ရှုံးနိမ့်ခြင်း မရှိနိုင်သော ဖြစ်တည်မှု
Vol. 85 Ch. 1214
ယန်ကျန့်သည် လက်တစ်ဖက်တည်းကိုသာ လှုပ်ရှားနိုင်သော်လည်း ဒီလူအုပ်စုကို ရှင်းပစ်ရန် ပြဿနာ မရှိပေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် အလွယ်တကူ သေဆုံးနိုင်သော သာမန်လူ မဟုတ်ဘဲ ထူးခြားသော အခြေအနေ ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့ကမူ သဘာဝလွန် စွမ်းအားများကို ထိန်းချုပ်ထားသော်လည်း အားနည်းနေပြီး မည်သည့် သဘာဝလွန် တိုက်ခိုက်မှုမဆို သူတို့၏ အသက်ကို နှုတ်ယူသွားနိုင်သည်။
ထို့အပြင် ယန်ကျန့်၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် မရိုးရှင်းပေ။
မီးဖိုမီးဖြင့် မီးစွဲနေသော တစ္ဆေလက်သည် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ရုံသာမက သူတို့ကို မီးရှို့ပစ်နိုင်သည်။
သဘာဝလွန် အရာများကို လောင်ကျွမ်းစေနိုင်သော ထိုမီးတောက်သည် သူတို့၏ နိဂုံး ဖြစ်လာမည်မှာ သံသယ ဖြစ်စရာ မလိုပေ။
သေချာသည်မှာ ထိုမီးသည် ယခု လက်ရှိ ယန်ကျန့်ကိုလည်း ပြန်လည် ကန့်သတ်ထားသည်။
ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေရေကန်၏ သဘာဝလွန် စွမ်းအားကို ရယူထားသဖြင့်သာ အပြန်အလှန် ချေဖျက်နိုင်ပြီး တစ္ဆေလက်မှ မီးတောက်များ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးသို့ မပျံ့နှံ့အောင် တားဆီးထားနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဒီမီးတောက်က အရိုးတွေကိုပဲ လောင်စာအဖြစ် သုံးတယ် ဆိုပေမယ့် ပျံ့နှံ့နိုင်စွမ်း ရှိတယ် အသား၊ အရေပြား၊ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အဆီတွေ အကုန်လုံး မီးစွဲနိုင်တယ် တစ္ဆေတွေကတော့ မသေနိုင်ပေမယ့် ဒီမီးတောက်ရဲ့ သယ်ဆောင်ရာ ကြားခံနယ်တွေ ဖြစ်လာပြီး မီးကို ပျံ့နှံ့စေတယ် ပဟေဠိ အပိုင်းအစ တစ်မျိုးလိုပဲ"
ယန်ကျန့် မီးကျွမ်းနေသော သူ့လက်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
တစ္ဆေလက်သည် လှုပ်ရှားနိုင်ဆဲ ဖြစ်ပြီး မီးတောက်များလည်း ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သဘာဝလွန် အရာနှစ်ခု ပေါင်းစပ်သွားပြီး ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော လက်တစ်ဖက် ဖြစ်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှန်းလန်၊ အာနန်နှင့် ဝမ်ကန်ချွမ်းတို့သည် အလောင်းကောင်များကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ဖြန့်ခွဲကာ ယန်ကျန့်ထံသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာကြသည်။
သူတို့ အဆင်သင့် ဖြစ်နေကြပြီ။ အင်အားပေါင်းပြီး ယန်ကျန့်ကို ဒီနေရာမှာတင် အသေ သတ်ပစ်ရန် ကြံရွယ်ထားကြသည်။
ကျူးကျန့် အသက်ရှင်နေသေးသော်လည်း မသန်စွမ်း ဖြစ်နေပြီ။
အာနန်က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ တစ္ဆေလက်ကို ဆွဲထုတ်ပေးလိုက်သော်လည်း ထူးဆန်းသော မီးဖိုမီးသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် စွဲကပ်ကျန်ရစ်ပြီး ဆက်လက် လောင်ကျွမ်းနေသည်။
ကျူးကျန့် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေပြီး သတိလစ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။
သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူ့ကို ကူညီနိုင်သူ မရှိပေ။
"တိုက်ချင်သေးတာလား"
ယန်ကျန့် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသည်။ လမ်းမလျှောက်နိုင်သော်လည်း တစ္ဆေလက်များ၏ အကူအညီဖြင့် မတ်တပ်ရပ်နေနိုင်သည်။
တစ္ဆေလက်များက သူ့ခြေထောက်များကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ထောက်မပေးထားသဖြင့် အလွယ်တကူ လဲကျမသွားပေ။
"ဒီအခြေအနေ ရောက်နေပြီပဲ ငါတို့မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး ငါတို့ ရပ်လိုက်ရင်တောင် နင်က ငါတို့ကို လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူးလေ"
ရှန်းလန် ခံစားချက်မပါဘဲ ပြောလိုက်သည်။
ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။
"ငါ မင်းတို့ကို အစကတည်းက မလွှတ်ပေးခဲ့သင့်ဘူး ဒီဆီဇာဟိုတယ်ထဲမှာ ကျိန်စာသင့်ပြီး သောင်တင်နေတဲ့ မင်းတို့က အန္တရာယ် တစ်ခုဆိုတာ ငါ အမြဲ သိနေခဲ့တာ ငါ့မှာ မူဝါဒ ရှိလို့ ငါ့ကို တိုက်ရိုက် ခြိမ်းခြောက်မှု မရှိတဲ့သူတွေကို အခွင့်အရေး ပေးတတ်တယ် နှမြောစရာ ကောင်းတာက မင်းတို့ အခွင့်အရေးကို အသုံးမချနိုင်ခဲ့ကြဘူး"
"ငါတို့မှာ အမှားပြင်ဆင်ဖို့ အခွင့်အရေးတွေ အများကြီး ရှိတယ် မင်း ငါတို့ကို အကုန်သတ်လိုက်ရင်တောင် နှစ်အနည်းငယ် ကြာရင် ငါတို့ ပြန်ဆုံကြပြီး ထွက်ပေါက်ကို ဆက်ရှာကြဦးမှာပဲ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခေါက်တော့ ငါတို့ အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံချင်ဘူး"
အာနန် လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ယန်ကျန့် အေးစက်စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"အဲဒီလို အခွင့်အရေးမျိုး ရှိလာမှာ မဟုတ်ဘူး မင်းတို့က ကျိန်စာသင့်နေတာ အဲဒီကျိန်စာနဲ့ပဲ အသက်ရှင်နေရတာ ဆီဇာဟိုတယ်ကနေ ဘယ်တော့မှ ထွက်သွားလို့ မရဘူး ထွက်ပေါက် ရှာတွေ့ရင်တောင် မင်းတို့ ထွက်လို့မရဘူး ထွက်လိုက်တာနဲ့ ကျိန်စာ ပျက်ပြယ်သွားပြီး မင်းတို့ သေသွားလိမ့်မယ် အမှန်တရားကိုတောင် နားမလည်ဘဲ ငါ့ကို လာတိုက်ခိုက်နေကြတယ်"
"မဖြစ်နိုင်ဘူး"
အာနန် ချက်ချင်း ပြန်အော်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။
ဝမ်ကန်ချွမ်း၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူတို့ သဘောထား မကွဲလွဲမီ ယန်ကျန့် ဒီစကားမျိုး ပြောခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ယခုအခါ သဘာဝလွန် စင်္ကြံလမ်းမှ ပြန်လာပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် ဒီအချက်ကို ပိုမို ယုံကြည်လာပုံ ရသည်။
ယန်ကျန့် တစ်စုံတစ်ရာ သိရှိလာခဲ့ပုံ ရသည်။
"မဖြစ်နိုင်ဘူး ဟုတ်လား"
ယန်ကျန့် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။
"မင်းတို့ သေပြီးတိုင်း ဘာလို့ ပြန်ရှင်လာသလဲ ဆိုတာ တစ်ခါမှ မစဉ်းစားဖူးဘူးလား ပြန်ရှင်လာတယ် ဆိုတာ ကောင်းတဲ့ကိစ္စပဲ ဒါပေမဲ့ အလကား ရတာ မဟုတ်ဘူး သဘာဝလွန် ကိစ္စတွေမှာ ပေးဆပ်ရတာ ရှိစမြဲပဲ အဲဒီလို အဆက်မပြတ် ပြန်ရှင်လာရတာက ပိုတောင် ကြီးမားတဲ့ တန်ကြေး ပေးဆပ်ရသေးတယ်"
