အခန်း (၈၈)

ရှန်းယွီသည် ကြီးထွားလာသော မီးလျှံတိုက်ခိုက်မှုကို စိုးရိမ်ထိတ်လန့်စွာ ကြည့်ရှုပြီး ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုများကို စိတ်ထဲတွင် လျင်မြန်စွာ တွေးတောနေခဲ့သည်။ သူ၏ ဓားကို လျှပ်စီးဖြင့် ဖုံးအုပ်ပြီး မီးလုံးကို ခွဲထုတ်ရန် ကြိုးစားသင့်သလား။

မဟုတ်ဘူး ဒါက စိတ်ကူးယဉ် ရုပ်ရှင်တစ်ကား မဟုတ်ဘူး။

ထို့အပြင် သူ တစ်နည်းနည်းဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော အောင်မြင်မှုကို စီမံနိုင်ခဲ့လျှင်ပင် ကွဲကွာသွားသော အပိုင်းများက သူ ဂရုတစိုက် မြှုပ်နှံထားသည့် အဆောင်လက်ဖွဲ့များအတွင်းသို့ ပြုတ်ကျသွားပါက ဘယ်လိုဖြစ်လာမလဲ။ ဖြစ်ပေါ်လာသော ဆက်တိုက် တုံ့ပြန်မှုက သူ၏ သေဆုံးမှုကိုသာ အရှိန်မြှင့်ပေးလိမ့်မည်။

သူ၏ အတွေးများသည် ထွက်ပြေးရန် မြေကြီးချီကို အသုံးပြု၍ မြေအောက်သို့ တူးဆင်းခြင်းဆီသို့ ပြောင်းသွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည်လည်း အလုပ်ဖြစ်မည် မဟုတ်ပေ။ မြေကြီးကို နှောင့်ယှက်ခြင်းက သူ စိုက်ထားသည့် အဆောင်လက်ဖွဲ့များကိုပင် နှိုးဆွလိုက်မည် ဖြစ်ပြီး သူ့ကို သူ၏ ဘိုးဘေးများနှင့် ပို၍ စောစွာ တွေ့ဆုံစေမည် ဖြစ်သည်။

ဆိုးလိုက်တာ။

သူသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် နည်းဗျူဟာဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ ထောင့်ကျဉ်းသို့ ပို့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဝတ္ထုတွေ အားလုံး လိမ်ခဲ့ကြတာပဲ"

သူ ခါးသီးစွာ တွေးလိုက်သည်။ ဗီလိန်များသည် ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်သော လူမိုက်များ ဖြစ်သင့်သည် မဟုတ်လား။ ဤ ကျင့်ကြံသူသည် ထိုသို့သော ထိရောက်သော နည်းဗျူဟာများကို အသုံးပြုမည့်အစား သူ့ကို ကျိန်ဆဲပြီး မျက်စိမမြင်ဘဲ တိုက်ခိုက်သင့်သည် မဟုတ်လား။ ရှန်းယွီ ဖြည်းညှင်းစွာ အသက်ရှူထုတ်လိုက်ရာ သူသည် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေကြောင်း အသိအမှတ်ပြုလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ စိတ်တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းရန်နှင့် ဖြေရှင်းချက်တစ်ခု ရှာဖွေရန် လိုအပ်သည်။

သူ အစီအစဉ်တစ်ခု မဖော်ထုတ်နိုင်မီ သူသည် စိုးရိမ်စရာ တစ်စုံတစ်ခုကို သတိပြုမိလိုက်

သည်။

"ဟမ် ဘာလို့ ဒါက ပိုကြီးနေသေးတာလဲ"

သူသည် ကျယ်လာသော မီးလုံးကို ကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"နေဦး..."

အနှစ်သာရတည်ဆောက်ခြင်း ကျွမ်းကျင်သူသည် တိုက်ခိုက်မှုကို အမှန်တကယ် ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းက ဇာတ်ညွှန်းအတိုင်း လုံးဝ လိုက်နာခြင်း မဟုတ်ပေ။ ထိုလူကြီးသည် ဦးစွာ သူ့ကို သုံးကြိမ် ဒူးထောက်ခိုင်းပြီးမှ သူ၏ အလောင်းကို မပျက်မစီး ထားခဲ့ရန် ရက်ရောစွာ ကမ်းလှမ်းသင့်သည် မဟုတ်လား။

