တောက်ယင် ကျန်းမာရေးထိန်းသိမ်းနည်းပညာ။ ရှေးကျသောနည်းလမ်း။ (၃)

လော့ဖေးက သူ့ဘေးနားက သိုင်းပညာရှင်ကို ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့။”

အရေးကြီးတာကို နားလည်သောကြောင့် ထိုဂိုဏ်းသားလည်း ချက်ချင်းပြေးထွက်သွားသည်။ တစ်ဖက်လူက တာ့ဟုန်ရွှေဂိုဏ်းက ပညာရှင်တွေကို လာအကြောင်းကြားတော့မယ်ဆိုတာ သိလို့ စူးချန်ခုန်းက သူ့ကို မတားခဲ့ပါ။

ဒါပေမယ့် ဒီတစ်ခါတော့ စူးချန်ခုန်းအတွက် လော့ဖေးကို သတ်ပြီး အေးအေးဆေးဆေး ထွက်သွားဖို့ လုံလောက်တယ်။

လော့ဖေးရဲ့အကြည့်က စူးချန်ခုန်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း လေးနက်နေ၏။ “မင်း ငါ့ညီကို သတ်လိုက်တာက ငါ့ညီ လော့ဖန်းက မင်းကို ရန်စခဲ့လို့လား။”

“ငါသတ်ချင်တဲ့သူက မင်းပဲ” စူးချန်ခုန်းက အေးတိအေးစက် ပြောလိုက်သည်။

လော့ဖေး အံ့အားသင့်သွားပြီး တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်သွားသည်။ “သံလက်သီးဂိုဏ်းက မင်းကို ငါ့ကိုသတ်ဖို့ ငှားထားတာလား။ သူတို့ မင်းကို ဘယ်လောက်ပေးလဲ။ ငါ နှစ်ဆပေးမယ်။” ဟု ချက်ချင်းပြောလိုက်သည်။

သံလက်သီးဂိုဏ်းဟာ ဟုန်လင်မြို့နဲ့ မဝေးလှတဲ့နေရာမှာရှိပြီး အင်အားအတော်အသင့်ရှိတဲ့ ဂိုဏ်းတစ်ဂိုဏ်းဖြစ်ကာ တာ့ဟုန်ရွှေဂိုဏ်းနဲ့ မကြာခဏ ထိပ်တိုက်တွေ့လေ့ရှိသည်။ ဒါကြောင့် လော့ဖေးဟာ တာ့ဟုန်ရွှေဂိုဏ်းကို ဦးဆောင်ပြီး သံလက်သီးဂိုဏ်းကို ဝင်ရောက်စီးနင်းခဲ့ကာ တစ်ညတည်းမှာပဲ သူတို့ကို ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် အဲဒါက လပေါင်းများစွာကတည်းက ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စတစ်ခုပင်။ အခု သူ့ကိုသတ်ဖို့ ရောက်လာသည့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အဆင့်မြင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ လော့ဖေးရဲ့ ပထမဆုံးအတွေးက သံလက်သီးဂိုဏ်းအကြောင်းဖြစ်ပြီး လက်စားချေဖို့ အဆင့်မြင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ကို ငှားရမ်းထားတဲ့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတစ်ယောက်ဖြစ်မှာကို စိုးရိမ်နေမိသည်။

စူးချန်ခုန်းက ပြန်မဖြေဘဲ “လော့ဖန်းအပြင် တခြားအမွှာညီအစ်ကိုတွေ ရှိသေးလား။” လို့ ပြန်မေးခဲ့သည်။

“မရှိဘူး” လောင်ဖေးက အံ့အားသင့်စွာ ခေါင်းကို အနည်းငယ်ခါယမ်းပြီး စူးချန်ခုန်း မေးရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို သေချာမသိဘဲ ပြန်ဖြေခဲ့သည်။

“ကောင်းတယ်… သေလိုက်တော့။”

စူးချန်ခုန်းက အဖြေကို ကြားတာနဲ့ ခေါင်းညိတ်ပြီး ချက်ချင်းပင် ရှေ့ကိုတက်ကာ လော့ဖေးကို တိုက်ခိုက်ပါတော့သည်။

သူ့ရှေ့ကလူဟာ လော့ဖေးဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးသည်နှင့် စူးချန်ခုန်းက စကား အပိုတွေ ပြောမနေတော့ပါ။ သူသည် သတ်ပြီးသည်နှင့် ထွက်သွားဖို့ ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လုပ်ရှားလိုက်သည်။

ဧရာမဝေလငါးစွမ်းရည်ငါးခု။ အဆုံးမဲ့ဒေါသပင်လယ်။

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ အားကောင်းသော ဧရာမဝေလငါးချီစွမ်းအင် လက်သီးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်ပြီး ပင်လယ်ရေဗွေကြီးကဲ့သို့ လှည့်ပတ်နေသော စွမ်းအားကို သယ်ဆောင်လာကာ အလွန်တရာ လေးလံလှပြီး ၎င်း၏လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက်ရှိ အရာအားလုံးကို ဝါးမျိုနိုင်လေသည်။ ၎င်း၏အရှိန်အဟုန်က အံ့မခန်းပါပင်။

