လျှို့ဝှက်နယ်မြေပေါ်လာခြင်း

ထိုအချိန်တွင် လင်းရှီလု၏ မျက်လုံးများက စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသည့် အရိပ်အယောင်ဖြင့် ပြတ်သားနေပြီး မျှော်လင့်တောင့်တသည့် အရိပ်အယောင်လေးတစ်ခုကလည်း တစ်ချက်တစ်ချက် ဝင်းလက်သွားသည်။

လင်းမိသားစုသည် မှောင်မိုက်သော ကာလ၌ ကြာမြင့်စွာ ကျရောက်နေခဲ့ကာ ဤကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးမျိုးက ရှားပါးပြီး လူတိုင်းရှာဖွေနေကြသည့် အရာဖြစ်သည်။ သူတို့ မိသားစု စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သော အခွင့်အလမ်း ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

"ဆယ့်ငါးဘိုးဘိုး ဒီကိစ္စကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်ပေးဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေပွင့်တာနဲ့ ဝင်ခွင့်လိုအပ်ချက်တွေကို သိတာနဲ့ ချက်ချင်း အရေးယူဆောင်ရွက်ရပါမယ်။ ဒီအခွင့်အရေးကို လွဲချော်လို့ မဖြစ်ပါဘူး"

လင်းထျန်းမင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

လင်းထျန်းမင်၏ စေတနာပါသော ညွှန်ကြားချက်များကို ကြားသောအခါ လင်းရှီလုက အနည်းငယ် ပြုံး၍ ပြန်ဖြေသည်။

"စိတ်ချပါ သားရယ်။ ငါက ကောင်းကင်လေနဲ့ တခြားသူတွေကို လျှို့ဝှက်လကမ္ဘာအမိန့်စာနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းတွေကို သေချာ စောင့်ကြည့်ခိုင်းပြီးသားပါ။ သတင်းရတာနဲ့ နောက်ထပ် ဘာဆက်လုပ်ရမယ်ဆိုတာ မင်းနဲ့ချက်ချင်း တိုင်ပင်ဆွေးနွေးပါ့မယ်"

"ကျွန်တော်ကတော့ ဆေးစီရင်ခြင်းပြုလုပ်ဖို့အတွက် အခန်းပိတ်ပြီး ကျင့်ကြံတော့မှာပါ။ ဖြစ်

နိုင်သမျှ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်တိုးမြှင့်ပြီး ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်ထားပါ့မယ်"

လင်းထျန်းမင် က ပြောလိုက်သည်။

"သွားတော့"

လင်းရှီလု က လက်ဝှေ့ယမ်းပြပြီး ထွက်ခွာခွင့် ပြုလိုက်သည်။

"ထျန်းမင် ခွင့်ပန်ပါတယ်"

လင်းထျန်းမင်က ဦးညွှတ်အရိုအသေပေးပြီးနောက် ဂူအိမ်တော်ဝင်းမှ ထွက်ခွာလာကာ စျေးလမ်းမများပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

လျှို့ဝှက်လကမ္ဘာအမိန့်စာကိစ္စကို လင်းရှီလုက ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနေပြီဖြစ်သောကြောင့် လင်းထျန်းမင်သည် ထိုကိစ္စနှင့် ပတ်သက်ပြီး စိတ်အနှောင့်အယှက် ခံနေစရာ မလိုတော့ပေ။

ယခုအခါ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တိုးတက်မှုရရှိခဲ့ပြီး ချျူးရှင်းသစ်သီး ဆယ်လုံးကျော် ကျန်နေသေးသော်လည်း နဂါးအရိုးဆေးလုံးများကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး စီမံထုတ်လုပ်ရန် ကြိုးစားခြင်းသည် ရှေ့လာမည့်အရာများအတွက် ဦးစားပေး ပြင်ဆင်မှု ဖြစ်သည်။

