ကျိန်စာနှင့် တိုက်စားခြင်း

ထိုအချိန်တွင် ထုံချန်သည် ထိန်းချုပ်၍ မရနိုင်လောက်အောင် ရယ်မောချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

သို့သော် တစ္ဆေမျက်နှာ၏ ရယ်မောသံသည် သေစေနိုင်သည်။ ယန်ကျန့် ခံနိုင်ရည် ရှိလျှင်တောင် ဆေးရုံအတွင်းရှိ အခြားလူများအားလုံး သက်ရောက်မှု ရှိသွားနိုင်သည်။ အချိန်မီ မတားဆီးပါက အားလုံးသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရယ်သံကြောင့် သေဆုံးသွားကြမည် ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ထုံချန်သည် မိမိကိုယ်မိမိ ထိန်းချုပ်မှု လွတ်ကင်းတော့မည်ကို သတိပြုမိလိုက်ပြီး အတင်းအဓမ္မ တားဆီးလိုက်သည်။

သူ အော်ဟစ် ရယ်မောခြင်း မပြုခဲ့သလို သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကိုလည်း အတင်း ဖိနှိပ်ထားလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်သည် အပြုံးကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ခေါင်းမလှည့်ချင်ဘူး မဟုတ်လား ဒါပေမဲ့ ငါ ပြုံးလိုက်တဲ့ အချိန်မှာ တစ္ဆေမျက်နှာရဲ့ သတ်ဖြတ်မှု ပုံစံ ခလုတ်တိုက်မိသွားတယ် ဒီအလိုလိုသိစိတ်က မင်းကို လွှမ်းမိုးသွားပြီး ငါ့ဘက်ကို မလှည့်ဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်စေခဲ့တာပဲ အဲဒီအချိန်မှာ မင်း တစ္ဆေရယ်သံတောင် ထုတ်ချင်နေတယ်လို့ ငါ ထင်တယ် ဒီအဆင့်လောက်ကိုတောင် မင်း မထိန်းချုပ်နိုင်ရင် တစ္ဆေရဲ့ အလိုလိုသိစိတ်က မင်းစိတ်ထဲမှာ တဖြည်းဖြည်း ကြီးထွားလာပြီး နောက်ဆုံး မင်းကို ဝါးမြိုသွားလိမ့်မယ် အဲဒီအခါ မင်း တစ္ဆေအသစ် တစ်ကောင် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

"ဒါက တစ္ဆေ ပြန်လည် နိုးထလာခြင်းပဲ ထူးခြားတဲ့ အခြေအနေတောင် လုံးဝ မရှောင်လွှဲနိုင်ဘူး"

ထုံချန်၏ မျက်နှာတွင် သံသယ အရိပ်အယောင် အချို့ ပေါ်လာသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယန်ကျန့်၏ စကားများ မှန်ကန်နေသောကြောင့်ပင်။ ထိုအချိန်တွင် သူ တကယ်ပဲ ထိန်းချုပ်မှု လွတ်ကင်းသွားသလို ဖြစ်ခဲ့သည်။ မဟုတ်ဘူး၊ ထိန်းချုပ်မှု လွတ်ကင်းခြင်းတောင် မဟုတ်ဘူး၊ အလိုအလျောက် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်မိခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေ၏ သတ်ဖြတ်မှု ပုံစံကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ကိုယ်ပိုင် အလိုလိုသိစိတ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

"ခေါင်းဆောင် ဒီအခြေအနေမှာ ငါတို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ"

လီယန် မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"ငါ အဲဒီလို ခံစားချက်မျိုး ကြုံဖူးတယ် သဘာဝလွန် တိုက်စားမှုကြောင့် ငါ့ခန္ဓာကိုယ် ဆွေးမြေ့လာတဲ့အခါ လတ်ဆတ်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခု မြင်ရင် အစားထိုးချင်စိတ် ပေါက်လာတတ်တယ် ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေဆွဲကြိုးက ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြုပြင်ပေးပြီး ကျန်းမာအောင် ထိန်းထားပေးလို့ အဲဒီဗီဇ ဘယ်တော့မှ မပေါ်လာခဲ့ဘူး ဒါကြောင့် ငါ အခုထိ ပုံမှန်အတိုင်း နေနိုင်ခဲ့တာ မင်းသာ ဒီအခြေအနေကို ရှောင်ချင်ရင် အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းက မင်းပတ်ဝန်းကျင်မှာ ရယ်သံ၊ ငိုသံတွေ မကြားရအောင် နေဖို့ပဲ"

