ကျိချိုးယု၏ ခရီးလမ်း

အမှန်တော့ ထျန်းချန်ကမ္ဘာသည် အဆင့်နိမ့်ပါးလှ၏။ နတ်ဘဝပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် စွမ်းအားရှင်တစ်ဦး၏ အရှိန်အဟုန်ကို ခံနိုင်ရည်မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် သူ၏ အင်အား အမှန်ကို စမ်းသပ်ရန် ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ လုချန်း ခရီးနှင်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

အာကာသ လေဟာနယ်ထဲတွင် လွင့်မျောနေသည့် လုချန်းသည် ပတ်ဝန်းကျင် စကြာဝဠာဟင်းလင်းပြင်ကို လျင်မြန်စွာ စစ်ဆေးလိုက်သည်။ မကြာမီတွင် ကြီးမားသော ကမ္ဘာအပိုင်းအစကြီးတစ်ခုပေါ်သို့ သူ၏ အကြည့်များ ရောက်ရှိသွားသည်။

ထိုအပိုင်းအစသည် အလျား ဆယ်ကီလိုမီတာနီးပါး ရှည်လျားပြီး ၎င်းအပေါ်တွင် ပျက်စီးနေသော အဆောက်အအုံ အချို့ကိုပင် မြင်တွေ့နိုင်သည်။ တစ်ချိန်က သက်ရှိများဖြင့် စည်ကားခဲ့ဖူးသော ကမ္ဘာတစ်ခု၏ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်ခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

သို့သော် ဤအရာအားလုံးက အရေးမကြီးပါ။ အဓိကမှာ သူ့အတွက် လက်တွေ့စမ်းသပ်ရန် ပစ်မှတ်တစ်ခု ရှာတွေ့သွားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ လုချန်း သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားများကို လှည့်ပတ်ကာ လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

ကြယ်ရွှေ့ဓားတစ်ထောင် သိုင်းကွက်။

တစ်ခဏချင်းမှာပင် လုချန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်၌ မရေမတွက်နိုင်သော ကြယ်တာရာများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုကြယ်များသည် ဓားရှည်များအသွင် ပြောင်းလဲကာ ဆယ်ကီလိုမီတာရှိသော ကမ္ဘာ့အပိုင်းအစဆီသို့ တရကြမ်း ထိုးစိုက်သွားကြတော့သည်။

ဓားရှည်များက ကမ္ဘာ့အပိုင်းအစကို ဗုံးကြဲသကဲ့သို့ ဝင်ရောက်စီးနင်းလိုက်သောအခါ ကမ္ဘာအပိုင်းအစ အပျက်အစီးများ လွင့်စဉ်ကုန်ကြ၏။ ဆယ်ကီလိုမီတာရှိသော အပိုင်းအစကြီးသည် ဓားချက်များအောက်တွင် အပိုင်းကြီးများအဖြစ် ကွဲကြေသွားသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် လုချန်း၏ စိတ်ထဲအနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဒါက နတ်ဘဝပြောင်းလဲခြင်း အဆင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးရဲ့ အင်အားလား။

မဟုတ်လောက်ပေ။

ဒါက ကောင်းကင်အဆင့် ကျင့်စဉ်ကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ သာမန် နတ်ဘဝပြောင်းလဲခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ထိုကဲ့သို့သော စွမ်းအားမျိုး ပိုင်ဆိုင်ချင်မှ ပိုင်ဆိုင်လိမ့်မည်။

