အခန်း (၇၇)

ရှန်းယွီသည် တရားထိုင်သည့် ကိုယ်ဟန်ဖြင့် ထိုင်နေပြီး သူ၏ သွေးကြောများအတွင်း စီးဆင်းနေသော ပြင်းထန်သည့် စွမ်းအင်ကို လည်ပတ်စေရန် ရုန်းကန်နေရသဖြင့် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာက မောပန်းနေသည်။ သူ၏ နဖူးတွင် ချွေးစက်များ စို့လာခဲ့သည်။ အခက်အခဲများနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်မှာ ရှင်းလင်းနေကာ ထင်ရှားသော တင်းမာမှုများ ရှိနေသော်လည်း အရှုံးမပေးဘဲ ဆက်လက် ဆုံးဖြတ်ချက်ချထားခဲ့သည်။

သူ၏ အာရုံစူးစိုက်မှုကို ထိန်းထားရင်း သူပုန်ထနေသော စွမ်းအင်ကို သူ၏ ချီလမ်းကြောင်းများမှတစ်ဆင့် လမ်းညွှန်ပေးနေစဉ် မိနစ်များသည် နာရီများအဖြစ် ဆန့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် အတွင်းပိုင်း ရုန်းကန်မှု၏ အဆုံးမဲ့ကာလကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့ပြီးနောက် ရှန်းယွီ၏ တင်းမာနေသော ကြွက်သားများ ပြေလျော့လာခဲ့သည်။ သူ၏ တွန့်ချိုးထားသော မျက်ခုံးသည် တဖြည်းဖြည်း ပြေလျော့သွားပြီး တင်းကျပ်ထားသော မေးရိုးလည်း ပွင့်သွားခဲ့သည်။ သူသည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူထုတ်လိုက်ပြီးနောက် မကြာမီ ပျံ့လွင့်သွားသော အရောင်စုံ မြူခိုးများဖြင့် အခန်းတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည့် များပြားသော ပိုလျှံနေသည့် ချီကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

သူ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည့်အခါ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကြောင့် သူ၏ ပုံမှန် ထက်မြက်မှုပင် မှေးမှိန်သွားခဲ့ပြီး ရှန်းယွီသည် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် သူ မျှော်လင့်ထားသလို ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။ ဝိညာဉ်အစားအစာ၏ အကူအညီဖြင့် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို အရှိန်မြှင့်နိုင်သော်လည်း ပိုမို ထိရောက်သော နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိရမည်ဟု သူ ယုံကြည်နေခဲ့သည်။ ယခုလေးတင် သူသည် စတုတ္ထအဆင့် ဝိညာဉ်အစားအစာကို အသေးစိတ် ဂရုစိုက်မှုဖြင့် ပြင်ဆင်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းကို စားသုံးပြီးနောက် ဆေးဖက်ဝင် ဂုဏ်သတ္တိများ၏ ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းမျှကိုသာ စုပ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။

၎င်းသည် ယခင်ကလို စိတ်ပျက်ဖွယ် ပုံစံအတိုင်းပင်။ ပဉ္စမအဆင့် အစာကို စားသောအခါ အကျိုးကျေးဇူး၏ နှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကိုသာ စုပ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။ အဖိုးတန် စွမ်းအင် အများစုသည် ရိုးရှင်းစွာ အလဟဿ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ အခြေခံ ပြဿနာမှာ ရှင်းလင်းကာ သူ၏ အလတ်စားအဆင့် ဝိညာဉ်အမြစ်သည် ထိုသို့သော စုစည်းထားသည့် စွမ်းအားကို ကိုင်တွယ်နိုင်ခြင်း မရှိခြင်းပင်။

"ဒီအတိုင်း ဆက်သွားမယ်ဆိုရင်"

သူ တွေးလိုက်သည်။

"ငါ ပထမအဆင့် ဝိညာဉ်အစာကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ရင်တောင်မှ အဲဒီအကျိုးကျေးဇူးတွေကို လုံးဝ စုပ်ယူနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလား"

