ဓားစွမ်းအင်က ဓားစွမ်းအင်ကို ဖြိုခွင်းခြင်း။ မိစ္ဆာစစ်သည်တော်။ (၁)

“ဖြေရှင်းလိုက်ပြီ။”

စူးချန်ခုန်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ဤရှောင်ပေါလီသည် အမှန်တကယ်တွင် အလွန်ဒုက္ခများသော လူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ သူက အန္တရာယ်ကို သတိထားမိသည်နှင့် မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာအကွာသို့ ပြေးပြီး ပစ်မှတ်များကိုသာ ပစ်ခတ်လေ့ရှိသည်။ ဟုန်ကျန်းရှန့်ပင် ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က သူ့ကို မဖမ်းနိုင်ခဲ့။

သို့သော် ရှောင်ပေါလီအတွက် ကံမကောင်းတာက မြားပစ်ရာတွင်လည်း ကျွမ်းကျင်ပြီး အဝေးမှပင် သူ့ကို တိုက်ရိုက်ပစ်ခတ်နိုင်သော စူးချန်ခုန်းနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ရတာပင်။

“မြားတွေကို ပြန်ယူမယ်။”

စူးချန်ခုန်းက ရှောင်ပေါလီ၏ အလောင်းဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ အခြားမြားများက အဆင်ပြေသော်လည်း ကြယ်ပုံစံရွှေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော မြားသည် အဖိုးတန်ပြီး သူ့ဓားစွမ်းအင်၏ အစွမ်းသတ္တိကို ခံနိုင်ရည်ရှိသောကြောင့် တစ်ခါသုံး မဟုတ်ဘဲ ပြန်ယူဖို့ လိုအပ်ပါသည်။

“ရှောင်ပေါလီရဲ့ အနက်ရောင်လေးပေါ်က လေးကြိုးက တော်တော်လေး အဆင့်မြင့်တဲ့ပုံပဲ။ အဲ့တာကို ဘာပစ္စည်းနဲ့ လုပ်ထားပါလိမ့်။ နောက်မှ ငါ့ရဲ့လေးဆီ ပြောင်းတပ်ရမယ်။”

ထို့အပြင် စူးချန်ခုန်းသည် ရှောင်ပေါလီ၏ အနက်ရောင်လေးအား သတိပြုမိခဲ့ပြီး အထူးသဖြင့် လေးကြိုးသည် အလွန်ထူးခြားသည်။

လေး၏ အရည်အသွေးကို ရှုထောင့်နှစ်ခုဖြင့် ဆုံးဖြတ်သည်။ လေး၏ကိုယ်ထည်နှင့် လေးကြိုး။

လေးကြိုးမရှိလျှင် သို့မဟုတ် လေးကြိုးညံ့လျှင် မြားများပစ်ခတ်ဖို့ ခက်ခဲသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ရှောင်ပေါလီ၏ လေးကြိုးကို သူ၏ကိုယ်ပိုင် ကြယ်ပုံစံရွှေရောင် အားသန်လေးသို့ ပြောင်းလဲဖို့ စီစဉ်ခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် တိုက်ပွဲ၏ အကြွင်းအကျန်များကို စုဆောင်းနေစဉ်တွင် သူ၏နှလုံးသားလေး ရုတ်တရက် တင်းကျပ်သွားပြီး အန္တရာယ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤအန္တရာယ်ရှိသောခံစားချက်သည် အလွန်ကြီးမားသဖြင့် ဘယ်ကလာမှန်း စူးချန်ခုန်းပင် မသိပေ။

“လိပ်အသက်ရှူနည်းပညာ။ လိပ်အသက်ရှူနည်း ချီသံချပ်ကာ။”

အချိန်ဆွဲမနေဘဲ စူးချန်ခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ လိပ်အသက်ရှူနည်း ချီစွမ်းအင် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ကာကွယ်ပေးသော အပြာရောင် ချီသံချပ်ကာကို ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။

“ဂျိမ်း”

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အမှောင်မိုက်မှ အမည်မသိ အရာဝတ္ထုတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး စူးချန်ခုန်း၏ ကျောကို တိတ်တဆိတ် ထိမှန်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားဖြင့် ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် ပေါက်ကွဲမှုသည် မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော လေတိုက်ခတ်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး စူးချန်ခုန်း၏ကျောပေါ်ရှိ လိပ်အသက်ရှူနည်းချီသံချပ်ကာကို ကွဲကြေစေခဲ့သည်။ သူ ယိုင်ထိုးသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလုနီးပါးပင်။

“ဒါက… လေမိုးကြိုးမြားအတတ်လား။”

