လျှို့ဝှက်နယ်မြေသို့ အနီးကပ် ချဉ်းကပ်ခြင်း

ဟွမ်ယန်ဘုရင့်နိုင်ငံ လေပွေတောင်တန်း။

ခရမ်းရောင် ရွှေလင်းယုန်သည် လင်းထျန်းမင်နှင့် သူ၏အဖော်ကို တောင်ဘက်သို့ သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ တစ်ညတာ ခေတ္တနား၍ သုံးရက်ကြာ ပျံသန်းပြီးနောက် ညနေပိုင်းတွင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အဝင်ဝအနီးသို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်ရောက်သောအခါ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ စတင်ပေါ်ပေါက်လာသည့် အချိန်မှစ၍ ရက်ပေါင်း နှစ်ဆယ်ကျော် ကုန်လွန်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ တစ်လပြည့်သောအခါ သူတို့သည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အမိန့်စာဖြင့် နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

လင်းထျန်းမင်နှင့် သူ၏အဖော်တို့သည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အဝင်ဝအပြင်ဘက်ရှိ ချိုင့်ဝှမ်းငယ်တစ်ခုတွင် ဆင်းသက်ကာ ကျန်ရှိသော ဆယ်ရက်တာကို ကျင့်ကြံရင်း စောင့်ဆိုင်းရန် ပြင်ဆင်ကြသည်။

ထိုနေရာသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အဝင်ဝမှ မိုင်ငါးဆယ်ပင် မဝေးဘဲ အငြင်းပွားရာ မြေနှင့် ဝေးကွာသောကြောင့် ခေတ္တအားဖြင့် လုံခြုံမှု ရှိသည်။

သူတို့သည် အနီးနားရှိ ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုတွင် ရိုးရှင်းသော ဂူအိမ်ကို လျင်မြန်စွာ တည်ဆောက်ပြီးနောက် နှစ်ဦးစလုံး တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံမှု စတင်ရန် ဝင်ရောက်လိုက်ကြသည်။

ရှည်လျားသော ခရီးစဉ်ကြောင့် လင်းထျန်းမင်နှင့် သူ၏အဖော်တို့သည် တော်တော်လေး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေကြပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့် နတ်ဘုရားအာရုံများ သိသိသာသာ အသုံးပြုထားရသဖြင့် အခြေအနေ မကောင်းခဲ့ပေ။

နှစ်ဦးစလုံးသည် ဂူထဲတွင် ခြေချိတ်ထိုင်ကာ လင်းရှီလုသည် ဆေးဖက်ဝင်ဆေးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူ၍ မျိုချလိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာ ကျင့်ကြံမှု အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

လင်းထျန်းမင်လည်း ပျင်းရိမနေခဲ့ပေ။ ဆယ်ရက်သာ ကျန်တော့သဖြင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲတွင် အသက်ရှင်သန်နိုင်ရန် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို တတ်နိုင်သမျှ မြှင့်တင်လိုသည်။

ထိုအတွေးဖြင့် သူသည် ပါးရှင်းကြယ်သီးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထုတ်ယူကာ မတွန့်ဆုတ်ဘဲ မျိုချလိုက်သည်။

ဂူအိမ်အတွင်း၌ သူတို့နှစ်ဦး၏ ပုံမှန် အသက်ရှူသံများ ပျံ့လွင့်နေပြီး နှစ်ဦးစလုံး နက်ရှိုင်းသော ကျင့်ကြံမှု အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

ဤအချိန်တွင် ဝေဘုရင့်နိုင်ငံနှင့် ဟွမ်ယန်ဘုရင့်နိုင်ငံ နှစ်ခုစလုံးရှိ တောင်တန်းများစွာတွင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အဝင်ဝများ မြင်တွေ့နေရပြီး ဤသတင်းက ကျင့်ကြံမှုလောကတစ်လျှောက် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ ရွှေဆေးလုံးကျွမ်းကျင်သူများမှ ချီသန့်စင်ခြင်း လေ့ကျင့်

