ဘယ်သူက ကြောက်ရမှာလဲ

ပိုင်ရှောင် ‘မေ့မြော’ သွားသောအခါ ဝမ်ကျားသည် သူကယ်တင်ခံလိုက်ရပြီဟု သိလိုက်သည်။ သို့သော် သူ့အား ကယ်တင်ခဲ့သူမှာ ကောင်းမင်အုပ်စု ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူမမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ ကံကြမ္မာက သူ့ကို ချစ်ခင်၍ ကယ်တင်ခဲ့သည်ဟု သူထင်ခဲ့သော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ ၎င်းသည် သူ့ရန်သူတော်၏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

ဝမ်ကျားသည် လီစန်းဆေးရုံတွင် ကောင်းမင်၏အကြီးအကျယ်လှည့်စားခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ အနက်ရောင် ရေကန်အောက်ခြေရှိ ရွှံ့ရုပ်တုများကို လွှတ်ပေးမိသည့်အဖြစ်သို့ သူလှည့်စားခံခဲ့ရသည်။ ယခုအခါ ရွှံ့ရုပ်တုများ၏ ဖိနှိပ်မှုကြောင့် သေလုနီးပါးဖြစ်နေချိန်တွင် သူ့အား ကယ်တင်ရန်ရောက်လာသူမှာ ကောင်းမင်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် တစ်နည်းအားဖြင့်… တူညီသောအခြေအနေသို့ ရောက်နေကြသည်။

ရဲရင့်လှသော ကောင်းမင်အုပ်စုနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ယွမ်ဟွေ့သည် လွန်စွာကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေခဲ့သည်။ သူသည် မူမမှန်မှုအခြေအနေများစွာကို တွေ့ကြုံခဲ့ဖူးသော်လည်း မည်သို့တုံ့ပြန်ရမှန်းကို မသိပေ။ သူသည် ဂုဏ်သိက္ခာအတွက် ကောင်းမင်ကိုသတ်ခဲ့ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့သူမှာ သူဖြစ်ကြောင်း သူ၏လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များအား ကြွားဝါထားခဲ့သည်။ ယခုအခါ အဆုံးမရှိသော ကောင်းမင်များက သူ့ထံသို့ အပြေးအလွှားလာနေကြသောအခါ သူ၏နှလုံးသားအတွင်း ကွယ်ဝှက်ထားသော အပြစ်ရှိသည့်ခံစားချက်များနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

“ယွမ်ဟွေ့! ငါ မင်းကို ငါ့သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်လို ဆက်ဆံခဲ့တယ် ၊ မင်းက ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကို စော်ကားရဲတယ်လား!”

ပုန်ကန်တတ်သော ကောင်းမင်ကကျယ်လောင်စွာ တောင်းဆိုလိုက်သည်။ အခြား ကောင်းမင်များကလည်း လက်စားချေရန် သူတို့၏ပစ်မှတ်များကို မှတ်သားလိုက်ကြသည်။ အရူး ကောင်းမင်သည် ယွမ်ဟွေ့အား ရမ်းသမ်းခုတ်ထစ်လိုက်၏။ အသားကောင်းမင်က လျှို့ဝှက်စွာ ချဉ်းကပ်သွားသည်။ ပုံမှန်ကောင်းမင်သည် သူ့ဘယ်ဘက်မျက်လုံးကို ဖွင့်၍ ယွမ်ဟွေ့၏မှတ်ဉာဏ်များကို သက်ရောက်စေရန်ကြိုးစားလိုက်သည်။

ယွမ်ဟွေ့သည် ဖရိုဖရဲများကြားထဲသို့ ပစ်ချခံလိုက်ရသဖြင့် “များလိုက်တဲ့ အရူးတွေ!” ဟု အော်ဟစ်ရန်သာ သိတော့သည်။

ယွမ်ဟွေ့ လှည့်ပြေးတော့သည်။ သူ၏မှတ်ဉာဏ်များ ယိုစီးထွက်နေသည်ကို ခံစားရပြီး သူ အမှန်တကယ် ကြောက်လန့်နေမိသည်။

“ယွမ်ဟွေ့!”

