အခန်း (၇၆)

လီယောင်းသည် ရွေ့လျားမှု ကျင့်စဉ်တွင် မိုးကြိုးဒြပ်စင်ကို ထည့်သွင်းကာ ထိုနတ်ဆိုးဆီသို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။ ခြေလှမ်းတစ်ခုစီတိုင်းတွင် လျှပ်စစ်များ သူမ၏ ခြေထောက်ပတ်လည်တွင် ပေါက်ကွဲနေပြီး သူမ၏ အရှိန်ကို သိသိသာသာ တိုးမြှင့်စေခဲ့သည်။ သူမသည် အခန်းကို ဖြတ်ကျော်စဉ် အပြာရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူမ၏ မယုံနိုင်စရာ အရှိန်ရှိသော်လည်း သူမ ထိုနတ်ဆိုးဆီသို့ ရောက်ချိန်တွင် နတ်ဆိုး၏ ဖြတ်တောက်ခံရသော လက်သည် လုံးဝနီးပါး ပြန်ပေါက်လာခဲ့ပြီး မှောင်မိုက်သော စွမ်းအင်က အသားအဖြစ် လည်ပတ်ကာ ခိုင်မာလာခဲ့သည်။

သူမသည် သူ၏ ဓားကို အစွမ်းကုန် အသုံးပြု၍ ထိုနတ်ဆိုးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ သို့သော် ထိုနတ်ဆိုးသည် ၎င်း၏ မပျက်စီးသေးသော လက်ဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုကို အလွယ်တကူ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ ကြီးမားသော လက်ချောင်းများသည် ဓားသွားကို ဖုံးအုပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ အရှိန်အဟုန်ကို လုံးဝ ရပ်တန့်စေခဲ့သည်။

လီယောင်းသည် ထိုအရာကို မြင်သောအခါ သူမ၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်သည့် အမူအရာ ပေါ်လာခဲ့သော်လည်း ၎င်းနောက် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများက သိရှိနားလည်သည့် အပြုံးသို့ ကွေးညွတ်သွားခဲ့သည်။

"မိပြီ"

သူမ ပြောလိုက်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူမသည် သူ၏ မိုးကြိုး ချီကို ဓားသွားအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် လမ်းကြောင်းပေးလိုက်သည်။ ထိုနတ်ဆိုးက ယုံကြည်မှုရှိစွာ ကိုင်ထားသော ဓားသည် ပြင်းထန်သော လျှပ်စစ်စွမ်းအင်များဖြင့် တောက်ပလာပြီး ပေါက်ကွဲသံများ ပေးလာခဲ့သည်။ လျှပ်စစ်စီးကြောင်းများသည် သတ္တုနှင့် နတ်ဆိုး၏ အသားကြားတွင် ကခုန်နေခဲ့ပြီး လျှပ်စစ်ဒြပ်စင်သည် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက် စီးဆင်းသွားသည့်အခါ ထိုသတ္တဝါ၏ အမူအရာသည် ယုံကြည်မှုမှ ထိတ်လန့်မှုသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

လီယောင်းသည် မလျှော့တမ်း ဆက်လုပ်ခဲ့ပြီး သူ၏ ဓားကို ပို၍ပင် အားအင် သုံးစွဲကာ တိုးပွားလာသော မိုးကြိုး ချီပမာဏဖြင့် ထည့်သွင်းပေးခဲ့သည်။ အပြာရောင်အလင်းသည် မျက်စိစူးလောက်အောင် ပို၍ ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ ထိုနတ်ဆိုးသည် နောက်ဆုံးတွင် ဘာဖြစ်နေသည်ကို သဘောပေါက်သောအခါ ဓားကို လျင်မြန်စွာ လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ရာ ပျက်စီးသွားသော လက်မှ မှောင်မိုက်သော မီးခိုးငွေ့များ ထွက်လာခဲ့သည်။

လီယောင်းသည် လက်လွှတ်လိုက်ရသော အခွင့်အရေးအတွက် စိတ်ပျက်စွာ လျှာကို 'တစ်' ခနဲ ခတ်လိုက်သော်လည်း နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ရှေ့သို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်

