အခန်း (၇၅)

ကောင်းကင်စမ်းသပ်မျှော်စင် ၉၅ လွှာ၌ လီယောင်းသည် ကြီးမားသော နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကို ထပ်မံ ခုတ်ချလိုက်သည်။ သူမ ဓားကို အိမ်ထဲသို့ ပြန်သိမ်းလိုက်သည်နှင့် ထိုနတ်ဆိုးသည် ဘာမျှမရှိတော့သည့်အဖြစ်သို့ ပြိုကွဲသွားသည်။ ထို့နောက် တိုက်ပွဲ၏ မပြတ်မလပ် တင်းမာမှုကြောင့် သူမ၏ ပခုံးများ အနည်းငယ် တွဲကျသွားကာ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။

"သူတို့က အဆုံးမရှိဘူး။ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ"

သူမ မေးလိုက်သည်။

[လေးရက် ရှိပြီ]

ဘုရင်မက ပြန်ဖြေသည်။

လီယောင်းသည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ အမှန်တကယ်ပင် အချိန်ယူနေရပြီး အပေါ်ထပ်များသည် ရှင်းလင်းရန် ပို၍ ပို၍ ခက်ခဲလာသည်ဟု သူမ စိတ်ထဲက တွေးလိုက်သည်။

သူမ၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားသည် ရွှေအနှစ်သာရ အဆင့်နီးပါး ရောက်နေပြီဖြစ်သော်လည်း ဤမျှ အချိန်ယူနေရသည်။ မျှော်စင်သည် အသက်ငါးဆယ်အထက် လူများကို လက်မခံသည့်အတွက် အသက်ငါးဆယ်အောက် လူတစ်ဦးက ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်နိုင်မှာလဲ။

ဂိုဏ်း၏ ဘိုးဘွားသည် ကိုးဆယ့်ကိုးထပ်အထိ ရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့သည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက သူသည် အသက်ငါးဆယ်တွင် ရွှေအနှစ်သာရ အဆင့်၌ ရှိနေသည်ဟု ဆိုလိုတာလား။ ထိုအချက်ကိုပင် နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းလျှင် တစ်ကြိမ်သာ ပေါ်ထွက်လာသော ပါရမီရှင်တစ်ဦးဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။ သို့သော် ထိုသို့ဆိုလျှင် အဘယ်ကြောင့် ကောင်းကင်ပြာ တိမ်တိုက် ဓားဂိုဏ်းကို အဆင့်နိမ့် ဂိုဏ်းအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရတာလဲ။

ထိုသို့ တွေးတောနေစဉ် နောက်တစ်ထပ်သို့ သွားသည့် ကြီးမားသော တံခါးသည် အခန်းတစ်ခုလုံးကို ပဲ့တင်ထပ်စေသော အသံဖြင့် ပွင့်သွားခဲ့သည်။ သူမသည် သူ၏ အတွေးများကို ပယ်ဖျက်လိုက်ပြီး ခိုင်မာသော ခြေလှမ်းများဖြင့် ရှေ့သို့ တက်လှမ်းခဲ့သည်။ သူမ ဝင်လိုက်ပြီးနောက် တံခါးသည် ဒုန်းခနဲ အသံဖြင့် သူမ၏ နောက်ကွယ်တွင် ပိတ်သွားကာ ဆုတ်ခွာရာလမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ ဤပုံစံကို သူမ ကျင့်သားရနေပြီဖြစ်သောကြောင့် တုံ့ပြန်ခြင်း မပြုဘဲ ဓားကိုယ်ဟန်သို့ ဝင်ရောက်ကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြီးပြည့်စုံသော ဟန်ချက်ညီမှုသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

