ချီသွေးမီးဖိုပြင်းဖိုနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ခြင်း။ သမင်မြွေ လှည့်ကွက်။ (၃)

စူးချန်ခုန်းသည် ယခင်က ဖေချန်ဦးဆောင်သော စစ်တပ်၏ ဝိုင်းရံခံခဲ့ရပြီး ဖေချန်ကို ဖမ်းဆီးခြင်းဖြင့်သာ အလွယ်တကူ လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့သည်။

“ဒီတစ်ခါတော့ လူနည်းနည်းလေးပဲ။ ပစ်မှတ်က ငါတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ မလိုဘူး။ ဒီအတိုင်း ထွက်ပြေးရုံပဲ။”

စူးချန်ခုန်းသည် သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်သည်။ သူပုန်တပ်ဖွဲ့၏ လှုပ်ရှားမှုများ ဖော်ထုတ်ခံရပြီး သူတို့ကို တာ့ဖုန်းသံမြင်းတပ်မှ လိုက်လံသတ်ဖြတ်နေသော်လည်း စူးချန်ခုန်းအတွက်မူ လွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

ဝူချင်းရှီ။ သမင်တောကိုထိုးဖောက်ခြင်း။

မျက်နှာပေါ်တွင် ငွေရောင်သတ္တုမျက်နှာဖုံးဖြင့် စူးချန်ခုန်း၏ ပုံရိပ်သည် မြင်းတပ်နှစ်တပ်ကြားရှိ နေရာလွတ်ကြားကို ဖျတ်ကနဲ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

“သူ့ကိုတား”

မြင်းတပ်သားအချို့သည် စူးချန်ခုန်း တပ်များတစ်လျှောက် ပြေးလွှားနေသည်ကို သတိပြုမိပြီး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က စူးချန်ခုန်းကို ခုတ်ထစ်ရန် ဓားကို မြှောက်လိုက်သည်။

“ဘုန်း”

သို့ပေမယ့် စူးချန်ခုန်းက သူ့လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆွဲပြီး အားကုန်ထုတ်လိုက်တဲ့အခါ ချက်ချင်းပဲ ထိုတပ်သားကို မြင်းပေါ်ကနေ လွင့်ထွက်သွားစေပြီး သူတို့ရဲ့ ရဲဘော်ရဲဘက်တွေကို ဝင်တိုက်မိကာ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းဟာ သမင်ပျိုလေးတစ်ကောင်နှယ် နေရာလွတ်တွေကို ဖြတ်ပြေးသွားပြီး မြွေတစ်ကောင်လို မြင်းရဲ့ဝမ်းဗိုက်ဘေးနှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ လက်မောင်းတွေနဲ့ ရှေ့ကို အရှိန်မြှင့်ရင်း ခြေထောက်တွေကို မြေပြင်ကနေ ခွာပြီး လှစ်ကနဲခုန်ကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ရှေ့ကို ပစ်သွင်းလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းရဲ့ဝူချင်းယီအကွက်ဟာ မြွေပုံစံပါဝင်သည့် ချင်းယီလက်သီးရဲ့ အနှစ်သာရနှင့် ရောစပ်ပြီး သူ့ရဲ့ လျင်မြန်မှုကို ပိုမိုမြှင့်တင်ပေးခဲ့သည်။

ဒီလိုရှုပ်ထွေးမှုတွေကြားမှာ သူဟာ တပ်သားထောင်ပေါင်းများစွာကြားမှာတောင် လှုပ်ရှားနိုင်သည်။ အဓိကအကြောင်းရင်းကတော့ မာဟုန်နဲ့ သူပုန်ရာပေါင်းများစွာ ရှိနေလို့ပင်။ မြင်းတပ်ဟာ သူ့တစ်ယောက်တည်းကို လိုက်လံဖမ်းဆီးဖို့ အာရုံမစိုက်နိုင်တာကြောင့် သူလွတ်လွတ်လပ်လပ် လှုပ်ရှားနိုင်ခဲ့တာဖြစ်သည်။

သူ့ရဲ့လျင်မြန်ပြီး ခန့်မှန်းရခက်တဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေနဲ့ စူးချန်ခုန်းဟာ အရှိန်အဟုန်နဲ့ ချီတက်နေတဲ့ မြင်းတပ်တန်းတွေကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ဝိုင်းရံထားတဲ့နေရာကနေ လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့သည်။

“သွား”

