တောက်ယင် ကျန်းမာရေးထိန်းသိမ်းနည်းပညာ။ ရှေးကျသောနည်းလမ်း။ (၁)

လမ်းရှင်းနေသော သိုင်းပညာရှင်နှစ်ဦး၏နောက်တွင် ဇိမ်ခံပိုးသားဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါးနှင့်လူတစ်ဦးရှိပြီး ဂရုမစိုက်သောအကြည့်နှင့် မထီမဲ့မြင်ပြုသောလေသံဖြင့် အသက်သုံးဆယ်ကျော်အရွယ်လူတစ်ဦး လိုက်ပါလာသည်။

ဤသူသည် တာ့ဟုန်ရွှေဂိုဏ်း၏ ဒုဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် လော့ဖေးမှလွဲ၍ အခြားမဟုတ်ပါ။

ဟုန်လင်မြို့တွင် လော့ဖေးသည် ပေါ့သေးသေး မဟုတ်သော အကောင်ကြီးကြီး အမြီးရှည်ရှည်တစ်ခုဖြစ်ပြီး သူ၏ အငြိုးအတေးထားတတ်သော စရိုက်ကြောင့် လူသိများသည်။ သူ့ကိုစော်ကားမိပါက ဟုန်လင်မြို့တွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခြင်းသည် မတွေးဝံ့စရာ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

လော့ဖေးသည် နွေဦးလအဆောက်အဦး၏ ဝင်ပေါက်သို့ တည့်တည့်သွားစဉ် အခြားသူများ၏အကြည့်တွေကို အရေးမစိုက်ခဲ့ပေ။

“အရှင်လော့ဖေး… ရောက်လာပြီလား။” တောက်ပြောင်စွာ ဝတ်ဆင်ထားသည့် ပြုံးရွှင်နေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် သူ့ကိုကြိုဆိုရန် လျှောက်လာလေ၏။

“ချင်းယွိကို ငါ့အခန်းထဲကို ခေါ်ခဲ့။”

လော့ဖေးက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် အမိန့်ပေးပြီးနောက် နွေဦးလအဆောက်အအုံထဲသို့ တည့်တည့်ဝင်သွားကာ အပေါ်ထပ်ရှိ ဧည့်သည်အခန်းသို့ တရင်းတနှီး ဦးတည်သွားခဲ့သည်။ ဒါက သူ့အတွက် ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်တာ သိသာပါသည်။

“ဟုတ်ကဲ့”

အမျိုးသမီးသည် စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းသဲ့သဲ့ချကာ တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချင်းယွိသည် နွေဦးလအဆောက်အဦရှိ သူတို့၏ အလှမယ်ဖြစ်ပြီး ဂီတမှ စစ်တုရင်အထိ အနုပညာအားလုံးတွင် ကျွမ်းကျင်ကာ ပုံမှန်အားဖြင့် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို မရောင်းစားသော်လည်း လော့ဖေးက သူမကို ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။ သူတို့မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိပါ။ လော့ဖေး၏ အဆင့်အတန်းနှင့် အထောက်အထားက အလွန်ထူးခြားသည်။ နွေဦးလအဆောက်အအုံ၏ ဩဇာကြီးမားသော ကျောထောက်နောက်ခံဖြင့်ပင် သူတို့သည် ယှဉ်၍မရသောကြောင့် နာခံရမည်သာ။

“မင်းတို့နှစ်ယောက် အပြင်မှာ ကင်းစောင့်နေပြီး ဘယ်သူမှ ငါ့ကို မနှောင့်ယှက်စေနဲ့။”

နွေဦးလအဆောက်အအုံ၏ ဒုတိယထပ်ရှိ အလွန်သေသပ် ခမ်းနားသော အခန်းတစ်ခု၏ အပြင်ဘက်တွင် လော့ဖေးသည် တာ့ဟုန်ရွှေဂိုဏ်းသားနှစ်ဦးကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့။”

အားကျမှုများနှင့် မနာလိုမှုများသည် သူတို့၏နှလုံးသားကို ပြည့်နှက်နေသော်လည်း အမိန့်ကို မဖီဆန်ရဲဘဲ လှေကားဝင်ပေါက်တွင် ကင်းစောင့်နေကြသည်။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ နွေဦးလအဆောက်အဦအပြင်ဘက်၌ အနက်ရောင်ဝတ်ထားတဲ့ သာမန်လူတစ်ယောက် ရောက်လာလေ၏။ စူးချန်ခုန်းက အဲဒီကို အမြန်ရောက်တာပင်။

“အလိုလေး… မိန်းကလေးချင်းယွိက လော့ဖေးကို အဖော်ပြုပေးရပြန်ပြီ။ မိန်းကလေးချင်းယွိရဲ့ သီးသန့်ဖျော်ဖြေပွဲအတွက် ငွေနှစ်ထောင်သုံးခဲ့ပေမယ့် လော့ဖေးက တစ်ပြားမှမသုံးခဲ့ဘဲ အခန်းထဲမှာ သူနဲ့အတူ အချိန်ဖြုန်းခွင့်ရခဲ့တယ်။ သူကတော့ ပျော်မြူးနေတော့မှာပဲ။”

