မိမိကိုယ်ကို ထိန်းသိမ်းခြင်း

ဆီဇာဟိုတယ်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ယန်ကျန့် ချက်ချင်း ထွက်သွားရန် အလျင်မလိုပေ။

အပြင်ဘက်သို့ ထွက်နိုင်သော တံခါးကို သူ ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း အတွင်းသို့ ဝင်နိုင်သော တံခါးက ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူ ထွက်သွားလိုက်သည်နှင့် တစ်ယောက်ယောက် ဆီဇာဟိုတယ်ထဲသို့ မတော်တဆ ရောက်သွားမည် မဟုတ်ဘူးဟု အာမ မခံနိုင်ပေ။

လေးလွှာတွင် ရွှေတံခါး တစ်ချပ် ထင်ရှားစွာ ရှိနေသည်။ မျက်စိမကန်းသူ မည်သူမဆို မြင်နိုင်သည်။ အကယ်၍ ပြင်ပလူတစ်ယောက်က တံခါးဖွင့်လိုက်ပြီး အတွင်းမှ တစ္ဆေကို လွှတ်ပေးလိုက်လျှင် ကြီးမားသော အန္တရာယ် ဖြစ်လာနိုင်သည်။

"ဆီဇာဟိုတယ်ရဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံကို ပြောင်းလဲပြီး အဲဒီတံခါးကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားလိုက်မယ်"

ယန်ကျန့် သူ့ရှေ့ရှိ ငါးထပ်မြင့်သော ဟိုတယ်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

တံခါး၏ တည်နေရာကို ပြောင်းလဲ၍ မရသော်လည်း ဟိုတယ်၏ ဖွဲ့စည်းပုံကို ပြောင်းလဲနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် ယန်ကျန့်သည် တံခါးကို ရွှေ့စရာ မလိုပေ။ ဆီဇာဟိုတယ် တစ်ခုလုံး၏ ဖွဲ့စည်းပုံကို ပြုပြင်လိုက်ရုံဖြင့် တံခါးတည်နေရာ အလိုအလျောက် ဖုံးကွယ်သွားမည် ဖြစ်သည်။

ချက်ချင်းပင် သူ့တစ္ဆေမျက်လုံး ပွင့်လာသည်။

တစ္ဆေနယ်မြေ သည် ဆီဇာဟိုတယ် တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

သဘာဝလွန် လွှမ်းမိုးမှု မရှိသော သာမန် အဆောက်အအုံ တစ်ခုသည် ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေနယ်မြေထဲတွင် စိတ်ကြိုက် ရွှေ့ပြောင်း ပြုပြင်နိုင်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

ဒီဇိုင်းမျိုးစုံ၊ အဆောက်အအုံ ပုံစံများ၊ အပြင်အဆင်များနှင့် မှတ်ဉာဏ်များသည် ယန်ကျန့်၏ ခေါင်းထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

မကြာမီ ဆီဇာဟိုတယ်သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဟိုတယ် အတွင်းရှိ အပျက်အစီး အားလုံးကို ရှင်းလင်းလိုက်သည်။ ကျန်ရစ်သော အလောင်းကောင် အားလုံးကို ပြောင်းရွှေ့ မြှုပ်နှံလိုက်သည်။ သဘာဝလွန် အရာများ ကျန်ရစ်ခဲ့သော ခြေရာလက်ရာ အားလုံးကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ ရွှေတံခါး ရှိနေသော ဟိုတယ် လေးလွှာ ပျောက်ဆုံးသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

လေးလွှာ ပျောက်သွားခြင်း မဟုတ်သလို သဘာဝလွန် စွမ်းအားဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားခြင်းလည်း မဟုတ်ပေ။ ယန်ကျန့်သည် နေရာလပ်ကို ခြယ်လှယ်ပြီး ထိုအထပ်ကို ဖျောက်ထားလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ပထမထပ်၊ ဒုတိယထပ်၊ တတိယထပ်နှင့် ပဉ္စမထပ်တို့၏ အမြင့်ကို အနည်းငယ်စီ တိုးမြှင့်လိုက်ပြီး လေးလွှာကို လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားစေကာ တံခါးကို အထပ်များကြားရှိ အလွှာတစ်ခုထဲတွင် ဝှက်ထားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် အထပ်တစ်ထပ် ပျောက်ဆုံးသွားခြင်းကို သတိမထားမိဘဲ နေမည် မဟုတ်ပေ။ ဒီမြို့ခံ အများစုသည် ဆီဇာဟိုတယ် ငါးထပ်ရှိကြောင်း သိထားကြသည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်၏ ဖြေရှင်းနည်းမှာ ရိုးရှင်းသည်။ ဆဋ္ဌမမြောက် အထပ်တစ်ခု တည်ဆောက်လိုက်ပြီး ထိုအထပ်ကို ပဉ္စမထပ် အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လက်တွေ့ဘဝကို သဘာဝလွန် စွမ်းအားဖြင့် လွှမ်းမိုးလိုက်ပြီး ဆီဇာဟိုတယ် အသစ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဘာမှ သိပ်မပြောင်းလဲသော်လည်း အရာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဆီဇာဟိုတယ်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်သူ မဟုတ်လျှင် မည်သူမျှ ခြားနားချက်ကို သတိထားမိမည် မဟုတ်ပေ။

