ကျန်းမာရေးထိန်းသိမ်းသည့် နည်းပညာ။ ကျန်းမာရေးထိန်းသိမ်းခြင်းလက်သီးနည်းစနစ်နှင့် ကျန်းမာရေးထိန်းသိမ်းခြင်းစွမ်းရည်များ။ (၃)
Vol. 23 Ch. 340
ချောင်ချွမ်းနည်းပညာသည်လည်း အတူတူပင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လိပ်အသက်ရှူနည်းပညာနှင့် ဆင်တူသော ကျန်းမာရေးကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်သည့် ချီစွမ်းရည်တစ်မျိုးဖြစ်သည်။ သူသည် ချောင်ချွမ်းနည်းစနစ်ကို လိပ်အသက်ရှူနည်းပညာထက် ပိုမိုမြင့်မားသော နယ်ပယ်အထိ ကျင့်ကြံခြင်း မရှိပါက သူ၏ သက်တမ်း၏ အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက်သည် တိုးလာရန် မဖြစ်နိုင်ပါ။
အကယ်၍ တူညီသော ကျန်းမာရေးကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်သည့် သိုင်းပညာ အမျိုးအစားများက အမှန်တကယ် အဆင့်တက်စေနိုင်ပါက အခြားသူများသည်လည်း အရူးများ မဟုတ်ကြပါ။ သူတို့သည် ရာစုနှစ်များစွာ အသက်ရှင်ရန် ထိုကဲ့သို့သော နည်းလမ်းများကို လေ့ကျင့်ပြီးဖြစ်လိမ့်မည်။ ဒါက မဖြစ်နိုင်တာ အသိသာကြီးပင်။ အသက်ရှည်ဖို့ဆိုတာ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် ရိုးရှင်းနိုင်မှာလဲ။
"ကျန်းမာရေးအတွက် အထောက်အကူပြုတဲ့ တခြားသိုင်းပညာတွေကို ကျင့်ကြံတာက အသုံးမဝင်ဘူးလို့ မဆိုလိုဘူး။ ဒါပေမယ့် အမျိုးအစားတွေကတော့ ကွဲပြားရမယ်။ လိပ်အသက်ရှူနည်းပညာနဲ့ ငါ့ရဲ့ ဝူချင်းရှီလိုပဲ တစ်ခုက ကျန်းမာရေးအတွက် အထောက်အကူပြုတဲ့ လက်သီးနည်းစနစ်ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုက ကျန်းမာရေးအတွက် အထောက်အကူပြုတဲ့ ချီစွမ်းရည်။ သူတို့ဟာ တစ်ခုနဲ့တစ်ခု အနှောင့်အယှက်မဖြစ်စေဘဲ သူတို့ရဲ့ အာရုံစူးစိုက်မှုလည်း ကွဲပြားတယ်။ ဒါကြောင့် ငါလိုအပ်တဲ့ ကျန်းမာရေးအတွက် အထောက်အကူပြုတဲ့ သိုင်းပညာက ဝူချင်းရှီနဲ့ လိပ်အသက်ရှူနည်းပညာနဲ့ လုံးဝကွဲပြားရမယ်။ ထုံးစံအတိုင်း အသက်ရှည်စေတဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိရမှာပေါ့။"
စူးချန်ခုန်းက ဒီကိစ္စရဲ့ အဓိကသော့ချက်ကို နားလည်သွားခဲ့သည်။
ကမ္ဘာပေါ်က ကျန်းမာရေးအတွက် အထောက်အကူပြုတဲ့ သိုင်းပညာအများစုကို အမျိုးအစားနှစ်မျိုး ခွဲခြားနိုင်ပါတယ်။ တစ်ခုက ကျန်းမာရေးအတွက် အထောက်အကူပြုတဲ့ လက်သီးနည်းစနစ်နဲ့ နောက်တစ်ခုက ကျန်းမာရေးအတွက် အထောက်အကူပြုတဲ့ ချီစွမ်းရည်တို့ဖြစ်သည်။ ဝူချင်းရှီနဲ့ လိပ်အသက်ရှူနည်းပညာ နှစ်ခုစလုံးဟာ ဒီအမျိုးအစားတွေထဲမှာ ပါဝင်သည်။ စူးချန်ခုန်းက ကျင့်ကြံဖို့ လိုအပ်တာက သူ့ရဲ့သက်တမ်းကို တိုးမြှင့်ဖို့အတွက် ကျန်းမာရေးအတွက် အထောက်အကူပြုတဲ့ သိုင်းပညာနှစ်မျိုးနဲ့ မတူတဲ့ သိုင်းပညာတစ်ခုပင်။
ဖေမိသားစုက ကျန်းမာရေးထိန်းသိမ်းတဲ့ ကိုယ်ခံပညာလေးမျိုးစလုံးကို သူတို့မိသားစုရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စုဆောင်းမှုကနေ ထုတ်ယူပေးခဲ့ပြီးပြီဆိုတော့ နောက်ထပ်ရနိုင်တော့မှာ မဟုတ်တော့ပါ။