တွင် ထိုနတ်ဆိုးက ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ကျန်လက်တစ်ဖက်သည် လုံးဝ ပြန်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ဤ အသစ်ဖွဲ့စည်းထားသော လက်ကို အသုံးပြု၍ သူမဆီသို့ လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် လီယောင်း၏ တုံ့ပြန်မှုသည်လည်း အထင်ကြီးစရာ ကောင်းလှသည်။ သူမသည် သူမ၏ ဓားကို မိုးကြိုးသွင်း၍ အောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ချလိုက်ပြီး ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ ထိခိုက်မှုသည် အခန်းတစ်ခုလုံးကို တုန်ခါစေသော်လည်း သူမသည် သူ၏ ကိုယ်ဟန်ကို ထိန်းထားနိုင်ခဲ့သည်။ သူမ၏ တိုက်ပွဲ အသိဉာဏ်သည် သူ၏ စီနီယာအစ်ကိုနှင့် လေ့ကျင့်မှုများမှ အမှန်တကယ်ပင် တိုးတက်လာခဲ့သည်ဟု သူမ စိတ်ထဲက တွေးလိုက်သည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ အသက်နှင့် သေခြင်း ကိစ္စဖြစ်သောကြောင့် သူ၏ စီနီယာအစ်ကိုအကြောင်း တွေးရင်း အဖိုးတန် စက္ကန့်များကို သူမ ဖြုန်းတီး၍ မရပေ။ သူမသည် မြေပြင်မှ ချက်ချင်း တွန်းကန်လိုက်ပြီး ခုန်တက်ကာ ထိုနတ်ဆိုး၏ ဆန့်တန်းထားသော လက်ပေါ်သို့ ကျွမ်းကျင်စွာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ ထိုနတ်ဆိုးသည် လူသားပုံသဏ္ဌာန် ရှိသော်လည်း သူမနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အတော်အတန် ကြီးမားလှသောကြောင့် လီယောင်း၏ သေးငယ်သော ခန္ဓာကိုယ်သည် ၎င်း၏ လက်မောင်းတစ်လျှောက် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ပြေးလွှားနိုင်ခဲ့သည်။

သူမသည် ကြီးမားသော လက်မောင်းပေါ်သို့ ပြေးတက်သွားခဲ့ကာ ပခုံးသို့ ရောက်သောအခါ သူမသည် ပြီးပြည့်စုံသော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ၎င်း၏ ဦးခေါင်းနှင့် တန်းသွားအောင် သူမကိုယ်ခန္ဓာကို နေရာချလိုက်သည်။ လေထဲတွင် ရှိနေစဉ် သူမ၏ ဆံပင်များသည် မျက်နှာပတ်လည်တွင် လှုပ်ခါနေပြီး သူမသည် မိုးကြိုးကို သူ၏ ဓားအတွင်းသို့ လမ်းကြောင်းပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမသည် သူ၏ လက်နက်ကို ကျယ်ပြန့်သော အကွေးအဝိုက်ဖြင့် လွှဲလိုက်ပြီး ထိုသတ္တဝါ၏ လည်ပင်းကို တိုက်ရိုက် ပစ်မှတ်ထားခဲ့သည်။ သူမသည် ထိုနတ်ဆိုး၏ ထူးခြားသော ပြန်လည် ဖန်တီးနိုင်စွမ်းများကို ဆက်လက် ထိန်းထားနိုင်မည် မဟုတ်သောကြောင့် ဦးခေါင်းကို ဖြတ်တောက်ရန်သာ တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာ ဖြစ်သည်ဟု သူမ ဆင်ခြင်တွေးတောလိုက်သည်။ ဤ နတ်ဆိုးသည် ဦးခေါင်း ဆုံးရှုံးပြီးနောက် ပြန်လည် ဖန်တီးနိုင်မည်ဟု သူမ မယုံကြည်ခဲ့ပေ။

သူမ၏ ဓားသည် လေထဲတွင် လွင့်မျောသွားပြီး ပစ်မှတ်ဆီသို့ ရွေ့လျားသွားစဉ် အပြာရောင် လျှပ်စစ်ဒြပ်စင်များ ချန်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ၏ အသက်သေစေမည့် တိုက်ခိုက်မှုကို အပြီးမသတ်မီ ထိုနတ်ဆိုးသည် ၎င်း၏ ကြီးမားသော လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး လီယောင်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့ရန်အတွက် ဒိုင်းအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည်။ သူမ၏ မိုးကြိုးအားဖြည့်ထားသော ဓားသွားသည် ထိုနတ်ဆိုး၏ အသားထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ နစ်ဝင်သွားခဲ့ပြီး ၎င်း၏ လက်ဖျံကို တစ်ဝက်တစ်ပျက် ဖြတ်တောက်ခဲ့ပြီးမှ အရှိန်အဟုန် လျော့ကျသွားခဲ့သည်။

