ချန် ကုန်သည်အသင်း

ထိုညတွင် ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ မြင်းရထားသည် ပင်မနေအိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာပြီး သူသည် အမျိုးမျိုးသော မိသားစုများထံသို့ ပေးပို့ရန် စာအနည်းငယ်ကို ရေးသားလိုက်သည်။

ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေးရှိသည့် မိသားစုများကို သူ ဦးဆောင်၍ သတိပေးစာ ပေးပို့လိုက်သည်။ ထိုသို့ မလုပ်ပါက သူတို့ ကပ်ဘေးဒဏ် မခံရလျှင် ဝမ်မျိုးနွယ်စုကို အငြိုးထားလာမည် စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့ ပိုးမွှားကပ်ဘေး၏ လက္ခဏာများကို တွေ့ရှိပြီး ဖြစ်လျှင်တောင်မှ ဒါသည် ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ စေတနာကို အဟန့်အတား ဖြစ်စေမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့နောက် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် မိသားစု အစောင့် ၂ ဦးကိုသာ ခေါ်ဆောင်၍ ညတွင်းချင်း ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ တင်းဖူကူးတို့ဆိပ်ကမ်းသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် မိသားစု ငါးဖမ်းလှေဖြင့် အန်းမြစ်ကို တိတ်တဆိတ် ဖြတ်ကျော်ကာ ကောင်းကင် အလင်းရောင် စတင် လင်းလက်လာချိန်တွင် ချန်နင်မြို့ရိုးသို့ အရောက်လှမ်းလာခဲ့ကြသည်။

ချန်နင်မြို့ရိုးသည် နေရောင်အောက်တွင် ခမ်းနားထည်ဝါစွာ တောက်ပနေပြီး အမြင့်ပေ ၃၀ ကျော် ရှိသည်။ မြို့ရိုး တစ်ခုလုံးကို ထူထဲသော အနက်ရောင် ကျောက်တုံးကြီးများဖြင့် တည်ဆောက်ထားပြီး စစ်သည်တော်များသည် သံချပ်ကာနှင့် လက်နက်များ တပ်ဆင်ကာ တာဝါတိုင်များပေါ်တွင် ကင်းစောင့်နေကြသည်။ ပေ အနည်းငယ်ခြားတိုင်းတွင် ကြီးမားသော လေး တစ်လက်စီ တပ်ဆင်ထားသည်။

ချန်နင်မြို့သည် ခရိုင်အဆင့် မြို့တစ်မြို့သာ ဖြစ်သော်လည်း ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ နာမည်ကျော် မြို့ကြီးများထက် ပိုမို ခမ်းနားပြီး အရှိန်အဝါ ကြီးမားလှသည်။

မတတ်နိုင်ပေ။ ဤကမ္ဘာသည် ရှေးခေတ် တရုတ်ပြည် မဟုတ်ပေ။ အန္တရာယ်များသော ပြင်ပနယ်မြေများတွင် အစွမ်းထက်သော မိစ္ဆာသားရဲများနှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သတ္တဝါများစွာ ရှိနေသည်။ သားရဲကပ်ဘေး ဖြစ်ပွားပါက မြင့်မားသော မြို့ရိုးနှင့် ခိုင်ခံ့သော မြို့ပြများသည်သာ လူသားတို့၏ တစ်ခုတည်းသော ဒိုင်းကာ ဖြစ်သည်။

ဖင်းအန်းမြို့နယ်တွင်လည်း မြို့ရိုး ရှိသော်လည်း ချန်နင်မြို့နှင့် ယှဉ်လျှင် များစွာ နိမ့်ကျလှသည်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ မြင်း ၃ ကောင်သည် မြို့တံခါးဝ ရှေ့တွင် အရှိန်လျှော့လိုက်ပြီး မြင်းပေါ်မှ ဆင်းကာ မြို့ထဲဝင်မည့် လူအုပ်ကြီးနှင့် ပူးပေါင်းလိုက်ကြသည်။ သို့သော် ဤအချိန်တွင် မြို့ထဲဝင်သူ အများစုမှာ လယ်သမားများ၊ ကုန်သည် အသေးစားများနှင့် လက်မှုပညာသည်များသာ ဖြစ်ကြသည်။

