ကုသနည်းများ

"ဒုန်း"

လေးလံသော ရွှေတံခါးသည် "ဒုန်း" ကနဲ အသံမြည်ပြီး ပိတ်သွားသည်။

သဘာဝလွန် လမ်းကြောင်း ပိတ်ဆို့သွားပြီး အကျပ်အတည်းများ အားလုံး ယာယီ ပြီးဆုံးသွားသည်။

ယန်ကျန့်နှင့် လီယန်တို့ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

ဒီတံခါးကို သော့ခတ်မထားသလို ဖွင့်၍ မရသော တံခါးမျိုး မဟုတ်သော်လည်း သဘာဝလွန် အရာများအတွက် ရွှေတံခါးသည် အကြီးမားဆုံး အတားအဆီး ဖြစ်သည်။ ရွှေသည် သဘာဝလွန် စွမ်းအားများကို ကာကွယ်ထားနိုင်သဖြင့် အတွင်းမှ တစ္ဆေများသည် အပြင်ဘက်ကို အာရုံခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် တစ္ဆေများအဖို့ ဒီတံခါးသည် မရှိသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေတစ်ကောင် လမ်းလျှောက်ရင်း တံခါးကို တိုက်မိနိုင်ခြေ အလွန် နည်းပါးပြီး တိုက်မိလျှင်တောင် အတင်းအဓမ္မ ဖွင့်ရန် ကြိုးစားလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် တံခါးပိတ်ထားသရွေ့ သဘာဝလွန် လမ်းကြောင်း ပိတ်ဆို့နေမည် ဖြစ်သည်။

သေချာသည်မှာ တစ်ခုတည်းသော ဖြစ်နိုင်ချေမှာ အတွင်း၌ ပိတ်မိနေသော လူများက ဒီတံခါးကို ရှာတွေ့သွားလျှင် ပွင့်သွားနိုင်သည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်က ယာယီ ပိတ်ထားရုံသာ ရှိသေးပြီး ဖုံးကွယ်မထားရသေးပေ။ ဒီနောက်ဆုံး အလုပ်ကို ရက်အနည်းငယ် ကြာမှ လုပ်ဆောင်မည် ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လောလောဆယ်တွင် အတွင်း၌ မီးလောင်ကျွမ်းနေသဖြင့် ဝင်ရောက်ရန် မဖြစ်နိုင်သေးပေ။

လီယန် မောဟိုက်နေပြီး ရွှေတံခါးကို မှီကာ ဖြည်းညှင်းစွာ ထိုင်ချလိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင် အဲဒီ အရပ်ရှည်ရှည် အမျိုးသား အလောင်းကောင်ကြီးမှာ အသိစိတ် တကယ် ရှိနေတယ်လို့ ထင်လား နောက်ဆုံးအချိန်မှာ သူ ကူညီလိုက်လို့သာ တစ္ဆေကို ပြန်ဆွဲခေါ်သွားနိုင်ခဲ့တာ မဟုတ်ရင် ဒီတံခါး ပိတ်လို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ငါ မသိဘူး အသိစိတ် ရှိတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ် သဘာဝဗီဇအရ လှုပ်ရှားတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ် ဒါက အဖြေရှာမရနိုင်တဲ့ ပဟေဠိပဲ"

ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားသည်။ အလောင်းကောင်ကြီး သူ့ကို ကူညီခဲ့သည်မှာ သေချာသော်လည်း အသိစိတ် ရှိမရှိ မသေချာပေ။

"ဟုတ်တယ် သူသေတာ နှစ်တွေ အများကြီး ကြာနေပြီ ဆွေးမြေ့နေတာလည်း ကြာပြီ အသိစိတ် ရှိရင် အစောကြီးကတည်းက နိုးထလာမှာပေါ့ အခုထိ စောင့်နေမှာ မဟုတ်ဘူး အဲဒီအချိန်တုန်းက သဘာဝဗီဇအရ လှုပ်ရှားလိုက်တာ ဖြစ်မယ်"