"ငိုသံ၊ ရယ်သံ ကြားရင်တောင် မင်း ထိန်းချုပ်ရမယ် အဲဒီထိန်းချုပ်မှုကို အလိုလိုသိစိတ် တစ်ခု ဖြစ်လာအောင် လုပ်ရမယ် စိတ်ကို အမြဲ တင်းထားရမယ် ဒါမှသာ ထိန်းချုပ်မှု မလွတ်ကင်းမှာ ပထမအကြိမ် ထိန်းချုပ်ဖို့ ပျက်ကွက်ပြီး တစ္ဆေက လူသတ်မိသွားရင် ဒုတိယအကြိမ်၊ တတိယအကြိမ် ဆိုပြီး ဆက်ဖြစ်လာလိမ့်မယ် နောက်ဆုံးကျရင် ဆေးစွဲသလိုမျိုး မင်းရဲ့ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း တဖြည်းဖြည်း အားနည်းသွားလိမ့်မယ်"

ထုံချန် နားထောင်ပြီး ခေတ္တ တိတ်ဆိတ်သွားကာ လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ငါ နားလည်ပါပြီ ငါ့ကိုယ်ငါ ထိန်းချုပ်ပါ့မယ်"

"တကယ် အန္တရာယ်များတာပဲ"

လီယန် နားထောင်ပြီး မအံ့သြဘဲ မနေနိုင်တော့။

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"တစ္ဆေတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတာက တစ်သက်တာ ကိစ္စပဲ တစ္ဆေဆရာ လမ်းကြောင်းပေါ် လျှောက်လှမ်းမိပြီ ဆိုရင် နောက်ပြန်လှည့်လို့ မရတော့ဘူး တစ်ခါ သေဆုံးခံပြီး တစ္ဆေမှန်နဲ့ ပြန်လည်ရှင်သန်ကာ သာမန်လူအဖြစ် နေထိုင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ရင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့"

"တချို့ကိစ္စတွေကို တစ်ယောက်ယောက်က လုပ်ရမှာပဲ ငါ ရှောင်ပြေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

ထုံချန်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒါကြောင့် ငါ့ပုံရိပ်ကို တစ္ဆေမှန်ပေါ်မှာ ချန်မထားခဲ့တာ"

တစ္ဆေမှန်ဖြင့် ပြန်လည်ရှင်သန်ပြီး သာမန်လူအဖြစ် နေထိုင်ခြင်းသည် အလွန် သိက္ခာမဲ့သော ကိစ္စဟု သူ အစောကြီးကတည်းက ယူဆထားသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဒီကမ္ဘာကြီးတွင် တစ္ဆေများ ရှိနေသရွေ့ တစ္ဆေဆရာများ ရှိနေရမည် ဖြစ်ပြီး တစ်ယောက်ယောက်က တစ္ဆေများကို ခုခံကာကွယ်ရမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူက တစ္ဆေဆရာ ဘဝကို စွန့်လွှတ်ပြီး သာမန်ဘဝကို ရွေးချယ်လိုက်လျှင် သူ့တာဝန်ကို အခြားတစ်ယောက်က ယူရမည် ဖြစ်ပြီး တစ္ဆေများကို တိုက်ခိုက်ရန် ရွေးချယ်ရမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် တစ္ဆေများကို တိုက်ခိုက်မည့်သူသည် သူကိုယ်တိုင်သာ ဖြစ်စေချင်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက အတွေ့အကြုံ ရှိပြီးသား ဖြစ်သလို ဒီလောက်ကြာကြာ တောင့်ခံနိုင်ခဲ့ပြီးပြီ။ သူ့နောက်မှ လူများက သူ့လောက် လုပ်နိုင်ချင်မှ လုပ်နိုင်မည်။

