မိသားစုရဲ့ မျှော်လင့်ချက်

ဝမ်ရှိုကျဲ့ ဒီနေ့ ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုနဲ့ လာခဲ့တာ ဖြစ်ပေမဲ့ သူက တည်ငြိမ်အေးဆေးနေဆဲ ဖြစ်ပြီး ဝမ်ရှောင်ကျီနဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေအကြောင်း စကားစမြည် ပြောနေခဲ့သည်။ မနေ့ညက ဦးလေးခြောက် ဝမ်တင့်ဟိုင်နဲ့အတူ ပေါင် ၁၅၀ လေးတဲ့ အကြေးခွံနီ ငါးရှဉ့်ကို ဖမ်းမိခဲ့တဲ့အကြောင်း ပြောလိုက်တော့ ဝမ်ရှောင်ကျီလည်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ပေါင်ကို ရိုက်လိုက်သည်။

"တင့်ဟိုင် ဆိုတဲ့ အကောင်လေးက ၂ နှစ်လောက် ကြိုးစားရင်တောင် တစ်ကောင် ဖမ်းမိချင်မှ ဖမ်းမိမှာ ဒီတစ်ခါတော့ မင်းရဲ့ ကံကောင်းခြင်းကြောင့် ဖြစ်မှာပါ"

အကြေးခွံနီ ငါးရှဉ့်က အမြီးနီ ဝိညာဉ်ငါးလောက် မကောင်းပေမဲ့ အာဟာရပြည့်ဝတဲ့ အစားအစာ တစ်မျိုး ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်အစားအစာ စာရင်းဝင်သည်။

ဝိညာဉ်အစားအစာတွေက သိုင်းပညာရှင်တွေရဲ့ အားအင်နဲ့ သွေးကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ဖြည့်တင်းပေးနိုင်ပြီး သိုင်းပညာရှင်တိုင်း ရှင်သန်ရပ်တည်ဖို့အတွက် မရှိမဖြစ် လိုအပ်တယ်။ အသက် ၇၀ ကျော်နေပြီး ကျင့်ကြံမှု ရပ်တန့်နေတဲ့ ဝမ်ရှောင်ကျီလို လူမျိုးတောင်မှ တစ်ခါတစ်ရံ ဝိညာဉ်အစားအစာ ဖြည့်တင်းပေးဖို့ လိုအပ်တယ်။

မဟုတ်ရင် သူတို့ရဲ့ အားအင်နဲ့ သွေးတွေ မလုံလောက်ဘဲ ဖြစ်လာပြီး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျဆင်းလာကာ ကျင့်ကြံထားတဲ့ စွမ်းအားတွေ ပိုမြန်မြန် ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ်။

မျိုးဆက်သစ် လူငယ်တွေကျတော့ အားအင် ပြန်လည် ဖြည့်တင်းဖို့အတွက် ဝိညာဉ်အစားအစာကို ပိုလို့တောင် လိုအပ်သေးတယ်။ ဒါမှ သူတို့ ပိုမြန်မြန်နဲ့ ပိုကောင်းမွန်စွာ ကြီးထွားလာနိုင်မှာ။

သူတို့နှစ်ဦး စကားပြော ရယ်မောနေစဉ်မှာပဲ စားဖိုမှူးနဲ့ ညီမငယ် နှစ်ယောက်က အရသာရှိတဲ့ ကြက်၊ ဘဲ၊ ငါး၊ ငန်း ဟင်းလျာတွေနဲ့ ကျောက်အိုးကြီး တစ်လုံးအပြည့် ဝက်သုံးထပ်သား နှပ်တို့ကို ပြင်ဆင်ပေးလိုက်ကြတယ်။

"ရှိုကျဲ့ မင်းက လာခဲတော့ အဘိုးလေးမှာ မင်းကို ဧည့်ခံဖို့ ဒီထက်ကောင်းတာ မရှိဘူး"

ဝမ်ရှောင်ကျီက ပြောရင်း အိပ်ခန်းထဲ ပြေးဝင်သွားပြီး မကြာခင်မှာ ရှေးဟောင်း ဝိုင်အိုးတစ်လုံးကို ယူဆောင်လာကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"အဘိုးလေး တန်ဖိုးထားရတဲ့ ဝိုင်ကောင်းလေး မြည်းကြည့်ပါဦး မင်း ကြိုက်သလောက် သောက်လို့ရတယ် မကုန်ရင် ပြန်ယူသွားလို့ ရတယ်"