လီယန်က ပြောလိုက်သည်။

သဘာဝလွန် လောကတွင် တစ္ဆေဆရာ တစ်ယောက် သေဆုံးပြီး တစ္ဆေ ပြန်လည် နိုးထလာသည့်အခါ အသက်ရှင်စဉ်က မှတ်ဉာဏ်များ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် တစ်ခါတစ်ရံ အသက်ရှင်စဉ်က အပြုအမူများကို ပြုလုပ်တတ်သည်။ တစ္ဆေဆရာ ပြောလေ့ရှိသော စကားများကိုပင် ပြောတတ်သည်။ ဒါသည် နားလည်ရခက်သော ကိစ္စ မဟုတ်ဘဲ လူနှင့် သဘာဝလွန် အရာများ ရောနှောနေခြင်း၏ ရလဒ်သာ ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေဆရာသည် တစ္ဆေ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံရသလို၊ တစ္ဆေသည်လည်း တစ္ဆေဆရာ၏ အပြုအမူများကို အတုခိုးတတ်သည်။

"ထားလိုက်တော့ အဲဒီအလောင်းကောင်ကြီးမှာ အသိစိတ် ရှိမရှိက အရေးမကြီးပါဘူး အရေးကြီးတာက အစီအစဉ် အောင်မြင်သွားပြီ ငါတို့ ဆီဇာဟိုတယ်ကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့နိုင်ပြီ ဒီနေရာကို ထာဝရ မြှုပ်နှံပစ်လိုက်လို့ ရပြီ"

ယန်ကျန့် သူ့ရှေ့ရှိ ရွှေတံခါးကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"အထဲမှာ ရှန်းလန်၊ အာနန်၊ ကျူးကျန့် နဲ့ တခြား ၅ ယောက် ရှိနေသေးတယ် သူတို့က အမြဲတမ်း ပြန်ရှင်နေမှာ ဆိုတော့ တစ်နေ့ကျရင် ဒီတံခါးကို တွေ့ပြီး ပြန်ဖွင့်လာနိုင်တယ်"

လီယန်က ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော အန္တရာယ် တစ်ခုကို ထောက်ပြလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"ဒါကြောင့် ငါ တံခါးကို ဖုံးကွယ်ထားမှာပေါ့ တံခါးရဲ့ တည်နေရာကို ငါ ပြောင်းလို့မရပေမယ့် တခြား အဆောက်အအုံတွေရဲ့ တည်နေရာကို ပြောင်းလို့ရတယ် ဒါပေမဲ့ မင်းပြောတာ မှန်တယ် အမြဲတမ်း ပြန်ရှင်နေတဲ့ လူ ၅ ယောက်က ထာဝရ အန္တရာယ်ပဲ ဖြေရှင်းလို့ မရဘူး သူတို့ နည်းလမ်းသစ် ရှာတွေ့တာနဲ့ ရွှေတံခါးကို မလွဲမသွေ ရှာတွေ့လိမ့်မယ်"

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီနေ့ ရောက်ဖို့က အဝေးကြီး လိုပါသေးတယ် ဒီ ၅ ယောက်က ငါထင်သလောက် မစွမ်းဆောင်နိုင်ပါဘူး ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ပိတ်မိနေပြီး ဘာမှ မတိုးတက်တာကို ကြည့်ရင် နောက်ထပ် နှစ် ၅၀ လောက် ထပ်ပိတ်မိနေဖို့က မခက်ခဲပါဘူး"

လီယန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထာဝရ ဖြေရှင်းနည်း မဟုတ်သော်လည်း သူတို့ သက်တမ်းတစ်လျှောက် ဒီနေရာကို စောင့်ကြည့်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သူတို့ သေဆုံးသွားလျှင်တောင် သူတို့၏ စီစဉ်ထားမှုသည် ဆယ်စုနှစ်များစွာ တောင့်ခံထားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဆယ်စုနှစ်များစွာ ကြာပြီးနောက် ဘယ်လို ဖြစ်လာမလဲ ဆိုတာတော့ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ပေ။

