မီးလောင်ထားသော အထပ်
Vol. 85 Ch. 1219
ယန်ကျန့် ယခုအချိန်တွင် တစ္ဆေခွေးဆိုးမှတဆင့် အိပ်မက်ထဲသို့ အတင်း ဝင်ရောက်ပြီး ထုံချန်၏ အသိစိတ် ကျန်သေးလား ဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
ဒီနည်းလမ်းက နည်းနည်း ထူးဆန်းသော်လည်း ထိရောက်မှု ရှိသည်။
ဒါ အိပ်မက် ကမ္ဘာ ဖြစ်သည်။
ခွဲစိတ်ခန်းထဲမှာပင် ရှိနေသေးသော်လည်း ခွဲစိတ်ခန်း အပြင်ဘက်တွင် ဆေးရုံ မဟုတ်တော့ပေ။
ယန်ကျန့် အပြင်ထွက်လိုက်သည်နှင့် ရင်းနှီးသလိုလိုနှင့် ခြောက်ခြားဖွယ် တိတ်ဆိတ်နေသော ရွာတစ်ရွာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ဒီရွာသည် သူ့ဇာတိရွာ ဖြစ်ပြီး အိပ်မက်ဆိုး ကမ္ဘာထဲ ဝင်တိုင်း ဒီနေရာကို ရောက်လာတတ်သည်။ ဘာကြောင့် ဒီလိုဖြစ်ရသလဲ ဆိုတာ သူ မသိပေ။
သူ အဝေးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ဒီရွာအပြင် ဘေးတွင် ဥရောပစတိုင် ရှေးဟောင်း ရဲတိုက်ကြီး တစ်ခုဆီ ဦးတည်နေသော လမ်းငယ်လေး တစ်ခု ရှိသေးသည်။
သို့သော် အဲဒါက အခြား သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တစ်ခု၏ ဇာစ်မြစ် ဖြစ်သည်။
"ထုံချန်ရဲ့ အရိပ်အယောင် မတွေ့ဘူး"
ယန်ကျန့် လူသူကင်းမဲ့နေသော ရွာထဲတွင် ရပ်နေပြီး အခြားသူ တစ်ယောက်မျှ မတွေ့ရပေ။
တစ္ဆေခွေးဆိုး၏ အိပ်မက်ထဲတွင် မည်သူမျှ ပုန်းခို၍ မရနိုင်ပေ။
"ထုံချန်ရဲ့ အသိစိတ်မှာ ပြဿနာ ရှိနေတာလား ဒါမှမဟုတ် တစ္ဆေခွေးဆိုးက ထုံချန်ရဲ့ အသိစိတ်ကို အိပ်မက်ထဲ ဆွဲမခေါ်နိုင်တာလား"
ယန်ကျန့် ခေါင်းငုံ့ပြီး စဉ်းစားလိုက်သည်။
ဒီအခြေအနေက ကောက်ချက် နှစ်ခုသာ ထွက်လာနိုင်သည်။
ထုံချန် သေဆုံးသွားပြီ၊ သို့မဟုတ် သူ့အသိစိတ်တွင် ပြဿနာ ရှိနေသည်။
"ထုံချန်ရဲ့ အသိစိတ် ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဆိုရင်တော့ ဒုက္ခပဲ ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စက မသေချာသေးဘူး ဆက်ပြီး စောင့်ကြည့်ရဦးမယ် ရက်နည်းနည်းလောက်နေလို့ ထုံချန် သတိမရလာသေးရင်တော့ နောက်ဆက်တွဲ ကိစ္စတွေကို စဉ်းစားရတော့မယ်"
ယန်ကျန့် ထိုသို့ တွေးတောလိုက်သည်။
မကြာမီ သူ အိပ်မက် ကမ္ဘာထဲမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။
ခွဲစိတ်ခန်းထဲတွင် အရာအားလုံး ပုံမှန်အတိုင်း ရှိနေသည်။ ထုံချန် သတိလစ်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း လက်ရှိ အခြေအနေသည် သာမန်လူ တစ်ယောက်နှင့် မခြားတော့ဘဲ ဇီဝလက္ခဏာများ ပုံမှန် နီးပါး ဖြစ်နေပြီ။
"သူ့ကို ဆေးရုံမှာ ထားပြီး ရက်နည်းနည်းလောက် စောင့်ကြည့်ပါ"
ယန်ကျန့် အနည်းငယ် စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် သူ တတ်နိုင်သမျှ အကုန်လုပ်ပေးပြီးပြီဟု ယုံကြည်လိုက်သည်။ ကျန်တာ ထုံချန် အပိုင်းသာ ဖြစ်သည်။
ခွဲစိတ်ခန်းထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် ထုံချန်ကို အထူးကြပ်မတ်ကုသဆောင်သို့ ရွှေ့ပြောင်းပြီး စောင့်ကြည့်ရန် ဆရာဝန်ကို ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ တစ်စုံတစ်ရာ ထူးခြားမှု ရှိပါက သူ့ကို ချက်ချင်း ဆက်သွယ်ရန် မှာကြားထားသည်။
ဒီအချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ယန်ကျန့်လည်း အနားယူလိုက်သည်။
ဒုတိယနေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။
ဒီတစ်ရက် အနားယူရသည်မှာ ယန်ကျန့်အတွက် မသက်မသာ ဖြစ်နေသည်။
သူ့တစ္ဆေလက်သည် မီးကျွမ်းနေဆဲ ဖြစ်ပြီး ရံဖန်ရံခါ မီးပွားများ ထွက်ပေါ်နေကာ အချိန်မရွေး ပြန်လည် တောက်လောင်လာတော့မည့် အတိုင်း ဖြစ်နေသည်။ ကံကောင်းသည်မှာ တစ္ဆေရေကန်၏ သဘာဝလွန် စွမ်းအားက အဆက်မပြတ် တိုက်စားနေသဖြင့် တစ္ဆေလက် ပြန်လည် မီးတောက်ရန် ခက်ခဲနေပြီး အတော်အတန် ကျိုးပဲ့လွယ်သော ဟန်ချက်ညီမှုကို ထိန်းထားနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဒီအခြေအနေသည် အလွန် အန္တရာယ်များကြောင်း ယန်ကျန့် နားလည်သည်။ သူ သဘာဝလွန် စွမ်းအားကို ဆက်လက် အသုံးပြုပါက ဒီဟန်ချက်ညီမှု သေချာပေါက် ပျက်ပြားသွားမည် ဖြစ်သည်။
တစ္ဆေရေကန်၏ စွမ်းအားဖြင့် လုံးဝ အရည်ပျော်ကျသွားမည်၊ သို့မဟုတ် မီးကျွမ်းနေသော တစ္ဆေလက်ကြောင့် မီးလောင်ကျွမ်းသွားမည်။
သေချာသည်မှာ မီးမလောင်စေရန် နည်းလမ်း တစ်ခု ရှိသည်။ ဒီလက်ကို ဖြတ်ပစ်လိုက်ပြီး တစ္ဆေလက်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယန်ကျန့် ထိုသို့ လုပ်လိုက်ပါက တစ္ဆေရေကန်၏ တိုက်စားမှုကို တားဆီးနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
ထိုအချိန်ကျလျှင် သူသည် တစ္ဆေအရိပ်အခြေအနေဖြင့်သာ ဆက်လက် အသက်ရှင်နိုင်မည် ဖြစ်ပြီး တစ္ဆေရေကန်၏ စွမ်းအား ဆက်လက် တိုက်စားလာသည်နှင့်အမျှ သူ့အသိစိတ်ပါ ထိခိုက်လာနိုင်သည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တစ္ဆေရေကန်သည် S-အဆင့် သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ် တစ်ခု ဖြစ်ရာ သေဆုံးပြီးသား တစ္ဆေအရိပ်က တစ္ဆေရေကန်၏ စွမ်းအားကို လျစ်လျူရှုနိုင်မည်ဟု ယန်ကျန့် မယုံကြည်ပေ။
"တကယ်ပါပဲ သဘာဝလွန် လောကထဲမှာ ရှိနေပြီး သဘာဝလွန် အရာတွေနဲ့ မကြာခဏ ထိတွေ့နေသရွေ့ ထူးခြားတဲ့ အခြေအနေ ဖြစ်နေရင်တောင် နောက်ဆုံးကျရင် သဘာဝလွန် ဟန်ချက်ပျက်ပြားပြီး တစ္ဆေ ပြန်လည် နိုးထလာမယ့် ရလဒ်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရမှာပဲ ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရင် တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ ခေတ်ဦးပိုင်းက လူတွေ အခုထိ အသက်ရှင်နေပြီးမှ သေဆုံးသွားတာ တော်တော် အံ့သြဖို့ ကောင်းတယ်"
ယန်ကျန့် ခေါင်းအနည်းငယ် ခါလိုက်သည်။
သဘာဝလွန် လောကထဲတွင် ကြာကြာနေလေ ယခင် မျိုးဆက်ဟောင်းများ၏ ကြံ့ခိုင်မှုနှင့် ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းကို ပိုမို တန်ဖိုးထား လေးစားလာလေ ဖြစ်သည်။
အချိန်သည် တစ္ဆေဆရာများ၏ အကြီးမားဆုံး ရန်သူ ဖြစ်သည်။
တစ္ဆေများကို ထိန်းချုပ်ပြီး နှစ်ဝက်၊ တစ်နှစ်လောက် အသက်ရှင်ရတာ ဘာမှ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ၁၀ နှစ်၊ နှစ် ၂၀၊ သို့မဟုတ် ဆယ်စုနှစ်များစွာ ကြာအောင် သဘာဝလွန် အရာများနှင့် အမြဲ ထိတွေ့ဆက်ဆံရင်း အသက်ရှင်နေထိုင်နိုင်ခြင်းသည် တကယ်ကို ထူးခြားဆန်းပြားလှသည်။