ကျိုးကျွင်းသည် ဝမ်ကျားနှင့် တိုက်ခိုက်ရင်း လုံးထွေးနေခဲ့သည်။ ဝမ်ကျားသည် အသက်ကြီးသော်ငြား သူသည် ကျိန်စာသင့်ပစ္စည်းများစွာကို ပိုင်ဆိုင်ထားပုံရသည်။ မိနစ်အနည်းငယ်ကြာ တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ကျိုးကျွင်းသည် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။ သူ၏ စူပါလူသားခန္ဓာကြောင့်သာ မဟုတ်ပါက ထိုအချိန်တွင် သူလဲကျသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ယွမ်ဟွေ့သည် ပြေးလွှားနေရသဖြင့် ကျိုးကျွင်းကို ဂရုစိုက်ရန် အချိန်မရှိခဲ့ပေ။ ကျိုးကျွင်းသည် ဒေါသ ဖြင့် မျက်လုံးများနီရဲနေလေသည်။ ရဲဘော်ရဲဘက်စိတ်ဓာတ်သည် မိမိ၏အသက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အရေးမပါပေ။

“ငါတို့ အလောင်းကို ရခဲ့ပြီ! ငါတို့ ပန်းချီဆရာကောင်းမင်ကို အခု ရှာဖို့လိုတယ်! စိတ်လျှော့ကြပါဦး! အားလုံး ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်အေးအေးထားကြပါ!”

ကြင်နာတတ်သော ကောင်းမင်သည် လူအုပ်ကြီးကို ထိန်းချုပ်ရန် အော်ဟစ်ပြောဆိုလိုက်သည်။ သူသည် ထိုအုပ်စုကြီး၏ မိဘနှင့်တူနေလေသည်။

“ဆက်မတိုက်ကြပါနဲ့တော့ ညီအစ်ကိုတို့! အတိတ်နတ်ဘုရားက ငါတို့ကို အချိန်အများကြီးပေးမှာ မဟုတ်ဘူးနော်!”

အရှေ့ပိုင်းမြို့တော် လုံခြုံရေးအဖွဲ့ဝင်များသည် ကောင်းမင်တပ်စုကြောင့် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ သို့သော် သူတို့ တန်ပြန်မတိုက်ခိုက်မီ ကောင်းမင်များက လှည့်ထွက်သွားခဲ့ကြသည်။

“ပန်းချီဆရာကောင်းမင်ရဲ့ တည်နေရာကို ငါခံစားမိတယ်။ သူ ပထမထပ်ကို သွားနေတာ!”

“ဒါဆို ငါတို့ ဘာကို စောင့်နေကြတာလဲ”

“ငါတို့က ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုတည်းပဲ။ ဘယ်သူကမှ ငါတို့ကို မခွဲနိုင်ဘူး!”

“တိုက်ကြ!”

လုံခြုံရေးတံခါးကို ကန်ချိုးလိုက်သည်။ ပုံမှန်ကောင်းမင်သည် လှေကားအတိုင်း ဦးဆောင်ဆင်းသွား၏။ သူတို့အဖွဲ့သည် လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာပြီး လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ဟာရီကိန်းမုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

“ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ”

ပိုင်ရှောင် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။

“ဘာလို့ သူတို့အားလုံးကျောင်းဝတ်စုံတွေ ဝတ်ထားကြတာလဲ”

ဝမ်ကျားအတွက် ရည်ရွယ်ထားသော ၁၃ လွှာရှိထောင်ချောက်သည် ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ယွမ်ဟွေ့ ထွက်ပြေးနေသည်။ ကျိုးကျွင်းမှာ ကျိန်စာသင့်ပစ္စည်းများစွာကြောင့် ဖိနှိပ်ခံနေရသည်။ ပိုင်ရှောင်သာလျှင် ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နိုင်တော့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူသရုပ်ဆောင်နေခြင်းကို ရပ်လိုက်သည်။ ပိုင်ရှောင်သည် သူ၏ဓားကို ဝမ်ကျားဆီသို့ မြှောက်လိုက်သည်။ သူသည် ကျိုးကျွင်းအား သူ့ရှေ့တွင် သေခွင့်ပြု၍မဖြစ်ပေ။ ထို့အပြင် သူသည် ဝမ်ကျားနှင့် ရန်ငြိုးရှိခဲ့သည်။

“ဒီနေ့ မင်းငါ့ဆီကနေ ခိုးယူချင်တဲ့ ဓားကိုသုံးပြီး မင်းရဲ့ခေါင်းကိုယူသွားမယ်!”