ထိုအတွေးသည် အတော်ပင် စိတ်ပျက်အားငယ်စရာကောင်းလှသည်။

သူသည် ဤ ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွှားရန် နည်းလမ်း ရှာဖွေရမည်။ အရှင်းဆုံး ဖြေရှင်းချက်မှာ သူ၏ ဝိညာဉ်အမြစ်ကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန် ဖြစ်သော်လည်း ထိုသို့သော အောင်မြင်မှုကို ရရှိရန် စိတ်ချရသော နည်းလမ်းကို ရှန်းယွီ မသိခဲ့ပေ။ ယခင်က သူသည် အဆင့်မြင့် အစားအစာများကို အဆက်မပြတ် စားသုံးခြင်းက သူ၏ ဝိညာဉ်အမြစ်ကို အနည်းငယ် တိုးတက်မှု ဖြစ်ပေါ်လာစေရန် လုံလောက်စွာ လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်မည်ဟု သီအိုရီ ထုတ်ခဲ့သည်။ အသေးငယ်ဆုံး တိုးတက်မှုလေး ဖြစ်ပေါ်လာသည်နှင့် သူ၏ စနစ်သည် ကျန်အရာများကို ကိုင်တွယ်နိုင်ပြီး အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်အောင် ကူညီပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုမူ ဤချဉ်းကပ်မှုသည် တိုးတက်မှု တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပေါ်စေရန် ပျက်ကွက်ရုံသာမက သူ၏ ဝိညာဉ်အမြစ်သည်လည်း မှန်ကန်စွာ မလုပ်ဆောင်နိုင်သည့် စွမ်းအင်ဖြင့် ထပ်ခါတလဲလဲ လွှမ်းမိုးခံရပါက အမှန်တကယ် ပျက်စီးနိုင်သည်ဟု သူ သံသယရှိခဲ့သည်။ နူးညံ့သော လမ်းကြောင်းများသည် အပြီးအပိုင် ပိတ်ဆို့သွားခြင်း သို့မဟုတ် ပုံပျက်သွားခြင်း ဖြစ်နိုင်ပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို အပြီးအပိုင် နှောင့်နှေးစေနိုင်သည်။

ရှန်းယွီသည် ကြမ်းပြင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း နက်နက်နဲနဲ စဉ်းစားနေခဲ့သည်။ မိနစ်အနည်းငယ်ကြာ ပြင်းထန်စွာ တွေးတောပြီးနောက် သူ၏ မျက်လုံးများသည် ရုတ်တရက် လှုံ့ဆော်မှုဖြင့် တောက်ပလာခဲ့သည်။ လျင်မြန်သော လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ဆီသို့ လက်လှမ်းလိုက်သည်။

သိုလှောင်ခန်းမှ သူသည် အရာဝတ္ထု သုံးခုကို ထုတ်ယူလိုက်ကာ နူးညံ့သော ရွှေရောင် တောက်ပနေသည့် ဆေးလုံးလုံးတစ်လုံးနှင့် ရှုပ်ထွေးသော စာလုံးများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည့် စက္ကူ အဆောင်လက်ဖွဲ့ နှစ်ခု ဖြစ်သည်။

"ရှေ့ဆက်သွားရမယ့် လမ်းကြောင်းက ဒုတိယအဆင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပညာရပ်တွေမှာ ရှိနိုင်တယ်"

ဆေးလုံးကို ဂရုတစိုက် လေ့လာရင်း သူ တွေးလိုက်သည်။

"အဓိကအားဖြင့် ဆေးလုံးဖော်စပ်ခြင်းပဲ"

သူသည် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်သည့် ဆေးလုံးကို သိမ်းထားခဲ့ခြင်းမှာ အနည်းဆုံးတော့ ထိုအချိန်တွင် သူ့အတွက် အသုံးမဝင်သေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ ထိုပစ္စည်းအတွက် မတူညီသော ရည်ရွယ်ချက်ကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့သည်။

ဟင်းချက်ခြင်း အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပညာရပ်ကို သူ မည်သို့ ရရှိခဲ့သည်ကို သူ သတိရလိုက်သည်။ ရက်အနည်းငယ်ကြာ ချက်ပြုတ်ပြီးနောက် ထိုပညာရပ်သည် အဆင့်များနှင့် စွမ်းရည်များ အပါအဝင် သူ၏ စနစ်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့သည်။ အခြား ပညာရပ်များတွင်