ဒါပေမယ့် စူးချန်ခုန်းက ဒီလိုလေ့ကျင့်ရေးနည်းစနစ်တွေကို ရယူနိုင်တဲ့နေရာတစ်ခုကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် စဉ်းစားမိခဲ့သည်။
“သွေးမြူခိုးမျှော်စင်”
စကားလုံးငါးလုံးဟာ စူးချန်ခုန်းရဲ့စိတ်ထဲမှာ ပေါ်လာခဲ့သည်။
သွေးမြူခိုးမျှော်စင်ဟာ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်တွေလိုပဲ နက်ရှိုင်းတဲ့အမွေအနှစ်ရှိတဲ့ အလွန်လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်းဟာ သွေးမြူခိုးမျှော်စင်ရဲ့ သံတမန်တစ်ဦးဖြစ်တဲ့ သွေးဆယ့်သုံးနဲ့ အရင်က ဆက်သွယ်မှုရှိခဲ့ပြီး တာဝန်တစ်ခုကို ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ သူဟာ သူ့ဆီကနေ နဂါးသွေးဆေးချက်နည်းကို ရရှိခဲ့သည်။
ဒါ့အပြင် စူးချန်ခုန်းဟာ တိုကင်တစ်ခုကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။ အဲဒီတိုကင်နဲ့ သူဟာ သွေးမြူခိုးမျှော်စင်ရဲ့ ဌာနခွဲတစ်ခုကို သွားရောက်ပြီး အလုပ်အပ်နိုင်သည်။ အလုပ်လက်ခံနိုင်သည်။
ဖေမိသားစုမှာ ကျန်းမာရေးထိန်းသိမ်းတဲ့ လက်သီးပညာ၊ အတွင်းအားတို့နဲ့ မတူတဲ့ သိုင်းပညာမရှိတာကြောင့် သူတို့ထိတွေ့ဆက်ဆံနေတဲ့ လူတွေနဲ့ အရာဝတ္ထုတွေနဲ့အတူ အခိုင်အမာရပ်တည်နေတဲ့ သွေးမြူခိုးမျှော်စင်ဟာ သာမန်လူတွေနဲ့ ယှဉ်လို့မရပါ။
ထိုသို့တွေးမိသောကြောင့် သွေးမြူခိုးမျှော်စင်ကို သွားကြည့်သင့်သည်။ တစ်ခုခုတော့ အကျိုးရှိမှာပင်။
စူးချန်ခုန်းက အမြဲတမ်း မြန်မြန်ဆန်ဆန် လုပ်ရှားလေ့ရှိသည်။ တစ်ခုခု တွေးမိလိုက်တာနဲ့ သူလုပ်လိုက်မှာပင်။
စူးချန်ခုန်းဟာ အရှေ့ဘက်တောတောင်ကို ခရီးထွက်ခဲ့သည်။ သွေးသုံးဆယ့်သုံးဆီက ရလာတဲ့ တိုကင်မှာ သူမသိတဲ့ ခြေရာခံနည်းလမ်းနဲ့ တည်နေရာရှာဖွေနည်းတွေ ပါဝင်နိုင်မလား စိုးရိမ်တာကြောင့် အရှေ့ဘက်တောတောင်ထဲက သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်အောက်မှာ မြှုပ်နှံထားခဲ့သည်။
အရှေ့ဘက်တောတောင်ကို ရောက်တဲ့အခါ စူးချန်ခုန်းဟာ သစ်ပင်ကြီးအောက်ကနေ သွေးနီရောင်တိုကင်ကို တူးဖော်ပြီး ဖုန်းစုန့်မြို့ကို ထွက်ခွာသွားပါတော့သည်။
သွေးသုံးဆယ့်သုံး မထွက်ခွါမီက သူ့ရဲ့ပြောကြားချက်အရ စူးချန်ခုန်း အလုပ်အပ်ချင်ရင် ဒါမှမဟုတ် အလုပ်လက်ခံချင်ရင် သွေးမြူခိုးမျှော်စင်ရဲ့ ဌာနခွဲတစ်ခုဖြစ်တဲ့ ဖုန်းစုန့်မြို့က မြူခိုးတိမ်တိုက်အိမ်တော်ဆီကို သွားသင့်ပါသည်။
တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့ရဲ့ အပြင်ဘက် မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာအကွာမှာ တည်ရှိတဲ့ ဖုန်းစုန့်မြို့ဟာ စည်ကားတာလည်းမဟုတ် တိတ်ဆိတ်တာလည်းမဟုတ်တဲ့ ထူးခြားတဲ့ မြို့ငယ်လေးတစ်မြို့ဖြစ်ပြီး တစ်ခါတစ်ရံမှာ ခရီးသွားတွေ တည်းခိုလေ့ရှိသည်။
အရုဏ်တက်ချိန်တွင် ခရီးကို အပြေးအလွှား ထွက်ခွာကာ စူးချန်ခုန်းသည် ညနေပိုင်းတွင် မိုင်ထောင်ချီ ခရီးနှင်ခဲ့ပြီး ဖုန်းစုန့်မြို့ပြင်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။
