လှုပ်ရှားမှု ကိုယ်စီ

ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးနောက် ယန်ကျန့် တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ပေ။ ချက်ချင်း စတင်လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ မီးဖို မီးမကူးစက်သေးခင် သူ ဆီဇာဟိုတယ် တတိယထပ်ကို အမြန်ဆုံး ရောက်အောင်သွားရမည်။

ဘေးကင်းရေးအတွက် သူ လှေကားကို အသုံးပြုပြီး တတိယထပ်သို့ မသွားနိုင်ပေ။ ဓာတ်လှေကားကိုသာ အသုံးပြုရမည်။

ဓာတ်လှေကားထဲတွင် တစ္ဆေတစ်ကောင် ရှိနေသော်လည်း ၎င်းသည် ပိုမို ဘေးကင်းသော လမ်းကြောင်း ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လိုအပ်ပါက တတိယထပ်မှ ချက်ချင်း ပြန်လည် ဆုတ်ခွာနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ လှေကားမှတဆင့် သွားပါက တတိယထပ်တွင် ပိတ်မိသွားနိုင်သည်။

မကြာမီ။

သူတို့သုံးဦး ခြေလှမ်း ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ဓာတ်လှေကားရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ဓာတ်လှေကား ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သည်။

ဒီလို ထူးဆန်းသော နေရာတွင် ဓာတ်လှေကားက အလုပ်လုပ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး စက်သံ တချွင်ချွင် မြည်နေသည်။ ဓာတ်လှေကား အောက်သို့ ဆင်းလာနေသံကို ယန်ကျန့် ကြားလိုက်ရသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝမ်ကန်ချွမ်းနှင့် တုန်းယွီလန်တို့လည်း အခန်းထဲတွင် ဆက်မနေရဲကြတော့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအခါ အခန်းတစ်ခုလုံး အမှောင်ထု၏ ဝါးမြိုခြင်း ခံလိုက်ရပြီး အမှောင်ထဲမှ ခြေသံများ လျင်မြန်စွာ နီးကပ်လာသည်ကို ကြားနေရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုခြေသံများသည် သူတို့အထဲမှ မဟုတ်သော သူစိမ်းတစ်ယောက်၏ ခြေသံများ ဖြစ်သည်။

"ငါတို့လည်း သွားရအောင် ဒီမှာ ဆက်နေလို့ မဖြစ်တော့ဘူး"

တုန်းယွီလန် အခန်းထဲမှ ထွက်ပြေးလာခဲ့သည်။ ကြောက်လန့်လွန်းသဖြင့် ရင်တဒိန်းဒိန်း ခုန်နေပြီး ဘယ်ဘက် သွားရမှန်း မသိ ဖြစ်နေသည်။

ဝမ်ကန်ချွမ်းက ပြောလိုက်သည်။

"အာနန် သေပြီ ကျူးကျန့် သေပြီ ဆိုတော့ ငါတို့ရဲ့ လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း အများကြီး ကျဆင်းသွားပြီ ရွေးချယ်စရာ နှစ်လမ်းပဲ ရှိတယ် တစ်လမ်းက မျက်နှာပြောင်တိုက်ပြီး ယန်ကျန့်တို့နောက် လိုက်သွားတာ သူတို့ အောင်မြင်ရင် ငါတို့လည်း သက်သာသွားမှာပေါ့ သေချာတာကတော့ သူတို့နောက် လိုက်ရင် အသတ်ခံရနိုင်ခြေ ရှိတာပဲ"

"နောက်တစ်လမ်းက ဘာလဲ"

တုန်းယွီလန် ခေတ္တ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

သူမ ယန်ကျန့်နှင့် အတူမနေရဲတော့ပေ။ ထိုလူက လက်ရဲဇက်ရဲ ရှိလွန်းပြီး သနားညှာတာမှု မရှိဘဲ သတ်ဖြတ်တတ်သည်။

အရေးကြီးဆုံးမှာ ယန်ကျန့်သည် အလွန် စွမ်းအားကြီးမားပြီး တစ္ဆေကြမ်းများပင် သူ့ကို အလွယ်တကူ မသတ်နိုင်ပေ။ ထိုကဲ့သို့ လူမျိုးကို သူမ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။

