ချီသွေးမီးဖိုပြင်းဖိုနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ခြင်း သမင်မြွေ လှည့်ကွက်။ (၁)

“ကောင်းပါပြီ။”

စူးချန်ခုန်း ခေါင်းညိတ်ပြီး ပန်းပဲခန်းမှ ထွက်ကာ အနားယူရန် သူ့အခန်းသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

ဝေ့ချောင်အား မိစ္ဆာငိုကြွေးဓားကို ထုလုပ်ရန် ကူညီပေးပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် အားလပ်ချိန်အသစ်ကို ရခဲ့ပြီး သူ့အပေါ် စောင့်ကြည့်မှုများလည်း လျော့နည်းသွားကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။

“ဒီခရီးစဉ်ကနေ တကယ်ကို အကျိုးအမြတ်တွေ အများကြီး ရခဲ့တာပဲ။ မိစ္ဆာငိုကြွေးဓားကို ထုလုပ်ခဲ့လို့ ငါ့ရဲ့ ပန်းပဲပညာက အဆင့်ရှစ်ကို တက်သွားခဲ့ပြီး ငါ့ရဲ့ဓားချီက ဓားစွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်။ မဟုတ်ရင် ဓားချီကနေ ဓားစွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲဖို့ ဘယ်လောက်ကြာမယ်မှန်း ဘယ်သူက သိနိုင်မှာလဲ။”

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏အကျိုးအမြတ်များကို အတော်လေး ကျေနပ်အားရနေလေ၏။

ချိုင်ကျန့်ထံမှ မမျှော်လင့်ဘဲ ရွေးချယ်ခံရပြီး သူပုန်စခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်ခံရကာ သူပုန်ခေါင်းဆောင်အတွက် ဓားတစ်ချောင်း ထုလုပ်ပေးခဲ့သောကြောင့် သူ အကျိုးအများကြီး ရရှိခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် မူလဓားစွမ်းအင်၏ စွမ်းအားကို စမ်းသပ်လိုစိတ် ပြင်းပြနေသော်လည်း စခန်းအတွင်း ထုတ်လွှတ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် စူးချန်ခုန်းသည် တော်လှန်ရေးတပ်မတော်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်လာဖို့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိပါ။ ဤတော်လှန်ရေးတပ်မတော်ဟုခေါ်သော ဤအဖွဲ့သည် မဟာမီးလျှံအင်ပါယာကို ဆန့်ကျင်ကာ ဧကရာဇ်အုပ်ချုပ်မှုကို ဖြုတ်ချပြီး မင်းဆက်အသစ်တစ်ခု တည်ထောင်ရန် ကြိုးပမ်းနေတာဖြစ်သည်။

သို့သော် မဟာမီးလျှံအင်ပါယာသည် ပြိုလဲခါနီးနေပြီဟု ထင်ရသော်လည်း အမြစ်တွယ်နေဆဲဖြစ်ပြီး တစ်ညတည်းဖြင့် ပြိုလဲမည်မဟုတ်ကြောင်း စူးချန်ခုန်း ကောင်းကောင်း သိသည်။

တော်လှန်ရေးတပ်မတော်၏ လုပ်ရပ်များသည် လူသတ်မှုနှင့် လုယက်မှုများထက် မပိုပါ။ သူတို့က နေရာတိုင်းတွင် ဖျက်ဆီးမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ပြောရလျှင် ဓားပြများနှင့် သိပ်မကွာခြားပေ။ ထို့ကြောင့် စူးချန်ခုန်းသည် အခွင့်အရေးရတိုင်း ထွက်ပြေးဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

အချိန်တွေကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း စူးချန်ခုန်း သူပုန်စခန်းသို့ ရောက်လာတာ တစ်လကြာသွားခဲ့သည်။

ထိုနေ့တွင် ထွက်ခွာဖို့ အခွင့်အရေး နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာခဲ့သည်။

“ခေါင်းဆောင်က လူတိုင်းကို ထုပ်ပိုးဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်တယ်။ ဒီနေ့ည ငါတို့ ထွက်ခွာမယ်။”

နံနက်စောစောတွင် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးက ဝေ့ချောင်၏ အမိန့်ကို စခန်းတစ်လျှောက် ဖြန့်ဝေပေးခဲ့သည်။

လုံခြုံရေးအကြောင်းပြချက်များကြောင့် ဤသူပုန်များသည် တစ်နေရာတည်းတွင် ကြာကြာမနေကြပါ။ သူတို့ဟာ စခန်းတွေကို ရံဖန်ရံခါ ပြောင်းရွှေ့ကာ ပစ်ခတ်ကြပြီး နေရာပြောင်းကြသည်။ အခုတော့ ထွက်ခွါရမယ့် အချိန်ရောက်လာလေပြီ။

“လမ်းမှာ ခိုးထွက်ဖို့ အခွင့်အရေးရှာရမယ်။”