စူးချန်ခုန်းသည် ယခုအချိန်တွင် မျက်နှာဖုံးမတပ်ထားသော်လည်း လိပ်အသက်ရှူနည်းမှ အရိုးပြောင်းလဲခြင်းနှင့် ရုပ်ဖျက်နည်းစနစ်ဖြင့် သူ၏အသွင်အပြင်ကို သိသိသာသာပြောင်းလဲခဲ့သည်။
လူအများအမြင်တွင် လက်ရှိစူးချန်ခုန်းသည် အသက်သုံးဆယ်ကျော်အရွယ်ရှိကာ အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားပြီး လူအုပ်ကြားထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်သော သာမန်လူစားမျိုးဖြစ်သည်။
မြူခိုးတိမ်တိုက် အိမ်တော်။
စူးချန်ခုန်းသည် ဖုန်းစုန့်မြို့ထဲသို့ ဝင်ပြီး မြူခိုးတိမ်တိုက် အိမ်တော်၏ တည်နေရာကို အချိန်တိုအတွင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။
အလွန်တရာ လှပကြော့ရှင်းသော မြူခိုးတိမ်တိုက် အိမ်တော်သည် ပန်းပင်များ၊ မြက်ခင်းများနှင့် အစိမ်းရောင်သစ်ပင်များ ဝန်းရံထားသော အိမ်တော်တစ်ခုဖြစ်သော်လည်း လမ်းသွားလမ်းလာများ နည်းပါးသည်။ ဤကဲ့သို့သော အဆင့်မြင့်နေရာတစ်ခုကို ဒီလိုမြို့ငယ်လေးမှာ ဖောက်သည်များ ရှာဖွေဖို့ မလွယ်ကူပါ။
စူးချန်ခုန်းသည် မြူခိုးတိမ်တိုက် အိမ်တော်သို့ တည့်တည့်သွားလိုက်သည်။
“လူကြီးမင်းမှာ ကြိုတင်စာရင်းပေးထားပါသလား။”
မြူခိုးတိမ်တိုက် အိမ်တော်၏ ဝင်ပေါက်တွင် အဖြူရောင်ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးက စူးချန်ခုန်းအား ယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
“အင်း။”
စကားနည်းသော စူးချန်ခုန်းသည် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း တုံ့ပြန်ပြီးနောက် သွေးဆယ့်သုံးထံမှ ရရှိသော တိုကင်ကို သူ၏ဝတ်ရုံထဲက ထုတ်ယူလိုက်သည်။
“ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်ဝောာ့်ရဲ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ။”
အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်လေးက မျက်နှာထားတည်တည်ဖြင့် စူးချန်ခုန်းအား မြူခိုးတိမ်တိုက် အိမ်တော်အတွင်းသို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။
“ခဏစောင့်ပါဦးခင်ဗျ။”
လူငယ်လေးက စူးချန်ခုန်းကို ဒုတိယထပ်ရှိ သီးသန့် အထူးဧည့်သည့်တော်အခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ဦးညွှတ်ကာ အခန်းမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
စူးချန်ခုန်းသည် ထိုင်ခုံတွင်ထိုင်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေ၏။ မြူခိုးတိမ်တိုက် အိမ်တော်သည် သွေးမြူခိုးမျှော်စင်၏ ဌာနခွဲတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း သူဝင်သွားစဉ် အစေခံများသည် သာမန်လူများကဲ့သို့ ထင်ရသည်ဟု ခံစားရပြီး သူတို့က အဆင့်မြင့် ရုပ်ဖျက်နည်းစနစ်ကို လေ့ကျင့်ထားကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။
