ငါက ယုံကြည်မှုပဲ ပြီးတော့နောက်လိုက်လည်းဖြစ်တယ်

ပုံမှန်ကောင်းမင်သည် အခြားသော ကောင်းမင်များကို စိတ်မပျက်စေခဲ့ဘဲ လမ်းဆုံးကို ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ကောင်းမင်၏အလောင်းများဖြင့် ပြည့်နေသော ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းသည် အမှောင်ထုထဲတွင် ပြိုကျသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ပုံမှန်ကောင်းမင်သည် များစွာသောမှတ်ဉာဏ်အသစ်များ ရရှိခဲ့ပြီး မတူညီသောအတွေ့အကြုံများက သူ၏ဝိညာဉ်ပေါ်တွင် ရစ်ပတ်ပေါင်းစပ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် တကယ်တမ်းတွင် အသာမန်ဆုံးသူတစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး အဓိကဇာတ်ကောင် ဖြစ်ရန်အတွက် စွမ်းရည်များ သို့မဟုတ် ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးများ မရှိခဲ့ပေ။သူ့တွင် အထူးစွမ်းအားလည်း မရှိခဲ့ချေ။ သို့သော်လည်း သေဆုံးမှုတိုင်းမှ ရရှိလာသော စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှုသည် သူ့အပေါ် စိမ့်ဝင်လာခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်ဆန္ဒသည် ဟန်ဟိုင်းရှိ မည်သူ့ထက်မဆို ပိုမိုခိုင်မာပေသည်။ သူသည် ဟန်ဟိုင်းတွင် မရှိသင့်သော အကြွင်းမဲ့ယုံကြည်မှုကို စုဆောင်းထားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဟန်သဲ့ကိုယ်ပိုင်ကျောင်းရှိ ယန်ရှီကျီးသည် သူမ၏အောင်မြင်မှုအတွက် ကျောင်းတစ်ခုလုံးရှိ ဝန်ထမ်းများနှင့် ကျောင်းသားများကို မှီခိုခဲ့ရသည်။ ကျောင်းအုပ်အိုကြီးသည် သူတို့အတွက် ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် ဂရုစိုက်တို့မှုဖြင့် သူမ၏အသက်ကို စတေးခဲ့သည်။ အပြန်အလှန်အားဖြင့် သူတို့သည် သူမ၏ယဇ်ပလ္လင်ကို တည်ဆောက်ရန် လူသားအုတ်ခဲများအဖြစ် ဆန္ဒအလျောက် ပြောင်းလဲခဲ့ကြသည်။

ကောင်းမင်ကမူ လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။ သူတစ်ယောက်တည်း ဖြစ်ရန် ကံကြမ္မာ၏ စီရင်ခံထားသည်။ မည်သူကမျှ သူ့နောက်လိုက်ပါရန် ဆန္ဒမရှိကြပေ။ မည်သူကမျှ သူ့ကို မယုံကြည်ကြပေ။ ယန်ရှီကျီးကဲ့သို့ အခြားသူများထံမှ ယုံကြည်မှုကို ရရှိရန်မှာလည်း သူ့အတွက် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ကံကြမ္မာကိုယ်တိုင်ပင် ကောင်းမင်လုပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်ခဲ့သောကြောင့် ဤမတော်တဆမှု ဖြစ်ပေါ်လာရခြင်း ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင် ဖြစ်စေကာမူ သူမည်မျှပင် သေဆုံးမှုများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရစေကာမူ ကောင်းမင်သည် မည်သည့်အခါကမျှ တုန်လှုပ်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ သူ၏ယုံကြည်မှုမှာ သူ့ကိုယ်သူသာ ဖြစ်သည်။ ယဇ်ပလ္လင်ရှေ့တွင် သူထားရှိခဲ့သော ယဇ်ပူဇော်မှုမှာ သူကိုယ်တိုင် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဆိုးဆိုးရွားရွား သေဆုံးခဲ့ရခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် နာကြည်းမုန်းတီးမှု အားလုံးတို့သည် စွမ်းအားဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူသည် ကံကြမ္မာကို လုံးဝပြောင်းလဲပစ်နိုင်လိမ့်မည် ဟု ယုံကြည်ထားခဲ့သည်။