သူများအထိ လူတိုင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ကိစ္စများကို အာရုံစိုက်နေကြသည်။

ချီယန်တောင်တန်း၏ အပြင်ဘက်တွင် တစ်နှစ်ပတ်လုံး ထူထပ်သော မြူများ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် တစ်ထပ်ပြီးတစ်ထပ် တောင်တန်းများထဲ၌ မြေပြင်ပေါ်ရှိ နတ်ဘုံဘဝကဲ့သို့ မြင်ကွင်းတစ်ခု တည်ရှိနေသည်။

ကျယ်ဝန်းသော ရင်ပြင်တစ်ခု၏ ရှေ့တွင် ကျန့်ယန်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းတံခါးသည် ခန့်ညားထည်ဝါပြီး ရှေးကျသော လေထုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဆယ်ဂဏန်းကျော်သော ကျင့်ကြံသူများသည် အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်း ရင်ပြင်ပေါ်တွင် ရိုသေလေးစားစွာ ရပ်နေကြပြီး တစ်ဦးချင်းစီတွင် ကွဲပြားသော မျက်နှာထားများ ရှိကြသည်။ အချို့မှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်လျှံနေပြီး အချို့မှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ပြည့်နေသော်လည်း အများစုမှာမူ တည်ငြိမ်နေကြသည်။

သူတို့၏ ရှေ့တွင် ဆံပင်ဖြူများ ပါးလျားနေပြီး တာအိုကျင့်ကြံသူဟန်ရှိသော အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် လက်များကို နောက်ပစ်ကာ ရပ်နေသည်။ လေညင်းက သူ၏ ဝတ်ရုံကို လှုပ်ခါသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါကို ထင်ရှားစေသည်။

ဤသူ၏ အမည်မှာ တူချုံဖြစ်သည်။ သူသည် သက်တမ်းရင့် ရွှေအူတိုင် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကျန့်ယန်ဂိုဏ်း၏ ဒုတိယအကြီးအကဲဖြစ်သည်။ သူသည် ရာထူးကြီးတစ်ခုကို ရယူထားပြီး လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းနှစ်ရာကျော်ကပင် ရွှေအူတိုင် အဆင့်သို့ တိုးမြှင့်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

သူ၏ ဦးခေါင်းကို လှည့်၍ သူ၏ရှေ့မှ လူဆယ်ဦးကျော်ကို ကြည့်ပြီးနောက် တူချုံက ပြင်းပြသော လေသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်၊

“ရွှမ်းယဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေပွင့်သွားပြီ။ ဒါက ဘယ်သူ့ပိုင်ဆိုင်မှုမှ မရှိသေးတဲ့ နက်နဲတဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေဖြစ်ပြီး အတွင်းပိုင်းမှာ အလွန် အန္တရာယ်များတယ်။ နတ်ဆိုးသားရဲတွေအပြင် တခြား အင်အားစုတွေက တပည့်တွေလည်း ရှိကြလိမ့်မယ်”

“ငါသိသလောက် ဝေဘုရင့်နိုင်ငံက တခြား ရွှေအူတိုင် အင်အားစုတွေဟာ အရေအတွက် အမျိုးမျိုးနဲ့ တပည့်တွေကို ဝင်ရောက်စေကြလိမ့်မယ်။ အိမ်နီးချင်း ဟွမ်ယန်ဘုရင့်နိုင်ငံက အင်အားစု အများအပြားလည်း လျှို့ဝှက်လကမ္ဘာအမိန့်စာတွေ ရရှိထားကြပြီး သူတို့လည်း ပါဝင်

ပတ်သက်ကြလိမ့်မယ်”

ဤစကားများကို ကြားလိုက်သောအခါ ရင်ပြင်ပေါ်ရှိ လူဆယ်ဦးကျော်၏ မျက်နှာထားများ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း မည်သူမျှ နောက်မဆုတ်ကြပေ။