မီးလုံးသည် သူ၏ ဦးတည်ရာဆီသို့ ဆင်းသက်လာသည်နှင့်အမျှ အရွယ်အစား ဆက်လက် ကြီးထွားနေပြီး အပူသည် စက္ကန့်တိုင်းနှင့်အမျှ ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သူ့ခရီး၏ အဆုံးသတ်ကို အမှန်တကယ် အမှတ်အသားပြုခြင်း ဟုတ်မဟုတ်ကို ရှန်းယွီ တွေးလိုက်သည်။ "ဂျူနီယာညီမလေး"

သူ တမ်းတစွာ တွေးလိုက်သည်။

"ဒီဘဝမှာ ငါ မင်းကို လက်ထပ်နိုင်မယ် မထင်ဘူး"

သူ သူ၏ ကံကြမ္မာကို လက်ခံလိုက်သည့် အချိန်တွင် သူ၏ အတွင်းမှ တစ်စုံတစ်ရာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

"နေဦး အဲဒါက..."

သူ၏ အမူအရာသည် လက်လျှော့ခြင်းမှ မျှော်လင့်ခြင်းသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

"ကံက ငါ့ဘက်မှာ ရှိနေသေးပုံရတယ်"

တစ်ချိန်တည်းတွင် အနှစ်သာရတည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူသည် ကြီးမားသော မီးလုံးကို ရှန်းယွီဆီသို့ တွန်းပို့လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာက ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် စိတ်ခံစားမှု ကင်းမဲ့နေခဲ့သည်။ အတွင်းစိတ်

တွင် ဤတိုက်ခိုက်မှုက အနှောင့်အယှက်ပေးနေသော လူငယ်လေးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မည်ဟု သူ သေချာခဲ့သည်။ သူသည် မည်သည့် ကျိန်စာ သို့မဟုတ် အချိန်မတန်မီ ဂုဏ်ပြုခြင်းကိုမျှ မပြောဆိုဘဲ ရှောင်ကြဉ်ခဲ့သည်။

သူ သူ၏ အောင်ပွဲကို မထိခိုက်စေလိုခဲ့ပေ။

သူတို့၏ ထူးဆန်းသော တွေ့ဆုံမှုကို သူ ပြန်လည် ဆင်ခြင်လိုက်သည်။ ကနဦးတွင် သူသည် ရှန်းယွီကို အင်အားမရှိသော သာမန်လူတစ်ဦးအဖြစ် ပယ်ချခဲ့သော်လည်း ထိုလူငယ်သည် သူ့ကို ဒဏ်ရာရအောင် စီမံနိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် ၎င်းကို ကံကောင်းခြင်းကြောင့်ဟု ယူဆခဲ့သော်လည်း ထို့နောက် ရှန်းယွီသည် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သား နှစ်ဦးစလုံးကို သတ်ပစ်ခဲ့သည်။ ထူးခြားသော ကံကြမ္မာက ပါဝင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်မလား။

သို့သော် ထိုလူငယ်၏ လက်ထဲတွင် ဒုတိယနှင့် တတိယ ဒဏ်ရာကို ခံစားခဲ့ရပြီးနောက် တိုက်ဆိုင်မှုက ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်တော့ဘူးဟု ထင်ရသည်။

ပို၍ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေသောအရာမှာ ရှန်းယွီသည် သူ၏ သိသာထင်ရှားသော အားနည်းချက်ရှိသော်လည်း သူတို့၏ တိုက်ပွဲတစ်လျှောက်လုံး ထိန်းချုပ်မှုကို ဘယ်လို ထိန်းသိမ်းထားခဲ့တာလဲဟူသော အချက်ပင်။ ထိုလူငယ် ကျင့်ကြံသူသည် လဲလှယ်မှုတိုင်းကို စီစဉ်နေသကဲ့သို့ ခံစားခဲ့ရပြီး အနှစ်သာရတည်ဆောက်ခြင်း ကျွမ်းကျင်သူကို သူ၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ကခုန်စေခဲ့သည်။ ရှန်းယွီသည် အမှန်တကယ်ပင် နုပျိုစေသော ကျင့်စဉ်များကို အသုံးပြုနေသည့် ရှေးဟောင်း သခင်တစ်ပါး ဖြစ်ပါက သူ အံ့သြမည် မဟုတ်ပေ။ ထိုတိုက်ပွဲ အသိအာရုံသည် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်လောက်အောင် တိကျလွန်းနေခဲ့သည်။ သူ့ကို ရင်ဆိုင်ခြင်းက ဂိုဏ်းချုပ်ကို ရင်ဆိုင်ရသကဲ့သို့ စိတ်မသက်မသာ ခံစားချက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

