ဆယ်နှစ်ကြာ နာကြည်းချက်

လျန်တိုင်းပြည် မှာ ထန်မိသားစု လို မိသားစုမျိုး ရှိနေတာကို ကျန်းပေရန် အံ့သြမိသွားသည်။

လူရိုင်းတစ်ယောက်က ပန်းထိုးအပ် ကိုင်ထားသလိုပဲ။

ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေမှုထဲက စည်းစနစ် တစ်ခု။

ဒါက လျန်တိုင်းပြည် ကို ဖော်ပြဖို့ အကောင်းဆုံး နည်းလမ်း ဖြစ်လောက်တယ်။

အတော်လေး အံ့ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ထန်မိသားစု အကြောင်း ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ဟော်ဟုန်ဖေး ဘက် ပြန်လှည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ထန်မိသားစုရဲ့ အာဏာက လျန်တိုင်းပြည် မှာ ဒီလောက် ကြီးမားမှန်း မင်း သိပြီးသား ဆိုတော့ သူတို့ကို ဖြိုချဖို့ ပြည့်စုံလုံလောက်တဲ့ အစီအစဉ် တစ်ခု ပြင်ဆင်ထားမယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်"

"ပြည့်စုံလုံလောက်တယ် ဆိုတဲ့ စကားလုံးကိုတော့ မသုံးရဲပါဘူး ဒါပေမဲ့ ဒါက ကျွန်တော် စိတ်ကူးနိုင်သမျှ အကောင်းဆုံးပါပဲ"

"အသေးစိတ် နားထောင်ချင်တယ်"

သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲက စာရင်းစာအုပ် သုံးအုပ်ကို ထုတ်ပြီး ဟော်ဟုန်ဖေး လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ကျန်းပေရန် ကို ဆက်သလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး ကျွန်တော့် အစီအစဉ်ကို မပြောပြခင် ဒီစာရင်းစာအုပ်တွေကို အရင် ကြည့်ရှုပေးဖို့ တောင်းဆိုချင်ပါတယ်"

ကျန်းပေရန် စာအုပ်တွေကို ယူလိုက်ပြီး ပထမ တစ်အုပ်ကို စတင် လှန်လှော ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

"ရွှပ်... ရွှပ်... ရွှပ်..."

ဘုရားကျောင်း ခန်းမထဲမှာ ကျန်းပေရန် စာရွက်လှန်သံကလွဲပြီး တခြား ဘာသံမှ မကြားရဘူး။

ပထမ တစ်အုပ်လုံး ဖတ်ပြီးတဲ့ အထိ ကျန်းပေရန် စကားမပြောဘဲ နေပြီးမှ နောက်ဆုံးတော့ လေးစားစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဉာဏ်များတယ် ဆိုတာ ဒါမျိုးကို ခေါ်တာပဲ။

စာရင်းစာအုပ်ထဲမှာ ထန်မိသားစုနဲ့ ဆက်ဆံရေး ရှိတဲ့ ဂိုဏ်းတိုင်း နီးပါးကို မှတ်တမ်းတင်ထားပြီး အသေးစိတ် အချက်အလက်လေးတွေက အစ မကျန်ဘူး။

{လော့ဝမ်ကျိုး တောင်မှ ဒီလောက် အသေးစိတ်ကျအောင် မလုပ်နိုင်ဘူး}

ထန်မိသားစုရဲ့ နေ့စဉ် ထိတွေ့ဆက်ဆံမှုတွေ အပြင် လျန်တိုင်းပြည် က အင်အားကြီး ဂိုဏ်းတွေ ကြားက ပဋိပက္ခတွေနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုတွေကိုလည်း မှတ်တမ်းတင်ထားသေးတယ်။

ဘယ်ဂိုဏ်းတွေက မိတ်ဆွေ ဖြစ်ပြီး ဘယ်ဂိုဏ်းတွေက မတည့်ဘူး ဆိုတာ အလွယ်တကူ မြင်နိုင်တယ်။

ဒုတိယ နဲ့ တတိယ စာအုပ်ကို ဖတ်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန် သက်ပြင်း မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာမှုကို ငါ ခံစားမိတယ် မင်းရဲ့ အစီအစဉ်ကို ပြောပြပါ"

ဟော်ဟုန်ဖေး လက်နှစ်ဖက်ယှက်ပြီး စတင် ပြောပြသည်။

"အရှင်မင်းကြီး ဒီစာအုပ် သုံးအုပ်ကို ဖတ်ပြီးပြီ ဆိုတော့ လျန်တိုင်းပြည် မှာ ဆက်ဆံရေး ထိန်းသိမ်းတဲ့ နည်းလမ်းတချို့ ရှိပေမယ့် အနှစ်သာရ အားဖြင့် သဲပုံတစ်ပုံ လိုပဲ ဆိုတာ တွေ့ရှိလောက်ပါပြီ ဝံပုလွေကို သုံးပြီး ကျားကို စားခိုင်းတာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ တစ်ခုချင်းစီ ချေမှုန်းတာပဲ ဖြစ်ဖြစ် ဘယ်နည်းလမ်းမှ မခက်ခဲပါဘူး"