စူးချန်ခုန်းက ဒါဟာ သူ့ရဲ့ ထွက်ခွာဖို့ အခွင့်အရေးပဲဆိုတာ သိလေ၏။

စခန်းအတွင်းမှာ လူတိုင်းဟာ သူတို့ရဲ့ပစ္စည်းတွေကို ထုပ်ပိုးပြီး တောင်ကြားထဲက သူတို့တည်ရှိမှုရဲ့ အရိပ်အယောင်တွေကို ဖျောက်ဖျက်ကြသည်။ ကောင်းကင်ကြီး မှောင်ကျလာတဲ့အခါမှသာ သူတို့ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဧရာမလူကြီး အငယ်စားလေးလို ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ ဝေ့ချောင်ဟာ ခါးမှာ ဓားတစ်ချောင်းနှင့် ခမ်းနားလှတဲ့ မြင်းနက်တစ်ကောင်ကို စီးလာလေ၏။ သူက “ထွက်မယ်” ဟု ကျယ်လောင်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။

ညအချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး သိုင်းပညာရှင် သုံးထောင်ကနေ လေးထောင်လောက်တို့ဟာ သူတို့ရဲ့ ပြောင်းရွှေ့မှုကို စတင်ခဲ့ကြသည်။

ဝေ့ချောင် တန်ဖိုးထားရတဲ့ ပန်းပဲပညာရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ စူးချန်ခုန်းဟာလည်း သိုင်းပညာရှင်တွေရဲ့ ကာကွယ်မှုကို ခံယူပြီး ထွက်ခွါလာခဲ့သည်။ မြင်းပေါ်မှာထိုင်ပြီး သူဟာ ပတ်ဝန်းကျင်က ပရမ်းပတာအခြေအနေတွေကို မှိုင်တွေစွာ ကြည့်နေခဲ့သည်။

ထောင်စုနှစ်များစွာသက်တမ်းရှိသည့် မြင့်မြတ်တဲ့ မျိုးနွယ်တွေအပြင် အကျိုးအမြတ်နဲ့ အာဏာအတွက် ရုန်းကန်နေကြတဲ့ ‘တော်လှန်ရေးတပ်မတော်’ အဖွဲ့ဝင်တွေလည်း ရှိကြသည်။ သူတို့က ထီးနန်းကို ဖြုတ်ချပြီး မင်းဆက်ကို အစားထိုးလိုကြသည်။

ဤလူများသည် ရွှေ့ပြောင်းရာတွင် အတွေ့အကြုံ ရင့်ကျက်သူများဖြစ်ကြောင်း သိသာပါသည်။ သူတို့သည် စည်းကမ်းရှိရှိ ချီတက်ခဲ့ကြပြီး အနောက်မှ အခြားသူများ လိုက်လာပါက ခြေရာမကျန်အောင် ရှင်းထုတ်ခဲ့ကြသည်။

“နာရီဝက်လောက် အနားယူမယ်”

မိုးသောက်ချိန်တွင် ကောင်းကင်သို့ အလင်းဖျော့ဖျော့ ကျရောက်သောအခါ လူသူကင်းမဲ့သော တောအုပ်တစ်ခုတွင် ယာဉ်တန်းသည် သူတို့၏ ရွှေ့ပြောင်းမှုကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ဝေ့ချောင်က စားသောက်ဖို့ ခဏတာ အနားယူရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။

“နောက်မှ ဗိုက်နာပြီး အလေးသွားချင်ယောင်ဆောင်လိုက်မယ်။”

စူးချန်ခုန်းသည် မြင်းပေါ်မှ ဆင်းကာ အခြားသူများကဲ့သို့ အစားအစာနှင့် ရေကို ယူဆောင်ရင်း ထွက်ပြေးရန် စိတ်ထဲတွင် စီစဉ်နေကာ ခွန်အားပြန်လည်ဖြည့်တင်းခဲ့သည်။

“ရန်သူတွေ တိုက်လာပြီ။ ရန်သူတွေ တိုက်လာပြီ”

သို့သော် စူးချန်ခုန်း လှုပ်ရှားမှုမပြုလုပ်မီတွင် ကင်းထောက်တစ်ဦးသည် ဒုန်းစိုင်းပြေးပြန်လာပြီး ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

“ရန်သူတွေ တိုက်တာလား။ တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်လား။ သူတို့က ငါတို့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ဘယ်လိုရှာတွေ့သွားတာလဲ။”

သံသယဖြစ်စရာမလိုဘဲ ထိုအော်သံသည် သိုင်းပညာရှင်များ၏ အမူအရာများကို ချက်ချင်းပြောင်းလဲစေပြီး တိုက်ပွဲအတွက် ချက်ချင်းပြင်ဆင်ခဲ့ကြသည်။

မျက်လုံးမှိတ်ပြီး အနားယူနေတဲ့ ဝေ့ချောင်က ရုတ်တရက် မျက်လုံးတွေကို ဖွင့်လိုက်သည်။

“ဝေ့ချောင်.. မင်းငါတို့ညီအစ်ကိုတွေကို သတ်ပြီး လွတ်လွတ်လပ်လပ်နဲ့ ဆက်သွားနိုင်မယ်လို့ ထင်နေလား။”