ကြယ်ရွှေ့ဓားတစ်ထောင် သိုင်းကွက်သည် နန်းကုန်းယွဲ့ဟွာကို ပိုင်ဆိုင်စဉ်က ရရှိခဲ့‌သော ဆုလာဘ်တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ဤကျင့်စဉ်အပေါ် သူ သိပ်စိတ်မဝင်စားခဲ့ပေ။ သူ့တွင် ကောင်းကင်အဆင့် ကျင့်စဉ်အများအပြား ရှိပြီးသား ဖြစ်သည်။ ကျင့်စဉ်များနှင့် ဓားသိုင်းပညာများ လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်၍ နည်းစနစ်များစွာ ကျင့်ကြံနေရန် မလိုဟု သူ ယူဆခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လေ့ကျင့်ခဲ့ပြီးနောက် ထိုကျင့်စဉ်ကို လျစ်လျူရှုထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လေ့ကျင့်ထားသော နည်းစနစ်တစ်ခုက ထုတ်သုံးလိုက်ချိန်တွင် ဤမျှ အစွမ်းထက်နေမည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ တကယ့်ကို ကောင်းကင်အဆင့် ကျင့်စဉ်နှင့် ထိုက်တန်ပေသည်။

လုချန်း ချက်ချင်း မရပ်တန့်လိုက်ပေ။

ထိုအစား သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားများကို ထပ်မံ လှည့်ပတ်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်မိုးကြိုးကျင့်စဉ်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် စကြာဝဠာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ ကြီးမားသော မိုးတိမ်မည်းကြီးတစ်ခု အုံ့ဆိုင်းလာသည်။ ၎င်း၏ ထုထည်သည် သူ ခုနက ဖျက်ဆီးလိုက်သော ကမ္ဘာအပိုင်းအစထက်ပင် ကြီးမားနေသေးသည်။

ထို့နောက် မိုးတိမ်မည်းကြီးထဲမှ ခရမ်းရောင် မိုးကြိုးလုံးကြီးများစွာ ဖြာဆင်းလာပြီး ကွဲအက်နေသော ကမ္ဘာ့အပိုင်းအစကို မရေမတွက်နိုင်သော အပျက်အစီးများအဖြစ် တိုက်ရိုက် ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်မိုးကြိုး ဗုံးကြဲပြီးနောက် ခြောက်သွေ့သော စကြာဝဠာ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း ဖုန်မှုန့်လေဝဲကြီးတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

သူ၏ လက်ဆကို ကြည့်ရင်း လုချန်း ကျေနပ်အားရစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်မိုးကြိုးကျင့်စဉ်၏ စွမ်းအားမှာ တကယ်ကို အထင်ကြီးစရာ ကောင်းလှသည်။ အခြားကျင့်စဉ်များကို ဆက်လက် စမ်းသပ်နေရန်ပင် မလိုတော့ပေ။

ထို့နောက် လုချန်း ဖေးဟုန်နတ်လှေပေါ်သို့ ပြန်လာပြီး အခြားဦးတည်ရာ တစ်ခုဆီသို့ နတ်လှေကို မောင်းနှင်လိုက်သည်။ သိမ်းပိုက်ရန် နောက်ထပ် ကမ္ဘာတစ်ခုကို ရှာဖွေရန် ဖြစ်သည်။ ထျန်းချန်ကမ္ဘာထက် ပိုမိုပြည့်စုံသော နိယာမများ ရှိသည့် ကမ္ဘာများ အနီးနားတွင် ရှိမရှိကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လေ့လာကြည့်ရှုရန် သူ ရည်ရွယ်ထားသည်။

ဖေးဟုန်နတ်လှေဖြင့် စကြာဝဠာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ခဏတာ ဖြတ်သန်းမောင်းနှင်ပြီးနောက် ထျန်းချန်ကမ္ဘာနှင့် မဝေးသော နေရာတွင် လိမ္မော်ရောင် အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသော ကမ္ဘာတစ်ခုကို လုချန်း တွေ့လိုက်သည်။

