ဝိညာဉ်ပိုးမွှားသခင်ရဲ့ လက်ဆောင်

"အကိုလေး ညီမကို မယုံဘူးလား"

ဝမ်လော်ကျင်း၏ မျက်နှာလေး ငယ်သွားသည်။

"အကိုလေး ညီမ ပြောတာ နားထောင်ကြည့်ဖို့ အကြံပြုချင်ပါတယ်"

အနည်းငယ် အသက်ကြီးသော ဝမ်လော်ထုံကလည်း ဝင်ပြောသည်။

"လော်ကျင်းက ငယ်ပေမဲ့ ငယ်ငယ်ကတည်းက ပိုးမွှားတွေကို အရမ်း စိတ်ဝင်စားခဲ့ပြီး နက်နက်နဲနဲ နားလည်ထားတယ် ဒါ့အပြင် သူက ပိုးမွှားတွေကို ဆွဲဆောင်နိုင်တဲ့ အထူးပါရမီ ရှိတယ်"

"ဒါ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ ရုတ်တရက် စိတ်ဝင်စားသွားပြီး မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။

"အကို့ကို ပြောပြပါဦး ပျပိုး ပြဿနာကို ဘယ်လို ဖြေရှင်းမလဲ ဆိုတာ မလောပါနဲ့ အချိန်အများကြီး ရှိပါသေးတယ်"

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေတုန်းက အဘိုးလေးက ပျပိုးတွေ အရမ်းများလို့ ရိတ်သိမ်းရတာ အရင်လောက် မကောင်းဘူးလို့ ညည်းညူနေတာ အမြဲ ကြားခဲ့ရတယ်"

ဝမ်လော်ကျင်း အားငယ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါကြောင့် ညီမ တွေးမိတယ် အဘိုးလေးအတွက် ပျပိုး ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်ရင် အဘိုးလေး သေချာပေါက် ပျော်သွားလိမ့်မယ် ပြီးရင် အစ်မကို လက်ထပ်ပေးမယ့် ကိစ္စ ပြန်စဉ်းစားပေးဖို့ အဘိုးလေးကို တောင်းဆိုလို့ ရနိုင်တယ် ညီမ အစ်မကို ထွက်သွားစေချင်ဘူး"

ဝမ်လော်ထုံ၏ မျက်နှာ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားပြီး ခေါင်းငုံ့ထားလိုက်သည်။ သူမ စကားမပြောရဲပေ။ ဒါက သူမ ဘာသာ ဆုံးဖြတ်လို့ ရနိုင်သည့် ကိစ္စ မဟုတ်ပေ။

"တကယ်လို့ ညီမက ပျပိုးကပ်ဘေးကို တကယ် ဖြေရှင်းပေးနိုင်ရင် ညီမတို့ကို ကာကွယ်ပေးမယ်လို့ အကို ကတိပေးတယ်"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ လေးလေးနက်နက် ကတိပေးလိုက်သည်။

"ညီမ လက်မထပ်ချင်သရွေ့ ဘယ်သူမှ အတင်းအကျပ် လက်ထပ်ခိုင်းလို့ မရစေရဘူး"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကိုလေး"

ဝမ်လော်ကျင်း၏ မျက်နှာ ဝမ်းသာမှုကြောင့် ဝင်းလက်သွားသည်။

"တကယ်တော့ ညီမက 'ပိုးမွှားကျမ်း' ထဲမှာ ရှေးလူတွေက ပျပိုးတွေကို ထိန်းချုပ်ဖို့ ဇာတောင်ပိုး တွေကို အသုံးပြုခဲ့တယ် ဆိုတာ တွေ့ခဲ့ပြီးသားပါ ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေမှာ ဇာတောင်ပိုးတွေက ရှားပါးလာတယ် မနှစ်က ညီမ ပျပိုး တချို့နဲ့ ဇာတောင်ပိုး တချို့ကို မွေးမြူကြည့်တာ ထိရောက်မှု ရှိတယ် ဒါကြောင့် ဒီနှစ် တောင်ပေါ်မှာ ဇာတောင်ပိုးဘုရင် ၂ ကောင် ဖမ်းပေးဖို့ အကိုသုံးကို တောင်းဆိုခဲ့တာ သူတို့ကို ယဉ်ပါးလာအောင် လုပ်ဖို့ ညီမ တော်တော် ကြိုးစားလိုက်ရတယ်"