"ဟုတ်တယ် တချို့ကိစ္စတွေကို တစ်ယောက်ယောက်က လုပ်ရမှာပဲ"

လီယန် သူ့လက်မောင်းခြောက်ကြီးကို ကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"မင်းအခြေအနေကို ထပ်စောင့်ကြည့်ပါဦး ဘာပြဿနာမှ မရှိရင် ငါတို့ တာချန်းမြို့ကို ပြန်ကြမယ် ဒီက ကိစ္စတွေ ယာယီ ပြီးသွားပြီ အနာဂတ် ကာလတစ်ခု အထိတော့ ဆီဇာဟိုတယ်က ဒုက္ခပေးတော့မှာ မဟုတ်ဘူး ဒါပေမဲ့ ဘယ်လောက် ကြာမလဲ ဆိုတာတော့ ငါ မသိဘူး ငါ ပြောနိုင်တာ တစ်ခုက အနာဂတ် တစ်နေ့ကျရင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ဆီဇာဟိုတယ် ပြန်ပေါ်လာလိမ့်မယ် ဆိုတာပဲ ဒါက တာဟိုင်မြို့ က တစ္ဆေသင်္ချိုင်း ဖူရှိုဥယျာဉ်လိုမျိုး ရှောင်လွှဲလို့ မရနိုင်တဲ့ အန္တရာယ်များတဲ့ နေရာ တစ်ခုပဲ"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလောက် လုပ်နိုင်တာပဲ တော်လှပါပြီ အနာဂတ်ကို ဘယ်သူ ကြိုသိနိုင်မှာလဲ"

ထုံချန်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို ကောင်းကောင်း အနားယူလိုက်ပါ ပြဿနာမရှိတာ သေချာရင် ဆေးရုံက ဆင်းလို့ရပြီ လီယန်နဲ့ ငါ မြို့ထဲ လှည့်ကြည့်ပြီး ကျန်ခဲ့တာတွေ ရှိမရှိ စစ်ဆေးလိုက်ဦးမယ်"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

ပြောပြီးသည်နှင့် သူနှင့် လီယန် လူနာဆောင်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့ကြပြီး ထုံချန်ကို သူ့အခြေအနေသူ ပြန်လည် ထိန်းညှိရန် အချိန်ပေးလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦး ထွက်သွားပြီးနောက် ထုံချန် ကုတင်ပေါ်တွင် အကြာကြီး လှဲနေပြီးမှ ရုတ်တရက် ကိုယ်ကို အနည်းငယ် စောင်းပြီး နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

အေးစက်ပြီး ခြောက်ခြားဖွယ် ကောင်းသော လူသေတစ်ယောက် သူ့နောက်တွင် တောင့်တောင့်ကြီး ရပ်နေသည်။ သူ့နောက်သို့ လိုက်နေသကဲ့သို့၊ သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"တစ္ဆေက ရှိနေတုန်းပဲလား"

ထုံချန် ခေါင်းကို အမြန် ပြန်လှည့်လိုက်ရာ သူ့နောက်မှ တစ္ဆေပုံရိပ် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဒါသည် ခေါင်းလှည့်လိုက်မှ မြင်ရသော တစ္ဆေ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထုံချန်သည် တစ္ဆေမျက်နှာဖြင့် အမြဲ လှည့်ကြည့်သဖြင့် တစ္ဆေမျက်နှာက တစ္ဆေ၏ သတ်ဖြတ်မှု ပုံစံကို မစမိစေပေ။ ထို့ကြောင့် သူ အကြိမ်တိုင်း နောက်ဘက် အခြေအနေကို ဘေးကင်းစွာ ကြည့်ရှုနိုင်သည်။

"ဒီလိုတစ္ဆေမျိုး နောက်ကလိုက်နေတာ ကောင်းတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး"