မဟုတ်ဘူး ဂိုဏ်းချုပ်တောင် ငါ့ကိုဒီလိုခံစားချက်မျိုး တစ်ခါမှမဖြစ်စေခဲ့ဘူး

ရှန်းယွီ သူတို့၏ အနေအထားများကို နောက်တစ်ကြိမ် ဘယ်လို မည်ပုံ ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်နိုင်မီ သူသည် ဤအရာကို လျင်မြန်စွာ အဆုံးသတ်ရန် လိုအပ်ခဲ့သည်။

"ဟင်း... ဆက်တိုက် တုံ့ပြန်မှုက ဘယ်မှာလဲ"

ကျင့်ကြံသူက တွေးလိုက်သည်။ မြေမြှုပ်ထားသော အဆောင်လက်ဖွဲ့များ ပေါက်ကွဲလာပြီး ဖျက်ဆီးမှု၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ဖန်တီးလိမ့်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ ရှန်းယွီက အချိန်တိုင်း လှည့်ဖြားနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပါသလား။

ထို့နောက် သူသည် ထူးဆန်းသော အရာတစ်ခုကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

"ငါပဲလား ဒါမှမဟုတ် မီးလုံးက ပိုသေးလာနေတာလား"

သူ၏ မြင့်မားသော အနေအထားမှ သူသည် ကြီးမားသော မီးတောက်နေသော စက်လုံးအောက်ကို မမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။ ၎င်းသည်ချီဖြင့် ပြုလုပ်ထားသောကြောင့် သူ၏ချီအာရုံခံစားမှုကို အနှောင့်အယှက် ပေးခဲ့သည်။

ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် သူ၏ အားသာချက်ရှိသော နေရာမှ ဆင်းသက်လာပြီး မြေပြင်ဆီသို့ သတိဖြင့် ပျံဝဲသွားခဲ့သည်။ သူ၏ သံသယများ အတည်ပြုခဲ့ကာ မီးလျှံသည် အရွယ်အစား အမှန်တကယ် ကျဆင်းလာခဲ့သည်။ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုလုံး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ရှန်းယွီ၏ မျက်နှာက အနှစ်သာရတည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူကို စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေသော ကျေနပ်သည့် အပြုံးအဖြစ် ကွဲသွားခဲ့သည်။

...

ရှန်းယွီသည် ဝင်လာသော မီးလုံးကို စောင့်ကြည့်နေစဉ် လက်လျှော့လိုက်သော ခံစားချက်က သူ့အပေါ် လွှမ်းမိုးနေခဲ့ရာ ရုတ်တရက် သူ၏ အနှစ်သာရ နက်ရှိုင်းသော နေရာမှ တစ်စုံတစ်ရာ လှုပ်ရှားလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ရင်းနှီးသော စွမ်းအင်တစ်ခုသည် သူ၏ သွေးကြောများတစ်လျှောက် တုန်ခါသွားပြီး သူ၏ အာရုံစိုက်မှုကို တောင်းဆိုနေခဲ့သည်။ ရင်းမြစ်ကို သူ ဖော်ထုတ်လိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အသိအမှတ်ပြုမှု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ နက်နဲသော ဟင်းလင်းပြင် မီးလျှံသည် ခြိမ်းခြောက်မှုကို တုံ့ပြန်သောအားဖြင့် နိုးထလာခြင်း ဖြစ်သည်။

အကြီးအကဲဟွမ်၏ မီးလျှံနှင့် ပတ်သက်သော စကားများကို သူ သတိရသောအခါ သူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်များတစ်လျှောက် အပြုံးတစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

"...ဒါပေမဲ့ ငါ ဒီမီးလျှံကို စုပ်ယူဖို့ ကြိုးစားတဲ့အခါ ငါ့ရဲ့ မီးလျှံတွေကိုလည်း စုပ်ယူဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်..."

သူမ ပြောခဲ့ဖူးကာ သူသည် ၎င်းကို ယခင်က အာရုံမစိုက်ခဲ့သော်လည်း ယခုမူ...