နောက်တစ်ချက် အသက်ရှူလိုက်သည်နှင့် အခန်းအလယ်တွင် နတ်ဆိုးတစ်ကောင် ပေါ်လာခဲ့ပြီး လေထဲမှ ပုံပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ကြောင်နှင့်တူသော နတ်ဆိုးတစ်ကောင် ဖြစ်သော်လည်း အမှန်တကယ် ကြောင်ထက် နတ်ဆိုးကြောင်နှင့် ပို၍ တူနေသည်။ ၎င်း၏ သားမွေးသည် အနီရောင်အစင်းများဖြင့် မည်းနက်နေပြီး ၎င်း၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပနေသည်။ ၎င်း၏ ခြေသည်းများမှ ရှည်လျားပြီး ကွေးညွတ်နေသော ခြေသည်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

သူမ မြင့်မားစွာ တက်လှမ်းလေလေ နတ်ဆိုးများ ပို၍ များပြားလာသည်ကို လီယောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

[အဲဒါ မှန်တယ်]

ဘုရင်မက ပုံမှန်ထက် ပို၍ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

[မင်း ပိုဂရုစိုက်ဖို့ လိုတယ်။ ဒီ ရတနာပစ္စည်းထဲမှာ တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေတာ ရှိတယ်]

ဘုရင်မကပင် ဂရုစိုက်ရန် ပြောလာသည်ဆိုလျှင် ၎င်းသည် အမှန်တကယ် ထူးဆန်းနေပြီဟု လီယောင်း တွေးလိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဘုရင်မသည် အကြောင်းပြချက် ခိုင်လုံခြင်းမရှိဘဲ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ပြသသူ မဟုတ်ပေ။

ထို့နောက် ကြောင်နတ်ဆိုးသည် သူမဆီသို့ ခုန်အုပ်လိုက်ရာ ၎င်း၏ အစွမ်းထက်သော ခြေထောက်များသည် အခန်းတစ်လျှောက် ကြောက်မက်ဖွယ် အမြန်နှုန်းဖြင့် တွန်းကန်ပေးခဲ့သည်။ သူမသည် ရှောင်ရှားရန် ဘေးတိုက်ရွေ့လိုက်ပြီး ၎င်းသည် သူမ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပို၍ လျင်မြန်ကြောင်း သတိပြုမိခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့ပြီဟု ထင်လိုက်သည့်အချိန်၌ပင် နတ်ဆိုး၏ အမြီးသည် သူမ၏ အကာအကွယ်မဲ့နေသော နောက်ကျောကို ပစ်မှတ်ထား၍ နောက်ပြန် လွှဲရိုက်လိုက်သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူမသည် နောက်ဆုံးစက္ကန့်တွင် ယင်းကို အာရုံခံမိပြီး ခုန်ချလိုက်ရာ လက်မအနည်းငယ်မျှဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။ လေထဲတွင် ရှိနေစဉ် သူမသည် သူ၏ ချီကို ဓားအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ရာ ဓားသွားသည် နူးညံ့သော အပြာရောင်အလင်းဖြင့် တောက်ပလာခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမသည် တစ်စက္ကန့်အတွင်း အကြိမ် ရာပေါင်းများစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူမ၏ လက်များသည် မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။

ပထမတွင် မည်သည့်အရာမှ ဖြစ်မလာသကဲ့သို့ နတ်ဆိုးသည် အောက်တွင် ရွေ့လျားနေသဖြင့် သူမ၏ ဓားသွားသည် လေထုကိုသာ ဖြတ်တောက်နေခဲ့သည်။ သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဓားချက် ရာပေါင်းများစွာသည် ကြောင်နတ်ဆိုးပေါ်သို့ တစ်ပြိုင်နက် ကျရောက်ခဲ့သည်။ ထိုသတ္တဝါ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အတုံးလိုက် အတစ်လိုက် ဖြစ်သွားပြီး လွင့်ပျောက်သွားသော အလင်းမှုန်များအဖြစ်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

သူမသည် မြေပြင်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လာကာ သူ၏ ဓားကို ဝေဖန်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။ ထို မန္တန်ကျင့်စဉ်သည် အမှန်တကယ် အစွမ်းထက်လှပြီး သူမ မျှော်လင့်ထားသည်ထက်ပင် ပို၍ ထိရောက်သည်ဟု သူမ စိတ်ထဲက တွေးလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကိုးဆယ့်ခုနစ်လွှာသို့ တံခါး ပွင့်သွားခဲ့သည်။

...

