အခန်း (၈၃)

"အကြီးအကဲမေ ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

အကြီးအကဲကောင်းက အကြီးအကဲမေ၏ လည်ချောင်းကို ဓားဖြင့် တိုက်ရိုက် ချိန်၍ မေးလိုက်သည်။ သူတို့ ပတ်ပတ်လည်ရှိ တံခါးဝသည် မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေခဲ့ပြီး တပည့်များသည် နေရာအနှံ့ ထွက်ပြေးနေကြပြီး လဲကျနေသော ရုပ်အလောင်းများက မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေခဲ့သည်။

"မင်းက မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လူတွေကို တိုက်ခိုက်ဖို့အတွက် ပြင်ပလူတွေနဲ့ တကယ်ပဲ ပူးပေါင်းခဲ့တာလား"

အကြီးအကဲဟွမ်က ထပ်လောင်းပြောဆိုလိုက်ရာ သူ၏ ဘေးတစ်ဖက်မှ ဓားက တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများ ဒေါသဖြင့် တောက်လောင်နေခဲ့သည်။

"ဆရာဦးလေးက မင်းကို အရမ်း ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံခဲ့တာ မင်း ဒီလို ပြန်ဆပ်ရတာလား"

"ပူးပေါင်းတာလား"

အကြီးအကဲမေ၏ နှုတ်ခမ်းများက အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးညွှတ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ ဦးခေါင်းကို နောက်သို့ မော့ပြီး ရယ်မောလိုက်ရာ ထိုအသံသည် တံခါးဝတစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။ ထိုအသံက အဝေးမှ ကြည့်ရှုနေသော ကျန်ရှိသည့် တပည့်များ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် ချမ်းတုန်သွားစေခဲ့သည်။

အကြီးအကဲကောင်းနှင့် ဟွမ်တို့သည် စိုးရိမ်တကြီး အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ လက်နက်များကို ဆုပ်ကိုင်ထားမှု ပိုမို တင်းကျပ်သွားခဲ့သည်။

"ငါ သူတို့နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ ဘာကြောင့် လိုအပ်မှာလဲ"

အကြီးအကဲမေသည် ပျော်ရွှင်မှုကြောင့် ကျလာသော မျက်ရည်ကို သုတ်လိုက်သည်။

"ငါ အစကတည်းက မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက်မှ မဟုတ်ခဲ့ဘူး"

နောက်တစ်ချက် နှလုံးခုန်သံတွင် သူ၏ လက်များသည် ပတ်ဝန်းကျင် အလင်းရောင်ကို စားသုံးသွားပုံရသော မှောင်မိုက်သည့် ကြောက်စရာကောင်းသော စွမ်းအင်ကို လမ်းကြောင်းပေးစပြုလာသည်။ အနက်ရောင် မြူခိုးများသည် သူ၏ လက်ချောင်းများ ပတ်လည်တွင် ဝဲပျံနေပြီး နတ်ဆိုး ကျင့်ကြံမှု၏ ထင်ရှားသော အရိပ်အယောင်ကို ဆောင်ထားသည်။

အကြီးအကဲကောင်း၏ မျက်လုံးများ မယုံကြည်နိုင်မှုဖြင့် ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။

"မင်း မင်းက အစကတည်းက နတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ဖြစ်နေခဲ့တာလား"

အကြီးအကဲမေ၏ အပြုံးက ပို၍သာ ကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။

"ငါ ရတနာ မရခင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ထုတ်ဖော်ဖို့ အစီအစဉ် မရှိခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခု ဘယ်သူက ဂရုစိုက်မလဲ"

သူ၏ လက်များ ပတ်ပတ်လည်ရှိ နတ်ဆိုး စွမ်းအင်က ပို၍ ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။

"ရတနာလား"

အကြီးအကဲဟွမ်သည် သူတို့နောက်ကွယ်ရှိ မြင့်မားသော မျှော်စင်ဆီသို့ သူ၏ အကြည့်ကို လိုက်သွားခဲ့သည်။ နားလည်မှုက သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

"မင်းက တကယ်ပဲ ကောင်းကင်စမ်းသပ်မျှော်စင်ကို လိုချင်နေတာလား"

"ဟွန့်"

အကြီးအကဲမေသည် မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် အသံဖြင့် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"ဘာ ကောင်းကင်စမ်းသပ်မျှော်စင်လဲ။ ဒါက ငါတို့ ဝူမင်ဂိုဏ်း ဘိုးဘေးရဲ့ ဖန်တီးမှု ရတနာ ဖြစ်တာ ရှင်းနေတာပဲဟာ"

