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

"အထဲမှာ ထန်ဂိုဏ်း က လက်နက်ဝှက် ၁၈ မျိုး ပါတယ် အကုန်လုံးက သန့်စင်သော သစ်သား ဝိညာဉ် စွမ်းအင် နဲ့ ထုလုပ်ထားတဲ့ ပြိုင်စံရှားအဆင့် ပစ္စည်းတွေပဲ ဂရုတစိုက် ပြုစုပျိုးထောင်ရင် မကြာခင် မှော်ရတနာ အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်လိမ့်မယ်"

ထန်ဂိုဏ်း ဆိုတာ ဘာလဲ မသိသလို သန့်စင်သော သစ်သား ဝိညာဉ် စွမ်းအင် ဆိုတာ ဘာလဲ နားမလည်ပေမယ့် ဝူချင်းစစ် ပျော်ရွှင်မှုကို မတားဆီးနိုင်ပါဘူး။

ဘာပဲပြောပြော ဒါတွေက သူ့စီနီယာ အစ်ကိုကြီး ထုတ်လုပ်လိုက်တဲ့ လက်နက်ဝှက်တွေလေ။

ခြေမနဲ့ စဉ်းစားရင်တောင် ဒါတွေက ပြိုင်ဘက်ကင်း ရတနာတွေ ဆိုတာ သိနိုင်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာ အစ်ကိုကြီး"

ဝူချင်းစစ် ခါးပတ်အိတ်ကို ဖမ်းယူပြီး ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

နောက်ထပ် ကျန်းပေရန် တောငန်းမွေး ဓား တစ်လက်ကို ကူချင်းဟွမ်း ဆီ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

"ဒီ တောငန်းမွေး ဓား ကိုလည်း သန့်စင်သော သစ်သား ဝိညာဉ် စွမ်းအင် နဲ့ ထုလုပ်ထားတာပဲ ပြိုင်စံရှားအဆင့် ပစ္စည်းပဲ လွင်ပြင်မီး တူမွှာ တွေက မင်းရဲ့ ကျယ်ပြန့်တဲ့ တိုက်ကွက်တွေနဲ့ လိုက်ဖက်တယ် ဆိုပေမယ့် အခြေအနေ တိုင်းနဲ့တော့ မကိုက်ညီဘူး ဒီ တောငန်းမွေး ဓား နဲ့လည်း သေချာ လေ့ကျင့်ထားဦး"

"ဟုတ်ကဲ့ စီနီယာ အစ်ကိုကြီးရဲ့ သင်ကြားမှုကို လိုက်နာပါ့မယ်"

ကူချင်းဟွမ်း လက်နှစ်ဖက်ယှက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

ဝူချင်းစစ် နဲ့ ကူချင်းဟွမ်း တို့က သန့်စင်သော သစ်သား ဝိညာဉ် စွမ်းအင် ဆိုတာ ဘာလဲ သိပ်နားမလည်ကြပေမယ့် လော့ဝမ်ကျိုး ကတော့ သိသည်။

{သစ်သား ဝိညာဉ်သွေးကြော ဆီကနေ တိုက်ရိုက် ထုတ်ယူထားတဲ့ သစ်သား ဝိညာဉ် စွမ်းအင် ကိုမှ သန့်စင်သော သစ်သား ဝိညာဉ် စွမ်းအင် လို့ ခေါ်တာ}

ပြီးတော့ ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဝိညာဉ်သွေးကြော အဆင့် ရတနာမျိုးက အင်အားအကြီးဆုံး နိုင်ငံ ခြောက်နိုင်ငံ ဝန်းရံထားတဲ့ အလယ်ပိုင်း လွင်ပြင်ဒေသ မှာပဲ ရှိတာ။

ဒဏ္ဍာရီတွေ အရ ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဝိညာဉ်သွေးကြော နိုးထလာရင် အနက်ရောင် သူတော်စင် အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတွေတောင် လာလုကြတယ် ဆိုတော့ ဘယ်လောက် တန်ဖိုးရှိလဲ သိသာနေပြီ။