၉၉ လွှာ

လီယောင်းသည် လေထဲမှ ပစ်လွှင့်ခံလိုက်ရပြီး ကျယ်လောင်သော အရှိန်ဖြင့် နံရံနှင့် တိုက်မိသွားခဲ့သည်။ သူမ ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက် စီးဆင်းနေသော နာကျင်မှုကို တွန့်ဆုတ်ရင်း အေးစက်သော ကျောက်တုံးပေါ်သို့ သူမ၏ နောက်ကျောဖြင့် ဖိထားခဲ့သည်။ တုန်ယင်နေသော ခြေထောက်များကို ထောက်ပံ့ရန် သူ၏ ဓားကို အသုံးပြုလိုက်စဉ် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းမှ သွေးများ စီးကျလာခဲ့သည်။

ယခင်အထပ်မှ ပြိုင်ဘက်သည် အမြင့်ဆုံး အနှစ်သာရပုံစံသာ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုမူ အလယ်အဆင့် ရွှေအနှစ်သာရ နယ်ပယ်နတ်ဆိုးသို့ တိုက်ရိုက် ခုန်တက်သွားခဲ့သည်ဟု သူမ စိတ်ထဲက တွေးလိုက်သည်။ ဤမျှ လွှမ်းမိုးနိုင်သော စွမ်းအားကို သူမ အမှန်တကယ် အနိုင်ယူနိုင်ပါ့မလားဟု သူမ တွေးလိုက်သည်။ စွမ်းအား ကွာခြားမှုက အလွန်ကြီးမားလွန်းလှသည်။

ဤသံသယ သူမ၏ စိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူသားပုံစံရှိသော ထို နတ်ဆိုးသည် ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်ဖြင့် သူမဆီသို့ ပြေးလာခဲ့သည်။ ၎င်း၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်သည် အခန်းတစ်လျှောက်တွင် ဝေဝါးသွားပြီး ခြေတစ်လှမ်းချင်းစီတိုင်းသည် အောက်ရှိ ကြမ်းပြင်ကို ကွဲအက်စေခဲ့သည်။ လီယောင်း၏ ဗီဇများသည် သူမအား ရွှေ့လျားရန် အော်ဟစ်ခဲ့သည်။ သူမ ကျန်ရှိနေသော ခွန်အား အားလုံးဖြင့် တွန်းအားပေးလိုက်ရာ လမ်းမှ ခုန်ထွက် ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။

နတ်ဆိုးသည် ပစ်မှတ်ကို လွဲချော်သွားပြီး နံရံဆီသို့ တည့်တည့် တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။ ၎င်း၏ လက်သီးသည် ထိုမျက်နှာပြင်ကို အလွန်အမင်း ပြင်းထန်သော အရှိန်ဖြင့် ရိုက်ခတ်လိုက်ရာ အခန်းတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့သည်။ ဖုန်မှုန့်များနှင့် သေးငယ်သော အပိုင်းအစများ အပေါ်မှ မိုးကဲ့သို့ ကျလာခဲ့သော်လည်း အံ့ဩစရာကောင်းစွာဖြင့် နံရံများက မပျက်စီးဘဲ ရှိနေဆဲပင်။

လီယောင်းသည် အခန်း၏ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် ဟန်ချက်ပြန်ထိန်းရင်း ခြေထောက်များ အနည်းငယ် ချော်သွားသော်လည်း ကျက်သရေရှိစွာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ ထိုနတ်ဆိုးသည် ပစ်မှတ်ကို မထိခဲ့ကြောင်း သတိပြုမိသဖြင့် ၎င်း၏ အရွယ်အစားနှင့် မလိုက်အောင် သဘာဝလွန် အရှိန်ဖြင့် လှည့်ပတ်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ လစ်ဟာနေသော မျက်လုံးများသည် သူမအပေါ် စူးစိုက်လာခဲ့သည်။

အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီး လီယောင်းသည် သူမ၏ လျင်မြန်စွာ ခုန်နေသော နှလုံးခုန်သံကို ငြိမ်သက်စေပြီး သူမ၏ ကိုယ်ဟန်ကို တည်ငြိမ်စေခဲ့သည်။ သူမသည် သူမ၏ ခြေထောက်များနှင့် ဓားသွားကို ပြီးပြည့်စုံသော ထောင့်တွင် နေရာချထားကာ သင့်လျော်သော ဓားကိုယ်ဟန်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ ထိုနတ်ဆိုးသည် လွှမ်းမိုးနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်သော်လည်း အနိုင်ယူရန် မဖြစ်နိုင်သည်တော့ မဟုတ်ဟု သူမ ဆင်ခြင်တွေးတောလိုက်သည်။ ထိုနတ်ဆိုး ချဉ်းကပ်လာသည်ကို ကြည့်ရင်း သူမသည် အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ်သာ လိုကာ ဖွင့်ဟနေသော တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးသာ လိုသည်ဟု စိတ်ထဲက တွေးလိုက်သည်။

ထိုသတ္တဝါ ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အသွင်ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထူထဲပြီး လိမ်ယှက်နေသော လက်တံများသည် ၎င်း၏ နောက်ကျောမှ ထွက်ပေါ်လာကာ အမြန်နှုန်းဖြင့် သူမဆီသို့ ပစ်လွှတ်လာခဲ့သည်။ လီယောင်းသည် ကာကွယ်ရန်အတွက် သူမ၏ ဓားကို မြှောက်လိုက်ပြီး တိုက်ခိုက်မှုအတွက် ကြံ့ကြံ့ခံရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ လက်တံများသည် သူမထံသို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ ၎င်းတို့သည် ထိတွေ့မှုကြောင့် မာကျောလာပုံရပြီး သူမ၏ ဓားသွားကို ရိုက်ခတ်သောအခါ ကျယ်လောင်သော သံခေါက်သံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

"ဒီအရာတွေက ဘယ်လောက်တောင် မာကျောနေတာလဲ"

သူမ၏ မျက်နှာနှင့် လက်မအနည်းငယ်အကွာမှ စီခနဲမြည်ကာ လွဲသွားသည့် တစ်ခုကို ရှောင်ရင်း မျက်လုံးပြူးကာ သူမ တွေးလိုက်သည်။

လက်တံများသည် သဘာဝလွန် ပေါင်းစပ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ရွေ့လျားနေပြီး ထောင့်ပေါင်းစုံမှ တစ်ပြိုင်နက် တိုက်ခိုက်နေသည်။ သို့သော် လီယောင်းသည် ၎င်းတို့ကို လွှဲဖယ်ပစ်နိုင်ဆဲဖြစ်သော်လည်း တိုက်ခိုက်မှုများသည် ပို၍ ကြိုတင်ခန့်မှန်းရခက်လာသောကြောင့် ဤအတိုင်း အချိန်ကြာကြာ ခံနိုင်မည်မဟုတ်ဟု သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဝန်းရံခံနေရသည်ကို တွေ့ရသောကြောင့် သူမ လေထဲသို့ မြင့်မားစွာ ခုန်တက်လိုက်သည်။ သို့သော် လက်တံများသည် မလျှော့တမ်း လိုက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ဗိုက်ဆာနေသော မြွေများကဲ့သို့ လေထဲတွင် သူမကို လိုက်လံရင်း မဖြစ်နိုင်လောက်အောင် ဆန့်ထွက်ကာ သူမ၏ လမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်ပါခဲ့သည်။

