အရာအားလုံးသည် အပေးအယူတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်
Vol. 75 Ch. 1114
နန်းကုန်းယွဲ့ဟွာသည် သူမ၏ တုန်လှုပ်နေသော စိတ်ကို အလျင်အမြန် တည်ငြိမ်စေလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ အကြည့်သည် ချက်ချင်းပင် လုချန်းထံသို့ လှည့်သွားသည်။ လုချန်း မျက်လုံးမှိတ်ထားသည်ကို သူမ တွေ့လိုက်ရသောအခါ ကောင်းကင်မိုးကြိုး ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းသည် သူ့နှင့် သက်ဆိုင်ရမည်ဟု သူမ ချက်ချင်း ခန့်မှန်းလိုက်မိသည်။
လုချန်းက ကောင်းကင်မိုးကြိုးကို မည်သို့မည်ပုံ ပျောက်ကွယ်သွားစေခဲ့တာလဲဟု နန်းကုန်းယွဲ့ဟွာ တွေးတောနေစဉ်မှာပင် ကောင်းကင်ပေါ်မှ တိမ်မည်းများလည်း ချက်ချင်း ကွဲထွက်သွားတော့သည်။ ထို့နောက် အထက်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး တိမ်ကင်းစင်သော အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။
ဒါက...
ဤအရာ လုချန်းနှင့် ပတ်သက်နေသည်ဟု နန်းကုန်းယွဲ့ဟွာ ခန့်မှန်းမိနေသည်။ သို့သော်လည်း သူမ၏ စိတ်ထဲ ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲနေဆဲ ဖြစ်သည်။ လုချန်းက ကောင်းကင်ကပ်ဘေးကို သူ့အလိုလို ပျောက်ကွယ်သွားအောင် တကယ် လုပ်နိုင်တာလား။
သူ ဒါကို ဘယ်လိုများ လုပ်ခဲ့သနည်း။
ထို့နောက် လုချန်း သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး နန်းကုန်းချင်ရ ရှိရာ အဆောင်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအခိုက်တွင် အားအင်ကြီးမားသော အနီရောင် စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားတစ်ခု နန်းကုန်းချင်ရ၏ ဆောင်မှ လှိုင်းများသဖွယ် ပျံ့နှံ့ကာ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ချက်ချင်းပင် ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်သော စွမ်းအားတစ်ခု ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။ ထိုအခါ လနက်မြို့ရှိ လူအားလုံး ထိုပြင်းထန်သော ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရသည်။ နန်းကုန်းချင်ရသည် နတ်ဘဝပြောင်းလဲခြင်း အဆင့်သို့ ယခုလေးတင် အဆင့်တက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမ၏ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ မထိန်းချုပ်နိုင်သေးပေ။
ဤအချိန်တွင် နန်းကုန်းယွဲ့ဟွာ သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို လုချန်း တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့် သူက
“ခင်ဗျား အဆင့်တက်ရင်လည်း ဒီအတိုင်းပဲလေ။ ကျွန်တော်က ဒီကမ္ဘာရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံ လမ်းစဉ်နဲ့ သဘောတူညီချက် ရထားပြီးပြီ။ ဒီနေ့ကစပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ ဘယ်မိန်းမမဆို အဆင့်တက်ရင် ကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်စရာ မလိုတော့ဘူး”
ဟု ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။
ဒါက...
