မုရုန်ထျန်း

~တိုက်ပွဲကြီးကား ပြီးဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။

အင်ပါယာ တပ်မတော်ကြီးသည် ဧကရာဇ် မြို့တော်သို့ ပြန်လည် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ကြပြီး၊ အင်အားစု အသီးသီးမှ ပညာရှင်များကလည်း မိမိတို့၏ ဌာနချုပ်များဆီသို့ အသီးသီး ပြန်သွားခဲ့ကြလေသည်။

ဤတိုက်ပွဲကြီးအပြီးတွင် ရွှေယွဲ့အင်ပါယာမှာ အကြီးအကျယ် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရ၏။ ထိုက်ရွှီဂိုဏ်းနှင့် ဖုန်းလေဂိုဏ်းတို့မှာလည်း အစအနမကျန်အောင် ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။ ယခုအချိန်မှစ၍ ယန်ဟော်အင်ပါယာသည် ဧကရာဇ် အင်ပါယာကြီး လေးခုအကြားတွင် အင်အား အကြီးမားဆုံး၊ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း အရှိဆုံး အင်ပါယာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပေတော့သည်။

ရွှေယွဲ့အင်ပါယာ ရှုံးနိမ့်သွားသည်နှင့်အမျှ ယန်ဟော်အင်ပါယာသည် နိုင်ငံကြီး လေးနိုင်ငံ၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ်သို့ တဟုန်ထိုးတက်လာခဲ့သည်မှာ သံသယရှိဖွယ်ရာ မရှိတော့ချေ။

ထိုသတင်းများ ပျံ့နှံ့သွားသောအခါ အင်ပါယာကြီး လေးခုလုံးမှာ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြား သွားခဲ့ကြရသည်။

ရွှေယွဲ့အင်ပါယာကြီး ပြိုလဲသွားခြင်း။ အင်အားအကြီးမားဆုံးဟု သတ်မှတ်ထားသော အရိပ်တပ်မတော်ကြီး အစအနမကျန်အောင် ချေမှုန်းခံလိုက်ရခြင်း။ ရွှေယွဲ့ ဧကရာဇ် လေကျန့်ဖုန်းအား ထိုက်ရွှီဂိုဏ်းချုပ် ကိုယ်တိုင် သတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်း။ ဤကဲ့သို့သော သတင်းကြီးများက အင်ပါယာကြီး လေးခု အနှံ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့လေသည်။

ထိုက်ရွှီဂိုဏ်းချုပ် မုရုန်ထျန်းလီသည် အခြားနိုင်ငံများကို ကျူးကျော် သိမ်းပိုက်ကာ နတ်ဘုရားတောင်ကြားကိုပါ တစ်ဦးတည်း ပိုင်ဆိုင်ရန် ကြံစည်ခဲ့သည်ဟူသော သတင်းကလည်း ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ပေါက်ကြားခဲ့ပြီး၊ မရေမတွက်နိုင်သော လူအများကို ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

ထို့ထက်ပို၍ ဖုန်းဝူချန်သည် ထျန်းယွမ်ဘုံ ပထမအလွှာသို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး၊ မုရုန်ထျန်းလီအား လွှမ်းမိုးနိုင်သော စွမ်းအားဖြင့် အနိုင်ယူ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်ဟူသော သတင်းကို ကြားသိလိုက်ရသောအခါတွင်မူ လူတိုင်းမှာ ဆွံ့အ သွားခဲ့ကြရလေသည်။

ထိုတိုက်ပွဲကြီးနှင့် ပတ်သက်၍ ဖုန်းဝူချန်အကြောင်း သတင်းမျိုးစုံတို့သည် အင်ပါယာကြီး လေးခုအကြား ကျော်ကြားသွားခဲ့တော့၏။

ထိုထိတ်လန့်ဖွယ် သတင်း တစ်ခုချင်းစီတိုင်းက အင်ပါယာကြီး လေးခုမှ မရေမတွက်နိုင်သော စစ်သည်တော်များကို ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

ဤမယုံနိုင်စရာ သတင်းစကားများကြောင့် ထျန်းဝူနှင့် လော့ယွင် အင်ပါယာမှ ဧကရာဇ်များမှာ အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားခဲ့ရသည်။ သူတို့ခမျာ ထိုင်ခုံများပေါ်မှပင် ပြုတ်ကျမတတ် ဖြစ်သွားပြီး၊ တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးသီးချွေးပေါက်များ တဒီးဒီး ကျလာခဲ့ကြ၏။