"မင်းတို့ ပြန်ရှင်တယ်လို့ ပြောတဲ့ အခန်းထဲကို ငါ ရောက်ခဲ့တယ် အဲဒီထဲမှာ ဘာတွေ့ခဲ့လဲ သိချင်လား"
"သူ အချိန်ဆွဲနေတာ သူ့အခြေအနေ မကောင်းဘူး သူ့စကားတွေ နားထောင်မနေနဲ့တော့ လှုပ်ရှားကြမယ်"
ရှန်းလန် ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။
"မဟုတ်ဘူး သူ့ကို ဆုံးအောင် ပြောခွင့်ပေးလိုက်"
ဝမ်ကန်ချွမ်းက ရှန်းလန်နှင့် အာနန်ကို မမျှော်လင့်ဘဲ တားဆီးလိုက်သည်။
"ဒီအမှန်တရားက အရေးကြီးတယ် သူပြောတာသာ အမှန်ဆိုရင် ဒီတစ်ခေါက် ငါတို့ လုပ်နေတာတွေ အားလုံး အဓိပ္ပာယ် မရှိတော့ဘူး"
အာနန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ဘာမှ ဝင်မပြောတော့ပေ။
"အမှန်တရားကို သိချင်တာလား ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းတာက အခု ငါ မပြောပြချင်တော့ဘူး ငါ့ရှေ့မှာ မင်းတို့က ဒါတွေ သိဖို့ မတန်သေးဘူး"
ယန်ကျန့် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"မင်းတို့ ဒီမှာပဲ သံသရာလည်နေလိုက်ပါ တစ်နေ့ကျရင် မင်းတို့ တစ်ခါမှ မလုပ်ဖူးတဲ့ နည်းလမ်း တစ်ခုခု ရှာတွေ့ပြီး ကျိန်စာကို ချိုးဖျက်ကာ ဆီဇာဟိုတယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်"
"ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ဆိုရင် အဲဒီအခွင့်အရေးက မရှိသလောက်ပဲ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ပိတ်မိနေပြီး ဘာမှ တိုးတက်မှု မရှိတာကို ကြည့်ရင် နောက်ထပ် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာလည်း ဒီအတိုင်းပဲ နေမှာ"
"သောက်ကျိုးနည်း"
အာနန် ဒေါသထွက်လာသည်။
ဝမ်ကန်ချွမ်း တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။
"အမှန်တရားကို သိဖို့ မတန်ဘူး ဟုတ်လား မင်းပြောတာ မှန်ပါတယ် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ပိတ်မိနေတဲ့ ငါတို့က မင်း ခဏလေး လာလည်တာလောက်တောင် မစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ဘူး ငါတို့ ကျရှုံးခဲ့တာ အမှန်ပါပဲ ဒီလိုဆိုမှတော့ ငါတို့ရဲ့ မူလအစီအစဉ်အတိုင်းပဲ ဆက်လုပ်ရတော့မှာပေါ့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့က ထိုင်ပြီး အသေခံမယ့်သူတွေ မဟုတ်ဘူးလေ"
ထိုအချိန်တွင် သူတို့သုံးဦး ပြိုင်တူ လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။
တိတ်ဆိတ်နေသော သုံးလွှာတွင် ထူးဆန်းသော ဂီတသံ တစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဂီတသံသည် အသံရှစ်သံ တေးဂီတသေတ္တာ၏ ကျိန်စာနှင့် ဆင်တူသော်လည်း ကွဲပြားသော တေးသွား ဖြစ်နေသည်။
"သေစေနိုင်တဲ့ ကျိန်စာ ဂီတသံ... အဲဒီ ကျိန်စာဂီတသံက ရှေးဟောင်း ပီယာနိုထဲမှာ ရှိနေသင့်တာ မင်း ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ အရာ မဟုတ်ဘူး"
ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံး အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး ရှန်းလန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