မဟုတ်ပါက ချျူးရှင်းသစ်သီး များ ကုန်ဆုံးသွားပြီး ဆေးဝါးများ၏ အကူအညီမရှိတော့ပါက ၎င်း၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် ရပ်တန့်သွားကာ အဖိုးတန်သော အချိန်များကို ဖြုန်းတီးပစ်ရာ ရောက်လိမ့်မည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူသည် ချင်းရှူမြွေ အတွင်းဆေးလုံးကို ရရှိထားပြီးဖြစ်ကာ အခြား ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်း အများစုကိုလည်း စုဆောင်းထားပြီးဖြစ်သည်။ ဆေးစီရင်ခြင်း လုပ်ငန်း စတင်ရန်အတွက် ဆောင်းဦးညနှံပင်နှင့် ရှင်းလွမ်သစ်သီးနှစ်ခုသာ လိုတော့သည်။

ဤပါဝင်ပစ္စည်းနှစ်ခုသည် အလွန်အမင်း ရှားပါးသည် မဟုတ်သော်လည်း အလွယ်တကူ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်သော ပစ္စည်းများလည်း မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဤပစ္စည်းများ ကောင်းကင်

နဂါးခန်းမတွင် ရှိမရှိ သွားရောက် ကြည့်ရှုရန် စီစဉ်ထားသည်။ ရှိပါက ချက်ချင်း ဝယ်ယူကာ ဆေးလုံးများ ပြန်လည်စီရင်ရန် အိမ်သို့ ပြန်လာမည်။

သူ၏ အစီအစဉ်ကို ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက် သူသည် လမ်းမများပေါ်မှနေ၍ စျေးကွက်၏ စီးပွားရေးဇုန်ဘက်သို့ ခြေလှမ်းကြဲကြဲဖြင့် လျှောက်သွားတော့သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် လမ်းမများပေါ်၌ ကျင့်ကြံသူများအုံခဲနေပြီး လူသွားလူလာသည် ပုံမှန်ထက် နှစ်ဆ သုံးဆအထိ သိသိသာသာ များပြားနေသည်။ ဤအခြေအနေသည် လျှို့ဝှက်လကမ္ဘာအမိန့်စာကြောင့် ဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိပြီး ကျင့်ကြံသူများစွာကို ဤနေရာသို့ လာရောက် ကံစမ်းရန် ဆွဲဆောင်နေခြင်း ဖြစ်လိမ့်မည်။

သူသည် ထိုသူတို့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ကောင်းကင်နဂါးခန်းမသို့ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာသည်။ ထိုအခါ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက သူ့အား ဒုတိယထပ်ရှိ ပုဂ္ဂလိက အခန်းတစ်ခုသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

မကြာမီပင် တန်ရှုယွမ်၏ ပျော်ရွှင်ရယ်မောသံ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အာ ဒါ တာအိုရောင်းရင်းချန် မဟုတ်ဘူးလား။ အချိန်တော်တော်ကြာမှ တွေ့ရတာပဲ။ ကျွန်တော် အရိုအသေပြုပါတယ်"

တန်ရှုယွမ်က လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ ဦးညွှတ်အရိုအသေပေးပြီး မျက်နှာတွင် အပြုံးနှင့်အတူ နှုတ်ဆက်သည်။

လင်းထျန်းမင်က ထရပ်ကာ အလားတူ အရိုအသေ ပြန်ပြုပြီးနောက် နှစ်ဦးသား မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်လိုက်ကြသည်။ သူသည် သူ့ရှေ့မှ ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံသောက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဟဲဟဲ ဟုတ်ပါတယ်။ တစ်နှစ်ကျော်တောင် ရှိသွားပြီ။ ဒီနေ့တော့ ကျွန်တော် ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်း အမျိုးအစား နှစ်မျိုး လာရှာတာပါ"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ လင်းထျန်းမင်၏ ယခင်က ရက်ရောစွာ သုံးစွဲခဲ့ပုံများကို သတိရမိပြီး တန်ရှုယွမ်က ချက်ချင်းပင် စိတ်ဝင်စားဟန် ပြလာသည်။

"ဪ ဘယ်အရာတွေ ဖြစ်မလဲဗျာ"

"ဆောင်းဦးည နှံပင်နဲ့ ရှင်းလွမ်သစ်သီးပါ။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဒီ လေးစားအပ်တဲ့ အဆောက်အအုံမှာ ဒီပစ္စည်းတွေ ရှိပါသလား"