လည်း အလားတူ နိယာမကို အသုံးပြုနိုင်မလား။ ထို ဖြစ်နိုင်ခြေက စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှသည်။

ရှန်းယွီသည် သူ၏ သီအိုရီကို စမ်းသပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သူသည် ဆေးလုံး၏ ပါဝင်ပစ္စည်းများကို ဂရုတစိုက် လေ့လာပြီး ၎င်းကို ပုံတူ ဖော်စပ်ရန် ကြိုးစားမည်ဖြစ်ပြီး ထိုလုပ်ငန်းစဉ်တွင် ဆေးလုံးဖော်စပ်ခြင်း၏ အခြေခံများကို သင်ယူသွားမည်။ ထို့အပြင် သူသည် စာရွက်

အလွတ်အချို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး သူ ပိုင်ဆိုင်ထားသော အဆောင်လက်ဖွဲ့ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် ကိုက်ညီအောင် ဂရုတစိုက် ဖြတ်တောက်ခဲ့သည်။ သူသည် ဆေးလုံးဖော်စပ်ခြင်းသက်သက်သာ ကန့်သတ်ထားမည်မဟုတ်သလို အဆောင်ရေးဆွဲခြင်းသည်လည်း အလားတူ တန်ဖိုးရှိကြောင်း သက်သေပြနိုင်သည်။

သို့သော် ဤလမ်းကြောင်းသစ်ကို မစတင်မီ ရှန်းယွီသည် အခြား အရေးကြီးသော ကိစ္စတစ်ခုကို သတိရလိုက်သည်။ သူ၏ မီးလက်ဝါးကျင့်စဉ်သည် လွန်ခဲ့သည့် တစ်ရက်ကမှ အနည်းငယ် အောင်မြင်သည့်နယ်ပယ်သို့ ထိုးဖောက်သွားခဲ့ပြီး အတွေ့အကြုံမှတ် နှစ်ဆတိုးရန်အတွက် အတွေ့အကြုံမှတ် သုညသာ ရှိနေသေးသည်။ စနစ်၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို အလဟဿ မဖြစ်စေရန်အတွက် သူသည် ဤကျင့်စဉ်ကို ဦးစွာ တိုးတက်စေရန် လိုအပ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

သူသည် လက်ဝါးကျင့်စဉ်ကို စတင် လေ့ကျင့်ခဲ့သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ၏ အခြား ကျင့်စဉ်များကို လျစ်လျူရှုပြီး မီးလက်ဝါးကျင့်စဉ်ကိုသာ လေ့ကျင့်ခဲ့ကာ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နှစ်ဆတိုးရန် အတွေ့အကြုံမှတ် ရှိနေပြီးသား ကျွမ်းကျင်မှုများအတွက် အဖိုးတန် အချိန်ဖြုန်းတီးလိုခြင်း မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ သူသည် ကျင့်စဉ်များကို အတွေ့အကြုံမှတ် မရှိသည့်အခါမှသာ လေ့ကျင့်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို အမြန်ဆုံး ကျွမ်းကျင်စေလိုပါကမှလွဲ၍ ကျန်အခြေအနေများတွင် စနစ်ကိုသာ လုပ်ဆောင်စေမည်။ ထိုနည်းလမ်းသည် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပညာရပ်များနှင့် အခြား အဖိုးတန် ကျွမ်းကျင်မှုများကို သင်ယူရန် အချိန်ကို ချွေတာပေးမည်ဖြစ်ကာ သူ၏ လက်ရှိ စွမ်းအားဖြင့် ကျင့်စဉ်များနှင့် ကျမ်းဂန်များသည် သူ၏ ခွန်အားကို များများစားစား တိုးမြှင့်ပေးမည် မဟုတ်ပေ။ သူ၏ ကျင့်ကြံမှု အရှိန်ကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် ဒုတိယအဆင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပညာရပ်များကိုသာ အားထားနိုင်တော့မည်။

