← Chapters

ချီသွေးအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်ကိုး။ ကြာနက်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်။ (၄)

Vol. 22 Ch. 330

ချီသွေးအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်ကိုး။ ကြာနက်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်။ (၄)

Vol. 22 Ch. 330

“ညီလေးစူး၊ မင်းရဲ့ကျင့်စဉ်က ပိုပြီးသန့်စင်လာတဲ့ပုံပဲ။”

ဟုန်ကျန်းရှန့်သည် လန်းဆန်းတက်ကြွနေသော စူးချန်ခုန်းကို မြင်သောအခါ ပြုံးရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဆိုးတော့မဆိုးပါဘူးဗျာ။ အထဲဝင်ထိုင်ပါဦး။”

စူးချန်ခုန်းသည် ဟုန်ကျန်းရှန့်အား အိမ်ထဲသို့ဝင်ထိုင်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

အိမ်တော်၏ဧည့်ခန်းအတွင်း၌။

ဟုန်ကျန်းရှန့်က အလာပသလာပပြောရတာကို နှစ်သက်သူမဟုတ်ရာ သူက လိုရင်းကိုသာ တည့်ပြောလိုက်သည်။ “ညီလေးစူး၊ မင်းကွင်းဆင်းဖို့ စိတ်ဝင်စားလားလို့ မေးချင်လို့ရောက်လာတာ။”

“ကွင်းဆင်းဖို့လား။ သူပုန်တွေကိုဖယ်ရှားဖို့ နောက်ထပ်စစ်ဆင်ရေးလား။”

ဒါကိုကြားတော့ စူးချန်ခုန်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

“ဟုတ်တယ်ကွ။ နောက်ထပ်သူပုန်စခန်းတစ်ခုကို ရှာတွေ့ထားတယ်။ ဒီသူပုန်တွေက တော်တော်လေး အန္တရာယ်များတယ်။ လူသတ်ပြီး လုယက်ကြတဲ့ ဓားပြတွေထက်တောင် ပိုရွံစရာကောင်းတယ်။ အဲ့လိုအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကိုတွေ့တာနဲ့ အစ်ကိုတို့က တန်းရှင်းပစ်ရမှာ။”

ဟုန်ကျန်းရှန့် ခေါင်းညိတ်ပြီး စူးချန်ခုန်းကို ဘာမှ မဖုံးကွယ်ထားဘဲ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

တော်လှန်ရေးတပ်မတော်အဖြစ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကြေညာထားသော သူပုန်များသည် ဧကရာဇ်စနစ်ကို ဖြုတ်ချပြီး မင်းဆက်ကို ပြောင်းလဲလိုကြသည်။ ထိုအရာကပင် တကယ်ကို ဆိုးရွားနေပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် သူပုန်အများစုသည် အမှန်တကယ်တွင် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အကျိုးအမြတ်များကို ရှာဖွေနေကြပြီး ချမ်းသာကြွယ်ဝသောဒေသများကို မကြာခဏ တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်ကာ လူဆိုးများနှင့် ဓားပြများကဲ့သို့ ပြုမူကြပြီး သူတို့၏တည်နေရာကို ဖုံးကွယ်ရန်အတွက် ဝေးလံခေါင်သီသော တောင်များနှင့် ရွာများကို သိမ်းပိုက်ကာ ဒေသခံအရပ်သားအားလုံးကို သတ်ဖြတ်ပြီး နောက်တစ်နေရာကို ရွှေ့ပြောင်းကြသည်။

ထို့အပြင် သူပုန်များထဲတွင် ရာထူးမြင့်မားသူများနှင့် ခေါင်းဆောင်များထဲက အများစုမှာ သူတို့ရဲ့ခေါင်းအတွက် ဆုငွေများထုတ်ပြန်ထားသည့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ရာဇဝတ်သားများဖြစ်ကြသည်။

ဤသူပုန်အချို့ကို ဖုံးကွယ်ထားသော ရည်ရွယ်ချက်များရှိသည့် မကောင်းဆိုးဝါးဂိုဏ်းတို့က ထောက်ခံပေးထားကြသည်။

တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ပြင်ပကျူးကျော်မှုများကို တွန်းလှန်ရန်သာမက ဤသူပုန်များကို နှိမ်နင်းရန်နှင့် ဖယ်ရှားရန်ဖြစ်သည်။

ရက်စက်သော ဝံပုလွေမျိုးနွယ်စုနှင့် နယ်နိမိတ်ချင်းထိစပ်နေသော တာ့ဖုန်းပြည်နယ်၏ ဗဟိုဖြစ်သော တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တော်သည် တာ့ဖုန်းပြည်နယ်သံမဏိမြင်းတပ်၏ အဆက်မပြတ် စစ်ဆင်ရေးများမရှိပါက လုံးဝပရမ်းပတာဖြစ်နေမှာပင်။

ဟုန်ကျန်းရှန့်က “ဒီစစ်ဆင်ရေးမှာ ညီလေး ပါဝင်ရင် စစ်ပွဲရဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေကို ဝေမျှခံစားရမှာပါ။” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဓားပြတွေကို နှိမ်နင်းတဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေမှာ ပါဝင်တာက ထိခိုက်ဒဏ်ရာရနိုင်လေသည်။ နှစ်စဉ် စစ်ဆင်ရေးတွေအတွင်း လူတွေ သေဆုံးကြသောကြောင့် တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်က နှစ်စဉ် အဖွဲ့ဝင်သစ်တွေ စုဆောင်းခဲ့သည်။

ကျွမ်းကျင်သူတွေ များလေလေ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရမှု နည်းလေလေပင်။

တိုက်ပွဲမှာ တပ်တစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ရတာက ရာစုမှူးနဲ့ ထောင်စုမှူးတွေရဲ့ တာဝန်ဖြစ်သည်။ ဟုန်ကျန်းရှန့်လို အရည်အချင်းရှိတဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်အတွက် သူ့ရဲ့အခန်းကဏ္ဍက တိုက်ခိုက်မှုကို ဦးဆောင်ပြီး တိုက်ပွဲထဲကို တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်ဖို့ဖြစ်သည်။

ရန်သူတပ်ဖွဲ့တွေကို နှိမ်နင်းဖို့ ရှေ့တန်းတပ်အဖြစ် ချီတက်ကာ သူတို့ရဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် သူတို့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်တပ်ဖွဲ့တွေကို လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ပြီး အတိုက်အခံအားလုံးကို ချေမှုန်းပစ်ဖို့ပင်။

စူးချန်ခုန်းရဲ့ အစွမ်းက အလွန်တရာ ကြောက်စရာကောင်းတာကြောင့် တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တော်အတွင်းမှာ သူနဲ့ ယှဉ်နိုင်တဲ့ လူအနည်းငယ်သာရှိပြီး သူ့ကို လူအများကြီး မသိသေးတဲ့အတွက် သူဟာ အရေးပါတဲ့ အဖိုးတန်လူသားတစ်‌ယောက်ပင်။ ဒီအကြောင်းကြောင့် ဟုန်ကျန်းရှန့်က သူ့ကို ကိုယ်တိုင် အကူအညီကို တောင်းဆိုနေတာဖြစ်သည်။

“ရတာပေါ့။ ကျွန်တော့်လည်း ပါမယ်လေ။”

စူးချန်ခုန်းက ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးနောက် သဘောတူလိုက်သည်။

ပထမဦးစွာ စူးချန်ခုန်းသည် တစ်ဖက်လူထံမှ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိခဲ့သောကြောင့် ငြင်းဆန်ရန် ခက်ခဲပါသည်။ ဒုတိယအချက်အနေဖြင့် စစ်မှန်သောတိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်ခြင်းက သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ တိုးတက်မှုအတွက် အရေးကြီးသောလမ်းကြောင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

“ကောင်းတယ်။ ညီလေးစူးနဲ့အတူတူဆိုရင် ဒီသူပုန်တွေကို အစ်ကိုတို့ သေချာပေါက် ရှင်းပစ်နိုင်မှာ။”