လင်းထျန်းမင်က တည့်တိုးမေးမြန်းကာ မျှော်လင့်တကြီး စောင့်မျှော်နေသည်။

"ဆောင်းဦးည နှံပင်နဲ့ ရှင်းလွမ်သစ်သီးလား"

တန်ရှုယွမ်မှာ အံ့ဩဟန်ရှိသော်လည်း ထူးခြားသော တုံ့ပြန်မှု မပြဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီပစ္စည်းတွေက အဆင့်မြင့်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒုတိယအဆင့် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ဆေးတွေသာ ဖြစ်ပြီး အလွယ်တကူ တွေ့ရတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ တာအိုရောင်းရင်းချန် ခင်ဗျား ကံကောင်းတယ်။ ကျွန်တော်တို့ဆိုင်မှာ ဆောင်းဦးည နှံပင် သုံးပင်နဲ့ ရှင်းလွမ်သစ်သီး ငါးလုံး ရှိနေပါတယ်"

ထို ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်း နှစ်မျိုး ရနိုင်သည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် လင်းထျန်းမင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးမြန်းကာ

"ဈေးနှုန်း ဘယ်လောက်လဲ သိပါရစေ"

"ဆောင်းဦးည နှံပင် တစ်ပင်ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးနှစ်ရာ့တစ်ဆယ် ရှင်းလွမ်သစ်သီး တစ်လုံးကို တစ်ရာ့ရှစ်ဆယ် သတ်မှတ်ထားပါတယ်"

တန်ရှုယွမ်က တည့်တိုး ပြန်ဖြေသည်။

လင်းထျန်းမင်သည် ဈေးနှုန်းများကို ကြား၍ အံ့ဩခြင်း မရှိပေ။ ပုံမှန် ဒုတိယအဆင့် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းများက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ရာကျော်သာ ကျသင့်လေ့ရှိသည်။ သို့သော် သူရှာဖွေသော ပစ္စည်းနှစ်မျိုးမှာ ပိုမိုရှားပါးသောကြောင့် ဈေးနှုန်းမြင့်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူသည် ထိုဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဆေးအသုတ် သုံးသုတ်စာအတွက် ပစ္စည်းများသာ ရှိသော်လည်း နဂါးအရိုးဆေးလုံးကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် စမ်းသပ်ထုတ်လုပ်ခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ ဖြစ်နိုင်ခြေကို မသေချာသေးသည့်အတွက် ဆေးအသုတ် သုံးသုတ်ဖြင့် စမ်းကြည့်ခြင်းက ဆီလျော်မှု ရှိသည်။ အကယ်၍ ၎င်းဆေးလုံးများက သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို အထောက်အကူပြုကြောင်း သက်သေပြနိုင်ပါက ပိုမိုများပြားသော ပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူ၍ ဆေးစီရင်ခြင်းကို ဆက်လုပ်မည် ဖြစ်သည်။

"တာအိုရောင်းရင်းတန် ဒီဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်း နှစ်မျိုးကို တစ်ခုချင်းစီ သုံးခုစာ ယူပါ့မယ်"

လင်းထျန်းမင်သည် ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးနောက် ဈေးညှိရန် စိတ်မဝင်စားတော့ဘဲ ဝိညာဉ်

ကျောက်တုံး တစ်ထောင့်တစ်ရာ့ခုနစ်ဆယ်ကို တန်ရှုယွမ်အား တိုက်ရိုက်ပေးအပ်လိုက်သည်။

တန်ရှုယွမ်သည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို လက်ခံယူပြီးနောက် သူ၏ အင်္ကျီလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကျောက်စိမ်းသေတ္တာခြောက်လုံးသည် သူ၏လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

လင်းထျန်းမင်က ကျောက်စိမ်းသေတ္တာ ခြောက်လုံးကို ယူကာ အတွင်းရှိပစ္စည်းများကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။ ၎င်းတို့သည် ဆောင်းဦးည နှံပင်နှင့် ရှင်းလွမ်သစ်သီး မှန်ကန်ကြောင်းနှင့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ဂုဏ်သတ္တိများ မှန်ကန်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

