ကျိုကျိုး လေလံရုံ

~"အစ်ကိုကြီးဖုန်း သူ့ကို သတ်လိုက်တာလား"

လင်ရှောင်ရှောင်က တိုးညှင်းစွာ မေးလိုက်သည်။

"သေတော့ မသေသေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒဏ်ရာကတော့ ပြင်းတယ်"

ဖုန်းဝူချန်က ခံစားချက် ကင်းမဲ့‌စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များက ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်နေသော ဟဲထျန်းရှုံးထံသို့ ကျရောက်သွားသည်။

"ငါ မင်းကို မသတ်သေးဘူး"

ဖုန်းဝူချန်က ခပ်ပြတ်ပြတ် ဆိုလိုက်ပြီး ဟဲထျန်းရှုံးအား အမှိုက်တစ်စကဲ့သို့ လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကိုတော့ ဖျက်ဆီးပစ်ရမယ်"

"ဝှစ်"

ဖုန်းဝူချန်က သူ၏ လက်ညှိုးကို ညွှန်လိုက်ရာ သွေးနီရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဟဲထျန်းရှုံး၏ ဝမ်းဗိုက်ရှိ 'တန်ထျန်း' နေရာကို ချက်ချင်း ထွင်းဖောက် ဝင်ရောက်သွားသည်။

“အား”

ဟဲထျန်းရှုံးသည် မချိမဆံ့ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဗိုင်းခနဲ ပြုတ်ကျသွားကာ နာကျင်မှုကြောင့် လူးလိမ့်နေတော့သည်။

တတိယအဆင့် ဆေးပညာရှင်တစ်ဦး၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရလေပြီ။

"မင်းတို့ သခင် နတ်ဘုရား ဆေးလုံး သခင်ကြီးကို သွားပြောလိုက်"

ဖုန်းဝူချန်က ကြောက်လန့်နေသော ပညာရှင်များအား ကြမ်းတမ်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ ဖုန်းဝူချန် သူ့ကို ကျိုကျိုး လေလံရုံမှာ စောင့်နေမယ်လို့"

"သတ္တိရှိရင် သူ့တပည့်အတွက် လက်စား လာချေခိုင်းလိုက်"

ထိုသို့ ကြွေးကြော်ပြီးနောက် ဖုန်းဝူချန်သည် လင်ရှောင်ရှောင်နှင့်အတူ ကျိုကျိုး လေလံရုံဆီသို့ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ကျိုကျိုး လေလံရုံလား။

သေလိုက်ပါလား။ ဒီလူက နတ်ဘုရား ဆေးလုံး သခင်ကြီးကိုပါ စိန်ခေါ်နေသည်ပင်။

"အရင်ဆုံး ဟိုကောင်မလေးကို ဖမ်း"

သူတို့ အသိပြန်ဝင်လာကြပြီးနောက် အခြား ထျန်းယွမ်ဘုံ ဒုတိယအလွှာ ပညာရှင်တစ်ဦးက ရုတ်တရက် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ပညာရှင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာတို့လည်း သတိပြန်ဝင်လာကြပြီး အားလုံးမှာ လင်ရှောင်ရှောင်ထံသို့ ဦးတည်ကာ အရှိန်ပြင်းစွာဖြင့် တိုးဝင်သွားကြသည်။

ဟဲထျန်းရှုံးမှာ ဖုန်းဝူချန်၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေပြီး သူ၏ အသက်မှာ အချိန်မရွေး အန္တရာယ် ကျရောက်သွားနိုင်သည်။ လင်ရှောင်ရှောင်အား ဖမ်းဆီးနိုင်မှသာလျှင် သူမအား ဓားစာခံအဖြစ် အသုံးချ၍ ဟဲထျန်းရှုံး၏ အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

'ဖုန်းဝူချန်နဲ့ ယှဉ်ရင် ဒီမိန်းကလေးက ကိုင်တွယ်ရ ပိုလွယ်မှာ သေချာတယ်။'

ဖုန်းဝူချန်၏ အစွမ်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှ၏။ သူတို့ လင်ရှောင်ရှောင်အား ဖမ်းဆီးနိုင်သမျှ ကာလပတ်လုံး ဟဲထျန်းရှုံးအား ကယ်တင်နိုင်ရုံသာမက ဖုန်းဝူချန်ကိုပါ နှိမ်နင်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ၎င်းမှာ အမှန်တကယ် ဤမျှ လွယ်ကူပါသလော။

ပညာရှင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာတို့ လှုပ်ရှားလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် သူတို့ နောင်တရသွားကြ၏။

"ဝူး..ဝူး"

ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်သော ရေခဲဓာတ် အစစ်အမှန်ယွမ်များသည် လင်ရှောင်ရှောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရိုက်ခတ် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ် အအေးဓာတ်များက ရူးသွပ်မတတ် ဝေ့ဝဲလာပြီး မြေပြင်မှာ မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် လျင်မြန်စွာ ခဲသွား၏။

