အခန်း (၇၃)

ရှန်းယွီသည် သူ၏ ချီကို ဆက်လက် လည်ပတ်နေခဲ့သည်။ ပဉ္စမအဆင့် ဝိညာဉ်အစားအစာသည် အမှန်တကယ်ပင် အားကောင်းလွန်းလှပြီး စုစည်းထားသော ချီများစွာကို ပေးစွမ်းနေသောကြောင့် ထိန်းချုပ်ရန် ခက်ခဲလာကြောင်း သူ ဝန်ခံရမည်ပင်။ ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် သူ၏ အလတ်စားအဆင့် ဝိညာဉ်အမြစ်သည် ၎င်းကို ကိုင်တွယ်နိုင်စွမ်း မရှိသောကြောင့် ချီအများစုသည် အလဟဿ ဖြစ်နေခဲ့သော်လည်း သူ စုပ်ယူနိုင်သမျှကို စုပ်ယူပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ သန့်စင်နိုင်သောကြောင့် သူ့အတွက် ဆုံးရှုံးမှု မဟုတ်ခဲ့ပေ။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း လည်ပတ်နေသည့် ချီအားလုံးကို သန့်စင်ပြီးနောက်တွင်မှ သူ နောက်ဆုံး၌ စိတ်အေးလက်အေး ရှိနိုင်ခဲ့သည်။ သူ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်စဉ် လေထဲတွင် ပျံ့လွင့်သွားသည့် ပိုလျှံနေသော ချီအကြွင်းအကျန်များကို ဖယ်ရှားရန်အတွက် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူထုတ်လိုက်သည်။

နေမင်းကို ကြည့်လိုက်ရာ နေ့လယ်ပိုင်းသို့ ရောက်ရှိပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သတိပြုမိခဲ့သည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ သူ၏ ကျင့်စဉ်များကို လေ့ကျင့်ရန် အချိန်ရောက်ပြီဖြစ်သည်။ သူ အချိန်မဖြုန်းဘဲ ဒြပ်စင်ငါးမျိုးဆိုင်ရာ လက်ဝါးကျင့်စဉ်များကို ချက်ချင်း စတင်လေ့ကျင့်ခဲ့ရာ သူသည် ဒြပ်စင်များကို အလှည့်ကျ ပြောင်းလဲနေစဉ် သူ၏ လက်ဖဝါးများမှ သိမ်မွေ့သော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူ၏ မီးလက်ဝါးမှ နီမြန်းသော အလင်းရောင်များ တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်လာပြီးနောက် အပြာရောင် ရေစွမ်းအင်၊ မြေကြီးအညိုရောင် တောက်ပမှု၊ သတ္တုငွေရောင်နှင့် မီးခိုးရောင် တောက်ပြောင်မှုများ၊ ထို့နောက် သစ်သား၏ စိမ်းလန်းသော အစိမ်းရောင်တို့ ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် ဤသို့ အချိန်အတန်ကြာ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး အသွင်ကူးပြောင်းမှု တစ်ခုစီနှင့်အမျှ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် ပိုမို ချောမွေ့လာသည်အထိ ရောက်ရှိခဲ့ရာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

တောင်နှလုံးဆောင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်ထားသည့် သူ၏ ချီအာရုံခံစားမှုသည် တစ်စုံတစ်ယောက် ဝင်ရောက်လာသည်ကို သိရှိခဲ့သည်။ ရှန်းယွီသည် ချက်ချင်း သတိတကြီး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ အခြားသူသည် အလွန် အစွမ်းထက်သူ ဖြစ်ကြောင်း ဝမ်ဝေလောက် မဟုတ်လျှင်ပင် ဝမ်ဝေထက် ပို၍ အစွမ်းထက်နိုင်ကြောင်း သူ အာရုံခံစားနိုင်ခဲ့သည်။ ထိုသို့သော အစွမ်းထက်သည့် ကျင့်ကြံသူသည် ဤနေရာတွင် ဘာလာလုပ်နေသလဲဟု သူ တွေးလိုက်သည်။ ယခင်တစ်ဦး မအောင်မြင်ပြီးနောက် အကြီးအကဲက အလုပ်ပြီးအောင် လုပ်ရန် အခြားသူတစ်ဦးကို ထပ်မံ စေလွှတ်လိုက်ခြင်းများ ဖြစ်နိုင်မလား။

