အခန်း (၈၀)

ရှန်းယွီသည် ဝင်လာသော လက်သီးကို မျက်လုံးပြူးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

“ရန်သူ“

သူသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် အမှန်တကယ်ပင် သတိလက်လွတ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏ တိုက်ပွဲ ဗီဇသည် သူ့ကို ထို မလှုပ်မယှက် အခြေအနေတွင် အချိန်ကြာကြာ နေခွင့် မပေးခဲ့ဘဲ သူသည် ချက်ချင်း သတိပြန်ဝင်လာကာ တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ လက်ကို ရွှေ့လိုက်ပြီး သူ အခုမှ ဖန်တီးပြီးစီးခဲ့သော အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို ပြိုင်ဘက်၏ လက်သီးပေါ်တွင် တင်လိုက်ပြီးနောက် နောက်သို့ အနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်သည်။

“အဆောင်လက်ဖွဲ့“

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီး ထို တုန်ခါမှုသည် အဆင့်အနည်းငယ် ဝေးကွာနေပြီဖြစ်သော ရှန်းယွီကိုပင် ပို၍ နောက်သို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။

"ဒီလောက် အစွမ်းထက်တာလား"

အကျိုးသက်ရောက်မှုကြောင့် အံ့ဩစွာပင် သူ အသက်ရှူမှားသွားခဲ့သည်။

နဝမအဆင့် အဆောင်လက်ဖွဲ့သည် ဤမျှ အစွမ်းထက်လိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ၎င်းကို အားကိုးရာ လျှို့ဝှက်လက်နက်အဖြစ် သိမ်းထားခြင်းမှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အနိမ့်ဆုံးအဆင့် အဆောင်လက်ဖွဲ့ကိုပင် ရွှေအနှစ်သာရ ကျင့်ကြံသူမှသာ ပြုလုပ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူသည် ဝမ်ဝေနှင့် အခြား လုပ်ကြံသူများကို ဤ အားကိုးရာ လျှို့ဝှက်လက်နက်ကို အသုံးမပြုမီ သတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းအတွက် အမှန်တကယ် ကျေးဇူးတင်ခဲ့သည် သို့မဟုတ်ပါက သူ သေရမည့်သူ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်ပင်။ တစ်ခုတည်းသော ပြဿနာမှာ သူ၏ အသစ်ဆောက်လုပ်ထားသော အိမ်သည်လည်း ပေါက်ကွဲမှု၏ ဒဏ်ကို ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ပေါက်ကွဲမှုမှ ဖုန်မှုန့်များ နောက်ဆုံးတွင် ငြိမ်သက်သွားသောအခါ သူသည် ပြိုင်ဘက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့သည်။

“ရန်သူ“

သူ အံ့ဩသွားသည်မှာ ထိုသူတို့သည် သုံးဦးရှိခဲ့ပြီး ရှေ့မှ တစ်ဦးမှလွဲ၍ ကျန်သူများက လုံးဝ ထိခိုက်ဒဏ်ရာ မရရှိခဲ့ကြပေ။ ရှေ့မှ တစ်ဦးသည် ပေါက်ကွဲမှု အရှိန်အပြည့်ကို ခံခဲ့ရပုံရသည်။ သူသည် ကြွက်သားများ ကြီးမားကာ အရပ်မြင့်သည့် လူကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ၏ ညာလက်သည် လုံးဝ ပေါက်ထွက်သွားခဲ့သော်လည်း သူသည် ငြိမ်သက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ရှန်းယွီသည် သူ၏ချီအာရုံခံစားမှုကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။ ကျန်နှစ်ဦးမှာ အလယ်အဆင့် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြပြီး ထိုကြီးမားသော လူကြီးသည် အဆင့်နိမ့် အနှစ်သာရတည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်သည်။

