လေးလံသောသံချပ်ကာကို ဓားစွမ်းအင်ဖြင့် ပိုင်းဖြတ်ခြင်း။ ဝိညာဉ်လိုက်မြား။ (၂)

“သေစမ်း”

ဟုန်ကျန်းရှန့်လည်း ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် အံ့အားသင့်သွားသည်။ နောက်ထပ်မရှောင်တိမ်းဘဲ သူ၏ယပ်တောင်အရွယ်လက်ဖဝါးကို မြှောက်လိုက်ရာ သွေးအလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာ၏။ ထိုချီနှင့်သွေးသည် ကျင်းပုဟန်နှင့် ဝေ့ချောင်တို့ကိုပင် ကျော်လွန်ကာ ဝင်လာသော မြားဦးကို ရိုက်ချလိုက်သည်။

“ဒုန်း”

မြားဦးနှင့် လက်ဖဝါးတို့ တိုက်မိပြီး ချက်ချင်းပင် ကွဲထွက်သွားသည်။ မြားတွင် ထူထဲသောသံချပ်ကာကို ထိုးဖောက်နိုင်သည့် လှည့်ပတ်နေသော ချီစွမ်းအားတစ်ခု ပါဝင်ပုံရသည်။ ၎င်းသည် ဟုန်ကျန်းရှန့်၏ ကြီးမားသောအင်အားနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့သွားခဲ့သည်။ လေထုသည် ပေါက်ကွဲသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပန်းများနှင့် သစ်ပင်များကို ကွေးညွှတ်စေသည့် လေစီးကြောင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျိုးပဲ့ကာ ပုံပျက်နေသော သတ္တုမြားတစ်ချောင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလာပြီး ဟုန်ကျန်းရှန့်၏ လက်ဖဝါးမှာ လုံးဝထိခိုက်ဒဏ်ရာရခြင်းမရှိခဲ့။

“ဝိညာဉ်လိုက်မြားပဲ။ မင်း ငါ့ရှေ့မှာ ဘယ်လိုတောင် ပေါ်လာရဲတာလဲ။ ထွက်ပြေးဖို့ မစဉ်းစားနဲ့။”

ဟုန်ကျန်းရှန့်သည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ မြားနှင့် ဖျတ်ကနဲ ပြေးသွားသောသူကို မြင်သောအခါ သူ့ကို လုပ်ကြံလိုသူက မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်သည်။ သူသည် ခေါင်းကို လှည့်ကာ အော်သံအရှည်ကြီးကို လွှတ်လိုက်ပြီး သူ၏ဗလတောင့်တောင့်ခန္ဓာကိုယ်ကို ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်သည်။ သူ တိုက်မိသော သစ်ပင်များသည် ကောက်ရိုးကဲ့သို့ ကျိုးကြေသွားခဲ့ပြီး သူက မြားလာရာ လမ်းကြောင်းသို့ တည့်တည့် ပြေးသွားခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်လိုက်မြားသည်လည်း သူပုန်များကြားမှ ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး မြားပစ်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်သည်။ သူ၏ မြားအတတ်သည် အလွန်အမင်း ထူးချွန်ပြီး ရန်သူ၏ ချီစွမ်းအင်နောက်ကို လိုက်နိုင်သည်။ ရန်သူ၏ လှုပ်ရှားမှုက အလွန်မြန်ဆန်ဖျတ်လက်သော်လည်း မြားသည် ဝိညာဉ်များကို လိုက်လံဖမ်းဆီးသကဲ့သို့ ထောင့်များကို လှည့်ပတ်နိုင်ပြီး လမ်းကြောင်းပြောင်းနိုင်သောကြောင့် ဝိညာဉ်လိုက်မြားဟု အမည်ပေးထားသည်။

ယနေ့တွင် တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်သည် ဝေ့ချောင် ဦးဆောင်သော သူပုန်တပ်ဖွဲ့များကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း အခြားကျွမ်းကျင်ပညာရှင်သူပုန်များလည်း ရောက်လာခဲ့သည်။