သူ၏ မျက်လုံးများ စိတ်အားထက်သန်သော သစ္စာရှိမှုဖြင့် တောက်ပနေခဲ့သည်။

"နတ်ဆိုးပိတ်ဆို့ရေး မျှော်စင်"

သူသည် ခေါင်းကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ ခါလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ မင်းတို့ တည်ကြည်တဲ့ ဂိုဏ်းသားတွေကို ပညာပေးနေဖို့ အချိန်မရှိဘူး"

သတိမပေးဘဲ အကြီးအကဲမေသည် အကြီးအကဲကောင်းဆီသို့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော လက်သည်းဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။ အကြီးအကဲက ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း နတ်ဆိုး ထိုးနှက်ချက်သည် သူ၏ ရင်ဘတ်ကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်ခဲ့ပြီး သူ့ကို လေထဲတွင် နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားစေခဲ့သည်။

အကြီးအကဲဟွမ်သည် နောက်မှ တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေးကို အမိအရ ဆုပ်ကိုင်လိုက်

သော်လည်း အကြီးအကဲမေသည် သူမ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို အာရုံခံမိခဲ့သည်။ သူသည် သူမ၏ ဓားလက်မောင်းကို တိုက်ခိုက်မှုအလယ်တွင် ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီးနောက် ဗဟိုပြုကာ လေထဲသို့ ရောက်နှင့်နေသော အကြီးအကဲကောင်းဆီသို့ အဝတ်စုတ်ကဲ့သို့ ပစ်လွှင့်လိုက်သည်။

သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် နာကျင်ဖွယ်ရာ ဒုန်းခနဲ မြည်သံဖြင့် တိုက်မိကြပြီး နှစ်ဦးစလုံးသည် မျှော်စင်၏ အပြင်ဘက် နံရံကို ဆောင့်မိကာ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။

"ဂျူနီယာညီမလေး မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား"

အကြီးအကဲကောင်းက ဖုန်မှုန့်များနှင့် အပျက်အစီးများကြားတွင် အကြီးအကဲဟွမ်ကို ပွေ့ဖက်ထားရင်း မေးလိုက်သည်။

သူမ၏ ပါးပြင်တွင် မှိန်ဖျော့သော နီမြန်းမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့ပြီးနောက် သူမသည် လျင်မြန်စွာ ခုန်ထရပ်ကာ မိမိကိုယ်ကို ထိန်းလိုက်သည်။ အကြီးအကဲကောင်းသည် ထရန် ကြိုးစားသော်လည်း ချော်လဲသွားပြီး ပြင်းထန်စွာ ချောင်းဆိုးလိုက်သည်။ သူ၏ ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးစီးကြောင်းတစ်ခု စီးကျလာခဲ့သည်။

အကြီးအကဲဟွမ်သည် သူ့အနားသို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွားခဲ့သည်။

"စီနီယာအစ်ကို အဆင်ပြေရဲ့လား။ အစ်ကို့ ဒဏ်ရာက ပြန်ဖြစ်လာတာလား"

အကြီးအကဲမေသည် ခြေလှမ်းမပျက်ဘဲ အေးအေးဆေးဆေးပင်သူတို့ဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့ပြီး သူ၏ ရယ်သံက တံခါးဝတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့သည်။ အကြီးအကဲဟွမ်သည် တုန်ယင်နေသော လက်များဖြင့် ဓားကို မြှောက်ထားသော်လည်း အကြီးအကဲကောင်း၏ ရှေ့တွင် ကာကွယ်သည့် ပုံစံဖြင့် နေရာယူလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းရဲ့ ဉာဏ်ကြီးရှင်က ဒီအခြေအနေထိ ရောက်သွားလိမ့်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ"

အကြီးအကဲမေက အကြီးအကဲကောင်းကို လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး ဖုံးကွယ်မထားသော မထီမဲ့မြင်ပြုမှုဖြင့် ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းသာ ကိုယ့်အလုပ် ကိုယ်လုပ်ခဲ့ရင် ဒီလို ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး"