အာရုံစိုက် လေ့ကျင့်မှု မိနစ်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ရှန်းယွီသည် သူ၏ မီးလက်ဝါးကျင့်စဉ်အတွက် အတွေ့အကြုံမှတ် နှစ်မှတ် ရရှိအောင် စီမံနိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ လက်ဖဝါးများပေါ်ရှိ နူးညံ့သော အနီရောင်အလင်းသည် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ အနည်းငယ် မှေးမှိန်သွားခဲ့သည်။

ထိုအရာ ပြီးဆုံးသွားသောအခါ သူသည် သူ၏ အာရုံကို ဆေးလုံးနှင့် အဆောင်လက်ဖွဲ့များဆီသို့ ပြန်လည် လှည့်လိုက်သည်။

...

ရှန်းယွီသည် ဆေးလုံးဖြင့် စတင်ခဲ့ပြီး သူ၏ ချဉ်းကပ်ပုံကို စဉ်းစားရင်း သူ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ဂရုတစိုက် လှည့်လိုက်သည်။ သူသည် ဆေးလုံးဖော်စပ်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် တရားဝင် အသိပညာ မရှိခဲ့ပေ။ စကားပြောဆိုမှုများနှင့် ပုံပြင်များမှ ကြားသိခဲ့ရသည့် အပိုင်းအစ အချက်အလက်များသာ ရှိသည်။ ထိုသို့သော ကောလာဟလများသည် အဂ္ဂိရတ်ပညာကဲ့သို့ ရှုပ်ထွေးသည့်အရာအတွက် စိတ်ချရသော လမ်းညွှန်မှုဟု သတ်မှတ်၍ မရနိုင်သော်လည်း သူ အသုံးပြုရန် ရှိသမျှ အရာများ ဖြစ်သည်။

သူသည် ဆေးလုံးကို အသေးစိတ် ဂရုပြုကာ စစ်ဆေးခြင်းဖြင့် စတင်ခဲ့သည်။ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် တောင်နှလုံးဆောင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်ထားသည့် ချီအာရုံခံစားမှုကို ပိတ်လိုက်ကာ သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်း အားလုံးကို ဤ သေးငယ်သော အရာဝတ္ထုတစ်ခုတည်းအပေါ် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ သူ အာရုံစိုက်လိုက်သည့်အခါ ဆေးလုံးသည် သူ၏ အာရုံခံစားမှုတွင် ချဲ့ထွင်လာပုံရပြီး ၎င်း၏ ဖွဲ့စည်းပုံကို အသေးစိတ် ကြည့်ရှုနိုင်စေခဲ့သည်။

အခြား မည်သူ့အတွက်မဆို ဤမျှ အသေးစိတ် စစ်ဆေးခြင်းသည် မဖြစ်နိုင်လောက်အောင် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ရှန်းယွီ၏ ထူးခြားစွာ အစွမ်းထက်သော ချီအာရုံခံစားမှုသည် ဤမျှ သေးငယ်သော ပစ်မှတ်တစ်ခုအပေါ် အာရုံစိုက်လိုက်သည့်အခါ ကျင့်ကြံသူ အများစုအတွက် ဖုံးကွယ်ထားမည့် အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို သူ သိမြင်နိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ အာရုံခံစားမှုသည် ဆေးလုံး၏ ဖွဲ့စည်းပုံအတွင်း ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည့်အခါ မတူညီသော ဂုဏ်သတ္တိများ အချင်းချင်း မည်သို့ အပြန်အလှန် သက်ရောက်၍ ပေါင်းစပ်သွားသည်ကို သူ ခွဲခြားသိမြင်နိုင်ခဲ့သည်။ စွမ်းအင်လမ်းကြောင်းများသည် ရှုပ်ထွေးသော ပုံစံများဖြင့် လိမ်ကောက်ကာ စီးဆင်းနေပြီး ၎င်း၏ အစိတ်အပိုင်းများ အားလုံး၏ ပေါင်းစည်းမှုထက် များစွာ သာလွန်သော သဟဇာတဖြစ်သည့် တစ်ခုလုံးကို ဖန်တီးနေခဲ့သည်။