"တကယ် အဲဒီလောက် ရိုးရှင်းရင် မင်း ငါ့အကူအညီ လိုမှာ မဟုတ်ဘူးလေ"

"အရှင်မင်းကြီးက ဉာဏ်ပညာ ကြီးမားလှပါတယ်"

ဟော်ဟုန်ဖေး ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"အဲဒီလို နည်းဗျူဟာတွေ သုံးရင် လျန်တိုင်းပြည် က အင်အားကြီး ဂိုဏ်းတွေ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်လာအောင် လုပ်လို့ ရပါတယ် ဒါပေမဲ့ အရေးကြီးတဲ့ အလှည့်အပြောင်း အမှတ် တစ်ခု ရောက်တာနဲ့ အစွမ်းအထက်ဆုံး ဂိုဏ်းတချို့က ရှေ့ထွက်လာပြီး ထန်မိသားစုရဲ့ 'အနုနည်း ကတ်' ကို ထုတ်သုံးကြလိမ့်မယ် ဒါကြောင့် ကျွန်တော့် အကြံကတော့ အဲဒီ အရေးကြီးတဲ့ အလှည့်အပြောင်း အမှတ် မရောက်ခင်မှာ ရှန့်တိုင်းပြည် ကနေ လျန်တိုင်းပြည် ကို အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ပေးဖို့ပါ"

"အင်း..."

ကျန်းပေရန် ခဏ စဉ်းစားလိုက်သည်။

"မင်း ဆိုလိုတာက လျန်တိုင်းပြည် ကို အရင် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်အောင် လုပ်မယ် ပြီးတော့ လျန်တိုင်းပြည် ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်တဲ့ အချိန်မှာ ငါ့ကို အချက်ပြလိုက်မယ် အဲဒီကျမှ ငါက တပ်တွေကို ဦးဆောင်ပြီး ဝင်တိုက်ရမယ် ပေါ့လေ"

"အဲဒါ ကျွန်တော့် ရည်ရွယ်ချက် အတိအကျပါပဲ"

"တိကျတဲ့ အစီအစဉ် ရှိလား"

"ရှိပါတယ် အရှင်မင်းကြီး အသေးစိတ် ရှင်းပြခွင့် ပြုပါ"

နောက် တစ်နာရီ အတွင်း ဟော်ဟုန်ဖေး သူ အကောင်အထည် ဖော်မယ့် အစီအစဉ် အများအပြားကို ရှင်းပြလိုက်သည်။

အစီအစဉ် အဆင့်တိုင်းက လျန်တိုင်းပြည် အကြောင်း သူ ဘယ်လောက် နက်နက်နဲနဲ နားလည်ထားလဲ ဆိုတာ ပေါ်လွင်စေသည်။

"ဖြောင်း ဖြောင်း ဖြောင်း"

ဟော်ဟုန်ဖေး တင်ပြချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန် လက်ခုပ် သုံးချက် တိတိကျကျ တီးလိုက်ပြီး ဒီ လက်စားချေသူကို လေးစားကြောင်း ပြသလိုက်သည်။

"ငါတို့ရဲ့ ပျော်ရွှင်စရာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု အတွက် ကြိုပြီး ဂုဏ်ပြုလို့ ရပြီ ထင်တယ်"

ကျန်းပေရန် စကားကို ကြားတော့ ဟော်ဟုန်ဖေး လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်သည်။

ထန်မိသားစုကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းနိုင်မယ့် နေ့ရက် အတွက် သူ လူမဆန်တဲ့ အရှက်ခွဲမှုတွေကို နှစ်ပေါင်းများစွာ သည်းခံခဲ့ရတာ။

ဒါပေမဲ့ အချိန်အကြာကြီး စီစဉ်ခဲ့ပြီးတာတောင် တစ်ခုခု လိုနေသလို သူ အမြဲ ခံစားခဲ့ရတယ်။

အခုတော့ အဲဒီ လိုနေတဲ့ အစိတ်အပိုင်း နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာခဲ့ပြီ။

ဒါ့အပြင် တခြားလူသာ ဆိုရင် ဟော်ဟုန်ဖေး ဒီလောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန် အပြည့်အဝ ယုံကြည်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါပေမဲ့ ဒီ ရှန့်တိုင်းပြည် ဧကရာဇ်က သူ့သားကို ရှာတွေ့ပေးခဲ့တာ။

ဒါက ဟော်ဟုန်ဖေးကို ကံကြမ္မာက ဖန်တီးပေးလိုက်သလို ခံစားရစေတယ် ဒီလူကို ကောင်းကင်ဘုံက စေလွှတ်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ ရည်မှန်းချက်ကို ကူညီပေးဖို့ ရောက်လာတာလို့ ခံစားရစေတယ်။