"ထားလိုက်ပါတော့ ဆက်မတွေးနဲ့တော့ လက်ကျန်အလုပ်တွေ သွားလုပ်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ"
ယန်ကျန့် ဆီဇာဟိုတယ်သို့ နောက်တစ်ကြိမ် သွားရောက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
နှစ်ရက်ကြာ လောင်ကျွမ်းခဲ့သော မီးသည် ယခုလောက်ဆို ငြိမ်းသွားလောက်ပြီ။
သူ လီယန်နှင့်အတူ ပြင်ဆင်ပြီးနောက် ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။
ပိတ်ထားသည်မှာ ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်သော ဆီဇာဟိုတယ် ရှေ့တွင် နောက်တစ်ကြိမ် ရပ်လိုက်ကြသည်။
"မီးကျွမ်းနံ့ ရတယ်"
လီယန် လေကို ရှူရှိုက်လိုက်သည်။ ဆီဇာဟိုတယ်တွင် အရာအားလုံး ပုံမှန် ဖြစ်နေသော်လည်း လေထဲတွင် ထူးဆန်းသော အနံ့တစ်မျိုး ရနေသည်။
ဒါသည် အလောင်းကောင် မီးရှို့သည့် အနံ့ ဖြစ်သည်။
မီးသင်္ဂြိုဟ်စက်တွင် အလုပ်လုပ်ဖူးသူ တစ်ဦးဆိုလျှင် ဒီအနံ့ကို ကောင်းကောင်း ခွဲခြားသိနိုင်သည်။
"သဘာဝလွန် အနံ့က လက်တွေ့ကမ္ဘာအထိ ရောက်လာတာလား ကြည့်ရတာ ပြီးခဲ့တဲ့ မီးလောင်မှုက တော်တော် ကြောက်စရာ ကောင်းပုံရတယ်"
ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
"သတိထား မီးလောင်မှုက သဘာဝလွန် အရာတွေ၊ တစ္ဆေတွေကိုတောင် လွင့်စင်သွားစေနိုင်တယ် ဒါပေမဲ့ ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ အရာတွေက အကြောက်စရာ အကောင်းဆုံးပဲ"
"စိတ်ချပါ ခေါင်းဆောင် ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်"
လီယန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
သူတို့နှစ်ဦး ဟိုတယ်ထဲသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ဝင်ရောက်သွားကြသည်။
ဟိုတယ် လေးလွှာတွင် ရွှေတံခါးကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။
သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ရွှေတံခါး နောက်ကွယ်မှ ခြောက်ခြားဖွယ် စင်္ကြံလမ်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ တံခါးသည် ဒီနေရာတွင် တစ်ကိုယ်တည်း ရပ်တည်နေပြီး မှိန်ဖျော့သော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တောက်ပနေသဖြင့် အလွန် ထင်ရှားနေသည်။
"စင်္ကြံလမ်း ပျောက်သွားပြီလား ကြည့်ရတာ မီးက ဟိုဘက်က မြေပြင်အနေအထားကို ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ပုံ ရတယ်"
ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။
လီယန် တံခါးကို သတိထားပြီး ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။
လေးလံပြီး ခိုင်ခံ့သော တံခါးကို သော့ခတ်မထားသဖြင့် မည်သူမဆို ဖွင့်နိုင်သည်။ သို့သော် တစ္ဆေများ အတွက်မူ ကွာခြားနိုင်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ္ဆေများတွင် လူသားများကဲ့သို့ ဉာဏ်ရည် မရှိသလို ရွှေကိုလည်း သက်ရောက်မှု မရှိစေနိုင်ပေ။ တစ္ဆေများအတွက် ဒီတံခါးသည် နံရံတစ်ခုထက် မပိုဘဲ သတိပင် ထားမိမည် မဟုတ်ပေ။