နွေဦးလအဆောက်အဦထဲကို ဝင်လာတဲ့အခါ စူးချန်ခုန်းက စားပွဲတစ်ခုမှာ အလွန်အကျွံ ဝတ်စားဆင်ယင်ပြီး မူးယစ်ရမ်းကားစွာနှင့် ရေရွတ်နေတဲ့ လူဝကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

နွေဦးလအဆောက်အဦရဲ့ အလှမယ်ဖြစ်တာကြောင့် ချင်းယွိဟာ သူ့အတွက် စည်းစိမ်တွေ ပုံပေးမယ့် ချမ်းသာပြီး အာဏာရှိတဲ့ လူတွေတောင် လက်လှမ်းမမီနိုင်ပေမယ့် လော့ဖေးလိုလူတစ်ယောက်အတွက်တော့ ခက်ခဲတဲ့အရာ မဟုတ်ပါ။ ဒါဟာ ခွန်အားနဲ့ အဆင့်အတန်းတို့ ကွာခြားချက်ပင်ဖြစ်သည်။

အလှမယ်လို့ခေါ်တဲ့သူတွေအတွက်တော့ သူအာဏာရှိသူတွေရဲ့ လက်အောက်ခံတွေဖြစ်သည်။

“မဆင်မခြင် မပြောနဲ့။”

သူ့ရဲ့ တစ်ဖက်မှာ လူတစ်ယောက်က သူ့ကို အလျင်အမြန် မာန်မဲလိုက်သည်။ လော့ဖေးက သာမန်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်တော့ မဟုတ်ပါ။ သူက သူတို့ ဝေဖန်နိုင်တဲ့သူမို့လို့လား။

ပြောတဲ့သူက ဘာမှ အန္တရာယ်ပေးဖို့ မရည်ရွယ်ပေမယ့် နားထောင်သူက သတိထားမိသွားသည်။

“ဟင်.. ဒါဆို လော့ဖေးက နွေဦးလအဆောက်အဦမှာ ရှိနေတာပေါ့။”

စူးချန်ခုန်းရဲ့ စူးစိုက်နားထောင်မှုက သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က ဂီတသံစဉ်တွေရဲ့ ဆူညံသံတွေကြားမှာ လူနှစ်ယောက်ရဲ့ စကားဝိုင်းကို ကြားမိသွားပြီး အနည်းငယ် အံ့သြသွားလေ၏။

စူးချန်ခုန်းက လော့ဖေးကို ချောင်းမြောင်းနေပြီး သူ့ကို ချက်ချင်းဖယ်ရှားကာ ဘာခြေရာလက်ရာမှ မကျန်ဘဲ ထွက်သွားဖို့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ နွေဦးလအဆောက်အဦကို ရောက်လာခဲ့တာဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းအတွက် ဝမ်းသာစရာကတော့ လော့ဖေးဟာ အဲဒီနေ့မှာပဲ နွေဦးလအဆောက်အဦကို ပျော်ရွှင်စွာ လာရောက်လည်ပတ်တာပင်။ စောစောစီးစီးရောက်လာတာထက် အချိန်ကိုက်ရောက်လာတာ ပိုကောင်းပါသည်။

စကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုဘဲ စူးချန်ခုန်း အပေါ်ထပ်ကို တက်သွားလိုက်သည်။

“ဆရာ.. ဆရာ တက်လို့မရဘူး။”

စူးချန်ခုန်း အပေါ်ထပ်ကို ချဉ်းကပ်လာတာကို မြင်တော့ နွေဦးလအဆောက်အဦက အစောင့်တစ်ယောက်က သူ့ကို တားဖို့ အမြန်သွားလိုက်သည်။ အပေါ်ထပ်က သီးသန့်အခန်းတွေနဲ့ အထူး ဧည့်သည်တွေအတွက် သီးသန့်ထားပြီး ဘယ်သူ့မဆို တတ်နိုင်တာ မဟုတ်ပါ။ စူးချန်ခုန်းက ထူးထူးခြားခြား မရှိတဲ့ပုံပေါက်ပြီး ဧည့်သည်တစ်ယောက်လိုလည်း မဟုတ်ပါ။

ဒါပေမယ့် တစ်ချက်လောက် စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ရုံနဲ့ စူးချန်ခုန်းက သူ့ကို တားဆီးဖို့ ကြိုးစားတဲ့ အစောင့်ကို မကောင်းဆိုးဝါးသားရဲတစ်ကောင်ရဲ့ ပစ်မှတ်ထားခံရနေသည့် ခံစားချက်ကို ထည့်ပေးလိုက်သည်။ သူတို့က ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ်မှာ အဆင့်မနိမ့်တဲ့ သိုင်းပညာရှင်တွေဖြစ်ပေမယ့် သူတို့ရဲ့နှလုံးသားတွေ ပြင်းထန်စွာ ခုန်ပေါက်ပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ ထိုင်ချလိုက်ကြသည်။ သူ့ကို တားဆီးဖို့ သူ့တို့မှာ ခွန်အားမရှိတော့။