ဟုန်ကျန်းရှန့်သည် စူးချန်ခုန်းနှင့် ချိုင်ကျန့်ကို ဖမ်းဆီးလိုသော်လည်း ဝိညာဉ်လိုက်မြားက အဝေးတစ်နေရာတွင် ပုန်းကွယ်နေသောကြောင့် သူ အရင် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမည်ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ရင် ရန်သူရဲ့ ချီစွမ်းအင်ကို ခြေရာခံနိုင်တဲ့ မြားတွေကို အဝေးကနေ အဆက်မပြတ် ပစ်ခွင့်ပြုထားတာက ကြီးမားတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည်။

ဒါကြောင့် ဟုန်ကျန်းရှန့်ဟာ ချက်ချင်းပဲ စူးချန်ခုန်းနဲ့ ချိုင်ကျန့်ကို လွှတ်ပေးပြီး ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ ဒီ ဝိညာဉ်လိုက်မြားကလည်း တကယ်ကို အလေးချိန်စီးတဲ့ ငါးကြီးတစ်ကောင်ပင်။

“ဝှစ် ဝှစ် ဝှစ်”

လေထဲမှာ မြားတွေကို အဆက်မပြတ် ပစ်နေလေ၏။ တစ်ခုချင်းစီက ဥက္ကာပျံလို ပြုတ်ကျလာသည့်နှယ်။ အပေါ်ကနေ ဒါမှမဟုတ် ဘေးကနေ ဆင်းသက်လာကြသည်။ ၎င်းက ကွေ့ဝိုက်ပြီး ချီစွမ်းအင်နောက်ကို လိုက်နေသည်ဖြစ်ရာ ရှောင်ရှားဖို့ ခက်ခဲလှသည်။

ဟုန်ကျန်းရှန့်လည်း မရှောင်ခဲ့ပါ။ သူက ဧရာမဆင်ကြီးတစ်ကောင်လို ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားပြီး သူ့လက်တွေကို အဆက်မပြတ် ရိုက်ချလိုက်သည်။ လက်ဖဝါးသားတွေကို အသုံးပြုပြီး မြားတိုင်းကို ဘေးကို ပစ်ချသလို ပစ်ထုတ်နေရင်း အရိပ်ထဲကနေ ပစ်လွှတ်လိုက်တဲ့ ဝိညာဉ်လိုက်မြားကို အာရုံစိုက်နေ၏။ မြားတွေ လာတဲ့နေရာကို သူ အပြင်းအထန် ပြေးသွားလိုက်သည်။ ဝိညာဉ်လိုက်မြားလာရာနောက်ကို လိုက်ပြီး အနီးကပ် တိုက်ခိုက်နိုင်ရင် သူ့ကို အပိုင်းပိုင်း ဆုတ်ဖြဲနိုင်လိမ့်မယ်လို့ သူယုံကြည်သည်။

“ကောင်းလိုက်တဲ့ မြားအတတ်။ မြားပစ်တဲ့သူက ငါ့လောက် ကျွမ်းကျင်တာပဲ။”

စူးချန်ခုန်းလည်း ဒီမြင်ကွင်းကြောင့် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ သူပုန်တွေဆီကလို့ ယူဆရတဲ့ မြားပစ်ပညာရှင်တစ်ယောက်က ဟုန်ကျန်းရှန့်ကို အဝေးကနေ ပစ်မှတ်ထားပြီး လုပ်ကြံဖို့ ကြိုးစားနေလေ၏။ ဟုန်ကျန်းရှန့်က အလွန်ရက်စက်ကြမ်းတမ်းပြီး လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်နဲ့ သံချပ်ကာတွေကို ထိုးဖောက်နိုင်တဲ့ မြားတွေကို ရိုက်ချလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ရှောင်ပဲ။ သူ ငါ့ကို ကယ်ဖို့ လာတာပဲ။"