ပြီးတော့ ဒီဧကရာဇ်ကလည်း သူ့ကို အများကြီး ယုံကြည်ပုံ ရတယ်။

တခြားသူတွေ မျက်လုံးထဲမှာ သူက ထန်မိသားစုရဲ့ ခွေးတစ်ကောင် သက်သက်ပဲ ဒါပေမဲ့ ဒီဧကရာဇ်က သူ့ကို ထူးခြားတဲ့ ယုံကြည်မှု ပြသခဲ့တယ်။

ဒါက ဟော်ဟုန်ဖေး ကို ခံစားရစေတာက ဒီလို အံ့သြစရာ ကောင်းတဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခွင့်ကိုသာ လက်လွတ်ခံလိုက်ရင် နောက်တစ်ကြိမ် ဘယ်တော့မှ ပြန်ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာပါပဲ။

ပြီးပြည့်စုံတဲ့ လိုက်ဖက်မှု တစ်ခုပါပဲ။

ကျန်းပေရန် မတ်မတ် ထိုင်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ အစီအစဉ်တွေ အကုန်လုံးက တန်ဖိုး ရှိပါတယ် ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ရှေ့တည့်တည့်မှာ ပိုကောင်းတဲ့ အခွင့်အရေး တစ်ခု ရှိနေတယ်လို့ မင်း မထင်ဘူးလား"

"အရှင်မင်းကြီး ဆိုလိုတာက... လခြမ်းကွေး တောင်ကြား လား"

"မှန်တယ် လခြမ်းကွေး တောင်ကြား ပဲ ခွေးတွေက အစာလုရရင် အချင်းချင်း ကိုက်ကြဖို့ အလွယ်ကူဆုံးပဲ ဒီလောက် ကောင်းတဲ့ အခွင့်အရေး ရှိရက်သားနဲ့ အသုံးမချရင် နှမြောစရာ မကောင်းဘူးလား"

"အရှင်မင်းကြီးက ဉာဏ်ပညာ ကြီးမားလှပါတယ် ဒီ လခြမ်းကွေး တောင်ကြား က တကယ် ရှားပါးတဲ့ အခွင့်အရေးပါပဲ ကျွန်တော် အကောင်းဆုံး မဟာဗျူဟာ မချမှတ်ရသေးလို့ အရှင်မင်းကြီးကို အသိမပေးခဲ့တာပါ"

"ဒါဆို သေချာ စဉ်းစားလိုက် ရှစ်ရက် ကျန်သေးတယ် အစီအစဉ်ဆွဲဖို့ လုံလောက်တယ် မဟုတ်လား"

"ရှစ်ရက်"

ဟော်ဟုန်ဖေး မျက်နှာထား တောင့်တင်းသွားပြီး ဒီဧကရာဇ်က ရှစ်ရက် လို့ ပြောတာ ဘာသဘောလဲ ဆိုတာ နားမလည် ဖြစ်သွားသည်။

{ရတနာ ဘယ်တော့ ပေါ်လာမလဲ ဆိုတာ သူ သိနေတာများလား}

အကုန် တွက်ချက်ပြီးပြီ ဖြစ်လို့ အဲဒီ ပြိုင်စံရှား ကျောက်စိမ်း ဘယ်အချိန် ပေါ်လာမလဲ ဆိုတာ ကျန်းပေရန် သေချာပေါက် သိတာပေါ့။

ကျောက်စိမ်း ဘာအရောင်လဲ ဆိုတာတောင် သူ သိသေးတယ်။

ကြောင်အ နေတဲ့ ဟော်ဟုန်ဖေး ပခုံးကို ပုတ်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် မတ်တပ်ထရပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ ပြောတာသာ နားထောင် ရှစ်ရက်နေရင် မျောက် နာရီ (ညနေ ၃ နာရီမှ ၅ နာရီ) အချိန်မှာ ပွဲတော် အချိန်ကိုက် စလိမ့်မယ်"

အစ်ကိုကြီးဝမ် ထွက်သွားတာ မြင်တော့ လီဖူချန် အမြန် နောက်လိုက်သွားပြီး ဟော် ညီအစ်ကို နှစ်ယောက်ကို ဘုရားကျောင်း ခန်းမထဲမှာ ကြောင်တောင်တောင် ကျန်ရစ်စေခဲ့သည်။

"ကျိရှန် အဲဒီ ဧကရာဇ်က... သူက..."