ဤသည်မှာ အမှန်ပင် ဆိုးရွားလှသည်။ ကျူးကျော်သူကို ရှန်းယွီ ကြောက်ရွံ့နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေး ဗီဇအရ သူ အနိုင်ရနိုင်သည်ဟု သိနေခဲ့သည်။ သို့သော် ဤတစ်ဦးကိုပါ သတ်လိုက်ပါက အကြီးအကဲက ပို၍ အစွမ်းထက်သူတစ်ဦးကို ထပ်မံ စေလွှတ်လာမည်ကို သူ စိုးရိမ်ခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ ရွေးချယ်စရာများကို အလန့်တကြား စဉ်းစားခဲ့သည်။

ထိုသို့ တွေးနေစဉ် ကျူးကျော်သူသည် သူ၏ နေရာသို့ ပျံသန်းရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ထိုလူသည် တရားထိုင်သည့် ဟန်ပန်ဖြင့် ရှိနေသေးသည့် ရှန်းယွီ၏ အထက်တွင် ပျံဝဲနေခဲ့သည်။

"ဒီလူလား"

ထိုသူက သူ့ကိုယ်သူ မေးလိုက်သည်။

"ထားတော့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်"

သူသည် သူ၏ ဓားကို မြှောက်လိုက်ရာ ၎င်းသည် သိမ်မွေ့သော အပြာရောင်အလင်းကို စတင်ထုတ်လွှတ်ခဲ့ပြီး လျင်မြန်စွာ ပြင်းထန်လာကာ မိုးကြိုးကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် သူသည် အောက်သို့ ခုတ်ချလိုက်သည်။

သူ၏ ဓားမှ စွမ်းအင် ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မသိကျိုးကျွန်ပြုနေပုံရသည့် ရှန်းယွီဆီသို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ ဓားခုတ်ချက်သည် သူ ရှိနေသည့် နေရာသို့ ကျရောက်သွားကာ မြေမှုန့်များနှင့် အပျက်အစီးများသည် ပြင်းထန်သော မီးခိုးငွေ့အဖြစ် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ ထိုသူသည် သူ၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို ခဏတာ စောင့်ကြည့်ပြီးမှ မြေပြင်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ သူ ထိုနေရာသို့ ဆင်းသက်လိုက်သည့်အခါ ရှုပ်ထွေးမှုများက သူ့မျက်နှာတွင် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

"ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ"

သူ ထိမှန်ခဲ့သော နေရာတွင် မည်သူမျှ မရှိသည်ကို သတိပြုမိသဖြင့် သူ မေးလိုက်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ နောက်ကျောဘက်မှ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် လျင်မြန်စွာ လှည့်လိုက်ပြီး ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့ကာကွယ်လိုက်သည်။ ဓားနှစ်လက် ထိတွေ့မိရာ မီးပွားများ လွင့်ပျံသွားခဲ့သော်လည်း သူသည် ခွန်အားတွင် အလွယ်တကူ ရှုံးနိမ့်ကာ မြေပြင်ကို ဖြတ်၍ အနောက်ဘက်သို့ မီတာများစွာ လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ဓားကို မြှောက်လျက် သူ့ထံ ချဉ်းကပ်လာသည့် ရှန်းယွီကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး မြေပြင်မှ ထရန် ကြိုးစားရင်း "မင်း မင်းပဲ" ဟု ထိတ်လန့်စွာဖြင့် ထစ်ထစ်အအ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းပဲ မင်းက ဝမ်ဝေကို သတ်ခဲ့တဲ့သူပဲ"

"ဝမ်ဝေလား။ သူ့နာမည်က အဲဒါလား"

ရှန်းယွီက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်း အမှန်တကယ်ပဲ"