ဒီဂီတသံသည် သူ့တစ်ယောက်တည်းကိုသာ ပစ်မှတ်ထားပြီး အဆက်မပြတ် ဝန်းရံနေကာ ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်ပေ။
"သဘာဝလွန် ကိစ္စတွေက ရှင်းပြဖို့ ခက်တယ် ငါလည်း တစ္ဆေတိုက်ခိုက်ခံရပြီး အသက်ရှင်လာခဲ့တာပဲ"
ရှန်းလန် ပြောလိုက်သည်။
သူမ ယခင်က တစ္ဆေတိုက်ခိုက်ခံရပြီး ခန္ဓာကိုယ် ဆုံးရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ကာ သေခြင်းရှင်ခြင်းကြား အခြေအနေတွင် ရှိနေခဲ့ဖူးသည်။ ထိုအခြေအနေကြောင့် သူမသည် တစ္ဆေ၏ သဘာဝလွန် စွမ်းအားကို ရရှိခဲ့ပြီး ကျိန်စာဂီတသံ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ဖမ်းယူနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဂီတသံနှင့်အတူ အာနန်၏ ပုံစံသည် အလွန် ထူးဆန်းလာသည်။ သူ့အရေပြား ချက်ချင်း ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားပြီး ခြေလက်များ သဘာဝမကျဘဲ ရှည်ထွက်လာသည်။
သူ့ပုံပန်းသဏ္ဍာန် တစ်ခုလုံး မရင်းနှီးတော့ဘဲ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလာသည်။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ အမှောင်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပြန်ပေါ်လာသောအခါ ယန်ကျန့်၏ ဘေးရှိ အမှောင်ထုထဲမှ အရပ်ရှည်ရှည် သွယ်လျလျ ခြောက်ခြားဖွယ် ပုံရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ထွက်ပေါ်လာသည်။
အာနန်သည် ယန်ကျန့်ကို ဖမ်းဆွဲပြီး အမှောင်ထဲသို့ ဆွဲခေါ်သွားရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
ထူးဆန်းသည်မှာ ယန်ကျန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပုံရိပ်ယောင် တစ်ခု ယိမ်းထိုးထွက်ပေါ်လာပြီး ဝိညာဉ် နုတ်ယူခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ တစ္ဆေစာပို့တိုက်တွင် တွေ့ခဲ့ရသော ဝိညာဉ်နုတ်ယူသူ ကျောက်ဖုန်း၏ ခြောက်ခြားဖွယ် ချိတ်နှင့် ဆင်တူနေသည်။
အာနန် ထိန်းချုပ်ထားသော တစ္ဆေနှင့် ထိုချိတ် ဆက်စပ်မှု ရှိမရှိ မသေချာပေ။
ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေလက် မြောက်တက်လာသည်။ မီးကျွမ်းနေသော လက်သည် အာနန်ကို မြဲမြံစွာ ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး မလှုပ်မယှက် ရပ်တန့်စေလိုက်သည်။
"ဒီလောက် သဘာဝလွန် စွမ်းအားလေးနဲ့ ငါ့အသက်ကို ယူနိုင်မယ် ထင်နေတာလား မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလွန်းနေပြီ သဘာဝလွန် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုရဲ့ အနှစ်သာရက တစ္ဆေနဲ့ တစ္ဆေချင်း တိုက်ခိုက်တာပဲ ငါထိန်းချုပ်ထားတဲ့ သဘာဝလွန် စွမ်းအားက မင်း ထင်ထားတာထက် ကျော်လွန်တယ်"
ပြောပြီးသည်နှင့် သူ အားကုန် ဆွဲလိုက်သည်။
အမှောင်ထဲမှ အာနန်ကို တစ်စတစ်စ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မီးကျွမ်းနေသော လက်ရာများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး မူလပုံစံသို့ တဖြည်းဖြည်း ပြန်ရောက်လာသည်။ သဘာဝလွန် စွမ်းအား ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
"အာ..."
