မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်ဆီက တောင်းဆိုချက်တစ်ခု ပေါ်လာတယ်

ကြယ်သိုင်းရဲစခန်းမှ ပြည်သူအများအပြားကို လူစုခွဲခဲ့သဖြင့် တိုက်ခန်းအဆောက်အအုံမှ ကီလိုမီတာများစွာအတွင်း ဧရိယာကို လုံးဝ ရှင်းလင်းခဲ့သည်။

ရဲကားများက အတန်းလိုက်ဖြတ်သွားကာ နယ်မြေကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။ ထွက်ခွာသွားသော နိုင်ငံသားများသည် အုပ်စုလိုက် ထွက်ခွာသွားကာ ကောင်းကင်ကို ရံဖန်ရံခါ ပြန်ကြည့်​နေကြသည်။

ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်မှုတွေကတော့ ဆက်ပြီး ဖြစ်နေဆဲ။

"အဓိပတိ မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်ကတော့ မျှော်လင့်ထားသလိုပဲကိုး... စွမ်းအားက တကယ့်ကို ထူးထူးခြားခြားပဲ"

ယဲ့ဖန်က တည်ငြိမ်စွာပြောကာ လက်ခုပ်တီးရင်း ပတ်ဝန်းကျင်က ကြယ်တို့၏ စွမ်းအင်အတက်အကျကို အာရုံခံ​​နေသည်။ အစောပိုင်း လက်ညှိုးထိုးချက်၏ နောက်ဆက်တွဲ လှုပ်ခတ်မှုများ ဆက်လက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤ​လေထုဧရိယာသည် ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်ခဲ့သဖြင့် လေထုတုန်ခါမှုနဲ့ လေထုရှိဒြပ်စင်များ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းလာခဲ့သည်။

ထူထပ်သော တိမ်တိုက်များက တိုက်ခန်းအဆောက်အအုံကို ဖုံးလွှမ်းသွားကာ ၎င်းကို ဗဟိုပြု၍ ထူးဆန်းသော ဖြစ်စဉ်မျိုးစုံ ပေါ်လာသည်။ မိုးခြိမ်းသံနှင့် လျှပ်စီးတို့ကြောင့် ကောင်းကင်မှ ဆက်တိုက် မိုးရွာသွန်း​နေသည်။

ဒါပေမယ့် မြေပြင်ကို မထိခင်မှာ မိုးသီးတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အပူချိန် ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ ကောင်းကင်ဆိုင်ရာ ဖြစ်စဉ်တွေ ဆက်လက် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပါ၏။

အဓိပတိ မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်သည် သူ့နောက်ကျောကို လက်နှစ်ဖက်ပစ်လျက် သူ၏ ပုံမှန်ကိုယ်ဟန်အနေအထားကို ထိန်းထားကာ မလှုပ်မယှက်သာ။ သူ၏ ၀တ်ရုံများကလည်း လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားတစ်ခု ကျဆင်းသွားသည်။

လင်တုံ့: “ကောင်းကင်အရှင် အဓိပတိက ထူးကဲသားပဲ..."

လင်တုံ့အမူအရာသည် သူ့ရှေ့မှ အဓိပတိမဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်ကို ကြည့်လျက် လေးနက်သော အမူအရာမျိုး ပေါ်လာကာ ယခင်ကထက် ပိုမိုတင်းမာနေသော်လည်း သူ့ယခင်က လူသတ်လိုနေတာထက် ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။

"ကွာဟချက်က ကြီးလွန်းတယ်..."