သူ့ဆရာက ယုံနိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် စွမ်းအားကြီးမှန်း လော့ဝမ်ကျိုး အမြဲ သိထားပေမယ့် သူ့အမြင်မှာတော့ ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဝိညာဉ်သွေးကြော အဆင့် ရတနာမျိုးက နိုင်ငံကြီး ခြောက်နိုင်ငံရဲ့ ထိပ်တန်း ဂိုဏ်းတွေမှာပဲ ရှိတာ။

{ဆရာ ဘယ်ကနေ ရလာတာလဲ ပြီးတော့ ဒီလောက် အများကြီး...}

လော့ဝမ်ကျိုး တုန်လှုပ်နေတုန်း သူ့ဆရာရဲ့ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ဝမ်ကျိုး"

"တပည့် ရှိပါတယ်"

လော့ဝမ်ကျိုး ချက်ချင်း လက်နှစ်ဖက်ယှက်ပြီး ထူးလိုက်သည်။

"အစကတော့ မင်း ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ်ကို စိတ်မဝင်စားဘူး ထင်လို့ မင်းအတွက် ကာကွယ်ရေး သံချပ်ကာ တစ်စုံ ထုလုပ်ပေးထားတာ အခုတော့ မင်းက ကျင့်ကြံချင်စိတ် ပြန်ရှိလာပုံ ရတယ် နောက်တစ်ခါ အခွင့်အရေး ရရင် မင်းနဲ့ သင့်တော်တဲ့ မှော်ရတနာ တစ်ခု ထုလုပ်ပေးမယ်"

ပြောပြီးတာနဲ့ ကျန်းပေရန် ဝါးသေတ္တာ တစ်လုံးကို လော့ဝမ်ကျိုး ဆီ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

သူ့ဆရာ ဘယ်လောက် စဉ်းစားပေးလဲ ဆိုတာ ကြားလိုက်ရတော့ လော့ဝမ်ကျိုး အလွန် ကျေးဇူးတင်သွားသည်။

သေတ္တာကို ယူလိုက်ပြီး သူ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ တပည့် သေချာပေါက် ကြိုးစားပါ့မယ်"

နောက်ဆုံး ချူယန်ဇယ် ကို ကြည့်ပြီး ကျန်းပေရန် လက်မောင်း အကာအကွယ် တစ်စုံ ထုတ်ကာ သူ့ဆီ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

"ဝတ်ကြည့်လိုက်"

ချူယန်ဇယ် ကျေးဇူးတင်စကား အရင် ပြောလိုက်ပြီး လက်မောင်း အကာအကွယ်ကို ယူကာ လက်ကောက်ဝတ်မှာ ဝတ်လိုက်သည်။

ချူယန်ဇယ် ကို အကဲခတ်ရင်း ကျန်းပေရန် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းလက်မောင်းကို ဆန့်နိုင်သလောက် ဆန့်ထုတ်လိုက်"

"ဟုတ်ကဲ့"

ပြောပြီးတာနဲ့ ချူယန်ဇယ် ရုတ်တရက် လက်သီးတစ်ချက် ထိုးလိုက်ရာ သူ့လက်မောင်းက ရော်ဘာလို ဆန့်ထွက်သွားသည်။

ပြီးတော့ ချူယန်ဇယ် အံ့သြသွားအောင် သူ့ညာလက်က လက်မောင်း အကာအကွယ်က သူ့အလိုလို ဆန့်ထွက်လာပြီး ဆန့်ထွက်နေတဲ့ လက်မောင်း တစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ဆူးတန်းလေးတွေ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ ဘာမှ အနေခက်သလို မခံစားရပေ။

"ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်"

ဆရာ့ အမိန့်သံ ကြားတော့ ချူယန်ဇယ် လက်ကို ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်ရာ လက်မောင်း အကာအကွယ် မူလ ပုံစံအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားတာ တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဆရာ... ဒီ လက်မောင်း အကာအကွယ်က အံ့သြစရာပဲ"

ကျန်းပေရန် ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းပုံက နည်းနည်း ထူးခြားတယ် သာမန် လက်နက်တွေက မင်းရဲ့ နည်းစနစ်တွေကို ကန့်သတ်ထားလိမ့်မယ် ဒါကြောင့် မင်းကို အထောက်အကူ ပြုနိုင်မယ့် လက်နက်တစ်ခု ထုလုပ်ပေးလိုက်တာ ဝိညာဉ် ရလာရင် မင်းကို ပိုပြီး ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်"