အာနန် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ့အရေပြား နီရဲလာပြီး တစ္ဆေလက်များသည် မီးပူတိုက်ထားသော သံတုံးများကဲ့သို့ သူ့ကို မီးလောင်ကျွမ်းစေလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။
ယခုအချိန်တွင် သူ ကျူးကျန့်၏ ကံကြမ္မာကို ခံစားနေရပြီ ဖြစ်သည်။
"ငါ မင်းကို တစ်ခါ သတ်နိုင်တယ် နှစ်ခါ သတ်နိုင်တယ် သုံးခါ သတ်နိုင်တယ်..."
ယန်ကျန့် မျက်နှာထား ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေသည်။ လက်မောင်းကို လွှတ်လိုက်ပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အာနန်၏ လည်ပင်းကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။
"ဂျွတ်"
တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ အရိုးကျိုးသံ ပြတ်ပြတ်သားသား ထွက်ပေါ်လာသည်။
အာနန်၏ လည်ပင်း လိမ်ဖည်သွားသော်လည်း သူ မသေသေးပေ။ နာကျင်စွာ တွန့်လိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ့လည်ပင်းသည် ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်နေပြီး သဘာဝမကျဘဲ ရှည်ထွက်နေသည်။
ဒါသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ် မဟုတ်ပေ။ တစ္ဆေတစ်ကောင်က သူ့ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုကို အစားထိုး ဝင်ရောက်ထားပြီး သူ့အသက်ကို ထိန်းသိမ်းပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် သဘာဝလွန် စွမ်းအား ရှိနေခြင်းက မီးတောက်များ သူ့ကို ဝါးမြိုမှု ပိုမို မြန်ဆန်စေသည်။
ဒါက သူ့ဝေဒနာကို ပိုဆိုးစေသည်။
"ခွပ်"
သို့သော် ထိုအချိန်တွင် နောက်ထပ် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ တစ်စုံတစ်ရာ ကွဲအက်သွားသံ ဖြစ်သည်။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အက်ရာတစ်ခု ပေါ်လာပြီး မျက်နှာမှ ခန္ဓာကိုယ်အထိ နက်ရှိုင်းစွာ ရှည်လျားသွားသည်။ အက်ရာသည် ဆက်လက် ကျယ်ပြန့်လာပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ကြွေမွပျက်စီးသွားတော့မည့် အတိုင်း ဖြစ်နေသည်။
"မင်းကို ရှင်းရတာ အဲဒီလောက် ခက်မယ်လို့ ငါ မယုံဘူး"
ထိုအချိန်တွင် ဝမ်ကန်ချွမ်း လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူသည် ယန်ကျန့်၏ ပုံရိပ် ပြန်ဟပ်နေသော မှန်ငယ်လေး တစ်ချပ်ကို ကိုင်ထားသည်။
ဝမ်ကန်ချွမ်းသည် မှန်ကို အားကုန် ချေမွရန် ကြိုးစားနေသည်။
မှန်ပေါ်တွင် အက်ရာများ ပေါ်လာပြီး လက်တွေ့တွင် ယန်ကျန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း အက်ရာများ ပေါ်လာသည်။
မှန် လုံးဝ ကွဲကြေသွားသည်နှင့် ယန်ကျန့်လည်း လုံးဝ ကြွေမွပျက်စီးသွားမည် ဖြစ်သည်။
"သတ်ဖြတ်တဲ့ ကျိန်စာလား"
ယန်ကျန့် မျက်နှာပေါ်မှ အက်ရာကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ငါ ဆီဇာဟိုတယ်ကို ဒုတိယအကြိမ် ရောက်တုန်းက အခန်းတစ်ခန်းရှေ့က ဖြတ်သွားတော့ အထဲမှာ ကြွေပန်းကန် ကွဲတဲ့အသံ ကြားခဲ့ရတယ် အခုကြားနေရတဲ့ အသံနဲ့ ဆင်တူတယ်"
"ငါ အဲဒီအခန်းထဲက တစ္ဆေကို ထိန်းချုပ်ထားတာ"
ဝမ်ကန်ချွမ်း ပြောလိုက်သည်။
"ဪ အဲဒီလိုလား"
ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။
"ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ကျိန်စာပဲ ငါ့ကိုတောင် ထိခိုက်စေတယ် ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ အားက မှန်တစ်ချပ်ကို ချေမွဖို့တောင် မလုံလောက်ဘူး ထင်တယ်"
ဝမ်ကန်ချွမ်း၏ မျက်နှာထား မည်းမှောင်သွားသည်။ သူ မချေမွနိုင်တာ မဟုတ်ဘဲ မှန်ထဲမှ သဘာဝလွန် စွမ်းအား တစ်ခုက ပြန်လည် ခုခံနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒီတုံ့ပြန်မှုက သူ ကျိန်စာတိုက်ချင်သော လူသည် သာမန်တစ္ဆေများထက် ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းကြောင်း ပြသနေသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သာမန်တစ္ဆေများ ဆိုလျှင် ဒီလောက် ချေမွရ ခက်ခဲမည် မဟုတ်ပေ။
"မင်းက တစ္ဆေအစစ် မဟုတ်တော့ ကန့်သတ်ချက် ရှိနေတာပဲ"
ယန်ကျန့် ဝမ်ကန်ချွမ်း၏ အခက်အခဲကို ချက်ချင်း မြင်လိုက်သည်။
ကျိန်စာ မအောင်မြင်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူကိုယ်တိုင် မအောင်မြင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
"ခွပ်"
နောက်ထပ် အက်ရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ယန်ကျန့်ပေါ်တွင် မဟုတ်ဘဲ ဝမ်ကန်ချွမ်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဖြစ်သည်။
သူသည် သဘာဝလွန် တိုက်စားမှုကို ခံနေရပြီး ကျိန်စာ၏ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများကို စတင် ခံစားနေရပြီ ဖြစ်သည်။
"ရှန်းလန် ဂီတသံ ရပ်လိုက်တော့ အဲဒါက ငါ့ကို မသတ်နိုင်ဘူး ငါ့ဆီမှာ မင်းရဲ့ သေစေနိုင်တဲ့ ကျိန်စာကို ချေဖျက်နိုင်တဲ့ နောက်ထပ် ကျိန်စာဂီတသံ တစ်ခု ရှိတယ်"
ယန်ကျန့် ပြောပြီးသည်နှင့် ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်သည်။
စကားသံ ထွက်မလာဘဲ သူ့ဗိုက်ထဲမှ ခြောက်ခြားဖွယ် တီးလုံးသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဂီတသံ နှစ်ခု ထပ်သွားပြီး ဆင်ဖိုနီ သံစဉ် တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။
သို့သော် မကြာမီ ဂီတသံများ တိုက်မိသွားပြီး နှစ်ခုစလုံး ဖြည်းညှင်းစွာ တိတ်ဆိတ်သွားကာ နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
သေစေနိုင်တဲ့ ကျိန်စာ မအောင်မြင်တော့ပေ။
"နောက်ထပ် ဂီတသံ တစ်ခုလား"
ရှန်းလန်၏ မျက်နှာထား မပြောင်းလဲဘဲ မနေနိုင်တော့။
ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။
"ကဲ ဒါ မင်းတို့ တတ်နိုင်သမျှ အကုန်ပဲလား"
ပြောပြီးသည်နှင့် သူ အာနန်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။
ယခုအချိန်တွင် အာနန်သည် မီးလောင်ကျွမ်းနေပြီး မီးထဲတွင် တွန့်လိမ်အော်ဟစ်နေသည်။ အသက်ရှင်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း အရှင်လတ်လတ် မီးရှို့ခံရသော ဝေဒနာကို ခံစားနေရသည်။
"ဒါ အကုန်ပဲ ဆိုရင်တော့ ကြွကြပါတော့"
သူ မီးကျွမ်းနေသော တစ္ဆေလက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ရှန်းလန်နှင့် ဝမ်ကန်ချွမ်းတို့သည် သူတို့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ သူစိမ်းတစ်ယောက် ဝင်ရောက်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ပြင်းထန်သော နာကျင်မှု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ယန်ကျန့် သူတို့အားလုံးကို တစ်ယောက်တည်း ရှင်းပစ်ရန် တကယ် ရည်ရွယ်ထားပုံ ရသည်။