၎င်းသည် နက်နဲသော ဟင်းလင်းပြင် မီးလျှံသည် သတ္တမတန်းတွင် ရှိနေသေးသည့် အချိန်

ဖြစ်သည်။ ယခု သူ့ စနစ်၏ ဆတိုးတိုးတက်မှုအပြီးတွင် ၎င်းသည် ပဉ္စမတန်းသို့ နီးပါး ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ကံက ငါ့ဘက်မှာ ရှိနေသေးပုံရတယ်"

ရှန်းယွီက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ရာ သူ၏ ယခင် စိတ်ပျက်အားလျော့မှုကို ယုံကြည်မှုဖြင့် အစားထိုးလိုက်သည်။ ဤ တိုးတက်လာသော ဝိညာဉ်မီးလျှံဖြင့် အနှစ်သာရတည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူ၏ သာမန်ချီအခြေခံ မီးလုံးသည် အခွင့်အရေး ရရှိမည်ကို သူ သံသယရှိမိသည်။ သူသည် နက်နဲသော ဟင်းလင်းပြင် မီးလျှံ၏ ဆာလောင်မှုကို ခံစားနိုင်ကာ ၎င်း၏ မူလသဘောတရားအရ အခြားသော မီးလျှံများကို စားသုံးလိုသော ဆန္ဒက သူတို့၏ ဆက်သွယ်မှုမှတစ်ဆင့် တုန်ခါနေသည်။

ကြီးမားသော မီးလုံးကြီး ချဉ်းကပ်လာပြီး ၎င်း၏ အပူက သူတို့ကြားရှိ လေကို ပူလောင်စေသောအခါ ရှန်းယွီသည် သူ၏ လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ နက်နဲသော ဟင်းလင်းပြင် မီးလျှံသည် သူ၏ လက်ဖဝါးအထက်တွင် ပေါ်ထွက်လာကာ အလင်းကို ထုတ်လွှတ်မည့်အစား အလင်းအားလုံးကို စုပ်ယူလိုက်သော မဖြစ်နိုင်သည့် မှောင်မိုက်မှုပင်။ ထိုမီးလျှံသည် အရိပ်များ မဖန်တီးခဲ့ဘဲ မည်သည့်အရာကိုမျှ မဖြစ်စေခဲ့ပေ။ ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်သည် ၎င်း၏ အတွင်းပိုင်း၌ ရံဖန်ရံခါ တောက်ပနေသော အဖြူရောင် မီးပွားများဖြင့်သာ ကျိုးပျက်သွားသော ပြီးပြည့်စုံသော ဟင်းလင်းပြင် ဖြစ်သည်။

မည်သည့် လေ့လာသူအတွက်မဆို ၎င်းသည် သေးငယ်သော အနက်ရောင် တွင်းပေါက်တစ်ခုနှင့် ဆင်တူသည်။ ချဉ်းကပ်လာသော မီးလုံးသည် ထူးဆန်းစွာ ပြုမူစပြုလာသောအခါ ၎င်းသည်လည်း ထိုသို့ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်။ ဖျက်ဆီးတတ်သော စွမ်းအင်၏ ကြီးမားသော စက်လုံးသည် လေပွေကဲ့သို့ ဝဲပျံစပြုလာပြီး မလွန်ဆန်နိုင်သော ဆွဲအားဖြင့် ဖမ်းမိသကဲ့သို့ သူ၏ ဟင်းလင်းပြင် မီးလျှံဆီသို့ ၎င်း၏ လမ်းကြောင်းအား ကွေးညွှတ်သွားခဲ့သည်။ သိမ်မွေ့သော ပုံပျက်ယွင်းမှုအဖြစ် စတင်ခဲ့သောအရာသည် လျင်မြန်စွာ ပြင်းထန်လာပြီး မီးလုံးသည် ရှန်းယွီ၏ လက်ဖဝါးဆီသို့ ပို၍ မြန်သောအရှိန်ဖြင့် ရှည်လျားပြီး ခရုပတ်ပုံစံ လည်ပတ်သွားခဲ့သည်။