သေချာသည်မှာ တစ္ဆေနယ်မြေ ပိုင်ဆိုင်ထားသော တစ္ဆေဆရာ တစ်ယောက်က တမင်တကာ စုံစမ်းစစ်ဆေးလျှင် တံခါးတည်နေရာကို ရှာတွေ့နိုင်ဦးမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် တတ်နိုင်သမျှ လုပ်ဆောင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘယ်လောက်ပဲ ကောင်းကောင်း ဖုံးကွယ်ထားပါစေ သဘာဝလွန် စွမ်းအားဖြင့် ရှာဖွေမှုကို တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ကဲ ဒီက ကိစ္စတွေ ပြီးပြီ ငါတို့ သွားကြစို့"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

လီယန် ဖုန်းကို ချလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"ခေါင်းဆောင် ဆေးရုံက ဖုန်းဆက်တယ် ထုံချန် သတိရလာပြီတဲ့"

"ဟုတ်လား အကြာကြီး သတိလစ်နေမယ် ထင်တာ မထင်မှတ်ဘဲ ဒီလောက် မြန်မြန် နိုးလာတာလား ဘယ်လို အခြေအနေ ရှိလဲ ထားလိုက်ပါ မမေးနဲ့တော့ ဆေးရုံရောက်မှ ကြည့်ကြတာပေါ့"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦး ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားကြသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဒီမြို့ရှိ ဆေးရုံသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဆေးရုံ အထူးကြပ်မတ်ကုသဆောင်တွင် ရှိနေသော ထုံချန် သတိရလာပြီ ဖြစ်သည်။ သူ ကုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး ဝိညာဉ်လွင့်ပါးနေသကဲ့သို့ တွေဝေငေးငိုင်နေကာ မျက်လုံးများတွင် အသက်မဲ့နေသည်။

"ထုံချန် ဘယ်လိုနေလဲ သက်သာရဲ့လား"

လီယန် သတိထားပြီး မေးလိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ထုံချန်သည် အန္တရာယ်ရှိနိုင်သော အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။ နိုးလာသူသည် ထုံချန် အစစ်လား၊ သို့မဟုတ် တစ္ဆေ ပြန်လည် နိုးထလာခြင်းလား ဆိုတာ မည်သူမျှ အာမ မခံနိုင်ပေ။

ဆရာဝန်များသည် ကင်မရာမှတဆင့် စောင့်ကြည့်နေကြပြီး လူနာခန်းထဲသို့ ဝင်မလာရဲကြပေ။

တစ္ဆေဆရာများကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် သာမန်လူများ နောက်ဆုတ်နေသင့်သည်။

ထုံချန် စကားမပြောဘဲ မကြားသကဲ့သို့ ငူငူငိုင်ငိုင် ထိုင်နေသည်။

ယန်ကျန့် ဘေးတွင် ရပ်ပြီး စောင့်ကြည့်နေသည်။ သူ့တစ္ဆေမျက်လုံး အနည်းငယ် လှုပ်ရှားပြီး သဲလွန်စ ရှာဖွေနေသည်။

"အရာအားလုံး ပုံမှန်ပဲ ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူး သဘာဝလွန် အရာနဲ့ အစားထိုးခံလိုက်ရတာ မဟုတ်ဘူး သူ့အသိစိတ်က အရင်ကနဲ့ နည်းနည်း ကွာခြားသွားပုံ ရတယ်"

သူ့အကြည့်က ထုံချန်၏ တစ္ဆေမျက်နှာပေါ်တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

အမျိုးသားမှန်း အမျိုးသမီးမှန်း ခွဲခြားမရသော ထာဝရ ပြုံးနေသည့် တစ္ဆေမျက်နှာ ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် အေးစက်ပြီး ခြောက်ခြားဖွယ် ကောင်းသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် အပြုံးအပြင် အခြား ခံစားချက်များကိုပါ ပြသနေသည်။

တစ်ခါတစ်ရံ မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်၊ တစ်ခါတစ်ရံ စဉ်းစားနေသည့် ပုံစံ ပေါက်နေသည်။

မျက်နှာအမူအရာများ ပိုမို စုံလင်လာသည်။

"ဘာဖြစ်နေတာလဲ"