"သေသွားတဲ့သူတွေ ပြန်ရှင်လာနိုင်တယ် ဆိုတော့ အာနန်နဲ့ ကျူးကျန့်တို့ကို ပြန်စုစည်းပြီး အတူတူ လှုပ်ရှားလို့ ရတာပေါ့ ဒါပေမဲ့ ပြန်ရှင်လာတဲ့ သူတွေက အတွေ့အကြုံနဲ့ အရည်အချင်း မရှိတဲ့ လူသစ်တွေပဲ ဖြစ်နေမှာ ဆိုတော့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်လာနိုင်တယ်"

ဝမ်ကန်ချွမ်းက ပြောလိုက်သည်။

လမ်းနှစ်လမ်းလုံးတွင် အားသာချက် အားနည်းချက် ကိုယ်စီ ရှိနေသဖြင့် ရွေးချယ်မှု မှန်ကန်ရန် အရေးကြီးသည်။

"ဒါက..."

တုန်းယွီလန် ဘယ်လမ်းကို ရွေးရမှန်း မသိ ဖြစ်သွားသည်။

ဝမ်ကန်ချွမ်းက ပြောသည်။

"မဆုံးဖြတ်နိုင်ရင်လည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး လောလောဆယ် အရေးကြီးဆုံးက ကိုယ့်လုံခြုံရေးအတွက် ဒီနေရာကနေ အမြန် ထွက်ခွာဖို့ပဲ ဒီမှာ ဆက်နေလို့ မရတော့ဘူး ယန်ကျန့်တို့တောင် ထွက်ခွာဖို့ ရွေးချယ်လိုက်ကြပြီ ငါတို့မှာ သူတို့လောက် စွမ်းရည် မရှိဘူး ဆက်နေရင် တစ္ဆေအသတ်ခံရလိမ့်မယ်"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူတို့နှစ်ဦး ထိုနေရာမှ အမြန် ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။

သို့သော် သူတို့ တတိယထပ်သို့ မသွားရဲကြဘဲ လေးလွှာမှာပင် ဆက်နေလိုက်ကြသည်။

"ဝမ်ကန်ချွမ်း၊ တုန်းယွီလန် မင်းတို့ ဘာလို့ မလုပ်ကြတာလဲ မင်းတို့ကြောင့် ငါသေရပြီ ငါ လက်စားချေမယ်..."

ထိုအချိန်တွင် ရင်းနှီးနေသော အသံတစ်ခု သူတို့နောက်ရှိ အမှောင်ထုထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျူးကျန့်၏ အသံ ဖြစ်သည်။

ကျူးကျန့် မသေသေးဘဲ သူ့ရဲဘော်ဟောင်းများ ယန်ကျန့်ကို မတိုက်ခိုက်ခဲ့သဖြင့် သူသေဆုံးရသည်ဟု အပြစ်တင် ညည်းညူနေပုံ ရသည်။

"သေပြီးတာတောင် တစ္ဆေကြမ်းရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံနေရတုန်းလား"

ဝမ်ကန်ချွမ်း နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်တော့။

မှောင်မိုက်နေသော အခန်းထဲမှ လူတစ်ယောက် ထွက်လာသည်ကို ဝါးတားတား မြင်လိုက်ရသည်။ ကျူးကျန့် ဟုတ်မဟုတ် မသေချာပေ။ ပတ်ဝန်းကျင်က မှောင်လွန်းသဖြင့် သေချာ မမြင်ရပေ။ ရင်းနှီးနေသော ပုံပန်းသဏ္ဍာန် ရှိသည့် အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်းသာ အတည်ပြုနိုင်သည်။

"ပြေးကြစို့ ဒီကောင့်ကို ဖြတ်ချခဲ့ရမယ်"

တုန်းယွီလန် အသံကြားလိုက်သည်နှင့် ကျောထဲစိမ့်သွားပြီး ထိုနေရာမှ အသည်းအသန် ထွက်ပြေးချင်နေသည်။

သူတို့နှစ်ဦး နောက်ဆုံးတွင် ယန်ကျန့်နှင့် ပြန်မပူးပေါင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ယန်ကျန့်သည်လည်း အလွန် အန္တရာယ်များပြီး အသတ်ခံရနိုင်ခြေ ရှိသည်ဟု သူတို့ ယူဆသဖြင့် လောလောဆယ် ဘေးကင်းမည့် နေရာတစ်ခု ရှာဖွေရန်သာ စဉ်းစားလိုက်သည်။

အန္တရာယ်များသော နေရာနှင့် ဝေးကွာလာသည်နှင့်အမျှ တင်းမာနေသော စိတ်များ အနည်းငယ် လျော့ကျသွားသည်။

သေပြီးရင် ပြန်ရှင်နိုင်မှန်း သိသော်လည်း...