အဲဒီအချိန်မှာပဲ အသားမည်းမည်းနဲ့ ရွှံ့တွေ ပေကျံနေတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက် ဝင်လာပြီး ကျယ်လောင် ပြတ်သားတဲ့ အသံနဲ့ ပြောလိုက်သည်။

"အဘိုးလေးက မျက်နှာလိုက်လိုက်တာ ကျွန်တော် တောင်းနေတာ ကြာပြီ မပေးတဲ့ ကျောက်စိမ်းဖြူ ဝိညာဉ်ဝိုင်ကို ထုတ်လာတယ်ပေါ့ ဒီနေ့ အကိုလေး ရောက်လာတာနဲ့ တစ်အိုးလုံး ထုတ်ပေးလိုက်ပါလား"

"ဟေ့ကောင်လေး မင်းက ရှိုကျဲ့နဲ့ ယှဉ်လို့ ရမလား"

ဝမ်ရှောင်ကျီက လူငယ်ကို မြင်တော့ ရယ်မောပြီး ဆူပူလိုက်သည်။

"မင်းက ထမင်းစားချိန် အမီ ပြန်ရောက်လာတာ ကံကောင်းတယ် မြန်မြန် ရေချိုးသွားချေ ငါ မင်းကို တစ်ခွက် တိုက်မယ်"

"အကိုသုံး"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ ပြုံးပြီး ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ ဒါက ဝမ်မျိုးနွယ်စု ၇ ဆက်မြောက်ရဲ့ တတိယ အကြီးအကဲ ဝမ်ရှိုနော် ဖြစ်မှန်း သူ သိသည်။

"အကိုလေး"

ဝမ်ရှိုနော် အလျင်အမြန် လေးလေးနက်နက် ပြန်လည် ဂါရဝပြုပြီးနောက် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် အရင် ရေချိုးလိုက်ဦးမယ် ပြီးမှ အကိုလေးကို ပြန်လာ နှုတ်ဆက်ပါ့မယ်"

ထို့နောက် သူ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားသည်။

စားပွဲဝိုင်း ပြင်ဆင်ပြီးချိန်တွင် ဝမ်ရှိုနော်သည် အမြန် ရေချိုးပြီး ပြန်ရောက်လာကာ ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ အောက်ဘက်တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ သူက ဟင်းပွဲများကို အနံ့ခံရင်း ကျောက်စိမ်းဖြူ ဝိညာဉ်ဝိုင်ကို အားကျသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနေ့တော့ အကိုလေး ရှိနေတာကို အခွင့်ကောင်း ယူရမယ် ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကိုတွေ အတူတူ ထမင်းမစားဖြစ်တာ ကြာပြီ ခဏနေကျရင် ကျွန်တော် အစ်ကို့ကို ခွက်အနည်းငယ်လောက် မော့ပြီး ဂုဏ်ပြုပါရစေ"

"အကိုသုံးက မိသားစုအတွက် ပင်ပန်းခံခဲ့တာပဲ ခဏနေကျရင် ငါက အကိုသုံးကို ခွက်အနည်းငယ်လောက် မော့ပြီး ဂုဏ်ပြုသင့်တာပါ"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ ပြုံးလိုက်သည်။

"လော်ထုံ မင်းရဲ့ အကိုလေးကို ဝိုင် မြန်မြန်ထည့်ပေးလိုက်"

ဝမ်ရှောင်ကျီက စိတ်အခြေအနေ ကောင်းမွန်နေပြီး သူ့မျက်နှာမည်းကြီး ပြုံးရွှင်နေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အဘိုးလေး"

ဝမ်လော်ထုံက ဝိုင်အိုးကို ကိုင်လိုက်ပြီး ဝမ်ရှိုကျဲ့၊ ဝမ်ရှောင်ကျီနှင့် ဝမ်ရှိုနော်တို့ကို အစဉ်လိုက် ဝိုင်ထည့်ပေးလိုက်သည်။