"အထဲက မီးက ခဏလောက်တော့ လောင်ဦးမှာ အခု ငါတို့ ပြန်လည် သက်သာလာအောင် လုပ်ပြီး ထုံချန် ဘာဖြစ်နေလဲ စစ်ဆေးရမယ် တစ္ဆေတိုက်ခိုက်ခံရပြီး သတိလစ်နေတာ သူ သေသွားမှာ စိုးရိမ်တယ်"

ယန်ကျန့် အကြည့်ရုပ်သိမ်းပြီး ဘေးနားတွင် သတိလစ်နေသော ထုံချန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ထုံချန်၏ နား၊ မျက်လုံး၊ နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်တို့မှ သွေးများ စီးကျနေပြီး မျက်နှာ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်နေကာ သေလူနှင့် တူနေသည်။

သို့သော် ထုံချန် အသက်ရှင်နေသေးကြောင်း၊ အသက်ရှူနေသေးပြီး နှလုံးခုန်နေသေးကြောင်း ယန်ကျန့် အတည်ပြုလိုက်သည်။

သဘာဝလွန် တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားခြင်း ဖြစ်ပြီး အသက်ရှင်နိုင်မလား ဆိုတာ မသေချာပေ။

"မြို့ထဲ သွားကြစို့ ထုံချန်ကို ဆေးရုံပို့ပြီး စက်ကိရိယာတွေနဲ့ စစ်ဆေးကြည့်ရမယ် သတိရလာအောင် လုပ်ပေးရမယ် မင်းလည်း ကုသဖို့ လိုတယ် မင်းအခြေအနေလည်း မကောင်းဘူး"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

ဆရာဝန်များ၏ မှတ်ဉာဏ်များ သူ့ခေါင်းထဲ ဝင်ရောက်လာသည်။

အခြားဆရာဝန်များ မလိုဘဲ ယန်ကျန့်သည် ဆေးပညာနှင့် သဘာဝလွန် စွမ်းအားများကို ပေါင်းစပ်ပြီး မည်သည့် လူနာကိုမဆို ကုသပေးနိုင်သည်။

"ဒီနေရာကော"

လီယန် စိတ်မချ ဖြစ်နေသည်။

"မြို့နဲ့ ဆီဇာဟိုတယ်က မဝေးပါဘူး ငါ တစ္ဆေမျက်လုံးနဲ့ အမြဲ စောင့်ကြည့်နေမှာပါ တစ်ခုခု ထူးခြားရင် ချက်ချင်း ပြန်လာခဲ့မယ်"

"ဒါဆို အဆင်ပြေပါတယ်"

လီယန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်သည် လီယန်နှင့် ထုံချန်ကို ခေါ်ပြီး ထိုနေရာမှ ချက်ချင်း ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

အပြင်ရောက်သောအခါ ညနက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့ ဝင်သွားစဉ်က နေ့လယ်ခင်း ဖြစ်ပြီး နေရောင်တောက်ပနေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ နေ့ဝက်ခန့် ကုန်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်ခင်း လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာသည်။

မြို့တွင်း ဆေးရုံ တစ်ခုတွင် ယန်ကျန့်သည် ခေါင်းဆောင် အခွင့်အာဏာကို အသုံးပြုပြီး ဆေးရုံ အဆောက်အအုံ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းနှင့် ဆရာဝန် အချို့ကို အမိန့်ပေး စေခိုင်းထားသည်။

လီယန် ဆေးရုံကုတင်ပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ် ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း အလောင်းကောင် အစက်အပျောက်များ ရှိနေသော လက်မောင်းခြောက်ကြီးကတော့ ခြောက်ခြားဖွယ် အတိုင်း ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ခေါင်းဆောင် ဒီလောက် ဒုက္ခခံနေစရာ မလိုပါဘူး လှည့်စားခြင်းတစ္ဆေရဲ့ စွမ်းအားကို သုံးပြီး ကုလိုက်ရင် ရတာပဲ ဆေးရုံလာစရာ မလိုပါဘူး ငါက အဲဒီလောက် မနုပါဘူး"