ပြန်ရှင်လာလျှင် မှတ်ဉာဏ်များ အားလုံး ပျောက်ဆုံးသွားမည် ဖြစ်ရာ တစ်ကြိမ် သေဆုံးသည်နှင့် ဘာမှ မထူးခြားပေ။

ထို့ကြောင့် သူတို့ ဘယ်တော့မှ မသေချင်ကြ၊ အမြဲတမ်း ရှင်သန်ချင်ကြသည်။

"ဒီမှာ"

ရုတ်တရက် အမျိုးသမီး အသံတစ်ခု ကြားလိုက်ရပြီး စင်္ကြံလမ်း အလယ်တွင် ရိုးရာဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ၏ မျက်နှာထားက အေးစက်နေသည်။

"ရှန်းလန်"

မြင်လိုက်ရသည်နှင့် တုန်းယွီလန် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး အံ့သြဝမ်းသာ ဖြစ်သွားသည်။

အတူတူ ပိတ်မိနေကြသူများ ဖြစ်သဖြင့် တစ်ယောက်အကြောင်း တစ်ယောက် သိကြသည်။ ကွာခြားချက်မှာ ယခင်က တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသော မှတ်ဉာဏ်များ ကျန်ရှိနေသေးလား မသိချေ။

တိုက်ဆိုင်စွာပင် ဒီတစ်ကြိမ်တွင် တုန်းယွီလန် မှတ်ဉာဏ် မပျောက်သေးသလို ယန်ကျန့် ကယ်တင်ထားသဖြင့် ရှန်းလန်တွင်လည်း မှတ်ဉာဏ်များ ရှိနေသေးသည်။ ထို့ကြောင့် ဆက်သွယ်ပြောဆိုရသည့် အခက်အခဲ များစွာ လျော့နည်းသွားသည်။

သူတို့နှစ်ဦး ရှန်းလန် ရပ်နေသော နေရာသို့ ချက်ချင်း ပြေးသွားလိုက်ကြသည်။

လူပြန်စုမိသွားသဖြင့် စိတ်လုံခြုံမှု အနည်းငယ် ပြန်ရလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့"

ရှန်းလန် ပြတ်ပြတ်သားသား ဦးဆောင်ပြီး အန္တရာယ်ကင်းမည့် နေရာသို့ ခေါ်သွားလိုက်သည်။

"နင် ဘာလို့ ဒီမှာ ရှိနေတာလဲ ပြန်ရှင်လာတာလား"

တုန်းယွီလန်က မေးလိုက်သည်။

ရှန်းလန်က ပြန်ဖြေသည်။

"ငါ တစ်ခါမှ မသေပါဘူး ယန်ကျန့် ငါ့ကို ပြန်ကုပေးလိုက်တာ"

"ယန်ကျန့်လား"

ထိုနာမည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ တုန်းယွီလန် မျက်နှာထား တင်းမာသွားသည်။ ယန်ကျန့်က ရှန်းလန်ကို ကယ်တင်လိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။ သူက လူသတ်ဖို့ပဲ သိတာဟု ထင်ခဲ့သည်။

ရှန်းလန် ဆက်ပြောသည်။

"အချိန် သိပ်မရှိတော့ဘူး ဒီနေရာက အခြေအနေတွေ ထိန်းချုပ်မှု လွတ်ကင်းနေပြီ ဘာလို့လဲဆိုတော့ တစ်ယောက်ယောက်က ယန်ကျန့်တို့ကို ရှင်းပစ်ချင်လို့ ကွင်းဆက်တုံ့ပြန်မှုတွေ ဖြစ်ပေါ်စေပြီး မခန့်မှန်းနိုင်တဲ့ အရာတွေ အများကြီး ဖြစ်လာစေခဲ့တာ ဒါ ငါတို့အတွက် အခွင့်အရေးပဲ"

"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ ဒီနေရာက အရာအားလုံးကို တစ်ယောက်ယောက်က ထိန်းချုပ်ထားတာလား"