နန်းကုန်းယွဲ့ဟွာ ပို၍ပင် တုန်လှုပ်သွားသည်။ လုချန်း၏ စကားများအရ သူ ကျိယန်ကမ္ဘာ၏ ကောင်းကင်ဘုံ လမ်းစဉ်ကို သန့်စင်ပြီးပြီဟု ဆိုလိုနေတာလား။
ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံ လမ်းစဉ်က သူ လိုချင်သမျှကို လုပ်ပေးလိမ့်တော့မှာလား။ လုချန်းက ကျိယန်ကမ္ဘာ၏ နယ်ပယ်သခင် ဖြစ်နေပြီလား။
သူမ၏ စိတ်ကို ပြန်လည် တည်ငြိမ်စေပြီးနောက် နန်းကုန်းယွဲ့ဟွာက
“ရှင် ကျိယန်ကမ္ဘာရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံ လမ်းစဉ်ကို သန့်စင်ပြီးသွားပြီလား။”
လုချန်းက
“အတိအကျတော့ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်က ကျိယန်ကမ္ဘာရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံ လမ်းစဉ်နဲ့ စကားကောင်းကောင်း ပြောခဲ့တာပါ။”
သံသယများ ပြည့်နေသော မျက်နှာဖြင့်နန်းကုန်းယွဲ့ဟွာ လုချန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။
စကားပြောတယ် ဟုတ်လား။
သူက အတိအကျ ဘယ်လို “စကားပြော” ခဲ့သနည်း။
လုချန်း ကောင်းကင်ဘုံ လမ်းစဉ်ကို အမှန်တကယ် သန့်စင်ခဲ့လေပြီလားဟု သူမ စိုးရိမ်သွားသည်။
သို့သော် တစ်ဖန် ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် ဒါက အဓိပ္ပာယ် ရှိပေသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤနေရာသည် အဆင့်နိမ့် ကျင့်စဉ်ကမ္ဘာ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် နတ်ဘဝပြောင်းလဲခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ဤကမ္ဘာ၏ ကောင်းကင်ဘုံ လမ်းစဉ်ကို အလုံးစုံ သန့်စင်နိုင်စွမ်းရှိသည်။
ထို့ကြောင့်လည်း တစ်စုံတစ်ဦး နတ်ဘဝပြောင်းလဲခြင်း အဆင့်သို့ အဆင့်တက်သောအခါ ကျိယန်ကမ္ဘာ၏ ကောင်းကင်ဘုံ လမ်းစဉ်က ခုနလေးတင်ကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းကင်ကပ်ဘေးဖြင့် တုံ့ပြန်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤအခိုက်တွင် လုချန်း၏ နောက်မှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ကျွန်မကို နတ်ဘဝပြောင်းလဲခြင်း အဆင့်တက်အောင် ကူညီပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မင်းကြီး။”
လုချန်း၏ ကိုယ်အစစ် ပြန်ရောက်လာသောအခါ နန်းကုန်းချင်ရလည်း သူ၏ တည်ရှိမှုကို အာရုံခံမိပြီး ဖြစ်သည်။ သူမ အဆင့်တက်နေဆဲ ဖြစ်သောကြောင့်သာ ချက်ချင်း မလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
လုချန်းက နန်းကုန်းချင်ရကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး
“မင်းရဲ့ စွမ်းအင်က မတည်ငြိမ်သေးဘူး။ မင်း ပြန်ပြီး ဆက်ကျင့်ကြံသင့်တယ်။
“နောက်ဆက်ပြီး ကိုယ်က ဧကရီ့ကို စွမ်းအားတွေ တိုးမြှင့်အောင် ကူညီပေးရဦးမယ်။”
ထိုအရာကို ကြားသောအခါ နန်းကုန်းချင်ရ လုချန်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။ သူမက နန်းကုန်းယွဲ့ဟွာကို အဓိပ္ပာယ်ပါသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အပြုံးတစ်ချက်ဖြင့်
“ဂုဏ်ယူပါတယ်။ အစ်မလည်း မကြာခင် နတ်ဘဝပြောင်းလဲခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်လာတော့မှာပဲ။”