ရွှေယွဲ့အင်ပါယာကြီး ရှုံးနိမ့်သွားသည်ဟူသော အချက်ကိုပင် ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲနေပါမှ၊ ထိုက်ရွှီဂိုဏ်း တစ်ဂိုဏ်းလုံးအား ဖုန်းဝူချန် တစ်ယောက်တည်းက ချေမှုန်းပစ်ခဲ့သည်ဟူသော သတင်းကို မည်သို့မျှ မယုံကြည်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေကြသည်။

မုရုန်ထျန်းလီ။ ထျန်းယွမ်ဘုံ တတိယအလွှာသို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး၊ သူ၏ အစွမ်းမှာ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည် မဟုတ်ပါလား။ သို့သော် ထိုသူကပင် ဖုန်းဝူချန်၏ လက်ထဲတွင် အသတ်ခံခဲ့ရသည်တဲ့။

"တော်သေးရဲ့ တော်သေးရဲ့"

သူတို့အားလုံး မိမိတို့၏ ရင်ဘတ်ကို အသာဖိရင်း စိတ်သက်သာရာရစွာဖြင့် တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်မိကြသည်။

"တော်သေးလို့ ရွှေယွဲ့အင်ပါယာဘက်က ပါပြီး မကူညီလိုက်မိလို့"

"မဟုတ်လို့ကတော့ ငါတို့လည်း အခုချိန်ဆို အသက်ပါ ပါသွားလောက်ပြီ"

ဤအရာအားလုံးသည် အဖြစ်မှန်များသာ ဖြစ်သဖြင့် သူတို့ မယုံကြည်ဘဲ နေခွင့်ပင် မရကြတော့ပေ။

ဤတိုက်ပွဲတွင် ဖုန်းဝူချန်သည် တစ်ဦးတည်းသော သူရဲကောင်း ဖြစ်ခဲ့လေသည်။

ယန်ဟော်အင်ပါယာ၏ အောင်မြင်မှုသည် ဖုန်းဝူချန်အပေါ်တွင် အများကြီး မူတည်နေခဲ့၏။ သူကိုယ်တိုင် လေ့ကျင့်ပေးခဲ့သော ကောင်းကင်အရိပ် မြင်းသည်တော်တပ်ဖွဲ့နှင့် အလံနက်တပ်မတော်၊ ထို အင်အားအကြီးဆုံး တပ်ဖွဲ့နှစ်ခုက ရွှေယွဲ့အင်ပါယာ၏ အရိပ်တပ်မတော်ကြီးကို အပြတ်အသတ် ချေမှုန်းပစ်ခဲ့ပြီး၊ ရန်သူ့တပ်မတော်သားများကို ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

ဤတိုက်ပွဲတွင် ဖုန်းဝူချန်သည် သူ၏ ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်ကို အသုံးပြု၍ လေကျန့်ဖုန်းအား ဖိနှိပ် ချုပ်ချယ်ကာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိစေခဲ့သည်။

ဤတိုက်ပွဲတွင် ဖုန်းဝူချန်သည် ကံဆိုးမှုများအကြားမှ ကံကောင်းခြင်းကို ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ပြီး၊ ထျန်းယွမ်ဘုံသို့ တက်လှမ်းကာ ထိုက်ရွှီဂိုဏ်းချုပ် မုရုန်ထျန်းလီကို အနိုင်ယူ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့လေသည်။

ဤတိုက်ပွဲအပြီးတွင် ဖုန်းဝူချန်သည် အင်ပါယာကြီး လေးခုအကြား၌ အင်အားအကြီးမားဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ အင်ပါယာကြီး လေးခုမှ အသက်အငယ်ဆုံး ထျန်းယွမ်ဘုံ ပညာရှင်အဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်း ခံခဲ့ရလေတော့သည်။

---

ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကြီး ပြီးဆုံးခဲ့သည်မှာ သုံးရက်တိတိ ကြာမြင့်ခဲ့လေပြီ။

ထိုသုံးရက်အတွင်း ဖုန်းဝူချန်သည် သူ၏ ဒဏ်ရာများ အပြည့်အဝ ပျောက်ကင်းသွားရုံသာမက၊ ထျန်းယွမ်ဘုံ ပထမအလွှာရှိ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကိုပါ တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းသိမ်းနိုင်ခဲ့လေသည်။

လင်ရှောင်ရှောင်မှာမူ လက်ရှိတွင် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံလျက် ရှိသည်။ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခုအပြီးတွင် သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဟန့်အတားမှာ လျော့ရဲလာခဲ့ပြီး၊ ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ထျန်းယွမ်ဘုံသို့ တက်လှမ်းရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်၏။