သူ၏ တပည့်များနှင့် ဂိုဏ်းသားများကို ကြည့်ရှုရင်း တူချုံ၏ အိုမင်းသော မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ပွင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

“ချူကျဲ”

တူချုံ၏ ခေါ်သံကို ကြားလိုက်သောအခါ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း နဝမအလွှာမှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ရှေ့သို့ တက်လာပြီး အကြီးအကဲ၏ ရှေ့တွင် ရိုသေလေးစားစွာ ရပ်ကာ အမိန့်ကို စောင့်မျှော်နေသည်။

“ဒီခရီးစဉ်ဟာ အန္တရာယ်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေပေမယ့် ကြီးမားတဲ့ အခွင့်အရေးတွေလည်း ပါဝင်တယ်။ အဖွဲ့ထဲမှာ အမြင့်ဆုံး ကျင့်ကြံမှုရှိတဲ့ တပည့်ဖြစ်တဲ့ မင်းက သူတို့ကို ဦးဆောင်ဖို့ တာဝန်ယူရမယ်”

“ဒုတိယအကြီးအကဲရဲ့ အမိန့်ကို နာခံပါ့မယ်”

ချူကျဲက ခိုင်မာစွာနှင့် ရိုသေစွာ ပြန်ဖြေသည်။

ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် တူချုံက ဆက်လက်၍

“တပည့်အားလုံးက အမိန့်ကို လိုက်နာရမယ်။ စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ အတူတကွ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ရမယ်။ မင်းတို့ ကိုယ်တိုင်အတွက်ရော ဂိုဏ်းအတွက်ပါ ဘဏ္ဍာတွေ ပိုမိုရရှိအောင် လုပ်ဆောင်ရမယ်။ နားလည်လား”

“ဒုတိယအကြီးအကဲရဲ့ အမိန့်ကို လိုက်နာပါ့မယ်”

သူတို့အားလုံးသည် ဂါရဝပြုလျက် တစ်သံတည်း ပြန်ဖြေကြသည်။

လှည့်ထွက်သွားပြီးနောက် တူချုံသည် သူ၏လက်မှ အင်္ကျီလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လက်ဖဝါးအရွယ် ရှုပ်ထွေးသော ပုံစံဖြင့် ထွင်းထုထားသည့် လှေငယ်တစ်စင်း ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် ပျံသန်းသည့် မှော်ပစ္စည်းဖြစ်သည်။

သူသည် ထိုလှေငယ်လေးထဲသို့ စာလုံးပေါင်းတစ်ခုကို ပို့လိုက်ရာ ၎င်းလှေငယ်သည် ချက်ချင်းပင် အဆပေါင်းများစွာ အရွယ်အစား ကြီးထွားလာသည်။ ၎င်းသည် ပေသုံးဆယ်ကျော် ရှည်လျားသော ဝိညာဉ်လှေအဖြစ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ရင်ပြင်ပေါ်တွင် ရပ်နားနေကာ သင်္ကေတအလင်းများ မကြာခဏ တဖျတ်ဖျတ် လင်းနေသည်။

ဝိညာဉ်လှေ ကြီးထွားလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံသူများ၏ မျက်လုံးများတွင် လိုလားတောင့်တမှုများ တောက်ပလာသည်။ ထိုသို့သော ဝိညာဉ်မှော်ပစ္စည်းများပင်လျှင် ရှားပါးလှပြီး အများအားဖြင့် ရွှေအူတိုင်ကျွမ်းကျင်သူများသာ အသုံးပြုနိုင်လေ့ ရှိသည်။

“ထွက်ခွါကြမယ်”

လူအုပ်ကို ထပ်မံ အာရုံမစိုက်တော့ဘဲ တူချုံသည် သူ၏တိုတောင်းသော အမိန့်သံနောက်တွင် ခုန်တက်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်လှေပေါ်သို့ ခိုင်မြဲစွာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