ဝိုင်းခံထားရာမှ လွတ်မြောက်သွားသည်နှင့် စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ဖျတ်လတ်မှုကို ထုတ်ဖော်ပြသပြီး တစ်ကြိမ်တွင် ဆယ်ပေခန့် ခုန်ကာ အဝေးသို့ ထွက်ပြေးသွားသည်။

“အဲ့ဒီမျက်နှာဖုံးနဲ့လူက ဘယ်သူလဲ။ သူပုန်တွေကြားမှာ ဒီလိုထူးထူးဆန်းဆန်း လှုပ်ရှားနိုင်တဲ့ သိုင်းပညာရှင် ရှိလို့လား။”

စူးချန်ခုန်း လွတ်မြောက်သွားတာကို သတိထားမိတဲ့ မြင်းတပ်သားတချို့က အံ့အားသင့်သွားကြပေမယ့် သူ့ရဲ့ လျင်မြန်ဖျတ်လတ်တဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကြောင့် ဝိုင်းထားတာကို ဖြတ်ကျော်ပြီးတာနဲ့ ဘယ်သူမှ သူ့ကို မမီနိုင်ကြတော့။

စူးချန်ခုန်းသည် တောင်များနှင့် သစ်တောများကို ဖြတ်၍ အလျင်အမြန် ပြေးပြီး အော်ဟစ်သံများနှင့် သတ်ဖြတ်သံများသည် သူ့နောက်တွင် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် တောရိုင်းနှင့် လူသူကင်းမဲ့သော တောင်တန်းများကို ဖြတ်၍ မိုင်သုံးဆယ် လေးဆယ်ခန့် ခရီးနှင်ခဲ့သည်။

တောအုပ်တစ်ခုကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် စူးချန်ခုန်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

ရှေ့က သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်အောက်တွင် မြင့်မားပြီး သန်မာသော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေသည်။ သူသည် အညိုရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး တောင့်တင်းသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဒေါသကင်းသည့် ခန့်ညားထည်ဝါသော အသွင်အပြင်ရှိသည်။ သူက ဤနေရာ၌ ခဏစောင့်နေသည့်ပုံနှင့် မော့ကြည့်လိုက်လေသည်။

“ဟုန်ကျန်းရှန့်”

ဤလူကိုမြင်သောအခါ စူးချန်ခုန်းသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ အနှီလူက သူတစ်ခါက ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းမှာတွေ့ဖူးတဲ့ ဟုန်ကျန်းရှန့်မှလွဲ၍ တခြားသူမဟုတ်ပေ။

ဟုန်ကျန်းရှန့် ကိုယ်တိုင်က တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့မှာ ဒဏ္ဍာရီလာပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်ရဲ့ မဟာစစ်သူကြီးရာထူးကို ထမ်းဆောင်နေတာဖြစ်သည်။ သူတစ်ခါက ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းမှာ ပေါ်လာခဲ့ပြီး စည်းမကမ်းမလိုက်နာသည့် မုကျင်ကို ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

စစ်သူကြီး ဟုန်ကျန်းရှန့်က လက်နောက်ပစ်ကာ ရပ်နေပြီး သူ့အကြည့်တွေက အဝေးတစ်နေရာသို့ တည်ငြိမ်စွာ ရွေ့သွားခဲ့သည်။ “ချိုင်ကျန့်၊ မင်းက ကျင်းပုဟန်ကို ဝေ့ချောင်ကိုရှင်းဖို့ မကူဘဲနဲ့ သူပုန်တပ်ထဲက အရေးမပါတဲ့သူတစ်ယောက်ရဲ့ နောက်ကို ကိုယ်တိုင်လိုက်လာတာလား။”

စူးချန်ခုန်းရဲ့နောက်က တောစပ်နားမှာ ငွေရောင်သံချပ်ကာဝတ်ထားပြီး ခေါင်းပေါ်မှာ ဦးထုပ်ဆောင်းထားတဲ့ လူတစ်ယောက် ထွက်လာခဲ့သည်။ သူ့မျက်နှာအသွင်အပြင်က သိပ်မရှင်းလင်းပေမယ့် ဟုန်ကျန်းရှန့်ရဲ့ ခေါ်သံကနေ သူ့ရဲ့အမည်ကို သိနိုင်ပါသည်။ အနှီလူက ချိုင်ကျန့်ပင်ဖြစ်သည်။

“ချီးပဲ။ ဒီကလေးက ဘယ်လိုတောင် ပြေးနိုင်ရတာလဲ။ ပြီးတော့ ဟုန်ကျန်းရှန့်က ဒီကို ဘယ်လိုရောက်လာတာလဲ။”