လင်ရှောင်ရှောင်အား ထျန်းယွမ်ဘုံသို့ အမြန်ဆုံး ဝင်ရောက်နိုင်စေရန်အလို့ငှာ ဖုန်းဝူချန်သည် သူမအား ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်၏ သတ္တမအလွှာတွင် အထူးတလည် ကျင့်ကြံခွင့် ပြုထားခဲ့သည်။

တိုက်ပွဲများ ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် ဖုန်းမိသားစုအတွက် အရေးအကြီးဆုံး ကိစ္စမှာ ဖုန်းကျိန့်ရှုံး၏ သဲလွန်စကို ရှာဖွေရန်ပင် ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်အရိပ် မြင်းသည်တော်တပ်ဖွဲ့နှင့် အလံနက်တပ်မတော်မှ စစ်သည်များမှာ တစ်ဖန် ပြန်လည် တာဝန် ထမ်းဆောင်နေကြရသည်။ အဓိက အင်ပါယာကြီးများ ရှေ့မှ ဦးဆောင်၍ ရှာဖွေကြပြီး၊ အခြား အင်ပါယာကြီး သုံးခုမှလည်း ပညာရှင်များ စေလွှတ်ကာ ကူညီ ရှာဖွေပေးကြလေသည်။

ဖုန်းမိသားစု ခန်းမဆောင်ကြီး အတွင်း၌

"မေမေ ဒီတစ်ခေါက်တော့ အင်ပါယာကြီး လေးခုလုံးက ဝိုင်းဝန်း ကူညီပေးကြတာဆိုတော့၊ ဖေဖေ့သတင်းကို မကြာခင် ကြားရမှာပါ မေမေရယ်"

ဖုန်းယွမ်က နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

"အဲ့လိုဖြစ်တာ အကောင်းဆုံးပေါ့ကွယ်"

ရှောင်ချင်းချင်းသည် စိတ်သက်သာရာ ရစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး၊ ဖုန်းကျိန့်ရှုံးအား မကြာမီ ပြန်လည် တွေ့ရှိရလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်လေးတစ်စ သန်းနေခဲ့သည်။

ဖုန်းဝူချန်၏ မျက်နှာထားမှာမူ လေးနက်နေဆဲ။ သူလည်း ဖုန်းကျိန့်ရှုံး၏ သဲလွန်စကို အမြန်ဆုံး သိချင်နေမိသည်။ သို့သော် အကယ်၍ ရှာမတွေ့ခဲ့လျှင်ရော။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ဖုန်းကျိန့်ရှုံးသည် အင်ပါယာကြီး လေးခုအနက် မည်သည့်နေရာတွင်မှ မရှိဟု ဆိုလိုနေပါသလား။

ထိုအချက်ကပင် ဖုန်းဝူချန်၏ အကြီးမားဆုံး စိုးရိမ်ပူပန်မှု ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ဖုန်းမိသားစု၏ တစ်ဦးတည်းသော ရန်သူမှာ ဟွမ်ဖူမိသားစုသာ ဖြစ်သည်။ ဟွမ်ဖူထျန်းပါးနှင့် သူ၏ လူများသည် အင်ပါယာမှ တိုက်ကြီးဆီသို့ ထွက်ပြေး တိမ်းရှောင်သွားကြသည်မှာ ကြာလှပြီ။ အကယ်၍ သူတို့သာ ဖုန်းကျိန့်ရှုံးအား ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ပါက၊ ဖခင်ဖြစ်သူသည်လည်း တိုက်ကြီးပေါ်တွင် ရှိနေမည်မှာ သေချာသလောက်ပင်။

"မိသားစုခေါင်းဆောင်ကို ငါတို့ ရှာလို့ မတွေ့သေးဘူးဆိုရင် အဲ့ဒါ ဟွမ်ဖူမိသားစု လက်ချက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်"

ဖုန်းချန်ယန်က လေးနက်သော အသံဖြင့် ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။ ဖုန်းမိသားစုမှ အဆင့်မြင့် ပုဂ္ဂိုလ်များအားလုံးသည် ဟွမ်ဖူမိသားစုကိုသာ သံသယ ဝင်နေကြသည်။

"ဟွမ်ဖူမိသားစု"

ဖုန်းဝူချန်၏ မျက်မှောင်များ ကြုတ်သွားပြီး သူ၏ နက်မှောင်သော မျက်ဝန်းများထဲတွင် ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားလေသည်။