"ဆရာက ဉာဏ်ပညာ ကြီးမားလှပါတယ်"

ချူယန်ဇယ် လည်း လေ့ကျင့်ဖို့ လက်နက်တစ်ခု ရှာဖို့ တွေးဖူးတာပေါ့။

ဒါပေမဲ့ ဘယ်လို လက်နက်မျိုးပဲ ဖြစ်ဖြစ် သူ့ကို ချုပ်နှောင်ထားသလို ခံစားရစေသည်။

ဥပမာ လှံရှည် တစ်ချောင်းကို ကြည့်ပါ သူ့လက်မောင်း ဆန့်ထွက်သွားရင် လှံရှည် ကိုင်ရတာ အရမ်း ခက်ခဲသွားရော။

ဒါကြောင့် သူ လက်မောင်း ဆန့်ထုတ်ချင်စိတ် မရှိတော့ဘူး။

ရလဒ် အနေနဲ့ လက်နက်က သူ့စွမ်းရည်ကို မြှင့်တင်ပေးမယ့်အစား ကန့်သတ်လိုက်သလို ဖြစ်သွားတယ် တကယ် မတန်ဘူး။

အခု သူ့ဆရာက ဒီပြဿနာကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ ဖြေရှင်းပေးလိုက်ပြီမို့လို့ ချူယန်ဇယ် ရဲ့ ဆရာ့အပေါ် လေးစားမှုက အဆင့်သစ် တစ်ခု ရောက်သွားပြီ။

မှော်ရတနာတွေ ဝေငှပြီးနောက် ကျန်းပေရန် သူ့ကို ဦးညွှတ်နေတဲ့ တပည့်လေးယောက်ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ မှော်ရတနာတွေ အပေါ်မှာ အရှိန်အဝါ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ အစီအရင်တွေ ငါ တပ်ဆင်ပေးထားပြီးပြီ ဒါကြောင့် တခြားလူတွေက အထူး အရည်အသွေးတွေကို မြင်ရမှာ မဟုတ်ဘူး ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ သုံးတဲ့အခါမှာလည်း သတိထားရမယ် အထူးသဖြင့် ကြွားဝါချင်စိတ် ပေါက်ပြီး ထုတ်မပြောမိစေနဲ့"

"ဆရာ (စီနီယာ အစ်ကိုကြီး) ရဲ့ အမိန့်ကို နာခံပါ့မယ်"

"ကောင်းပြီ ဒီ မှော်ရတနာတွေ ပေးတာ အပြင် နောက်ထပ် အကြောင်းကြားစရာ ကိစ္စတစ်ခု ရှိသေးတယ် နောက်ရက်နည်းနည်း ကြာရင် ငါ လျန်တိုင်းပြည် ကို သွားရဖို့ ရှိတယ် အရင်က စီစဉ်ပေးခဲ့တဲ့ တာဝန်တွေကို မင်းတို့ အလွန် ကောင်းမွန်စွာ ပြီးမြောက်ခဲ့ကြတယ် အခု မင်းတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းလည်း တိုးတက်လာပြီ ဆိုတော့ ပိုများတဲ့ ကိစ္စရပ်တွေကို ငါ စိတ်ချလက်ချ လွှဲအပ်နိုင်ပြီ"

"ဆရာ (စီနီယာ အစ်ကိုကြီး) ညွှန်ကြားပါ"

လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်အတွင်း သူတို့ လေးယောက် အများကြီး ကြီးထွားလာခဲ့ကြပြီး ဆရာ့ရှေ့မှာ သူတို့စွမ်းရည်ကို သက်သေပြခွင့် မရမှာ စိုးရိမ်နေခဲ့ကြတာ။

အခု အခွင့်အရေး ရောက်လာပြီ ဆိုတော့ သေချာပေါက် အရယူဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားကြသည်။

ပိုးချည်အိတ် လေးလုံးကို လေးယောက်ဆီ အသီးသီး ပေးလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ပြောလိုက်သည်။