သူ တိုးတိုးလေး ညည်းညူရင်း ညာလက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ သူ့လက်ချောင်းထိပ်များကို ငုံ့ကြည့်နေသည်။ အစောက တိုက်ပွဲ၏ အသေးစိတ် အချက်အလတ်များကို သတိရကာ ကြောက်ရွံ့ တုန်လှုပ်နေဆဲ။

သိထားရမည်မှာ မဟာအကျဥ်းချ ကောင်းကင်လက်ချောင်းဟာ ဧကရာဇ်အဆင့် ကိုယ်ခံပညာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် နည်းစနစ်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် အဆင့်သတ်မှတ်ခြင်း ခံထားရသော စနစ်မှ ဆုလာဘ် တစ်ခုဖြစ်သည်။ လက်တစ်ချောင်းတည်းက ကောင်းကင်ကို ချုပ်နှောင်ပြီး ကမ္ဘာမြေကြီးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ပါ၏။ ဒါ့အပြင် အခြေအနေတိုင်းကို ကိုင်တွယ် ဖြေရှင်းနိုင်သည်။

ယခုမူ မုန့်ထျန်းရွှမ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ သူ့မှာ လက်တုံ့ပြန်ဖို့ အင်အားနည်းနည်းလေးတောင် မရှိဘူးလား။

ကောင်းကင်အဓိပတိနဲ့ မြေအဓိပတိကြား ကွာဟချက်သည် အတော်လေး ကြီးမားလှကြောင်း ဤအချက်က သက်သေပြနေ၏။

ဒါဟာ ကျွမ်းကျင်မှု အားနည်းခြင်းကြောင့် မဟုတ်ပါ။

အဓိပတိမဟာမိတ် ခေါင်းဆောင်က အစွမ်းထက်လွန်းသောကြောင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော စွမ်းအားဖြင့် သူ့လက်ချောင်းစွမ်းအားကို တိုက်ရိုက် ချိုးဖျက်သွားခဲ့သည်။

"ရိုင်းစိုင်းတဲ့ စွမ်းအားက ဉာဏ်ပညာ အားလုံးကို ကျော်လွှားနိုင်တယ်.. ဒီအတိုင်း ဆက်သွားနေရင်... ကိုယ်ခံပညာ ကျွမ်းကျင်လည်း အသုံးမဝင်တော့ဘူး"

လင်တုံ့ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူသည် သူ့အတွေးထဲမှ ရုန်းထွက်ကာ အခြားသူများနှင့် အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်၏။ ပြီးပြည့်စုံသော စည်းလုံးညီညွတ်စွာဖြင့် သူ၏နောက်ထပ် အစီအစဉ်ကို ပြုလုပ်လိုသည်။

လက်ရှိကွာဟချက်က ကြီးလွန်းတယ်လေ။

ချင်းယန်၏ကိုယ်ပွားအဖြစ် အသိစိတ်တစ်ခု မျှဝေရင်း သူသည် သေချာပေါက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခြင်း မရှိသော ရန်ပွဲကို မတိုက်ချေ။ ပြန်ဆုတ်နိုင်ရင် ဒီလူနဲ့ အချိန်ဖြုန်းနေဖို့ လုံးဝ မလိုအပ်ပါ။

ဒါကိုတွေးပြီး ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်း အဖွဲ့ဝင်ခုနစ်ယောက်က ချက်ချင်း သဘောပေါက်ကာ လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

"အဓိပတိ မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်က မျှော်လင့်ထားသလိုပဲ ခွန်အားက ထူးခြားလှတယ်... ဒီနေ့ မင်းကို ငါတို့ အဖော်မလုပ်ပေးတော့ဘူး"

ယဲ့ဖန်သည် သူ့လက်ကို ယဉ်ကျေးစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

"နေဦး..."

မုန့်ထျန်းရွှမ် သူ့လက်ဖဝါးကို မြှောက်ပြီး သူ့လက်ဖဝါးထဲမှ ကြယ်စွမ်းအင် ဖဲကြိုးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။ ဤအဆင့်မြင့်စွမ်းရည်သည် လက်ဖဝါးအတွင်းမှ ဧရိယာကို လွှမ်းခြုံကာ အာကာသ၏ နိယာမတရားများဆီသို့ ဦးတည်သွားကာ လေထုကို တိုက်ရိုက်ပိတ်ပစ်လိုက်သည်။

ကြီးမားသော ကောင်းကင်ကြီးမှာ ရုတ်ချည်း မည်းမှောင်လာပြီး အုံ့မှိုင်းလာသည်။

"ငါပြောမယ်... မင်းတို့ကို ထွက်သွားခွင့်ပေးထားလို့လား?"