ထိုကမ္ဘာသည် ထျန်းချန်ကမ္ဘာနှင့် မဝေးလှသဖြင့် အိမ်နီးချင်း ကမ္ဘာဟု ယူဆနိုင်သည်။ အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ ထိုကမ္ဘာသည် ထျန်းချန်ကမ္ဘာဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း ရွေ့လျားလာနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုကမ္ဘာ၏ ရှေ့သို့ ရွေ့လျားနှုန်းမှာ နှေးကွေးသော်လည်း ထျန်းချန်ကမ္ဘာကမူ ရပ်တန့်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။ တစ်နေ့တွင် ဤကမ္ဘာသည် ကျိယန်ကမ္ဘာကဲ့သို့ပင် ထျန်းချန်ကမ္ဘာနှင့် မလွဲမသွေ တိုက်မိလိမ့်မည်။

ထျန်းချန်ကမ္ဘာ၏ ကံစွမ်းအားများ ကျဆင်းသွားခြင်းကြောင့် အခြားကမ္ဘာများ ၎င်းထံသို့ ရွေ့လျားလာခြင်း ဖြစ်ရမည်ဟု လုချန်း တွေးလိုက်သည်။ သို့သော် ထိုအရာက သူ့အတွက် ကောင်းသော ကိစ္စဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိုကမ္ဘာသာ ထျန်းချန်ကမ္ဘာနှင့် တိုက်မိပြီး ပေါင်းစည်းသွားပါက အနာဂတ်တွင် ထျန်းချန်ကမ္ဘာ ပိုကြီးလာလိမ့်မည်။

လုချန်းသည် ဖေးဟုန်နတ်လှေကို ဆက်လက် ထိန်းချုပ်ပြီး ထျန်းချန်ကမ္ဘာတဝိုက်တွင် ကင်းလှည့်နေသည်။ ခဏအကြာတွင် အလင်းနှစ် တစ်နှစ်ခန့် အကွာအဝေး၌ ထျန်းချန်ကမ္ဘာဆီသို့ ပျံသန်းလာနေကြသော အနီရောင် ကမ္ဘာတစ်ခုနှင့် အနက်ရောင် ကမ္ဘာအများအပြားကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။

ကံစွမ်းအား ကျဆင်းမှုကြောင့် ကမ္ဘာအများအပြား ထျန်းချန်ကမ္ဘာဆီသို့ ဦးတည်လာနေခြင်း ဖြစ်ရမည်ဟု လုချန်း စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။ ဤကမ္ဘာများ ထျန်းချန်ကမ္ဘာနှင့် ပေါင်းစည်းပြီးပါက ထျန်းချန်ကမ္ဘာ မည်မျှ ကြီးမားသွားမလဲ မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။

ထျန်းချန်ကမ္ဘာဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာသော ကမ္ဘာများသည် အရွယ်အစားအားဖြင့် ၎င်းထက် များစွာ ကြီးမားကြပြီး ထိုကမ္ဘာတစ်ခုစီတွင် နတ်ဘဝပြောင်းလဲခြင်းနယ်ပယ် အထက် ကျင့်ကြံသူ မည်မျှရှိသည်ကိုလည်း မသိရနိုင်ပေ။

ထျန်းချန်ကမ္ဘာနှင့် ကျိယန်ကမ္ဘာတဝိုက်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုပြီးနောက် အိမ်နီးချင်း ကမ္ဘာများကို လုချန်း သိမြင်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ထျန်းချန်ကမ္ဘာသို့ သူ ပြန်လာခဲ့သည်။

ထိုကမ္ဘာများသည် ထျန်းချန်ကမ္ဘာနှင့် အတော်လေး ဝေးကွာနေသေးသည်။ တိုက်မိမည် ဆိုလျှင်ပင် နှစ်ရာချီ သို့မဟုတ် နှစ်ထောင်ချီ ကြာမြင့်ဦးမည် ဖြစ်သော်လည်း သူ ထိုမျှလောက် အကြာကြီး မစောင့်နိုင်ပေ။