"အထဲမှာ မင်းတို့ နောက်လုပ်ရမယ့် တာဝန်တွေ ပါတယ် မင်းတို့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို မျှော်လင့်နေမယ်"

"စိတ်ချပါ ဆရာ (စီနီယာ အစ်ကိုကြီး)"

လေးယောက်သား တပြိုင်နက် ဖြေလိုက်ကြသည်။

"ကောင်းပြီ သွားလို့ ရပြီ"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

ဝူချင်းစစ် တို့ ထွက်သွားပြီးနောက် ကျန်းပေရန် သူ ရင်ဆိုင်ရတော့မယ့် ပြောင်းလဲမှုတွေ၊ မဟုတ်ဘူး အဆင့်မြှင့်တင်မှုတွေ အကြောင်း စဉ်းစားလိုက်သည်။

သူ့တပည့် လေးယောက်ထဲမှာ အသန်မာဆုံး ဖြစ်တဲ့ ဝူချင်းစစ် က အနက်ရောင် ဘုရင် အဆင့်ကို နီးကပ်နေပြီ။

ရှန့်တိုင်းပြည် မှာ အနက်ရောင် ဘုရင် အဆင့် ဆိုတာ ဂိုဏ်းထောင်ပြီး ကိုယ့်ဘာသာ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ယောက် အဖြစ် ရပ်တည်နိုင်တဲ့ အဆင့်ပဲ။

ဆိုလိုတာက ဝူချင်းစစ် ထိတွေ့ဆက်ဆံနိုင်တဲ့ အရာတွေနဲ့ လုပ်ဆောင်နိုင်တဲ့ တာဝန်တွေက အရင်ကနဲ့ လုံးဝ မတူတော့ဘူး ဆိုတဲ့ သဘောပဲ။

သူ ရှာဖွေပေးနိုင်မယ့် ပစ္စည်းတွေနဲ့ ရတနာတွေရဲ့ အဆင့်အတန်းကလည်း သေချာပေါက် အတိတ်ကထက် အများကြီး သာလွန်နေလိမ့်မယ်။

ကျန်းပေရန် ဒါကို အများကြီး မျှော်လင့်နေသည်။

ဘာပဲပြောပြော ဒါက တပည့်တွေ မွေးထုတ်ရတဲ့ သူ့ရဲ့ မူလ ရည်ရွယ်ချက်ပဲလေ။

အခု သူ့လုပ်အားရဲ့ အသီးအပွင့်တွေကို မြင်တွေ့ရတော့မှာ ဆိုတော့ သဘာဝကျကျ ဝမ်းသာမိတာပေါ့။

မကြာခင် ပိုကောင်းတဲ့ ဆေးအိုး၊ ပိုကောင်းတဲ့ ပန်းပဲတူ၊ ပိုကောင်းတဲ့ အဆောင်လက်ဖွဲ့ စာရွက်တွေ ရတော့မယ် ဆိုတဲ့ အတွေးက ကျန်းပေရန်ကို မျှော်လင့်ချက်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်စေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်း အတွင်းတွင်

"အရှေ့ဘက် ရှင်းတယ် စစ်ဆေးပြီး"

"အနောက်ဘက် ရှင်းတယ် စစ်ဆေးပြီး"

"တောင်ဘက်... ရှူး တောင်ဘက်မှာ လှုပ်ရှားမှု ရှိတယ် ပုန်းကြ"

ခဏကြာတော့...

"ခြိမ်းခြောက်မှု ရှင်းလင်းပြီး တောင်ဘက် ရှင်းတယ် စစ်ဆေးပြီး"

"ကောင်းပြီ ရှေ့တိုးမယ်"

ပျံသန်းသော အမွေးအတောင် ခန်းမ အတွင်းတွင် လူငါးယောက် တိတ်တဆိတ် ရှေ့တိုးနေကြသည် ကျောက်တုံးတွေ သစ်ပင်တွေကို အကာအကွယ် ယူနေကြသည်။

တစ်ခါတလေ တစ်တန်းတည်း သွားကြတယ် တစ်ခါတလေ ဘေးနှစ်ဖက် ဖြန့်သွားကြတယ် အလွန် သတိကြီးစွာနဲ့ ရှေ့တိုးနေကြသည်။

