အခန်း (၉၀)

တော်ဝင်မှော်ပညာသင်ကျောင်းမှ ပြည်သူ့ကျောင်းသားများသည် အများအားဖြင့် ဆယ်နှစ်ဝန်းကျင်ရှိ ကောင်လေးများနှင့် ကောင်မလေးများ ဖြစ်ကြသည်။ ကျောင်းသားများသည် ယေဘူယျအားဖြင့် ငယ်ရွယ်ကြပြီး အရေအတွက်မှာ နှစ်ဆယ် သို့မဟုတ် သုံးဆယ်ထက် မပိုပေ။

ပြည်သူ့ကျောင်းသားများ အများစုသည် ဆင်းရဲပြီး ဝေးလံခေါင်သီသော တောင်ပေါ်ရွာများမှ လာကြသူများဖြစ်ပြီး မြင့်မားသော အဖိုးအခများကို မတတ်နိုင်သောကြောင့် ကျောင်းမှ ၎င်းတို့ နေထိုင်ရန် ကျယ်ဝန်းသော အိမ်နှစ်လုံးကို ခွဲဝေပေးထားသည်။

အခန်းနှစ်ခန်းလုံးတွင် အစပြုကျောင်းသားများသာ ရှိသည်။ အလယ်အလတ်အဆင့် ပြည်သူ့ကျောင်းသားများ မရှိခြင်း အကြောင်းရင်းကို ယွင်ရှန်းမေးမြန်းသောအခါ

အလယ်အလတ်အဆင့် ကျောင်းသားများက ပြည်သူ့ကျောင်းသားများ မဟုတ်တော့ကြောင်း ဂူဖုန်းထံမှ သူမ သိရှိခဲ့ရသည်။

မှော်ပညာသင်ကျောင်းမှ အလယ်အလတ်အဆင့် ကျောင်းသားများသည် အနည်းဆုံး မဟာ မှော်ဒါရိုက်တာများဖြစ်ကြပြီး သူတို့သည် အပြင်သို့ ထွက်၍ ဆုငွေလိုက်လံသူ စစ်သည်များသို့မဟုတ် မိသားစု မှော်ဆရာများအဖြစ် အချိန်ပိုင်း အလုပ်လုပ်နိုင်ပြီး ကျောင်းလခအတွက် စိုးရိမ်ရန် မလိုတော့ပေ။

တော်ဝင်မှော်ပညာသင်ကျောင်း၏ ပညာရေးစနစ်သည် ဆယ်နှစ်ကြာ အစီအစဉ်ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ခြောက်နှစ်သားအရွယ်တွင် ဝင်ခွင့်ရသော မှော်ဆရာသည် တော်ဝင်မှော်ပညာသင်ကျောင်းတွင် အများဆုံး ငါးနှစ်သာ သင်ယူနိုင်သည်။ ဤဆယ်နှစ်အတွင်း ကျောင်းသားများသည် အလယ်အလတ်အဆင့် ကျောင်းသားများ၏ မှော်အကဲဖြတ်ခြင်းကို အောင်မြင်ရမည်ဖြစ်သည်။

အလယ်အလတ်အဆင့် မှော်ကျောင်းသားများ၏ အကဲဖြတ်ခြင်းကို မအောင်မြင်ပါက အကယ်ဒမီမှ ထုတ်ပယ်ခံရမည် ဖြစ်သည်။

နှစ်စဉ် ကျောင်းသားများ၏ ခြောက်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းသာ အလယ်အလတ်အဆင့် မှော်

ကျောင်းသား၏ အကဲဖြတ်ခြင်းကို အောင်မြင်သည်။ အောင်မြင်သူများသည် ဘွဲ့ရသည်အထိ အကယ်ဒမီတွင် ဆက်လက် သင်ယူရန် ရွေးချယ်နိုင်သည် သို့မဟုတ် နိုင်ငံငါးနိုင်ငံ၏ ထိပ်တန်းစခန်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားနိုင်သည်။