အံ့အားသင့်စရာများစွာက ချိုင်ကျန့်ရဲ့နှလုံးသားထဲ ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

ချိုင်ကျန့်ဟာ ဝေ့ချောင်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ကျင်းပုဟန်နောက်ကို ရှေ့တန်းတပ်သားအဖြစ် လိုက်လာခဲ့ပြီး လူအုပ်ထဲမှာ စူးချန်ခုန်းကို ပထမဆုံးမြင်လိုက်ရတဲ့အချိန်မှာပဲ သူ့စိတ်ထဲမှာ ရက်စက်တဲ့အကြံတစ်ခု ချက်ချင်းပေါ်လာခဲ့သည်။

ဝေ့ချောင်နဲ့ တခြားသူတွေဟာ သူနဲ့ဂိုဏ်းတူ သစ္စာခံ သိုင်းပညာရှင်တွေဖြစ်ကြပြီး အများစုက တိုက်ပွဲမှာ သေဖို့ရွေးချယ်ထားကြကာ အသက်ရှင်လျက် ဖမ်းဆီးခံရရင်တောင် သူ့ကို သစ္စာမဖောက်ကြမှာမဟုတ်။ ဒါပေမယ့် ချိုင်ကျန့်က စူးချန်ခုန်း၏ အထောက်အထားကို သိသည်။ သူက ပန်းပဲဌာနက ပန်းပဲပညာရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ဝေ့ချောင်ဆီကို ကိုယ်တိုင်ခေါ်လာခဲ့တာ သူဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်းသာ အသက်ရှင်ပြီး ချိုင်ကျန့်ရဲ့လုပ်ရပ်တွေကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ရင် ဒါဟာ ကြီးမားတဲ့ ကပ်ဘေးကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာမှာ သေချာပါသည်။

ထို့ကြောင့် ချိုင်ကျန့်က စူးချန်ခုန်းကို အထူးအာရုံစိုက်ခဲ့သည်။ တိုက်ပွဲ၏ရှုပ်ထွေးမှုများကြားတွင် ပန်းပဲဆရာလေးတစ်ယောက်က သေဆုံးသွားလိမ့်မည်ဟု သူယူဆခဲ့သော်လည်း အံ့အားသင့်စရာက စူးချန်ခုန်းသည် တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်၏ ဝိုင်းရံမှုမှ ထွက်ပြေးရန် လုံလောက်သည့် လျင်မြန်မှုရှိသော ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခုကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းကဲ့သို့သော ပန်းပဲဆရာတစ်ဦးက ဤမျှကောင်းမွန်သော ကိုယ်ဖော့ပညာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်ကို ချိုင်ကျန့် အံ့အားသင့်ခဲ့သော်လည်း သူ လိုက်ပြီးစဉ်းစားမနေခဲ့။ ယင်းအစား သူသည် ချက်ချင်းလိုက်လံရှာဖွေပြီး စူးချန်ခုန်းကို အသက်ရှင်လျက် မထွက်သွားစေဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ချိုင်ကျန့်ကို ပို၍အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ဟုန်ကျန်းရှန့်လည်း ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်သည်။

“ဒီဟုန်ကျန်းရှန့်ရဲ့ အမြန်နှုန်းက ကြောက်စရာကောင်းလွန်းတယ်… ငါတာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်ကနေ ဖောက်ထွက်လာတော့ သူက ငါ့ကို ကြားဖြတ်ဖို့ ရှေ့ကို ကြိုပြေးထားတာပဲ။”

စူးချန်ခုန်းသည် ဟုန်ကျန်းရှန့်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းရည်များကို အံ့အားသင့်နေမိသည်။ သူသည် စစ်သူကြီးတစ်ဦးဖြစ်သည့် ကျင်းပုဟန်ထက် များစွာပိုအားကောင်းပြီး တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်၏ စစ်သူကြီးလေးဦးတွင်ပင် အင်အားအကြီးဆုံးဖြစ်နိုင်သည်။

ချိုင်ကျန့်ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပေမယ့် ထိတ်လန့်မှုမရှိဘဲ “စစ်သူကြီးဟုန်၊ သူထွက်ပြေးသွားတာကို ကျွန်တော်မြင်လိုက်တယ်။ အဲဒါကြောင့် ကျွန်တော်သူ့နောက်ကို လိုက်လာတာပါ။ သူပုန်တပ်ဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်မှ မလွတ်စေရဘူး။” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်လား” ဟုန်ကျန်းရှန့်က ချိုင်ကျန့်ကို အဓိပ္ပာယ်နက်နဲစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ချိုင်ကျန့်ရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ မမျှော်လင့်ဘဲ ထိတ်လန့်သွားလေ၏။