"လူလာနေတယ် လူလာနေတယ် မြန်မြန် ပုန်း"

ယွီကွေ့မြောင် ရဲ့ အသံ ကြားတော့ ငါးယောက်သား လူစုခွဲလိုက်ကြသည်။

တချို့က သစ်ပင်ပေါ် တက်တယ် တချို့က မြက်ခင်းထဲ ဝပ်နေတယ် ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုနဲ့ ပုန်းအောင်းလိုက်ကြသည်။

"သွားကြပြီလား"

ဖန်းချိုးယောင် တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

သစ်ပင်ပေါ်မှာ ပုန်းနေတဲ့ ယွီကွေ့မြောင် က ပျံသန်းသော အမွေးအတောင် ခန်းမ တပည့်နှစ်ယောက် ထွက်သွားတာကို ကြည့်ပြီးမှ အော်ပြောလိုက်သည်။

"အခြေအနေ ရှင်းပြီ ဆက်သွားလို့ ရပြီ"

ချက်ချင်းပဲ နေရာအနှံ့ ပုန်းနေတဲ့ ငါးယောက် ပြန်စုစည်းလိုက်ပြီး ဆက်လက် ရှေ့တိုးသွားကြသည်။

တဲအိမ်လေး တစ်လုံးဆီ သတိထားပြီး သွားရောက်ကာ ကျောက်တုံးကြီး နောက်မှာ ပုန်းနေတဲ့ လျိုဇီဂျင်း က ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဘယ်သူမှ မရှိတာ သေချာအောင် ထပ်စစ်ဆေးပြီးမှ ညီအစ်မ သုံးယောက်ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"တံခါးသွားခေါက်"

"ဟုတ်ကဲ့"

ညီအစ်မ သုံးဖော် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အိတ်ကပ်ထဲက ကျောက်ခဲ သေးသေးလေးတွေ တစ်ပြိုင်နက် ထုတ်ကာ တဲအိမ် တံခါးဆီ ပစ်ပေါက်လိုက်ကြသည်။

"ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက်"

ကျောက်ခဲ သုံးလုံးက သစ်သားတံခါးကို တိကျစွာ ထိမှန်ပြီး စည်းချက်ကျကျ တံခါးခေါက်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ကျွီ" ခနဲ မြည်သံနဲ့အတူ သစ်သားတံခါး ပွင့်သွားပြီး လုဘိုကွေး ခေါင်းပြူထွက်လာသည်။

အဝေးက ကျောက်တုံးနောက်မှာ ပုန်းနေပြီး သူ့ကို ဦးညွှတ်နေတဲ့ လျိုဇီဂျင်း တို့ ငါးယောက်ကို သူ ချက်ချင်း တွေ့လိုက်သည်။

ပြုံးပြီး ခေါင်းခါလိုက်ကာ လုဘိုကွေး သူတို့ ငါးယောက်ကို လက်ယပ်ခေါ်လိုက်သည်။

ဘယ်သူမှ မရှိတာ သေချာအောင် နောက်ဆုံး တစ်ခေါက် ထပ်စစ်ဆေးပြီးမှ ငါးယောက်သား လုဘိုကွေး ရဲ့ တဲအိမ်လေးထဲ အမြန် ဝင်သွားကြသည်။

"စီနီယာ အစ်ကိုကြီး လု ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

တံခါးပိတ်လိုက်တာနဲ့ လျိုဇီဂျင်း တို့ ငါးယောက် တပြိုင်နက် ရိုရိုသေသေ ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

"ဟလို ဟလို"

လုဘိုကွေး ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်... စီနီယာ အစ်ကိုကြီးကို ထပ်ပြီး အနှောင့်အယှက် ပေးမိပြန်ပြီ"

လျိုဇီဂျင်း အားနာစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး လက်ဖက်ရည် သောက်မလား"

လုဘိုကွေး လက်ဖက်ရည်အိုး ကိုင်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"ဒီလို ကိစ္စသေးသေးလေး ကျွန်မလုပ်လိုက်မယ်ကျွန်မ လက်ဖက်ခြောက်ကောင်း ပါတယ်"