ဆိုးယုတ်မှုသည် ဓားကို ဝန်းရံထား၏။ သူ၏နှလုံးသားထဲရှိ ဆိုးယုတ်မှုများက နောက်ထပ် လက်တစ်ဖက်အဖြစ် အကောင်အထည်ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။ ဤသည်မှာ အတိတ်နတ်ဘုရားက ဆိုးယုတ်မှုကို ဖိနှိပ်ထားသောအချိန်ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ပိုင်ရှောင်သည် ဆိုးယုတ်မှုနတ်ဘုရား တစ်ပါးလုံးကို ဆင့်ခေါ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ ပိုင်ရှောင်၏ အကူအညီဖြင့် ကျိုးကျွင်းအတွက် ကိစ္စများစွာ ပိုမိုလွယ်ကူလာ၏။ အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးကျွင်းသည် ပိုင်ရှောင်ကြောင့် ကယ်တင်ခံခဲ့ရပြီး ယွမ်ဟွေ့ကမူ သူ့ကို စွန့်ပစ်သွားခဲ့သည်။

“ငါ မင်းကို ကယ်တင်ဖို့ လုံခြုံရေးအဖွဲ့ထဲ ဝင်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့တာပဲ ၊ မင်းဓားထဲမှာ ဝှက်ထားတဲ့ အရာကို ငါမမြင်နိုင်ဘူးလို့ မင်းတကယ်ထင်နေတာလား”

အခြားလုံခြုံရေးအဖွဲ့ဝင်များ ချဉ်းကပ်လာနေသောကြောင့် သူသည် ဆံပင်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အရုပ်တစ်ရုပ်ကို ထုတ်၍ ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်သည်။ အရုပ်၏ အစိတ်အပိုင်းတိုင်းမှ သွေးများ ထွက်ကျလာသည်။ ထိုအပိုင်းအစများသည် လေထဲလွင့်မျောသွားပြီး လူတိုင်းအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ ထို့နောက် ၎င်းတို့သည် သူတို့၏နှလုံးသားဆီသို့ တွားသွားဝင်သွားကြသည်။

“ဖိနှိပ်မှုပိုလျော့လာတာနဲ့အမျှ အမဲလိုက်သမားနဲ့ သားကောင်တွေရဲ့ အခန်းကဏ္ဍတွေ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်”

ဝမ်ကျားသည် ချောင်ပိတ်မိနေသော်လည်း ထိတ်လန့်ခြင်းမရှိပေ။ ထိုအရာအားလုံးကို သူလုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ဆုတ်ခွာရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ သူသည် အထူးဆက်သွယ်ရေးနည်းလမ်းကို သုံး၍ သူ၏အသင်းဖော်များကို ဆက်သွယ်လိုက်သည်။ သူသည် ရွှံ့ရုပ်တုကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီးဖြစ်၍ ဘွားဘွားက သူ့နောက်လိုက်တော့မည်မဟုတ်ပေ။ ဤအချိန်သည် မြို့တော်အရှေ့ပိုင်း လုံခြုံရေးဌာနနှင့် ကစားရန် အကောင်းဆုံးအချိန် ဖြစ်သည်။

...

ဟယ်ကျင်းသည် ဝမ်ကျားက ရွှံ့ရုပ်တုအား သူ့ဆီ တိုက်ရိုက် ပစ်ပေးလိုက်ခြင်းဖြင့် သူ အရမ်းကံကောင်းလိမ့်မည်ဟု မထင်ခဲ့မိပေ။ အခြားသူများက ရုပ်တုများနှင့် မရင်းနှီးနိုင်သော်လည်း ကျင်းထောင်ရှန်း၏ လူများအနေဖြင့် ဟယ်ကျင်းသည် ကျင်းထောင်ရှန်းက မူမမှန်ဖြစ်ရပ်ထဲ မဝင်မီ ရုပ်တုများနှင့် သဘောတူညီမှု ယူထားခဲ့သည်ကို သိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ရုပ်တုသည် နတ်ဘုရားသော့ကဲ့သို့ ဖြစ်ကြောင်း သူသိခဲ့သည်။ ရုပ်တုကို ပိုင်ဆိုင်ရခြင်းက စည်းမျဉ်းတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို လျစ်လျူရှုနိုင်သည်ဟု ဆိုလိုရုံသာမက ရုပ်တုမှ စုဆောင်းထားသော အယူလွှဲယုံကြည်မှုများကို ခိုးယူပြီး ၎င်း၏စွမ်းအားကို ရယူရန်အခွင့်အရေးလည်း ရှိပေသည်။ ထိုနှစ်ခုထဲမှ တစ်ခုခုမအောင်မြင်ခဲ့လျှင်ပင် ရွှံ့ရုပ်တုကို ပိုင်ဆိုင်ရခြင်းက နတ်ဘုရားနှင့် ဆွေးနွေးရာတွင် အပေးအယူလုပ်နိုင်သည့် အရာတစ်ခုရှိသည်ဟု ဆိုလိုသည်။

“ဒီပစ္စည်းကို သေချာပေါက် ကောင်းကောင်း ဝှက်ထားသင့်တယ်။ ဝမ်ကျားက ဘယ်လိုလုပ် ရှာတွေ့သွားတာလဲ။ သူက ကောလာဟလတွေပြောသလို ကြောက်စရာကောင်းတယ်ဆိုရင်တော့ ကျေးဇူးတင်ရမှာက ငါ သူ့နောက် မလိုက်ခဲ့တော့ သူလည်းငါ့နောက် လိုက်လာမှာမဟုတ်ဘူး”