"ကျွီ"
တံခါး ပွင့်သွားသည်။
မဲနက်နေသော ဖုန်မှုန့်များ လွင့်စင်လာပြီး လေထုထဲတွင် စူးရှသော မီးကျွမ်းနံ့ ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။
တံခါးနောက်ကွယ်တွင် ကျယ်ဝန်းသော နေရာလွတ်ကြီး တစ်ခု ရှိနေသည်။ ပထမထပ်ရှိ မီးလောင်ထားသော အဆောက်အအုံ တစ်ခုထဲ ရောက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး မီးကျွမ်းနေသော နံရံများနှင့် ကြမ်းပြင်များ နေရာအနှံ့ ရှိနေသည်။ တံခါးဖွင့်လိုက်ရုံဖြင့် မဲနက်သော ဖုန်မှုန့် အများအပြား လွင့်စင်လာပြီး ချောင်းဆိုးချင်စရာ ဖြစ်စေသည်။
ဒီဖုန်မှုန့်မည်းများသည် မီးလောင်ထားသော အလောင်းကောင်များ၏ ပြာများ ဖြစ်လောက်သည်။
ဒီနေရာတွင် ပြာများ အလွန် များပြားလွန်းပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် အလွှာလိုက် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။
ယန်ကျန့် ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားသော ဓာတ်မီးကို ဖွင့်ပြီး ဝင်သွားလိုက်သည်။
သူ့တွင် တစ္ဆေမျက်လုံး ရှိသဖြင့် ဓာတ်မီး မလိုအပ်သော်လည်း လီယန် မမြင်ရသဖြင့် လီယန်အတွက် ဖွင့်ပေးခြင်း ဖြစ်သည်။
ထူထဲသော ပြာများပေါ် နင်းလိုက်သောအခါ ခြေထောက်အောက်မှ အပူရှိန် အကြွင်းအကျန်များကို ယန်ကျန့် ခံစားလိုက်ရသည်။
"ခေါင်းဆောင် အစီအစဉ် အောင်မြင်တယ် အလောင်းကောင်တွေ အကုန် ပျောက်သွားပြီ"
လီယန်လည်း ဝင်လာပြီး ဓာတ်မီးဖွင့်ကာ တံခါးကို ပြန်ပိတ်ရန် မမေ့ပေ။
တစ္ဆေများ အခွင့်ကောင်းယူပြီး ထွက်ပြေးသွားမည်ကို ကာကွယ်ရန် ဖြစ်သည်။
"ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ကြည့် ပုံမှန် တွက်ချက်မှုအရ ဆိုရင် အဲဒီမီးဖို ရှိနေဦးမှာပဲ သုံးလွှာက တစ္ဆေလည်း ဒီမှာ ရှိနေဦးမှာပဲ ဘာလို့လဲဆိုတော့ တစ္ဆေကို သတ်လို့ မရဘူးလေ မီးလောင်ရင်တောင် ပြာကျသွားမှာ မဟုတ်ဘူး"
ယန်ကျန့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စတင် ရှာဖွေလိုက်သည်။
မကြာမီ မှိန်ဖျော့သော မီးရောင်တစ်ခု တဖျပ်ဖျပ် လက်နေသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။
ချက်ချင်းပင် သူ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
စုပုံနေသော ပြာများအောက်တွင် မီးဖိုတစ်ခု မြှုပ်နှံနေသည်။ အနားကပ်သွားရုံဖြင့် အပူရှိန်ကို ယန်ကျန့် ခံစားလိုက်ရသည်။
သို့သော် ဒီအပူရှိန်ကို လောလောဆယ် ခံနိုင်ရည် ရှိသည်။
သူ လက်လှမ်းပြီး ပြာများကို ဖယ်ရှားလိုက်ကာ မီးဖိုကို မလိုက်သည်။
ပြာများ ဖုံးအုပ်မထားတော့သဖြင့် မီးဖိုသည် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် တောက်ပလာသည်။
မီးတောက် မကြီးမားသော်လည်း အတော်အတန် ထင်ရှားသည်။
ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မီးဖိုကို ချကာ အမြန် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။
"အနားမကပ်နဲ့ မီးဖိုဘေးက တစ္ဆေ ရှိနေတုန်းပဲ"