သူသည် တွေးတောရန်အတွက် ဆင်ခြင်တုံတရား မလိုအပ်ပေ။ အရာရာကို သက်သေပြရန်လည်း ယုတ္တိဗေဒ မလိုအပ်ပေ။ သူသည် ခြေတစ်လှမ်းပြီးတစ်လှမ်း လှမ်းသွားမည်ဖြစ်ပြီး တုန်လှုပ်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ ၎င်းသည် ယုံကြည်မှု… ကောင်းမင်၏ ယုံကြည်မှုပင် ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်များကို စုပ်ယူပြီးသည်နှင့် ပုံမှန်ကောင်းမင်၏မျက်လုံးများ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ သူ လမ်းကြောင်းကို ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ များစွာသောကောင်းမင်များသည် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကြောင့် အသတ်ခံခဲ့ရသည်။ သူတို့သည် ကောင်းမင်နှလုံးသားထဲရှိ သေဆုံးမှတ်ဉာဏ်များမှ ပုံဖော်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခင်က သူသည် ဤနာကျင်မှုများဖြင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံနေခဲ့ရသည်။ သူ အတိတ်ကို တွေးမိလိုက်တိုင်း ထိုသေဆုံးမှုများက သူ၏နှလုံးသားကို လှီးဖြတ်နေခဲ့ကြသည်။ သို့သော်လည်း ဤတံခါးနောက်တွင် အတိတ်ဘတ်စ်ကားမှတစ်ဆင့် မတူညီသောကောင်းမင်များသည် နားလည်မှုတစ်ခု ရရှိခဲ့ကြပြီဖြစ်သည်။ ကောင်းမင်၏နှလုံးသားထဲတွင် ကွယ်ဝှက်နေသော သေဆုံးမှတ်ဉာဏ်များသည် သူ့အား နာကျင်အောင် မလုပ်ကြတော့ပေ။ သူ၏သေဆုံးမှုများသည် သူ့၏ သစ္စာအရှိဆုံးနောက်လိုက်များ ဖြစ်လာကြချေသည်။

“ငါ သူတို့ကို ဒီကနေ ငါနဲ့အတူ ခေါ်သွားရမယ်”

ဥမင်လိုဏ်ခေါင်း၏ အပြင်ဘက် အတိတ်၏အဆုံးသတ်၌ လက်ဆောင်သေတ္တာအသစ်တစ်လုံး ချထားသည်။ သို့သော်လည်း ထိုသေတ္တာအား အနီရောင်ဖြင့် ထုပ်ပိုးထားခြင်း မရှိပေ။ ယင်းအစား ထုပ်ပိုးစက္ကူသည် လမ်းဘေးတွင်တွေ့ရနိုင်သည့် ဈေးအပေါဆုံးအမျိုးအစားသာ ဖြစ်သည်။

“နောက်ထပ် လက်ဆောင်တစ်ခုလား… ဒါ ဘယ်သူ့ဟာလဲ”

ပုံမှန်ကောင်းမင်က ဆင့်ခေါ်မှုများအားလုံးသည် ထိုသေတ္တာမှ လာနေသည်ကို အတည်ပြုလိုက်သည်။ သူသည် ဂရုတစိုက်ဖြင့် ထုပ်ပိုးမှုကို ဖြည်လိုက်သည်။ သူ သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ စျေးပေါသော သေတ္တာထဲတွင် ကလေးတစ်ဦး၏ ခြောက်သွေ့နေသော ရုပ်အလောင်းတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။ ယင်းခြောက်သွေ့နေသော လက်များသည် ကောင်းမင်နှင့်အလွန် ရင်းနှီးသော နှလုံးသားတစ်ခုကို ပွေ့ဖက်ထား၏။ နှလုံးခုန်လိုက်တိုင်း ကလေးသည် အနည်းငယ် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်။ ယင်း၏အရေပြားတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသည် တဖြည်းဖြည်း ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်လာနေသည်။

“ဒီ ခြောက်နေတဲ့အလောင်းက ဒီနှလုံးသားကနေတစ်ဆင့် အသက်ပြန်ရနေတာလား”

သွေးနှလုံးသားမှ သွေးကြောမျှင်များ ရှုပ်ထွေးစွာ ကြီးထွားလာသည်။ ထိုသွေးကြောများသည် တံခါးနောက်ရှိ ကမ္ဘာထဲသို့ အမြစ်တွယ်နေခဲ့သည်။ နှလုံးသားအား တံခါးနောက်ရှိ လူတိုင်း၏ မှတ်ဉာဏ်များဖြင့် ထိန်းထားခြင်းဖြစ်သည်။ ပုံမှန်ကောင်းမင်သည် သူ၏နှလုံးသားထဲမှ သူ့အား ဆင့်ခေါ်နေသော တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားရသည်။ ထိုနှလုံးသားသည် သူ့အတွက် အလွန်အရေးကြီးသော တစ်စုံတစ်ခုကို စုပ်ယူထားပုံရသည်။

“ငါ့မှာဖြုန်းတီးစရာ အချိန်မရှိဘူး!”

