အခန်း (၉၅)

မှောင်မိုက် မှော်ပညာက ကုန်းမြေတစ်ခွင်ရှိ မှော်ဆရာများမှ အလွန် ရွံရှာသော တည်ရှိမှုတစ်ခုပင်။

မှောင်မိုက် မှော်ပညာနှင့် ပတ်သက်သူ မည်သူမဆို မည်မျှပင် ပါရမီရှိပါစေ နောက်ဆုံးတွင် ပျက်စီးခြင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်က အချို့လူများက ယန်ခန်းဟိုင်သည် ပိုမိုကြီးမားသော မှော်စွမ်းအားကို ရရှိရန်

အတွက် မှောင်မိုက် မှော်ပညာကို လိုက်စားသည်ဟု ပြောဆိုကြသော်လည်း အချို့က ယန်ခန်းဟိုင်သည် မှောင်မိုက် မှော်ပညာကို လေ့ကျင့်သော အမျိုးသမီး မှော်ဆရာ၏ လွှမ်းမိုးမှု ခံရသည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။

ထို မှော်ဆရာမှာ ယွင်ရှန်း၏ မိခင် ဟူကျိုးရှန့်ဖြစ်သည်။

"မင်းရဲ့ အမေနဲ့ ငါ တစ်ခါ တွေ့ခဲ့ဖူးတယ်"

မေလီ၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားသည်။

ယန်ခန်းဟိုင်ကို အနက်ရောင် မှော်ဆရာအဖြစ် တရားဝင် မသတ်မှတ်မီ ဆောင်းရာသီတွင် သူသည် ယန်ပါးဟို၏ အသက်ခြောက်ဆယ်ပြည့် မွေးနေ့ပွဲကို ကျင်းပရန် ယွီကျင်း ဗိုလ်ချုပ် အိမ်တော်သို့ ဟူကျိုးရှန့်ကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

ထိုမွေးနေ့ပွဲတွင် မေလီသည် ဟူကျိုးရှန့် ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

မေလီသည် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်လင့်ကစား ထိုအချိန်တွင် ဟူကျိုးရှန့်၏ အလှက သူမကို ဖမ်းစားခဲ့သည်။

အမှုန့်လိမ်းထားသော မျက်နှာနှင့် နီထွေးသော ပါးပြင်များဖြင့် ဟူကျိုးရှန့်တွင် ညအမှောင်ထဲမှ အတောက်ပဆုံး ကြယ်များကဲ့သို့ မဲနက်တောက်ပသော မျက်လုံးများ ရှိသည်။ သူမ၏ ရှိနေခြင်းက လူတိုင်း၏ အသက်ရှူသံနှင့် အကြည့်ကို ဆွဲဆောင်ထားသည်။

သို့သော် ဟူကျိုးရှန့်၏ မျက်လုံးများက မည်သူ့အပေါ်တွင်မှ ကြာရှည် မငေးမောခဲ့ပေ။ သူမသည် ယန်ခန်းဟိုင်၏ ဘေးတွင် အမြဲတမ်း တိတ်ဆိတ်စွာ နေခဲ့ပြီး လောကကြီးတစ်ခုလုံးတွင် သူ့အတွက် လူတစ်ယောက်သာ ရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ယန်ခန်းဟိုင်က ကမ္ဘာပေါ်တွင် အပျော်ဆုံးလူ ဖြစ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ပွဲပြီးသည့် ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် ယန်ခန်းဟိုင်သည် ဟူကျိုးရှန့်နှင့်အတူ ယွင်

မိသားစုကို သစ္စာဖောက်ကာ ယွီကျင်းမှ ထွက်ပြေးသွားသည်ဟူသော သတင်း ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုနောက်ပိုင်းတွင် ယန်ခန်းဟိုင်၏ သတင်းကို မည်သူမှ ထပ်မံ မကြားရတော့ပေ။

"ပြောရရင် မင်း အမေက အဘိုး ဗိုလ်ချုပ်ရဲ့ မွေးနေ့ပွဲကို တက်ရောက်တုန်းက မင်းကို ကိုယ်ဝန်ဆောင်ထားပြီးသား ဖြစ်နေနိုင်တယ်"