တစ္ဆေမျက်လုံး၏ အမြင်အာရုံတွင် နီရဲသော အရေပြားနှင့် ခြောက်ခြားဖွယ် ပုံရိပ်တစ်ခု မီးဖိုပတ်ဝန်းကျင်တွင် တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသည်။
သို့သော် ယန်ကျန့် အမြန် နောက်ဆုတ်လိုက်သဖြင့် ထိုပုံရိပ်နီသည် တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
လီယန် အနားမကပ်ရဲပေ။ မီးဖို၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းပုံကို သူ သိသည်။
ကံကောင်းသည်မှာ သဘာဝလွန် ပစ္စည်း၏ သက်ရောက်မှု ဧရိယာ ကန့်သတ်ချက် ရှိပြီး ဆယ်မီတာကျော် ဝေးကွာသွားသည်နှင့် အာနိသင် မရှိသလောက် ဖြစ်သွားသည်။
"ဒီမီးဖိုကို ဒီမှာပဲ ထားခဲ့လိုက်တော့ မထိနဲ့ အနာဂတ်မှာ လိုချင် လိုလိမ့်မယ်"
ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။
သူ ယူသွားရန် အစီအစဉ် မရှိပေ။ ဒီပစ္စည်းက အန္တရာယ်များသဖြင့် ဆီဇာဟိုတယ်ထဲတွင် ထားခဲ့တာ ပိုကောင်းသည်။
"ခေါင်းဆောင် ခင်ဗျားရဲ့ လက်နက်ကို အရင် ရှာသင့်တယ်"
လီယန် အကြံပြုလိုက်သည်။
"မလောပါနဲ့ တစ်ဆင့်ချင်း သွားတာပေါ့ ငါ့လက်နက်က ဒီမှာထားခဲ့လည်း ထွက်ပြေးမှာ မဟုတ်ဘူး တစ္ဆေကလည်း ယူသွားလို့ မရဘူး"
ယန်ကျန့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ လက်နက် ပျောက်သွားမှာ မပူသဖြင့် ရှာဖွေရန် မလောပေ။
ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦး မီးလောင်ထားသော သုံးလွှာကို သတိထားပြီး ဆက်လက် ရှာဖွေကြသည်။
လီယန် လမ်းလျှောက်ရင်း တစ်စုံတစ်ရာကို တိုက်မိပြီး လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။
ပြာများကို ဖယ်ရှားလိုက်သောအခါ သူ့မျက်နှာထား အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ မီးကျွမ်းနေသော အလောင်းကောင် တစ်ခု ဖြစ်သည်။
အလောင်းကောင်သည် အကောင်းပကတိ ရှိနေပြီး ဘာမှ ပျောက်ဆုံးမနေပေ။ မီးကျွမ်းနေသော အရေပြားအောက်တွင် မီးတောက်များ တဖျပ်ဖျပ် လက်နေသကဲ့သို့ ရှိသည်။
"ဒါ တစ္ဆေ ဖြစ်လောက်တယ်"
လီယန်၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားပြီး ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။
သဘာဝလွန် စွမ်းအား ပါရှိသော မည်သည့် အလောင်းကောင်မဆို ပြာကျသွားမည် ဖြစ်ပြီး တစ္ဆေများသာ မီးဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည် ရှိမည် ဖြစ်သည်။
"ငါ ကြည့်လိုက်မယ်"
ယန်ကျန့် အမြန် လျှောက်လာပြီး မီးကျွမ်းနေသော အလောင်းကောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"တစ္ဆေအစစ်ပဲ ဒါပေမဲ့ သုံးလွှာက တစ္ဆေ မဟုတ်ဘူး မီးလောင်တုန်းက တခြားအထပ်တွေကနေ လမ်းလျှောက်လာတဲ့ တစ္ဆေ ဖြစ်မယ် ဒီတစ္ဆေက အခု သေဆုံးနေတဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိနေပုံရတယ် ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ့ကိုယ်ထဲက မီးဖိုမီး မငြိမ်းသေးလို့ပဲ ငြိမ်းသွားတာနဲ့ တစ္ဆေ ပြန်နိုးလာလိမ့်မယ်"
ယန်ကျန့် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်ပြီး မီးကျွမ်းနေသော အလောင်းကောင်၏ ပါးစပ်ကို ဖြဲကြည့်လိုက်သည်။