မည်သည့် သီးခြား ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို အသုံးပြုခဲ့သည်ကို သူ မခွဲခြားနိုင်ခဲ့သော်လည်းသူ၏ ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းများအပေါ် ဗဟုသုတသည် အလွန် ကန့်သတ်ထားဆဲပင်။ ဖော်စပ်မှု လုပ်ငန်းစဉ်နှင့် ပတ်သက်၍ အကြမ်းဖျင်း နားလည်မှုတစ်ခုကို တဖြည်းဖြည်း တည်ဆောက်

နိုင်ခဲ့သည်။ စွမ်းအင်များကို မည်သို့ ပေါင်းစည်းထားပြီး အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို မည်သို့ အလွှာလိုက် ထားရှိကာ မတည်မငြိမ် ဒြပ်စင်များကို မည်သို့ တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ဆောင်နည်း စသည့် ရှုထောင့်များအား သီးခြား ပါဝင်ပစ္စည်းများကို မသိဘဲနှင့်ပင် သူ့အတွက် အဓိပ္ပာယ်ရှိလာခဲ့သည်။

ဤကနဦး နားလည်မှုဖြင့် ရှန်းယွီသည် ဆေးဖက်ဝင် ဂုဏ်သတ္တိများ ရှိကြောင်း သူ သိထားသည့် ဆေးဖက်ဝင်အပင် အချို့ကို စုဆောင်းခဲ့သည်။ သူသည် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်သည့် ဆေးလုံးကို ပြန်လည် ဖန်တီးရန် မကြိုးစားခဲ့ပေ။ ထိုသို့သော ရည်မှန်းချက်သည် ဤအဆင့်တွင် မိုက်မဲရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။ ထို့အစား သူသည် ဆေးဖက်ဝင် အရည်အသွေးများရှိသော ကျပန်း ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို အသုံးပြု၍ သူ၏ မူရင်း ဖော်စပ်မှုအား ဖန်တီးရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သူ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ အလုပ်လုပ်နိုင်သော ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ဖန်တီးရန် မဟုတ်ဘဲ သူ လေ့လာခဲ့သော ဖွဲ့စည်းမှု လုပ်ငန်းစဉ်ကို လေ့ကျင့်ရန်သာ ဖြစ်သည်။ အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားခြင်းဖြင့် ယခင်က ဟင်းချက်ခြင်းကဲ့သို့ပင် သူ၏ စနစ်တွင် ထိုပညာရပ် ပေါ်ပေါက်လာစေရန် လုံလောက်သော အတွေ့အကြုံများကို စုဆောင်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ တွေးလိုက်သည်။

သူသည် သူ၏ ဝိညာဉ်မီးလျှံကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ ဂရုတစိုက် အာရုံစူးစိုက်မှုဖြင့် သူသည် ထို ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို အပူပေးရန် မီးကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်းတို့ကို ဆေးလုံးပုံစံအဖြစ် ပုံသွင်းရန် သူ၏ ချီကို အသုံးပြု၍ ချုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။ လိုအပ်သော နူးညံ့သည့် ဟန်ချက်ညီမှုက ပြင်းထန်သော အာရုံစိုက်မှုကို လိုအပ်သည်။ အပူလွန်ကဲပါက ပါဝင်ပစ္စည်းများကို လောင်ကျွမ်းစေမည်ဖြစ်ပြီး အပူနည်းလွန်းပါက ၎င်းတို့၏ ဂုဏ်သတ္တိများကို အသက်ဝင်စေမည် မဟုတ်ပေ။

သူ အလုပ်လုပ်နေစဉ် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ၏ ဆေးဖက်ဝင် ဂုဏ်သတ္တိများကို သန့်စင်ရန် ကြိုးစားခဲ့ပြီး ၎င်းတို့အား သီးခြား အစိတ်အပိုင်းများအဖြစ် မထားဘဲ ဆေးလုံး ဖွဲ့စည်းပုံအတွင်း ရောစပ်သွားစေရန် လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သည်။ ဆေးဖော်စပ်သည့် မီးဖို မရှိဘဲ သူသည် ဤနူးညံ့သော လုပ်ငန်းစဉ်ကို လက်ဖြင့်သာ လုပ်ဆောင်ရန် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခံခဲ့ရပြီး လုပ်ငန်းစဉ်ကို လေထု ညစ်ညမ်းမှုနှင့် စွမ်းအင် ယိုစိမ့်မှုတို့အတွက် ထိခိုက်လွယ်စေခဲ့သည်။ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်များသည် သူ၏ နည်းလမ်းကို မမှန်ကန်ကြောင်းနှင့် ထိရောက်မှု မရှိကြောင်း မှတ်ယူကြမည်ဖြစ်သော်လည်း တရားဝင် လေ့ကျင့်မှု မရှိသော ရှန်းယွီသည် ထို အားနည်းချက်များကို မသိဘဲ ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် ရှေ့သို့ တွန်းအားပေးခဲ့သည်။