အစ်ကိုကြီးရဲ့ တွန့်ဆုတ်နေတဲ့ ပုံစံကို မြင်တော့ ဟော်ကျိရှန် လက်နှစ်ဖက်ယှက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ကျွန်တော်လည်း ဒီဧကရာဇ် အကြောင်း သိပ်မသိပါဘူး ကျွန်တော် သိတာက သူက အလွန် နက်နဲပြီး စွမ်းအားကို ထုတ်မပြတတ်တဲ့ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ယောက် ဆိုတာပါပဲ"

"အဲဒါကို ငါလည်း မြင်ပါတယ် အဲဒီလို ယုံကြည်မှုမျိုးက ဟန်ဆောင်လို့ မရဘူး ရတနာက ရှစ်ရက်နေရင် ပေါ်လာမယ် ပြီးတော့ အချိန် အတိအကျ အထိ သူ ဘယ်လို သေချာနေလဲ ဆိုတာ ငါ မသိဘူး"

ဟော်ကျိရှန် ခဏ စဉ်းစားပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အဲဒီ ဧကရာဇ်က ဝန်ခန်း ကို ရှာတုန်းက ဝန်ခန်း ရဲ့ မွေးသက္ကရာဇ် နဲ့ ပုံတူပန်းချီ တစ်ချပ်ပဲ တောင်းခဲ့တာ ကျွန်တော်က သူ တိုင်းပြည် တစ်ခုလုံး အင်အားသုံးပြီး ရှာမလို့ ထင်ခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်း ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ မတွေ့ရဘူး ဒါတောင်မှ ဝန်ခန်း ကို သူ အရမ်း မြန်မြန် ရှာတွေ့ခဲ့တယ်"

"မင်း ဆိုလိုတာက... သူက အနာဂတ်ကို ဟောနိုင်တယ် ပေါ့"

ဟော်ဟုန်ဖေး အံ့သြစွာ မေးလိုက်သည်။

"ဖြစ်နိုင်ချေ အရမ်း များပါတယ်"

"တကယ့် အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်ပဲ"

အံ့ဖွယ်နဂါးတိုက်ကြီး ပေါ်မှာ အနာဂတ် ဟောနိုင်တယ်လို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကြေညာထားတဲ့ တာအိုဆရာတွေ၊ အင်မော်တယ်တွေ မရှားပါဘူး ဒါပေမဲ့ တကယ် ဟောနိုင်တဲ့သူကတော့ ဖီးနစ်အမွေး၊ ကြံ့ချို လိုပဲ ရှားပါးတယ် ဒါမှမဟုတ် ပိုတောင် ရှားပါးဦးမယ်။

တကယ် ယုံကြည်သူတွေ ကလွဲရင် လူအများစုက ဒီလောကမှာ အနာဂတ်ကို ကြိုသိနိုင်တဲ့သူ ရှိတယ် ဆိုတာ လုံးဝ မယုံကြည်ကြဘူး။

သေချာတာပေါ့ ကျန်းပေရန် နဲ့ မတွေ့ခင်က ဟော်ဟုန်ဖေး လည်း မယုံခဲ့ဘူး။

{ကြည့်ရတာ ငါ့ဗဟုသုတက အရမ်း နည်းလွန်းနေသေးတယ်}

တွေးပြီးနောက် ဟော်ဟုန်ဖေး သူ့ညီကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မင်း သိပြီးသား ဖြစ်လောက်ပေမယ့် ငါ ထပ်သတိပေးပါရစေ ဒီလို လူသူနဲ့ မရောနှောတဲ့ ဆရာသမား တစ်ယောက်ကို သိကျွမ်းခွင့် ရတာ ငါတို့ ကံကောင်းမှုပဲ မင်း မြင်တွေ့ ကြားသိခဲ့ရတာတွေကို တစ်ခွန်းမှ အပြင်မထွက်စေနဲ့ နည်းနည်းလေးတောင် မဟစေနဲ့"

"စိတ်ချပါ အစ်ကိုကြီး ကျွန်တော် ဒီသဘောတရားကို နားလည်ပါတယ် အဲဒီ ဧကရာဇ်က လူအုပ်ကြားထဲ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ ဆရာစစ်ဆရာမှန် တစ်ယောက်ပါ သူ့နည်းလမ်းတွေက ကျွန်တော့် စိတ်ကူးနိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေပါတယ် ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်ရင်ထဲမှာ ရိုသေလေးစားမှုပဲ ရှိတယ် တခြား ဘာအတွေးမှ မရှိပါဘူး"

"မင်း အဲဒီလို တွေးတာ ကောင်းတယ်"

ကျေနပ်အားရစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဟော်ဟုန်ဖေး ဝတ်ရုံခြုံလိုက်ကာ လှည့်ထွက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ငါ ပြန်ပြီး သေချာ စဉ်းစားလိုက်ဦးမယ် အဲဒီ ဧကရာဇ် ပေးလိုက်တဲ့ ပထမဆုံး စမ်းသပ်မှုကို ငါ လုံးဝ ကျရှုံးလို့ မဖြစ်ဘူး"

"ဂရုစိုက်ပါ အစ်ကိုကြီး"