နိုင်ငံငါးနိုင်ငံ၏ ထိပ်တန်းစခန်း၏ ဝင်ခွင့်သတ်မှတ်ချက်က အလွန်မြင့်မားသောကြောင့် တော်ဝင်မှော်ပညာသင်ကျောင်းမှ အလယ်အလတ်အဆင့် ကျောင်းသား အနည်းငယ်သာ ထိုနေရာသို့ ရောက်နိုင်သည်။

အကယ်ဒမီတွင် ကျန်ရှိနေပြီး ပိုမိုမြင့်မားသော မှော်ပညာကို သင်ယူနိုင်ခြင်း မရှိသောကြောင့် အလယ်အလတ်အဆင့် ကျောင်းသား အများစုသည် စောစီးစွာ ထွက်ခွာပြီး အခြားနိုင်ငံများ၏ ပိုမိုထူးခြားသော မှော်ပညာသင်ကျောင်းများ သို့မဟုတ် မှော်ကွင်းများသို့ ဆက်လက် လေ့ကျင့်ရန် ရွေးချယ်ကြသည်။

ဤအခြေအနေသည် ပြည်သူ့ကျောင်းသားများ အကြားတွင် ပို၍ပင် အဖြစ်များသည်။ ဆင်းရဲဒုက္ခခံကာ အနိုင်ကျင့်ခံရခြင်းကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ခံခဲ့ရသော ထို အလယ်အလတ်အဆင့် ကျောင်းသားများသည် ခက်ခဲသော နေ့ရက်များကို ဆက်လက် မခံနိုင်တော့ဘဲ အလယ်အလတ်အဆင့် ကျောင်းသားများ ဖြစ်လာပြီးနောက် မှော်ပညာသင်ကျောင်းမှ ချက်ချင်း ထွက်ခွာကြသည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝသော နောက်ခံမှ အလယ်အလတ်အဆင့် ကျောင်းသားများသည် ဆက်လက်ပညာသင်ကြားရန် ကျောင်း၏ ဗဟို မှော်မျှော်စင်မှ အရင်းအမြစ်များကို ဆက်လက်အသုံးပြုရန် ရွေးချယ်ကြသည်။

ထို့ကြောင့် ဂူဖုန်းက အလယ်အလတ်အဆင့် ပြည်သူ့ကျောင်းသားများမရှိဘူးဟု ပြောခြင်း ဖြစ်သည်။

ယွင်ရှန်းနှင့် ဂူဖုန်း ပြည်သူ့ကျောင်းသား အဆောင်သို့ ရောက်သောအခါ ညနေစောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

အဆောင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် သူတို့ ပထမဆုံး မြင်တွေ့ရသည်မှာ နှစ်ထပ်ကုတင်ပုံစံ အကန့်လိုက် ကုတင် ဆယ်ခုကျော် ဖြစ်သည်။

ဆယ်နှစ်ဝန်းကျင် ကလေးတစ်စုက အဆောင်ထဲတွင် ရပ်နေကြသည်။

ဂူဖုန်းကို မြင်သောအခါ သူတို့အားလုံး မထီမဲ့မြင် အမူအရာများ ပြသကြသည်။ ပြည်သူ့ကျောင်းသားများ အကြားတွင်ပင် အဆင့်အတန်း ကွာခြားမှုများ ရှိသည်။ တိုက်ခိုက်ရေး ဌာနမှ ပြည်သူ့ကျောင်းသားများသည် မှော်ဆေးရည် ဌာနမှ သူများထက် မိမိကိုယ်ကို အမြဲ သာလွန်သည်ဟု ယူဆကြသည်။

ထို့အပြင် ဂူဖုန်းသည် မှော်ဆေးရည် ဌာနမှ လူသိများသော အသုံးမကျသူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

မှော်ဆေးရည် ဌာနမှ ပြည်သူ့ကျောင်းသားသစ်တစ်ဦး လမ်းတစ်ဝက်မှ ဝင်လာသည်ဟု ရက်အနည်းငယ်က သူတို့ ကြားခဲ့ရသည်။ ယွင်ရှန်းနှင့် ဂူဖုန်း အတူတူ ဝင်လာသောအခါ ယွင်ရှန်းသည် ပြည်သူ့ကျောင်းသားသစ် ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း ချက်ချင်း နားလည်သွားကြသည်။