သွေးမြူခိုးမျှော်စင်သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ တည်ရှိခဲ့ပြီး နက်ရှိုင်းသော အမွေအနှစ်ရှိသော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်လေသည်။
စူးချန်ခုန်း ကြာကြာမစောင့်လိုက်ရပါ။ မကြာမီတွင် အစိမ်းရောင်အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသော အသက်ကြီးကြီးနှင့် လူတစ်ဦးသည် သီးသန့်အခန်းထဲသို့ ဝင်လာလေ၏။
အသက်ခြောက်ဆယ်ကျော် အရွယ်ရှိ ထိုလူကြီးသည် ကြင်နာတတ်ပြီး သဘောကောင်းပုံရကာ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ အဖွဲ့အစည်း၏ စီမံခန့်ခွဲမှုတွင် ပါဝင်နေသည်ဟုပင် မထင်ရပါ။
အပြုံးလေးနှင့် အစိမ်းရောင်ဝတ်ဆင်ထားသော အဘိုးကြီးက စူးချန်ခုန်း၏ ရှေ့တွင် ထိုင်ကာ သူ့ကိုယ်သူ မိတ်ဆက်လိုက်သည်။ “အဖိုးနာမည်က သွေးဆယ့်ရှစ်ပါ။ ဒီဌာနခွဲကို အဖိုး တာဝန်ယူထားပါတယ်။ မင်းကိုဘယ်လိုခေါ်ရမလဲ။”
“ကျုပ်မျိုးရိုးနာမည်က နျို(နွားထီး)”
စူးချန်ခုန်းက တည်ငြိမ်စွာပင် မျိုးရိုးနာမည်တစ်ခုကို ချက်ချင်းဖန်တီးလိုက်သည်။
အစိမ်းရောင်ဝတ်ထားသော အဘိုးကြီးက ဂရုမစိုက်သည့်ပုံပင်။ သွေးမြူခိုးမျှော်စင်သည် ဖောက်သည်များ၏ အထောက်အထားများ သို့မဟုတ် အမည်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ တိုကင်ကိုသာ မှတ်ထားပြီး လူကို မမှတ်ထားပါ။
စူးချန်ခုန်းကိုင်ဆောင်ထားသော တိုကင်ကို သွေးမြူခိုးမျှော်စင်၏ သံတမန်တစ်ဦးက ထုတ်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး စူးချန်ခုန်းက သာမန်လူတစ်ဦးမဟုတ်ဘဲ သွေးမြူခိုးမျှော်စင်တွင် တာဝန်များအပ်နှံရန် အရည်အချင်းပြည့်မီကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။
ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် အစိမ်းရောင်ဝတ်ထားသော သွေးဆယ့်ရှစ်က “ဆရာနျို၊ အလုပ်အပ်ဖို့လား ဒါမှမဟုတ် အလုပ်လက်ခံဖို့ ရောက်လာတာလား။ တောင်းဆိုချက်အသေးစိတ်ကို ပြောပြနိုင်ပါတယ်။” ဟု မေးလိုက်သည်။
စူးချန်ခုန်းက စကားအပိုတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ “အလုပ်အပ်တာပဲဖြစ်ဖြစ် အလုပ်လက်ခံတာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျန်းမာရေးကို အထောက်အကူပြုတဲ့ သိုင်းပညာတစ်ခု ကျုပ် လိုချင်တယ်။” ဟု တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်သည်။
“ကျန်းမာရေးကို အထောက်အကူပြုတဲ့ သိုင်းပညာလား။”
အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အဘိုးကြီး အံ့အားသင့်သွားလေ၏။ ကျန်းမာရေးကို အထောက်အကူပြုသော သိုင်းပညာများသည် ရှားပါးသော်လည်း ၎င်းတို့ကို ရဖို့ အမှန်တကယ်တွင် မခက်ခဲပါ။ ကျန်းမာရေးကို အထောက်အကူပြုသော လက်သီးနည်းစနစ်များနှင့် အတွင်းအားစွမ်းရည်အများစုသည် အထူးလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ခြင်း သို့မဟုတ် နက်နဲခြင်းမရှိဘဲ လိပ်အသက်ရှူနည်းစနစ်ကဲ့သို့ပင် ငွေရှိသရွေ့ ဝယ်ယူနိုင်သည်။