ရှန်းယွီသည် အခြားသူများ အဘယ်ကြောင့် ဒဏ်ရာမရရှိခဲ့သည်ကို ယခုအခါ နားလည်သွားခဲ့သည်။ ထိုလူကြီးသည် သူတို့အတွက် ပေါက်ကွဲမှုကို ကာကွယ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှန်းယွီသည် အမှန်တကယ် စိုးရိမ်ပူပန်ခဲ့သည်။ အနှစ်သာရတည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူကို မပြောနှင့်ဦး အလယ်အဆင့် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူများကိုပင် သူ အနိုင်ယူနိုင်ပါ့မလား မသိခဲ့ပေ။ ကံကြမ္မာသည် သူ့ကို ယနေ့ သတ်ပစ်ရန် အမှန်တကယ် ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာလား။

စိုးရိမ်စိတ်က သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားနေသော်လည်း သူသည် အပြင်ပန်းအားဖြင့် တည်ငြိမ်သော ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို ထိန်းသိမ်းထားသည်။ သူသည် အစီအစဉ်တစ်ခု စဉ်းစားရန် လိုအပ်သည်။

ထို လူကြီးသည် သူ၏ ကျန်ရှိနေသော လက်ကို ကိုင်ထားပြီး သွေးစီးဆင်းမှုကို တည်ငြိမ်စေရန်ချီကို အသုံးပြုနေသည်။

"ငါက သတ်ဖြတ်ရေး ပုံစံ ဒါမှမဟုတ် ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ ကျွမ်းကျင်သူလို့ ထင်ခဲ့တာ"

ထိုလူကြီးသည် သူ၏ ဒဏ်ရာရှိသော်လည်း တည်ငြိမ်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အဆောင်လက်ဖွဲ့တွေနဲ့ ကစားနေတဲ့ ကလေးတစ်ယောက် ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူ ထင်မလဲ"

သူ ပြောနေစဉ် အခြားသူများနှင့် ဆက်သွယ်ရန် အသံဖြင့် ထုတ်လွှင့်မှုကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ "သတိမလစ်ကြနဲ့။ အဲဒီ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံယူဖို့ ငါ့ရဲ့ အင်အားတစ်ဝက်နီးပါး သုံးခဲ့ရတယ်" တပည့်က ကျင့်ကြံမှု လုံးဝ မရှိသယောင် ပေါ်နေသည့်အတွက် သူ အလစ်အငိုက်မိသွားခဲ့သည်ဟု သူ စိတ်ထဲက တွေးလိုက်သည်။ ထိုကောင်လေးသည် အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို ထိုမျှ နီးကပ်သော အကွာအဝေးတွင် အသုံးပြုလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သူက ထင်ထားမှာလဲ။ သူသည် ရင်ဆိုင်ရုံမှလွဲ၍ မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

"နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူတွေ ငါ မင်းတို့ရဲ့ အစီအစဉ်ကို မသိဘူးလို့ ထင်နေတာလား"

ရှန်းယွီက အော်လိုက်ရာ ထိုလူကြီး လန့်သွားခဲ့သည်။

သူတို့ရဲ့ အစီအစဉ်က ပေါ်သွားတာလား။

သူတို့သည် နတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြောင်း သူ ဘယ်လို သိသွားတာလဲ။

"ဒီနေ့မှာတော့ ဒီအကြီးအကဲက မင်းတို့ကို သင်ခန်းစာပေးမယ်"

ရှန်းယွီက ယုံကြည်မှုရှိစွာ ကြေညာလိုက်သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အဆောင်လက်ဖွဲ့များသည် သူ၏ လက်များထဲတွင် ပေါ်လာကာ ၎င်းတို့က တစ်ဒါဇင်နီးပါး ရှိသည်။ ထိုလူကြီး မြင်လိုက်သောအခါ သူ ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။