ကိုယ်သေးသေးလေးနှင့် သူမက ခွေးတစ်ကောင်ကိုတောင် ခေါ်လာသေးသည်တဲ့လား။

"အသစ်ရောက်သူ အဆောင်ထဲမှာ တိရစ္ဆာန် မွေးမြူခွင့် မရှိဘူး"

ပြည်သူ့ကျောင်းသားများ အနက် အသက်အကြီးဆုံးဖြစ်သူ မိုတင်းက အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ လျှောက်လာပြီး ယွင်ရှန်းကို တွန်းလိုက်သည်။

မထင်မှတ်ထားဘဲ သူ တွန်းလိုက်ပြီးနောက် သေးငယ်ပြီး အားနည်းပုံရသော မိန်းကလေးက လုံးဝ ရွေ့လျားခြင်း မရှိဘဲ ကြမ်းပြင်တွင် ခိုင်မြဲစွာ ရိုက်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"မဲမဲလေးက တိရစ္ဆာန် မဟုတ်ဘူး၊ သူက ငါ့ရဲ့ တိုက်ပွဲ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်"

ယွင်ရှန်းသည် မိုဝူကို ရန်လိုစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမရှေ့မှ ပြည်သူ့ကျောင်းသားတွင် မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိသည်ဟု ခံစားရသည်။

စကားပြောနေစဉ် ယွင်ရှန်းသည် ရုတ်တရက် ငုံ့လိုက်ကာ သူ၏ အဆစ်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး လှပသော လက်ကောက်ဝတ်ကို ပြောင်းပြန်လှည့်၍ သူ့ကို အပြင်သို့ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

မိုတင်းသည် ယိုင်ထိုးသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆိုးဆိုးရွားရွား လဲကျသွားသည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု လျင်မြန်စွာ ပေါ်လာသည်။

ဒီကျောင်းသားသစ်ဟာ မှော်ပညာနဲ့ ကိုယ်ခံပညာ နှစ်မျိုးစလုံးကို ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်နေမလား။

မဟုတ်ဘူး ဒါ မမှန်ဘူး။ သူမက ပိန်ပိန်သေးသေးလေးဟာ ကြွက်သားတွေ ထွားကြိုင်းတဲ့ ကိုယ်ခံပညာရှင်တွေနဲ့ လုံးဝ မတူဘူး။

ယွင်ရှန်းသည် ကိုယ်ခံပညာရှင် ဖြစ်နိုင်ချေကို ပယ်ချလိုက်ပြီးနောက် မိုတင်းချက်ချင်း ထရပ်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ မှော်လှံတံကို ဆွဲထုတ်ကာ ရွတ်ဆိုစပြုသည်။

အခုမှ ရောက်လာတဲ့ သင်တန်းသားသစ်တစ်ယောက်က သူ့ကို စိန်ခေါ်ရဲတယ် ဒီမှာ ဒုတိယ အကောင်းဆုံး ပြည်သူ့ကျောင်းသား တစ်ယောက်ကိုလေ။

ထို ထူးဆန်းသော အဆိပ်ကောင်လေးမှလွဲ၍ မည်သူမှ သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို စော်ကားရဲခြင်း မရှိသည်ကို သူမ သိထားရမည်ပင်။

မိုတင်း ရွတ်ဆိုလိုက်သည်နှင့် သူ၏ မှော်လှံတံပေါ်တွင် အပြာနှင့် ခရမ်းရောင် မီးပွားများ တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

မိုးကြိုး ဂုဏ်သတ္တိ မှော်ဆရာလား။

ယွင်ရှန်းသည် အားနည်းသော လက္ခဏာ တစ်စုံတစ်ရာ မပြဘဲ သူမ၏ မှော်လှံတံကိုလည်း ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ သူမ လျင်မြန်စွာ ရွတ်ဆိုလိုက်ရာ မြေကြီးထဲမှ မြေစူးများအများအပြား ပေါ်ထွက်လာသည်။ မိုတင်းသည် ကြောက်လန့်တကြား နောက်သို့ အဆင့်များစွာ ဆုတ်သွားပြီး သူ၏ မှော်ပညာအား အတင်းအကျပ် ဖြတ်တောက်လိုက်ရသည်။