ပြန်ရောက်သည့်အခါ သန့်ရှင်းသော နဂါးနက် နယ်မြေမှ လူအင်အား ပိုမို စေလွှတ်ပေးရန်နှင့် နတ်လှေများ ပိုယူဆောင်လာခိုင်းဖို့ လုချန်း စီစဉ်ထားသည်။ သို့မှသာ ဤယာဉ်များကို အသုံးပြု၍ အခြားကမ္ဘာများကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထျန်းချန်ကမ္ဘာသို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ရန်မြို့နန်းတော်သို့ လုချန်း သွားရောက်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် မုကျိရွှမ်းတို့ တစ်စုသည် ဥယျာဉ်ထဲ၌ ပန်းများကို ကြည့်ရှုနေကြပြီး တစ်စုံတစ်ခု ဆွေးနွေးနေသကဲ့သို့ ကျိချိုးယု၏ ဘေးတွင် စုရုံးနေကြသည်။

“အစ်မကျိ... ကျွန်မတို့နဲ့အတူ နေပါလား”

ဟု တစ်ဦးက အကြံပြုလိုက်သည်။

“ထျန်းချန်ကမ္ဘာမှာ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားက ကျိယန်ကမ္ဘာလောက် မပေါများပေမဲ့ နေထိုင်မှု အခြေအနေက ဒီမှာ ပိုကောင်းတယ်လို့ မင်းကြီး ပြောတာ ကြားဖူးတယ်။ ကျိယန်ကမ္ဘာမှာ အခုထိ လျှပ်စစ်မီးတောင် မရှိဘူးလေ။”

ကျိချိုးယုသည် နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ကျိယန်ကမ္ဘာသို့ ပြန်ရန် စီစဉ်ထားသဖြင့် အမျိုးသမီးများက သူမကို ဆက်နေရန် ဖျောင်းဖျနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ နှစ်ဝက်ခန့် အတူနေထိုင်ပြီးနောက် သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးသည် အလွန် သဟဇာတ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ လုချန်း၏ မိဖုရားဆောင်တွင် အင်အားမျှခြေတစ်ခုကို သေချာပေါက် ထိန်းသိမ်းထားရပေမည်။

မူလက လုချန်းတွင် မိန်းမများစွာ ရှိနေသည့်အပေါ် ကျိချိုးယု အနေခက်ခဲ့သည်။ သို့သော် နှစ်ဝက်ခန့် အတူကုန်ဆုံးပြီးနောက် သူမ၏ အမြင် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

လုချန်း၏ အင်အားသည် အလွန် ကြီးမားလွန်းလှသည်။ မိန်းမများစွာ ရှိလျှင်ပင် သူတို့အားလုံး ပေါင်းလိုက်ရင်တောင် သူ့ကို ယှဉ်နိုင်ချင်မှ ယှဉ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ သူတို့အားလုံး မိဖုရားအဆင့် ဖြစ်နေသည့် အချက်ကိုလည်း ကျိချိုးယု ကျကျနန လက်ခံနိုင်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအချက်က လုချန်းသည် သူ၏ မိန်းမများ အားလုံးကို တန်းတူရည်တူ ဆက်ဆံကြောင်း ထင်ဟပ်စေသလို သူမကိုလည်း ခွဲခြားဆက်ဆံခြင်း မရှိကြောင်း နားလည်လာသည်။

ထို့ကြောင့် လုချန်းသည် အသစ်မြင်လျှင် အဟောင်းကို ငြီးငွေ့တတ်သော အမျိုးသားတစ်ဦး မဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။ သူမ ကျိယန်ကမ္ဘာသို့ ပြန်သွားလျှင်ပင် အနာဂတ်တွင် လုချန်းက သူမကို မေ့သွားမည် မဟုတ်ပေ။