"ခဏနေပါဦး"

ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ မျက်နှာ အရောင် ပြောင်းသွားသည်။

" 'ပိုးမွှားကျမ်း' ဆိုတာ ဘာလဲ ပြီးတော့ ဇာတောင်ပိုးဘုရင်ကို ဘယ်လို ယဉ်ပါးအောင် လုပ်တာလဲ"

" 'ပိုးမွှားကျမ်း' ဆိုတာ ငါတို့ မိသားစု စာကြည့်တိုက်ထဲမှာ တွေ့ခဲ့တဲ့ ရှေးဟောင်းစာအုပ် တစ်အုပ်ပါ"

ဝမ်လော်ကျင်း အပြစ်ကင်းစင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

" 'ပိုးမွှားကျမ်း' ထဲမှာ ပိုးမွှားတွေကို ယဉ်ပါးအောင် လုပ်တဲ့ နည်းလမ်းတွေ ပါတယ် သိပ်တော့ မခက်ပါဘူး အကိုလေး သင်ချင်ရင် ညီမ သင်ပေးလို့ ရတယ်"

{သိပ်မခက်ဘူး ဟုတ်လား}

ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ မျက်နှာ မည်းမှောင်သွားပြီး ယခင်ဘဝက မှတ်ဉာဏ်များကို ပြန်လည် သတိရလိုက်သည်။ သိုင်းလောကတွင် ဝိညာဉ်ပိုးမွှားများကို အသုံးပြုပြီး ထုတ်လုပ်ခြင်း သို့မဟုတ် တိုက်ခိုက်ခြင်း ပြုလုပ်ရသည်ကို နှစ်သက်သူ အနည်းငယ် ရှိကြပြီး သူတို့ကို ဝိညာဉ်ပိုးမွှားသခင် ဟု လူသိများကြသည်။

သို့သော် ဝိညာဉ်ပိုးမွှားသခင် ဖြစ်လာရန် လိုအပ်ချက်မှာ အလွန် မြင့်မားပြီး အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် ထက်ပင် ပိုမို မြင့်မားသည်။ အကြောင်းရင်းမှာ ရိုးရှင်းသည်။ သာမန်လူများသည် အဂ္ဂိရတ်ပညာကို ကြိုးစားအားထုတ်မှုဖြင့် သင်ယူနိုင်သော်လည်း အောင်မြင်မှု အကန့်အသတ် ရှိနိုင်သည်။

သို့သော် ဝိညာဉ်ပိုးမွှားသခင်များ အတွက်မူ ဝိညာဉ်ပိုးမွှားများနှင့် ဆက်သွယ်နိုင်သော ရှားပါးသည့် ပါရမီ မရှိလျှင် တံခါးပေါက်ကိုပင် ထိတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် ဝိညာဉ်ပိုးမွှားသခင်များသည် အလွန် ရှားပါးပြီး ချမ်းသာသော မိသားစုများမှ သာမန် သခင်လေးများပင်လျှင် ကြားဖူးလေ့ မရှိကြပေ။ ဝမ်ရှိုကျဲ့ သိသလောက်ဆိုလျှင် ချန်နင်ရွှီမျိုးနွယ်စုနှင့် ဆန်းယင်လျိုမျိုးနွယ်စုတို့သာလျှင် ဝိညာဉ်ပိုးမွှားသခင် နှစ်ဦးကို လျှို့ဝှက် ပျိုးထောင်ထားကြသည်။