လင်ရှောင်ရှောင်ထံမှ ကြောက်မက်ဖွယ် ရေခဲဓာတ် အစစ်အမှန်ယွမ်ကို ခံစားမိသောအခါ ပညာရှင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ထင်ဟပ်လာသည်။

နတ်ဘုရား ဆေးလုံးမြို့တော် အတွင်း၌ အစွမ်းထက်သော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ရှိသည့် ကျင့်ကြံသူများစွာတို့သည်လည်း ဤ ကြောက်မက်ဖွယ် ရေခဲဓာတ် အစစ်အမှန်ယွမ်ကို ခံစားမိကြပြီး သွေးပျက်မတတ် ကြောက်လန့်သွားကြ၏။

နတ်ဘုရား ဆေးလုံးမြို့တော်မှ ပညာရှင်များစွာတို့သည် တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပွားရာ နေရာသို့ အပြေးအလွှား လာနေကြသည်။

"ထျန်းယွမ်ဘုံ ပထမအလွှာ"

"မဟုတ်ဘူး။ မှားတယ်။ ဒီကောင်မလေးရဲ့ အစွမ်းက ထျန်းယွမ်ဘုံ တတိယအလွှာနဲ့ ယှဉ်နိုင်တယ်။ သတိထားကြ"

"ဒါ ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

ပညာရှင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာတို့မှာ သွေးပျက်မတတ် ကြောက်လန့်သွားကြပြီး မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ဤမျှ ငယ်ရွယ်သော မိန်းကလေးတစ်ဦးက ဤသို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။

အသက် ဆယ့်ခြောက်နှစ် သို့မဟုတ် ဆယ့်ခုနစ်နှစ် အရွယ်တွင် ထျန်းယွမ်ဘုံသို့ ခြေချနိုင်ခြင်း။ သည်အဖြစ်က မည်သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ် ပါရမီရှင်မျိုး ဖြစ်ပါသနည်း။

မည်သို့သော ဧရာမ အင်အားစုကြီးက ဤသို့သော လူတစ်ယောက်ကို ပျိုးထောင်ပေးနိုင်ပါသနည်း။

လင်ရှောင်ရှောင်၏ လက်တစ်ဖက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ် ရေခဲဓာတ် အစစ်အမှန်ယွမ်များသည် လျင်မြန်စွာ ဖြန့်ကျက်သွားပြီး ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာသော ပညာရှင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာတို့မှာ ထျန်းယွမ်ဘုံတွင် ရှိနေသူများမှ လွဲ၍ အားလုံး ချက်ချင်း ရေခဲရိုက်ခံလိုက်ရ၏။

ရေခဲဓာတ် အစစ်အမှန်ယွမ် မုန်တိုင်းများ အရူးအမူး တိုက်ခတ်သွားပြီး ၎င်း ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်း၌ အနီးအနားမှ ကြေမွသွားသော အဆောက်အအုံများမှာ ရေခဲများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ပတ်ပတ်လည် ပေပေါင်း ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ အတွင်းရှိ အရာအားလုံးမှာ ရေခဲပန်းပုများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြ၏။

ထျန်းယွမ်ဘုံ ပညာရှင် သုံးဦးမှာ အလွန် ကြောက်လန့်သွားသဖြင့် သစ်သားတိုင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည့်အလား မလှုပ်မယှက် ရပ်တန့်နေကြပြီး သူတို့၏ ကျောပြင်များမှာ ချွေးအေးများဖြင့် စိုစွတ်သွားသည်။

"ခွမ်း"

လင်ရှောင်ရှောင်က လက်တစ်ဖက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရေခဲရိုက်ခံထားရသော ပညာရှင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာတို့မှာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ကြေမွ ပျက်စီးသွားကြ၏။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူတို့အားလုံးသည် ရေခဲမှုန်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ခန္ဓာ ချုပ်ငြိမ်းသွားကြသည်။

လင်ရှောင်ရှောင်၏ အစွမ်းမှာ ကြောက်စရာ ကောင်းလှပြီး ပညာရှင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်၏။

သည်အဖြစ်က မည်သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ် နည်းလမ်းမျိုး ဖြစ်ပါသနည်း။

လင်ရှောင်ရှောင်သည် မိန်းမပျိုလေး တစ်ဦးသာ ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်သော်လည်း သူ၏ အစွမ်းမှာ လုံးဝ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး အလှပြရန်သက်သက် မဟုတ်သည်မှာ သေချာလှသည်။

တိုက်ပွဲကို လာရောက် ကြည့်ရှုကြသော ကျင့်ကြံသူများစွာတို့မှာလည်း သူတို့၏ ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကြောင့် ကြောက်လန့်တကြား တောင့်တင်းသွားကြပြီး လင်ရှောင်ရှောင်အား ထိတ်လန့် အံ့ဩသော အကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြ၏။