စူးချန်ခုန်း၏စိတ်ထဲတွင် ခဏလောက် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤမြား၏ လက္ခဏာများသည် တိတ်ဆိတ်သော်လည်း မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲနိုင်ကာ သူ၏ကိုယ်ပိုင် လေမိုးကြိုးမြားပစ်နည်းဖြစ်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ထင်ရှားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို ပုံစံတူတဲ့မြားပစ်နည်းစနစ်နဲ့ တိုက်ခိုက်နေတာလား။

စူးချန်ခုန်း ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် အမှောင်ထဲမှ ထွက်လာသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဤပုံရိပ်က အလွန်ထူးဆန်းလှသည်။ မြင့်သည်လည်းမဟုတ်။ ပုသည်လည်းမဟုတ်။ ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် အရိပ်အလွှာတစ်ခုဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး အနက်ရောင် အလင်းပိတ် ပိတ်ကျဲအလွှာတစ်ခုဖြင့် ထုပ်ပိုးထားသကဲ့သို့ သူ၏မျက်နှာကိုပင် ကာထားသည်။

ပို၍ထူးဆန်းသည်မှာ သူ့လက်ထဲတွင်ရှိသော လေးဖြစ်ပြီး စူးချန်ခုန်း၏ အားသန်လေးကို ပုံစံတူကာ တွန့်လိမ်နေဆဲဖြစ်သော အနက်ရောင်အခိုးအငွေ့ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။

ခုနကမြားကို ဤအနက်ရောင်ပုံရိပ်က ပစ်လွှတ်ခဲ့သည်မှာ သိသာပါသည်။

ဒီပုဂ္ဂိုလ်လည်း လေမိုးကြိုးမြားကို ပစ်နိုင်တာလား။ ပြီးတော့ သူ့ထက် မညံ့ဘူးပေါ့။ ဒါကို စူးချန်ခုန်း နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။

“မင်းက ဘယ်သူလဲ”

စူးချန်ခုန်းက အသံဩဩနဲ့ မေးလိုက်ပြီး မျက်လုံးတွေကို မှေးကာ ဒီအရိပ်ကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုအရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်မိသည်။ ဒီပုဂ္ဂိုလ်က သာမန်လူတစ်ယောက် မဟုတ်ပါ။ စူးချန်ခုန်းကို လုပ်ကြံဖို့ ကြိုးစားခဲ့တဲ့ အန္တရာယ်ရှိသည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ပင်။

အနက်ရောင်ပုံရိပ်က ခေါင်းကို စောင်းပြီး စူးချန်ခုန်းကို စပ်စုနေသလိုလို အံ့သြနေသလိုလိုနှင့် ကြည့်ကာ ထေ့ထေ့ငေါ့ငေါ့နှင့် ပြောလိုက်သည်။ “ငါ… ငါ့နာမည်က မော့ယင်… မင်း… ရှောင်ပေါလီကို သတ်လိုက်တာလား။”

မော့ယင်လို့ခေါ်တဲ့ ပုံရိပ်က ယောက်ျား မိန်းမ ခွဲခြားလို့မရတဲ့ အသံနဲ့ မပြေမပြစ် ပြောနေသည်။ သူက စကားပြောလေ့ပြောထ မရှိသည့်ပုံပင်။

"သူလည်း ကြာနက်ဂိုဏ်းကလား။"

စူးချန်ခုန်းရဲ့ မျက်ခုံးများ တွန့်ချိုးသွားသည်။ မော့ယင်လို့ခေါ်ပြီး အနက်ရောင်ပဝါခြုံထားသည့် ဤပုဂ္ဂိုလ်က 'ဝိညာဉ်လိုက်မြား' ရှောင်ပေါလီအကြောင်း ပြောနေသောကြောင့် ရှောင်ပေါလီရဲ့ အပေါင်းအပါတစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်သလို ကြာနက်ဂိုဏ်းဝင်တစ်ယောက်လည်း ဖြစ်နိုင်ပါသည်။

မော့ယင်က တစ်ယောက်တည်း တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။ "ငါ သူ့ကို သတ်သင့်လား။ သူ ရှောင်ပေါလီကို သတ်ခဲ့တယ်... ငါ သူ့ကို သတ်ရမယ်... လက်စားချေဖို့..."