{တကယ်လို့ ဝမ်လော်ကျင်းမှာ ဝိညာဉ်ပိုးမွှားသခင် ပါရမီ ရှိနေမယ်ဆိုရင်}

ဤအချိန်တွင် ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ ရင်ခုန်သံများ မြန်ဆန်လာသည်။

"အကိုလေး အကိုလေး ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ဝမ်လော်ကျင်းက သူ့မျက်နှာရှေ့တွင် လက်ကို ယမ်းပြရင်း နှုတ်ခမ်းဆူကာ မေးလိုက်သည်။

"အကိုလေးလည်း ညီမကို မယုံဘူးလား"

"ယုံပါတယ် ယုံပါတယ်"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ အားပါးတရ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ငါတို့ လော်ကျင်းက အတော်ဆုံးပဲ အကို အရမ်း စိတ်ဝင်စားတယ် ဟိုးဘက် နည်းနည်း သွားပြီး အကို့ကို သရုပ်ပြပါလား"

"ကောင်းပြီ ဇာတောင်ပိုးဘုရင် ၂ ကောင်က အကိုလေးရဲ့ မြင်းရထားပေါ်မှာ ရှိတယ်"

အသိအမှတ်ပြု ခံရသဖြင့် ဝမ်လော်ကျင်း ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အစ်မနဲ့အတူ သွားယူလိုက်မယ်"

ဒီမနက် ညီမနှစ်ယောက်ကို တွေ့တုန်းက သူတို့ တစ်ယောက်စီ ထူးဆန်းတဲ့ သေတ္တာကြီး တစ်လုံးစီ သယ်ထားတာကို တွေ့ခဲ့ရပြီး သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းတွေ ဖြစ်မယ်ထင်လို့ မမေးခဲ့မိတာကို ဝမ်ရှိုကျဲ့ ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။ အခုကြည့်ရတာ သူတို့က လယ်ယာမှာ စမ်းသပ်ဖို့ ကြိုတင် စီစဉ်ထားပြီးသား ဖြစ်ပုံရတယ်။

"အိမ်တော် အစောင့်တွေကို သွားခိုင်းလိုက်မယ်"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

အဝေးတွင် စောင့်နေသော အိမ်တော် အစောင့်သည် ချက်ချင်း အမြန်ပြေးလာပြီး လေးစားစွာ မေးလိုက်သည်။

"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ဘာအမိန့် ရှိပါသလဲ"

"ဝမ်ဝူ ဝမ်ယုံး မြင်းရထားဆီ သွားပြီး ညီမလေး လော်ကျင်းရဲ့ သေတ္တာ ၂ လုံးကို သွားယူချေ"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်ကြီး"

အိမ်တော် အစောင့် ၂ ဦးသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် အမြန်နှုန်းဖြင့် ပြေးထွက်သွားကြသည်။ ၁၅ မိနစ် မပြည့်ခင်မှာပင် တစ်ယောက်လျှင် သေတ္တာ တစ်လုံးစီ သယ်ဆောင်လျက် ပြန်ရောက်လာကြသည်။

"ဝမ်ကွေ ဝမ်ဝူ မင်းတို့ အဘိုးလေး ဝမ်ရှောင်ကျီ ဆီ သွားပြီး ကူညီလို့ရမလား သွားကြည့်လိုက်"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ သူတို့ကို လွှတ်လိုက်သည်။ ဝမ်ရှောင်ကျီသည်လည်း ပျပိုးများကို ထိန်းချုပ်ရန် ပြာရည် အသုံးပြုမည့် နည်းလမ်းကို ကြိုးစားရှာဖွေနေလောက်ပြီး သူတို့ လူအင်အား လိုအပ်နေမည်ဟု တွက်ဆလိုက်သည်။

အိမ်တော် အစောင့်များသည် သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး သူတို့၏ လုပ်ရည်ကိုင်ရည်သည် သာမန် လယ်သမားများထက် များစွာ သာလွန်သည်။