လီယောင်းသည် လေထဲတွင် မြောက်လွှင့်နေခဲ့ပြီး သူမ၏ ဓားသည် နတ်ဆိုး၏ အသားထဲတွင် မြဲမြံစွာ ထိုးစိုက်နေခဲ့သောကြောင့် ပိတ်မိနေခဲ့သည်။ ထိုသတ္တဝါသည် ဤ ရွှေအခွင့်အရေးကို မဖြုန်းတီးခဲ့ဘဲ ၎င်း၏ လက်ချည်းသက်သက် လက်သီးဖြင့် သူမဆီသို့ ဖျက်ဆီးနိုင်သော စွမ်းအားဖြင့် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ဤ အန္တရာယ်ရှိသော အနေအထားတွင် ပိတ်မိနေသဖြင့် သူမသည် လုံးဝ ကာကွယ်နိုင်ခြင်း မရှိဘဲ ထိုလက်သီးချက်ကို တည့်တည့် ခံယူလိုက်ရသည်။ ထိခိုက်မှုသည် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်လှပြီး သူမအား အခန်းတစ်လျှောက် တစ်ဖန် လွင့်စင်သွားစေခဲ့သည်။

သူမသည် လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို ခန္ဓာကိုယ်က အနားယူရန်ဆန္ဒပြနေသော်လည်း အားယူကာ ထရန် ရုန်းကန်ခဲ့ရသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူမသည် အမှန်တကယ်ပင် ကြီးမားသော ထိခိုက်မှု ရရှိခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးစက္ကန့်တွင် သူ၏ ပတ်ပတ်လည်၌ ကာကွယ်ရေး ချီကို ဆင့်ခေါ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ထိခိုက်မှုက ပြင်းထန်ဆဲ ဖြစ်သည်။ သူအ၏ ခြေထောက်များ တုန်ယင်နေသော်လည်း သူမသည် မတ်တပ်ရပ်ရန် ကြိုးစားနေစဉ် ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများ စီးကျနေခဲ့သည်။

သူမသည် သူ၏ ဓားကို တစ်ဖန် မြှောက်လိုက်က သူမ လွှင့်ပစ်ခံရစဉ် ထိုနတ်ဆိုး၏ လက်မောင်းမှ ဓားသည် ထွက်ကျလာခဲ့သည်။ ဤတိုက်ပွဲတွင် သူမ၏ အစွမ်းအစ အားလုံးကို ထုတ်မသုံးပါက သူမ အမှန်တကယ် သေဆုံးနိုင်သည်ဟု သူမ စိတ်ထဲက တွေးလိုက်သည်။ သူမသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ကျန်ရှိနေသော ချီအားလုံးကို လမ်းကြောင်းပေးလိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူမသည် နောက်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ တိုက်ခိုက်မည်ဖြစ်ကာ သူမအတွင်းရှိ စွမ်းအင်အားလုံးသည် သူမ၏ ဓားအတွင်းသို့ စီးဆင်းသွားကာ ဓားသွားကို များပြားသော မိုးကြိုးများဖြင့် ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူမ ထိုမျှနှင့် မရပ်လိုက်ပေ။

[နေဦး မင်း ဒါကို လုပ်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး...]

ဘုရင်မက ကြားဝင်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

သို့သော် လီယောင်းသည် ထိုသတိပေးချက်ကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ မိုးကြိုးသည် သူ၏ လက်နက်ထက် ကျော်လွန်၍ ပျံ့နှံ့သွားပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို လျှပ်စစ်စွမ်းအင်၏ ပေါက်ကွဲနေသော အကာအရံဖြင့် ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။ သူမ၏ ဆံပင်များသည် မီးလင်းနေသော အလင်းတန်းသဖွယ် သူမ၏ ဦးခေါင်းပတ်ပတ်လည်တွင် ထောင်မတ်၍ လွင့်မျောနေခဲ့သည်။