ဟုန်ကျန်းရှန့် ဝမ်းသာသွားလေ၏။

“ဒါပေမယ့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရုပ်ဖျက်ထားတာ အကောင်းဆုံးပဲ ညီလေးစူး။ ပြီးတော့ ညီလေးရဲ့ သရုပ်မှန်ကို လွယ်လွယ်နဲ့ ထုတ်မပြသင့်ဘူး။”

ထို့နောက် ဟုန်ကျန်းရှန့်က စူးချန်ခုန်းအား သတိပေးစကား ဆိုလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်း သူ၏သရုပ်မှန်ကို ဖုံးကွယ်ထားတာက အကျိုးများပါသည်။ မုမိသားစု၏ ခြိမ်းခြောက်မှုအပြင် စူးချန်ခုန်းက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့် ရန်သူများက သူ့ကို ခြေရာခံဖို့ ခက်ခဲစေသည်။

သူပုန်တွေကို နှိမ်နင်းတိုင်း သူတို့ စေလွှတ်နိုင်တဲ့လူနဲ့ ကျွမ်းကျင်သူအရေအတွက်ကို ကန့်သတ်ထားပြီး သူပုန်တွေကို သတိပေးနိုင်တဲ့ ပေါက်ကြားမှုတွေကို ကာကွယ်ဖို့ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားနိုင်လေသည်။

ဟုန်ကျန်းရှန့်နဲ့ ကျင်းပုဟန်လို ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်ခေါင်းဆောင်တို့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို လူအများက အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေကြပြီး အရင်က ချိုင်ကျန့်ဟာ သူပုန်တွေထဲက လျှို့ဝှက်သူလျှိုတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ ချိုင်ကျန့်လို သူလျှိုတွေ ဘယ်လောက်များများရှိလဲဆိုတာ မသေချာပါ။

ဟုန်ကျန်းရှန့်နဲ့ ဖေယန်တို့ပဲ စူးချန်ခုန်းရဲ့ တည်ရှိမှုကို သိကြသည်။ ရန်သူတွေ မသိနိုင်တဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အပြင်လူတစ်ယောက်အနေနဲ့ သူ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ဖုံးကွယ်ထားတာ အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။

"နားလည်ပါပြီ"

စူးချန်ခုန်းက သဘောတူတဲ့အနေနဲ့ ခေါင်းညိတ်ပြပြီး သူ့ရဲ့ သတိထားတတ်တဲ့ စရိုက်ကြောင့် သူ့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းရည်တွေကို တခြားသူတွေကို အလွယ်တကူ မဖော်ပြတတ်ပါ။

အချိန်တွေက အလျင်အမြန် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ သုံးရက်တာ ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တော် အပြင်ဘက်က လွင်ပြင်တစ်ခုမှာ လူခြောက်ယောက် ခုနစ်ယောက်လောက် စုဝေးနေကြသည်။

သူတို့ကို ဦးဆောင်နေတာက ဟုန်ကျန်းရှန့်ကလွဲ၍ အခြားသူမဟုတ်ပေ။

စူးချန်ခုန်းလည်း သူတို့ထဲတွင် ပါဝင်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် သူသည် ခေါင်းစမှခြေဖျားအထိ ငွေရောင်ချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခါးတွင် ဓားတစ်ချောင်းနှင့် ကျောတွင် လေးနှင့်မြားတို့ကို လွယ်ထားလေ၏။ သူသည် မျက်လုံးနှင့် နှာခေါင်းကိုသာ ပေါ်လွင်စေသော ဦးထုပ်ကို ဆောင်းထားသဖြင့် အပြင်လူများက သူ့မျက်နှာကို ခွဲခြားသိမြင်ရန် ခက်ခဲလေသည်။

"ဒီညီအစ်ကိုက..." စူးချန်ခုန်းဘေးမှ တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်၏ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တစ်ဦးက စူးချန်ခုန်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း လုံးဝမသိသောကြောင့် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မေးလိုက်သည်။