အရေးကြီးဆုံး အချက်မှာ အခြေအနေ မသေချာသေးသဖြင့် သတင်းပြန့်သွားမည်ကို သူ မလိုလားပေ။

ဝမ်ကွေနှင့် အခြား အိမ်တော် အစောင့် ၄ ဦး ထွက်သွားပြီးနောက် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် သေတ္တာကြီး ၂ လုံးကို ကိုယ်တိုင် သယ်ဆောင်ကာ ဝမ်လော်ထုံ၊ ဝမ်လော်ကျင်းတို့နှင့်အတူ လူသူကင်းဝေးသော ဂျုံခင်း တစ်နေရာသို့ ပြေးသွားလိုက်သည်။

ဧက ထောင်ချီသော လယ်မြေသည် ကျယ်ပြန့်သော သမုဒ္ဒရာကြီးနှင့် တူသည်။ ဤဘက်ခြမ်းသည် လူသူကင်းမဲ့ပြီး ခြောက်သွေ့နေသဖြင့် သရုပ်ပြရန် အကောင်းဆုံး နေရာပင် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့ ဂျုံနှံများကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ ဂျုံခင်းထဲတွင် အစိမ်းရောင် ပျပိုး အချို့ အမှန်တကယ် ရှိနေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် ကြက်သီးထသွားသည်။

"လော်ကျင်း အကို့ကို ညီမရဲ့ စွမ်းရည် ပြပါဦး"

"အမ် ဒီတစ်ခါ ပျပိုး ကျရောက်တာက ညီမ ထင်ထားတာထက် ပိုစောနေတယ်"

ဝမ်လော်ကျင်း၏ မျက်နှာထားလည်း လေးနက်ပြီး စိုးရိမ်ပူပန်နေပုံရကာ သေတ္တာ တစ်လုံးကို ဂရုတစိုက် ဖွင့်လိုက်သည်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့ စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် သေတ္တာထဲသို့ ချောင်းကြည့်လိုက်ရာ ရုတ်တရက် ကြောက်ရွံ့မှု တစ်ခု ခံစားလိုက်ရပြီး ဆံပင်များ ထောင်ထသွားသည်။ သေတ္တာထဲတွင် သစ်ရွက်များ ပြည့်နှက်နေပြီး သစ်ရွက်တိုင်းတွင် ချည်မျှင်ကဲ့သို့ အရာတစ်ခု ထွက်နေကာ ထူထပ်သိပ်သည်းသော အဝိုင်းပုံ အစက်အပြောက်များ ဖုံးလွှမ်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"အကိုလေး အစ်မ ညီမကို ကူညီပါဦး"

ဝမ်လော်ကျင်းက "သစ်ရွက်" တစ်ရွက်ကို ထုတ်ယူပြီး ပြောလိုက်သည်။

"တစ်စတုရန်းမီတာကို သစ်ရွက်တစ်ရွက် ချထားပါ"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ ပါးစပ် လှုပ်သွားသည်။ ဒီကောင်မလေးက တော်တော် ရဲတင်းတာပဲ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကိုတောင် ခိုင်းရဲတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့လက်တွေ ခြေထောက်တွေက အရမ်း နာခံမှု ရှိပြီး ဝမ်လော်ကျင်း ညွှန်ကြားတဲ့အတိုင်း လိုက်လုပ်လိုက်တယ်။ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်နဲ့ သစ်ရွက် တစ်ရွက်ကို ကိုင်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်လိုက်ရာ သစ်ရွက် က နေရာတကျ ကျသွားသည်။

ဝမ်လော်ကျင်း၏ ညွှန်ကြားချက်အရ ဂျုံခင်း တစ်ဧကလျှင် သစ်ရွက် ဒါဇင်အနည်းငယ် လိုအပ်ပြီး သူမက သေတ္တာ ၂ လုံးအနက် တစ်လုံးကိုသာ ဖွင့်ရသေးသည်။ ဒါက ၁၀ ဧကကိုတောင် ဖုံးလွှမ်းဖို့ မလုံလောက်ဘူး။ ဧက ထောင်ချီတဲ့ ဂျုံခင်းတွေ အတွက်ဆိုရင် သမုဒ္ဒရာထဲ ရေတစ်စက် ချလိုက်သလိုပါပဲ။