ယခင်က ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်နေခဲ့သော ဟဲထျန်းရှုံးသည် ပညာရှင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြာမှုန့်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ယခု ရုန်းကန်ရန် အင်အား မရှိတော့ဘဲ သူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ စက္ကူတစ်ရွက်ကဲ့သို့ ဖြူဖျော့သွားသည်။

သူ၏ နှလုံးသားထဲမှ ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖိနှိပ်လိုက်ရင်း ထျန်းယွမ်ဘုံ ဒုတိယအလွှာမှ လူက ဆိုလိုက်၏။

"ဖုန်းဝူချန်။ မင်း အရမ်း အစွမ်းထက်မှန်း ငါတို့ သိတယ်။ ဒါပေမဲ့ မမေ့နဲ့။ ဒီနေရာက နတ်ဘုရား ဆေးလုံးမြို့တော်"

"မင်း ဆေးပညာရှင် ဟဲကို သတ်ရဲ သတ်ကြည့်။ နတ်ဘုရား ဆေးလုံး သခင်ကြီးက မင်းကို ဘယ်တော့မှ အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

"သူ ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် ငါ့ကို အလွတ်ပေးမှာမှ မဟုတ်ပဲ။ ဒါဆိုရင်တော့ မင်းတို့ အားလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်တာက ပိုမကောင်းဘူးလား"

ဖုန်းဝူချန်က ထိုသို့ ပြောကာ အေးတိအေးစက် ရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်း မသတ်ရဲပါဘူး"

ဟဲထျန်းရှုံးက ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ရုန်းကန်ရင်း ဖုန်းဝူချန်အား ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။

"ဟားဟား၊ မင်းညီကိုတောင် ငါ သတ်ရဲသေးတာ။ မင်းတစ်ယောက် တိုးလာတာကို ငါက ဘာလို့ ဂရုစိုက်ရမှာလဲ"

"မင်းဆရာက ငါ့ကို မကိုင်တွယ်နိုင်ပါဘူး။ ငါ မင်းကို မင်းညီဆီ အခု ချက်ချင်း လိုက်ပို့ပေးမယ်"

ရုတ်တရက် ဖုန်းဝူချန်က သူ့လက်ထဲတွင် အင်အားကို စုစည်းလိုက်ပြီး ဟဲထျန်းရှုံးအား အမှန်တကယ် သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်၏။

"ဘုန်း။ ဘုန်း။ ဘုန်း"

ဖုန်းဝူချန်က သူ၏ လက်ကို လွှဲပစ်လိုက်ပြီး ဟဲထျန်းရှုံးအား ရက်စက်စွာ လွှင့်ပစ်လိုက်၏။

ဟဲထျန်းရှုံးသည် အနက်ရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး လမ်းမတစ်လျှောက် ပျံသန်းသွားကာ အဆောက်အအုံ တစ်ခုပြီးတစ်ခုကို ထိုးဖောက် ဝင်တိုက်သွားသည်။

ဖုန်းဝူချန်၏ ထို လွှင့်ပစ်ချက်ကြောင့် ဟဲထျန်းရှုံးမှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိသွားပြီး သူ အသက်ရှင်သေးသလား၊ သေသွားသလား ဆိုသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်တော့ပေ။

"ဆေးပညာရှင် ဟဲ"

ထျန်းယွမ်ဘုံ ဒုတိယအလွှာ ပညာရှင်မှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး သူ့ထံသို့ အလျင်အမြန် ပျံသန်းသွားသည်။

"ဝှစ်"

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် အနက်ရောင် အရိပ်တစ်ခုသည် ထူးဆန်းစွာ ပေါ်ထွက်လာပြီး ထိုသူ၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။

"မင်း သတ္တိ တော်တော် ရှိတယ်ပဲ။ ငါ့မိန်းကလေးကိုတောင် လက်လှမ်းရဲတယ် ဟုတ်လား။ သေလမ်း ရှာနေတာပဲ"

ဖုန်းဝူချန်က အေးသက်သော အသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။ ဤလူသည် စောစောက လင်ရှောင်ရှောင်အား ဖမ်းဆီးရန် အမိန့်ပေးခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

ထိုထျန်းယွမ်ဘုံ ဒုတိယအလွှာ ပညာရှင်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဖုန်းဝူချန်။ တစ်ယောက်ယောက်က ကျန့်လင်တောင်ကြားကို သတင်း သွားပို့ပြီးပြီ။ ဘိုးဘေး ပေမင်လည်း မကြာခင် ရောက်လာလိမ့်မယ်။ မင်း ငါ့ကို သတ်ရင်တောင် အသက်ရှင်မှာ မဟုတ်ဘူး နော် "