[အဲဒီ လှုပ်ရှားမှုက အန္တရာယ်များတယ်။ မင်း အဲဒါကို အပြည့်အဝ မကျွမ်းကျင်သေးဘူး]

ဘုရင်မသည် စစ်မှန်သော စိုးရိမ်မှုဖြင့် ပြောလိုက်သော်လည်း လီယောင်းသည် သူ၏ စွမ်းအားကို ဆက်လက် လမ်းကြောင်းပေးနေခဲ့ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် မူလဒြပ်စင် စွမ်းအင်ဖြင့် တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်ကာ တောက်ပလာသည်အထိ မိုးကြိုး ချီဖြင့် သူမကိုယ်တိုင်နှင့် ဓားကိုပါ အားဖြည့်ပေးခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပေါက်ကွဲနေသော အပြာရောင် လျှပ်စစ်ဒြပ်စင်ဖြင့် လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး သူမ၏ လက်ချောင်းများနှင့် အရေပြားပေါ်တွင် သေးငယ်သော လျှပ်စစ်ကွေးညွှတ်မှုများ ခုန်နေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများသည်လည်း ထိုပြင်းထန်သော အလင်းဖြင့် တောက်ပနေပြီး သာမန်မဟုတ်သည့် ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။

သူမသည် အလွန်မယုံနိုင်စရာကောင်းသော အရှိန်ဖြင့် ရွေ့လျားခဲ့ရာ အခန်းတစ်လျှောက် ရုတ်တရက် ပေါ်လာလိုက် ပျောက်သွားလိုက် လုပ်နေသကဲ့သို့ ပေါ်နေခဲ့သည်။ တစ်စက္ကန့်တွင် သူမသည် နံရံနှင့် ကပ်လျက် ရပ်နေခဲ့ပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထိုနတ်ဆိုးရှေ့၌ ပေါ်လာကာ လျှပ်စစ်ဒြပ်စင်သွင်းထားသော ဓားကို ကျယ်ပြန့်သော အကွေးအဝိုက်ဖြင့် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ထိုနတ်ဆိုးသည် သူမ၏ မဖြစ်နိုင်သော အရှိန်ကြောင့် သိသိသာသာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ကာကွယ်ရန်အတွက် လက်များကို အားယူကာ မြှောက်လိုက်သော်လည်း ထိုကြိုးပမ်းမှုသည် အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ လီယောင်း၏ မိုးကြိုးအားဖြည့်ထားသော ဓားသွားသည် ထောပတ်ကို ဖြတ်သွားသည့် ဓားပူကဲ့သို့ပင် ၎င်း၏ လက်ချောင်းများကို အားစိုက်ထုတ်ရန်မလိုဘဲ ဖြတ်တောက်သွားခဲ့သည်။ ဖြတ်တောက်ခံရသော လက်များသည် ဒုန်းခနဲ အသံဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့ပြီး ဖြတ်ထားသော အစွန်းများမှ မီးခိုးများနှင့် မီးပွားများ ထွက်လာခဲ့သည်။

ထိုနတ်ဆိုးသည် တိုက်ပွဲ စတင်ကတည်းက ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အော်ဟစ်လိုက်ရာ အခန်းတစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားသော ထိတ်လန့်ဖွယ် အသံဖြစ်နေခဲ့သည်။ ၎င်းသည် လက်များကို ပြန်လည် ဖန်တီးရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ဖြတ်တောက်ခံရသော နေရာများတွင် ဆက်လက်ရှိနေသည့် မိုးကြိုးများဖြင့် လုံးဝ ဖုံးအုပ်နေခဲ့ပြီး လျှပ်စစ်ဒြပ်စင်သည် နောက်ထပ် ပြန်လည် ဖန်တီးခြင်းကို ဟန့်တားကာ ပျက်စီးစေခဲ့သည်။

လီယောင်းသည် ၎င်းအား ဖြေရှင်းချက် ရှာဖွေရန် တစ်စက္ကန့်မျှ အချိန်မပေးခဲ့ပေ။ သူမသည် ထို မဖြစ်နိုင်သော အရှိန်ဖြင့် တစ်ဖန် ရွေ့လျားခဲ့ပြီး ထိုနတ်ဆိုး၏ ဦးခေါင်းအထက်တွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာခဲ့သည်။ ပြီးပြည့်စုံသော ကိုယ်ဟန်ဖြင့် သူမ၏ ဓားကို သိမ်မွေ့သော အကွေးအဝိုက်ဖြင့် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ဓားသွားသည် တောက်ပစွာ လင်းလက်သွားပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထိုနတ်ဆိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားကာ အပေါ်မှ အောက်သို့ ပြီးပြည့်စုံစွာ နှစ်ပိုင်း ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။