"မင်း အဆင်ပြေမှန်း ငါ သိပါတယ် ဒါပေမဲ့ ထုံချန်က မတူဘူး သူ့ခန္ဓာကိုယ်က သာမန်လူ ခန္ဓာကိုယ်ပဲ ဖြစ်နိုင်ရင် သူ့အပေါ် လှည့်စားခြင်းတစ္ဆေရဲ့ စွမ်းအား မသုံးချင်ဘူး ပြီးတော့ ထုံချန်ရဲ့ ပြဿနာက ခေါင်းမှာ ဖြစ်နေတာ သူက တစ္ဆေမျက်နှာ နှစ်ဖက် ရှိနေတော့ သာမန် ဆေးပညာ နည်းလမ်းတွေနဲ့ စစ်ဆေးတာ ပိုကောင်းမယ် အဆင်မပြေမှ သဘာဝလွန် စွမ်းအား သုံးတာပေါ့"

ယန်ကျန့် သူ့ခေါင်းကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

ထုံချန် သတိလစ်နေခြင်းသည် အသိစိတ်နှင့် သက်ဆိုင်နေပြီး သက်ရှိလူသား တစ်ယောက်၏ အသိစိတ်သည် ဦးနှောက်က ဆုံးဖြတ်သည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။

ဦးနှောက် ထိခိုက်သွားလျှင် သတိလစ်ခြင်း ဖြစ်ပေါ်တတ်သည်။

ယန်ကျန့် သတိထားနေသည်။ မဆင်မခြင် ကောက်ချက်မချဘဲ သက်သေအထောက်အထား လိုချင်သည်။

မကြာမီ ဆေးရုံအခန်းတံခါး ခေါက်သံ ကြားလိုက်ရသည်။

"ဝင်ခဲ့ပါ"

ယန်ကျန့် လှည့်မကြည့်ဘဲ ပြတင်းပေါက်နားတွင် ရပ်လျက် အဝေးကို လှမ်းကြည့်နေသည်။

ဆီဇာဟိုတယ် ရှိရာ ဘက်ကို ဖြစ်သည်။

"မစ္စတာယန် စစ်ဆေးချက် အဖြေ ထွက်ပါပြီ"

ဆရာဝန်ကြီး အများအပြား ဝင်ရောက်လာပြီး စစ်ဆေးချက် မှတ်တမ်းများကို ကိုင်ထားကြသည်။

"ကြည့်ပါ ဒါက လူနာရဲ့ MRI ဓာတ်မှန်တွေပါ... ဒီနေရာနဲ့ ဒီနေရာမှာ သွေးခဲနေတာ တွေ့ရတယ် နှောင့်ယှက်မှုတွေ ရှိနေလို့ ပုံရိပ်တွေက မရှင်းလင်းဘူး ဒါက အအောင်မြင်ဆုံး ကြိုးစားမှုပါပဲ ဒါပေမဲ့ နေရာတော်တော်များများ မမြင်ရသေးဘူး သွေးကြောပုံရိပ်ဖော် စစ်ဆေးမှု (Angiography) လုပ်ဖို့ အကြံပြုချင်ပါတယ် အဲဒါကလွဲရင် လူနာရဲ့ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါတွေနဲ့ ခြေလက်တွေ အားလုံး ပုံမှန်ပါပဲ"

ဆရာဝန် တစ်ဦးက ဇယားကွက် တစ်ခုကို ညွှန်ပြပြီး ယန်ကျန့်ကို အကြံပြုလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ဇယားကွက်ကို ယူလိုက်ပြီး လက်ကာပြလိုက်သည်။

ဆရာဝန်ကြီး စကားရပ်လိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ဒီနေ့ လူနာသည် အလွန် ထူးခြားကြောင်း၊ သူ့ရှေ့မှ လူငယ်သည်လည်း အလွန် ထူးခြားကြောင်း သူ သိထားသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီကမ္ဘာကြီးမှာ မျက်နှာသုံးဖက် ရှိတဲ့လူ ဘယ်သူမှ မရှိဘူးလေ... ကြိုတင် ပြင်ဆင်မထားရင်၊ စိတ်ဓာတ် မခိုင်မာရင် ကြောက်လန့်ပြီး တုန်နေလောက်ပြီ။