သူမ၏ ရွတ်ဆိုမှုက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် မြန်ရတာလဲ။

အရှုံးမပေးလိုသော မိုတင်းသည် နောက်တစ်ကြိမ် ရွတ်ဆိုရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ရုတ်တရက် ပြည်သူ့ကျောင်းသား အဆောင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပြီး မိုတင်းပါ ငြိမ်သက်သွားသည်။

သရဲတစ္ဆေနှင့်တူသော ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခုကအဆောင်ထဲသို့ ပျံဝဲ၍ ဝင်လာသည်။

၎င်းသည် အစိမ်းရောင် ဝတ်လုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ အစိမ်းရောင် အလင်း ထွက်နေသော မှောင်မည်းသော မျက်လုံးတစ်စုံမှလွဲ၍ ယွင်ရှန်းသည် သူ၏ မျက်နှာကိုပင် မမြင်နိုင်သလို သူ၏ ကျားမကိုပင် ခွဲခြား၍ မရနိုင်ပေ။

အဆောင်ထဲတွင် ယွင်ရှန်းမှလွဲ၍ ဤသူ မည်သည့်အချိန်က ဝင်လာသည်ကို မည်သူမှ သတိမထားမိကြပေ။

သူသည် လေပြင်းတစ်ချက်ကဲ့သို့ပင်။

မင်း အေးစက်မှုကို ခံစားရချိန်တွင် သူသည် မင်းကို ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အသစ်ရောက်လာသူကို မြင်သောအခါ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ဖြူဖျော့သွားခဲ့သော ဂူဖုန်း၏ မျက်နှာက ရုတ်တရက် သွေးများ ပြန်လည် စီးဆင်းလာသကဲ့သို့ နီရဲလာခဲ့သည်။

"ချီ... မင်း ပြန်လာတာ ကောင်းတယ်... မိုတင်းက ယွင်ရှန်းကို အနိုင်ကျင့်ချင်ခဲ့တာ... ငါ မိတ်ဆက်ပေးဖို့ မေ့နေခဲ့တယ်... ယွင်ရှန်းက ပြည်သူ့ကျောင်းသားသစ်... ငါ့ကို ကယ်တင်ခဲ့တဲ့ သဘောကောင်းတဲ့သူလို့ မင်းကို ပြောပြဖူးတဲ့သူ... သူမက... ငါတို့ မှော်ဆေးရည် အဖွဲ့ ၁၃ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်သစ်ပါ"

ဂူဖုန်းသည် ထစ်ထစ်အအ ပြောလိုက်သော်လည်း ထိုသူသည် သူ့ကို အာရုံစိုက်ခြင်း မရှိပေ။

သူသည် ယွင်ရှန်းဆီသို့ တည့်တည့် လျှောက်လာပြီး အသစ်စက်စက် အိပ်ယာခင်း တစ်စုံကို သူမအား ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဆရာမမေလီက ဒါကို မင်းကို ပေးခိုင်းလိုက်တာ"

ယွင်ရှန်းသည် ချီကို စူးစမ်းသော စိတ်ဖြင့် အကြိမ်အနည်းငယ် ကြည့်လိုက်ပြီး ဝတ်လုံအောက်ရှိ သူ၏ မျက်နှာအစစ်ကို ကြည့်ရန် ကြိုးစားသည်။

ယွင်ရှန်း အနီးကပ်ကြည့်တော့မည့်အချိန်တွင် သူမသည် အေးစက်သော ခံစားမှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ဝတ်လုံအောက်ရှိ ထိုမှောင်မည်းသော အစိမ်းရောင် မျက်လုံးများတွင် ရွံရှာမှုနှင့် သတိပေးမှု အသွင်အပြင်တစ်ခု လင်းလက်သွားသည်။