မေလီသည် ယန်ခန်းဟိုင်အပေါ် အကြာကြီး လေးစားချစ်ခင်မှု ရှိခဲ့သည်။ သူမသည် သူမ၏ ရုပ်ရည်ကို ဂုဏ်ယူခဲ့ပြီး မှော်ဆေးရည်နယ်ပယ်တွင် အောင်မြင်မှုအချို့ ရရှိခဲ့သည်။ သူမသည် ပြန်လည် ဆုံတွေ့သောအခါ ယန်ခန်းဟိုင်အား သူမ၏ ခံစားချက်များကို ဝန်ခံရန် သတ္တိရှိမည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့သည်။

ဟူကျိုးရှန့်ကို ပွဲတော်တွင် မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမသည် အခွင့်အရေး မရှိတော့ကြောင်း နားလည်သွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူ တွေးမိမှာလဲ။

မေလီ သိရှိသမျှမှာ ထိုမျှသာ ဖြစ်သည်။

ယွင်ရှန်း တစ်ဦးတည်းသာ နောက်ပိုင်းတွင် ယန်ခန်းဟိုင်နှင့် ဟူကျိုးရှန့်တို့သည် နေရာတိုင်းတွင် ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်နေခဲ့ရပြီး ဟူကျိုးရှန့် မီးဖွားချိန်၌ပင် လူများက သူမ၏ မိဘများကို လုပ်ကြံရန် ကြိုးစားနေဆဲ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။

ယန်ခန်းဟိုင်သည် ဗိုလ်ချုပ် အိမ်တော်နှင့် အဘယ်ကြောင့် အဆင်မပြေဖြစ်ခဲ့ကြောင်းနှင့် ထိုစုံတွဲကို မည်သူက လိုက်လံနေကြောင်း မေလီ မသိခဲ့သည်မှာ ဝမ်းနည်းစရာ ဖြစ်သည်။

"ဒါပေမဲ့မင်းအဖေက အနက်ရောင် မှော်ဆရာဖြစ်တယ်လို့ ငါ မယုံဘူး"

မေလီသည် မမျှော်လင့်ဘဲ မိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ဦး၏ သမီးနှင့် ဆုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မထင်ခဲ့ပေ။

ထို့အပြင် ယွင်ရှန်း၏ မှော်အရည်အချင်းသည် သူမကို လုံးဝ အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

"အဖေသာ သူ့ကို ယုံကြည်နေသေးတဲ့သူ ရှိတယ်ဆိုတာ သိရင် သူ အရမ်း နှစ်သိမ့်မှု ရလိမ့်မယ်" ယွင်ရှန်းသည် သူမ ပြန်လည်မွေးဖွားသည့်နေ့တွင် သူမ၏ ဖခင် အသုံးပြုခဲ့သော မှော်ပညာသည် ဒဏ္ဍာရီလာ မှောင်မိုက် မှော်ပညာ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု တွေးလိုက်သည်။

ရန်သူ၏ စွမ်းအားသည် အလွန်အမင်း ပြင်းထန်လွန်းသောကြောင့် ယန်ခန်းဟိုင်သည် ရန်သူကို သုတ်သင်ရန် တားမြစ်ထားသော မှောင်မိုက် မှော်ပညာကို အားကိုးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ယွင်ရှန်းသည် သူမဖခင်၏ လက်ရှိ အခြေအနေကို မေလီအား အသိပေးသောအခါ မေလီ၏ မျက်နှာအသွေးအဆင်းက ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမသည် ယန်ခန်းဟိုင်၏ အခြေအနေကို အကဲဖြတ်ရန် ဆေးရုံသို့ ခေါ်သွားရန် ယွင်ရှန်းအား အလျင်အမြန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။