ပုံမှန်ကောင်းမင်က ထိုနှလုံးသားကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ သူ နှလုံးသားကို ထိတွေ့လိုက်သောအခါ ကလေးသည် သူ့မျက်လုံးများဖွင့်လိုက်ပြီး စူးစူးဝါးဝါးအော်ဟစ်လိုက်သည်။ နာကျင်မှုက သူဦးနှောက်ကို အပြင်းအထန်တိုက်ခိုက်လာသည်။ အတိတ်၏ မှတ်ဉာဏ်များသည် ကောင်းမင်၏ လည်ပင်းကို ချည်နှောင်ထားသော ကြိုးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွား၏။

အတိတ်က ကောင်းမင်ဆိုပါက ချက်ချင်း ရှုံးနိမ့်သွားပေမည်။ သို့သော်လည်း အခြားကောင်းမင်များ၏ စိတ်ဆန္ဒကို ဆက်ခံပြီးနောက် သူသည် ယခင်ကနှင့်မတူတော့ပေ။ သူ့လက်ချောင်းများက နှလုံးသားကို ဖိထားလိုက်သည်။ ပုံမှန်ကောင်းမင်သည် ကလေးထံမှ နှလုံးသားကို ဆွဲလုလိုက်တော့သည်။

သွေးနှလုံးသားက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဖြည်းညင်းစွာ ပေါင်းစည်းသွားလေသည်။ သွေးနီရောင်မြို့တော်၏ သရဲတက်တူးသည် သူ၏အရေပြားပေါ်တွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အခြားမှတ်တိုင်တစ်ခုတွင် အသားကောင်းမင်က ဟိန်းဟောက်အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အား ဖုံးအုပ်ထားသော ဆုတောင်းစာများသည် သူ့အရေပြားကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်ရာ အသားနံ့များ လွင့်ပျံသွား၏။

နှလုံးသားကို ဆုံးရှုံးသွားပြီးနောက် ကလေး၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ စတင်၍ အက်ကွဲလာတော့သည်။ သတင်းစကားများ ပို့နေသကဲ့သို့ သူ၏အော်ဟစ်သံများ မရပ်တန့်တော့ပေ။ ကံမကောင်းစွာပင် သူ ပြိုကွဲသွားသည်အထိ သူ့အား ကယ်တင်ရန် မည်သူမျှ ရောက်မလာခဲ့ပေ။ ခြောက်သွေ့နေသောအရေပြားသည် အနည်းငယ်ထိလိုက်သည်နှင့် အလွှာလိုက် ကွာကျသွားတော့သည်။ ကလေးသည် ကောင်းမင်အား ရက်စက်သောအကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ကျိုးပဲ့နေသော ရွှံ့ရုပ်တု အပိုင်းအစများနှင့် သက်တမ်းရင့်မွေးနေ့ကတ်တစ်ခုသာ စျေးပေါသောသေတ္တာထဲတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။

“ဒီ ခြောက်သွေ့နေတဲ့ကလေးက အတိတ်ရဲ့ နတ်ဘုရားလား”

တံခါးနောက်ရှိ လောကသည် ပြိုလဲစပြုလာသည်။ ပုံမှန်ကောင်းမင်က ကတ်ကို ထုတ်လိုက်သည်။

“မွေးနေ့မှာ ပျော်ရွှင်ပါစေတဲ့လား”

ကတ်ပေါ်ရှိ စာများသည် ကောင်းမင်မိခင်၏ လက်ရေးနှင့် တူ၏။ သူသည် ဗလာကျင်းနေသော သေတ္တာကို ကြည့်ပြီး စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

“ဒါက ငါ့ရဲ့ လက်ဆောင်လား ၊ အတိတ်နဲ့ အလဲအလှယ် လုပ်ခံရတာလား၊ သူက ငါ့ပိုင်တဲ့ အရာတွေကို ခိုးသွားပြီး သူ့ကိုယ်ပိုင်အလောင်းကို အစားထိုးထားခဲ့တာလား”

ဤမူမမှန်ဖြစ်ရပ်တွင် လူတိုင်းသည် လက်ဆောင်တစ်ခုစီ ရရှိကြမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ကောင်းမင်ကမူ မတူညီသော လက်ဆောင်နှစ်ခုကို ရရှိခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် မတူညီသော အဓိပ္ပာယ်များ ရှိပုံရသည်။ သူ့လက်များက ကတ်ကို ပိတ်လိုက်သည်။ ကမ္ဘာကြီး ပြိုကျသွားပြီးသည်နှင့် ထူးဆန်းသောစွမ်းအင်တစ်ခုက ကောင်းမင်၏ ဘယ်ဘက်မျက်လုံးထဲသို့ စီးဝင်လာတော့သည်။