သူမကို စိုက်ကြည့်နေကာ ဂုဏ်ယူ ဝင့်ကြွားစွာ ပြုမူနေ၏။

ဘာမှ မဟုတ်သေးတဲ့ ကလေးပေါက်စက ငါ့ကို စိုက်ကြည့်ရဲတယ်ပေါ့။

ယွင်ရှန်း ဒေါသထွက်လာသည်။ ပြည်သူ့ကျောင်းသား အဆောင် တွင် ချီအမည်ရှိ ဤကလေးသည် မည်မျှပင် အစွမ်းထက်သည်ဖြစ်စေ သူသည် သူမ၏ အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်သည်ဖြစ်စေ သူမ ဂရုမစိုက်ပေ။ သူက သူမကို စိုက်ကြည့်ရဲလျှင် သူမလည်း သူ့ကို မကြောက်ပေ။

ယွင်ရှန်းသည် အိပ်ယာခင်းကို မယူဘဲ ချီကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြန်စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ပုံသဏ္ဌာန် ပြောင်းသွားသကဲ့သို့ ရပ်နေကြသည်။ မျက်လုံးနက်နှင့် မျက်လုံးစိမ်းတို့ ဆုံမိကြပြီး မည်သူမှ နောက်ဆုတ်လိုခြင်း မရှိပေ။

ဤသည်မှာ ဂူဖုန်းကို အလွန် စိုးရိမ်ပူပန်စေသည်။ ထိုပိန်ပိန်တုတ်တုတ် ကောင်လေးက သူတို့နှစ်ဦးကြားသို့ အလျင်အမြန် ရောက်လာပြီး ကြားဝင်စေ့စပ်ရန် ဆက်လက် ကြိုးစားသည်။

"ယွင်ရှန်း... ချီက သူ့ကို စိုက်ကြည့်တဲ့သူတွေကို မကြိုက်ဘူး... သူက နည်းနည်း ထူးဆန်းနေပုံရပေမဲ့... တကယ်တော့ သူက ကောင်းတဲ့သူပါ... အတန်းထဲမှာ ငါ့ကို အမြဲ ကူညီတယ်... မင်းတို့ အဆင်ပြေအောင် နေသင့်တယ်... ဒါက စောင်အသစ်... ဆရာမမေလီက တကယ်ပဲ မတရားဘူး"

ဂူဖုန်းသည် ချီ၏ လက်ထဲမှ အိပ်ယာခင်းကို ယူရန် ကြိုးစားရင်း အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။

ဂူဖုန်း ယူတော့မည့်အချိန်တွင် ယွင်ရှန်း၏ မှော်လှံတံက ရုတ်တရက် မြည်လာပြီး ဂူဖုန်း၏ လက်ကို ထိသွားသည်။

ယွင်ရှန်း၏ မှော်လှံတံ ထိမှန်မှုကြောင့် နာကျင်သွားသော ဂူဖုန်းသည် အိပ်ယာခင်းကို ထိလိုက်ရုံဖြင့် ချက်ချင်း လက်ကို ပြန်ရုပ်လိုက်ရာ အသစ်စက်စက်ဟု ထင်ရသော စောင်သည်လည်း လျော့ရဲသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

အိပ်ယာခင်း ပြန့်ကားသွားသောအခါ အတွင်းမှ အမှုန့်အချို့ ပျံ့ကျဲသွားသည်။

"မင်း မနက်ဖြန် အသုံးမဝင်တဲ့ လက်နဲ့ မနိုးထချင်ရင် အဲဒီစောင်ကို မထိနဲ့"

ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းကို ဖုံးအုပ်ကာ ထိုအိပ်ယာခင်းကို သူမ၏ ခြေထောက်ဖြင့် ကန်ထုတ်လိုက်သည်။

ဤ ပြည်သူ့ကျောင်းသားက ရိုးရှင်းသူ မဟုတ်ပေ။

ထိုအချိန်တွင် ဝတ်လုံအောက်ရှိ ချီ၏ အစိမ်းရောင် မျက်လုံးများတွင် ထူးဆန်းသော အလင်းတစ်ခု လင်းလက်သွားသည်။