အကွာအဝေး ဖန်တီးခြင်းသည် လုံးဝ အကျိုးမရှိကြောင်း လီယောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ သူမ၏ မြင့်မားသော အနေအထားမှ မြေပြင်အောက်မှ သူမကို စောင့်ကြည့်နေသည့် ထိုနတ်ဆိုးက လည်ပင်းကို စောင်းလျက် သူမအား ကြည့်နေသည်ကို သူမ မြင်လိုက်ရသည်။

သူမသည် တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ရုံမှတစ်ပါး အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဟု ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။ ခွဲခွာနေစဉ်တွင် သူမသည် ထိရောက်သော ထိခိုက်မှု တစ်စုံတစ်ရာ မဖြစ်စေနိုင်ဘဲ ထိုနတ်ဆိုးသည် ဤ မညှာမတာ လက်တံ တိုက်ခိုက်မှုများဖြင့် သူမကို ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စေနေသည်။ ဤပုံစံ ဆက်သွားပါက ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကြောင့် သူမ ရှုံးနိမ့်သွားမည်မှာ သေချာသည်။

ဤအချက်ကို စိတ်ထဲထား၍ လီယောင်းသည် သူမ၏ ဓားအတွင်းသို့ စွမ်းအင်ကို ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ ဓားသွားသည် ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး အခန်းတစ်ခုလုံးကို ထွန်းညှိပေးသည့် ပြင်းထန်သော အပြာရောင်အလင်းဖြင့် တောက်ပလာခဲ့သည်။ ထိုအလင်းရောင်သည် တိုးမြှင့်လာသည်နှင့်အမျှ လျှပ်စစ်စွမ်းအင်များဖြင့် မီးပွားများ ထွက်ပေါ်လာကာ အက်ကွဲသံများ ပေးလာပြီး ဓားသွား၏ အစွန်းတစ်လျှောက် သေးငယ်သော မိုးကြိုး အကွေ့အကောက်များ ကခုန်နေခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူမသည် ထိုနတ်ဆိုးဆီသို့ တည့်တည့် ထိုးဆင်းသွားခဲ့သည်။ ထိုသတ္တဝါ၏ လက်တံများသည် သူမကို အိမ်ပြန်လာသော ဒုံးပျံများကဲ့သို့ ပစ်မှတ်ထားသော်လည်း လီယောင်းသည် ၎င်းတို့၏ အလယ်ဗဟိုသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးဆင်းသွားခဲ့သည်။ သူမ၏ လျှပ်စစ်ဒြပ်စင်အားသွင်းထားသော ဓားသွားသည် ဖြတ်သန်းသွားပြီး ဓားချက်တစ်ခုစီဖြင့် လက်တံများကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ ဖြတ်တောက်ခံရသော လက်တံများသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး ထိခိုက်မှုကြောင့် မှောင်မိုက်သော မြူခိုးများအဖြစ် ပျော်ဝင်သွားခဲ့သည်။

သူမ၏ အရှိန်အဟုန် မပြတ်ဘဲ လီယောင်းသည် လက်တံများကို ခုတ်ထစ်ကာ တိုက်ခိုက်မှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး ထိုနတ်ဆိုးနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။ ပြီးပြည့်စုံသော ဝှေ့ယမ်းမှု တစ်ချက်ဖြင့် သူမသည် ထိုနတ်ဆိုး၏ လက်မောင်းကို သန့်ရှင်းစွာ ဖြတ်ချလိုက်ရာ လျှပ်စစ်ဒြပ်စင်ပါသော ဓားသွားသည် ၎င်း၏ မှောင်မိုက်သော အသားကို အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာ လွယ်ကူစွာ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

သို့သော် အောင်ပွဲသည် ခဏတာမျှသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုနတ်ဆိုးသည် ကျန်ရှိနေသော လက်ကို အသုံးပြု၍ ဖျက်ဆီးနိုင်သော စွမ်းအားဖြင့် သူမကို ထိုးနှက်လိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို တိုက်ခိုက်မှုသည် သူမ၏ ကိုယ်လုံးကို တည့်တည့်ထိမှန်သွားကာ သူမအား နောက်ပြန် လွင့်စင်သွားစေခဲ့သည်။ သူမသည် အရိုးကို တုန်ခါစေသော ထိခိုက်မှုဖြင့် နံရံနှင့် တိုက်မိသွားခဲ့ပြီး ထိမှန်သည့် နေရာမှ အက်ကွဲကြောင်းများ ပြင်ပသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