ဗုန်း!

လေးနက်သော နိယာမစွမ်းအင်များ အေးခဲသွားသည် ။

မြင့်မားသော ကောင်းကင်အထက်တွင် လှိုင်းထန်နေခဲ့သည့် မိုးက ရုတ်တရက် ရပ်သွားသည်။

…

"ဟမ် မိုးတိတ်သွားပြီလား"

ဦးစီးချုပ်၏ လမ်းညွှန်မှုအတိုင်း ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်သူများသည် တိုက်ခန်းအဆောက်အအုံအပြင်ဘက်ရှိ အမိုးအကာဆီသို့ အုပ်စုလိုက် သွားလာနေကြစဥ် ရုတ်တရက် မိုးတိတ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူတို့သည် ထီးများကို နှိမ့်ချကာ အပေါ်က ဆိုင်းငံ့ထားသည့် မိုးရေစက်များကို ကြည့်လိုက်သည်။ အပေါ်က ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုများသည် မိုးရေစက်များကို အမှန်တကယ် ရပ်တန့်စေခဲ့သည့်အတွက် အသီးသီး ထိတ်လန့်သွားကုန်၏။

ဤကြောက်စရာကောင်းသော သဘာဝတရား၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် မီတာရာနဲ့ချီအထိ ရောက်သွားကြတဲ့ ဒီနိုင်ငံသားတွေတောင် သက်ရောက်သွားကြသည်။

လူတိုင်းသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ဖြည်းညင်းစွာ လှုပ်ရှား​နေကြရသည်။ ၎င်းတို့၏ ခြေသလုံးများမှာလည်း ခဲများစွာ ချိတ်ဆွဲထားရသလို လေးလံနေကာ ရှေ့ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်တိုင်းက အလွန်ပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လာသလို ခံစားနေရလေ၏။

"တော်တော့... သူတို့ကို လွှတ်ပေးလိုက်!"

လင်တုံ့သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေသော နိုင်ငံသားများကို ငုံ့ကြည့်ရင်း အသံနက်ကြီးနဲ့ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းနဲ့ငါတို့ကြားက ဒီကိစ္စက အပြစ်မဲ့​ပြည်သူတွေနဲ့ မဆိုင်ဘူး"

"ဟုတ်ပါတယ်.... မင်းတို့ သဘောတူရင် သူတို့ကို ငါလွှတ်​ပေးမယ်... အဓိပတိ မဟာမိတ်အဖွဲ့က အပြစ်မဲ့နိုင်ငံသားတွေကို အခက်အခဲဖြစ်အောင် လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမယ့် လူတိုင်းနားထောင်ပါဦး... ဒီကိုရောက်နေပြီကို ဘာလို့ ဒီလောက်မြန်မြန် ထွက်သွားချင်​နေတာလဲ"

မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်က လက်နှစ်ဖက်နောက်ပစ်လျက် အေးအေးဆေးဆေး ပြောပြီး အောက်ဖက်က နိုင်ငံသားတွေအပေါ် ပိတ်ဆို့ထားမှုကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

"မင်းတို့ရဲ့ ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ် ထွက်လာသရွေ့ အရာအားလုံး သဘာဝအတိုင်း ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မယ်"

"အဓိပတိ မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်... မင်း ဒီလောက်ခေါင်းမာမှရမှာလား..."

ယဲ့ဖန် လက်ပိုက်ကြည့်ရင်း ခေါင်းကို ခါယမ်းကာ :"မင်း ငါတို့ခေါင်းဆောင်ကို တွေ့မှရမှာလား"

"မှန်တယ်! မင်းတို့ ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ ကျန်းဟိုင်ဓားနတ်ဘုရားက သွေးဝိညာဉ်စာချုပ်ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ချိုးဖောက်ပြီး တိုက်ပွဲဝင်သွားတယ်... ဒီကိစ္စက ဒီအတိုင်း မေ့ထားလိုက်လို့ မရဘူး..."