ဝိုင်သည် ဖြူစင်သန့်ရှင်းပြီး ကြည်လင် မွှေးကြိုင်သော အနံ့ကို ထုတ်လွှတ်နေသဖြင့် အနံ့ရရုံမျှဖြင့် လန်းဆန်းသွားစေသည်။

ဝမ်လော်ထုံနှင့် ဝမ်လော်ကျင်း ညီမငယ်နှစ်ဦးက မီးဖိုချောင်သို့ သွားရောက် စားသောက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် ဝမ်ရှိုကျဲ့က ဦးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"အဘိုးလေး ကျွန်တော်က ပြင်ပလူမှ မဟုတ်တာ ညီမလေး လော်ထုံနဲ့ လော်ကျင်းတို့ကို အတူတူ ထိုင်စားခိုင်းလိုက်ရင် မကောင်းဘူးလား"

ဝမ်ရှောင်ကျီ အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ မျက်နှာကို ထောက်ပြီး မငြင်းပယ်ဘဲ ပြုံးလိုက်သည်။

"မင်း ပြောမှတော့ အတူတူ စားကြတာပေါ့"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အဘိုးလေး ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကိုလေး"

ဝမ်လော်ထုံနှင့် ဝမ်လော်ကျင်းတို့သည် အနိမ့်ဆုံး ခုံများတွင် လိမ္မာစွာ ဝင်ထိုင်လိုက်ကြသည်။

ထို့နောက် သဘာဝကျကျပင် အပြန်အလှန် ဂုဏ်ပြုခြင်းနှင့် စကားစမြည် ပြောဆိုခြင်းများ ဆက်လက် ပြုလုပ်ကြသည်။

ညီမငယ်နှစ်ဦးသည် ငြိမ်သက်စွာ စားသောက်ရင်း ရံဖန်ရံခါ ဝိုင်ထည့်ပေးကာ လိမ္မာစွာ နေကြသည်။

"ဝိုင်ကောင်းပဲ"

ခွက်တစ်ဝက်ခန့် သောက်ပြီးနောက် ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ ဝမ်းဗိုက်အတွင်း ပူနွေးလာပြီး အားအင်နှင့် သွေးများ ဆူပွက်လာကာ ဇီဝသက်စောင့်အား တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤ ကျောက်စိမ်းဖြူ ဝိညာဉ်ဝိုင်သည် ကျောက်စိမ်းဖြူ ဝိညာဉ်ဆန်နှင့် တန်ဖိုးကြီး ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းများစွာဖြင့် ပြုလုပ်ထားသဖြင့် အားအင်နှင့် သွေးကို ဖြည့်တင်းပေးသော အာနိသင်သည် သာမန် ဝိညာဉ်အစားအစာများထက် များစွာ သာလွန်သည်။

သို့သော် ၎င်း၏ ဈေးနှုန်းသည်လည်း အလွန် လှုပ်ခတ်စေပြီး ပေါင်အနည်းငယ်သာ ပါဝင်သော ကျောက်စိမ်းဖြူ ဝိညာဉ်ဝိုင် တစ်အိုးသည် ရွှေတာရာ အနည်းငယ်မျှ တန်ကြေးရှိသဖြင့် ဝမ်ရှိုကျဲ့ပင်လျှင် ရှားရှားပါးပါးမှသာ ခံစားခွင့် ရရှိသည်။

ထို့အပြင် ဤ ဝိညာဉ်ဝိုင်ကို ဖြည့်စွက် ဝိညာဉ်အစားအစာ အဖြစ်သာ အသုံးပြုနိုင်ပြီး ရံဖန်ရံခါ သောက်သုံးခြင်းက ပိုကောင်းသည်။ မဟုတ်လျှင် စွဲလမ်းသွားပါက တစ်နေ့လုံး မူးရူးနေခြင်းသည် ကောင်းသောကိစ္စ မဟုတ်ပေ။

ဤအချိန်တွင် ငြိမ်သက်စွာ စားသောက်နေသော ဝမ်လော်ကျင်းလေးသည် ဝိုင်အိုးကို ရံဖန်ရံခါ ခိုးကြည့်ပြီး နှုတ်ခမ်းစူကာ အနည်းငယ် တပ်မက်နေပုံ ရသည်။