တစ်ဖက်မှာတော့ ချိုင်ကျန့်က ဝမ်းသာနေလေ၏။ ဝိညာဉ်လိုက်မြားက သူတို့ရဲ့ကျွမ်းကျင်သူဆိုတာ သူသိသည်။ ဟုန်ကျန်းရှန့်ကို သူ့ကို အရင်ကိုင်တွယ်စေကာ ဆွဲခေါ်သွားခဲ့ပြီး သူ့ကို ထွက်ပြေးဖို့ အခွင့်အရေး ဖန်တီးပေးလိုက်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ ဟုန်ကျန်းရှန့်က ဝိညာဉ်လိုက်မြားနောက်ကိုလိုက်ပြီး တောထဲကို ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ချိုင်ကျန့်က ဒါဟာ ထွက်ပြေးဖို့ အကောင်းဆုံးအခွင့်အရေးဆိုတာ သိပေမယ့် စူးချန်ခုန်းရဲ့ပုံရိပ်က ဖျတ်ကနဲနှင့် ချိုင်းကျန်းရဲ့လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။

ချိုင်ကျန့် လန့်သွားပြီး ဒေါသတကြီး အော်ပြောလိုက်သည်။ “ကောင်လေး၊ မင်းရူးသွားပြီလား။ ဟုန်ကျန်းရှန့်ကို ခေါ်ထုတ်သွားတဲ့အချိန်မှာ ငါတို့ထွက်သွားဖို့ အခွင့်အရေးယူသင့်တယ်။”

ဒါပေမယ့် စူးချန်ခုန်းက အေးစက်စက်နှင့် ပြောလိုက်သည်။ “မထွက်သွားခင် ခင်ဗျားကို သတ်ဖို့ နောက်မကျသေးဘူး။”

အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းကတော့ ထွက်သွားဖို့ အခွင့်အရေးယူဖို့ပင်။ ဒါပေမယ့် စူးချန်ခုန်းက ချိုင်ကျန့်အပေါ် ပြင်းထန်တဲ့ သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ကိန်းအောင်းနေခဲ့သည်။ ချိုင်ကျန့် သူ့ရဲ့ အထောက်အထားကို ဖော်ထုတ်လိုက်တာက သူ့အတွက် ဆိုးရွားလွန်းပြီး ဒီလိုအခြေအနေမျိုး သူ့ကြောင့် ဖြစ်လာခဲ့တာပင်။

ချိုင်ကျန့်က လက်နက်တွေ ထုလုပ်ဖို့ သူပုန်တွေဆီ သူ့ကို 'ရောင်း' ခဲ့ပြီး ဝေ့ချောင်ကို မျက်နှာသာပေးချင်ခဲ့သည်။ အဲဒါက သူ့ကို မီးတွင်းထဲ တွန်းပို့လိုက်သလိုပင်။

စူးချန်ခုန်းသာ မိစ္ဆာငိုကြွေးဓားကို မထုလုပ်နိုင်ခဲ့ရင် သူ့ရဲ့ကံကြမ္မာ အဆုံးသတ်သွားနိုင်ပြီး ဝေ့ချောင်နဲ့ တခြားသူတွေရဲ့ ဒေါသတကြီး ခုတ်ပိုင်းခံရမယ်ဆိုတာ တွေးကြည့်နိုင်ပါသည်။ ဝေ့ချောင်နဲ့ တခြားသူတွေ သူ့ကို မနှိပ်စက်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းရင်းက မိစ္ဆာတပ်သားတွေ ဖန်တီးနိုင်တဲ့ သူ့ရဲ့ပန်းပဲစွမ်းရည်ကို တန်ဖိုးထားလို့ပင်။

အခုအချိန်မှာ ချိုင်ကျန့်ကို ထွက်ပြေးခွင့်ပေးလိုက်ရင် သူ ပုန်းနေမှာ သေချာပါသည်။ နောက်ကျရင် သူ့ကို သတ်ဖို့ ခက်ခဲသွားလိမ့်မည်။