၁၅ မိနစ်ခန့် အကြာတွင် ဖြန့်ကျက်ခြင်း ပြီးစီးသွားပြီး ဝမ်ရှိုကျဲ့နှင့် ဝမ်လော်ထုံတို့သည် ဝမ်လော်ကျင်း အနီးတွင် ရပ်လျက် သူမ၏ ညွှန်ကြားချက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

"ဒီ ဇာတောင်ပိုး ဥတွေက ၃ ရက် သားပါ"

ဝမ်လော်ကျင်း ရှင်းပြသည်။

"မှောင်နေတဲ့ သေတ္တာထဲမှာဆိုရင် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါက်လာကြလိမ့်မယ် ဒါပေမဲ့ နေရောင်ခြည် တွေ့လိုက်တာနဲ့ မြန်မြန် ပေါက်လာကြလိမ့်မယ်"

{ကောင်းပြီ မင်းက ဒီနယ်ပယ်မှာ ကျွမ်းကျင်သူပဲ မင်း ပြောတာ အကုန် ဟုတ်တယ်}

သူ့ကိုယ်ပိုင် အသိပညာ မရှိတဲ့ နယ်ပယ်တွေနဲ့ ပတ်သက်ရင် ဝမ်ရှိုကျဲ့က အမြဲတမ်း နှိမ့်ချတတ်ပြီး စည်းကျော်လေ့ မရှိဘူး။ အချိန်တွေ ဖြည်းဖြည်းချင်း ကုန်ဆုံးသွားပြီး နာရီဝက် မပြည့်ခင်မှာပဲ ချထားတဲ့ သစ်ရွက် အနည်းငယ်က စတင် ပြောင်းလဲလာတယ်။ ထူးဆန်းတဲ့ ပုံသဏ္ဌာန် ရှိတဲ့ ပိုးကောင်လေးတွေက အခွံထဲကနေ တစ်ကောင်ပြီး တစ်ကောင် ရုန်းထွက်လာကြတယ်။

အဲဒီ သစ်ရွက်တွေက သူတို့ မျက်စိရှေ့မှာ ရှိနေတော့ ပိုးကောင်လေးတွေကို သေချာ လေ့လာကြည့်လို့ ရတယ်။ အကောင်လေးတွေက ၂ မီလီမီတာလောက်ပဲ ရှည်ပြီး ခေါင်းပေါ်မှာ ညှပ်ကြီး ၂ ခု ပါတဲ့ ရှည်လျားတဲ့ တုတ်ချောင်းပုံသဏ္ဌာန် ပိုးတောင်မာလေးတွေနဲ့ တူတယ်။ ကြည့်ရတာ တော်တော် ရုပ်ဆိုးတယ်။

မွေးပြီးပြီးချင်း သူတို့ လုံးဝ မလှုပ်ရှားကြဘဲ ချည်မျှင်ပေါ်မှာ ငြိမ်သက်စွာ တွဲလောင်းခိုနေကြတယ်။

နောက်ထပ် နာရီဝက် ကြာတော့မှ သူတို့ စတင် လှုပ်ရှားလာကြတယ်။ သစ်ရွက်ပေါ်ကနေ လျှောဆင်းပြီး အရပ် မျက်နှာ အသီးသီးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန့်ကျဲသွားကြတယ်။ အစာ ဘယ်နေရာမှာ ရှိလဲ ဆိုတာ အာရုံခံနိုင်သလိုမျိုး ဂျုံရိုးတံတွေပေါ်ကို လွယ်လွယ်ကူကူ တက်သွားကြတယ်။