တန်ဖိုးကြီး ဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားပြီး မြင့်မားသော မြင်းများကို စီးနင်းလာသည့် ဝမ်ရှိုကျဲ့နှင့် မိသားစု အစောင့်များကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် သူတို့သည် အလိုအလျောက် လမ်းဖယ်ပေးကြပြီး လေးစားသမှု ပြသကြသည်။

မဟာချန်နိုင်ငံတွင် သိုင်းပညာရှင် မျိုးနွယ်စုများသည် အထူးခွင့်ရေး ရရှိထားသော လူတန်းစား တစ်ရပ် ဖြစ်ပြီး အသေးငယ်ဆုံး မင်းညီမင်းသား မိသားစုသည်ပင်လျှင် သာမန် ပြည်သူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ပေ။

အရှေ့ဘက် မြို့တံခါးဝတွင် သံချပ်ကာ အပြည့်အစုံ ဝတ်ဆင်ထားသော စစ်သည် ၂ ဦး ရောက်လာပြီး ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ မိသားစု တိုကင်ပြားကို စစ်ဆေးပြီးနောက် လေးစားစွာဖြင့် မြို့ထဲသို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်ကြသည်။

မြို့ထဲ ဝင်ပြီးနောက် ဝမ်ရှိုကျဲ့ အချိန်မဆွဲဘဲ ချန် ကုန်သည်အသင်း တည်ရှိရာသို့ မြင်းကို တန်းတန်းမတ်မတ် ဆွဲခေါ်သွားလိုက်သည်။ ချန် ကုန်သည်အသင်းသည် လုံကျို့စီရင်စု တစ်ခုလုံးတွင် စီးပွားရေး လုပ်ငန်းများ ဖြန့်ကျက်ထားပြီး ကြီးမားသော အာဏာနှင့် ကောင်းမွန်သော ဂုဏ်သတင်း ရှိသည်။ ခရမ်းရောင်နန်းတော် အကယ်ဒမီမှ သန့်စင်ထားသော ပိုးသတ်ဆေးမှုန့်များကို ချန် ကုန်သည်အသင်းက တိတိကျကျ စီမံခန့်ခွဲသည်။

ဒီ ပစ္စည်းတစ်ခုတည်းနဲ့တင် ချန် ကုန်သည်အသင်းကို မယုံနိုင်လောက်အောင် ချမ်းသာ ကြွယ်ဝစေခဲ့ပြီး သူတို့၏ စီးပွားရေးသည် ပိုးသတ်ဆေးမှုန့်ထက် များစွာ ကျော်လွန် ဖြန့်ကျက်ထားသည်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် ဝမ်မျိုးနွယ်စု တိုကင်ပြားကို ထုတ်ပြလိုက်ရာ မိသားစု အစောင့်များ အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေစဉ် သူသည် အသင်းတိုက် အတွင်းရှိ ဘေးခန်းမဆောင် တစ်ခုသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ခံရသည်။ အစေခံ မိန်းကလေး တစ်ဦးက သစ်သီးနှင့် လက်ဖက်ရည် လာချပေးပြီးနောက် ပြန်လည် ထွက်ခွာသွားသည်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့ တည်ငြိမ်စွာ လက်ဖက်ရည် သောက်ရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို လေ့လာကြည့်လိုက်သည်။ အသင်းတိုက်၏ ဘေးခန်းမဆောင် တစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း အလွန်အမင်း ခမ်းနားထည်ဝါစွာ အလှဆင်ထားသည်။ တန်ဖိုးကြီး သစ်သား အကာအရံများနှင့် ရှေးဟောင်း ပရိဘောဂများ နေရာအနှံ့ ရှိနေပြီး တစ်ခုချင်းစီက တန်ဖိုး ဖြတ်မရနိုင်ပေ။

ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ "တိမ်ကောသော" အမြင်နှင့်ပင်လျှင် ဘေးခန်းမဆောင်ရှိ အလှဆင် ပစ္စည်းများ၏ တန်ဖိုးကို ခံစားမိနိုင်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ ရွှေတာရာ သိန်းချီ တန်ဖိုးရှိပြီး ချန် ကုန်သည်အသင်း၏ ကြီးမားသော ဘဏ္ဍာရေး အင်အားကို ပြသနေသည်။ လုံကျို့ဒေသကို လွှမ်းမိုးထားသော ချမ်းသာသည့် မိသားစုကြီးများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်ဟူသော ဂုဏ်သတင်းနှင့် တကယ်ပင် ထိုက်တန်လှသည်။

ဝိညာဉ်ကူးပြောင်းလာသူ တစ်ဦး အနေဖြင့် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် ချန် ကုန်သည်အသင်း၏ စိတ်ဓာတ်စစ်ဆင်ရေး နည်းဗျူဟာကို သဘာဝကျကျ နားလည်သည်။

သူ ၁၅ မိနစ်ခန့် စောင့်ဆိုင်းလိုက်ရသည်။

ပြည့်ဖြိုးသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကြွယ်ဝချမ်းသာမှု အရှိန်အဝါ ထွက်ပေါ်နေသော မျက်နှာထား ရှိသည့် သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသား တစ်ဦး ဝင်လာသည်။

"ဖင်းအန်းဝမ်မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင် ရောက်လာတာကို ကျုပ် ချန် ကောင်းကောင်း မကြိုဆိုနိုင်ခဲ့ဘူး ခွင့်လွှတ်ပေးပါ"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ယဉ်ကျေးသော စကားစု တစ်ခုဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်ခြင်းက အချက်အလက် အများအပြားကို ဖော်ပြလိုက်သလို ဖြစ်သွားသည်။

သူ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာတာ ရက်အနည်းငယ်သာ ရှိသေးပြီး ဖင်းအန်းဝမ်မျိုးနွယ်စုက လက်ရှိ ကျဆင်းနေတဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိနေတယ်။ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ပြောင်းလဲသွားရင်တောင် သိပ်ပြီး အာရုံစိုက်ခံရမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ချန် ကုန်သည်အသင်းက သတိပြုမိရုံသာမက ၁ နာရီ အတွင်းမှာပဲ သူ့အထောက်အထားကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့တယ်။

ချန် ကုန်သည်အသင်းက လုံကျို့ဒေသရဲ့ ထိပ်တန်း စီးပွားရေး လုပ်ငန်းကြီးတွေထဲက တစ်ခု အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရတာ မဆန်းတော့ပါဘူး။ သူတို့ရဲ့ သတင်းအချက်အလက် စွမ်းရည်က မယုံနိုင်လောက်အောင် အားကောင်းတယ်။ ဒါ့အပြင် ချန် ဆိုတဲ့ လူဆီကနေ ထူးခြားတဲ့ အရှိန်အဝါ ထွက်ပေါ်နေပြီး ချန် မိသားစု သွေးမျိုးဆက်ဝင် တစ်ဦး ဖြစ်လောက်တယ်။

"မဟုတ်ပါဘူး မဟုတ်ပါဘူး ကျွန်တော်က ဝမ် ပါ သူဌေးချန် ကိုယ်တိုင် လာရောက် တွေ့ဆုံတာကို ဂုဏ်ယူမိပါတယ်"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ နှိမ့်ချစွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ ဒီ သူဌေးချန် က သေချာပေါက် သာမန် ဆိုင်ရှင်တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး။

ချန် ကုန်သည်အသင်းက ကြီးမားလွန်းပြီး ချန်နင်အခွဲ တောင်မှ အရေးပါတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦး ဖြစ်နေတာ။ ကျဆင်းနေတဲ့ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်ကို လာရောက် တွေ့ဆုံဖို့ လူလွှတ်လိုက်စရာ အကြောင်း မရှိဘူး။