လက်ဝှေ့ယမ်းပြပြီး ဟော်ဟုန်ဖေး ဘုရားကျောင်း ခန်းမထဲကနေ ဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းလျှောက် ထွက်သွားသည်။

လမ်းမပေါ်မှာတော့ ကျန်းပေရန် နောက်က လိုက်လာတဲ့ လီဖူချန် တုန်လှုပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

စောစောက ဘုရားကျောင်း ခန်းမကျဉ်းကျဉ်းလေးထဲမှာ တိုင်းပြည် တစ်ပြည်ရဲ့ ကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်လိုက်သလို ခံစားရသည်။

ဘာပဲပြောပြော လီဖူချန် စိတ်ထဲမှာ အစ်ကိုကြီးဝမ် လုပ်မယ်လို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ရင် မအောင်မြင်တာ ဘာမှ မရှိဘူး။

ဒါကြောင့် ဒီ လျန်တိုင်းပြည် က... ကျဆုံးဖို့ သေချာသွားပြီ။

"ဖူချန်"

စဉ်းစားနေတုန်း အစ်ကိုကြီးဝမ် ရဲ့ ခေါ်သံ ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည်။

"ဗျာ"

လီဖူချန် လက်နှစ်ဖက်ယှက်လိုက်သည်။

"ငါနဲ့အတူ လခြမ်းကွေး တောင်ကြား ကို လိုက်ခဲ့"

လီဖူချန် ခဏတာ ကြောင်သွားပေမယ့် ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

ကျန်းပေရန် ရဲ့ မူလ အစီအစဉ်က တစ်ယောက်တည်း သွားပြီး စူးစမ်းဖို့ပါ ဒါပေမဲ့ ထွက်ခွာဖို့ ပြင်လိုက်ချိန်မှာပဲ စနစ် ရွေးချယ်စရာတွေ ပေါ်လာသည်။

[ရွေးချယ်မှု ၁ - လခြမ်းကွေး တောင်ကြား သို့ တစ်ယောက်တည်း သွားပါ

ဆုလာဘ် - ဖီးနစ်နက် ပုန်းအောင်း အစီအရင် ပုံကားချပ် (အနက်ရောင်အဆင့် အဆင့်မြင့်)]

[ရွေးချယ်မှု ၂ - လီဖူချန် ကို လခြမ်းကွေး တောင်ကြား သို့ ခေါ်သွားပါ

ဆုလာဘ် - ကျပန်း အခြေခံ ကျွမ်းကျင်မှု အမှတ် ၁]

ဒီ ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခုကို မြင်တော့ ကျန်းပေရန် ကျေနပ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ လေ့ကျင့်ပေးလိုက်တဲ့ လူတစ်ယောက်က စနစ်ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေကို လွှမ်းမိုးနိုင်ပြီပဲ။

တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင် သူ တကယ် အကူအညီ ဖြစ်လာပြီ။

လီဖူချန် နဲ့ အတူ တိမ်တိုက်စီးပြီး လခြမ်းကွေး တောင်ကြား ဆီ ပျံသန်းလာရင်း တောင်ကြားနဲ့ အနီးဆုံး ဖြစ်တဲ့ မြစ်ကျူပင် ကောင်တီ ထဲ ဝင်ရောက်လာချိန်မှာ လီဖူချန် ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီးဝမ်"

"ဘာလဲ"

ကျန်းပေရန် ပြန်မေးလိုက်သည်။

"ရှေ့မှာ အစီအရင်ကြီး တစ်ခု ရှိတယ် ကျွန်တော့် အာရုံခံစားမှု မမှားဘူး ဆိုရင် ကောင်းကင်လူသား အာရုံခံ အစီအရင် ဖြစ်လောက်တယ် ဒီအစီအရင်ကို တော်တော်လေး ကောင်းကောင်း ခင်းကျင်းထားတာပဲ မြေကမ္ဘာ ဝင်ရိုး မျက်လုံး ပေါ်မှာ တည့်တည့် တည်ဆောက်ထားပြီး တောင်တန်းတွေ မြစ်ချောင်းတွေရဲ့ စွမ်းအားကို ငှားရမ်း အသုံးပြုထားတာ အစ်ကိုကြီးဝမ် မေးပါရစေ ဒီလို အစီအရင်မျိုးနဲ့ ကြုံရင် ဘယ်လို ဖျက်ဆီးရမလဲ"

လီဖူချန် ရဲ့ စပ်စုချင်စိတ် ပြင်းပြနေတဲ့ မျက်နှာကို ကြည့်ပြီး သူက အစီအရင် ဖျက်ဆီးနည်းကို တကယ် မေးနေတာလား ဒါမှမဟုတ် ရှေ့မှာ အစီအရင် ရှိတယ် ဆိုတာ သတိပေးတဲ့ အနေနဲ့ မေးခွန်းထုတ်တာလား ဆိုတာ ကျန်းပေရန် ခဏတာ မဝေခွဲနိုင် ဖြစ်သွားသည်။