"မင်း အဲဒါကို ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

အကြီးအကဲကောသည် နာကျင်စွာဖြင့် ထရပ်ရန် ရုန်းကန်နေခဲ့သည်။

အကြီးအကဲဟွမ်သည် သူ၏ ပခုံးပေါ်တွင် တည်ငြိမ်စေသော လက်တစ်ဖက်ကို တင်လိုက်

သည်။

"စီနီယာအစ်ကို ကိုယ့်ကိုယ်ကို အတင်းအကျပ် မလုပ်ပါနဲ့"

"ကောင်းပြီ ဒီအခြေအနေထိ ရောက်လာပြီဆိုတော့ မင်းတို့ကို ပြောပြလို့ ရပါပြီ"

အကြီးအကဲမေက ပြောလိုက်သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်များစွာက မြင့်မားသော မိုးပြာရောင် ဓားဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်တွင် တပည့် သုံးဦး ရှိခဲ့သည်။ သူ၏ ဇီဝဗေဒသားနှင့် သူ ကိုယ်တိုင်လို သဘောထားသည့် မွေးစားသား နှစ်ဦးက မေကျီယွမ်နှင့် ကောင်းရှန်ထျန်းတို့ ဖြစ်သည်။ သူတို့အထဲမှ ကောင်းရှန်ထျန်းသည် အတောက်ပဆုံး တောက်ပခဲ့ပြီး သူ၏ ပါရမီက ပြိုင်ဘက်မရှိသည့်အပြင် သူ၏ အနာဂတ်က အကန့်အသတ်မရှိခဲ့ပေ။ သူသည် ဆရာသခင် ကွယ်လွန်သောအခါ ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်လာရန် သဘာဝ ကျသော ဆက်ခံသူ ဖြစ်ခဲ့သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းရဲ့ ဉာဏ်ကြီးရှင်က ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်ချင်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး"

အကြီးအကဲမေက ဆက်လက်ပြောဆိုလိုက်ရာ သူ၏ အသံက အမုန်းတရားဟောင်းများဖြင့် ခါးသီးနေခဲ့သည်။

"ဒါကြောင့် ငါ လုပ်ရမှာက အသုံးမကျတဲ့ သားကို ဖယ်ရှားဖို့ပဲ ပြီးရင် ငါ ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်ပြီ" သူ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့သည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်း ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ခဲ့တယ်လေ"

ထိုအချိန်က သူ ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်ခဲ့ပါက သူ၏ မစ်ရှင်သည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက ပြီးစီးခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကောင်းရှန်ထျန်းကြောင့် သူ၏ အစီအစဉ်များ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

"မင်း"

အကြီးအကဲကောင်းသည် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နားလည်မှု ပေါ်ပေါက်လာသောအခါ အကြီးအကဲဟွမ်ကို တွန်းထုတ်၍ ထရပ်လိုက်သည်။

"ဒါဆို ဆရာရဲ့ သေဆုံးမှုနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မင်းနဲ့ တစ်ခုခု ပတ်သက်နေတယ်ဆိုတဲ့ သဘောလား"

အကြီးအကဲမေ၏ တစ်ခုတည်းသော တုံ့ပြန်မှုမှာ ကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

အကြီးအကဲကောင်းအတွင်း တစ်စုံတစ်ခု ပြတ်တောက်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်နှာသည် ဒေါသဖြင့် ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"မင်း ကောင်စုတ်"

သူ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက် သူ့ပတ်ပတ်လည်တွင် တောက်ပသော ရွှေရောင် အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး စင်ကြယ်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် တုန်ခါနေသဖြင့် အကြီးအကဲဟွမ်သည် သူ့ဆီ ချဉ်းကပ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း အနောက်သို့ အတင်းအကျပ် တွန်းပို့ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

"စီနီယာအစ်ကို မလုပ်ပါနဲ့"

သူမသည် မျက်စိစူးရှသောအလင်းမှ မျက်လုံးများကို ကာကွယ်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

အကြီးအကဲမေသည် မရည်ရွယ်ဘဲ နောက်သို့ တစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်ပြီး ခဏတာ ကြောက်ရွံ့မှုက သူ၏ မျက်နှာကို ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့သည်။

"မင်း တကယ်ပဲ မင်းရဲ့ အင်အားကို ပြန်လည် ထူထောင်နိုင်ခဲ့တာလား"

ထို့နောက် အကြီးအကဲကောင်း၏ နာကျင်နေသော အမူအရာကို သတိပြုမိလိုက်သောအခါ သူ၏ ယုံကြည်မှု ပြန်လာခဲ့သည်။