သူ အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားရင်း နာရီများ ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။ ကျရှုံးမှု တစ်ခုစီတိုင်းက သူ့ကို အသစ်တစ်ခုကို သင်ကြားပေးကာ မည်သည့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ အလျင်အမြန် လောင်ကျွမ်းသွားပြီး အခြားအပင်များက မည်သို့ ရောနှောခြင်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိကာ သင့်လျော်သော ဖွဲ့စည်းပုံကို ထိန်းသိမ်းရန် သူ၏ ချီမည်သို့ စီးဆင်းရန် လိုအပ်သည်ကို သိခဲ့ရသည်။ အောင်မြင်သော ဆေးလုံးများကို မရရှိခဲ့သော်လည်း သူ၏ နားလည်မှုက တဖြည်းဖြည်း နက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ရှန်းယွီသည် သူ၏ ပတ်ပတ်လည်ရှိ အလင်းရောင် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သတိပြုမိခဲ့သည်။ ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ နေမင်းသည် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းတွင် နိမ့်ဆင်းနေပြီး ၎င်း၏ ရွှေရောင် နေခြည်များက ကောင်းကင်တစ်လျှောက် ဆန့်ထွက်နေသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ သူ လေ့ကျင့်မှုတွင် နစ်မြုပ်နေစဉ် တစ်နေ့တာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ သူ၏ ပတ်ပတ်လည်ရှိ ကြမ်းပြင်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ကျရှုံးမှု အများအပြား၏ အကြွင်းအကျန်များဖြစ်သည့် လောင်ကျွမ်းသွားသော ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ၊ ပုံသဏ္ဌာန် မမှန်သော အဖုအထစ်များနှင့် တစ်ချိန်က အလားအလာရှိခဲ့သော ပါဝင်ပစ္စည်းများဖြစ်ခဲ့သည့် အမှုန့် အကြွင်းအကျန်များကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

ထင်ရှားသော တိုးတက်မှု မရှိသော်လည်း ရှန်းယွီသည် စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ သူ သိထားသည့်အတိုင်း ရှည်လျားသော ခရီး၏ ပထမဆုံးနေ့သာ ဖြစ်သည်။ ကုန်ခန်းသွားသော ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ ထောက်ပံ့မှုအတွက်မူ သူ စိုးရိမ်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့သည် သစ်တောတစ်လျှောက် အများအပြား ပေါက်ရောက်နေသော အဆင့်နိမ့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များသာ ဖြစ်သည်။ သူ လွယ်ကူစွာ ပို၍ စုဆောင်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ပြီးတော့ ၎င်းတို့သည် မလုံလောက်ကြောင်း သက်သေပြပါက အခြား ဖြေရှင်းချက်တစ်ခုကို စဉ်းစားလိုက်စဉ် သူ၏ မျက်နှာတွင် ဆိုးသွမ်းသော အပြုံးတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။ သူသည် ဆရာ၏ ကိုယ်ပိုင် ထောက်ပံ့မှုမှ အချို့ကို အမြဲတမ်း ချေးယူနိုင်ပေသည်။ ဆရာသည် ဆေးဖက်ဝင်အပင် အနည်းငယ်ကို ခွဲခွာရန် သိပ်တွန့်ဆုတ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ အဆုံးတွင် ရှန်းယွီသည် ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် တွေးလိုက်ကာ သူ အသားကို စားပါက ဆရာက ဟင်းချိုကို သောက်မည် မဟုတ်ပါလား။