"ခွဲစိတ်မှု အမြန်ဆုံး လုပ်ရမယ် ဒီလောက် သွေးခဲနေတာ သတိရလာရင်တောင် ဦးနှောက်မကောင်း ဖြစ်သွားနိုင်တယ် ဒါမှမဟုတ် ဘယ်တော့မှ သတိရလာတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

ယန်ကျန့် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"သွေးခဲက အာရုံကြောတွေကို ဖိထားတာ မှတ်ဉာဏ် ထိခိုက်မှုတွေ ဖြစ်စေနိုင်ပါတယ်"

ဆရာဝန်ကြီး အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။ ယန်ကျန့်၏ စကားများက တဲ့တိုးဆန်သော်လည်း သူ့ရှေ့မှ လူငယ်လေးတွင် ဆေးပညာ ဗဟုသုတ အတော်အတန် ရှိကြောင်း သံသယ ဖြစ်စရာ မလိုပေ။

သူ ဆက်ပြောသည်။

"သွေးခဲတွေကို စုပ်ထုတ်ပြီး လူနာရဲ့ ဘေးကင်းမှုကို အာမခံနိုင်ဖို့ ဒီနေရာနဲ့ ဒီနေရာကို ခွဲစိတ်ဖို့ အကြံပြုပါတယ် ဒါပေမဲ့ ပုံရိပ်မရှင်းလင်းတဲ့ နေရာတွေမှာ သွေးခဲတွေ ထပ်ရှိမရှိ မသေချာပါဘူး ရှိရင်တော့ ခွဲစိတ်လို့ မဖြစ်ဘူး..."

"ဦးခေါင်းခွံ အတွင်း ဖိအား မညီမျှမှုကြောင့် မရှင်းလင်းတဲ့ နေရာက သွေးကြောတွေ ပေါက်သွားမှာ စိုးရိမ်နေတာလား"

ယန်ကျန့် အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"မစ္စတာယန် ပြောတာ လုံးဝ မှန်ပါတယ် ဒါကြောင့် အဲဒီနေရာမှာ ထိခိုက်မှု ရှိမရှိ အရင် ဆုံးဖြတ်ဖို့ အကြံပြုတာပါ"

ဆရာဝန်ကြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒီလောက် ရှုပ်နေစရာ မလိုပါဘူး ဘာလုပ်ရမလဲ ဆိုတာ ငါ သိပြီးသားပါ ခင်ဗျားတို့ သွားနားလို့ ရပါပြီ ကျန်တာ ငါ လုပ်လိုက်မယ်"

"ကောင်းပါပြီ မစ္စတာယန် အကူအညီ လိုရင် အချိန်မရွေး ပြောပါ"

ဆရာဝန်ကြီး ဆက်မနေတော့ဘဲ အမြန် ထွက်ခွာသွားသည်။

"ထုံချန် အခြေအနေ တကယ် ဆိုးနေတာလား"

သူတို့ ထွက်သွားမှ လီယန် စကားပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ပြန်ဖြေသည်။

"နည်းနည်း ဆိုးတယ် သဘာဝလွန် စွမ်းအားတွေ ကျန်နေပြီး သူ့စိတ်ကို အဆက်မပြတ် တိုက်စားနေတာ ကံကောင်းလို့ ထုံချန်မှာ တစ္ဆေမျက်နှာ ရှိနေတာ မဟုတ်ရင် သေတာ ကြာပြီ"

"ကယ်လို့ ရမလား"