"ဒါဆိုရင်တော့ ငါ မင်းကို အရင် သတ်လိုက်မယ်။ ဘိုးဘေး ပေမင်က ငါ့ကို သတ်နိုင်မလား ကြည့်ကြသေးတာပေါ့"

ဖုန်းဝူချန်က ခပ်ပြတ်ပြတ် ဆိုလိုက်ပြီး သနားညှာတာမှု ကင်းမဲ့သော လက်ဝါး တစ်ချက်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။

"အစစ်အမှန်ယွမ် အကာအကွယ် ဖွဲ့တည်စေ"

ထိုလူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ အစစ်အမှန်ယွမ်ကို အလျင်အမြန် လှည့်ပတ်ကာ စွမ်းအင်လွှာ တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။

“ဂျုန်း”

ဖုန်းဝူချန်၏ လက်ဝါးသည် ကမ္ဘာမြေကြီးကို တုန်ခါသွားစေနိုင်သော အစွမ်းဖြင့် ရိုက်ခတ်လိုက်ပြီး ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

စွမ်းအင်လွှာမှာ ချက်ချင်း ကြေမွ ပျက်စီးသွားပြီး ထိုလူမှာ သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ရကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အမြောက်ဆန် တစ်ခုကဲ့သို့ ပစ်ထွက်သွားလေ၏။

ထျန်းယွမ်ဘုံ ဒုတိယအလွှာ ပညာရှင်တစ်ဦး သေဆုံးသွားလေပြီ။

လက်ဝါး တစ်ချက်တည်းဖြင့် ထျန်းယွမ်ဘုံ ဒုတိယအလွှာ ပညာရှင် တစ်ဦးကို အသက်ပျောက်သွားစေ၏။

"အမလေး.."

ဝိုင်းကြည့်နေသော အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်များစွာတို့မှာ လေအေးတစ်ချက်ကို ပြင်းထန်စွာ ရှူသွင်းလိုက်မိပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

သူ၏ အစစ်အမှန်ယွမ်ကိုပင် အသုံးမပြုဘဲ ဖုန်းဝူချန်သည် ထျန်းယွမ်ဘုံ ဒုတိယအလွှာ ပညာရှင်တစ်ဦးအား လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။

သူ၏ ခွန်အားမှာ ဤမျှ အတိုင်းအတာအထိ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှ၏။

မဆန်းကြယ်တော့ပေ။

ဖုန်းဝူချန် ပေမင်ခုံအား သတ်ဖြတ်နိုင်သော အစွမ်း ရှိနေသည်မှာ တကယ့်ကို မဆန်းကြယ်တော့ပေ။

ဖုန်းဝူချန်၏ အစွမ်းဖြင့် သူသည် ကျိုကျိုး၏ မျိုးဆက်သစ်များထဲတွင် ထိပ်ဆုံး၌ ဧကန်မုချ အဆင့်သတ်မှတ်ခံရပေမည်။

ကျန်ရှိနေသော ထျန်းယွမ်ဘုံ ပညာရှင် နှစ်ဦးမှာ ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးသွားကြပြီး သူတို့၏ သေလုမျောပါး ဒဏ်ရာရပြီး သတိလစ်နေသော အဖော်မျာကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။ သတ္တိများ ကြေမွသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး တစ်ခဏမျှပင် ဆက်လက် နေရန် မဝံ့ရဲကြတော့ပေ။

"ရှောင်ရှောင်။ သွားစို့။ လေလံရုံကို သွားမယ်"

ဖုန်းဝူချန်က ဖျတ်ခနဲ ပြုံးလိုက်ပြီး လင်ရှောင်ရှောင်၏ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ နူးညံ့သော လက်ကို ဆက်လက် ဆုပ်ကိုင်ကာ လေလံရုံဆီသို့ အေးအေးဆေးဆေးပင် တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လှမ်းသွားလေ၏။

'အစ်ကိုကြီးဖုန်းက ခုန ငါ့ကို သူ့ရဲ့

မိန်းကလေးလို့ ပြောလိုက်တယ်။'

လင်ရှောင်ရှောင်၏ စိတ်ထဲတွင် ဖုန်းဝူချန်၏ စကားလုံးများကို ထပ်ခါတလဲလဲ ကြားယောင်နေမိသည်။ သူမ၏ ချစ်စဖွယ် မျက်နှာလေးမှာ ဆွဲဆောင်မှုရှိစွာဖြင့် နီရဲသွား၏။

လုံးဝ ပျက်စီးသွားသော လမ်းမကြီးပေါ်တွင် လူများ၏ ထိတ်လန့်နေသော အကြည့်များက ဖုန်းဝူချန်နှင့် လင်ရှောင်ရှောင်တို့၏ နောက်သို့ လိုက်ပါနေကြပြီး သေမတတ် တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

အကယ်၍သာ သူတို့ ဖုန်းဝူချန်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အစွမ်းကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မတွေ့မြင်ခဲ့ကြရပါလျှင် သူတို့ သူ့အပေါ် ဤမျှ စိုးရိမ်ထိတ်လန့် နေကြမည် မဟုတ်ပေ။