သူပုန်စခန်းကို နှိမ်နင်းပြီး ရှေ့တန်းတပ်ဖွဲ့အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ဖို့ ဤတာဝန်ကို ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်ခုနစ်ဦးထံ အပ်နှင်းထားသည်။ သူတို့၏တာဝန်မှာ သူပုန်စခန်းကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ပြီး ရန်သူ့ဘက်က ကျွမ်းကျင်သူများကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ကာ ဆူပူမှုများ ဖြစ်ပေါ်စေပြီး သူတို့ကို စိတ်ဓာတ်ကျစေကာ နောက်ကနေ သံမဏိမြင်းတပ်ကြီးတစ်တပ်က လျင်မြန်စွာ လိုက်လံဖျက်ဆီးရန်ဖြစ်သည်။

ထိုကဲ့သို့သော ရှေ့တန်းစစ်ဆင်ရေးတွင် ပါဝင်သူများသည် မုချမသွေ ထိပ်တန်းစစ်သည်များဖြစ်သော်လည်း ယခုလက်ရှိ မည်သူကမျှ စူးချန်ခုန်းကို မသိရှိကြပေ။

ထို့နောက် ဟုန်ကျန်းရှန့်က "သူ့နာမည်က ချင်ဝူဖန်းလေ။ ဆည်းဆာလွင်ပြင်ဒေသကနေ ပြောင်းရွှေ့လာတဲ့ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တစ်ယောက်ပါ" ဟု ပြောပြလိုက်သည်။

“ဆည်းဆာလွင်ပြင်ဒေသကလား။”

ထိုစကားကိုကြားတော့ အားလုံး တောင့်တင်းသွားကြသည်။

ဆည်းဆာလွင်ပြင်ဒေသ၏ အဆုံးအပိုင်းမှာ ရက်စက်တဲ့ ဝံပုလွေမျိုးနွယ်စုရဲ့ နယ်မြေရှိပြီး ထိုဒေသကို တာ့ဖုန်းပြည်နယ်အတွက် ရှေ့တန်းခံတပ်အဖြစ် ပြုလုပ်ထားသည်။ ဆည်းဆာလွင်ပြင်မှာ ခံတပ်တစ်ခု တည်ဆောက်ထားပြီး တာ့ဖုန်းပြည်နယ် သံမဏိမြင်းတပ်သား နှစ်သိန်းကို တပ်စွဲထားကာ ခေါင်းဆောင်နှစ်ယောက်ကို တစ်နှစ်ပတ်လုံး တာဝန်ချထားသည်။

ရက်စက်တဲ့ ဝံပုလွေမျိုးနွယ်စုဟာ ဆယ်နှစ်ကြာအောင် ကျူးကျော်မှုကြီးကြီးမားမား မပြုလုပ်ခဲ့ပေမယ့် ဆည်းဆာလွင်ပြင်ဒေသကို တစ်ခါတစ်ရံ နှောင့်ယှက်ခဲ့ပြီး အသေးစား သွေးထွက်သံယို ပဋိပက္ခတွေ မကြာခဏ ဖြစ်ပွားစေခဲ့သည်။ ဆည်းဆာလွင်ပြင်ဒေသကနေ ရွှေ့ပြောင်းလာတဲ့ ဒီ ‘ချင်ဝူဖန်း’ က တော်တော်လေးထူးခြားလို့ဖြစ်ရမည်။

တခြားသူတွေကို မျက်နှာမူပြီး စူးချန်ခုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြကာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်တဲ့ အမူအရာကို ထိန်းသိမ်းထားသည်။

“သွားကြစို့၊ ဒီနေ့ ငါတို့ အစွမ်းကုန် တိုက်ကြမယ်။”

နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်ကာ ဟုန်ကျန်းရှန့်က တိုက်ခိုက်ရေးစိတ်ဓာတ် အပြည့်နဲ့ ပြောလိုက်သည်။ ထိုခုနစ်ယောက်အဖွဲ့ဟာ မြင်းစီးစရာမလိုဘဲ သူတို့ရဲ့ မြန်နှုန်းနဲ့ အဝေးကို အလျင်အမြန် ရွေ့လျားသွားကြလေတော့သည်…

All Chapters