သို့သော် လီယောင်း မပြီးဆုံးသေးပေ။ သူမ၏ ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက် မလျော့နည်းဘဲ အလျင်အမြန် ထရပ်လိုက်သည်။ ဤအချိန်မတိုင်မီက ထိုသတ္တဝါအပေါ် အရေးပါသော ထိခိုက်မှု တစ်စုံတစ်ရာ မဖြစ်စေနိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုသူမ၏ ဒြပ်စင်စွမ်းအားကို အသုံးပြုသည့်အခါ သူမ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းကို ထိခိုက်နာကျင်စေနိုင်ပြီဖြစ်ကြောင်း သူမ သဘောပေါက်လိုက်သည်။

[မင်းရဲ့ ဒြပ်စင်ကို ပိုသုံးသင့်တယ်ဆိုတာ ငါ ပြောတာ ယုံပြီလား]

ဘုရင်မက နောက်ဆုံးတွင် ပြောလိုက်သည်။

[ပြောင်းလဲထားတဲ့ ဒြပ်စင်တွေထဲမှာ မိုးကြိုးဒြပ်စင်ဟာ ကျွမ်းကျင်ဖို့ အခက်ခဲဆုံးပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူက မူလစွမ်းအားနဲ့ အရှိန် နှစ်ခုလုံးမှာ အစွမ်းအထက်ဆုံးပဲ။ မင်းရဲ့ ဒြပ်စင်ကို မှန်ကန်စွာ အသုံးပြုတတ်ဖို့ ကျွမ်းကျင်နိုင်ရင် မင်း သူ့ကို ရှုံးမှာမဟုတ်ဘူး]

သူမ ဆက်ပြောသည်။

[အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း နယ်ပယ်အထက် တိုက်ပွဲတွေမှာ မွေးရာပါ ဒြပ်စင်အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။ ဥပမာ အဲဒီ နတ်ဆိုးဟာ သူရဲ့ အမှောင်ဒြပ်စင်ကို ကျွမ်းကျင်ထားတဲ့အတွက် မင်းကို ဒီလောက် ဒုက္ခပေးနိုင်တာ။ မင်းမှာ သူ့ကို တိုက်ရိုက် ဆန့်ကျင်တဲ့ အလင်းဒြပ်စင် မရှိပေမဲ့ မိုးကြိုးဒြပ်စင်ကလည်း သိပ်မဝေးဘူး။ အခု မင်းဟာ ဒြပ်စင် အသာစီးရနေပြီလို့ သတ်မှတ်

နိုင်တယ်]

သူမသည် ယုံကြည်မှုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

လီယောင်းသည် အာရုံစူးစိုက်နေဆဲဖြစ်ပြီး အခန်းတစ်ဖက်ခြမ်းရှိ ထိုနတ်ဆိုးကို သူမမျက်လုံးမှ အကြည့်မလွှဲခဲ့ပေ။ သူမ၏ မြင့်မားသောအာရုံများမှ သူမ ဖြတ်တောက်ခဲ့သော လက်မောင်းကို ပြန်လည် ဖန်တီးရန် ကြိုးစားနေသည်ကို သူမ မြင်လိုက်ရသည်။ မှောင်မိုက်သော စွမ်းအင်သည် ပြတ်တောက်သွားသော လက်မောင်းပတ်လည်တွင် လည်ပတ်နေပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ပုံသဏ္ဌာန် ဖော်ဆောင်နေသည်။

ထိုနတ်ဆိုးကို ပြန်လည် ဖန်တီးခွင့် ပေး၍မရပေ။ တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ သူမသည် တစ်ဖန် ရှေ့သို့ ခုန်တက်လိုက်သည်...