ထို့နောက် မုန့်ထျန်းရွှမ်သည် သူ့အနားရှိ ချိချင်းရှန်းကိုကြည့်ကာ ပြော​လေသည်။

"ပြီးတော့ မင်း ငါ့ရဲ့ ထိပ်တန်း မဟာမိတ်အဖွဲ့ဝင်ကိုလည်း ဒဏ်ရာရစေခဲ့တယ်.... မင်း ချင်းရှန်းရဲ့ တာအိုနှလုံးသားကို ချိုးဖဲ့ပစ်လိုက်တယ်... အဲ့ဒီအချိန်ကစပြီး သူ့အတွင်းစိတ်ဝိညာဉ်က နတ်ဆိုး အမြဲတမ်း ရှိနေမှာ.... မင်းတို့ဒီလိုသာ ထွက်သွားရင် မကောင်း​တော့မှာ ကြောက်ရတယ်"

"မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင် လူကြီးမင်း... မင်းပြောတာ ယုတ္တိမရှိဘူး!"

ယဲ့ဖန်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူ့ခြေရင်းအောက်ရှိ အထပ်မြင့် အဆောက်အအုံတန်းများကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ့ဆရာတူညီလေး ဓားနတ်ဘုရားက ကျန်းဟိုင်ကို ငြိမ်းချမ်းစေခဲ့ပြီး ဒီဘက်ကမ်းရဲ့ ငြိမ်းချမ်းမှုကို ထိန်းသိမ်း​ပေးခဲ့တယ်... ဒါက မှားတာလား"

သူစကားပြောနေစဉ်တွင် သူက အေးစက်သောလေသံဖြင့် :"မင်းက စည်းကမ်းတွေကို လိုက်နာပြီး သွေးဝိညာဉ်စာချုပ်ကို လိုက်နာတယ်... အဲဒါမင်းကိစ္စ... ငါတို့ ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်းနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ... ဒါ့အပြင် ဒီကိစ္စရဲ့အစက... မင်းရဲ့ အဓိပတိမဟာမိတ်ကြောင့် စခဲ့တာပဲ မဟုတ်လား?! ငါတို့အငယ်တန်းကို စပိတ်ဆို့ထားတယ်... အခု မင်းကငါ့ကို ပြန်ကိုက်ဖို့ အာရုံရှိနေသေးတယ်ပေါ့"

စကားလုံးတိုင်းကို နားလည်ဖို့ လိုသည်။

လေထဲတွင် ကြယ်ရောင်အချို့လည်း လွင့်စင်သွား၏။

အဓိပတိ မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်သည် စိတ်ထဲမှာ အနည်းငယ် ယိမ်းယိုင်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးတောနေသကဲ့သို့ သူ့မျက်နှာတွင် ဆိုင်းငံ့တုံ့ဆိုင်းမှုများ ပေါ်လာသော်လည်း ၎င်းကို လျင်မြန်စွာ နှိမ်နင်းလိုက်ပြီး တစ်ဖက်ဂိုဏ်း၏ လမ်းကြောင်းကို ဆက်လက် ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။

သူတို့အလျှော့ပေးမယ့် အရိပ်အယောင်မရှိဘူး...

"မြို့သားတွေရဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးကို ဆောင်ကြဉ်းဖို့ အနစ်နာခံခဲ့တာက တကယ်ကောင်းတဲ့ အမှုပဲ..."

မုန့်ထျန်းရွှမ်က လက်ခုပ်တီးပြီး ဖြည်းညှင်းစွာပြောသည်။

"ဓားနတ်ဘုရားက မြင့်မြတ်တဲ့ စရိုက်လက္ခဏာရှိတယ်... တစ်ချိန်က သူ့ရဲ့ သနားကြင်နာမှု ခံစားခဲ့ရလို့ သူ့ကို မဟာမိတ်အဖြစ် ခေါ်ယူခဲ့တယ်...."

ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး :“ဒါပေမယ့် သူက သွေးဝိညာဉ်စာချုပ်ကို ချိုးဖောက်သွားတယ်... မင်းရဲ့ဂိုဏ်းချုပ်ဘက်က ငါနဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ တွေ့ဆုံစကားပြောဖို့ ထွက်လာမှ စေ့စပ်ဆွေးနွေးနိုင်မယ်... မဟုတ်ရင် ဒီနေ့ သူမထွက်လာရင် မင်းတို့အားလုံး ဒီမှာပဲနေရမယ်..."

"ဟားဟား မင်း ငါတို့ကို ဒီမှာပိတ်ထားနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတယ်ပေါ့??"

ဓားဧကရာဇ် ယဲ့ဝူချွဲသည် ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်း၏ အခြားအဖွဲ့ဝင်များနှင့် အကြည့်ချင်းဖလှယ်ကာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ငါတို့က ထွက်သွားချင်တယ် ဆိုရင်ရော??"

"ထွက်သွားချင်တယ်ပေါ့?"

ချိချင်းရှန်းက ရုတ်​တရက်​ စကား​ဝင်ပြော​လာသည်။ သူ့အသံက ရူးသွပ်​​နေပုံရပြီး ​ဒေါသ​တွေက သူ့နှလုံးသားထဲမှာ ပိုပြင်းထန်​လာသည်​။ ဓားစွမ်းအင်ကို တိုက်ရိုက် ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ယဲ့ဖန်၏လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။

"ဘာလို့ စိတ်ရှုပ်ခံ​နေရတာလဲ?"

မုန့်ထျန်းရွှမ်လည်း ခေါင်းယမ်းကာ ယဲ့ဖန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"အဓိပတိခုနစ်ပါးတို့... မင်းတို့ဒီမှာပေါ်လာဖို့ မိုင်ထောင်ချီ ခရီးထွက်ရမယ်... မင်းတို့က ဖောက်ခွဲ ကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ ကျောရိုးပဲ ဖြစ်ရမယ် ဟုတ်တယ်မလား? မင်းတို့ဒီမှာသေသွားရင် ဂိုဏ်းက ပြင်းထန်တဲ့ ထိုးနှက်ချက် ခံရလိမ့်မယ် ဒီဆုံးရှုံးမှုက တကယ့်ကို ဆိုးရွားမှာပဲ....."

သူက အသံတိုးတိုးဖြင့် ဆက်ပြောသည် ။

“ဒီမဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်က မင်းတို့ကို နောက်ထပ်အခွင့်အရေးတစ်ခု ထပ်ပေးမယ်...မင်းတို့ရဲ့ဂိုဏ်းချုပ်ကို ခေါ်ထုတ်ထားလာရွေ့ အတိတ်က နာကျည်းစရာတွေ အားလုံးကို ခွင့်လွှတ်ပေးနိုင်တယ် ဘယ်လိုလဲ?"

မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်သည် ဖောက်ခွဲ ကောင်းကင်ဂိုဏ်း၏ အဖြေကို စောင့်မျှော်နေသည့်အလား မျက်လုံးမှိတ်ထားလိုက်သည်။

မိုးရွာသံများ စတင်ကြားလာရသည်။

"မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင် မင်း ငါတို့ကို နားမလည်ပါဘူး ငါတို့ရဲ့ ဖောက်ခွဲ ကောင်းကင်ဘုံဂိုဏ်းက ပေါ်ပေါက်လာဖို့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားရင်..."

ယဲ့ဖန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး "ဘာလို့ အသက်နဲ့ မရင်းရဲမှာလဲ"

သူပြောသည့်အတိုင်း အခြားခြောက်ယောက်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ဘာသိဘာသာ ပြောလိုက်သည်၊

"ညီလေးတို့... အဓိပတိ မဟာမိတ်က ငါတို့ကို ခွင့်မပြုဘူး ဆိုမှတော့ ငါတို့လည်း ထွက်မသွား​တော့ဘူး!"