ဖန်းချိုးယောင် လက်ဖက်ရည်အိုးကို ချက်ချင်း ယူရင်း ပြောလိုက်သည်။

သူမနောက်ကနေ ညီအစ်မ သုံးဖော်လည်း သူတို့ သိုလှောင်လက်စွပ်တွေထဲက သေတ္တာလေးတွေ ထုတ်လိုက်ကြသည်။

"ကျွန်မ ကိတ်မုန့် ယူလာတယ်"

"ကျွန်မ သကြားလုံး ယူလာတယ်"

"ကျွန်မ သစ်သီးခြောက် ယူလာတယ်"

သူတို့ ငါးယောက် ပုံမှန်အတိုင်း ရိက္ခာ ကိုယ်စီ ယူလာကြတာ တွေ့တော့ လုဘိုကွေး ဘာမှ မပြောတော့ဘဲ ကုလားထိုင်မှာ ထိုင်လိုက်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခါ ဘာလာမေးကြတာလဲ"

ငါးယောက်သား တစ်ယောက် မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး နောက်ဆုံးတော့ လျိုဇီဂျင်း ကပဲ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူပြီး ဖြေလိုက်သည်။

"ကျွန်မတို့ မေးချင်တာက... စီနီယာ အစ်ကိုကြီး ကျန်း သတင်း ဘာကြားသေးလဲ လို့ပါ"

ဒါကို ကြားတော့ လုဘိုကွေး နည်းနည်း အံ့သြသွားသလို ရယ်ချင်သလိုလည်း ဖြစ်သွားသည်။

{ဒီ ပေရန်... သူ ငါ့စကားကို တကယ် အလေးမထားခဲ့ဘူးပဲ}

စိတ်ထဲကနေ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး လုဘိုကွေး ခဏ စဉ်းစားကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်တုန်းက သူ့ဆီက စာရတယ် နောက်ရက်နည်းနည်း နေရင် ဂိုဏ်းပြန်ရောက်မယ်တဲ့"

ဒါကို ကြားတော့ ငါးယောက်သား တပြိုင်နက် မျက်လုံး ပြူးသွားကြပြီး ပြောလိုက်ကြသည်။

"တကယ်လား"

"အင်း"

လုဘိုကွေး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

လျိုဇီဂျင်း တို့မှာ သူတို့ စီနီယာ အစ်ကိုကြီးကို ဆက်သွယ်ဖို့ နည်းလမ်း မရှိတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်ကျော် ကာလအတွင်း စောင့်ရုံမှတပါး ဘာမှ မတတ်နိုင်ခဲ့ကြဘူး။

သူတို့ စီနီယာ အစ်ကိုကြီး ဘာမှ မဖြစ်လောက်ဘူးလို့ ယုံကြည်ထားကြပေမယ့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုက စိတ်ကို ရှုပ်ထွေးစေတတ်တယ်။

အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ အတွေးပေါင်းစုံ ပေါက်ဖွားလာခဲ့တယ်။

အခုတော့ စီနီယာ အစ်ကိုကြီး လု ဆီကနေ တိကျတဲ့ သတင်း ကြားလိုက်ရတော့ ရင်ထဲက အလုံးကြီး ကျသွားသလိုပါပဲ။

"စီနီယာ အစ်ကိုကြီး လက်ဖက်ရည် သောက်ပါဦး"

"စီနီယာ အစ်ကိုကြီး ကိတ်မုန့် စားပါဦး"

"စီနီယာ အစ်ကိုကြီး သကြားလုံး စားပါဦး"

"စီနီယာ အစ်ကိုကြီး သစ်သီး စားပါဦး"

ကောင်မလေး လေးယောက်ရဲ့ ဂရုစိုက်မှုတွေကို ကြည့်ရင်း လုဘိုကွေး လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ယူကာ တစ်ငုံသောက်လိုက်သည်။

သူ့ ဂျူနီယာ ညီလေး အတွက် အောင်သွယ်တော် လုပ်ပေးချင်ပေမယ့် ကောင်းကျိုးထက် ဆိုးကျိုး ဖြစ်သွားမှာ စိုးရိမ်မိသည်။