ယဉ်ကျေးမှု စကား အနည်းငယ် ပြောဆိုပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦး ထိုင်လိုက်ကြသည်။

ထိုင်ပြီးသည်နှင့် စီးပွားရေး အကြောင်း ချက်ချင်း မဆွေးနွေးကြပေ။ မစ္စတာချန်နှင့် ဝမ်ရှိုကျဲ့တို့သည် ဘိုးဘေးကျိုးရွှမ် အကြောင်း၊ ထို့နောက် ဘိုးဘေးလုံယန် အကြောင်းနှင့် နောက်ဆုံးတွင် ခရမ်းရောင်နန်းတော် အကယ်ဒမီ၏ ကနဦး စာမေးပွဲတွင် ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ အောင်မြင်မှုများ အကြောင်း စကားစမြည် ပြောဆိုကြသည်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့တွင် ကြီးမားသော အစီအစဉ်များ ရှိသဖြင့် အားနည်းချက် ပြ၍ မဖြစ်ပေ။ သူသည် မစ္စတာချန်နှင့်အတူ စကားစမြည် ပြောဆိုရင်း သူ၏ သာလွန်သော ယုတ္တိဗေဒ တွေးခေါ်မှုနှင့် သိမြင်နားလည်မှု စွမ်းရည်များကို မရည်ရွယ်ဘဲ ထုတ်ဖော်ပြသမိလိုက်သည်။

"နှမြောစရာ ကောင်းလိုက်တာ နှမြောစရာ ကောင်းလိုက်တာ... မင်းရဲ့ ဗဟုသုတနဲ့ ဆိုရင် ပြန်လည်စစ်ဆေးခြင်း ဖြေဆိုလိုက်တာနဲ့ ခရမ်းရောင်နန်းတော် အကယ်ဒမီ ကျောင်းသား ဖြစ်လာဖို့ သေချာသလောက်ပဲ"

မစ္စတာချန်က ဝမ်ရှိုကျဲ့ကို ပိုမို လေးစားသမှု ပြသလိုက်သည်။

"ခရမ်းရောင်နန်းတော် အကယ်ဒမီက မွေးရာပါ ပါရမီ တစ်ခုတည်းကိုပဲ တန်ဖိုးထားတာ မဟုတ်ဘူး ကျောင်းသားတွေရဲ့ အမြော်အမြင်နဲ့ နယ်ပယ်ကိုလည်း အလေးထားတယ် မင်း ဦးဆောင်မှုနဲ့ ဆိုရင် ဝမ်မျိုးနွယ်စုက အထွတ်အထိပ်ကို ပြန်ရောက်လာမယ် ဒါမှမဟုတ် ကျော်လွန်သွားနိုင်မယ်လို့ ကျုပ် ယုံကြည်တယ်"

"မစ္စတာချန် ကျွန်တော့်ကို မနောက်ပါနဲ့ဗျာ"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ ဖင်းအန်းဝမ်မျိုးနွယ်စုက အေးအေးချမ်းချမ်း ရှင်သန်ချင်ရုံပါ တခြား ရည်မှန်းချက်တွေ မရှိပါဘူး"

ယဉ်ကျေးမှု မျက်နှာဖုံးအောက်တွင် သူတို့နှစ်ဦးသည် ညီအစ်ကို အဖြစ် ခေါ်ဝေါ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

"အရမ်း နှိမ့်ချလွန်းနေပါပြီ ဒါနဲ့ ပြောရရင် ညီလေးဝမ်... မင်းက သန်းခေါင်ကျော်ကြီး ချန် ကုန်သည်အသင်းဆီ ရောက်လာတာဆိုတော့ ဆွေးနွေးစရာ စီးပွားရေး အကြီးကြီး ရှိနေလို့များလား"

မစ္စတာချန် နောက်ဆုံးတွင် မနေနိုင်တော့ဘဲ မေးလိုက်ပြီး စကားဝိုင်းကို အဓိက ခေါင်းစဉ်ဆီသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။

ဒါကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဝမ်ရှိုကျဲ့ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ညင်သာစွာ ချလိုက်ပြီး မျက်လုံးများ တည်ငြိမ်သွားသည်။

"တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ ကျွန်တော် မစ္စတာချန်ရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်နေတာပါ ကျွန်တော် ပိုးသတ်ဆေးမှုန့် အိတ် ၅,၀၀၀ လိုချင်ပါတယ်"

သူ ပြောလိုက်သည်နှင့် မစ္စတာချန်၏ လက် အနည်းငယ် တုန်ရီသွားပြီး ဝမ်ရှိုကျဲ့ကို မယုံနိုင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် မကျေနပ်မှုကို အတင်း မျိုသိပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ညီလေးဝမ် မင်း ကျုပ်ကို လာလှောင်ပြောင်နေတာလား"

"မစ္စတာချန် ဘာလို့ အဲဒီလို ပြောရတာလဲ"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ချန် ကုန်သည်အသင်းလို ကြီးမားတဲ့ အသင်းကြီးမှာ ပိုးသတ်ဆေးမှုန့် အိတ် ၅,၀၀၀ လောက်တောင် မရှိဘူးလား"

"ညီလေး... ပိုးသတ်ဆေးမှုန့် အိတ် ၅,၀၀၀ ဆိုတာ ဘယ်လောက် များလဲ မင်း သိရဲ့လား"

မစ္စတာချန် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးလိုက်သည်။

"ပိုးသတ်ဆေးမှုန့် တစ်အိတ်က ပေါင် ၁၀၀ လေးတယ် ရေရောလိုက်ရင် မြေဆီကောင်းတဲ့ လယ်မြေ ဧက ၁၀၀ အတွက် လုံလောက်တယ် အိတ် ၅,၀၀၀ ဆိုရင် လယ်မြေ ဧက ၅ သိန်း အတွက် လုံလောက်တယ်"

သူ ခေတ္တ ရပ်နားလိုက်သည်။

"ချန်နင်နယ်မြေနဲ့ သူ့လက်အောက်ခံ မြို့နယ်တွေ ပေါင်းလိုက်ရင်တောင် မြေဆီကောင်းတဲ့ လယ်မြေ ၁ သိန်းခွဲလောက်ပဲ ရှိတာ"

"ကျွန်တော် သိပါတယ်"

ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ မျက်နှာမှာ ခံစားချက် ကင်းမဲ့နေပြီး မျက်လုံးများ အလွန် လေးနက်နေသည်။

မစ္စတာချန်၏ မျက်နှာအမူအရာ တဖြည်းဖြည်း ပိုမို သက်ဝင်လှုပ်ရှားလာသည်။

"ညီလေး မင်း နောက်နေတာ မဟုတ်ဘူးနော်"

"ဒါပေါ့ မနောက်ပါဘူး"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ ဖင်းအန်းဝမ်မျိုးနွယ်စုက အဆင့်နိမ့် မိသားစု တစ်ခု ဖြစ်ပေမဲ့ အလုပ်မဟုတ်တာတွေ လုပ်လောက်အောင်တော့ မမိုက်မဲပါဘူး"

"ကောင်းပြီ ကောင်းပြီ ညီလေးဝမ်က ကျုပ်ကို အံ့အားသင့်စရာ အကြီးကြီး ပေးလိုက်တာပဲ"

မစ္စတာချန်၏ မျက်နှာ ဝမ်းသာမှုကြောင့် ပြုံးရွှင်သွားသည်။

"ဒါပေမဲ့ ချန် ကုန်သည်အသင်း ချန်နင်အခွဲမှာ လက်ကျန် အိတ် ၂,၀၀၀ ပဲ ရှိတယ် ကျန်တဲ့ အိတ် ၃,၀၀၀ ကို တခြား ဘဏ်ခွဲတွေကနေ လွှဲပြောင်းရမှာမို့ အနည်းဆုံး ၁၀ ရက်လောက် ကြာလိမ့်မယ်"