ထုံချန်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ဒီကိစ္စကို တွေးတောရန် အင်အား သိပ်မရှိတော့ပေ။ လက်ရှိ အခြေအနေနှင့် အမြန်ဆုံး အသားကျအောင် လုပ်ရမည်။

အရာအားလုံးကို တစ္ဆေမျက်နှာ ဘေးတိုက် အနေအထားဖြင့် အမြဲ ရင်ဆိုင်ရမည်။

သူ့မျက်နှာအစစ်သည် ယခုအခါ အလှဆင် ပစ္စည်းတစ်ခု သက်သက် ဖြစ်လောက်ပြီ။ ရံဖန်ရံခါ ကြည့်ရှုပြီး သူ့ယခင် ရုပ်ရည်ကို ပြန်အမှတ်ရရန်သာ အသုံးဝင်တော့မည်။

ယန်ကျန့်နှင့် လီယန်တို့သည် တာဝန်ကျေပွန်စွာဖြင့် မြို့ထဲတွင် တစ်ပတ် လှည့်လည် စစ်ဆေးလိုက်သည်။ ကျန်ရစ်ခဲ့သော သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်များ မရှိကြောင်း သေချာမှသာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ မပြီးပြတ်သေးသော ကိစ္စများနှင့် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် မြို့ထဲတွင် တစ္ဆေ သတ်ဖြတ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာကာ ပြန်လာ ရှင်းလင်းရမည်ကို မလိုလားပေ။

သူသည် တာချန်းမြို့အတွက်သာ တာဝန်ရှိသော်လည်း...

ဒီမြို့သည် ထုံချန်၏ ဇာတိမြို့ ဖြစ်ပြီး သူ စွန့်လွှတ်မသွားသေးသဖြင့် တာဝန်ခံလူသစ် မရှိသေးပေ။ ထို့ကြောင့် ယန်ကျန့်၏ အဖွဲ့ကပါ ဝိုင်းဝန်း စောင့်ရှောက်ပေးရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါကလည်း ကောင်းတဲ့ အချက်ပါပဲ။

အနည်းဆုံးတော့ ဆီဇာဟိုတယ်ကို ယန်ကျန့် ကိုယ်တိုင် ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သဖြင့် မိုးမမြင် လေမမြင် တစ္ဆေဆရာ အချို့ ဝင်ရောက် မွှေနှောက်ပြီး ထိန်းချုပ်မရသော အခြေအနေများ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းမှ ကာကွယ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"ထုံချန် သက်သာလာပြီ ငါတို့ တာချန်းမြို့ကို ပြန်လို့ရပြီ"

နောက်ပိုင်းတွင် လီယန် ထုံချန်ဆီမှ သတင်းရရှိလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ယန်ကျန့်သည် မြို့ပြ ဆက်သွယ်ရေးမှူးနှင့် စကားပြောနေသည်။

"ဆီဇာဟိုတယ်ကို ဆက်ပြီး ပိတ်ဆို့ထားရမယ် ရေရှည် ပိတ်ဆို့ထားရမယ် အဲဒီဧရိယာထဲ ဘယ်သူမှ မဝင်စေနဲ့ ဒါက ဒီမြို့ရဲ့ လုံခြုံရေးနဲ့ သက်ဆိုင်တယ် တခြားကိစ္စတွေ အတွက်ကတော့ ငါ ဖြေရှင်းပြီးပြီ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေ ထပ်ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်တော့ဘူး ခင်ဗျားတို့ ခဏလောက် စိတ်အေးလို့ ရပါပြီ ဒီနေ့ ငါ တာချန်းမြို့ကို ပြန်တော့မယ် ဆိုတော့ နောက်ပိုင်း ခင်ဗျားတို့ တာဝန်ပဲ"

"ခေါင်းဆောင်ယန် စိတ်ချပါ ကျွန်တော်တို့ အလုပ်ကို ကောင်းကောင်း လုပ်ပါ့မယ်"

ဆက်သွယ်ရေးမှူးက ဘာမှ ငြင်းဆန်ခြင်း မရှိပေ။

"ကောင်းပြီ"