လူသူကင်းမဲ့တဲ့ တောအုပ်အပြင်ဘက်၌ မီတာအနည်းငယ်အကွာမှ မိုးကြိုးပစ်သလို မြန်ဆန်တဲ့ ပုံရိပ်တစ်ခု အလျင်အမြန် ချဉ်းကပ်လာပြီး အရိပ်များစွာက နောက်ကနေ လိုက်လာကာ သွက်လက်တဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ပြသနေလေ၏။

“သူတို့ကို တားကြ”

တောအုပ်အစွန်းမှာ သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အဖွဲ့တွေက ချက်ချင်းပဲ ပုံစံဖွဲ့ကာ ဒီမဖိတ်ခေါ်ထားတဲ့ ဧည့်သည်တွေကို တားဆီးဖို့ ကြိုးစားကြသည်။

“ဒုန်း”

သို့ပေမယ့် ခေါင်းဆောင်က အလွန်တရာ ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။ အဝေးကနေ ရှေ့တန်းမှ ဧရာမရွှေရောင်နွားထီးတစ်ကောင်လို ပြေးဝင်လာပြီး ဝင်တိုက်လေ၏။ ဒိုင်းတွေကိုင်ထားတဲ့ သူပုန်တွေကို လွင့်ပျံသွားပြီး အရိုးတွေကျိုးကြေကာ အရုပ်ကြိုးပြတ်တွေလို လွင့်ထွက်သွားကြသည်။

အနှီလူက ခါးမှာ ဓားတစ်ချောင်းဟာ ရွှေရောင်သံချပ်ကာဝတ်ထားတဲ့ လူတစ်ယောက်ပင်။ သူ့မျက်နှာကို ဦးထုပ်နဲ့ ဖုံးထားပေမယ့် သူ့ရဲ့ ရပ်တန့်လို့မရတဲ့ အရှိန်အဟုန်က သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်ကို ပြသနေလေ၏။

“ကျင်းပုဟန်လား”

ဝေ့ချောင်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ထိုလူကို မှတ်မိသွားသောအခါ မည်းမှောင်သွားလေ၏။

“ကျင်းပုဟန်၊ တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်ရဲ့ စစ်သူကြီးလေးယောက်ထဲက တစ်ယောက်ပဲ။”

ကျင်းပုဟန်၏ အမည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စူးချန်ခုန်း၏ နှလုံးသား အေးစက်သွားခဲ့သည်။

ကျင်းပုဟန် ရောက်လာသည်နှင့် တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်သည် သူပုန်များ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို တစ်နည်းနည်းဖြင့် သိထားပြီး သူတို့ကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းဖို့ ရည်ရွယ်ထားမည်မှာ သေချာပါသည်။

အဝေးမှ လေတိုက်သံသည် သံမဏိမြင်းစီးသူများ၏ ပြင်းထန်သော ဒုန်းစိုင်းစီးသံကို သယ်ဆောင်လာသည်။ ဝေ့ချောင် ထွက်မပြေးနိုင်အောင် ကျင်းပုဟန်က ဦးဆောင်ပြီး တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ် တစ်သောင်းကျော်က နောက်မှ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

“မာဟုန်.. ညီအစ်ကိုတွေကို အဘက်ဘက်ကို ဆုတ်ခွာဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်”

ဝေ့ချောင်သည် တည်ငြိမ်စွာရှိနေပြီး မာဟုန်အား ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်သည် သူတို့၏ တည်နေရာကို ရှာတွေ့သွားပြီဖြစ်သောကြောင့် လုံလောက်သော တပ်များကို စုစည်းထားပြီးဖြစ်ကြောင်း မာဟုန်က သိပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထိပ်တိုက်တိုက်ပွဲသည် ပျက်သုဉ်းခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ ယခုအချိန်တွင် ဆုတ်ခွာပြီး သူတို့ တတ်နိုင်သလောက် ခွန်အားကို ထိန်းသိမ်းထားရမည့် အချိန်ဖြစ်သည်။

“ကျင်းပုဟန်၊ ငါမင်းနဲ့ ကောင်းကောင်းကြီး တိုက်ပေးမယ်။”

ဝေ့ချောင်က ပြင်းထန်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ကျင်းပုဟန်၏ချီသည် သူ့အပေါ်သို့ ကျရောက်နေသော်လည်း နောက်ဆုတ်မည့်အစား သူ ရှေ့သို့တိုးလာသည်။ သူ့ခြေထောက်ကို ဆောင်းနင်းလိုက်သောအခါ သူ၏သန်မာသောခန္ဓာကိုယ်သည် ရှေ့သို့တိုးလာပြီး သူ၏ချီနှင့်သွေးသည် ပြင်းထန်စွာ ကျယ်ပြန့်လာကာ သူ့ခေါင်းပေါ်တွင် တောက်လောင်နေသော မီးပြင်းဖိုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး အတွင်း၌ မီးလျှံများ တဟုန်းဟုန်းတောက်နေလေ၏။