"ဘာလို့ လက်ကျန် နည်းနေရတာလဲ"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးလိုက်သည်။

"ဒါက အများကြီး ရှိနေပြီလို့ ပြောလို့ရတယ် အရင်နှစ်တွေကဆို ပစ္စည်း ပြတ်လပ်လေ့ ရှိတယ် ပိုးသတ်ဆေးမှုန့် ထုတ်လုပ်မှုက ကုန်ကြမ်း စိုက်ပျိုး ထုတ်လုပ်မှုနဲ့ သက်ဆိုင်ပြီး နှစ်စဉ် စီမံကိန်း ချမှတ်ရတာ မနှစ်က ရိတ်သိမ်းမှု ကောင်းလို့ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်း ပိုထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့တယ် အဲဒါကို မိသားစု အသီးသီးဆီ ဈေးသက်သက်သာသာနဲ့ ရောင်းချဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ မိသားစု အနည်းငယ်လောက်ပဲ ငွေသုံးပြီး ဝယ်စုချင်ကြတယ် ရလဒ် အနေနဲ့ မနှစ်က ဆောင်းရာသီက ကျန်တဲ့ အိတ် ၂,၀၀၀ လက်ကျန် ရှိနေတာ"

"အဲဒီ မိသားစုတွေက ဘာလို့ ဈေးသက်သာတုန်း ဝယ်မစုကြတာလဲ"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်သည်။

"ဒါက... ကောင်းပြီ... ဒါက လျှို့ဝှက်ချက် မဟုတ်ပါဘူး မိသားစု အများကြီးလည်း သိပြီးသားပါ ကျုပ် ညီလေးဝမ်ကို ပြောပြပါ့မယ် ပိုးသတ်ဆေးမှုန့်မှာ သုံးတဲ့ ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းတွေ အားလုံးက မျိုးနွယ်စု ဆေးစိုက်ခင်းတွေမှာ စိုက်ပျိုးတာပါ အမြတ်အစွန်း ကောင်းတာကြောင့် ဆေးစိုက်ခင်းတွေမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံတဲ့ မိသားစုတွေ ပိုများလာပြီး ထုတ်လုပ်မှုက နှစ်တိုင်း တိုးတက်လာတယ် ကျုပ်တို့က ကုန်ကြမ်းတွေကို ဈေးသက်သက်သာသာနဲ့ ဝယ်ယူနေရတာ ဒီနှစ် ဆောင်းရာသီ ပိုးသတ်ဆေးမှုန့် အသုတ်က... မိသားစု ကြီးလေ သတင်းအချက်အလက် ပိုရလေ ဆိုတာ မင်းလည်း သိတာပဲ"

ဟဲဟဲ

ဒါက ထုတ်လုပ်မှု လွန်ကဲခြင်း နဲ့ ဈေးကွက် ပြည့်ဝခြင်း ဖြစ်ရပ် ဆိုတာ ဝမ်ရှိုကျဲ့ နားလည်လိုက်သည်။ သူက စီးပွားရေး ကျွမ်းကျင်သူ မဟုတ်ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အမြင်နဲ့ အသိတရားက ဒီ စိတ်ကူးယဉ် ကမ္ဘာက ဒေသခံတွေထက် သာလွန်နေတယ်။

"အဲဒီလို ဆိုမှတော့"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ ခဏမျှ တွက်ချက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် လက်ကျန် ပိုးသတ်ဆေးမှုန့် အိတ် ၂,၀၀၀ နဲ့ 'ကြိုတင်အမှာ'အိတ် ၃,၀၀၀ ကို ယူမယ်"

"အဲဒါ ဘာလဲ ညီလေးဝမ် 'ကြိုတင်အမှာ' ဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

မစ္စတာချန် လုံးဝ နားမလည်နိုင်သဖြင့် သူ့မျက်နှာဝိုင်းကြီးပေါ်တွင် မေးခွန်းထုတ်နေသော အမူအရာဖြင့် မေးလိုက်သည်။