တခြားသူတွေက ခေါင်းညိတ် သဘောတူလိုက်သည်။

"အကိုကြီးပြောတာမှန်တယ်!"

အေးစက်သော ဓားသွားတစ်လက် ပေါ်လာပြီး သတ်ဖြတ်ချင်လာသော ရည်ရွယ်ချက်များ လေထဲတွင် ပြည့်သွားသည်။ ဖောက်ခွဲ ကောင်းကင်ဂိုဏ်းဝင်များ၏ မျက်လုံးများက ပြင်းထန်ကာ ၎င်းတို့၏ လက်နက်များက တစ်ပြိုင်တည်း တုံ့ပြန်နေကြသည်။

"သေတဲ့အထိ တိုက်မယ်!"

"ဆရာတူအစ်ကိုပြောတာ မှန်တယ်... ဒီတစ်ခါတော့ နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်စရာ မရှိဘူး အခု ကျွန်တော်တို့ ရောက်နေပြီပဲ... ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ အောင်ပွဲကို မရှာတော့ဘူး နောင်တမရှိဘဲ စိတ်အေးချမ်းသာစွာနဲ့ သေလိုက်မယ်"

လင်တုံ့က သူ့လက်မောင်းကို မြှောက်လိုက်ပြီး ချိချင်းရှန်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူ့ဆီမှ အေးစိမ့်စိမ့် ရောင်ဝါတစ်ခု ဖြာထွက်လာသည်။

"ပြီးတော့ မင်းရဲ့အသက်ကို မယူရသေးဘူးလေ!"

"ဟားဟား ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ အောင်ပွဲပဲ"

ချိချင်းရှန်း၏ မျက်လုံးမှာ သွေးထွက်တော့မလို နီရဲနေသည်။ သူက အေးစက်ပြီး ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခုအား ပြသရင်း :"မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင် လှုပ်ရှားနေသမျှ မင်းတို့အကုန်လုံး မင်းရဲ့ ပျက်စီးကုန်မှာ!"

"ဟေ့! မင်း ဘာလို့ဒီလိုလုပ်တာလဲ..."

လျိုဝူရွှမ်း၏ အမူအရာမှာ ရှုပ်ထွေးနေချေပြီ။ ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်း အဖွဲ့ဝင်များ အပေါ် သူ့အကြည့်များအား ရွှေ့လိုက်သည်။ သူတို့မျက်နှာပေါ်မှ ပြတ်ပြတ်သားသား အမူအရာများကို မြင်လိုက်ရတော့ သူသည် အရှက်နှင့် ဒေါသကိုပါ တဟုန်ထိုး ခံစားလိုက်ရသည်။

နောင်တ၏ အရိပ်အမြွက်နှင့် အတွင်းစိတ်ကလည်း ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်နေသည်။

တစ်ဖက်တွင် သူသည် အဓိပတိမဟာမိတ် အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ မြှားနတ်ဘုရားအပေါ် အပြစ်ရှိသည်ဟု ခံစားရသည်။ လမ်းတလျှောက် ပဋိပက္ခတွေ လျော့ပါးအောင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ပေမယ့် နောက်ဆုံးမှာတော့ ရှောင်လွှဲလို့ မရခဲ့ပါဘူး။ တိုက်ပွဲက ပေါက်ကွဲတော့မည်။

ဒါပေမယ့် မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်ဟာ အရင်က ဒီလိုမဟုတ်တဲ့အတွက် သူ့ကို စိတ်ရှုပ်စေခဲ့သည်။ ထိုသူသည် ရုတ်တရက် ပို၍ ခေါင်းမာလာပြီး စွဲလမ်းလာသည်။

"ထူးဆန်းတယ်..." လျိုဝူရွှမ်း စဉ်းစားရင်း ညည်းညူလိုက်သည်။

အကြပ်အတည်း​ကြားမှာ ပိတ်လှောင်ခံထားရစဉ် အောက်ဖက်ရှိ နိုင်ငံသားအများအပြားကတော့ ပြေးလွှားနေကြကာ အခြေအနေမှာ အလွန် ရှုပ်ထွေးနေသည်။

…………

"ရွှမ်းရွှမ်း စိတ်​မရှည်​ မလုပ်နဲ့!"