ယန်ကျန့် စိတ်ထဲတွင် သံသယ ဝင်လာသည်။

သဘာဝလွန် ပြောင်းလဲမှုများသည် အကြောင်းမဲ့ ဖြစ်လေ့မရှိပေ။ အကြောင်းရင်း တစ်ခုခု ရှိရမည်။ မတွေ့ရှိသေးခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

"ထုံချန် ငါပြောတာ ကြားလား ကြားရင် ပြန်ဖြေပါဦး"

လီယန် ဆက်မေးလိုက်သည်။ သတိထားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် ထုံချန်၏ လည်ပင်း လိမ်ဖည်သွားပြီး ပြုံးနေသော တစ္ဆေမျက်နှာ လီယန်ဘက်သို့ လှည့်လာသည်။

လီယန် လန့်ဖျပ်သွားပြီး သဘာဝလွန် တိုက်ခိုက်မှုဟု ထင်ကာ ခြောက်သွေ့နေသော လက်မောင်းကို အလိုအလျောက် မြှောက်လိုက်သည်။

သို့သော် မကြာမီ ပြုံးနေသော တစ္ဆေမျက်နှာက စကားပြောလိုက်သည်။

"ငါ ဘာမှမဖြစ်ဘူး နည်းနည်း ထူးဆန်းနေသလို ခံစားရလို့"

"ဘယ်လို ထူးဆန်းတာလဲ"

ယန်ကျန့် မေးလိုက်သည်။

ထုံချန်က ပြောသည်။

"အရင်တုန်းက ငါ့မျက်နှာအစစ်က အဓိက ထိန်းချုပ်သူ ဖြစ်ပြီး ပြုံးတဲ့မျက်နှာနဲ့ ငိုတဲ့မျက်နှာကို ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်လို့ ခံစားရတယ် ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါ နိုးလာတော့ ငါ တစ္ဆေမျက်နှာ ဖြစ်သွားပြီလို့ ခံစားရတယ် ငါ့အသိစိတ်က တစ္ဆေမျက်နှာပေါ်မှာပဲ ရှိနေပြီး ပြန်မသွားနိုင်တော့ဘူး ငါ့အတွက်တော့ ဒီပြုံးနေတဲ့ မျက်နှာက မူလမျက်နှာ ဖြစ်သွားသလိုပဲ"

"မင်းရဲ့ အသိစိတ်မှာ ပြဿနာ ရှိခဲ့ပုံရတယ် သဘာဝလွန် တိုက်ခိုက်မှုက မင်းရဲ့ အသိစိတ်ကို ပစ်မှတ်ထားခဲ့ပေမယ့် တစ္ဆေမျက်နှာက ကာကွယ်ပေးလိုက်လို့ တိုက်ခိုက်မှု မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး ဒါကြောင့် သဘာဝလွန် ပဋိပက္ခကြားမှာ မင်းရဲ့ အသိစိတ်က တစ္ဆေမျက်နှာဆီ ရွေ့သွားတာ ဖြစ်မယ် မင်း ပြန်စဉ်းစားကြည့် အဲဒီတုန်းက မင်း ခေါင်းလှည့်လိုက်တယ် မဟုတ်လား"

ယန်ကျန့် အတိတ်က ဖြစ်ရပ်များကို ပြန်စဉ်းစားပြီး သုံးသပ်ပြလိုက်သည်။

"မင်း တစ္ဆေမျက်နှာကို ထိန်းချုပ်ပြီး လှည့်လိုက်တယ် အသိစိတ်က တစ္ဆေမျက်နှာကို ထိန်းချုပ်ထားတုန်း အသိစိတ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ့် တစ္ဆေတိုက်ခိုက်မှု ခံလိုက်ရတယ် အဲဒီအခြေအနေမှာ တစ္ဆေက တစ္ဆေမျက်နှာရဲ့ အသိစိတ်ကို မဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့ဘူး ဒါကြောင့် မင်းရဲ့ အသိစိတ်က တစ္ဆေမျက်နှာပေါ်မှာ ကျန်ရစ်ခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ မင်းအခြေအနေက ယာယီလား ထာဝရလား ဆိုတာတော့ ငါ မသေချာဘူး ထာဝရ ဆိုရင်တော့ ဂုဏ်ယူပါတယ် မင်း ထူးခြားတဲ့ အခြေအနေရှိတဲ့ တစ်ယောက် ဖြစ်သွားပြီ"

"ဒီအခြေအနေ ဘယ်လောက်ကြာကြာ ခံမလဲတော့ ငါ မသိဘူး ဒါပေမဲ့ ကောင်းတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ဘူးလို့ ခံစားရတယ် ငါ အရာတော်တော်များများ ဆုံးရှုံးလိုက်ရသလိုပဲ... ခံစားချက်တွေ တော်တော် ပြောင်းလဲသွားတယ်"