အရောင်းအဝယ် ပြီးဆုံးသောအခါ လင်းထျန်းမင် သည် တန်ရှုယွမ်နှင့် ချစ်ခင်ပျူငှာစွာ စကားအနည်းငယ်ပြောဆိုပြီးနောက် ကောင်းကင်နဂါးခန်းမမှ ထွက်ခွာကာ ဂူအိမ်တော်ဝင်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

ဆေးစီရင်ခန်းတွင် လင်းထျန်းမင်သည် ကြမ်းပြင်ပေါ် ထိုင်ကာ ကျင့်ကြံမှုနည်းစနစ်ကို တစ်

ကြိမ် သွေးလှည့်လည်ခြင်းပြုလုပ်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အမြင့်ဆုံးအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။

မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ကျောက်စိမ်းချပ်နှစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ တစ်ခုမှာ သူ ဈေးဆိုင်မှ ဝယ်ယူခဲ့သော နဂါးအရိုးဆေးလုံး ဖော်မြူလာဖြစ်ပြီး ကျန်တစ်ခုမှာ ယဲ့ပင်ဟိုင်က လက်ဆောင်ပေးခဲ့သော ဆေးစီရင်ခြင်း အတွေ့အကြုံမှတ်တမ်းဖြစ်သည်။

သူသည် ထိုကျောက်စိမ်းချပ်နှစ်ခုကို အကြိမ်များစွာ ပြန်လည်ကြည့်ရှု၍ အကြောင်းအရာများကို မှတ်ဉာဏ်ထဲ စွဲမှတ်ထားပြီးသော်လည်း သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံကို ပို့လွှတ်ကာ မှတ်တမ်းတင်ထားသည့် အချက်အလက်များကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ စစ်ဆေးကြည့်သည်။

ဆယ့်ငါးမိနစ်ကြာပြီးနောက် လင်းထျန်းမင်သည် ကျောက်စိမ်းချပ်နှစ်ခုကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် လေးသင်္ကေတမီးဖိုကို ထုတ်လိုက်သည်။

သူသည် လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် တံဆိပ်တစ်ခုကို ပြုလုပ်ကာ ကျွမ်းကျင်စွာ မြေမီးကို မီးညှိလိုက်ပြီးနောက် လေးသင်္ကေတမီးဖိုကို မြေမီးထွက်ပေါက်၏ အပေါ်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ဝဲပျံနေစေရန် ပစ်တင်လိုက်သည်။

ဆေးစီရင်ခြင်း မပြုလုပ်မီ ပြင်ဆင်မှုအဆင့်များကို အလွယ်တကူ ပြီးစီးစေခဲ့ပြီးနောက် သူသည် ဒုတိယအဆင့် ချင်းရှူမြွေ နတ်ဆိုးဆေးလုံးတစ်လုံးကို ကောက်ယူကာ လက်ထဲတွင် စစ်ဆေးကြည့်ရှုနေသည်။

မီးခိုးရောင်ဖြစ်နေသော အတွင်းကို ကြည့်ရင်း လင်းထျန်းမင်သည် ၎င်းကို ရရှိရန် ခက်ခဲခဲ့ပုံကို မစဉ်းစားဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

သူသည် အာရုံပြန်စုပြီးနောက် နဂါးအရိုးဆေးလုံး အတွက် လိုအပ်သော ပစ္စည်းအားလုံးကို စီစဉ်ကာ အနီးရှိ ကျောက်ပြားပေါ်တွင် သေသပ်စွာ တင်ထားလိုက်သည်။

ယခုအခါ အရာအားလုံး အသင့်ဖြစ်နေပြီး နောက်ဆုံးအဆင့်သာ ကျန်တော့သည်။

အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းပြီးနောက် သူသည် မီးဖိုကို စတင်အပူပေးတော့သည်။ အပူချိန် လိုအပ်သော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ ဝိညာဉ်ဆေးပစ္စည်းတစ်ပင်ကို လေးသင်္ကေတမီးဖို ထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။

ခွဲခြမ်းစိစစ်ခြင်းနှင့် သန့်စင်ခြင်းတို့၏ အစပိုင်းအဆင့်များသည် ပုံမှန်ဆေးအနှစ်ထုတ်လုပ်မှုနှင့် မကွာခြားဘဲ သူ့အတွက် မခက်ခဲခဲ့ပေ။