တုန်းယွီလန် အံ့သြတကြီး အော်ပြောလိုက်သည်။

"ငါ အရင်က မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ အချက်အလက်တွေအရ ဒီမှာ ကျိန်စာသင့်ပြီး ပိတ်မိနေသူ စုစုပေါင်း ၁၀ ယောက် ရှိတယ်ဆိုတာ အတည်ပြုနိုင်တယ် ငါ၊ အာနန်၊ နင်၊ ဝမ်ကန်ချွမ်း နဲ့ ကျူးကျန့် တို့အပြင် ငါတို့ မတွေ့ဖူးသေးတဲ့ နောက်ထပ် ၅ ယောက် ရှိသေးတယ်"

ရှန်းလန် လမ်းလျှောက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီ ၅ ယောက်ထဲမှာ တချို့က ထူးခြားတဲ့ အခြေအနေတွေနဲ့ ကြုံတွေ့ပြီး တစ္ဆေအသတ်ခံရကာ ပြန်မရှင်လာကြတော့ဘူး မတော်တဆ သေဆုံးသွားသူ အရေအတွက် အတိအကျကို ငါ မသိပေမယ့် ငါတို့ထဲက တစ်ယောက် အောင်မြင်သွားတယ် ဆိုတာတော့ ငါ သိတယ်"

"ဘာအောင်မြင်တာလဲ"

တိတ်ဆိတ်နေသော ဝမ်ကန်ချွမ်း ဝင်မေးလိုက်သည်။

ရှန်းလန်က ပြောသည်။

"ထူးခြားတဲ့ တစ္ဆေကြမ်း တစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး သဘာဝလွန် စွမ်းအားကို သုံးကာ ဒီနေရာက အရာအားလုံးကို ခြယ်လှယ်နိုင်စွမ်း ရှိသွားတာ အဲဒီလူရဲ့ ခြေရာလက်ရာတွေ အားလုံး ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရလို့ ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ ငါ မသိဘူး ဒါပေမဲ့ သူသာ ယန်ကျန့်ကို သတ်ချင်တယ် ဆိုရင် သေချာပေါက် ကိုယ်ထင်ပြလာလိမ့်မယ်"

"အဲဒီလူကတဆင့် ငါတို့ ကျိန်စာကို ချိုးဖျက်ပြီး ထွက်ပြေးနိုင်ကောင်း ထွက်ပြေးနိုင်လိမ့်မယ်"

"ဒါဆို ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ"

တုန်းယွီလန်က ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီလူနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ယန်ကျန့်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရတာပဲ ဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး မရှိဘူး"

"ငါ သိတယ် ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ဒီမှာ ပိတ်မိနေတာ ကြာလှပြီ အရန်အစီအစဉ် တချို့ ပြင်ဆင်ထားဖို့ လုံလောက်တဲ့ အချိန် ရခဲ့ပါတယ်"

ရှန်းလန်က ပြောလိုက်သည်။

"အရင်တစ်ခေါက် စုဝေးတုန်းက ဒီနေ့လိုပဲ ငါတို့ သဘာဝလွန် စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့တယ် တခြား အကြိမ်တွေထက် ပိုပြီး အောင်မြင်ခဲ့တယ် ပိုပြီး အစွမ်းထက်ခဲ့တယ်"

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ကျရှုံးခဲ့တုန်းပဲ မကျရှုံးခင်မှာ ငါတို့ အရန်အစီအစဉ်တွေ ချန်ထားခဲ့တယ် အခန်းတစ်ခန်းထဲမှာပေါ့ အဲဒီအခန်းကို သွားပြီး ငါတို့ တစ်ချိန်က ထိန်းချုပ်ခဲ့ဖူးတဲ့ သဘာဝလွန် စွမ်းအားကို ပြန်ယူရမယ် ရလဒ်က ဘယ်လိုဖြစ်လာမလဲ မသိပေမယ့် ဒီထက်တော့ ပိုမဆိုးနိုင်ပါဘူး"

"ပြီးတော့ ပြန်ရှင်လာတဲ့ အာနန်နဲ့ ကျူးကျန့်ကိုလည်း ငါ ပြန်ရှာရမယ် ငါတို့ ၅ ယောက် ပေါင်းစည်းမှသာ အရာအားလုံးကို ပြောင်းလဲနိုင်မှာ"

"ဪ အဲဒီလိုလား"