"မဟုတ်ဘူး မြင့်မားသော အဇူရာတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းလို အဆင့်နိမ့်ဂိုဏ်းတစ်ခုက ဒါကို မတတ်နိုင်ဘူး။ မင်း ဒီစွမ်းအားကို ရဖို့အတွက် မင်းရဲ့ ရွှေအနှစ်သာရကို မီးရှို့နေတာ။ မင်း ဒါကို လုပ်ရင် အသက်ရှင်ရင်တောင် နောက်ထပ် ဘယ်တော့မှ တိုးတက်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

သို့သော် အကြီးအကဲကောင်းသည် နားထောင်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ကာ ရွှေရောင် အငွေ့အသက်သည် ပို၍ ပြင်းထန်လာပြီး သူသည် သေးငယ်သော နေမင်းအတွင်း၌ ရပ်နေသည်ဟု ထင်ရသည်။ အလင်း တည်ငြိမ်သွားသောအခါ သူသည် အကြီးအကဲမေကို စင်ကြယ်သော မုန်းတီးမှုဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ ထပ်မံ တိုးတက်နိုင်ခြင်း မရှိရင်လည်း အရေးမကြီးဘူး"

သူ၏ အသံသည် စွမ်းအားဖြင့် ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့သည်။

"ငါ မင်းကို ဒီနေ့ သတ်ပစ်မှာ သေချာတယ်"

သူသည် ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ ဓားသည် တောက်ပသော စွမ်းအင်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားကာ အကြီးအကဲမေဆီသို့ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။ ထို သစ္စာဖောက်သည် သတ္တုနှင့် သတ္တု ရိုက်ခတ်သကဲ့သို့ အသံထွက်ပေါ်လာသည့် နတ်ဆိုးစွမ်းအင်ဖြင့် ဒိုင်းကာတစ်ခုကို မြှင့်တင်လိုက်သည်။ သို့သော် အကြီးအကဲမေသည် အင်အား ယှဉ်ပြိုင်မှုကို ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ ခြေထောက်များသည် မြေကြီးထဲတွင် လမ်းကြောင်းများ ဖန်တီးကာ မီတာ အတော်ကြာ နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားခဲ့သည်။

သူသည် အကြီးအကဲကောင်းကို ထိတ်လန့်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ရွှေအနှစ်သာရကို မီးရှို့ခြင်းမျှဖြင့် ဤမျှ စွမ်းအားကို ဘယ်လို ထုတ်လုပ်နိုင်တာလဲ။ အကြီးအကဲမေကိုယ်တိုင်သည် ဝူမင်ဂိုဏ်းမှ အရင်းအမြစ်များကို အသုံးပြု၍ ရွှေအနှစ်သာရနယ်ပယ်၏ အဆင့်နိမ့်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ သူ၏ အင်အားနှင့် လက်အောက်ငယ်သားများဖြင့် ဂိုဏ်းကို အလွယ်တကူ လွှမ်းမိုးနိုင်သင့်သည်ဟု သူ တွက်ချက်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် နာမည်မသိသူတစ်ဦးကဲ့သို့ လွင့်စဉ်ခြင်း ခံနေရသည်။

နောက်ထပ် ထိုးနှက်ချက်တစ်ခုက သူ့ကို လွင့်စဉ်စေသောအခါ သူ၏ မျက်နှာက မုန်းတီးမှုဖြင့် ရစ်မူးသွားခဲ့သည်။ ဤ ကောင်းရှန်ထျန်းစုတ်က အမြဲတမ်း သူ၏ အစီအစဉ်များကို ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။ ထိုစဉ်ကရော ယနေ့တွင်ပင်။

မဟုတ်ဘူး သူ ခွင့်မပြုနိုင်ဘူး။

အကြီးအကဲမေ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပို၍ပင် နတ်ဆိုးစွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လာခဲ့ပြီး သူသည် အမှောင်ထုထဲတွင် လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။ အကြီးအကဲကောင်း၏ နောက်ထပ် လက်သီးထိုးချက် ရောက်လာသောအခါ သူသည် ၎င်းကို လေထဲတွင် ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး ရွှေရောင်စွမ်းအင်နှင့် ထိတွေ့သည့် နေရာတွင် သူ၏ လက်ဖဝါးမှ မီးခိုးများ ထွက်လာခဲ့သည်။

"အခု ငါ့ အလှည့်ပဲ"

သူသည် ခြိမ်းခြောက်သည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး နတ်ဆိုးချီသည် သူ့ပတ်ပတ်လည်တွင် ဝဲပျံနေခဲ့သည်။