လီဖူချန် မှာ အလွန် ရှားပါးတဲ့ သင်္ကေတ လေးခု ခန္ဓာကိုယ် ရှိတယ် အဲဒါက မသက်ဝင်သေးတဲ့ အစီအရင်ကြီးတွေကို အာရုံခံနိုင်တဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံမျိုး ဖြစ်ပြီး အလွန် အသုံးဝင်သည်။

{စနစ်က ငါ့ကို လီဖူချန် ခေါ်လာခိုင်းတာ ဒါကြောင့်များလား...}

ကောင်းကင်လူသား အာရုံခံ အစီအရင် ဆိုတာ အာရုံခံ အစီအရင် အမျိုးအစား တစ်ခု ဖြစ်သည်။

အထဲဝင်သွားတဲ့သူတွေက ဘာမှ ထူးထူးခြားခြား မခံစားရပေမယ့် သူတို့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို အစီအရင် တည်ဆောက်သူက ထောက်လှမ်း သိရှိနေလိမ့်မယ် ၃၆၀ ဒီဂရီ ကင်မရာတွေနဲ့ စောင့်ကြည့်ခံနေရသလိုမျိုးပေါ့။

{ဒီကောင်လေးက ရေဒါ တစ်ခုလို ဖြစ်နေပြီပဲ}

ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးနောက် လီဖူချန် က တကယ် မေးတာလား သတိပေးချင်လို့ မေးတာလား ဆိုတာ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ကျန်းပေရန် တိုက်ရိုက် ဖြေဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"အစီအရင် ဖြစ်မှတော့ ဖျက်ဆီးနည်း ရှိတာ သဘာဝပါပဲ ကောင်းကင်လူသား အာရုံခံ အစီအရင် ကို ဖျက်ဆီးဖို့ ဆိုရင် ကန် နန်းတော် နဲ့ ဗဟို နန်းတော် ကနေ စရမယ်"

ကျန်းပေရန် အောက်က မြေပြင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းကင် ပန်းကန်ပြား ရဲ့ တင်း ချီ နဲ့ မြေကမ္ဘာ ပန်းကန်ပြား ရဲ့ လျို ကွေ့ ဖွဲ့စည်းပုံက ဘယ်လိုလဲ"

"ကြက်သွေးရောင် ငှက် မြစ်ထဲ ထိုးဆင်းသော ဖွဲ့စည်းပုံ ပါ"

လီဖူချန် ချက်ချင်း ဖြေလိုက်သည်။

"ဦးတည်ချက် သိပြီ ဖွဲ့စည်းပုံ နားလည်ပြီ ဆိုတော့ ဘယ်လို ဖျက်ဆီးရမလဲ သိပြီလား"

လီဖူချန် အောက်ကို ငုံ့ကြည့်ပြီး အကြာကြီး စဉ်းစားပြီးမှ ခေါင်းမော့ကာ ပြောလိုက်သည်။

"သိပါပြီ"

"ကောင်းတယ် အစီအရင် ဖျက်ဆီးတာက လွယ်တယ် ဒါပေမဲ့ ရှောင်ရှားတာက ခက်တယ် အစီအရင်ကို အသက်မဝင်စေဘဲ ဝင်ရောက်တာက အကောင်းဆုံး နည်းဗျူဟာပဲ ဒီ ကောင်းကင်လူသား အာရုံခံ အစီအရင် ထဲကို အသံမထွက်စေဘဲ ဘယ်လို ဝင်ရမလဲ သိလား"

"အစ်ကိုကြီးဝမ် ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကို တောင်းခံပါတယ်"

လီဖူချန် လက်နှစ်ဖက်ယှက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကျာ က မြင့်မြတ်သော နတ်ဘုရား ဖြစ်ပြီး ယန် သစ်သား အမျိုးအစား ပါ ကန်း က ယန် သတ္တု ပါ သတ္တု က သစ်သား ကို ကျော်လွှားတယ် ဒါကြောင့် ဒီလို သံချပ်ကာ လွတ်မြောက်ခြင်း အစီအရင် မျိုးက ကန်း ကို အကြောက်ဆုံးပဲ ဒါကြောင့် ဒီ အစီအရင် ထဲကို တိတ်တဆိတ် ဝင်ချင်ရင် အရင်ဆုံး သစ်သား ကို ထုတ်လုပ်ရမယ် အခု နည်းလမ်း ရှိပြီလား"