---

ရွှေယွဲ့အင်ပါယာ၊ ထိုက်ရွှီဂိုဏ်း။

ထိုက်ရွှီဂိုဏ်း ပျက်စီးသွားသည်မှာ အမှန်ပင်။ သို့သော် ခမ်းနားထည်ဝါလှသော နန်းတော်ကြီးများမှာမူ မားမားမတ်မတ် တည်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာတွင် အသက်ငယ်ရွယ်သော တပည့်များနှင့် အခြားကိစ္စများကို စီမံခန့်ခွဲသူ အကြီးအကဲတစ်ဦးသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး၊ ကျန်လူများအားလုံးမှာ သေဆုံးသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအသက်ငယ်ရွယ်သော တပည့်လေးများမှာ အရေအတွက်အားဖြင့် ဆယ်ဂဏန်းမျှသာ ရှိပြီး၊ အများစုမှာ အသက် ဆယ့်နှစ်နှစ်၊ ဆယ့်သုံးနှစ် အရွယ်များသာ ဖြစ်ကြသည်။ အခြား တပည့်များစွာမှာမူ၊ ဤနေရာတွင် ဆက်နေပါက အသက်အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူတို့၏ မိသားစုများက လာရောက် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ကြလေပြီ။

တစ်ချိန်က အလွန် ခမ်းနားထည်ဝါခဲ့သော ထိုက်ရွှီဂိုဏ်းကြီးမှာ ယခုအခါတွင်မူ ယခင်ကကဲ့သို့ ခမ်းနားမှုများ ပျောက်ကွယ်ကာ တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်လျက် သက်မဲ့အရာတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေတော့သည်။

မုရုန်ထျန်းလီသည် ဧကရာဇ် လေကျန့်ဖုန်းကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ထိုက်ရွှီဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးအား ရှင်းလင်း သုတ်သင်ပစ်သင့်၏။ သို့သော်

လေကျွယ်သည် ထူးခြားစွာပင် သနားညှာတာမှု ပြသခဲ့ပြီး၊ ထိုက်ရွှီဂိုဏ်းမှ အသက်ငယ်ရွယ်သော တပည့်လေးများကို အသက်ချမ်းသာပေးခဲ့လေသည်။

ဤအချက်ကပင် လေကျွယ်၏ အုပ်ချုပ်ပုံ သည် လေကျန့်ဖုန်းနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားကြောင်း ပြသနေ၏။ အကယ်၍ ဤသည်မှာ လေကျန့်ဖုန်းသာ ဖြစ်ခဲ့ပါက၊ နောင်တစ်ချိန်တွင် အနာဂတ် ပြဿနာများ မဖြစ်ပွားစေရန်အလို့ငှာ ထို ကလေးငယ်များကိုပါ ရှင်းလင်း သုတ်သင်ပစ်ရန် အလားအလာ များလှသည်။

"ဝှစ်"

အထက်မှ လေဟာနယ်ထက်တွင် လူငယ်တစ်ဦး၏ ပုံရိပ်သည် လေထုထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ တည်ရှိမှုကပင် အလွန် အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။

မည်သည့်အကူအညီမျှ မပါဘဲ ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံသန်းနိုင်ခြင်းက ထိုလူသည် ထျန်းယွမ်ဘုံ အဆင့် စစ်သည်တော်တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

ထိုလူငယ်ထံမှ ထုတ်လွှတ်နေသော အစွမ်းထက်သည့် အရှိန်အဝါအပြင်၊ မည်သည် ဟူ၍ တိတိကျကျ သတ်မှတ် မရနိုင်သော အလွန် ထူးဆန်းသည့် အရှိန်အဝါတစ်မျိုးကိုလည်း ခံစားနေရပြီး၊ ၎င်းက လူကို အနည်းငယ် မသက်မသာ ဖြစ်စေသည်။

"ခြောက်နှစ်"

ထိုလူငယ်က တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူသည် အောက်ဘက်ရှိ နန်းတော်ကြီးများကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း မျက်ဝန်းများထဲတွင်မူ မသိမသာ မုန်းတီးမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

ထိုလူငယ်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ အောက်သို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

ဂိုဏ်းအတွင်းမှ အသက်ငယ်ရွယ်သော တပည့်လေးများမှာ စူးစမ်းလိုစိတ်များဖြင့် သူ့ပတ်လည်တွင် စုရုံး ရောက်ရှိလာကြပြီး၊ ထိုလူငယ်အား စိတ်ဝင်တစားဖြင့် ဝိုင်းဝန်း ကြည့်ရှုနေကြသည်။

"အစ်ကိုကြီး ၊ခင်ဗျားကလည်း ထိုက်ရွှီဂိုဏ်းက တပည့်တစ်ယောက်လားဟင်"

"ကျွန်တော်တို့ အစ်ကိုကြီးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသလိုပဲ"