"မသိဘူး ထုံချန်ရဲ့ အသိစိတ်က ဦးနှောက်ထဲမှာ ရှိတာလား၊ တစ္ဆေမျက်နှာထဲမှာ ရှိတာလား ဆိုတာပေါ် မူတည်တယ် ဦးနှောက်ထဲမှာ ဆိုရင် ကယ်လိုက်ရင်တောင် ဦးနှောက်မကောင်း ဖြစ်သွားလိမ့်မယ် တစ္ဆေမျက်နှာထဲမှာ ဆိုရင်တော့ အဆင်ပြေမှာပါ"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ ကြိုးစားကြည့်ရမှာပဲ ကံတရားကို ပုံချလိုက်ရုံပေါ့"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူ ခွဲစိတ်ခန်းဘက်သို့ ဦးတည်သွားလိုက်သည်။

မကြာမီ ယန်ကျန့် ခွဲစိတ်စားပွဲပေါ်တွင် ထုံချန်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထုံချန် သတိလစ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး မျက်နှာ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်နေကာ နှာခေါင်းပေါက်များမှ သွေးများ တရစပ် စီးကျနေသည်။

သို့သော် တစ္ဆေမျက်နှာ နှစ်ဖက်ကတော့ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် တင်းကျပ်စွာ ကပ်နေပြီး အေးစက်ခြောက်ခြားဖွယ် ကောင်းနေသည်။

ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေမျက်လုံး ပွင့်လာသည်။ တစ္ဆေမျက်နှာများကြောင့် ထုံချန်၏ ဦးနှောက် အခြေအနေကို ဖောက်ထွင်းမမြင်ရသဖြင့် စက်ကိရိယာများနှင့် အတွေ့အကြုံကိုသာ အားကိုးပြီး လုပ်ဆောင်ရမည်။

သဘာဝလွန် အရာက ထုံချန်၏ အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့သော်လည်း သဘာဝလွန် နှောင့်ယှက်မှုကိုလည်း ဖြစ်စေသည်။ ကောင်းကျိုး ဆိုးကျိုး ဒွန်တွဲနေသည်။

ယန်ကျန့် စကားမပြောဘဲ လက်ဆေး၊ ပိုးသတ်ပြီး ထုံချန်အနားသို့ လျှောက်သွားကာ ရပ်လိုက်သည်။

ခေတ္တ ရပ်တန့်ပြီးနောက် သူ ရုတ်တရက် လက်လှမ်းလိုက်သည်။

လက်တစ်ဖက် ထုံချန်၏ ဦးနှောက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဖြတ်သန်း ဝင်ရောက်သွားသည်။

ပြန်ဆွဲထုတ်လိုက်သောအခါ ယန်ကျန့်၏ လက်ထဲတွင် သွေးခဲတစ်ဆုပ် ပါလာသည်။

"သာမန်လူရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အရမ်း အားနည်းလွန်းတယ်"

ယန်ကျန့် ခေါင်းအနည်းငယ် ခါလိုက်သည်။ ထုံချန်၏ အားနည်းချက်ကို သူ ကောင်းကောင်း သိသည်။

သို့သော် သဘာဝလွန် ခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ဆိုင်ဖို့ ဆိုတာ ပြောသလောက် မလွယ်ကူပေ။

တစ္ဆေ ပြန်လည် နိုးထလာမှုကို မတော်တဆ ခလုတ်တိုက်မိနိုင်သလို သဘာဝလွန် စွမ်းအားများ၏ တိုက်စားမှုကို အမြဲတစေ ခံနေရတတ်သည်။ ထုံချန်၏ အခြေအနေနှင့် မတူပေ။

တိတိကျကျ ပြောရလျှင် ထုံချန်၏ သက်ရှိလူသား အခြေအနေသည် ကောင်းမွန်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

မကြာမီ ယန်ကျန့် ထပ်မံ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး သွေးခဲများ ဆက်တိုက် ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

ယခုအခါ ထုံချန်၏ နှာခေါင်းမှ သွေးယိုစီးမှု ရပ်တန့်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ သတိရမလာသေးပေ။

သဘာဝလွန် စွမ်းအား အကြွင်းအကျန်များ ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပြီး ထုံချန်ကို ဆက်လက် ထိခိုက်စေနေသည်။