ထိုသတ္တဝါ၏ အပိုင်းနှစ်ပိုင်းလုံး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး ပြီးပြည့်စုံသော ဖြတ်တောက်ရာမှ မှောင်မိုက်သော စွမ်းအင်များ မီးခိုးကဲ့သို့ စိမ့်ထွက်လာခဲ့သည်။ လီယောင်းသည် ထိုနတ်ဆိုးသည် ဘာမျှမရှိသည့်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ မှောင်မိုက်သော မြူခိုးမှုန်များအဖြစ် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ နောက်ဆုံးတွင် သူမ စိတ်အေးနိုင်ခဲ့သည်။ သူမ၏ ပခုံးများ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကြောင့် တွဲကျသွားကာ သက်ပြင်းရှည်ကြီးကို ချလိုက်သည်။

အောင်မြင်မှု၏ ထိုအချိန်တွင် သူမကို ဖုံးအုပ်ထားသော စွမ်းအင်သည် မှန်မှန်ကန်ကန် မရှိဘဲ တဖျတ်ဖျတ် လင်းလာခဲ့ပြီး စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာ တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်ပြီးမှ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရာ သူမကို အားအင်ကုန်ခမ်း၍ ထိခိုက်လွယ်သော အခြေအနေတွင် ကျန်ရစ်စေခဲ့သည်။ သူမ၏ မိုးကြိုးဝတ်စုံသံချပ်ကာ၏ အထောက်အပံ့မရှိဘဲ သူမသည် မြင့်မားသော အနေအထားမှ ပြုတ်ကျလာကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

သူမသည် ထိုနေရာတွင် ပက်လက် လဲလျောင်းနေပြီး အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းနေခဲ့ရာ သူ၏ ခြေလက်များက ခဲများကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။ သူ၏ စွမ်းအင် အရန်များအားလုံး ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး အရေးပေါ် အနားယူရန် လိုအပ်နေခဲ့သည်။ သူမသည် မျက်နှာကျက်ကို စိုက်ကြည့်နေစဉ် ၎င်းသည် ကိုးဆယ့်ကိုးထပ်သာ ဖြစ်ပါက အလွှာတစ်ရာရှိ ပြိုင်ဘက်က မည်မျှ မယုံနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်မည်နည်းဟု သူမ တွေးလိုက်သည်။ သူမ အခွင့်အရေး ရနိုင်ပါ့မလား။

[ဟဲ့ အဲဒါ အန္တရာယ်များတယ်နော်။ မင်း အခုလို အားနည်းနေတဲ့ အခြေအနေမှာ တခြားသူတွေပါ ရှိနေရင် ဘာဖြစ်သွားမလဲဆိုတာ မသိဘူးလား]

ဘုရင်မက ဆူပူသံနှင့် စိုးရိမ်သံ ကြားတွင်ရှိသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

လီယောင်းသည် အားထုတ်မှုကြောင့် ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာဖြင့် ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "စိတ်အေးအေးထားပါ ငါ ဒီအခြေအနေကို တွက်ဆပြီးသားပါ။ ဒီမှာ တခြားသူ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး။ အဲဒါကြောင့် ငါ ဒီလှုပ်ရှားမှုကို သုံးရဲတာ"

သူမ ပြောနေစဉ် ရုတ်တရက် တံခါးဖွင့်သံကို ကြားလိုက်ရပြီး လေးလံသော ကျောက်တုံးသည် ကျောက်တုံးနှင့် ပွတ်တိုက်သည့် အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမ၏ နှလုံးခုန်နှုန်းသည် မြန်လာပြီး နောက်ထပ် စိန်ခေါ်မှုတစ်ခု ချက်ချင်း ရင်ဆိုင်ရမည်ဟု မျှော်လင့်ရင်း အလွှာတစ်ရာ တံခါးဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် အလွှာတစ်ရာ တံခါးသည် ခိုင်မြဲစွာ ပိတ်ထားဆဲ ဖြစ်သည်ကို သူမ ရှုပ်ထွေးစွာ သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူမ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ထိတ်လန့်မှု တိုးလာပြီး ကိုးဆယ့်ရှစ်လွှာသို့ တံခါးပွင့်သွားသည်ကို သိလိုက်ရသောအခါ ခဏတာ သက်သာရာရမှုက ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