ချိုင်ကျန့်ကို မသတ်လိုက်ရရင် စူးချန်ခုန်းက အမြဲတမ်း မကျေမနပ် ဖြစ်နေလိမ့်မည်။ ဒါဟာ သူ့ရဲ့ ဓားစွမ်းအင်ကို စမ်းသပ်ဖို့ အခွင့်အရေးကောင်းဖြစ်သည်။

"မင်း သေချင်နေရင်လည်း ငါ မင်းဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးရတာပေါ့။"

ချိုင်ကျန့်ရဲ့ မျက်နှာမှာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ပေါ်လာပြီး ဝိညာဉ်လိုက်မြားဟာ ဟုန်ကျန်းရှန့်ကို အချိန်ကြာကြာ မဆွဲထားနိုင်ဘဲ အချိန်မရွေး ပြန်လာနိုင်တယ် ဆိုတာကို သူသိသည်။ သူ မြန်မြန်ထွက်သွားရမည်။ ဒီကောင်လေး သူ့ကို တားရဲရင် သတ်ပစ်ရမှာပင်။

ချိုင်ကျန့်က တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ချီနဲ့သွေးတွေကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။ စူးချန်ခုန်းကို အမြန်အဆုံးသတ်ပြီး ထွက်သွားဖို့ ရည်ရွယ်ထားသည်။

"ဝေါင်း"

ကောင်းကင်တုန်ခါနေတဲ့ နဂါးဟိန်းသံကြားမှာ ချိုင်ကျန့်ရဲ့ ချီနဲ့သွေးတွေ ပေါက်ကွဲသွားပြီး အံ့မခန်းမြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။ သွေးရောင်နဂါးကြီးတစ်ကောင်ဟာ ခေါင်းပေါ်မှာ ပေါ်လာပြီး စက်ဝိုင်းပုံသဏ္ဍာန် ခွေနေကာ မီးပြင်းဖိုတစ်ခုရဲ့ပုံရိပ်ကနေ ပြင်းထန်တဲ့ အပူကို ဖြာထွက်နေ၏။

တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်ရဲ့ သစ်တောစခန်းရဲ့ ဒုစစ်သူကြီးအနေနဲ့ ချိုင်ကျန့်ဟာ ထုံးစံအတိုင်း အလွန်အစွမ်းထက်ပါသည်။ သူသည် ချီသွေးမီးဖိုအဆင့်ကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီးဖြစ်ပြီး နှစ်ကြိမ်စလုံး မအောင်မြင်ခဲ့သော်လည်း သူ့ခန္ဓာကိုယ် တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ချီနှင့်သွေးများသည် ကြီးထွားလာပြီး ချီသွေးမီးဖိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။

ခွန်အားအရ သူသည် မျိုးရိုးမြင့်မိသားစု၏မျိုးဆက်ဖြစ်သော မုကျင်ထက်ပင် အဆင့်တစ်ဆင့် သာလွန်သည်။

“မဟာယွဲ့နတ်ဘုရားလက်ဖဝါး။”

ချိုင်ကျန့်သည် မြန်မြန်ဆန်ဆန် ဖြေရှင်းဖို့ ရည်မှန်းထားပြီး တိုက်ပွဲအစကတည်းက သူ၏အစွမ်းအားလုံးကို အသုံးပြုကာ သူ၏ပုံရိပ်သည် တောက်ပလာပြီး စူးချန်ခုန်းနှင့် လျင်မြန်စွာ နီးကပ်လာသည်။ သူ၏ ညာဘက်လက်ဖဝါးသည် တောင်ကဲ့သို့ လေးလံပြီး လေထုကို ပေါက်ကွဲသည်အထိ ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး ပူပြင်းသောလေလှိုင်းသည် သူ့ဆီသို့ တိုးဝင်လာသောကြောင့် အသက်ရှူရန်ပင် ခက်ခဲသွားလေ၏။