ပါးစပ်ထဲမှ မီးပွားများ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။
အလောင်းကောင် ဆက်လက် လောင်ကျွမ်းနေကြောင်း ပြသနေသည်။
"လောလောဆယ် အန္တရာယ် မရှိဘူး ဆက်ရှာကြမယ်"
ယန်ကျန့် မမ်မီရုပ်အလောင်းကို ကောက်ယူပြီး မီးဖိုဘေးသို့ ပစ်လိုက်သည်။
လီယန် ခေါင်းညိတ်ပြီး ဆက်လက် ရှာဖွေလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ယန်ကျန့် သူ့မှတ်ဉာဏ်ကို အသုံးပြုပြီး အက်ကွဲနေသော လှံရှည်ကို ရှာတွေ့သွားသည်။
အက်ကွဲနေသော လှံရှည်သည် မီးသွေးတုံး တစ်တုံးကဲ့သို့ ဖုန်မှုန့်များကြားတွင် ထောင်လျက် ရှိနေပြီး မဲနက်သော ဖုန်မှုန့်များ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။
ယန်ကျန့် လျှောက်သွားပြီး မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။
ဖုန်မှုန့်များ လွင့်စင်သွားပြီး ရွှေရောင် အက်ကွဲကြောင်းများ တောက်ပလာသည်။ အကောင်းပကတိ ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပြီး မပျက်စီးပေ။
ဖမ်းဆုပ်ပြီး မလိုက်သည်။
ယန်ကျန့်၏ အကြည့် စူးရှသွားသည်။ အက်ကွဲနေသော လှံရှည်အောက်တွင် လေးလံသော အရာတစ်ခု ပါလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
မကြာမီ။
ပြာများကို ခါထုတ်လိုက်ပြီးနောက် အလောင်းကောင် တစ်ခု လှံရှည်ဖြင့် ရိုက်နှက်ခံထားရသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ပြာများ ဖုံးလွှမ်းနေသော်လည်း ဒီအလောင်းကောင်တွင် မီးကျွမ်းထားသော လက္ခဏာ မတွေ့ရပေ။
"ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ ငါ ဒီလှံကို ပထမဆုံး သုံးတုန်းက တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို တကယ် ရိုက်နှက်မိခဲ့တာပဲ ဒါပေမဲ့ သုံးလွှာက တစ္ဆေက ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုတည်းနဲ့ တည်ရှိနေတာ မဟုတ်ဘူး ဒါကြောင့် နောက်ပိုင်း ငါတွေ့ခဲ့တဲ့ တစ္ဆေက သူ့ရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပဲ ဖြစ်နေတာ"
ယန်ကျန့် ယခု အတည်ပြုနိုင်လိုက်ပြီ။
သူသည် သုံးလွှာမှ တစ္ဆေ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ရိုက်နှက်ထားနိုင်ခဲ့သော်လည်း အခြား အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုသည် အခြားအလောင်းကောင်များထဲတွင် ပုန်းခိုနေပြီး အခြားခန္ဓာကိုယ်ကို ငှားရမ်းကာ ပြန်လည် နိုးထလာခြင်း ဖြစ်သည်။
"တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ရိုက်နှက်ထားတာတောင် သုံးလွှာက တစ္ဆေက ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် ကြမ်းတမ်းနေတုန်းပဲ အဲဒီတုန်းက ငါသာ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို မရိုက်နှက်ထားမိရင် ဒီတစ္ဆေရဲ့ သားကောင် ဖြစ်သွားနိုင်တယ်"
ပြန်စဉ်းစားရင်း ယန်ကျန့် ကြောက်ရွံ့စိတ် အနည်းငယ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
သူ အလောင်းကောင် သံချောင်းကို ပြန်မနုတ်ရဲပေ။ သုံးလွှာက တစ္ဆေ ချက်ချင်း ပြန်နိုးလာမှာ စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။