ဤ လူငယ်လေးက အဘယ်ကြောင့် အဆောင်လက်ဖွဲ့များ ဒီလောက် များပြားစွာ ရှိနေရတာလဲ။ ထို့နောက် ရှန်းယွီသည် ၎င်းတို့ အားလုံးကို ကျူးကျော်သူများဆီသို့ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

"မကောင်းဘူး ပြေး"

အနှစ်သာရတည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ထိုသုံးဦးသည် မတူညီသော လမ်းကြောင်းများဆီသို့ ပြန့်ကျဲသွားခဲ့ကြသည်။ ထိုလူကြီးသည် သူ ယခင်က ရှိခဲ့သည့် နေရာမှ မီတာအနည်းငယ် အကွာရှိ သစ်ပင်ထိပ်တွင် နားလိုက်သည်။

"အင် ဘာလို့ ပေါက်ကွဲမှု မဖြစ်တာလဲ"

သူ တွေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် အဆောင်လက်ဖွဲ့များ ပစ်ပေါက်ခဲ့သည့် နေရာသို့ ကြည့်လိုက်သောအခါ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော စာရွက်အပိုင်းအစများကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုနောက် ရှန်းယွီ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"အဲဒီ ကောင်စုတ်လေး"

ထိုလူကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူတို့ လှည့်စားခံခဲ့ရကာ အဆောင်လက်ဖွဲ့များ လုံးဝ မရှိခဲ့ပေ။ ထိုလူကြီးသည် သူ ပုန်းအောင်းနေသော နေရာမှ ခုန်ဆင်းလိုက်ပြီး လှည့်စားခံရကြောင်း သဘောပေါက်သွားသော အခြားသူများလည်း ဆင်းလာခဲ့ကြသည်။

"မြန်မြန် သူ့ကို သွားဖမ်းကြ"

ထိုလူကြီးက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"သူက သာမန်လူပဲ။ သူ ဝေးဝေး ရောက်သွားစရာ အကြောင်းမရှိဘူး"

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် တပည့်က သူတို့၏ အစီအစဉ်ကို သိပုံရသည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သော်လည်း ယခု ပေါ်လာသည့်အတိုင်း ထိုကောင်လေးသည် အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများကိုသာ ပြောနေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူ တွေးလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း လိုအပ်ပါက သူ့ကို ဖမ်းရန် လိုအပ်ဆဲ ဖြစ်သည်။

အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း လက်အောက်ငယ်သားများသည် ဦးညွှတ်ပြီး မတူညီသော လမ်းကြောင်းများဆီသို့ ပြန့်ကျဲသွားခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် ဒဏ်ရာရထားသော လူကြီးသည် တရားထိုင်သည့် ကိုယ်ဟန်သို့ ဝင်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ စွမ်းအင်ကို ဦးစွာ ပြန်လည် ထူထောင်သင့်သည်ဟု စိတ်ထဲက တွေးလိုက်သည်။ ထိုနှစ်ဦးသည် သာမန်လူတစ်ဦးကို ဖမ်းဆီးရာတွင် ပြဿနာ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။ ရှန်းယွီ၌ အခြား အဆောင်လက်ဖွဲ့ အနည်းငယ် ရှိနိုင်သော်လည်း သူတို့ သတိထားနေသမျှ ကာလပတ်လုံး ဒဏ်ရာရခြင်းမှ ရှောင်ရှားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

...

တောအုပ်ထဲတွင် ရှန်းယွီသည် ပို၍ မြန်မြန် ရွေ့လျားရန် သူ၏ ရွေ့လျားမှု ကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုကာ ပြေးနေခဲ့သည်။ သူသည် ကျန်ရှိနေသော အဆောင်လက်ဖွဲ့ နှစ်ခုကို စာရွက်အလွတ်များနှင့်အတူ ကိုင်ထားပြီး အဆောင်လက်ဖွဲ့ များပြားစွာ ရှိနေသည့် ပုံရိပ်ယောင်ကို ပေးခဲ့သည်။ သူသည် ဤ လှည့်ကွက်ကို တစ်ချိန်က ကတ်ဖြင့်လှည့်စားမှု လုပ်နေသည်ကို မြင်ခဲ့ရသော လမ်းဘေး မျက်လှည့်ဆရာတစ်ဦးထံမှ သင်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ လက်ရှိ အခြေအနေတွင် ဒဏ်ရာရထားသူ ဖြစ်လင့်ကစား အနှစ်သာရတည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူကို သူ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည်မဟုတ်ဘူးဟု သူ စိတ်ထဲက တွေးလိုက်သည်။ ထွက်ပြေးခြင်းက သူ၏ တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာပင်။