"ညီမလေး လော်ထုံက ဝိုင်တစ်ဝက် သောက်လို့ ရတယ် ညီမလေး လော်ကျင်းကတော့ ငယ်သေးလို့ ခွက်အောက်ခြေက တစ်ငုံလောက်ပဲ သောက်ရမယ်"

ဝမ်ရှိုကျဲ့က ဝိုင်အိုးကို ယူလိုက်ပြီး ညီမနှစ်ယောက်အတွက် အနည်းငယ် ထည့်ပေးလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကိုလေး"

မိန်းကလေး နှစ်ဦး ပျော်ရွှင်စွာ ကျေးဇူးတင်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ ဝိညာဉ်ဝိုင်ကို တပ်မက်နေသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားသည်။

ဤအချိန်တွင် ဝမ်ရှောင်ကျီ၏ မျက်နှာ ရှုံ့မဲ့သွားပြီး နှမြောနေသကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"မိန်းကလေး နှစ်ယောက်ကို ဝိညာဉ်ဝိုင် ပေးလိုက်တာ ဖြုန်းတီးရာ မရောက်ဘူးလား"

ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ မျက်ခွံလည်း လှုပ်သွားသည်။ အဘိုးကြီး၏ မိန်းကလေးထက် ယောကျ်ားလေးကို ဦးစားပေးသော အတွေးအခေါ်သည် တကယ်ကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်အောင်ပင်။

"မတူပါဘူး ကျွန်တော်တို့ ကလေးတွေ အားလုံးက အတူတူပါပဲ"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"မတူဘူး မိန်းကလေးတွေက မကြာခင် လက်ထပ်သွားကြမှာ ရှိုကျဲ့ မင်းက ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၇ ဆင့်မြောက်ကို တက်လှမ်းမယ့် အရေးကြီး အချိန်ရောက်နေပြီ မင်း ပိုသောက်သင့်တယ် ဝမ်ရှိုနော် မင်းလည်း လျှော့သောက်ပြီး ရှိုကျဲ့အတွက် ပိုချန်ထားပေး"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ ဆက်လက် စိတ်ပူပန်နေသည်။

ဝမ်ရှိုနော်သည် နေရခက်စွာဖြင့် ဝိုင်ခွက်ကို အမြန် ချလိုက်ပြီး အတင်းကာရော ရယ်မောလိုက်သည်။

ဝမ်ရှောင်ကျီ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် တရားဝင် ဆက်ခံသူ၊ မိသားစု၏ မျှော်လင့်ချက်နှင့် အနာဂတ် တိုင်မ ဖြစ်သည်။ သူ့မြေးအရင်း ဝမ်ရှိုနော်ထက်ပင် ပိုအရေးကြီးပြီး "အသုံးမကျတဲ့" မြေးမနှစ်ယောက် ဆိုလျှင် ပြောစရာပင် မလိုတော့ပေ။

ကံကောင်းသည်မှာ သူ့မြေးများသည် နေသားကျနေကြပြီ ဖြစ်ပြီး ထမင်းစားပြီးနောက် အားလုံး ပျော်ရွှင်ကျေနပ်နေကြသည်။ သို့သော် ဝမ်ရှောင်ကျီ၏ "လမ်းညွှန်မှု" အောက်တွင် ဝိညာဉ်ဝိုင်သည် အိုးတစ်ဝက်ကျော် ကျန်ရှိနေသေးပြီး နှပ်ထားသော အသားများနှင့်အတူ ဝမ်ရှိုကျဲ့ တစ်ဦးတည်း စားသုံးရန် သူ့ခြံဝင်းသို့ ပို့ဆောင်ရန် ပြင်ဆင်ထားလိုက်သည်။

ဝမ်ရှောင်ကျီ၏ ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း "ဘက်လိုက်မှု" နှင့် ပတ်သက်ပြီး ဝမ်ရှိုကျဲ့လည်း လက်မှိုင်ချရုံမှတစ်ပါး မတတ်နိုင်ဘဲ ခေတ္တမျှ လိုက်လျောထားလိုက်ရသည်။

စားသောက်ပြီးနောက် ဝမ်ရှိုကျဲ့က နောက်ဆုံးတွင် အကြံပြုလိုက်သည်။

"အဘိုးလေး ဒီတစ်ခါ ကျွန်တော် ဖုန်းကူ လယ်ယာကို လာတာ အဓိကက အဘိုးလေးဆီကနေ စိုက်ပျိုးရေးအကြောင်း သင်ယူချင်လို့ပါ"