လီဖူချန် ခေါင်းကို ကုတ်ပြီး တော်တော်ကြာကြာ စဉ်းစားပြီးမှ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဆရာ ပေးထားတဲ့ အစီအရင် လက်စွဲစာအုပ်ထဲမှာ ပါတယ် ကွာ ရှစ်ခု နဲ့ ကျာဇီ စက်ဝန်း ထဲမှာ နတ်ဘုရား ယန္တရားတွေနဲ့ သရဲတစ္ဆေ ဖုံးကွယ်ခြင်းတွေ ပုန်းအောင်းနေတယ် တဲ့ ဆိုလိုတာက လောကကြီးရဲ့ အံ့ဖွယ်အရာ အားလုံးဟာ ကွာ ရှစ်ခု နဲ့ ကျာဇီ စက်ဝန်း ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတယ် ဆိုတဲ့ သဘောပါ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က အရမ်း တုံးအတော့ ကောင်းကင်ပင်စည် ဆယ်ခု နဲ့ မြေကမ္ဘာ အကိုင်းအခက် ၁၂ ခု ပေါင်းစပ်ပြီး ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ နှစ် ၆၀ စက်ဝန်း ကို နားမလည်နိုင်သေးဘူး အထူးသဖြင့် အဲဒီထဲက ရာသီနဲ့ နာရီ သင်္ကေတတွေက ကျွန်တော့်အတွက် ကောင်းကင်ဘုံ ကျမ်းစာတွေလို ဖြစ်နေတယ်"

မင်္ဂလာတိမ်တိုက်ကို ရပ်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ဝိညာဉ် သံလိုက်အိမ်မြှောင် တစ်ခု ထုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကွာ ရှစ်ခု နဲ့ ကျာဇီ စက်ဝန်း မှာ လောကီ အရာအားလုံး ပါဝင်နေတော့ ရှုပ်ထွေးပြီး သင်ယူရ ခက်ခဲတာ သဘာဝပါပဲ ဒါပေမဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် အစီအရင်များနဲ့ ဗေဒင်ပညာ ဆိုတာ ကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ လူသား နဲ့ နတ်ဘုရား တို့ ပါဝင်တဲ့ ပုံစံတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာအောင် သူတို့ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို ပေါင်းစပ်လိုက်တာပါပဲ"

"ပုံ... စံ ဟုတ်လား"

လီဖူချန် ခေါင်းစောင်းပြီး နည်းနည်း ရှုပ်ထွေးနေသည်။

"ကိုယ့်ဘာသာ တည်ရှိနေတဲ့ ကမ္ဘာတစ်ခု လို့ နားလည်ထားလိုက်ပါ"

"အော်..."

လီဖူချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပေမယ့် တစ်ဝက်လောက်ပဲ နားလည်ပုံ ရသည်။

လီဖူချန် ခေါင်းကုတ်နေတာ မြင်တော့ ကျန်းပေရန် မေးလိုက်သည်။

"မင်းဆရာက မင်းကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် အစီအရင်များနဲ့ ဗေဒင်ပညာ အကြောင်း မသင်ပေးရသေးဘူးလား"

"သူ နည်းနည်းတော့ သင်ပေးပါတယ်..."

ပြီးတော့ လီဖူချန် သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲက စာအုပ်တစ်အုပ် ထုတ်လိုက်သည်။

"တကယ်တော့ ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက် သူ့တပည့် ဖြစ်လာကတည်းက ဆရာ့ကို အစ်ကိုကြီးဝမ်ထက် တစ်ခေါက်ပဲ ပိုတွေ့ဖူးသေးတယ် အဲဒီတစ်ခါတုန်းက ဆရာက ကျွန်တော့် လေ့လာမှုကို လာစစ်ဆေးတာ ကျွန်တော် ကောင်းကောင်း ဖြေနိုင်တာ တွေ့တော့ အစီအရင် လက်စွဲစာအုပ် နှစ်အုပ် ထပ်ပေးပြီး ထွက်သွားတယ်"

လီဖူချန် လက်ထဲက အစီအရင် လက်စွဲစာအုပ်ကို ယူပြီး ကျန်းပေရန် စာမျက်နှာ နှစ်ရွက်လောက် လှန်ကြည့်လိုက်ကာ သူ့ကျွမ်းကျင်မှုကို စိတ်ထဲကနေ မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်တော့။

ဒီလို ဆရာလုပ်တဲ့ ပုံစံက သူ့ထက်တောင် ပိုပြီး ပေါ့ပါးနေသေးတယ်။

ကျန်းပေရန် က သူ့သင်ကြားနည်းကို လက်လွတ်စပယ် နိုင်တယ်လို့ ထင်ထားပေမယ့် အနည်းဆုံးတော့ သူ့တပည့်တွေက သူ့မြင်ကွင်းထဲမှာ ရှိနေသေးတယ်။

ဟို ယန်ကွမ်းချင်း ကတော့ လီဖူချန် ကို တောထဲ ပစ်ထည့်ထားလိုက်သလိုပဲ။

အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်လာရင် တပည့်ပေါ့ မထွက်လာရင် အထဲမှာပဲ သေလိုက်တော့။