ထိုလူ၏ မျက်လုံးများ နားလည်မှုဖြင့် ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် သူ၏ အိတ်ကပ်ဆီသို့ လှမ်းသော်လည်း သူ တစ်စုံတစ်ရာ မလုပ်ဆောင်နိုင်မီ ရှန်းယွီသည် သူ၏ ရှေ့သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"မင်း လုပ်လို့ မရဘူး"

သူ ပြောလိုက်ပြီး ထိုသူ၏ ဦးခေါင်းကို သန့်ရှင်းစွာ ခုတ်ဖြတ်လိုက်သည်။ ထိုလူအား သူ၏ အနိုင်ကဒ်ကို အသုံးပြုခွင့် ပေးမည်မဟုတ်ကြောင်း ရှန်းယွီ စိတ်ထဲက တွေးလိုက်သည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ထိုလူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စောင့်ကြည့်ရင်း သူ အမှန်ပင် စိုးရိမ်ပူပန်ခဲ့ရကြောင်း ပြန်လည် ဆင်ခြင်မိသည်။ ထိုလူသည် သူ့ကို လေထဲမှ အမှန်တကယ် တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူ တိုက်ခိုက်နိုင်ရန်အတွက် မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်လာသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရသည်။ ဤလူသည် ယခင်လူကဲ့သို့ မာန်မာနကြီးပုံ မရပေ။ သူ အနိုင်မရနိုင်ကြောင်း သိလိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်း သူ၏ အနိုင်ကဒ်ကို အသုံးပြုရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူ လေထဲတွင် ရှိနေစဉ်ကပင် ထိုအချက်ကို သဘောပေါက်ခဲ့ပါက ပျံသန်းထွက်ပြေးပြီး ရှန်းယွီ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖော်ထုတ်သွားပေလိမ့်မည်။

ထို့နောက် သူ ဘာလုပ်ရမည်ကို တွေးတောရင်း ထိုအလောင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ အကြီးအကဲသည် သူ၏ လက်အောက်ခံများ အသတ်ခံရပါက သိရှိနိုင်သည့် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိပုံရသောကြောင့် ပို၍ အစွမ်းထက်သည့် ပြိုင်ဘက်ကို ထပ်မံ စေလွှတ်လာနိုင်ဖွယ် ရှိသည်။ ရှန်းယွီသည် သက်ပြင်းကိုသာ ရှိုက်လိုက်သည်။ သူ၏ ဆရာနှင့် ဂျူနီယာညီမလေးတို့ အမြန်ဆုံး ပြန်လာမည်ဟု မျှော်လင့်နေခဲ့သည် သို့မဟုတ်ပါက သူ့ထံတွင် ဘာဖြစ်လာမည်ကို သူ မသိခဲ့ပေ။

ထို့နောက် တန်ဖိုးရှိသည့် မည်သည့်အရာမဆို ရှာဖွေရန် ထိုသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စစ်ဆေးခဲ့သည်။ သေချာစွာ ရှာဖွေပြီးနောက် ဝမ်ဝေထံမှ ရရှိခဲ့သည့် နည်းတူ အဆောင်လက်ဖွဲ့တစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီး ၎င်းကို သူ သိမ်းဆည်းထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဆေးလုံးအချို့ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ခုသည် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်သည့် ဆေးလုံးဖြစ်ပြီး ကျန်အများစုမှာတော့ နတ်ဆိုးဆေးလုံးများဖြစ်သောကြောင့် သူ၏ လစ်ဟာသော မီးလျှံဖြင့် ၎င်းတို့ကို ချက်ချင်း လောင်ကျွမ်းစေခဲ့ပြီး ပြာများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။

သူသည် တိုက်ခိုက်ရေး ကျင့်စဉ်ကျမ်းများကိုလည်း တွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့သည် အများအားဖြင့် သူ ကျင့်ကြံရန် စိတ်မဝင်စားသည့် နတ်ဆိုးကျင့်စဉ်များဖြစ်ကြသည်။ နတ်ဆိုးကျင့်စဉ်များကို ဖယ်ရှားပြီးနောက် ကျင့်စဉ်ကျမ်း တစ်အုပ်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

အရည်အသွေးမြင့် မိုးကြိုးပစ်ခြင်းကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းသည် မိုးကြိုးကို အသုံးပြု၍ လျင်မြန်ပြီး အသက်အန္တရာယ်ရှိသော ထိုးနှက်ချက်များကို ပေးစွမ်းသည့် ခြေလှမ်းလှုပ်ရှားမှု အချို့နှင့် ပေါင်းစပ်ထားသော ဓားကျင့်စဉ် ဖြစ်ပုံရသည်။ ထိုသူ သူ့ကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် အသုံးပြုခဲ့သည့် ကျင့်စဉ် ဖြစ်ပုံရလေသည်။

...