နန်းကုန်းချင်ရ၏ စကားကို ကြားသောအခါ နန်းကုန်းယွဲ့ဟွာ၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်သွားသည်။ နန်းကုန်းချင်ရက သူမထက်စော၍ နတ်ဘဝပြောင်းလဲခြင်း အဆင့်သို့ အဆင့်တက်သွားသည်ကို ကြွားဝါနေသည်ဟု သူမ တွေးလိုက်မိသည်။
နန်းကုန်းယွဲ့ဟွာ တုံ့ပြန်ရန် အခွင့်အရေး မရမီမှာပင် နန်းကုန်းချင်ရလည်း သူမ၏ စွမ်းအင်ကို ဆက်လက် တည်ငြိမ်စေရန် သူမ၏ အဆောင်သို့ ချက်ချင်း ပြန်သွားသည်။
နန်းကုန်းချင်ရ ထွက်သွားပြီးနောက် လုချန်းက
“ဧကရီက လနက်မြို့မှာ ရှိနေခဲ့တာ အချိန်အတန်ကြာ နေခဲ့ပြီပဲ။ ခင်ဗျား အဆင်သင့် ဖြစ်နေလောက်ပြီလို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တယ်။”
လုချန်း၏ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ နန်းကုန်းယွဲ့ဟွာစိတ်ထဲ
‘ဒါက အပျိုရည် ပျက်မယ့် ကိစ္စတစ်ခုပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာကို ပြင်ဆင်စရာ ရှိနေလို့လဲ’
ဟုတွေးလိုက်သည်။
ဥပဒေနိယာမ အလုံးစုံ နယ်ပယ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများအတွက် အပျိုရည် ပျက်ခြင်းသည် ခြင်ကိုက်ခံရခြင်းနှင့် ဘာမှ မခြားနားပေ။ အနည်းဆုံးတော့ ဒါက နန်းကုန်းယွဲ့ဟွာ၏ တွေးခေါ်ပုံ ဖြစ်သည်။
သူမ ဤအရာကို တစ်ခါမှ မကြုံဖူးပေ။ ထို့ကြောင့် တစ်စုံတစ်ဦး၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့် အတိုင်းအတာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိပြီး ခန္ဓာကိုယ်၏ အင်အား ပြောင်းလဲသွားသည်နှင့် သဘာဝအတိုင်း ထိုအရာနှင့် ပတ်သက်၍ မည်သည့် ခံစားချက်မှ ရှိမည် မဟုတ်ဟု သူမ မြင်ထားသည်။
ထို့ပြင် ထိုအချက်သည် ကျင့်ကြံသူ၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့် မြင့်မားလေလေ ယောက်ျားနှင့် မိန်းမ ကိစ္စရပ်များအပေါ် ၎င်း၏ စိတ်ဝင်စားမှု နည်းပါးလေလေ ဖြစ်ရသည့် အကြောင်းရင်းလည်း ဖြစ်သည်။
ထိုအခိုက်တွင် နန်းကုန်းယွဲ့ဟွာက
“ရှင် ကျွန်မ ပြုစုတာ ခံယူဖို့ လိုအပ်တယ်ဆိုရင် ရှင် ကျွန်မကို အချိန်မရွေး ရှာနိုင်ပါတယ်လို့ ကျွန်မ မင်းကြီးကို ပြောပြီးသားပါ။”
နန်းကုန်းယွဲ့ဟွာ၏ ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော အမူအရာကို မြင်သောအခါ လုချန်း ဖြည်းညင်းစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ပြီးနောက်
“ကောင်းပါပြီ။ ဧကရီက ဒီလောက်ထိ ပြောမှတော့ ကျွန်တော်လည်း ဟန်ဆောင်မနေတော့ဘူး။”
ထို့နောက် လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး နောက် လုချန်းနှင့် နန်းကုန်းယွဲ့ဟွာတို့ အခန်းထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
အခန်းတွင်းမှ မြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ နန်းကုန်းယွဲ့ဟွာ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတော့ ဤအရာ ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။
သို့သော် သူမ ဘာလုပ်သင့်သနည်း။
နန်းကုန်းယွဲ့ဟွာသည် ကုတင်ဘေးတွင် ရပ်လျက် မည်သို့ လုပ်ဆောင်ရမှန်း မသိ ဖြစ်နေသည်။ သူမသည် အမြဲတမ်း အပြုစု ရသူသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဒါက သူမက အခြားသူတစ်ဦးကို ပြုစုရမည့် ပထမဆုံး အကြိမ် ဖြစ်သည်။ နန်းကုန်းချင်ရ၏ ပထမဆုံး အကြိမ်ကဲ့သို့ပင် သူမလည်း ဘာလုပ်ရမှန်း မသိခဲ့ပေ။