{ဒီခေတ်မှာ ဆရာလုပ်ရတာ ဒီလောက် လွယ်လို့လား}

အစီအရင် လက်စွဲစာအုပ်ကို လီဖူချန် ဆီ ပြန်ပေးလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက အဲဒီ အနက်ရောင် ဧကရာဇ် ရဲ့ စမ်းသပ်မှု ဖြစ်လောက်တယ် တကယ် နားမလည်တာ ရှိရင် ငါ ရံဖန်ရံခါ နည်းနည်း လမ်းညွှန်ပေးမယ်"

"တကယ်လား"

လီဖူချန် အံ့သြဝမ်းသာစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ ဒူးထောက်ဖို့ ပြင်လိုက်ပေမယ့် ကျန်းပေရန် သူ့ကို ဆွဲထူလိုက်သည်။

"မင်းဆရာကိုပဲ ဒူးထောက်ပါ ငါက ရံဖန်ရံခါ အကြံဉာဏ် နည်းနည်း ပေးရုံပါ ဒါတွေ လုပ်စရာ မလိုပါဘူး"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

လီဖူချန် ရဲ့ ပျော်ရွှင်နေတဲ့ မျက်နှာထားကို ကြည့်ပြီး ကျန်းပေရန် စိတ်ထဲကနေ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

{အဲဒီ ယန်ကွမ်းချင်း က တကယ် တစ်မျိုးပဲ... သူ့သင်ကြားနည်းတွေက အရမ်း ကြမ်းတမ်းလွန်းလို့ ငါတောင် သည်းမခံနိုင်တော့ဘူး}

{ကြည့်ရတာ ငါက တာဝန်ယူမှု ရှိလွန်းနေသေးတယ် ထင်တယ်}

{ပြောင်းလဲရမယ်... ပြောင်းလဲရမယ်...}

လီဖူချန် က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် အစီအရင်များနဲ့ ဗေဒင်ပညာ ကို မရင်းနှီးမှန်း သိလိုက်ရတော့ ကျန်းပေရန် သူ့ကို ဆက်မစမ်းသပ်တော့ဘဲ ကောင်းကင်လူသား အာရုံခံ အစီအရင် ထဲကို အသံမထွက်ဘဲ ဘယ်လို ဝင်ရမလဲ ဆိုတာ တိုက်ရိုက် ပြသလိုက်သည်။

သူ့စီနီယာ အစ်ကိုကြီး နောက်လိုက်ပြီး လခြမ်းကွေး တောင်ကြား ထဲကို တောင်ဘက်ကနေ ဝင်ရောက်လာကာ ကောင်းကင်လူသား အာရုံခံ အစီအရင် က သူတို့ကြောင့် မသက်ဝင်လာဘူး ဆိုတာ သိလိုက်ရတော့ လီဖူချန် လက်ခုပ်တီးလုနီးပါး ဖြစ်သွားပြီး အစ်ကိုကြီးဝမ် ကို တိုးတိုးလေး ချီးကျူးနေမိသည်။

ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးနောက် ကျန်းပေရန် လီဖူချန် ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အထဲရောက်သွားရင် တခြား အစီအရင်တွေ အာရုံခံမိတာနဲ့ တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်"

ဒီလို ပြောလိုက်တာက ဆရာတစ်ယောက် အနေနဲ့ သူ့ဂုဏ်သိက္ခာကို နည်းနည်း ထိခိုက်နိုင်ပေမယ့် သူ ဆရာကျတဲ့ နေရာတွေ အများကြီး ရှိပါသေးတယ် တစ်ခုလောက် လျော့သွားလို့ ကိစ္စမရှိပါဘူး။

ဘာပဲပြောပြော တည်ငြိမ်မှုက ထိပ်တန်း ဦးစားပေးပဲ မဆင်မခြင် လုပ်လို့ မဖြစ်ဘူး။

အစ်ကိုကြီးဝမ် ရဲ့ ညွှန်ကြားချက်ကို ကြားတော့ လီဖူချန် အမြန် ခေါင်းညိတ်ပြီး "ဟုတ်ကဲ့" လို့ ပြောလိုက်ကာ ရင်ထဲမှာ ပျော်ရွှင်မှုတွေ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

{ငါ နောက်ဆုံးတော့ အစ်ကိုကြီးဝမ် ကို ကူညီပေးနိုင်ပြီ}

ဒါက သူ့ရဲ့ ကြာရှည် ဆန္ဒပဲ။

အစ်ကိုကြီးဝမ် က သူ့အသက်ကို အကြိမ်ကြိမ် ကယ်တင်ပေးခဲ့ပြီး ဘဝလမ်းကြောင်းကို လမ်းညွှန်ပေးခဲ့တာ။

လီဖူချန် ဒီကျေးဇူးတရားတွေကို မမေ့ရဲသလို ဘယ်လို ပြန်ဆပ်ရမလဲ ဆိုတာ အချိန်တိုင်း တွေးနေခဲ့တာ။

အခု အခွင့်အရေး နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီ။

သူ ကောင်းကောင်း စွမ်းဆောင်ရမယ်