သူမ အကြောင်းပြချက် မရှာနိုင်မီ အောက်မှ ချဉ်းကပ်လာသော လူများ၏ အသံများကို သူမ ကြားလိုက်ရသည်။

"သူတို့ တိုက်ခိုက်ပြီးတဲ့အထိ စောင့်နေပြီး အလုပ်ကို အပြီးသတ်လိုက်လို့ ရတယ်ဆိုတာ ငါ ပြောခဲ့တယ်လေ"

ကျေနပ်နေသော ယောက်ျားတစ်ဦး၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဟဲဟဲဟဲ မင်း မျှော်လင့်ထားသလိုပဲ။ အခု ငါတို့ လက်တောင် မြှောက်စရာ မလိုတော့ဘူး"

နောက်တစ်ဦးက အလွန်ပျော်ရွှင်သော လေသံဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ကဲကဲကဲ"

တတိယ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အခန်းအတွင်းသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

...

ရှန်းယွီသည် သစ်ပင်ထိပ်တွင် နားနေပြီး အောက်ဘက်တွင် ငြိမ်သက်စွာ စားကျက်စားနေသော တောဝက်အုပ်ကို မျက်လုံးဖြင့် စူးစမ်းနေခဲ့သည်။ သူ၏ အကြည့်သည် ပါဝင်ပစ္စည်းများအဖြစ် ၎င်းတို့၏ တန်ဖိုးကို အကဲဖြတ်ရင်း တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ပြီး တစ်ကောင်ဆီသို့ ရွေ့လျားနေခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ အသစ်ရရှိထားသော စတုတ္ထအဆင့် ဟင်းချက်နည်းများကို စမ်းသပ်ရန်အတွက် သင့်တော်သော နမူနာကောင်းတစ်ကောင်ကို ရှာဖွေလိုခဲ့သည်။

မိနစ်အနည်းငယ်ကြာ ဂရုတစိုက် စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် သူသည် နောက်ဆုံးတွင် အထူးသဖြင့် သန်မာသော နမူနာတစ်ခုဖြစ်သည့် ၎င်း၏ အဖော်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ကောင်းစွာ ဝဖြိုးနေပုံရသော တောက်ပြောင်သည့် အမည်းရောင် သားမွေးရှိသည့် တောဝက်တစ်ကောင်ကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။

လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုတည်းဖြင့် သူသည် သူ၏ ပုန်းအောင်းရာနေရာမှ ခုန်ချလိုက်သည်။ သူ၏ လက်များသည် တောဝက်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး သဲလွန်စမကျန်ဘဲ တောနက်ထဲသို့ ပြန်လည် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ကျန်ရှိနေသော တိရစ္ဆာန်များသည် ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ကောင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို လုံးဝ သတိမထားမိဘဲ ဆက်လက် ကျက်စားနေခဲ့ကြသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ရှန်းယွီသည် သူ၏ အိမ်သို့ ပြန်လာသောအခါ တောဝက်ကို သူ၏ ပြင်ဆင်ရေးစားပွဲပေါ်၌ တင်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ ဓားကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး အသားများကို ပြင်ဆင်သည့် ရင်းနှီးပြီးသား လုပ်ငန်းစဉ်ဖြစ်သည့် အသားရေခွာခြင်း၊ အရိုးမှ အသားများကို ခွဲထုတ်ခြင်းကို စတင်ခဲ့သည်။

သူ၏ အလုပ်ကိုလုပ်နေစဉ် သူ၏ အတွေးများက အခြားနေရာသို့ လွင့်ပျံ့သွားခဲ့သောကြောင့် သူ၏ လက်များက ခေတ္တ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

"ဂျူနီယာညီမလေး ဘယ်လိုနေလဲ မသိဘူး"

သူ တွေးလိုက်သည်။

"သူတို့ ထွက်သွားတာ ရက်အနည်းငယ် ရှိပြီ။ သူမ အဆင်ပြေနေပါစေလို့ပဲ မျှော်လင့်တယ်"