ကျင်းပုဟန်က တစ်ယောက်တည်း ရောက်လာရမှာကို ဘာလို့ ဟုန်ကျန်းရှန် ဒီမှာရှိနေရတာလဲ။ ပြီးတော့ ဘာလို့ ချိုင်ကျန့်က ကြိုတင်သတင်းမရခဲ့တာလဲ။ ဒါကြောင့် ချိုင်ကန့် စိတ်မသက်မသာနှင့် မှန်းဆလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းရဲ့ အတွေးတွေ ဗြောင်းဆန်လေ၏။ ဒီချိုင်ကျန့်က သူပုန်တပ်ဖွဲ့ထဲက သူလျှိုတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ဝေ့ချောင်နဲ့ နီးကပ်စွာ ဆက်နွယ်နေသည်။ ဟုန်ကျန်းရှန့်က တစ်ခုခုကို ခံစားမိပြီး တိတ်တဆိတ် ဝင်လာကာ ချိုင်းကျန်းကို ဖမ်းဖို့ စီစဉ်နေပုံရသည်။

အခြေအနေအရဆိုရင် သူက သူတို့ကို အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ခွင့်ပေးပြီး မီးလောင်ရာလေပင့်လိုက်တာ အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။ အကောင်းဆုံးရလဒ်ကတော့ သူတို့ကို တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်ခိုင်းလိုက်တာပင်။

ထိုအတွေးဖြင့် စူးချန်ခုန်းက ဒေါသတကြီးနဲ့ “အရှင်ချိုင်ကျန့်၊ ခေါင်းဆောင် ဝေ့ချောင်နဲ့ အရက်သောက်နေတုန်းက တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်က လှုပ်ရှားမှုတွေရှိရင် ကျွန်တော်တို့ကို ချက်ချင်းအကြောင်းကြားမယ်လို့ ကတိပေးထားတယ်လေ။ ဒါဆို ဒီနေ့ သံမဏိမြင်းတပ်ရဲ့တိုက်ခိုက်မှုနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဘာလို့ သတင်းမပို့ခဲ့တာလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။

ထိုစကားတွေပြောပြီးတာနဲ့ ချိုင်ကျန့် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ ဟုန်ကျန်းရှန့်ရဲ့ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်တဲ့အမူအရာနဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်တွေ ပေါ်လာတာကို သူမြင်လိုက်ရလေ၏။

လွန်ခဲ့တဲ့ လပေါင်းများစွာက တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်မှ တပ်ရင်းတစ်ရင်းကို သူပုန်တပ်က ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး ထိခိုက်ဒဏ်ရာရမှုတွေ များပြားခဲ့တာကြောင့် ဟုန်ကျန်းရှန့်ဟာ သစ္စာဖောက်တစ်ယောက်ယောက်ကို သံသယဝင်ခဲ့သည်။ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုအချို့နှင့် ချိုင်ကျန့်ကို တရားခံအဖြစ် မရေမရာ သတ်မှတ်ခဲ့ပြီး သူပုန်တပ်ကို နှိမ်နင်းဖို့ ဒီစစ်ဆင်ရေးအတွင်း ဟုန်ကျန်းရှန့်ဟာ ချိုင်ကျန့်ကို လက်ပူးလက်ကြပ်ဖမ်းဖို့ လျှို့ဝှက်စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

အခု သူပုန်တပ်က ဒီလူငယ်လေးက ချိုင်ကျန့်ကို မှတ်မိပြီး ဝေ့ချောင်နဲ့ သူ့ရဲ့ဆက်နွယ်မှုကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောခဲ့သည်။ ဒါဟာ သေချာပေါက် ငြင်းမရအောင် သံသယကို အတည်ပြုလိုက်တာပင်။

စူးချန်ခုန်းရဲ့စွပ်စွဲချက်ကြောင့် ချိုင်ကျန့် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားပြီး စူးချန်ခုန်းကို ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "စူးထိုက်လိုင်။ ပါးစပ်ပိတ်ထား။ သာမန်ပန်းပဲဆရာတစ်ယောက်မှာ ဘယ်လိုလုပ် ငါတောင်မမီနိုင်တဲ့ သိုင်းပညာရှိနေတာလဲ။ ငါတို့ရဲ့ ပန်းပဲဌာနထဲကို မင်းသေချာပေါက် မကောင်းတဲ့ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ခိုးဝင်လာတာပဲ။"