ဟယ်ကျင်းတွင် သူ့ကိုယ်ပိုင်အစီအစဉ် ရှိလေသည်။ ကျင်းထောင်ရှန်းသည် ရှင်းလု၏ လုံခြုံရေးအဖွဲ့ဝင်များကို သိမ်းပိုက်လိုခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုလူများက သူသည် ဝမ်ကျားကို သတ်ဖြတ်မည့်အစီအစဉ်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်ကြောင်း သိရှိလာပါက သူသည်လည်း ကောင်းမွန်သော ဘဝကိုပိုင်ဆိုင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

မည်မျှကြာအောင် ပြေးခဲ့သည်မသိ ဟယ်ကျင်းသည် အဆောက်အအုံအတွင်း၌ မီးခိုးများနှင့် မီးပွားစများ ရှိနေကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။

“ထွက်ပေါက်က မပွင့်သေးဘူး ၊ ဘယ်လူယုတ်မာက အဆောက်အအုံထဲမှာ မီးရှို့ထားတာလဲ!”

“ရုပ်တုကို ပြန်ပေးစမ်း!”

ဘွားဘွား၏ အော်ဟစ်သံများက သူ့နောက်မှ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ဘွားဘွား၏ နာကြည်းမှုသည် ပိုမိုသိပ်သည်းလာခဲ့သည်။

သီအိုရီအရ နတ်ဘုရား၏ ဒီဇိုင်းသည် အပြစ်အနာအဆာကင်း၏။ အတိတ်နှင့် အနာဂတ်တို့၏ နတ်ဘုရားသည် အခန်းကိုစောင့်ကြပ်နေပြီး ကစားသမားများကို စားသုံးခြင်းဖြင့် မိမိကိုယ်ကို အဆက်မပြတ် အားဖြည့်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ‘ဘွားဘွား’ သည် ကောင်းမင်ကို ချုပ်နှောင်ထားသော လျှို့ဝှက်အခန်းထဲတွင် ရွှံ့ရုပ်တုကို စောင့်ကြပ်ရန် နေနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့မှသာ ၎င်း၏စွမ်းအားကို သုံး၍ ကစားသမားများနှင့် လုံခြုံရေးအဖွဲ့ဝင်များကို ဖိနှိပ်ရာတွင် အာရုံစိုက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ လူတိုင်းကို သာမန်လူများအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပါက မည်သူကမျှ နတ်ဘုရားများကို မတိုက်ခိုက်နိုင်ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် နတ်ဘုရားသုံးပါးအတွက် အစားအစာများ ဖြစ်သွားကြမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ဤအစီအစဉ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာခဲ့လေသည်။ အဘွားအိုသည် ရွှံ့ရုပ်တုကို ပြန်လုယူရန်အတွက် စိတ်လွတ်သွားတော့သည်။

ဟယ်ကျင်းသည် သူ့အပေါ် ဖိအားများ တိုးလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ရုတ်တရက် ကျောင်းဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားပြီး ပုံများဖြင့် ရေးခြစ်ခံထားရသော ကောင်းမင်တစ်ဦးသည် သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ငါ့အကူအညီ လိုအပ်ပါသလား”

ပန်းချီဆရာကောင်းမင်က ဟယ်ကျင်းကို ကြင်နာစွာ ပြုံးပြသည်။ ဟယ်ကျင်း ကိုင်ထားသော ရွှံ့ရုပ်တုတွင် ကောင်းမင်၏ယူနီဖောင်းပေါ်ရှိ ပုံများနှင့် ဆင်တူသောပန်းချီများရှိနေသည်။

“မင်းလိုအပ်လိမ့်မယ်လို့ ငါထင်ပါတယ်”

“ငါ ဘာမှ မပြောရသေးဘူးကွ! ငါ့ရှေ့က ဖယ်စမ်း!”

ဟယ်ကျင်းသည် ဌာနမှထုတ်ပေးထားသော လက်နက်ကို ထုတ်လိုက်သည်။

“ငါ အဲ့ဒီအဘွားကြီးကို ဓာတ်လှေကားထဲမှာ ပိတ်လှောင်ထားပြီး မင်းကို ကူညီပေးနိုင်တယ်”

ပန်းချီဆရာကောင်းမင်သည် အမြဲတမ်း နူးညံ့ပြီး ကြင်နာတတ်ပုံရသည်။

“မင်း သူ့ကို သတ်ချင်ရင် ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့”