အကြောင်းပြချက်များစွာ ရှိနိုင်သည်။ ၎င်းသည် သူအတိတ်သို့ အကြိမ်များစွာ ခရီးသွားခဲ့ခြင်းကြောင့် သို့မဟုတ် သူသည်အတိတ်၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ ကောင်းမင်သည် အတိတ်၏စွမ်းအားကို အနည်းငယ် အမွေဆက်ခံလိုက်ရသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။ သူ၏ဘယ်ဘက်မျက်လုံးသည် အခြားသူများ၏အတိတ်ကို မြင်နိုင်ပြီး အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပြင်ဆင်နိုင်သည်အထိ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သူ၏နားဘေးတွင် တံခါးအက်ကွဲသံ ထွက်ပေါ်လာ၏။ ပုံမှန်ကောင်းမင်သည် နာကျင်မှု၏သဲကြီးမဲကြီး တိုက်ခိုက်ခြင်းခံလိုက်ရသည်။ သူ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သောအခါ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ဘေးသို့ လွင့်စင်သွားပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ လဲကျသွားသည်။ အတိတ်ဟု အမည်ပေးထားသော တံခါးသည် ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။ နံရံမှ သွေးများ စီးထွက်လာပြီး ကြီးမားသော အက်ကွဲကြောင်းများသည် အခြားတံခါးများဆီသို့ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။

“မင်း အောင်မြင်သွားပြီလား!”

အဖွဲ့တစ်ခေါင်းဆောင်သည် မယုံကြည်နိုင်စွာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူသည် သူ့မျှော်လင့်ချက်ကို ပုံမှန်ကောင်းမင်ပေါ်တွင် မဟုတ်ဘဲ ကြင်နာတတ်သောကောင်းမင်ပေါ်တွင်သာ ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ပုံမှန်ကောင်းမင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ ထရပ်လိုက်ပြီးနောက် ကြင်နာတတ်သောကောင်းမင်ကို အလျင်အမြန် ရှာဖွေလိုက်သည်။ သူ၏စိုးရိမ်သော မျက်လုံးများက ကြင်နာတတ်သော ကောင်းမင်၏ မျက်လုံးများနှင့် ဆုံမိလိုက်သည်။ သတိလစ်နေရာမှ နိုးလာသော ကြင်နာတတ်သောကောင်းမင်သည် ပုံမှန်ကောင်းမင်အား ကပျာကယာ လက်ဟန်ခြေဟန် ပြလိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးလုံး တံခါးနောက်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို မှတ်မိကြသည်။ ပုံမှန်ကောင်းမင်သည် သူ့တစ်ယောက်တည်းဖြင့် အဆုံးသတ်ကို ရောက်နိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။ စိတ်ပျက်အားငယ်ဖွယ်ရာ ရွေးချယ်မှုတိုင်းသည် မှတ်တိုင်များ၌ စွန့်ပစ်ခံခဲ့ရသော ကောင်းမင်တစ်ဦးကို ကိုယ်စားပြုလေသည်။

သူတို့ နှလုံးသားကို ရရှိခဲ့ပြီးနောက်နှင့် အတိတ်တံခါးမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက်တွင် ကောင်းမင်တို့အားလုံးသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး နှလုံးခုန်သံကို ကြားနိုင်ကြသည်။ သူတို့၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် တူညီသောမီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းလျက်ရှိနေတော့သည်။

“ငါ့ကို ပြောပြပါဦး…အတိတ်ရဲ့ အဆုံးသတ်မှာ ဘာရှိတာလဲ”

အဖွဲ့တစ်ခေါင်းဆောင်သည် လူအများစုထက် ပိုစိတ်လှုပ်ရှားနေလေသည်။ သူသည်လည်း တံခါးအတွင်း၌ ရှိနေခဲ့ဖူးသည်။သက်ရှိလူသားတစ်ဦးက အဆုံးသတ်ကို ရောက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

“ငါ့ဦးလေးကော ဘယ်လိုနေလဲ ၊ မင်း သူ့ကို တွေ့ခဲ့ရလား”

သူ၏လက်ဆောင်ကို ကောင်းမင်ထံပေးခဲ့သော လူငယ်လေးသည် ပုံမှန်ကောင်းမင်၏ပခုံးများကို အပြေးဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။