သူ၏လက်သီးသည် လော့ဖေးထံ မရောက်မီတွင်ပင် လော့ဖေးသည် ဝဲကြီးထဲသို့ စုပ်ယူခံရပြီး အပိုင်းပိုင်းကွဲသွားတော့မည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

“အား”

လော့ဖေးက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် သူ၏ချီနှင့်သွေးကို အဆုံးစွန်ထိ တွန်းပို့ကာ ခန်းမအတွင်း မိုးကြိုးပစ်သံကြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲလျက် သွေးရောင် ချီသွေးနဂါးရှည်တစ်ကောင် ပေါ်လာလေ၏။

“တောင်ဖြိုထိုးချက်”

ပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘောမထားရဲတဲ့ လော့ဖေးဟာ သူကျွမ်းကျင်တဲ့ လက်သီးနည်းစနစ်ကို အသုံးပြုပြီး ခွန်အားအပြည့်အဝ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သူ့ရဲ့ ညာလက်သီးဟာ စွမ်းအင်အပြည့်နဲ့ ဟိန်းဟောက်နေပြီး တောင်တစ်လုံးလို လေးလံကာ မိုးကြိုးပစ်သလို ပြင်းထန်တဲ့ အသံတွေ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဘုန်း”

သူတို့ရဲ့ လက်သီးတွေ တိုက်မိသွားပြီး မိုးကြိုးပစ်သံတွေ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာကာ ခန်းမထဲက မျက်နှာကြက်ကို ထောက်ကန်ထားတဲ့ ကျောက်တိုင်တွေ ကွဲအက်သွားပြီး အနီးအနားက စားပွဲတွေနဲ့ ထိုင်ခုံတွေ အပိုင်းပိုင်း ကွဲကြေကာ မြေပြင်ပေါ်က ဇိမ်ခံကြမ်းခင်းကြွေပြားတွေ လွင့်စင်ကုန်လေ၏။

"ဘာလဲဟ"

လော့ဖေးရဲ့ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ထိပ်တိုက်တွေ့တဲ့အချိန်မှာ သူ့လက်သီးဟာ ပင်လယ်နက်ထဲကို ထိုးကျသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ့ရဲ့အားတွေ ပျောက်ကွယ်သွားရုံသာမက ပြိုင်ဘက်ရဲ့ ဝဲဂယက်လို လက်သီးကြောင့်လည်း ပြင်းထန်စွာ ဖိအားပေးခံနေရသည်။

"ဂျွတ် ဂျွတ် ဂျွတ်

အရိုးကျိုးသံတွေကြားမှာ ဂျွတ်ရဲ့ ညာဘက်လက်က လိမ်ကောက်နေတဲ့ ပေါင်မုန့်ချောင်းလို ကွေးပြီး ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။ သွေးတွေ ပန်းထွက်လာကာ ကြိုးပြတ်သွားတဲ့ စွန်တစ်ကောင်လို လွင့်ထွက်သွားပြီး ခန်းမနံရံနှင့် တိုက်မိလျက် ခန်းမအပြင်ဘက်က လှေကားတွေကနေ လိမ့်ကျကာ သွေးတွေ အန်ထုတ်လိုက်သည်။

"အရမ်းအားနည်းတာပဲ။ ချီသွေးနဂါးရှည်နယ်ပယ်ထဲကို ဝင်စဖြစ်တာနဲ့ မင်းက သံမဏိဓားဂိုဏ်းက ဟွမ်ဖူဟုန်လန်ထက် အဆင့်တစ်ဆင့် နိမ့်တယ်" စူးချန်ခုန်းက သူ့ကိုယ်သူ တွေးလိုက်မိသည်။။

လော့ဖေးဟာ အကောင်းဆုံးအခြေအနေမှာ ချီသွေးအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်ခုနစ်ရဲ့ အစောပိုင်းအဆင့်တွေမှာ ရှိနေသေးသည်။ ဟုန်လင်မြို့မှာ သူ့ကိုယှဉ်နိုင်ဖို့ တကယ်ခက်ပေမယ့် ချီသွေးအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်ကိုးကို ရောက်ရှိပြီး အဆင့်မြင့် သိုင်းပညာနည်းစနစ်များစွာကိုကျွမ်းကျင်တဲ့ စူးချန်ခုန်းနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ လော့ဖေးဟာ သနားစရာကောင်းလောက်အောင် အားနည်းနေပြီး တစ်ချက်တည်းနှင့် မှောက်သွားခဲ့လေပြီ။

“ရန်သူတိုက်ခိုက်နေတယ်။ လော့စန်း ခန်းမထဲမှာ”

အဲဒီအချိန်မှာ တာ့ဟုန်ရွှေဂိုဏ်းတွေရဲ့ ကျယ်လောင်တဲ့အော်သံတွေက အဝေးကနေပဲ့တင်ထပ်နေပြီး ဂိုဏ်းသား အများအပြားက မြင်ကွင်းထဲကို စုဝေးလာကြသည်။