မော့ယင်မှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာမှာ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ ခံစားချက်တွေ ရှိနေပုံရပြီး ထူးဆန်းတဲ့ပုံစံနဲ့ သူ့ကိုယ်သူ စကားပြောနေသည်။

"သူ့ကိုသတ်ပစ်။"

စူးချန်ခုန်းရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တွေ ပေါ်လာသည်။ ဒီမော့ယင်က သူ့ကို တူညီတဲ့မြားပစ်နည်းစနစ်နဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့အတွက် အရမ်းထူးဆန်းလွန်းသည်။ သူ အလျင်အမြန် မတုံ့ပြန်ခဲ့ရင် ချက်ချင်း သေသွားလိမ့်မည်။ ပြိုင်ဘက်က မိတ်ဆွေမဟုတ်ရင် ရန်သူတစ်ယောက်ဖြစ်လို့ သူ့ကို သတ်ပစ်ရပေမည်။

"ရွှမ်း"

ရုတ်တရက် စူးချန်ခုန်းက ရှေ့သို့တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး သံဖြတ်ဓားကို ခါးမှဆွဲထုတ်လိုက်သောအခါ သူတို့ကြားအကွာအဝေးကို ချက်ချင်းကပ်လိုက်သည်။

ဓားစွမ်းအင်ကို အာရုံစိုက်ထားသည့် ဤခုတ်ချက်သည် ဓားအိမ်၏ ချည်နှောင်မှုမှ ငွေရောင်နဂါးတစ်ကောင် လွတ်မြောက်သွားသကဲ့သို့ပင်။ သုံးလက်မမှလေးလက်မအထိထူသော ဓားစွမ်းအင်သည် ဓားပေါ်တွင် စုဝေးနေပြီး လေကိုခွင်းကာ အချိန်အတော်ကြာ မပျောက်ကွယ်နိုင်သော လမ်းကြောင်းတစ်ခုချန်ရစ်ခဲ့ပြီး မော့ယင်၏လည်ပင်းဆီသို့ တည့်တည့်ချိန်ထားသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ပြိုင်ဘက်က အဘယ်ကြောင့် ဤမျှထူးဆန်းသည်ကို ဂရုမစိုက်ပေ။ ရန်သူအဖြစ် အတည်ပြုပြီးသည်နှင့် ၎င်းသည် သတ်ရန် လုံလောက်သောအကြောင်းပြချက်ဖြစ်သည်။

“ရွှီး”

စူးချန်ခုန်း သန့်စင်ထားသော ဓားစွမ်းအင်သည် ယခင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုအစွမ်းထက်ပြီး အမှန်တကယ် မထိုးဖောက်နိုင်ဘဲ ဓားသည် မော့ယင်၏လည်ပင်းဆီ အလွယ်တကူ ရွေ့လျားကာ ၎င်းကို တိကနဲ ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

မော့ယင်၏ဦးခေါင်း မလွင့်ထွက်သွားမီတွင် ပြတ်တောက်နေသော လည်ပင်းမှ ပါးလွှာသော အနက်ရောင်ချည်မျှင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဦးခေါင်းကို ပြန်လည်ဆွဲယူကာ လည်ပင်းနှင့် ပြန်လည်ချိတ်ဆက်လိုက်သည်။ ဒဏ်ရာသည် ယခင်က မရှိခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

"မိစ္ဆာနတ်ဆိုးလား။"

စူးချန်ခုန်း ချက်ချင်းအံ့အားသင့်သွားပြီး မျက်လုံးထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုနှင့် လေးနက်မှုအရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာလေ၏။

ခေါင်းဖြတ်ခံရခြင်းမှ အလွယ်တကူပြန်လည်ကောင်းမွန်လာရန်မှာ သိုင်းပညာလေ့ကျင့်ခြင်းဖြင့် ရရှိနိုင်သောအခြေအနေ မဟုတ်သော်လည်း မသေနိုင်သောခန္ဓာကိုယ်ရှိသည့် မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတစ်ကောင်သာ ထိုသို့သောအရာကို လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။

မိစ္ဆာနတ်ဆိုးဖုန်းမော့နှင့် ပထမဆုံးအကြိမ်တွေ့ဆုံရာတွင် စူးချန်ခုန်းအား အံ့အားသင့်စေပြီး ဖိအားများစွာပေးသည့် အလားတူစွမ်းရည်များကို ပြသခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ဓားချီကို တိုးတက်အောင်လုပ်ပြီးနောက် ဖုန်းမော့ကို အကြိမ်ကြိမ်သတ်ဖြတ်ပြီး ချေမွပစ်လိုက်ရာ နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည်ရှင်သန်လာခြင်းမှ တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် မိစ္ဆာနတ်ဆိုးများပင် အမှန်တကယ် မသေနိုင်သောသူများမဟုတ်ဘဲ သတ်လို့ရကြောင်း သူသဘောပေါက်ခဲ့သည်။

မိစ္ဆာနတ်ဆိုးများသည် အန္တရာယ်များသော်လည်း သူတို့အတွင်းရှိ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးအမြုတေသည် ရွှေနှင့်ညီမျှသော ရတနာတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရသည်။ အရင်က နတ်ဆိုးအမြုတေသည် စူးချန်ခုန်းအား မိစ္ဆာသိုင်းဆေးလုံးကို သန့်စင်နိုင်စေခဲ့ပြီး ၎င်းသည် သူ့အတွက် အလွန်အကျိုးရှိခဲ့လေသည်။