ဆက်သွယ်ရေးမှူး လုပ်သူများ အနေဖြင့် လိုအပ်သော အသိတရား ရှိသင့်သည်ဟု ယန်ကျန့် ယုံကြည်သဖြင့် စကားအများကြီး ဆက်မပြောတော့ပေ။ သူနှင့် လီယန် မူလနေရာမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဆေးရုံသို့ ပြန်သွားကာ ထုံချန်ကို ခေါ်ပြီး တာချန်းမြို့သို့ တည့်တည့် ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

တာချန်းမြို့သည် ဒီနေရာနှင့် မဝေးလှပေ။

တစ္ဆေနယ်မြေ၏ အမြန်နှုန်းဖြင့် တစ်မိနစ် အတွင်း ရင်းနှီးနေသော ကွမ်ကျန်း လူနေအိမ်ရာသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

"ခရီးစဉ် ပြီးပြီ မင်းတို့ အရင် ပြန်နားကြတော့ ကျန်တာ ငါ ဆက်လုပ်လိုက်မယ်"

ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ တခြား ဘာမှ မရှိရင် ငါ အရင် ပြန်နားတော့မယ်"

လီယန် မီးလောင်နေသော အရိုး ထည့်ထားသည့် အိတ်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ယူလိုက်ပြီး ထုံချန်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းနောက်မှာ တစ္ဆေလိုက်နေတုန်းပဲ ဒီပြဿနာ မဖြေရှင်းရသေးခင် အပြင်ထွက်ရင် သတိထားပါ ထိန်းချုပ်မှု မလွတ်ကင်းစေနဲ့ ပြီးတော့ မကြာခဏ နောက်လှည့်ကြည့်ပြီး တစ္ဆေက အနီးကပ် ရှိနေသေးလား၊ ပျောက်သွားပြီလား ဆိုတာ စစ်ဆေးပါ ဒီနေရာက တာချန်းမြို့နော် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်လို့ မရဘူး မင်း နားလည်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

"ငါ သိပါတယ် ငါ့ကိုယ်ငါ တာဝန်ယူပါ့မယ်"

ထုံချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူ့အပေါ်တွင် ထိန်းချုပ်မရသော အကြောင်းရင်းများ ရှိနေသဖြင့် သဘာဝကျကျ ပိုမို သတိထားရမည် ဖြစ်သည်။

"ဒါဆို ပြီးတာပါပဲ"

ယန်ကျန့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူနှင့် ထုံချန်သည် ခေတ်ပြိုင် တစ္ဆေဆရာများ ဖြစ်ကြပြီး သိကျွမ်းသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်ရာ လူသစ်များ မဟုတ်ကြတော့ပေ။ လုပ်စရာ ရှိတာကို ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ကြမည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။

ယန်ကျန့်နှင့် လီယန်တို့ ထုံချန်နှင့် လမ်းခွဲပြီးနောက် လုံခြုံရေး အိမ်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ မီးလောင်နေသော အရိုးကို သိမ်းဆည်းပြီး ပစ္စည်းများကို ရှင်းလင်းလိုက်သည်။

သူ့မီးကျွမ်းနေသော တစ္ဆေလက်ကို ကြည့်ပြီး ခေတ္တ စဉ်းစားကာ အသုံးမပြုသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော ရွှေလက်အိတ်ကို ပြန်ဝတ်လိုက်သည်။

ခြောက်ခြားဖွယ် မီးတောက်များသည် တစ္ဆေလက် အတွင်း၌ ဆက်လက် လောင်ကျွမ်းနေပြီး မီးကျွမ်းနံ့များ ထွက်ပေါ်နေသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သဘာဝလွန် လွှမ်းမိုးမှု မရှိစေရန် လက်အိတ် ပြန်ဝတ်ရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိပေ။

"ဒီတစ်ခေါက် သဘာဝလွန် အခြေအနေ တချို့ကြောင့် ငါ့အပေါ် တစ္ဆေရေကန်ရဲ့ တိုက်စားမှု ပိုဆိုးလာတယ်"

ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ် အသစ်များ ပြန်လည် နိုးထလာမည့် အရေးကို ရင်ဆိုင်ရန် နည်းလမ်း အမြန် ရှာဖွေရမည်။