"ဆရာတို့၊ တခြားသူတွေ ဘယ်တော့ ပြန်လာမလဲ မသိဘူးနော်။ ကျွန်တော်တော့ ကျင့်ကြံတာ ပြန်လုပ်မှ ဖြစ်မယ်။ မဟုတ်ရင် ဆရာက ကျွန်တော့်ကို အပြစ်ပေးလိမ့်မယ်"

အသက် ဆယ့်နှစ်နှစ်၊ ဆယ့်သုံးနှစ် အရွယ် တပည့်လေးများ ဖြစ်ကြသဖြင့် သူတို့၏ နှလုံးသားများမှာ ဖြူစင် သန့်ရှင်းလှပြီး၊ ထိုက်ရွှီဂိုဏ်းကြီး ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်းကို လုံးဝ သိရှိကြခြင်း မရှိသေးပေ။

"မင်းတို့ဆရာတွေ မကြာခင် ပြန်လာကြမှာပါ။ ကျင့်ကြံတာကိုပဲ အမြန် ပြန်သွားလုပ်ကြတော့"

ထိုလူငယ်က သွားဖြဲကာ ပြုံးလိုက်ရင်း ဆိုလေသည်။

ထိုလူငယ်၏ စကားကြောင့် တပည့်လေးများသည် သူတို့၏ ဆရာများကို အမှန်တကယ် ကြောက်ရွံ့ကြပုံရပြီး၊ အားလုံး အပြေးအလွှားပင် ပြန်ပြေးသွားကြတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ခန်းမဆောင်ကြီး၏ ဝင်ပေါက်မှ အကြီးအကဲတစ်ဦး ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် ထိုလူငယ်ကို မြင်လိုက်သောအခါ၊ ပထမတွင် ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွားပြီးနောက်၊ တုန်လှုပ်မှုနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ရောနှောနေသော အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်လေး”

ထိုလူငယ်က အနည်းငယ် ပြုံးကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"တာဝန်ခံ အကြီးအကဲ"

"ဂိုဏ်းချုပ်လေး။ တကယ် တကယ်ပဲ ဂိုဏ်းချုပ်လေး ပြန်လာတာပဲ"

တာဝန်ခံ အကြီးအကဲသည် သူ့ထံသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာပြီး၊ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်လျက် မျက်ရည်များပင် ဝဲလာခဲ့သည်။

သူ၏ ရှေ့မှောက်မှ လူငယ်သည် အမှန်တကယ်ပင် ထိုက်ရွှီဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်လေး ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ထိုက်ရွှီဂိုဏ်းမှ အသက်ငယ်ရွယ်သော တပည့်လေးများက ဂိုဏ်းချုပ်လေးအား မမှတ်မိခြင်းက၊ ထိုလူငယ်သည် ထိုက်ရွှီဂိုဏ်းသို့ ပြန်မလာခဲ့သည်မှာ အလွန် ကြာမြင့်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

"ကျွန်တော် ပြန်လာပါပြီ"

ထိုလူငယ်က ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြုံးကာ ဆိုလိုက်သည်။

ထိုလူငယ်မှာ အခြားသူ မဟုတ်ပေ။ သူကား ထိုက်ရွှီဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်လေး မုရုန်ထျန်း ပင်တည်း။

မုရုန်ထျန်းသည် အဖြူရောင် ပိုးသား ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ ချောမော လှပသော မျက်နှာသွင်ပြင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကာ၊ လူကြီးလူကောင်း တစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ သို့သော် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါများကမူ အလွန် ထူးဆန်းနေခဲ့သည်။

မုရုန်ထျန်းသည် တိုက်ကြီးဆီသို့ စွန့်စား ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး၊ ထိုက်ရွှီဂိုဏ်းသို့ တစ်ခါမှ ပြန်မလာခဲ့သည်မှာ ခြောက်နှစ် တိတိပင် ရှိခဲ့လေပြီ။

မုရုန်ထျန်း ဟူသော အမည်နာမကို ရွှေယွဲ့အင်ပါယာတွင် မသိသူ မရှိသလောက်ပင်။ သူ၏ အလွန် မြင့်မားလှသော ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီသည် တစ်ချိန်က အင်ပါယာ၏ မင်းသား လေကျွယ်ကိုပင် ကျော်လွန်လွှမ်းမိုးနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုနှစ်များအတွင်း မုရုန်ထျန်းသည် ရွှေယွဲ့အင်ပါယာ၏ ပထမဦးဆုံးသော ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။

နှမြောစရာ ကောင်းစွာပင်လွန်ခဲ့သော ခြောက်နှစ်ခန့်က သူသည် ထိုက်ရွှီဂိုဏ်းနှင့် အင်ပါယာမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး၊ တစ်ခါမျှ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခြင်း မရှိခဲ့တော့ပေ။