ရုတ်တရက် တစ်ကောင်က ပျပိုး တစ်ကောင်နဲ့ တွေ့သွားပြီး ပြင်းထန်စွာ ခုန်အုပ်လိုက်တယ်။ သူ့ရဲ့ ညှပ်တွေကို သုံးပြီး ပျပိုးကို ဖမ်းချုပ်လိုက်ကာ ပါးစပ်နဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာကို စုပ်ယူလိုက်တယ်။ ၁၅ မိနစ်လောက် အကြာမှာပဲ သနားစရာ ပျပိုးကောင်လေး ခမျာ ခြောက်သွေ့သွားပြီး လေနဲ့အတူ လွင့်ပါသွားတယ်။

နောက်ပိုင်းမှာ ဇာတောင်ပိုး လောက်ကောင်လေးက ရှေ့ကို ဆက်သွားပြီး နောက်ထပ် သားကောင်ကို ရှာဖွေနေတယ်။

"အံ့မခန်းပဲ"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ အာမေဋိတ် ပြုလိုက်သည်။

"ဒီပိုးကောင်လေးက တကယ် ကြမ်းတာပဲ"

"အကိုလေး ညီမ အရင်က တွက်ကြည့်ဖူးတယ် သူက ၁၀ ရက် အတွင်း ပျပိုး ၁,၀၀၀ နီးပါး စားနိုင်တယ် မွေးခါစမှာတော့ ငယ်သေးလို့ ပထမ ၂ ရက် အတွင်း တစ်နေ့ကို ၁၀ ကောင်လောက်ပဲ စားနိုင်သေးတယ်"

ဝမ်လော်ကျင်းက ဒီအရာတွေနဲ့ ကစားနေတာ ကြာပြီ ဖြစ်လို့ အံ့သြပုံ မရတော့ပေ။

"ဒီအတိုင်းသာ ဆိုရင် အထွက်နှုန်း နည်းနည်း လျော့သွားရင်တောင် ဒီဂျုံခင်းကို ကယ်တင်နိုင်ဦးမှာပဲ"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ စိုးရိမ်စိတ်နှင့်အတူ ချီးကျူးလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ဖုန်းကူ လယ်ယာမှာ ဂျုံခင်း ဧက ထောင်ချီ ရှိတာနော်"

"စိတ်မပူပါနဲ့ အကိုလေး ညီမက စမ်းသပ်ကြည့်ရုံပါ"

ဝမ်လော်ကျင်းက နောက်ထပ် သေတ္တာ တစ်လုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ အဲဒီ သေတ္တာထဲမှာ သိပ်သည်းနေတဲ့ ဇာတောင်ပိုး လောက်ကောင်တွေ မဟုတ်တော့ဘဲ အရောင်စုံ ပိုးတောင်မာလေးတွေ ရှိနေသည်။

"အဲဒါ"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ ပိုးတောင်မာလေးတွေကို မြင်လိုက်ရပြီး အံ့သြသွားသည်။

"ကြယ်ခုနစ်လုံး လိပ်ခုံးပိုး မလား"

"အကိုလေးလည်း သိတာလား ဒါပေမဲ့ 'ပိုးမွှားကျမ်း' အရတော့ အဲဒါကို အစက်ကိုးစက် ပိုးတောင်မာလို့ ခေါ်တယ် ကြယ်ခုနစ်လုံး လိပ်ခုံးပိုး မဟုတ်ဘူး"

ဝမ်လော်ကျင်းက လက်သီးဆုပ်လောက် ရှိပြီး ကိုယ်ပေါ်မှာ အစက် ၉ စက် ပါတဲ့ ဧရာမ ပိုးတောင်မာကြီး တစ်ကောင်ကို ထုတ်ယူပြီး ပျော်ရွှင်စွာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

"ဒီနေ့က စပြီး နင့်ကို 'ကြယ်ကိုးလုံး ပိုးမွှားဘုရင်' လို့ ခေါ်တော့မယ်"