ကောင်းကင်စမ်းသပ်မျှော်စင်အပြင်ဘက်တွင် အကြီးအကဲမေကျီယွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ရုတ်တရက် မဲ့သွားပြီး သူ ကိုင်ထားသည့် ဖန်ခွက်ကို ကြိတ်လိုက်ရာ အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲထွက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် မယုံကြည်နိုင်ခြင်းနှင့် ဒေါသများ ဖုံးလွှမ်းနေသော မျက်နှာဖြင့် ချွေးများစွာ ထွက်နေခဲ့သည်။

ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

သူ စေလွှတ်ခဲ့သည့် လူ သေသွားခဲ့ပြီ။ သူ စေလွှတ်ခဲ့သည်မှာ မကြာသေးသော်လည်း ဘာကြောင့် ဒီလောက်မြန်မြန် ကျဆုံးသွားရတာလဲ။ သူ လျစ်လျူရှုခဲ့သော တောင်နှလုံးဆောင်ကို အကာအကွယ်ပေးထားသည့် စီမံထားသော အဆောင်တစ်မျိုးမျိုး အမှန်တကယ် ရှိနေပါသလားဟု သူ တွေးလိုက်သည်။

အနီးနားရှိ အခြား ကျင့်ကြံသူများသည် သူ၏ ထူးဆန်းသော စိတ်အခြေအနေကို သတိပြုမိပုံရသည်။ သူတို့၏ စူးစမ်းသော အကြည့်များသည် သူ့ကို ကိုယ်ကို ဖြောင့်မတ်စေရန်နှင့် စိတ်ကို ငြိမ်သက်စေရန် တွန်းအားပေးခဲ့ပြီး သူ၏ နဖူးတွင် စိမ့်ထွက်နေသည့် ချွေးအေးများကို သုတ်ပစ်လိုက်သည်။

"အကြီးအကဲက လီယောင်းကို မနာလိုနေတယ် ထင်လား"

တပည့်တစ်ဦးက အခြားတစ်ဦးကို တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်သူသိမှာလဲ"

ထိုသူက မသေချာသည့် အဖြေ ပြန်လာခဲ့သည်။

"ဒါပေမဲ့ နားလည်ပါတယ်လေ။ လီယောင်းက အခုမှ အလွှာရှစ်ဆယ်ကို ရောက်နေပြီ။ သူ့တပည့်တွေထဲက တစ်ယောက်မှ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ထဲ မဝင်သေးဘူးလေ"

အကြီးအကဲသည် ဤတီးတိုးစကားသံများကို ကြားခဲ့သော်လည်း ဘာမှ မပြောခဲ့ပေ။ သူသည် ရှန်းယွီကို သတ်ပစ်မည့် အစီအစဉ်ကို ခေတ္တရပ်ဆိုင်းထားရတော့မည်ဟု စိတ်ထဲက တွေးလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ လူများကို နောက်ထပ် မဆုံးရှုံးစေလိုတော့ပေ။

ထို့နောက် လီယောင်း၏ နာမည်သည် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်များတွင် မြင့်တက်လာသည်ကို ကြည့်ရှုရင်း ရုတ်တရက် အပြုံးတစ်ခုက သူ၏ မျက်နှာတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ရှန်းယွီကို ရက်အနည်းငယ် အသက်ရှင်ခွင့် ပေးထားခြင်းသည် ကြီးကြီးမားမား ကွာခြားမှု မရှိဟု သူ တွေးလိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့၏ ရည်မှန်းချက် အောင်မြင်သည်နှင့် လူတိုင်း သေဆုံးကြရမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်...