အကယ်၍သာ သူသည် အင်ပါယာတွင် ဆက်လက် ရှိနေသေးမည် ဆိုပါက၊ ရွှေယွဲ့အင်ပါယာ၏ နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင်ဟူသော ဘွဲ့ထူးဂုဏ်ပုဒ်သည် လေကျွယ်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားမည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာလှသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်လေး နောက်ဆုံးတော့ ပြန်လာပြီလား။ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးနဲ့ အစောင့်အရှောက်တွေ သူတို့အားလုံး အားလုံး သေကုန်ကြပြီ"

တာဝန်ခံ အကြီးအကဲက သူ၏ နှလုံးသားထဲမှ ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ဒေါသများကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ နာကျင်စွာ ငိုကြွေးရင်း ဖွင့်ဟလိုက်သည်။

မုရုန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး

"ကျွန်တော် သိပါတယ်။ အပြန်လမ်းမှာ အားလုံး ကြားခဲ့ပြီးပါပြီ"

"ဂိုဏ်းချုပ်လေး။ ဂိုဏ်းချုပ်လေး သူတို့အတွက် လက်စား ပြန်ချေပေးရမယ်နော်။ ဖုန်းဝူချန်။ အဲ့ဒီကောင် အဲ့ဒီကောင်က သူတို့အားလုံးကို သတ်သွားခဲ့တာ"

တာဝန်ခံ အကြီးအကဲက ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးရင်း ဆိုလိုက်သည်။

"သူသေတာနဲ့ ကျွန်တော် ဘာဆိုင်လို့လဲ"

မုရုန်ထျန်း၏ အသံက အေးစက်သွားသည်။

"သူက ကျွန်တော့်အမေကို သတ်ခဲ့တဲ့သူ။ ကျွန်တော် သူ့ကို သားအဖအဖြစ်ကနေ အဆက်ဖြတ်ထားခဲ့တာ ကြာပြီ။ ထိုက်ရွှီဂိုဏ်းရဲ့ ကိစ္စတွေက ကျွန်တော်နဲ့ ဘာမှ မပတ်သက်တော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့"

မုရုန်ထျန်း၏ မျက်ဝန်းများက စိတ်ဝင်စားမှု အရိပ်အယောင်များဖြင့် လင်းလက်သွားသည်။

"ယန်ဟော်အင်ပါယာမှာ ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာတာကိုတော့ ကျွန်တော် တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားမိတယ်။ သူ့အရည်အချင်းကို ကိုယ်တိုင် တွေ့မြင်ချင်သေးတယ်။ အခွင့်သာခဲ့ရင်တော့ ကျွန်တော် သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက်မယ်။ ထိုက်ရွှီဂိုဏ်းက သေသွားတဲ့သူတွေအတွက် လက်စားချေပေးတယ်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ။ ဒါပေမဲ့ မုရုန်ထျန်းလီ အတွက်တော့ တစ်စက်ကလေးမှ မဟုတ်ဘူး"

သူ၏ စကားလုံးများမှာ ရေခဲတမျှ အေးစက် တည်ငြိမ်လှသည်။

"အာ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တာဝန်ခံ အကြီးအကဲမှာ အားကိုးရာမဲ့စွာ သက်ပြင်းတစ်ချက်သာ ချနိုင်တော့သည်။ ထို့နောက် မုရုန်ထျန်းအား ခန်းမဆောင်ကြီးဆီသို့ ဦးဆောင် လမ်းပြရင်း မေးလိုက်၏။

"ဂိုဏ်းချုပ်လေး ဒီနှစ်တွေအတွင်း ဘယ်တွေ ရောက်နေခဲ့တာလဲ"

"တိုက်ကြီးပေါ်က 'ကျိုကျိုး' မှာပေါ့။ ကျွန်တော် အမေ့ဘက်က အဘိုးဆီမှာ ကျင့်ကြံခြင်းပညာတွေ သင်ယူနေခဲ့တာ။ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်လည်း တော်တော်လေး တိုးတက်လာခဲ့တယ်"

မုရုန်ထျန်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

တာဝန်ခံ အကြီးအကဲက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်မိသည်။

‘တိုက်ကြီးပေါ်က ကျိုကျိုးနယ်က နန်းကုန်းမိသားစု။ သူတို့ရဲ့ အင်အားက ကြောက်ခမန်းလိလိပဲ။ ဂိုဏ်းချုပ်လေးရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တွေ ဒီလောက် အမြန် တိုးတက်လာတာလည်း မဆန်းတော့ပါဘူး’