“သူ… သူက ဘယ်သူလဲ။ ငါက နတ်ဘုရားခွန်အားနယ်ပယ်က သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ပါ… ဒါပေမယ့် သူ့ရဲ့အကြည့်တစ်ခုတည်းနဲ့တင် ငါ့ကို…”

စူးချန်ခုန်း လှေကားပေါ်တက်သွားတာကို ကြည့်ရင်း အစောင့်တစ်ယောက်က သူ့ခြေထောက်တွေ အားနည်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ အဲဒီလိုလူတစ်ယောက်ဆီက ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရှိန်အဝါကြောင့် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။

စူးချန်ခုန်း အပေါ်ထပ်ကို တည့်တည့်တက်သွားခဲ့သည်။ တတိယထပ် လှေကားကို ရောက်တဲ့အခါ သိုင်းပညာရှင်နှစ်ယောက်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“တာ့ဟုန်ရွှေဂိုဏ်းရဲ့ သိုင်းပညာရှင်တွေ… ဒီမှာပဲ” စူးချန်ခုန်းဟာ သွေးမြူခိုးမျှော်စင်ကနေ သတင်းအချက်အလက်တွေကို အရင်က ပြန်သုံးသပ်ခဲ့ဖူးပြီး အဲဒီထဲမှာ တာ့ဟုန်ရွှေဂိုဏ်း အကြောင်း အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေလည်း ပါဝင်ပါသည်။ အနီရောင်လှိုင်းပုံစံ ထိုးထားတဲ့ လူနှစ်ယောက်ရဲ့ ဝတ်စုံက တာ့ဟုန်ရွှေဂိုဏ်း၏ ယူနီဖောင်းပင်ဖြစ်သည်။

လော့ဖေက ဒီအထပ်မှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာ သသိသာပြီး လှေကားမှာ လူနှစ်ယောက်က စောင့်ကြပ်နေကြသည်။

“မင်းက…”

တာ့ဟုန်ရွှေဂိုဏ်းသားတစ်ယောက်က စူးချန်ခုန်း ရောက်လာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို မေးလိုက်သည်။ ဒါပေမယ့် သူ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောနိုင်ခင်မှာပဲ စူးချန်ခုန်းက စတင် လှုပ်ရှားလိုက်လေပြီ။

“ဒုတ် ဒုတ်”

ခပ်အုပ်အုပ် အသံနှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း မဟာအောင်မြင်မှုကို ရရှိထားသော သိုင်းပညာရှင်များသည် တုံ့ပြန်ဖို့ အချိန်မရှိခဲ့ဘဲ ခေါင်းနောက်မှ ရိုက်ခံရပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပျော့ခွေကာ လဲကျသွားခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်း စင်္ကြံအတိုင်း လျှောက်သွားလိုက်သည်။ အဆုံးတွင် တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားသည့် လက်ရာမြောက်စွာ ထွင်းထုထားသော တံခါးတစ်ချပ် ရှိသည်။

အနားမရောက်မီတွင်ပင် စူးချန်ခုန်း၏ စူးရှသော နားများသည် အလုံပိတ်ထားသော အခန်းမှ အသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

“အား ချင်းယွိ..ပြင်းပြင်းလေး.. ခပ်ပြင်းပြင်းလေး”

အဝေးမှ စူးချန်ခုန်းသည် နာကျင်မှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှု ရောနှောနေသော အမျိုးသားတစ်ဦး၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

“ဖတ် ဖတ် ဖတ်”

ရိုက်နှက်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ အသားချင်း ရိုက်ခတ်သံများ ပဲ့တင်ထပ်နေလေ၏။

“ဒုခေါင်းဆောင် လော့.. ရှင့်ရဲ့ သိက္ခာမရှိတဲ့ အကြည့်နဲ့မျက်နှာကိုသာ ရှင့်ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေက မြင်ရင် ဒုဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်အဖြစ် ဆက်ရှိနေတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်မ လောင်းရဲတယ်။” မထီမဲ့မြင်ပြုမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အသံက ထေ့ငေါ့နေလေ၏။

အထဲက ဆူညံသံတွေကို ကြားတော့ စူးချန်ခုန်းရဲ့ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွေ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားခဲ့သည်။ အဲဒီအခန်းထဲမှာ တာ့ဟုန်ရွှေဂိုဏ်းရဲ့ ဒုဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် လော့ဖေးနဲ့ ချင်းယွိတို့ ရှိနေသည်။

ဒီလော့ဖေးဟာ ဟုန်လင်မြို့မှာ ဂုဏ်သိက္ခာအရှိဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်တွေထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သိုင်းပညာနဲ့ အဆင့်အတန်းမှာ လူအနည်းငယ်သာ သူ့ကို ယှဉ်နိုင်ပေမယ့် သူ့မှာ ဒီလိုလျှို့ဝှက်တဲ့ အကျင့်စရိုက်ရှိပြီး ဒီလို လိင်ဖောက်ပြန်ရတာကို မွေ့လျော်နေတယ်ပေါ့။