ဖုန်းဝူချန်နှင့် လင်ရှောင်ရှောင်တို့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် လူအုပ်ကြီးမှာ တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုသတင်းမှာ နတ်ဘုရား ဆေးလုံးမြို့တော် တစ်ခွင်လုံး ဂယက်ရိုက်သွားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ လူငယ်လေး တစ်ဦးနှင့် မိန်းမပျိုတစ်ဦးတို့သည် နတ်ဘုရား ဆေးလုံးမြို့တော်မှ ပညာရှင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို သတ်ဖြတ်သွားခဲ့သည် ဟူ၍။

ဤသတင်းသည် နတ်ဘုရား ဆေးလုံးမြို့တော်မှ အဓိက မိသားစုကြီးများနှင့် မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများကို လျင်မြန်စွာ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြား သွားစေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ပေမင်ကျန်း၊ ပေမင် ဘိုးဘေးနှင့် ကျန့်လင်တောင်ကြားမှ အဆင့်မြင့် ပုဂ္ဂိုလ်များမှာ မြို့တော်ဆီသို့ အလျင်အမြန် လာနေကြသည်။

ကျန့်လင်တောင်ကြားသည် နတ်ဘုရား ဆေးလုံးမြို့တော်နှင့် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ဝေးကွာလှသည်ဖြစ်ရာ၊ ပေမင်ကျန်းနှင့် အခြားသူများအတွက်ပင် အချိန်အနည်းငယ် ယူရပေဦးမည်။

နတ်ဘုရား ဆေးလုံးမြို့တော်သည် အလွန် ကျယ်ပြန့်လှသဖြင့် ဖုန်းဝူချန်တို့နှစ်ဦး လေလံရုံ ဝင်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိရန် နာရီဝက်နီးပါး ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ကျိုကျိုး လေလံရုံ၏ အတိုင်းအတာမှာ ထျန်းတု လေလံရုံထက် များစွာ ပိုမို ကြီးမားလှပြီး မည်မျှ ကြီးမားသည်ကိုပင် မသိနိုင်လောက်ပေ။

"ထျန်းတု လေလံရုံထက် အဆပေါင်းများစွာ ကြီးတာပဲ"

ဖုန်းဝူချန်က ထုတ်ဖော်ချီးကျူးလိုက်၏။

ဤမျှ ကြီးမားသော လေလံရုံမျိုးကို သူ ပထမဆုံး အကြိမ် တွေ့မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

[ကျင့်ကြံခြင်းလောကကြီးမှာ လေလံရုံဆိုတာ ရိုးရှင်းတဲ့ အရောင်းအဝယ် နေရာတစ်ခု မဟုတ်ဘူးလေ။ အဲဒီနေရာက ကံတရားနဲ့ အခွင့်အလမ်းတွေ ဆုံစည်းရာ၊ မာနနဲ့ ငွေကြေး အားပြိုင်ရာ စစ်မြေပြင် တစ်ခုလို့ ဆိုရမယ်။ အပြင်လောကမှာ ရှာပုံတော်ဖွင့်ရင်တောင် တစ်သက်လုံး မတွေ့နိုင်မယ့် ရှေးဟောင်းဆေးကျမ်းတွေ၊ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ သက်တမ်းရင့် ဆေးပင်တွေနဲ့ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် လက်နက်တွေကို ဒီနေရာမှာပဲ တွေ့နိုင်တာကိုး။ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်အတွက်တော့ လေလံရုံဆိုတာ ကိုယ့်ကံတရားကို စမ်းသပ်ဖို့ အကောင်းဆုံး နေရာတစ်ခုပါပဲ။

ပြီးတော့ ဒီနေရာမှာ အာဏာဆိုတာ လက်သီးဆုပ်မဟုတ်ဘူး၊ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေပဲ။ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံဆင့် ဘယ်လောက်မြင့်မြင့် လေလံရုံထဲ ရောက်သွားရင် ငွေကြေးအင်အား တောင့်တင်းသူကသာ ဘုရင်တစ်ပါးလို ကြီးစိုးနိုင်တာလေ။ ဂိုဏ်းကြီးတွေက သခင်လေးတွေ၊ မိသားစုကြီးတွေက ဆက်ခံသူတွေဟာ သူတို့ရဲ့ ကြွယ်ဝမှုကို ပြသဖို့ ဒီစင်မြင့်ကို အသုံးချကြလေ့ရှိတယ်။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းချီပြီး ပစ်ပေါက်ကြတဲ့ မြင်ကွင်းမျိုးက လေလံရုံမှာတော့ မဆန်းတဲ့ မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်နေတတ်တယ်။

လေလံရုံရဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံကလည်း စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှပါတယ်။ အောက်ထပ် ခန်းမကျယ်ကြီးထဲမှာတော့ သာမန်ကျင့်ကြံသူတွေ ပြည့်နှက်နေတတ်ပြီး၊ အပေါ်ထပ်က သီးသန့်အခန်းတွေမှာတော့ နာမည်ကျော် ဂိုဏ်းချုပ်တွေနဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေ နေရာယူထားတတ်ကြတယ်။ သူတို့က အပေါ်စီးကနေ အရာရာကို အေးဆေးစွာ စောင့်ကြည့်ပြီး လိုချင်တဲ့ ရတနာဆိုရင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဈေးခေါ်ယူတတ်ကြတာမျိုးပေါ့။

ဒါပေမဲ့ သတိထားရမှာ တစ်ချက်တော့ ရှိတယ်။ လေလံရုံ အတွင်းပိုင်းက ဘေးကင်းတဲ့ ဇုန် တစ်ခု ဖြစ်ပေမဲ့ တံခါးပေါက်က ကျော်လိုက်တာနဲ့ အခြေအနေက ပြောင်းသွားတတ်တယ်။

လူသတ်ပြီး ပစ္စည်းလုတာမျိုးတွေက လေလံပွဲအပြီးမှာ အမြဲလိုလို ဖြစ်ပျက်နေကျ ကိစ္စရပ်တစ်ခုလို ဖြစ်နေပြီလေ။ တန်ဖိုးကြီး ရတနာကို ရလိုက်သူဟာ လေလံရုံက ထွက်တာနဲ့ သားကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတတ်တယ်။

ဒါကြောင့်လည်း အတွေ့အကြုံရင့်တဲ့ ဝါရင့်တွေဆိုရင် မျက်နှာဖုံးတပ်၊ ဝတ်ရုံနက်ခြုံပြီး သူတို့ဘယ်သူလဲဆိုတာကို ဖုံးကွယ်ထားတတ်ကြတာပေါ့။

အတိုချုပ် ပြောရရင်တော့ လေလံရုံဆိုတာ လောဘ၊ ဒေါသ နဲ့ မာနတို့ ယှဉ်ပြိုင်ရာ စစ်မြေပြင်ပါပဲ။ ဇာတ်လိုက်တစ်ယောက် အနေနဲ့ ရတနာလည်း ရ၊ ရန်သူလည်း တိုးပွားစေတတ်တဲ့ အချိုးအကွေ့ တစ်ခုလို့တောင် ဆိုနိုင်ပါလိမ့်မယ်။]

"အစ်ကိုကြီးဖုန်း။ အထဲမှာ ရတနာတွေ အများကြီး ရှိမှာပဲ။ ထျန်းယွမ်ဘုံ ကျင့်ကြံခြင်းကို အထောက်အကူ ပြုနိုင်တဲ့ ရတနာတွေတောင် ရှိနိုင်တယ် နော် "

လင်ရှောင်ရှောင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။ ဖုန်းဝူချန်၏ ယခင် စကားလုံးများကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက် သူမက ပို၍ပင် ချစ်ခင်တွယ်တာလာသည်။

ကျယ်ပြန့်လှသော လေလံ အဆောက်အအုံကြီးမှာ လာကြသူများ၊ သွားကြသူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ကျယ်ဝန်း ကြီးမားသော လေလံ ခန်းမကြီးမှာလည်း လူပင်လယ်ကြီးသဖွယ် ဖြစ်နေကာ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်များဖြင့် ပြည့်ကျပ်နေသည်။

ဖုန်းဝူချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

"ကျိုကျိုး လေလံရုံ ဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ တကယ် ထိုက်တန်တာပဲ။ ဒီမှာ ဆေးပညာရှင်တွေနဲ့ လက်နက်သန့်စင်သူတွေ တော်တော်များများ ရှိနေတယ်။ ကြည့်ရတာ လေလံရုံ ကိုယ်တိုင်ကလည်း အစွမ်းထက်တဲ့ အင်အားစုကြီး တစ်ခုပဲ"

လေလံရုံ၏ ဝင်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိရုံမျှဖြင့် ဖုန်းဝူချန်သည် အားကောင်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအား အရှိန်အဝါ များနှင့် လက်နက်သန့်စင်သူများ၏ ထူးခြားသော အရှိန်အဝါ များကို အာရုံခံမိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သူတို့ထဲတွင် ပဉ္စမအဆင့် ဆေးပညာရှင်တစ်ဦးနှင့် စတုတ္ထအဆင့် လက်နက်သန့်စင်သူတစ်ဦး ပါဝင်ရာ ဤနှစ်ဦးမှာ ယုံမှားဖွယ်မရှိ ထူးကဲသော အဆင့်အတန်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေမည်။

ကျိုကျိုး လေလံရုံသည် ဧကန်မုချ ဧရာမ အဖွဲ့အစည်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပြီး အစွမ်းထက်သော အင်အားစုကြီး တစ်ခု၏ ကျယ်ပြန့်သော ကွန်ရက်တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