ယန်ကျန့် လည်ပင်းကျိုးသွားစဉ်က ခေတ္တ မလှုပ်ရှားနိုင် ဖြစ်ခဲ့ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ထုံချန်လည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပင်။

ဒီအခြေအနေတွင် သဘာဝလွန် စွမ်းအားများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ စောင့်မည်လား၊ သို့မဟုတ် အတင်းအဓမ္မ ဖယ်ရှားမလား ဆိုတာ ရွေးချယ်ရမည်။

"သူ့ဘာသာ သတိရလာဖို့ စောင့်လို့မရဘူး ကြာကြာစောင့်ရင် သေသွားလိမ့်မယ်"

သို့သော် ဒုတိယ နည်းလမ်းကို ရွေးချယ်ရန် ယန်ကျန့် တွန့်ဆုတ်နေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဒုတိယ နည်းလမ်းသည်လည်း အန္တရာယ် ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ခဏလောက် တွန့်ဆုတ်နေပြီးနောက် ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများ စူးရှသွားပြီး လှုပ်ရှားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ မီးကျွမ်းနေသော တစ္ဆေလက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး တစ္ဆေမျက်လုံးကို တိုက်ရိုက်ဖွင့်ကာ တစ္ဆေနယ်မြေကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

သူ့တစ္ဆေလက် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားပြီး ထုံချန်၏ ဦးခေါင်းကို တည့်တည့် ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် အေးစက်သော အငွေ့အသက်များနှင့် အတူ မဲနက်နေသော ဦးနှောက် တစ်ရှူးစ တစ်ခု အတင်းအဓမ္မ ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရသည်။

မကြာမီ အေးစက်သော အငွေ့အသက်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သို့သော် ထုံချန်၏ ဦးနှောက် အကြီးအကျယ် ပျက်စီးသွားပြီး ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာ ရသွားသည်။

ယန်ကျန့် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ လှည့်စားခြင်းတစ္ဆေ၏ စွမ်းအားကို ချက်ချင်း အသုံးပြုလိုက်သည်။

ပျက်စီးသွားသော ဦးနှောက်ကို ပြုပြင်လိုက်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများလည်း စတင် ကောင်းမွန်လာသည်။

သို့သော် ဒီလောက် လုပ်ပြီးတာတောင် ထုံချန် သတိမရလာသေးပေ။ သူ့မျက်နှာ အရောင်အဆင်း ပြန်ကောင်းလာပြီး နှလုံးခုန်နှုန်း ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွားသော်လည်း နိုးထလာမည့် အရိပ်အယောင် မရှိပေ။

"..."

ယန်ကျန့် တိတ်ဆိတ်နေသည်။

သူ လုပ်ဆောင်ခဲ့သော အရေးပေါ် ကုသမှုများ မမှားပေ။ သို့သော် သဘာဝလွန် ကိစ္စများသည် မသေချာ မရေရာမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသဖြင့် ထုံချန် ဘာဖြစ်နေသလဲ ဆိုတာ သူ အတိအကျ မဆုံးဖြတ်နိုင်ပေ။

"သူ့ကို အိပ်မက်ထဲ ဆွဲခေါ်ကြည့်မယ် သေသွားပြီ ဆိုရင် အိပ်မက်ထဲ ဝင်လို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး"

ယန်ကျန့်၏ အသံနိမ့်နိမ့်သည် လွတ်နေသော ခွဲစိတ်ခန်းထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ခွေးဟောင်သံ တစ်သံ ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ခွဲစိတ်ခန်း မီးရောင်များ တဖျပ်ဖျပ် ဖြစ်သွားပြီး အဆောက်အအုံ တွန့်လိမ်သွားကာ လက်တွေ့ဘဝသည် ပုံရိပ်ယောင် ဖြစ်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် သဘာဝလွန် စွမ်းအားတစ်ခုက ယန်ကျန့်ကို အိပ်မက်ထဲသို့ အတင်းအဓမ္မ ဆွဲခေါ်သွားသည်။