ဂုဏ်သိက္ခာရှိပြီး အေးစက်သော နန်းကုန်းယွဲ့ဟွာ ကုတင်ဘေးတွင် ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ရပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ လုချန်း ဖြည်းညင်းစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ညီအစ်မ နှစ်ယောက်သည် တကယ်ပင် တူညီသော သဘာဝ ရှိကြသည်။
ထို့နောက် လုချန်း နန်းကုန်းယွဲ့ဟွာထံသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားသည်။
လုချန်း ပိုမို နီးကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူမ၏ နှလုံးခုန်နှုန်း မြန်ဆန်လာသည်ကို နန်းကုန်းယွဲ့ဟွာ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။ ထို့ပြင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းမှ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားများ လှုပ်ရှားလာသည်။ သူမသည် သူမ အတွင်းမှ မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေသော စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားများကို ငြိမ်သက်စေရန် သူမ၏ ကျင့်စဉ်ကို အလျင်အမြန် လည်ပတ်စေလိုက်သည်။
နန်းကုန်းချင်ရနှင့် မတူပဲ နန်းကုန်းယွဲ့ဟွာ၏ မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းက အလွန်အား ကောင်းပုံ ရသည်။ အကယ်၍သာ ဤနေရာတွင် နန်းကုန်းချင်ရ ဖြစ်ခဲ့ပါက လုချန်း သူမအနားသို့ ချဉ်းကပ်လာရုံမျှဖြင့် ခံနိုင်ရည် ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။
သို့တိုင်အောင် နန်းကုန်းယွဲ့ဟွာသည် နဂါးဖီးနစ် လက်ဖက်ရည် သောက်ပြီးသည့်တိုင် သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအား လှုပ်ရှားမှုကို ဤမျှ လွယ်ကူစွာ ဖိနှိပ်နိုင်သော လုချန်း၏ ပထမဆုံး မိန်းမ ဖြစ်သည်။
လုချန်း နန်းကုန်းယွဲ့ဟွာထံ ရောက်သောအခါ သူ၏ လက်ကို ဆန့်ထုတ်ပြီး သူမ၏ ခါးကို တိုက်ရိုက် ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။ ထိုသို့ဖြင့် ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို နီးကပ်စေလိုက်သည်။ သူက နန်းကုန်းယွဲ့ဟွာ၏ မျက်လုံးများထဲသို့ ကြည့်ရင်း
“ဧကရီက အုပ်စိုးသူတစ်ယောက် တကယ်ပီသတာပဲ။ ဒီလို အခြေအနေတွေမှာတောင် ဒီလောက် တည်ငြိမ်နိုင်တုန်းပဲ။”
သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် လုချန်း၏ လက် ရွေ့လျားနေသည်ကို ခံစားမိသောအခါ နန်းကုန်းယွဲ့ဟွာ၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားများ နောက်တစ်ကြိမ် လှုပ်ရှားလာပြန်သည်။ သို့သော် သူမက ၎င်းကို ထိန်းချုပ်ထားရန် ကျင့်စဉ်များကို ဆက်လက် အသုံးပြုနေခဲ့သည်။
နန်းကုန်းယွဲ့ဟွာ၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားကို လုချန်း ချိပ်ပိတ် မထားခဲ့ပေ။ သူ၏ မယားများ၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားကို ကန့်သတ်ပြီး ၎င်းတို့ကို ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိအောင် ပြုလုပ်ခြင်းက အမှန်တကယ် ငြီးငွေ့ဖွယ် ကောင်းသည်ကို သူ တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဆန့်ကျင်မှုနှင့် မကြုံတွေ့ရသရွေ့ သူတို့၏ ကျင့်စဉ်များကို ကန့်သတ်မည် မဟုတ်ဟု သူ ဆုံးဖြတ်ထားသည်။