"ခြောက်နှစ်တောင် ကြာသွားပြီ။ ထိုက်ရွှီဂိုဏ်းကတော့ နည်းနည်းလေးတောင် ပြောင်းလဲမသွားဘူးပဲ"

မုရုန်ထျန်းက ပြုံးရင်း ဆိုလိုက်သည်။

သူ၏ စကားကြောင့် တာဝန်ခံ အကြီးအကဲက ရယ်မောလိုက်ပြီး

"ထိုက်ရွှီဂိုဏ်းကတော့ သိပ်မပြောင်းလဲပါဘူး။ တကယ် ပြောင်းလဲသွားတာက ဂိုဏ်းချုပ်လေး ကိုယ်တိုင်ပါ။ ဂိုဏ်းချုပ်လေးရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်နေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး။ ကျွန်တော်တောင် ဂိုဏ်းချုပ်လေးကို မမှတ်မိတော့လောက်ဘူး"

လွန်ခဲ့သော ခြောက်နှစ်က မုရုန်ထျန်းသည် ဆယ့်လေးနှစ်၊ ဆယ့်ငါးနှစ် အရွယ် လူငယ်လေးတစ်ဦးသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ခြောက်နှစ် ကြာမြင့်ပြီးနောက်တွင်မူ သူသည် အရွယ်ရောက်ပြီးသူ တစ်ဦးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး၊ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လာကာ အရာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။

မုရုန်ထျန်းက ခပ်ဟဟ ရယ်လိုက်ပြီး မေးခွန်းတစ်ခုကို ထုတ်မေးလိုက်သည်။

"အစွမ်းထက်တာနဲ့ ပတ်သက်လို့ ပြောရရင် အဲ့ဒီ ဖုန်းဝူချန် ဆိုတဲ့ကောင်က တကယ်ပဲ အဲ့လောက်တောင် အစွမ်းထက်တာလား။ တာဝန်ခံ အကြီးအကဲ ခင်ဗျား သူ့အကြောင်း ဘယ်လောက် သိထားလဲ။ ကျွန်တော့်ကို ပြောပြလို့ ရမလား"

"ဖုန်းဝူချန်ရဲ့ အစွမ်းကတော့ တကယ်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလွန်းပါတယ်"

တာဝန်ခံ အကြီးအကဲ၏ မျက်နှာထားမှာ ချက်ချင်း လေးနက်သွားပြီး၊ သူ သိရှိသမျှ အရာအားလုံးကို မုရုန်ထျန်းအား ပြောပြလိုက်လေသည်။

"ဘာ။ ပဉ္စမအဆင့် လက်နက်ပညာရှင်။ 'အတွေးဖြင့် ပုံဖော်ခြင်း' ကိုတောင် အသုံးပြုနိုင်တယ် ဟုတ်လား။ ပြီးတော့ ဆေးပညာရှင်"

အားလုံးကို ကြားသိပြီးနောက် မုရုန်ထျန်း၏ မျက်နှာတွင် တုန်လှုပ်မှုနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ထင်ဟပ်သွားသည်။

"လူတစ်ယောက်က တကယ်ပဲ အဲ့ဒါတွေအားလုံးကို လုပ်နိုင်လို့လား"

မုရုန်ထျန်း၏ မျက်မှောင်များ ကြုတ်သွားပြီး သံသယများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"သူ အဲ့ဒါတွေ လုပ်ဖို့ အချိန်ကို ဘယ်က ရခဲ့တာလဲ"

သူသည် တာဝန်ခံ အကြီးအကဲက သူ့အား လိမ်ညာနေသည်ဟုပင် သံသယ ဝင်လာမိသည်။

အသက် ဆယ့်ခုနစ်နှစ်၊ ဆယ့်ရှစ်နှစ် အရွယ် လူငယ်တစ်ယောက်။ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီက ဘယ်လောက်ပဲ မြင့်မားနေပါစေ။ မိခင်၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲကတည်းက စပြီး ကျင့်ကြံခဲ့တယ် ဆိုဦးတော့။ နယ်ပယ် သုံးခုမှာ ဒီလောက် မြင့်မားတဲ့ အောင်မြင်မှုမျိုးကို ရရှိဖို့ဆိုတာ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ဘူး။

သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီ မြင့်မားတာနဲ့ တိုးတက်မှု မြန်ဆန်တာကို ခဏထားလိုက်ဦး။