"စိုက်ပျိုးရေး"

ဝမ်ရှောင်ကျီ၏ မျက်ခုံးများ တန်းသွားသည်။

"ဝမ်ရှိုကျဲ့ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် အနေနဲ့ အခု မင်းအတွက် အရေးအကြီးဆုံးက ကျင့်ကြံခြင်းကို အာရုံစိုက်ပြီး ဝိညာဉ်အဆင့်ကို အမြန်ဆုံး ရောက်အောင် ကြိုးစားဖို့ပဲ စိုက်ပျိုးရေးလို သေးဖွဲတဲ့ ကိစ္စတွေနဲ့ အာရုံမများပါနဲ့ အဘိုးလေးနဲ့ မင်းရဲ့ အကိုသုံးက ကိုင်တွယ်လိုက်ပါ့မယ်"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ ဤနေရာသို့ လာရခြင်း ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဖုန်းကူ လယ်ယာအကြောင်း ပိုမို လေ့လာရန် ဖြစ်သည်။ ဖြစ်နိုင်လျှင် ခေတ်သစ် အတွေးအခေါ်များကို အသုံးပြုပြီး လယ်ယာ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို တိုးမြှင့်နိုင်မည့် နည်းလမ်းများ ရှိမရှိ စူးစမ်းလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဝမ်ရှောင်ကျီနှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် ဆက်ဆံပြီးနောက် သူ တွေ့ရှိရသည်မှာ ဝမ်ရှောင်ကျီသည် အသက်အရွယ်ကြောင့် အတွေးအခေါ် တင်းမာနေပြီး မိသားစုအပေါ် သစ္စာစောင့်သိသော်လည်း ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ် မရှိပေ။

သူသည် ဦးလေးခြောက် ဝမ်တင့်ဟိုင်ကဲ့သို့ ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ အကြံပြုချက်များကို နားထောင်မည့်သူ မဟုတ်ပေ။ အကြံဉာဏ် အချို့ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ ပြောလိုက်လျှင် ဝမ်ရှောင်ကျီကို စိတ်ဆိုးစေနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။

"အဘိုးလေး နားလည်မှု လွဲနေပါပြီ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် အနေနဲ့ ကျွန်တော်က မိသားစု လုပ်ငန်းတွေအကြောင်း အနည်းအကျဉ်းတော့ သိထားသင့်တယ်လေ အကိုသုံးကို ကျွန်တော်နဲ့အတူ လိုက်ပို့ခိုင်းပြီး ကျေးလက် ရှုခင်းတွေကို ကြည့်ရှုခွင့် ပြုရင် မကောင်းဘူးလား"

"အာ ကောင်းပြီလေ ဝမ်ရှိုနော်ကို မင်းနဲ့အတူ နေ့ဝက်လောက် လိုက်ပို့ခိုင်းလိုက်မယ်"

ဝမ်ရှောင်ကျီ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီရက်ပိုင်း ဂျုံခင်းတွေ ရေသွင်းတဲ့အချိန် ရောက်နေလို့ လယ်ထဲမှာ အလုပ်တွေ ရှုပ်နေတာမို့ အဘိုးလေးက မင်းနဲ့အတူ လိုက်မပို့တော့ဘူး"

{ဟားဟား}

{သူက မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ဖြစ်နေပြီ ဆိုပေမဲ့ မိသားစု အကြီးအကဲတွေက သူ့ကို ကလေးတစ်ယောက်လို ဆက်ဆံနေကြတုန်းပဲ ကျင့်ကြံခြင်းကို အာရုံစိုက်ပြီး ဝိညာဉ်အဆင့် ရောက်ဖို့ပဲ မျှော်လင့်နေကြတယ်}

