တောက်ယင် ကျန်းမာရေးထိန်းသိမ်းနည်းပညာ။ ရှေးကျသောနည်းလမ်း။ (၂)

“ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက်”

ခဏရပ်လိုက်ပြီး စူးချန်ခုန်းက တံခါးနားကိုရောက်တော့ တံခါးခေါက်လိုက်သည်။

အတွင်းကဆူညံသံတွေ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး မကြာခင်မှာပဲ ဒေါသတကြီးအော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ “ငါ အလုပ်ရှုပ်နေတယ်။ နောက်မှပြော။”

“ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက်”

မျက်နှာထားတည်တည်နဲ့ စူးချန်ခုန်းက တံခါးဆက်ခေါက်နေလေ၏။

“သေစမ်း။ ငါမင်းကို အရှင်လတ်လတ် အရေခွံခွာပစ်မယ်။”

အဝတ်အစားဝတ်တဲ့အသံတွေ ဆက်တိုက်ကြားရပြီး ဒေါသထွက်နေတဲ့အသံလည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ အဲဒီလိုအချိန်မှာ အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ရင် ဘယ်သူမဆို ဒေါသထွက်ကြမှာပင်။

ခဏအတွင်းမှာပဲ တံခါးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန်ဖွင့်လိုက်ပြီး ဒေါသကြောင့် မျက်နှာနီရဲနေတဲ့လူတစ်ယောက် တံခါးဝမှာ ပေါ်လာသည်။

"မင်းဘယ်သူလဲ။ ရူးနေလား..."

တံခါးဝမှာ စူးချန်ခုန်းကို မြင်လိုက်ရတော့ သူ့ရှေ့ကလူကို မမှတ်မိတဲ့အတွက် အံ့သြတကြီးနဲ့ သူ့ကိုစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ လှေကားကိုစောင့်ဖို့ လက်အောက်ငယ်သားနှစ်ယောက်ကို ညွှန်ကြားထားတာ မဟုတ်ဘူးလား။

အဲဒီလူက တစ်ခုခုမှားနေပြီဆိုတာ သဘောပေါက်တော့ ပါးစပ်ဟပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"သူပဲ။"

စူးချန်ခုန်းရဲ့မျက်လုံးတွေက အေးစက်သွားလေ၏။ သွေးမြူခိုးမျှော်စင်က ပေးတဲ့အချက်အလက်ထဲမှာ လော့ဖေးရဲ့ပုံတူတစ်ပုံရှိပြီး သူ့ရှေ့ကလူက လော့ဖေးရဲ့ကိုယ်ပွားတစ်ခုပင်။

တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ စူးချန်ခုန်းရဲ့လက်ဖဝါးကို ဖြန့်ထုတ်လိုက်ပြီး သူ့လက်ဖဝါးဓားဟာ အဲဒီလူရဲ့လည်ပင်းကို တည့်တည့် ခုတ်ပစ်လိုက်သည်။

"ဒုတ်"

အဲဒီလူက တုံ့ပြန်ဖို့တောင် အချိန်မရလိုက်ပါ။ ဦးခေါင်းတစ်လုံး လေထဲကို မြှောက်တက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြုတ်ကျကာ ဦးခေါင်းမဲ့ခန္ဓာကိုယ်က နောက်ပြန်လဲကျသွားခဲ့သည်။ သွေးတွေက နေရာအနှံ့ပြန့်ကျဲသွားလေ၏။

"အား လူသတ်နေတယ်။"

အခန်းထဲက အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့ စူးရှတဲ့အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ခုနလေးတင် သူနဲ့ စကားပြောနေတဲ့လူ ရုတ်တရက် ခေါင်းဖြတ်ခံရတာကို မြင်လိုက်ရတော့ အံ့အားသင့်သွားတဲ့သူက မိန်းကလေးချင်းယွိဖြစ်သည်။ သူ တကယ်ကို ကြောက်လန့်သွားခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် စူးချန်ခုန်းမှာ ချင်းယွိကို ဂရုစိုက်ဖို့ မအားပါ။ သူ့မျက်ခုံးတွေက နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တွန့်ချိုးသွားခဲ့သည် "ဒီလူက လော့ဖေးမဟုတ်ဘူး။"

အမှန်တော့ လော့ဖေးဟာ ချီသွေးနဂါးရှည်နယ်ပယ်က သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့စွမ်းအားကို အရင်းအမြစ်တွေပေါ်မှာ တည်ဆောက်ထားရင်တောင်မှ မတုံ့ပြန်နိုင်လောက်ဘဲ အသတ်ခံရလောက်အောင် အားနည်းမနေသင့်ဘူးမလား။

စူးချန်ခုန်းရဲ့ အေးစက်တဲ့အကြည့်က ကုတင်ထောင့်မှာ ကွေးနေတဲ့ ချင်းယွိဆီ လှည့်သွားတာကြောင့် သူ့ရဲ့အော်ဟစ်သံတွေ ရုတ်တရက်ရပ်တန့်သွားပြီး သူ့ရဲ့မျက်လုံးတွေက ကြောက်ရွံ့မှုတွေ ပြည့်နှက်နေ၏။