ကျန့်လင်တောင်ကြားမှ အဆင့်မြင့် ပုဂ္ဂိုလ်များ နတ်ဘုရား ဆေးလုံးမြို့တော်ဆီသို့ အလျင်အမြန် လာနေကြမှန်း သိလျက်နှင့်၊ ထို့ပြင် မော့ယန် နတ်ဘုရား ဆေးလုံးမြို့တော်တွင် ရှိနေမှန်း သိလျက်နှင့် ဖုန်းဝူချန်သည် လေလံရုံဆီသို့ ဦးတည်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သည်အဖြစ်က သူ၏ ကိုယ်ပိုင် သေလမ်းကို ရှာဖွေနေခြင်း မဟုတ်ပါလား။

"အတွင်းကို ကြွပါ ခင်ဗျာ"

လေလံ အဆောက်အအုံ၏ အစောင့်က သူတို့ကို ရိုသေသော အမူအရာဖြင့် ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

ဖုန်းဝူချန်နှင့် လင်ရှောင်ရှောင်တို့သည် ကျယ်ဝန်းသော လေလံ အဆောက်အအုံ၏ ခန်းမဆောင်ကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြပြီး မကြာမီပင် ချစ်စဖွယ် အစေခံ မိန်းကလေးတစ်ဦးက သူတို့ကို ကြိုဆို ဧည့်ခံရန် ရောက်ရှိလာသည်။

ထိုအစေခံ မိန်းကလေးက ရိုသေစွာ ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

"ဧည့်သည်တော်ကြီးနှစ်ယောက် ဘယ်လို ရတနာမျိုးတွေ ရှာဖွေနေလဲ သိပါရစေရှင့်"

"ငါတို့ကို လိုက်ပြပေးပါ။ ရတနာတစ်ခု ဖြစ်နေသရွေ့တော့ ဈေးနှုန်းက ကိစ္စမရှိဘူး "

ဖုန်းဝူချန်က စွန့်စားသွားလာလေ့ရှိသော ဝါရင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး၏ အသွင်ဖြင့် ပြုံးလျက် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ဖုန်းဝူချန်နှင့် လင်ရှောင်ရှောင်တို့၏ အသွင်အပြင်နှင့် အမူအရာများအရ ထိုအစေခံ မိန်းကလေးသည် သူတို့မှာ သာမန်လူများ မဟုတ်ကြောင်း မြင်တွေ့နိုင်သဖြင့် သူတို့ကို လျစ်လျူရှုရန် မဝံ့ရဲဘဲ ချက်ချင်း ရိုသေစွာ ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

"ဒီဘက်က ကြွပါရှင်"

"ကြည့်စမ်း။ တော်တော် လှတဲ့ ကောင်မလေးပဲ။ ကောင်းကင်ဘုံက နတ်သမီးတစ်ပါးလိုပဲ ချောမောလှပလိုက်တာ"

"ဝိုး။ သိပ်လှတာပဲ။ ကျိုကျိုးရဲ့ အလှလေးပါးနဲ့ တကယ် ထိုက်တန်တာပဲ"

"တကယ်ကို ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ပဲ။ ဒီလောက် ငယ်ရွယ်ပြီး ချစ်စရာကောင်းတဲ့ မိန်းကလေးမျိုး ကျိုကျိုး တစ်ခွင်လုံးမှာ ရှာလို့တောင် တွေ့မှာ မဟုတ်ဘူး"

လေလံ ခန်းမဆောင်ကြီး အတွင်း၌ ဖုန်းဝူချန်နှင့် လင်ရှောင်ရှောင်တို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် မူလက ရတနာများကို ကြည့်ရှုနေကြသော အမျိုးသားများစွာတို့သည် သူတို့၏ အကြည့်များကို လင်ရှောင်ရှောင်ထံသို့ လွှဲပြောင်းလိုက်ကြပြီး သူ၏ အလှတရားတွင် လုံးဝ မိန်းမော သွားကြသည်။

ဖုန်းဝူချန်မှာမူ တစ်ဖက်တွင် သတိပြုမိခြင်းပင် မခံလိုက်ရပေ။

"သခင်လေး။ သူလေးက တကယ့် အစစ်အမှန် ရတနာလေးပဲဗျာ"

ဒုတိယထပ် သီးသန့်ခန်း တစ်ခု၏ ရှေ့တွင် အဖြူရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်တစ်ဦးသည် လင်ရှောင်ရှောင်အား ကြည့်ရှုနေပြီး သူ၏ ဘေးမှ အခြံအရံက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကပ်ပြောလိုက်သည်။

အဖြူရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူက သူ၏ နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ် ကွေးလိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