မှော်ဆေးရည် နယ်ပယ်မှ ကျွမ်းကျင်သူ မေလီသည် ယန်ခန်းဟိုင်ကို ဒုက္ခပေးနေသော အဆိပ်မှ ကယ်တင်ရန် နည်းလမ်း ရှိနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ယန်ခန်းဟိုင်၏ အခြေအနေကို စစ်ဆေးပြီးနောက် မေလီက ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

"ဒါက မှော်ပညာကြောင့် ဖြစ်တဲ့ အဆိပ် မဟုတ်ဘူး"

"ဒါက ရှေးဟောင်း ဆေးပညာကျွမ်းကျင်မှုနဲ့ ကုသနိုင်တဲ့ အဆိပ်လည်း မဟုတ်ဘူး"

ယွင်ရှန်းသည် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသည်။

ဆရာဝန်ဖန်က ယန်ခန်းဟိုင်၏ အဆိပ်ကို သာမန်လူများ ကုသရန် မတတ်

နိုင်ကြောင်း ပြောခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ မှော်ဘုရားကျောင်းနှင့် ဆေးဝါး ဧကရာဇ် နန်းတော်မှ ထိပ်တန်း ထူးခြားသော ပုဂ္ဂိုလ်အနည်းငယ်သာ ယန်ခန်းဟိုင်တွင် ရှိသော အဆိပ်၏ အစစ်အမှန် သဘောသဘာဝကို သိရှိနိုင်ပေမည်။

တစ်ချိန်က အားကောင်းခဲ့သော အစ်ကိုယန်သည် ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်သောအခါ မေလီ၏ မျက်လုံးများတွင် ခါးသီးမှု အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။

ယန်ခန်းဟိုင်၏ ကုတင်ဘေးတွင် ရပ်လျက် သူမက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုယန် စိတ်ချပါ။ ငါ ယွင်ရှန်းကို အတတ်နိုင်ဆုံး ကောင်းမွန်အောင် သင်ပေးပါ့မယ်"

မေလီနှင့်အတူ အကယ်ဒမီသို့ ပြန်လာပြီးနောက် ယွင်ရှန်းသည် ဒဏ်ရာရထားသော ဂူဖုန်းကိုလည်း သွားရောက် ကြည့်ရှုခဲ့သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ဆုန်းကျဲ၏ အခြေခံ ရေမှော်ပညာမှာ သာမန်မျှသာ ဖြစ်ပြီး ဂူဖုန်း၏ ပိန်ပိန်

တုတ်တုတ် ကိုယ်ခန္ဓာနှင့်အတူ ဆေးကုသခန်းတွင် ကုသပြီးနောက် သူသည် အန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။

"ဂူဖုန်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး အသင်းဖော်တစ်ယောက်ကို ကယ်တင်တာ ချီးကျူးစရာပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ မှော်ဆရာတစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဒိုင်းကာအဖြစ် သုံးပြီး အဖော်တွေကို ကာကွယ်ပေးတာဟာ အမိုက်မဲဆုံး အရာပဲ။ မင်းကို ဘယ်နှစ်ခါ ပြောရမလဲ မင်းက မှော်ဆရာ မှော်ဆရာလို့။ မင်း အခြေခံ မှော်ပညာ အရှိန်မြှင့် လေ့ကျင့်ရေးမှာ သင်ယူခဲ့တဲ့ မှော်ပညာတွေ အားလုံး ဘယ်ရောက်သွားလဲ"

ဆရာမမေလီက "မင်းကတော့ ကူကယ်ရာမဲ့ပဲ" ဆိုတဲ့ အမူအရာနဲ့ ပြောလိုက်သည်။

ဂူဖုန်းက သူ၏ ခေါင်းကို ငုံ့ထားရုံသာ တတ်နိုင်ပြီး ဆရာမမေလီ စကားပြောနေစဉ် သူမ၏ တံတွေးများ သူ့ခေါင်းပေါ် ပျံဝဲနေသည်ကို ခံယူခဲ့ရသည်။