"သူက တာ့ဟုန်ရွှေဂိုဏ်းရဲ့ ဒုဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် လော့ဖေး မဟုတ်ဘူးမလား။" စူးချန်ခုန်းက အေးစက်စွာမေးလိုက်ပြီး သူ့စိတ်ထဲမှာ မရေမရာခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။

ချင်းယွိရဲ့သွားတွေက တဆတ်ဆတ်တုန်နေပြီး သူ့ရဲ့အသံက ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တုန်ရီနေ၏။ “သူ… သူက လော့ဖေးရဲ့ညီ… လော့ဖန်းပါ”

“တကယ်ပဲ…” စူးချန်ခုန်း သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်သည်။

သူသတ်ခဲ့တဲ့လူက လော့ဖေးမဟုတ်ဘဲ လော့ဖေးရဲ့ညီ လော့ဖန်းဖြစ်နေသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်က အမွှာတွေဖြစ်လို့ တစ်ပုံစံတည်းနီးပါးပင်။

လော့ဖန်းက လော့ဖေးရဲ့ဂုဏ်သတင်းကို အားကိုးကာ နွေဦးလအဆောက်အဦမှာ ပျော်ပါးဖို့ လာခဲ့တာဖြစ်သည်။ ခုနက ချင်းယွိ သူ့ကို ဒုဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်လို့ ခေါ်ခဲ့တာကာ စိတ်လှုပ်ရှားစေဖို့ခေါ်ခဲ့တာဖြစ်နိုင်သည်။

“လူမှားသတ်မိသွားပြီ။” စူးချန်ခုန်း မျက်မှောင်တင်းတင်းကျုံ့လိုက်သည်။ သူ့ရဲ့ပစ်မှတ်က လော့ဖေးဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့အမွှာညီကို သတ်မိလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါ။

“ငါ အခုချက်ချင်း တာ့ဟုန်ရွှေဂိုဏ်းကို သွားရမယ်။ မြက်ပင်ကို ထိမိလို့ မြွေကို လန့်သွားစေမိပြီ။ လော့ဖေးသာ သူ့ညီ သေပြီဆိုတာ သိသွားရင် သူ ပုန်းနေလောက်မှာ။”

မြန်မြန်ဆန်ဆန်တွေးကာ စူးချန်ခုန်းဟာ တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ချက်ချင်းလှည့်ပြီး အောက်ထပ်ကိုဆင်းပြီး တာ့ဟုန်ရွှေဂိုဏ်းဆီ ဦးတည်လိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းဟာ နွေဦးလအဆောက်အဦမှာ လော့ဖေးနဲ့ တိတ်တဆိတ် ရင်ဆိုင်ဖို့ စီစဉ်ထားပြီး သားကောင်ကို မုဆိုးတစ်ယောက်လို စောင့်နေခဲ့တာပင်။ ဒါပေမယ့် ဒီမမျှော်လင့်ထားတဲ့ အဖြစ်အပျက်ကြောင့် အခြေအနေတွေ ဆိုးရွားပြီး ပိုရှုပ်ထွေးလာမှာကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် တာ့ဟုန်ရွှေဂိုဏ်းဆီ ချက်ချင်းသွားပြီး လော့ဖေးကို ရှာကာ သတ်ပစ်ရမည်။

စူးချန်ခုန်း သယ်ဆောင်လာသော ပြင်းထန်သည့် လူသတ်ချင်စိတ်က နွေဦးလအဆောက်အဦရဲ့ ဧည့်သည်တွေနဲ့ ကင်းသမားတွေကို ထိတ်လန့်စေပြီး တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သူ့ကို မတားရဲဘဲ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။

တာ့ဟုန်ရွှေဂိုဏ်းရဲ့ အဆောက်အဦဟာ ဟုန်လင်မြို့ရဲ့ အစည်ကားဆုံး ရပ်ကွက်မှာ ရှိပြီး မြင့်မားတဲ့ နံရံတွေက ခမ်းနားထည်ဝါပြီး အစောင့်တွေ တင်းကျပ်လှသည်။

ဒါပေမယ့် ဒီအချိန်မှာ တာ့ဟုန်ရွှေဂိုဏ်းရဲ့ အတွင်းပိုင်းက တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မနေတော့။

"ဘေးဖယ်ကြ။ ဒုဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်နဲ့ တွေ့ရမယ်။"

တာ့ဟုန်ရွှေဂိုဏ်းသားတစ်ယောက်သည် အလျင်စလိုပြေးလာပြီး သူ၏ အထောက်အထား တုံကင်ပြားကို ပြကာ တာ့ဟုန်ရွှေဂိုဏ်း၏ အတွင်းထဲသို့ သွားရာ စစ်ဆေးရေးဂိတ်များကို ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့သည်။

"ဒုဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ရဲ့ညီကို သတ်လိုက်ပြီ... ဟုန်လင်မြို့တော်မှာ အကြီးအကျယ် ကသောင်းကနင်းဖြစ်တော့မယ်။" ထိုသိုင်းပညာရှင်သည်လည်း အခြေအနေ၏ လေးနက်မှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။

နွေဦးလအဆောက်အဦတွင် လော့ဖေး၏ညီ လော့ဖန်း၏သေဆုံးမှုကြောင် လော့ဖေးသည် အမျက်ထောင်းထောင်း ထွက်ကာ လူသတ်သမားကိုဖမ်းရန် ဟုန်လင်မြို့တော်ကို မြေလှန်ပစ်ရန် စွမ်းအားအားလုံးကို အသုံးချဖို့ ဆုံးဖြတ်မည်ဖြစ်ကြောင်း ဤတာ့ဟုန်ရွှေဂိုဏ်းသားက သေချာပေါက် သိလေသည်။

ခန်းမကျယ်ကြီးတစ်ခုတွင် ထိုသိုင်းပညာရှင်သည် အခုလေးတင် လေ့ကျင့်မှုပြီးသွားသော လော့ဖေးကို မြင်လိုက်ရသည်။

အသက်သုံးဆယ်ကျော်အရွယ် လော့ဖေးသည် ခံ့ညားသော အကြည့်နှင့် ထူးခြားသော အမူအရာရှိသည်။ သတင်းရပြီးသော သိုင်းပညာရှင်က မျက်နှာထားတည်တည်နှင့် ကြည့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် သူ့ထံ သတင်းပို့လိုက်သည်။ "ငါ့ညီ... လော့ဖန်း အသတ်ခံရတယ်?"

ထိုသိုင်းပညာရှင်က ခေါင်းညိတ်ပြီး တံတွေးမြိုချကာ "လူသတ်သမားက အသက်သုံးဆယ်ကျော်အရွယ် အနက်ရောင် ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ မထင်မရှားနဲ့လူတစ်ယောက်ပါ။ လူသတ်မှုဖြစ်ပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်းထွက်သွားပါတယ်။ မြို့ထဲမှာ သူ့ကို ချက်ချင်းရှာဖွေဖို့ ကျွန်တော် အမိန့်ထုတ်ရမလား"

အစက သူသည် လော့ဖေးက သတင်းကြားပြီးသည်နှင့် ဒေါသထွက်ကာ ရူးသွပ်သွားလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားသော်လည်း သူ့မျှော်လင့်ချက်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် လော့ဖေးက တည်ငြိမ်နေသည်။ သူ့မျက်နှာက သုန်မှုန်နေလေ၏။

"အရှင်က ရောက်လာပြီဆိုမှဝောာ့ ဘာလို့ ကိုယ်ထင်မပြတာလဲ" လော့ဖေးက တံခါးကို ကြည့်ရင်း တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်။

တံခါးအပြင်ဘက် အမှောင်ထဲမှ အနက်ရောင်အရိပ်တစ်ခု ခန်းမအတွင်း ပေါ်လာလေ၏။

"အဲ့တာက..လော့ဖန်းကို သတ်ခဲ့တဲ့သူကလား"

ထိုဂိုဏ်းသားလည်း ထိတ်လန့်တကြား ယိုင်ထိုးသွားခဲ့သည်။

အခုမှ ရောက်လာသူကတော့ ထုံးစံအတိုင်း စူးချန်ခုန်းဖြစ်သည်။

လော့ဖန်းကိုသတ်ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် ချက်ချင်း ထွက်သွားခဲ့ပြီး တကယ်တော့ နွေဦးလအဆောက်အဦတွင်ရှိနေသော တာ့ဟုန်ရွှေဂိုဏ်းသား တစ်ယောက်ကို သတင်းနဲ့အတူ ပြန်သွားမှာကို စောင့်နေခဲ့တာဖြစ်သည်။ လော့ဖန်းသေဆုံးပြီးနောက် လိုက်ပါလာသော ဂိုဏ်းသားတစ်ယောက်သည် လော့ဖေးအား အကြောင်းကြားရန် အပြေးအလွှားသွားမည်ဖြစ်ကြောင်း ခန့်မှန်းနိုင်ပြီး စူးချန်ခုန်းသည် လော့ဖေးကို အလွယ်တကူ ရှာဖွေရန် ထိုဂိုဏ်းသား အနောက်ကို လိုက်ရန်သာ လိုသည်။

စူးချန်ခုန်း၏ ကိုယ်ဖော့ပညာနှင့် ဖုံးကွယ်ခြင်းနည်းစနစ်များဖြင့် ထိုဂိုဏ်းသားနောက်ကို လိုက်လံရှာဖွေခြင်းဖြင့် သူသည် ဤနေရာသို့ အလွယ်တကူ ရောက်လာခဲ့ပြီး လော့ဖေးကို ချောချောမွေ့မွေ့ ရှာတွေ့ရှိသည်။

“မင်း၊ ထွက်သွားတော့။”