တုန်းယွီလန်နှင့် ဝမ်ကန်ချွမ်းတို့ သဘောပေါက်သွားကြသည်။

အရင်တစ်ခေါက် စုဝေးစဉ်က သင့်တော်သော အခွင့်အရေး ရလာလျှင် အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်ရန် ပြင်ဆင်မှုများစွာ ပြုလုပ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"အခု ငါတို့ အဲဒီ အန္တရာယ်များတဲ့ နေရာကို ပြန်သွားရတော့မလား"

တုန်းယွီလန် ကြောက်ရွံ့စွာ မေးလိုက်သည်။

ရှန်းလန်က ပြောသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ ငါ နင်တို့ကို အဲဒီအခန်းဆီ အရင် ခေါ်သွားပြီး သဘာဝလွန် စွမ်းအားတွေ ရယူစေမယ် ပြီးမှ ကျန်တဲ့သူတွေကို လိုက်ရှာကြတာပေါ့"

"အဲဒါဆိုရင်တော့ ပိုစိတ်ချရတာပေါ့"

တုန်းယွီလန် ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်သည်။

သူတို့ လှုပ်ရှားနေစဉ် ယန်ကျန့်လည်း လှုပ်ရှားနေသည်။

ပျက်စီးနေသော ဓာတ်လှေကားသည် သူတို့သုံးဦးကို တင်ဆောင်ပြီး အောက်သို့ ဆက်တိုက် ဆင်းသက်နေသည်။

ဓာတ်လှေကား မီးရောင်သည် ရံဖန်ရံခါ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေသော်လည်း ချက်ချင်း ငြိမ်းသွားမည့်ပုံ မပေါ်ပေ။

ဆိုလိုသည်မှာ ဓာတ်လှေကား ပုံမှန် အလုပ်လုပ်နေပြီး သဘာဝလွန် နှောင့်ယှက်မှု မရှိကြောင်း ပြသနေသည်။

သို့သော် ဓာတ်လှေကား အလယ်တွင် ထင်းမီးဖို တစ်လုံး ထင်ရှားစွာ ရှိနေသည်။

မီးဖိုထဲမှ မီးတောက်သည် ငြိမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ယန်ကျန့် ထင်းခုတ်ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းခဲ့သော တစ္ဆေကြမ်းသည် ပြန်လည်ရှင်သန်လာသဖြင့် မီးဖိုထဲမှ မီးတောက်သည် ပြန်လည် တောက်လောင်မည့် လက္ခဏာများ ပြသလာသည်။

မီးဖိုထဲမှ တစ္ဆေကြမ်းသည် ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ ပြန်လည် နာလန်ထူနှုန်း မြန်ဆန်သည်။

အခြား တစ္ဆေကြမ်းများသာ ဆိုလျှင် နှစ်ကြိမ်ဆက်တိုက် အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ခံရပါက ချက်ချင်း ပြန်လည်ရှင်သန်လာမည် မဟုတ်ပေ။

"ငါတို့ အချိန်မီပါစေလို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ မဟုတ်ရင် တော်တော် ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်"

ယန်ကျန့် တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် တောက်လောင်လာသော မီးဖိုကို စိုက်ကြည့်ရင်း မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဓာတ်လှေကားသည် တတိယထပ်တွင် ပွင့်မည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိုအချိန်ထိ မီးပြန်မတောက်သေးပါက သူတို့သည် တတိယထပ်မှ တစ္ဆေကြမ်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် စောစီးစွာ မီးပြန်တောက်လာပါက ဓာတ်လှေကား ထိခိုက်သွားမည် ဖြစ်ပြီး ယန်ကျန့် အနေဖြင့် မီးပြန်မတောက်စေရန် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ခုတ်ပိုင်းရဦးမည် ဖြစ်သည်။

သူ အချိန်ကို ကွက်တိ ချိန်ရမည်။

သို့သော် သဘာဝလွန် ကိစ္စများတွင် မသေချာ မရေရာမှုများ ပြည့်နှက်နေသဖြင့် အချိန်ကို ကွက်တိ ချိန်ဆနိုင်လောက်အောင် ကံကောင်းမည်ဟု ယန်ကျန့် မထင်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူ ထိန်းချုပ်ညှိနှိုင်းရန် ပြင်ဆင်ထားလိုက်သည်။