တူချုံ၏ အမိန့်ကို ကြားလိုက်သောအခါ ကျင့်ကြံသူများသည် သူတို့၏ အာရုံကို စုစည်းပြီး တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ဝိညာဉ်လှေပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ ဘေးဘက်တစ်နေရာတွင် ရပ်နေကြသည်။

တူချုံသည် အနောက်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ပြီး လှုပ်ရှားမှုမရှိသေးသော ဝိညာဉ်လှေပေါ်သို့ စာလုံးပေါင်းတစ်ခုကို ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ ရုတ်တရက် ထိုလှေသည် ရှေ့သို့ မြန်ဆန်စွာ ထိုးထွက်သွားပြီး အရောင်အဝါတစ်ခု ဖြစ်လာကာ မူလနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထင်ရှားလာပြီး ဖွင့်ပွဲ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ဝေဘုရင့်နိုင်ငံအတွင်းရှိ ရွှေအူတိုင် အင်အားစု အများအပြားတွင် ထိုသို့သော မြင်ကွင်းများ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

၎င်းတို့သာမက အခြေခံတည်ဆောက်သည့် မိသားစုများနှင့် လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူများလည်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အဝင်ဝဆီသို့ အလုံးအရင်းဖြင့် အလျင်အမြန် သွားနေကြသည်။ များစွာသောသူတို့သည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့်သာ လာရောက်ကြသော်လည်း နောက်ကွယ်မှ ရည်ရွယ်ချက်များရှိသည့် ကျင့်ကြံသူများလည်း သူတို့အထဲတွင် ရောနှောပါဝင်နေသည်။

…ဆယ်ရက်တာက အလျင်အမြန် ကုန်လွန်ခဲ့သည်…

လေပွေတောင်တန်းတွင် အရုဏ်တက်ချိန် ဖြစ်ကာ ညသည် လုံးဝ မကုန်ဆုံးသေးဘဲ မနက်ခင်း အလင်းရောင် စတင် ထွက်ပေါ်စပြုနေသည်။

လင်းထျန်းမင်နှင့် သူ၏အဖော်တို့ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံခဲ့သော ဂူထဲတွင် လင်းရှီလုသည် မျက်လုံးများကို ဦးဆုံး ဖွင့်လိုက်သူ ဖြစ်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေကို ခံစားလိုက်ရာ ကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ခု သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။

ဤရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူသည် ပျင်းရိမနေခဲ့ဘဲ လျှို့ဝှက်နယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်ရန် ပြင်ဆင်မှုအတွက် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို တိုးတက်စေရန် တတ်နိုင်သမျှ ကြိုးစား၍ လုံ့လဝီရိယဖြင့် ကျင့်ကြံခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် လင်းထျန်းမင်သည် လှုပ်ရှားသံကို ကြားလိုက်ရပြီး နက်ရှိုင်းသော ကျင့်ကြံမှု အခြေအနေမှ နိုးထလာသည်။

ဆယ်ရက်ကြာပြီးနောက် ပါးရှင်းကြယ်သီးကို စားသုံးထားသဖြင့် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကျင့်ကြံမှုကို မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးနှင့် ခုခံကာကွယ်ရေး နည်းလမ်းများကို စနစ်တကျ ပြန်လည် စုစည်းကာ မိမိကိုယ်ကို အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ထားသည်။

လင်းထျန်းမင် ထရပ်လိုက်ပြီး ဂူ၏ အဝင်ဝသို့ လျှောက်သွားရာ နေရောင်စတင် ထွက်ပေါ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ မှိန်ပျပျရှိသော ကောင်းကင်သည် ပိုမို တောက်ပလာသည်နှင့်အမျှ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အဝင်ဝရှိ အလင်းဖန်သားပြင်က ပိုမို ခိုင်မာလာသည်။