လူအိုလီက ဒေါသတကြီးနဲ့ လီကျစ်ရွှမ်းရဲ့လက်ကိုဆွဲပြီး :"ဒီအခြေအနေမှာ တက်သွားတာက အသုံးမဝင်ဘူး မင်းရဲ့ဂိုဏ်းကို ကာကွယ်ဖို့ စိတ်အားထက်သန်နေတာ ငါသိတယ် ဒါပေမယ့် အခုက အချိန်​ကောင်းမဟုတ်ဘူး!"

"ဒါပေမယ့်... တပည့် ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲနဲ့ တိုက်ချင်တယ်..."

လီကျစ်ရွှမ်း ညည်းညူရင်း သူ့လက်ထဲက ဓားကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးတွေ မှိန်သွားသွားသည်။ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ခံစားချက်ကြီးက သူမ နှလုံးသားထဲမှာ နစ်မွန်းနေခဲ့၏။

ကွာဟချက်က ကြီးလွန်းလှသည်။ အဓိပတိမဟာမိတ်က ဤဘီလူးဟောင်းများအတွက် မွေးရာပါနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတွေဆိုတာ လုံးဝ အရေးမပါလှချေ။

"စိတ်မပူပါနဲ့ ကျစ်ရွှမ်း...."

လီချင်းဟဲကလည်း လက်ဆန့်ပြီး သူမလက်ကို လှမ်းဆွဲကာ ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

"ငါတို့ရဲ့သိုင်းဆရာတွေက ငါတို့ကိုအချိန်ပေးထားတယ်... ငါတို့မြန်မြန် ထွက်သွားသင့်တယ် ဒီမှာနေနေတာက သူတို့ကို ဒုက္ခပိုပေးမိလိမ့်မယ်"

"ဒါဆို ငါတို့ ဘာမှလုပ်လို့မရဘူးပေါ့..."

လီကျစ်ရွှမ်းသည် သူမ၏ သိုင်းဦးလေးများနှင့် အကြီးတန်း သခင်များကို မော့ကြည့်ရင်း ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေသော အသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။ သူမရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ပြီမလို့ ဖေးမကူညီနိုင်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။

သို့သော် ယခုတော့ သူမနယ်ပယ်က နောက်ကျလွန်းနေပုံရသည်။

သူမသည် ဂိုဏ်းဆရာ ဖြစ်လာရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ ဝေးသော်လည်း ဤကမ္ဘာ၏ ရေခဲတောင်ထိပ်ကို သူမ မထိနိုင်ပေ။

"ငါတို့ဘာမှမတတ်နိုင်ဘူး ရွှမ်းရွှမ်း... အဲဒီတိုက်ပွဲက ကြောက်စရာကောင်းလွန်းတယ် ငါတို့လုပ်နိုင်သမျှက ဒီမှာစောင့်နေတာပဲ ဒါက ပြီးသွားမှာပါ မင်း ငါတို့ဂိုဏ်းကို ယုံရမယ်"

“တပည့်လေး ပြောတာမှန်တယ်”

ထိုစဥ် အနောက်မှ ရင်းနှီးသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ အဘိုးကြီးလီနှင့် အခြားသူများလည်း အသံကြားရာဘက်သို့ ချာကနဲ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

ချင်းယန်ပင်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် တည်ငြိမ်အေးဆေးပြီး ရှုပ်ထွေးနေသော လူအုပ်ကြားမှ တွန်းထုတ်ကာ လီကျစ်ရွှမ်းနှင့် အခြားသူများဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လာနေခဲ့သည်။