လော့ဖေးတစ်ခုခုပြောဖို့ ကြိုးစားနေတုန်း စူးချန်ခုန်းက လော့ဖေးရဲ့ဘေးကိုရောက်လာပေမယ့် သူက သွေးတွေ အဆက်မပြတ် အန်ထွက်နေပြီး စကားမပြောနိုင်တော့ပါ။

“သူ့အသက်ကိုချမ်းသာပေးလိုက်ပါ။”

အဝေးကနေ ခပ်ဩဩအသံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ပဲ။” လော့ဖေးရဲ့မျက်လုံးထဲမှာ မျှော်လင့်ချက်ရောင်ခြည်တစ်ခု တောက်ပလာပြီး ထိုစကားကိုပြောတဲ့သူက ဟုန်လင်မြို့က နံပါတ်တစ်အင်အားကြီးတဲ့ တာ့ဟုန်ရွှေဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ဖြစ်သည်။

“ဒုန်း”

ဒါပေမယ့် နောက်တစ်စက္ကန့်မှာ စူးချန်ခုန်းက သူ့လက်နဲ့ဖိချလိုက်တော့ လော့ဖေးရဲ့ခေါင်းက ကွဲကြေသွားပြီး ချက်ချင်း သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

“ထွက်သွားရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ။”

လော့ဖေးကို မြန်မြန်သတ်ပြီးတဲ့နောက် စူးချန်ခုန်းက ကြာကြာမနေတော့ပါ။ သူက အမိုးပေါ်ကို ခုန်တက်ပြီး သူ့ရဲ့ ကိုယ်ဖော့ပညာကို အသုံးချကာ ငှက်တစ်ကောင်လို တိတ်ဆိတ်စွာ ပျံသန်းသွားပြီး ညအမှောင်ထဲကို ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

“ဒုဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်… သေပြီလား”

ရောက်လာတဲ့ တာ့ဟုန်ရွှေဂိုဏ်းသားတွေက ကြမ်းပြင်ပေါ်က အလောင်းကို မျက်နှာဖြူဖျော့ဖျော့နဲ့ ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ မယုံကြည်နိုင်မှုတွေ အထင်းသား။

သူက ဟုန်လင်မြို့မှာ အကြောက်ဆုံး ကျွမ်းကျင်သူတွေထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး တာ့ဟုန်ရွှေဂိုဏ်းရဲ့ နယ်မြေအတွင်းမှာ အသတ်ခံလိုက်ရသည်။ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်က ဒီလောက်အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာ သူ့ကို အဆုံးသတ်နိုင်လိုက်တာ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။

“ငါ့ထက်… ကျွမ်းကျင်မှုမှာ အများကြီးသာတယ်။”

အပြာရောင်ဝတ်ထားတဲ့လူတစ်ယောက် မကြာခင်ရောက်လာပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်က လော့ဖေးရဲ့အလောင်းကို အံ့အားသင့်မှု၊ တွေးတောဆင်ခြင်မှုတွေနဲ့ ရောကာ ကြည့်နေမိသည်။

အပြာရောင်ဝတ်ထားတဲ့လူက တာ့ဟုန်ရွှေဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ဖြစ်သည်။

တိုက်ပွဲစတင်ပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် သူသတိဝင်ပြီး အမြင့်ဆုံး အမြန်နှုန်းဖြင့် အပြေးအလွှားသွားခဲ့သည်။ ဒါက သူ အလွယ်တကူ ဖြတ်ကျော်နိုင်သော အကွာအဝေးဖြစ်သည်။

သို့သော် သူနောက်ကျသွားခဲ့သည်။ လော့ဖေးက သေဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။

ဤအချက်က တိုက်ပွဲသည် တိကျပြတ်သားပြီး ချက်ချင်းနီးပါးပြီးသွားကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။ လော့ဖော့ အပြတ်အသတ် ချေမှုန်းခံလိုက်ရသည်။ အံ့အားသင့်သွားသော ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်သည် လူသတ်သမား၏ ခွန်အားက သူ့ထက် များစွာသာလွန်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

“အဲ့ဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အဆင့်မြင့် သိုင်းပညာရှင်က ဟုန်လင်မြို့မှ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးဆီကို သွားတွေ့ပြီး ဒီကိစ္စကို သူနဲ့ ဆွေးနွေးမှပဲ။ သူသာပြန်လာခဲ့မယ်ဆိုရင်… ငါသူနဲ့ မယှဉ်နိုင်ဘူး။”

ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်၏စိတ်ထဲတွင် အတွေးများစွာ ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း လိုက်လံဖမ်းဆီးပြီး လက်စားချေဖို့ အတွေးက နတ္ထိပင်။

ဒါက သေကြောင်းကြံသလိုပါပင်။

ထိုညတွင် ဟုန်လင်မြို့သည် သံသယဖြစ်စရာမလိုအောင် တုန်လှုပ်သွားခဲ့ပြီး ဒုတိယဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် လော့ဖေးသည် ဂိုဏ်း၏ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏ လက်ချက်ဖြင့် သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရသည်။ ၎င်းက ဒဏ္ဍာရီပုံပြင်များထဲမှ ပုံပြင်တစ်ပုဒ်ကဲ့သို့ပင်။