ယွင်ရှန်း ပါဝင်လာခြင်းဖြင့် ဆရာမမေလီ၏ မှော်ဆေးရည် အဖွဲ့ ၁၃ သည် နောက်ဆုံးတွင် အင်အား အပြည့်အဝ ရှိလာခဲ့သည်။ အမျိုးသားနှစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးတို့ ပါဝင်သော ခိုင်မာသည့် အဖွဲ့ငယ်လေးတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

သို့သော် ဤမတိုင်မီတွင် မေလီသည် ဤသုံးဦးကို နည်းပြရန် အများကြီး လုပ်စရာ ရှိနေသေးသည်။

အစပြု သင်တန်းသားများ၏ ကျောင်းပညာသင်နှစ်၏ ပထမနှစ်ဝက်တွင် ၎င်းတို့သည် မှော်

ဒြပ်စင်များကို ပိုမိုနားလည်သဘောပေါက်စေရန်နှင့် အသုံးချနိုင်စေရန် ရည်ရွယ်သည့် အကယ်ဒမီမှ စီစဉ်ထားသော အခြေခံ မှော်ပညာ အတန်းများကို နေ့စဉ် တက်ရောက်ရန် လိုအပ်သည်။

တရားဝင် စာရင်းသွင်းပြီးနောက် ယွင်ရှန်းသည် မှော်ဆေးရည် ဌာနမှ အစပြု ကျောင်းသားတစ်ဦး မဖြစ်မနေ လေ့လာရမည့် အဓိက သင်ရိုးညွှန်းတမ်း လေးခုပါဝင်သော အချိန်ဇယားကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။ ၎င်းတို့မှာ တရားထိုင် အတန်း၊ အခြေခံ မှော်ပညာ အရှိန်မြှင့် လေ့ကျင့်ရေး၊ အခြေခံ တိုက်ခိုက်ရေး အတန်းနှင့် မှော်ဆေးရည် စမ်းသပ်ခန်း အတန်းတို့ ဖြစ်သည်။

မှော်တိုက်ခိုက်ရေးကျောင်းသားများတွင် အလားတူ သင်ရိုးညွှန်းတမ်းများ ရှိသော်လည်း ၎င်းတို့၏ စမ်းသပ်ခန်း အတန်း ကို မှော်တိုက်ပွဲ အတန်းဖြင့် အစားထိုးထားသည်။

တစ်နှစ်တာ သင်ရိုးညွှန်းတမ်းများ ပြီးဆုံးပြီးနောက် အစပြု သင်တန်းသားများသည် ၎င်းတို့၏ နောက်ဆုံး စာမေးပွဲအတွက် အဓိက အတန်းအချို့တွင် အကဲဖြတ်မှုများ ခံယူရမည်။

ယွင်ရှန်းသည် ပုံမှန် အစပြု ကျောင်းသားထက် နောက်ကျမှ ဝင်ရောက်ခဲ့သောကြောင့် သူမ ဝင်ရောက်ချိန်တွင် အခြေခံ သင်ရိုးညွှန်းတမ်းများ အများစုသည် သုံးပုံတစ်ပုံခန့် ပြီးဆုံးနေပြီ ဖြစ်သည်။

ယွင်ရှန်း နောက်ကျကျန်နေခဲ့ခြင်း မရှိစေရန်အတွက် ဆရာမမေလီက ဂူဖုန်းနှင့် ချီတို့အား ယွင်ရှန်းကို အမီလိုက်နိုင်ရန် ကူညီပေးဖို့ စေတနာဖြင့် စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ယွင်ရှန်းသည် ချီ၏ နည်းပြနည်းလမ်းနှင့် ဂူဖုန်း၏ နည်းပြနည်းလမ်း ဟူ၍ ခေါ်ဆိုသော နည်းလမ်းနှစ်မျိုးစလုံးကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

ချီ၏ တရားထိုင် အတန်း နည်းပြခြင်းအချိန်၌။

ချီ။ "စ တရားထိုင်မယ်"

ယွင်ရှန်း။ "..."

ချီ။ "..."