လက်နက်ပညာရှင်နဲ့ ဆေးပညာရှင်။ ဒီနယ်ပယ် နှစ်ခုလုံးမှာ ဒီလောက် မြင့်မားတဲ့ အောင်မြင်မှုမျိုးကို ရဖို့ အချိန် အများကြီး ပေးဆပ်ရမှာ မဟုတ်လား။

ဆယ့်ရှစ်နှစ် ဆိုတဲ့ အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာ ဒါဟာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စပဲ။

တာဝန်ခံ အကြီးအကဲက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး

"အဲ့ဒါကိုတော့ ကျွန်တော်လည်း မသိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဖုန်းဝူချန်အကြောင်းကိုတော့ အင်ပါယာကြီး လေးခုမှာ မသိတဲ့သူ မရှိပါဘူး"

ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်ပြီးနောက် သူက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်လေး။ ဖုန်းဝူချန်ဆီမှာ တစ်ပိုင်း'အင်မော်တယ်'လက်နက် တစ်ခုလည်း ရှိသေးတယ်။ 'ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်' လို့ ခေါ်တယ်။ သူ့ရဲ့ ဖိနှိပ်တဲ့ စွမ်းအားက အရမ်းကို လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိပြီး၊ ပြိုင်ဘက်ရဲ့ 'အစစ်အမှန်ယွမ်' စွမ်းအင်တွေကိုတောင် ဖိနှိပ်ထားနိုင်တယ်"

"ဘာ။ တစ်ပိုင်း'အင်မော်တယ်'လက်နက် ။ ပြိုင်ဘက်ရဲ့ 'အစစ်အမှန်ယွမ်' ကိုပါ ဖိနှိပ်ထားနိုင်တယ် ဟုတ်လား"

မုရုန်ထျန်းတစ်ယောက် နောက်တစ်ကြိမ် အာမေဋိတ်သံ ပြုလိုက်မိပြန်သည်။

"ဒါဆို မုရုန်ထျန်းလီကို သတ်နိုင်ခဲ့တာ အဲ့ဒီ ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်ရဲ့ ဖိနှိပ်မှု စွမ်းအားကို အသုံးပြုခဲ့လို့ ဖြစ်မယ်"

"မဟုတ်ဘူး"

တာဝန်ခံ အကြီးအကဲက ခေါင်းခါလိုက်ပြန်သည်။

"ဖုန်းဝူချန်က ထျန်းယွမ်ဘုံကို တက်လှမ်းပြီး ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးနဲ့ တိုက်ခိုက်တဲ့အချိန်မှာ အဲ့ဒီ ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်ကို လုံးဝ အသုံးမပြုခဲ့ဘူး"

"ဒါဆို ထျန်းယွမ်ဘုံ ပထမအလွှာကနေ တတိယအလွှာကို သတ်နိုင်ခဲ့တာပေါ့"

မုရုန်ထျန်း၏ မျက်နှာတွင်

အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ တဟုန်ထိုး တက်ကြွလာခဲ့သည်။

"ဒီလို စွမ်းအားမျိုးကတော့ တကယ်ကို ကြောက်ဖို့ကောင်းတာပဲ။ အင်ပါယာက သူ့ကို ဒီလောက် အလေးပေးနေတာလည်း မဆန်းတော့ပါဘူး"

"ဂိုဏ်းချုပ်လေး။ ဖုန်းဝူချန်ကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားလို့ မဖြစ်ဘူး"

တာဝန်ခံ အကြီးအကဲက မည်းမှောင်သော မျက်နှာနှင့် ဒေါသတကြီး ဆိုလိုက်သည်။

"ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ ပြိုင်ဘက်မျိုး။ တကယ်ကို မျှော်လင့်စရာ ကောင်းတာပဲ"

မုရုန်ထျန်း၏ စိတ်အားထက်သန်မှုများမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။

"မနက်ဖြန် ကျွန်တော် ယန်ဟော်အင်ပါယာရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်းမြို့ကို သွားမယ်။ အဲ့ဒီ ဖုန်းဝူချန်ဆိုတဲ့ လူက တကယ်ပဲ ခေါင်းသုံးလုံးနဲ့ လက်ခြောက်ဖက်များ ရှိနေလို့လား ဆိုတာ ကိုယ်တိုင် သွားကြည့်ရသေးတာပေါ့"

ဖုန်းဝူချန်တွင် ထျန်းယွမ်ဘုံ တတိယအလွှာကိုပင် သတ်ဖြတ်နိုင်သော စွမ်းအား ရှိမှန်း သိသိကြီးနှင့် မုရုန်ထျန်းတစ်ယောက် အနည်းငယ်မျှပင် ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ဤအချက်ကပင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အစွမ်းအစမှာလည်း ထိုနည်းတူ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း ပြသနေလေတော့သည်။