ဘာပဲပြောပြော နှလုံးသားရေးရာ ဆိုတာ နှစ်ဦးနှစ်ဖက် သဘောတူညီမှု အပေါ်မှာ အခြေခံတာလေ ပြင်ပလူ ဝင်ရှုပ်ရင် ပြောင်းပြန် အကျိုးသက်ရောက်မှု ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။

"စီနီယာ အစ်ကိုကြီး လု စီနီယာ အစ်ကိုကြီး ကျန်း ရဲ့ စာထဲမှာ ဘယ်နေ့ ပြန်ရောက်မယ် ဆိုတာ အတိအကျ ပါလားဟင်"

"မပါဘူး ဒါပေမဲ့ ဒီနှစ်ရက် အတွင်း ဖြစ်လောက်တယ်"

ကောင်မလေး ငါးယောက်ရဲ့ မျက်နှာပေါ်က မထိန်းနိုင်တဲ့ အပြုံးတွေကို ကြည့်ရင်း လုဘိုကွေး ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီအချိန်ကျရင် သူ ငါ့ဆီ လာခဲ့မယ်ဆိုရင် မင်းတို့ကို အသိပေးလိုက်ပါ့မယ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာ အစ်ကိုကြီး လု"

လျိုဇီဂျင်း တို့ တပြိုင်နက် ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

"ဒီလောက်ကြီး အားနာစရာ မလိုပါဘူး တခြား ဘာရှိသေးလဲ"

သေချာတာပေါ့ လျိုဇီဂျင်း က "မရှိပါဘူး" လို့ တန်းမပြောနိုင်ဘဲ ဟိုအကြောင်း ဒီအကြောင်း ခဏလောက် စကားစမြည် ပြောပြီးမှ စီနီယာ အစ်ကိုကြီး လု ရဲ့ သိသာတဲ့ အရိပ်အမြွက်အောက်မှာ နှုတ်ဆက်ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။

မထွက်ခွာခင် လျိုဇီဂျင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝိညာဉ်အာရုံနဲ့ အရင် စစ်ဆေးလိုက်သည်။

ဘယ်သူမှ မရှိတာ သေချာမှ သူမနောက်က လေးယောက်ကို လက်ယပ်ခေါ်လိုက်သည်။

"လုံခြုံတယ် သွားလို့ ရပြီ"

လေးယောက်သား စည်းကမ်းတကျ တန်းစီပြီး ထွက်လာကြသည်။

သူတို့ ငါးယောက် စည်းစနစ်တကျ လျှောက်သွားတာကို ကြည့်ရင်း လုဘိုကွေး မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ဘူး သူ့ ဂျူနီယာ ညီလေးရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုက ဘယ်လောက် ကြီးမားလဲ ဆိုတာ အံ့သြမိတယ်။

လုဘိုကွေး ကို နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် လက်ပြနှုတ်ဆက်ပြီး တံခါးပိတ်သွားတဲ့အခါ လျိုဇီဂျင်း ဆုတ်ခွာမယ့် လမ်းကြောင်းကို ဆုံးဖြတ်ဖို့ ပြင်လိုက်ချိန်မှာပဲ သူမ အရမ်း လွမ်းဆွတ်နေရတဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ အသံတစ်သံ ကြားလိုက်ရသည်။

"မင်းတို့ ဒီမှာ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ"

"ဂလု"

တံတွေးမြိုချလိုက်ပြီး လျိုဇီဂျင်း ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ သူမ အိပ်မက် မက်နေခဲ့ရတဲ့ လူသားက သူမရှေ့မှာ ရပ်နေတာ တွေ့လိုက်ရသည်။

အဲဒီ မနှစ်မြို့တဲ့ အကြည့်၊ အဲဒီ မေးခွန်းထုတ်တဲ့ လေသံ၊ သူ့အကြောင်း အရာအားလုံးက အရမ်း စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းပြီး လွမ်းဆွတ်စရာ ကောင်းနေသည်။

" အစ်ကိုကြီး"

ဖန်းချိုးယောင် အံ့သြတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ကြောင်အ နေတဲ့ မိန်းကလေး ငါးယောက်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် မျက်နှာသေနဲ့ ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ ဒီမှာ ဘာလုပ်နေကြတာလဲလို့ ငါ မေးနေတယ်လေ"