သူ၏ စနစ်သည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်သဖြင့် သူ ကောင်းစွာ ပုန်းအောင်းနေသမျှ ကာလပတ်လုံး အစစ်ဆေးခံရခြင်းမှ ရှောင်ရှားနိုင်ပေလိမ့်မည်ပင်။ အကယ်၍ အနှစ်သာရတည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူသည် သူ၏ချီအာရုံခံစားမှုကဲ့သို့ တစ်တောင်နှလုံးဆောင်လုံးကို ဖုံးအုပ်နိုင်သော စွမ်းအားရှိသည့်ချီအာရုံခံစားမှု မရှိပါက သူ့ကို ရှာတွေ့နိုင်မည့် နည်းလမ်းမရှိပေ။

“လိုဏ်ဂူလား“

သူ ပြေးနေစဉ် သစ်ရွက်များဖြင့် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖုံးကွယ်ထားသော လိုဏ်ဂူဝင်ပေါက်တစ်ခုကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။ ဤလိုဏ်ဂူသည် ပုန်းအောင်းရာနေရာအဖြစ် အသုံးပြုရန် လုံလောက်စွာ ဖုံးကွယ်ထားသည်ဟု သူ စိတ်ထဲက တွေးလိုက်သည်။

သူသည် မြေပြင်ပေါ်မှ ကြွေကျနေသော သစ်ရွက်များနှင့် သစ်ကိုင်းများကို လျင်မြန်စွာ စုဆောင်းလိုက်ပြီး သေးငယ်သော ဝင်ပေါက်အတွင်းသို့ လျှောဝင်ကာ ၎င်းသည် သာမန် ချုံပုတ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်ဟု ထင်ရအောင် သစ်ရွက်များကို ဂရုတစိုက် စီစဉ်လိုက်သည်။ အတွင်းသို့ ရောက်သောအခါ သူသည် အေးမြသော ကျောက်နံရံကို ဖိကပ်လိုက်ပြီး သူ၏ အသက်ရှူနှုန်းကို နှေးကွေးစေကာ မိမိကိုယ်ကို တည်ငြိမ်စေခဲ့သည်။

သူ၏ နှလုံးခုန်နှုန်း နောက်ဆုံးတွင် တည်ငြိမ်သွားသောအခါ သူသည် သူ၏ အခြေအနေကို ကောင်းမွန်စွာ အကဲဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာနေသည့် ကျပန်းစာသားများကိုလည်း သူ နောက်ဆုံးတွင် အာရုံစိုက်နိုင်ခဲ့ကာ သူ ခဏတာမျှ ရူးသွပ်သွားပြီဟု သူ ထင်နေခဲ့သည်။

သူ၏ စိတ်ကြည်လင်လာသောအခါ ရှန်းယွီသည် သူ၏ စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး သူ မြင်လိုက်ရသည့်အရာကြောင့် ချက်ချင်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

“အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပညာရပ်များ: စားဖိုမှူး: စတုတ္ထအဆင့် (၂၀/၆၀၀)၊ အဆောင်လက်ဖွဲ့ ဖန်တီးသူ: နဝမအဆင့် (၁၀/၁၀၀)၊ အကဲဖြတ်သူ: နဝမအဆင့် (၂/၁၀၀)“