ဤအကြောင်းပြချက်ကြောင့်ပင် အခြားမိန်းမများကြားတွင် ထင်ရှားပေါ်လွင်စေရန် ပိုမို အားကောင်းလာဖို့ ကျိချိုးယု ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လက်ရှိ သူမ၏ အဆင့်တွင် လုချန်း၏ ဆန္ဒအချို့ကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန်သာ အသုံးဝင်ပြီး လက်တွေ့တွင် တန်ဖိုးကြီးကြီးမားမား မရှိလှပေ။ နဂါးနက်မြို့ နန်းတော်ရှိ မိဖုရား အနည်းငယ်သာ မြင့်မားသော ကျင့်စဉ်အဆင့်များကို ပိုင်ဆိုင်ပြီး လုချန်းကို စစ်မှန်စွာ ကူညီပေးနိုင်ကြောင်း ကျိချိုးယု ကြားဖူးသည်။

လုချန်းအတွက် ကလေးမွေးပေးပြီး အိမ်မှုကိစ္စ ထိန်းသိမ်းပေးသော မုကျိရွှမ်းတို့နှင့် ယှဉ်လျှင် ယွမ်ရှန်ရှန် သို့မဟုတ် နန်းကုန်းညီအစ်မများကဲ့သို့ လုချန်းအား ကြီးကြီးမားမား အကူအညီ ပေးနိုင်သူ ဖြစ်လာရန် သူမ ဆန္ဒရှိသည်။ ထို့ကြောင့် သူမ ပိုမို သန်မာလာရန် လိုအပ်ပြီး သာယာမှုနောက်သို့ ဆက်လိုက်နေ၍ မဖြစ်တော့ပေ။

မုကျိရွှမ်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကျိချိုးယုက ပေါ့ပါးစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး

“ကျိရွှမ်း။ အစ်မလည်း ထျန်းချန်ကမ္ဘာမှာ နေချင်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အစ်မရဲ့ စိတ်ထိန်းနိုင်စွမ်းက သိပ်ညံ့တယ်။ ထျန်းချန်ကမ္ဘာမှာ ဆက်နေမယ်ဆိုရင် ကျင့်ကြံဖို့ စိတ်ပါတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။”

“ကျိယန်ကမ္ဘာရဲ့ နေထိုင်မှု အခြေအနေက မကောင်းလှပေမဲ့ အဲ့ဒီအချက်ကြောင့်ပဲ အစ်မ အတည်တကျနေပြီး ကျင့်စဉ်ကို အာရုံစိုက်နိုင်မှာလေ။”

ကျိချိုးယု၏ စကားကို ကြားသောအခါ မုကျိရွှမ်းက သက်ပြင်းအနည်းငယ် ချလိုက်ပြီး

“ကောင်းပါပြီလေ။ အစ်မကျိက ကျင့်စဉ်အဆင့် မြှင့်တင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတယ်ဆိုမှတော့ ညီမ ဘာမှမပြောတော့ပါဘူး။”

ရက်အနည်းငယ်ကြာတိုင်း လာရောက် ဒုက္ခပေးတတ်ပြီး ကျင့်ကြံရန် စိတ်အေးလက်အေး မရှိအောင် လုပ်တတ်သော လုချန်းကို ရှောင်ရှားရန်အတွက် ကျိချိုးယု ထွက်ခွာချင်နေခြင်း ဖြစ်မည်ဟု မုကျိရွှမ်း နားလည်လိုက်သည်။

ကျိချိုးယုက ပြုံးပြီး

“ကျိရွှမ်း... စိတ်မပူပါနဲ့။ အလွန်ဆုံး နှစ်ငါးဆယ်လောက်နေရင် အစ်မ ထျန်းချန်ကမ္ဘာကို အလည်ပြန်လာခဲ့ပါ့မယ်။”

ကျိချိုးယု၏ စကားကို ကြားသောအခါ မုကျိရွှမ်း ခဏခန့် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ထိုအချိန်မှာပင် အမျိုးသားတစ်ဦး၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ချိုးယု... ကျိရွှမ်းတို့က ကျင့်စဉ်လမ်းကြောင်းပေါ် ရောက်ခါစပဲ ရှိသေးတာလေ။ သူတို့အတွက် နှစ်ငါးဆယ်ဆိုတာ တိုတောင်းတဲ့ အချိန်မှ မဟုတ်တာ။”