{ဒီခံစားချက်က သူ့ကို "လာဘ်ကောင်" တစ်ခုလို ဆက်ဆံချင်နေသလိုပဲ}

တကယ်တော့ စိတ်ပူပန်စရာ မလိုဘဲ နေရမယ်ဆိုရင် ဝမ်ရှိုကျဲ့က လာဘ်ကောင် အဖြစ် နေပြီး အလုပ်မလုပ်ရတဲ့ သူဌေးတစ်ယောက် ဖြစ်ရတာကို ပျော်ရွှင်မိမှာပါ။ ကံဆိုးတာက ဝမ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ခံနိုင်ရည်က မလုံလောက်တော့ဘူး။ လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်စုနှစ်တွေအတွင်း မိသားစု အင်အားက ကျဆင်းလာခဲ့တာ။ ဒီအတိုင်း ဆက်သွားရင် ဖင်းအန်းဝမ်မျိုးနွယ်စုက သမိုင်းထဲကနေ မကြာခင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့မယ်။

ဝမ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ကျန်ရှိနေသေးတဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ဝမ်မျိုးနွယ်စုကို အမြန်ဆုံး ပြန်လည် ထူထောင်ဖို့ လိုအပ်တယ်။ အနည်းဆုံးတော့ အခြေခံ အကျဆုံး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်စွမ်း ရှိလာအောင်ပေါ့။

"ညီ လေး ငါလိုက်ပို့ပေးပါ့မယ် နားမလည်တာ ရှိရင် မေးလို့ ရပါတယ်"

ဝမ်ရှိုနော် မတ်တတ်ရပ်ပြီး ဦးညွှတ်လိုက်ကာ ဝမ်ရှိုကျဲ့ကို အလွန် လေးစားသမှု ပြသလိုက်သည်။

ပထမအချက်က ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် တရားဝင် ဆက်ခံသူ ဖြစ်ပြီး ဒုတိယအချက်က သူ၏ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားသည် ဝမ်ရှိုနော်ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကိုသုံး"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ ပြန်လည် ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

"ညီမတို့လည်း လိုက်မယ်"

ဝမ်လော်ထုံနှင့် ဝမ်လော်ကျင်းတို့လည်း လိုက်ပါလာကြသည်။ ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ ဓားနှင့် လေးမြှားကို သယ်ဆောင်ထားသော ဝမ်ကွေလေးနှင့် လက်နက်အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ထားသော မိသားစု အစောင့် ၄ ဦးတို့က အနောက်မှ လိုက်ပါလာကြသည်။

မောင်နှမများသည် လယ်ယာကို လှည့်လည် ကြည့်ရှုရင်း ရှုခင်းကို ခံစားနေကြသည်။ နွေဦးပေါက် ရောက်နေပြီ ဖြစ်သဖြင့် ရာသီဥတုက ပူလာသည်။ စိုထိုင်းဆနှင့် ရောနှောနေသော လေပူက မျက်နှာကို လာရောက် ရိုက်ခတ်နေသဖြင့် လေထုက စေးကပ်ကပ် ဖြစ်နေသည်။

"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဖုန်းကူ လယ်ယာကို လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၁၀၀ ကျော်က ဘိုးဘေးကျိုးရွှမ် ကိုယ်တိုင် တည်ထောင်ခဲ့တာပါ"

ဝမ်ရှိုနော်က ဂုဏ်ယူစွာ ပြောပြသည်။

"အဲဒီတုန်းက ဘိုးဘေးက မြစ်လက်တက် တူးဖော်တာ၊ နုန်းဆယ်တာနဲ့ မြစ်တာတမံ တည်ဆောက်တာတွေကို ဦးစီးပြီး ဖုန်းကူ လယ်ယာရဲ့ အခြေမြစ်ကို ချခဲ့တာပါ နောက်ပိုင်းမှာ မိသားစုဝင်တွေက မြေကို ဆက်လက် ပြုပြင် ထိန်းသိမ်းခဲ့ကြပြီး ဒီ တစ်ဝက်ခြောက် တစ်ဝက်စို မြေရိုင်းကို မြေဆီလွှာကောင်းတဲ့ လယ်ကွင်းတွေ အဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့ကြတယ် မျိုးဆက်အလိုက် မိသားစုက ဂရုတစိုက် စီမံခန့်ခွဲခဲ့ကြလို့ အခုဆိုရင် အရည်အသွေးမြင့် လယ်မြေ ဧက ၃,၅၆၇ နဲ့ သီးစားချထားတဲ့ လယ်သမား ၂၀၀ ရှိနေပြီ"