လုချန်း၏ နက်ရှိုင်းသော မျက်ဝန်းများကို စိုက်ကြည့်နေရင်း နန်းကုန်းယွဲ့ဟွာ၏ နှလုံးခုန်နှုန်း အလိုလျောက် နောက်တစ်ကြိမ် မြန်ဆန်လာပြန်သည်။ ဒါက သူမ၏ ဘဝတစ်လျှောက်တွင် ယောက်ျားတစ်ဦးနှင့် ဒီလောက်အထိ နီးကပ်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် နန်းကုန်းယွဲ့ဟွာက
“မင်းကြီး။ ဒီအရာအားလုံးက အပေးအယူတစ်ခုသက်သက်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ရှင်က ကျွန်မကို ရှင့်အပေါ်မှာ ခံစားချက်တွေ ရှိစေချင်တယ်ဆိုရင်တော့။ ဒါက နည်းနည်းတော့ ခက်ခဲလွန်းပါလိမ့်မယ်။”
နန်းကုန်းယွဲ့ဟွာ၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကြားသောအခါ လုချန်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အနည်းငယ် မြင့်တက်သွားသည်။
“မင်း ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ မင်းမှာ ကိုယ့်အပေါ် ဘာခံစားချက်မှ မရှိဘူးလေ။ ဒါကြောင့် ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မရှိတာက ပုံမှန်ပါပဲ။ ဒီအတိုင်းဆိုရင်တော့ ဒါကို အပေးအယူတစ်ခု အနေနဲ့ပဲ သဘောထားကြတာပေါ့။”
နန်းကုန်းယွဲ့၏ စိတ်ထဲ အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။
“ဒါကို အပေးအယူတစ်ခု အနေနဲ့ သဘောထားကြတာပေါ့”
ဟု သူ ဆိုလိုသည့် အဓိပ္ပာယ်ကား အဘယ်နည်း။
ဤအရာက အစကတည်းက အပေးအယူတစ်ခုပဲ မဟုတ်ခဲ့ဘူးလား။ သူမ သူ့အပေါ် ခံစားချက်များ ရှိနေသည်ဟု လုချန်းက တကယ် ထင်နေခဲ့တာလား။
နန်းကုန်းယွဲ့ဟွာ ထိုသို့ တွေးတောနေစဉ်တွင်ပင် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများ ရုတ်တရက် ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် နောက်တစ်ခဏတွင် နွေးထွေးသော စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအား စီးကြောင်းတစ်ခု သူမ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
လုချန်း၏ ရုတ်တရက် တိုးဝင်လာမှုက နန်းကုန်းယွဲ့ဟွာကို အငိုက်မိစေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သူမ၏ စိတ်ခံစားချက်များကို အလျင်အမြန် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်သည်။
လုချန်းကို နမ်းရှုံ့ခြင်းက မည်သည့် မသက်မသာ ဖြစ်မှုမှ မဖြစ်စေသည်ကို သူမ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့် သူမ နောက်ဆုံးတွင် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။ ယောက်ျားတစ်ဦးနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိတွေ့ရခြင်းက မနှစ်မြို့စရာဟု ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူမ တွေးထားခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ အစိုးရိမ်လွန်နေခဲ့မိပုံ ပေါ်သည်။
မနှစ်မြို့စရာ မရှိသောကြောင့် သူမနှင့် လုချန်းကြားမှ အပေးအယူကို အဆုံးသတ်ရန်လည်း ပြဿနာ မရှိတော့ပေ။ သူမ ဒါကို သည်းခံလိုက်ရုံသာ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် လုချန်း ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူတော်စင်အဆင့် ကျင့်စဉ်ကို ရရှိမည် ဖြစ်သည်။ ဤ အပေးအယူသည် အလွန် တန်လှသည်။