"သူက ဒီနေရာက လေလံမှူးချုပ်လိုတော့ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည် ပြည့်ဖြိုးပြီး ဆွဲဆောင်မှု မရှိပေမယ့် ရှားပါး အလှတရား ပိုင်ရှင်လေးပဲ ဆိုတာတော့ သေချာတယ်။ ကျိုကျိုးမှာ သူ့လို လူ များများစားစား မရှိဘူး"

လူငယ်က ပြောနေစဉ်မှာပင် အဖြူရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူသည် သူ၏ အကြည့်ကို တတိယထပ်ဆီသို့ မမော့ကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့။ ထိုနေရာ လက်ရန်းတွင် ပြည့်ဖြိုးပြီး ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရပ်နေ၏။

ထိုအမျိုးသမီးတွင် မို့မောက်သော ခန္ဓာကိုယ် ရှိပြီး ကောက်ကြောင်းများမှာ အထင်အရှား ပေါ်လွင်လျက် ရဲရဲနီသော တရုတ်ရိုးရာ ဂါဝန်ရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူမ၏ ဆံပင်ရှည်များမှာ လေတွင် လွင့်ခါနေပြီး စိတ်ကို ညှို့ယူ ဖမ်းစားနိုင်ကာ အလွန်အမင်း ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှသည်။

သူမမှာ အခြားသူမဟုတ်။ ကျိုကျိုး လေလံရုံ၏ လေလံမှူးချုပ် 'မူချိုင်ယီ' ပင် ဖြစ်လေသည်။

မူချိုင်ယီ၏ ဆွဲဆောင်မှု ရှိသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကို ခေတ္တမျှ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အဖြူရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူမှာ တံတွေး မျိုချလိုက်မိသည်။ သူ သားရဲတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမအပေါ် ချက်ချင်း ခုန်အုပ်လိုက်ချင်စိတ်များ ပေါ်လာသည်။

သို့သော် မူချိုင်ယီ၏ လှပသော မျက်ဝန်းများမှာမူ အပေါ်ထပ်သို့ တက်လာနေသော ဖုန်းဝူချန်နှင့် လင်ရှောင်ရှောင်တို့အား ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။

"ယန်ဟော်အင်ပါယာရဲ့ နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင် ဖုန်းဝူချန်။ တကယ်ပဲ သတ္တိရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ။ စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ်"

မူချိုင်ယီက မိမိကိုယ်ကို တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်သည်။

"လေလံမှူး။ ကျွန်တော် ခုပဲ သတင်းရလာပါတယ်။ နတ်ဘုရား ဆေးလုံး သခင်ကြီးတွေ လွှတ်လိုက်တဲ့ အစွမ်းထက် လူတွေထဲက။ ဖုန်းဝူချန်ကို သွားရင်ဆိုင်တဲ့ အဖွဲ့မှာ လေးယောက်ပဲ အသက်ရှင် ကျန်တော့တယ်တဲ့။ ဆေးပညာရှင် ဟယ်လည်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရသွားပြီး အသက်တောင် ပျောက်တော့မလို့။ ကျန်တဲ့ သုံးဆယ့်ခြောက်ယောက်ကတော့ အကုန် အသတ်ခံလိုက်ရပါပြီ ခင်ဗျာ"

ရုတ်တရက်၊ အနက်ရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူတစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာပြီး ရိုသေစွာ သတင်းပို့သည်။

အနက်ရောင် ဝတ်စုံနှင့် အစောင့်မှာ အလွန် ကျွမ်းကျင်မှု ရှိပြီး ထျန်းယွမ်ဘုံ ပထမအလွှာ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် မူချိုင်ယီ၏ ကိုယ်ပိုင် အစောင့်အဖြစ် တာဝန် ထမ်းဆောင်နေပြီး သူမ၏ လုံခြုံရေးကို အထူး ကာကွယ်ပေးရန် ဖြစ်သည်။

"သူတို့ကို ဖုန်းဝူချန် သတ်လိုက်တာလား"

ဟု မူချိုင်ယီက မေးလိုက်သည်။

ထိုအခါ အနက်ရောင် ဝတ်စုံနှင့် အစောင့်က ရိုသေစွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

"သူနဲ့ အတူ ပါလာတဲ့ မိန်းမပါ။ သူက ထျန်းယွမ်ဘုံ ပထမအလွှာ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ ရှိပါတယ်။ အရမ်း ကြောက်ဖို့ကောင်းတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဖုန်းဝူချန်က ပိုကြောက်ဖို့ကောင်းပါတယ်။ ထျန်းယွမ်ဘုံ ဒုတိယအလွှာ တစ်ယောက်ကို လက်ဝါး တစ်ချက်တည်းနဲ့ အသက်ပျောက်အောင် သတ်လိုက်တာပါ။ အဲ့ဒီသတင်းက နတ်ဘုရား ဆေးလုံးမြို့တော် တစ်ခွင်လုံး ပျံ့သွားခဲ့ပါပြီ။"