ရှန်းယွီသည် ဝင်လာသော တိုက်ခိုက်မှု၏ စွမ်းအားက ကြမ်းတမ်းကာ ရှုပ်ထွေးပြီး ဖျက်ဆီးနိုင်သည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် သူ၏ နက်နဲသော ဟင်းလင်းပြင် မီးလျှံနှင့် ထိတွေ့သည့်အခါ စွမ်းအင်က ပို၍ ကြီးမားသော အင်အားဖြင့် ထိန်းချုပ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ချက်ချင်း တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။ မီးလုံး၏ အနှစ်သာရသည် ရေဆင်းမြောင်းမှ ရေကဲ့သို့ သူ၏ ဝိညာဉ်မီးလျှံအတွင်းသို့ စီးဆင်းဝင်ရောက်ပြီး ၎င်းကို အစာကျွေးခဲ့သော်လည်း ရှန်းယွီသည် သူ၏ မီးလျှံ တိုးတက်မှုအတွက် ပါဝင်ပံ့ပိုးမှုက သိသိသာသာ မရှိကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။

လေပွေသည် အရှိန်မြှင့်လာပြီး မီးလုံး၏ လည်ပတ်မှုက လှုပ်ရှားမှု၏ ဝါးတားတား ဖြစ်လာကာ တိုက်ခိုက်မှု၏ နောက်ဆုံးအပိုင်းများက နက်နဲသော ဟင်းလင်းပြင် မီးလျှံ၏ အဆုံးမဲ့ ဆာလောင်မှုအတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ဖျက်ဆီးတတ်သော တိုက်ခိုက်မှုသည် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး အပေါ်တွင် ပျံဝဲနေသော အနှစ်သာရတည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူနှင့် ရှန်းယွီကြားတွင် မည်သည့်အရာမျှ မကျန်တော့ပေ။

ထိုလူကြီးသည် ရှန်းယွီကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အမူအရာက ယုံကြည်မှုရှိသော အောင်ပွဲမှ ထိတ်လန့်သွားသော မယုံကြည်နိုင်မှုသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ဒါ ဘယ်လို နတ်ဘုရား စွမ်းရည်လဲ။ ပြီးတော့ ဒါက တကယ်ပဲ ဝိညာဉ်မီးလျှံလား။

ရှန်းယွီ၏ လက်ဖဝါးအထက်တွင် ပျံဝဲနေသော မှောင်မိုက်သော မီးလျှံကို သူ အာရုံစိုက်လိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်နှာမှ အရောင်အားလုံး ကုန်သွားခဲ့သည်။

တစ်စက္ကန့်မျှသာ….အလွန်တိုတောင်းသော စက္ကန့်ပိုင်းလေးတစ်ခုတွင် နက်နဲသော ဟင်းလင်းပြင် မီးလျှံက သူ့ကို ပြန်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် စစ်မှန်သော တည်ရှိမှုဆိုင်ရာ ထိတ်လန့်မှုသည် ကျင့်ကြံသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက် လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် သေတတ်ခြင်းဆိုင်ရာ လွှမ်းမိုးထားသော သေချာမှုက သူ့ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ အဆုံးမဲ့ မှောင်မိုက်မှုအတွင်း၌ အရာအားလုံး၏ အဆုံးသတ်ကို သူ မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ပင်

"မဖြစ်ဘူး"

ထိုအတွေးအား သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ငါ ဒီကနေ ထွက်သွားဖို့ လိုတယ်"

မစ်ရှင်၊ အကြီးအကဲမေ၏ အမိန့်များ၊ ဂိုဏ်း၏ ရည်မှန်းချက်များ အားလုံးကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ ဤလူငယ် ထိန်းချုပ်ထားသော မည်သည့် ထူးဆန်းသော အရာမျိုးနှင့်မျှ သူ မပတ်သက်လိုခဲ့ပေ။

ရှန်းယွီသည် ထိုလူကြီး၏ လုံးဝ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်နေသော အမူအရာကို သတိပြုမိလိုက်သောအခါ သူသည် အကြောင်းအရင်းကို မနားလည်ခဲ့သော်လည်း သူ အခွင့်အရေးတစ်ခုကို အသိအမှတ်ပြုလိုက်သည်။ အင်အားကြီးသော ကျင့်ကြံသူသည် ခဏတာ အာရုံပျံ့လွင့်နေပြီး အနိမ့်ပိုင်း အမြင့်တွင် ပျံဝဲနေစဉ် ထိုလူကြီး သူ၏ လက်လှမ်းမမီသော နေရာသို့ မတက်မီ ပြတ်ပြတ်သားသား တိုက်ခိုက်ရန်က သူ၏ အခွင့်အရေးပက်။

ဤအတွေးသည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် တောက်လောင်နေစဉ် ရှန်းယွီသည် သူ၏ နောက်ဆုံးသော လှည့်ကွက်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်...