ယွင်ရှန်း။ "ဇ...ဇ...ဇ"

စုစုပေါင်း စကားတစ်ကြောင်းတည်းသာ ပြောခဲ့သော အတန်းတစ်ခု။

ဂူဖုန်း၏ နည်းပြနည်းလမ်းမှာ။

ဂူဖုန်း။ "ယွင်ရှန်း ပြင်ဆင်ထား"

ယွင်ရှန်း။ "ဘာပြင်ဆင်ရမှာလဲ"

ဂူဖုန်း။ "နည်းပြက သင်ခန်းစာ စတော့မယ် စာရွက်နဲ့ ဘောပင် ပြင်ဆင်ထား"

ယွင်ရှန်း။ "ပြီးတော့ရော"

ဂူဖုန်း။ "ကူးရေးလေ စတော့။ စကားလုံး တစ်လုံးမှ မလွဲစေနဲ့"

ယွင်ရှန်း။ "..."

မှတ်စုပေါင်းများစွာ ရေးခဲ့ရသော အတန်းတစ်ခု။

ဂူဖုန်းနှင့် ချီတို့နှင့် ရက်အနည်းငယ်ကြာ အတူနေပြီးနောက် ဆရာမမေလီအတွက် ဂူဖုန်းနှင့် ချီတို့၏ နည်းပြ ဖြစ်ရခြင်းက ဦးနှောက်ဆဲလ်များစွာကို ပျက်စီးစေရုံသာမက မည်မျှ စိန်ခေါ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်ကို ယွင်ရှန်း အပြည့်အဝ နားလည်သွားသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ယွင်ရှန်း၏ ကိုယ်ပိုင် သင်ယူနိုင်စွမ်းက အလွန် ထူးခြားသည်။ အထူးသဖြင့် တိမ်မက် ရေခဲအိပ်စက်ခြင်းကို သင်ယူပြီးနောက် သူမ၏ တရားထိုင် အတန်းစွမ်းဆောင်ရည်

သည် နည်းပြထံမှ ချီးကျူးမှုကို လျင်မြန်စွာ ရရှိခဲ့သည်။

မှော်အခြေခံ တိုက်ခိုက်ရေး အတန်းနှင့် အခြေခံ မှော်ပညာ အရှိန်မြှင့် လေ့ကျင့်ရေး၏ အခြေခံများအတွက် ဒြပ်စင်ငါးမျိုး မှော်ဝိညာဉ်၏ အကူအညီဖြင့် ယွင်ရှန်းသည် အမျိုးမျိုးသော ဒြပ်စင်များ၏ အခြေခံ မှော်ပညာများကို လျင်မြန်စွာ ကျွမ်းကျင်ခဲ့သည်။

သူမ မတက်ရောက်ရသေးသော မှော်ဆေးရည် စမ်းသပ်ခန်း အတန်းသာ ကျန်တော့သည်။ မေးမြန်းကြည့်သောအခါ အတန်းကို တာဝန်ယူသော နည်းပြသည် ခြောက်လကြာ ခွင့်ယူထားပြီး အစပြု ကျောင်းသားများ၏ မှော်ဆေးရည် အတန်းကို ခေတ္တ ရွှေ့ဆိုင်းထားရကြောင်း သိရှိရသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကျောင်း၌ အတန်းများ မရှိသော ပြည်သူ့နေ့တစ်ရက်တွင် ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ ဖခင်ကို ကြည့်ရှုရန်နှင့် ဆရာဝန်ဖန်ကို ဆေးခန်း၏ ကိစ္စများ ကူညီရန် ဆေးခန်းသို့ ပြန်ရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုအခါ ယွင်ရှန်းနှင့် သိပ်ရင်းနှီးမှုမရှိသော ပြည်သူ့ကျောင်းသားတစ်ဦးက သူမအား ရပ်တန့်လိုက်သည်။

"ယွင်ရှန်း မင်း ပြည်သူ့ ဆေးဘက်ဝင် အပင် စိုက်ခင်းကို တာဝန်မယူဘူးလား။ ဆေးဘက်ဝင် အပင်တွေ သေခါနီးပြီ။ မင်း အလျင်အမြန် သွားကြည့်သင့်တယ်"