ဒုက္ခပေးနေသည်မှာ အရိုးလောင်ကျွမ်းသော သဘာဝလွန် မီးဖိုမီး မဟုတ်ဘဲ အဆက်မပြတ် တိုက်စားနေသော တစ္ဆေရေကန်မှ ရေများသာ ဖြစ်သည်။

သူ အောက်သို့ အနည်းငယ် ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

သူ ရပ်နေသော နေရာတွင် စိုစွတ်သော ခြေရာ တစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ရေငွေ့က လေးလံနေသည်။

တစ္ဆေလက်ပေါ်တွင် မီးလောင်ကျွမ်းနေခြင်း မရှိပါက ယခုလောက်ဆို ရေများ တတောက်တောက် ကျဆင်းနေလောက်ပြီ။

သို့သော် ယန်ကျန့် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ခြင်း မရှိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဒီတစ်ခေါက် အခြေအနေ ဆိုးရွားသော်လည်း ယခင် အကြိမ်များလောက် အန္တရာယ် မများလှပေ။ ဖြေရှင်းနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ချက် ရှိသည်။ သူ့တွင် တစ္ဆေဗီရိုနှင့် လူ့အရေပြားကျမ်းဆိုသော အစွန်းရောက် နည်းလမ်းများ ရှိနေသေးသည်။

သူ တစ္ဆေကတ်ကြေးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကိုင်လိုက်သည်။

သူ့အပေါ် ကျရောက်နေသော ကျိန်စာ ပေါ်လာသည်။

ယန်ကျန့် ထောင့်တစ်နေရာကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ အနီရောင် သစ်သားဗီရိုကြီး ခြောက်ခြားဖွယ် ရပ်တည်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သို့သော် ဗီရိုရှေ့တွင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းပြီး ဝါးတားတား ဖြစ်နေသော တစ္ဆေပုံရိပ် တစ်ခု ပိတ်ဆို့ထားသည်။

ထိုအရာသည်လည်း သက်ရှိလူသား တစ်ယောက်၏ ဆုတောင်းကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဆွေမျိုးတစ်ယောက် သေဆုံးရမည့် တန်ကြေး ပေးဆပ်ရသည်။

"တင်းခံနေတုန်းပဲလား"

ယန်ကျန့် တစ္ဆေကတ်ကြေးကို ချလိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

ဒီတစ္ဆေဗီရို ကျိန်စာက တကယ် စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းသည်။ အရောင်းအဝယ် ရပ်စဲလိုက်သည် ဖြစ်စေ၊ ထင်းခုတ်ဓားဖြင့် တစ္ဆေဗီရိုကို ခုတ်ပိုင်းပစ်လိုက်သည် ဖြစ်စေ၊ ဒီအရာက သူ့အပေါ် ကပ်ငြိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ဆုတောင်းစာရွက်ကို အသုံးပြုပြီး တစ္ဆေဗီရိုနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် ဆုတောင်းများ ပြုလုပ်ကာ ကျိန်စာကို ယာယီ ဖြေရှင်းထားလိုက်သည်။

ဘယ်လောက်ကြာကြာ ခံမလဲ ဆိုတာတော့ မသေချာပေ။

တစ္ဆေဗီရို၏ ကျိန်စာ ပေါ်မလာသေးကြောင်းသာ သူ သိသည်။

ကျင့်သားရနေပြီ ဖြစ်သော ယန်ကျန့်သည် ဒီကိစ္စကို စိတ်မပူတော့ပေ။ လုံခြုံရေး အိမ်ထဲမှ ထွက်လာပြီး အိမ်ရာဝင်းထဲတွင် ခေတ္တ ရပ်တန့်ကာ အိမ်ရာဝင်း၏ တစ်ဖက်သို့ ရုတ်တရက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

အဲဒါ ဝမ်ရှန်းရှန်းနေတဲ့ အိမ်ပဲ။

အဲဒီမှာလည်း ရွှေတံခါး တစ်ချပ် ရှိနေတယ်။