ထုံချန်၏ တစ္ဆေမျက်နှာသည် အေးစက်ခြောက်ခြားဖွယ် ကောင်းနေသည်။ စကားပြောသံကပင် ကြက်သီးထစရာ ကောင်းနေသည်။

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"ခံစားချက်တွေ အများကြီး ပျောက်ဆုံးသွားတယ် မဟုတ်လား တွေးခေါ်ပုံတွေလည်း ပြောင်းလဲသွားတယ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တောင် စိမ်းသက်နေပြီး တခြားလူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားသလို ခံစားနေရတယ် မဟုတ်လား"

"ဟုတ်တယ်"

ထုံချန် ဝန်ခံလိုက်သည်။

"အဲဒါ မကောင်းတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ပါဘူး တဖြည်းဖြည်း ကျင့်သားရသွားမှာပါ"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လီယန် ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင် ခင်ဗျား ပြောတာသာ မှန်ရင် ထုံချန်ရဲ့ အသိစိတ် ပျောက်ကွယ်သွားမယ့် အချိန်၊ ဒါမှမဟုတ် တစ္ဆေမျက်နှာရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် တွန့်လိမ်သွားမယ့် အချိန် ရောက်လာဦးမှာပဲ နောက်ဆုံးကျရင် အရမ်း အန္တရာယ်များတဲ့ အရာတစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်တယ်..."

"သဘာဝလွန် စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်ရတာ ပေးဆပ်မှု ရှိစမြဲပဲ ခံနိုင်ရည် ရှိမရှိ ဆိုတာပေါ်ပဲ မူတည်တယ် ဒါပေမဲ့ အခု ထုံချန်ရဲ့ တစ္ဆေမျက်နှာက အမြဲတမ်း သေဆုံးနေတဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိနေတော့ သူ့အသိစိတ်အပေါ် သက်ရောက်မှု နည်းပါးတယ် စိုးရိမ်စရာ တစ်ခုတည်း ရှိတာက လူတစ်ယောက်က သဘာဝလွန် စွမ်းအား ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး လူ့စိတ်ခံစားချက်တွေ ကင်းမဲ့သွားတဲ့အခါ သူ့စရိုက်လက္ခဏာ ဘယ်လို ပြောင်းလဲသွားမလဲ ဆိုတာပဲ"

"နောက်ဆုံးကျရင် တစ္ဆေနဲ့ မခြားတဲ့ သတ္တဝါဆိုးကြီး ဖြစ်သွားမလား ဒါမှမဟုတ် လူသားတွေရဲ့ အားနည်းချက်တွေကို ဖယ်ရှားပစ်ပြီး လူလည်း မဟုတ်၊ တစ္ဆေလည်း မဟုတ်တဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ဖြစ်တည်မှု တစ်ခု ဖြစ်လာမလား ဆိုတာပဲ"

ယန်ကျန့် ဖြစ်နိုင်ချေ နှစ်ခုကို ထောက်ပြလိုက်သည်။

လီယန် နားလည်သွားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒါဆို သူတို့ ပြောကြတဲ့ ကျဆုံးခြင်းနဲ့ မိမိကိုယ်ကို ထိန်းသိမ်းခြင်း ဆိုတာ ဒါပဲပေါ့"

"မင်း အနှစ်ချုပ်တာ ကောင်းတယ် ခံစားချက်မရှိတဲ့ တစ္ဆေဆရာ တစ်ယောက်က နောက်ဆုံးမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်မှုအပေါ် မူတည်သွားတယ် တစ္ဆေတိုက်ခိုက်မှု မရှိပေမယ့် တစ္ဆေရဲ့ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်က ကျန်ရှိနေသေးတယ် ဒီဗီဇက အတွင်းထဲမှာ ပုန်းခိုနေပြီး တစ္ဆေဆရာရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကိုတောင် လွှမ်းမိုးနိုင်တယ်"

"ဥပမာ ဘာမျိုးလဲ"

ထုံချန် ဆက်မေးလိုက်သည်။

"တချို့အရာတွေကို စကားနဲ့ ရှင်းပြဖို့ ခက်တယ် ငါ စမ်းသပ်ပြမယ် ကြည့်ထား"

ယန်ကျန့် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ခွာလိုက်ပြီး ရုတ်တရက် တမင်တကာ ရယ်မောလိုက်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထုံချန်၏ ခေါင်း ရုတ်တရက် လှည့်လာပြီး ပြုံးနေသော မျက်နှာ ယန်ကျန့်ဘက်သို့ ဦးတည်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် လူနာခန်းထဲ၌ တစ္ဆေရယ်သံများ ပဲ့တင်ထပ်တော့မည့် အတိုင်း ဖြစ်သွားသည်။

ထင်ရှားသည်မှာ ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေမျက်နှာ၏ သတ်ဖြတ်မှု ပုံစံကို တမင်တကာ ခလုတ်တိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။