တောက်ယင် ကျန်းမာရေးထိန်းသိမ်းနည်းပညာ။ ရှေးကျသောနည်းလမ်း။ (၄)

“မတော်တဆနည်းနည်းပါးပါး ရှိခဲ့ပေမယ့် ကံကောင်းလို့ ရလဒ်က မပြောင်းလဲခဲ့ဘူး။” ဟု စူးချန်ခုန်းသည် အခင်းဖြစ်ရာနေရာမှ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်မိသည်။

သူသည် အချိန်အနည်းငယ် ပိုကြာရင်တောင် လောင်ဖေးကို တိတ်တဆိတ် လုပ်ကြံရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် မမျှော်လင့်ထားသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပြီး စူးချန်ခုန်းသည် တာ့ဟုန်ရွှေဂိုဏ်းအတွင်းက တစ်စုံတစ်ဦးကို ကိုယ်တိုင်သတ်လိုက်ရကာ အတော်လေး ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်း၏ လက်ရှိအစွမ်းဖြင့် သူသည် တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တွင်ပင် နာမည်တစ်လုံး ထူထောင်နိုင်သောကြောင့် အစိုးရမြို့တော်တစ်ခုအတွင်းရှိ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် သူ့အတွက် လွယ်ကူပြီး စိန်ခေါ်မှုများစွာ မရှိပေ။

လော့ဖေးကို သတ်ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် မြူခိုးတိမ်တိုက်သို့သွားပြီး သူ၏တရားဝင်ဆုလာဘ်ကို ရယူရန် ဖုန်းစုန့်မြို့သို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

“ကျန်းမာရေးကို ထိန်းသိမ်းတဲ့ နည်းပညာက ငါ့အတွက် တကယ်အလုပ်ဖြစ်မယ်လို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ။” စူးချန်ခုန်းက အကောင်းဆုံးကို မျှော်လင့်ထားခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အသုံးမဝင်ပါက သူ၏ကြိုးပမ်းမှုများသည် အချည်းနှီးဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

သူ ဖုန်းစုန့်မြို့ကို ပြန်ရောက်တဲ့အခါ သုံးရက်ကြာသွားလေပြီ။

ဖုန်းစုန့်မြို့က မြူခိုးတိမ်တိုက်အိမ်တော်ရဲ့ ဒုတိယထပ်မှာ သူ့ရဲ့ အထောက်အထား တိုကင်ကို ပြသပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းဟာ အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားတဲ့ အဘိုးအို သွေးဆယ့်ရှစ်နဲ့ တွေ့ဆုံဖို့ သိပ်မကြာလိုက်ပါ။

“ဆရာနျိုက တကယ်ကို အားကိုးရတာပါပဲဗျာ။ တာဝန်ကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပြီးမြောက်အောင် လုပ်နိုင်တယ်။” အစိမ်းရောင်နှင့်လူက ချီးကျူးဂုဏ်ပြုလိုက်သည်။

သွေးမြူခိုးမျှော်စင်မှာ သတင်းပေးတွေ အနှံ့အပြားရှိပြီး လော့ဖေး သေဆုံးသွားတာနဲ့ ခိုတွေ ပေးပို့တဲ့ သတင်းစကားကို ရရှိခဲ့သည်။ ဒါကြောင့် အစိမ်းရောင်နဲ့လူက စူးချန်ခုန်းက တာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ပြီးပြီဆိုတာ သိပြီးသားပင်။

စူးချန်ခုန်းက တည်ငြိမ်စွာနှင့် “ကျုပ်ရဲ့ ဆုလာဘ်က ဘယ်မှာလဲ” လို့ မေးလိုက်သည်။

သွေးမြူခိုးမျှော်စင်မှာ နာမည်ကောင်းရှိပေမယ့် စူးချန်ခုန်းက သူ့ရဲ့လက်ထဲ ဆုလာဘ်ကို မရမချင်း လုံးဝ အနားယူမှာ မဟုတ်ပါ။

“ဆရာနျို၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ဒါကို အတည်ပြုပေးပါ” အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနဲ့လူက သူ့ရင်ဘတ်ထဲက စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ထုတ်ယူပြီး စူးချန်ခုန်းကို ပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။

ဒီစာအုပ်က မူရင်းစာအုပ် မဟုတ်သည့်ပုံပေါ်သည်။ စာရွက်က အတော်လေး သစ်လွင်သည်။ မျက်နှာဖုံးမှာ စာလုံးကြီးငါးလုံးပါရှိသည်။ တောက်ယင်နည်းပညာ။

“တောက်ယင်နည်းပညာတဲ့လား။” စူးချန်ခုန်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ နာမည်တစ်ခုတည်းက ဒီနည်းစနစ်ကို သာမန်လို့ထင်ရစေပြီး အထူးအထင်ကြီးစရာဘာမှမရှိပါ။

အစိမ်းရောင်နဲ့လူက အပြုံးလေးနှင့် ရှင်းပြသည် “ဒီတောက်ယင်နည်းပညာမှာ တော်တော်ရှေးကျတဲ့ မျိုးရိုးရှိတယ်။ သိုင်းပညာမထွန်းကားခင် အလွန်ဝေးကွာတဲ့ခေတ်တုန်းက ဒီတောက်ယင်နည်းပညာဟာ အတွင်းအားရဲ့ သန္ဓေသားပုံစံဖြစ်တယ်လို့ ဆိုကြတယ်။ ရှေးခေတ်သိုင်းပညာရှင်တွေဟာ တောက်ယင်နည်းပညာကနေ လေ့လာပြီး လေ့ကျင့်နည်းစနစ်အမျိုးမျိုးကို ဖန်တီးခဲ့ကြတယ်။ ဒီနေ့ခေတ်မှာ အတွေ့များတယ်လို့ ထင်ရပေမယ့် ဒီနည်းစနစ်ဟာ ကျန်းမာရေးထိန်းသိမ်းတဲ့နည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး အလွန်ရှားပါးပြီး ပျောက်ကွယ်လုနီးပါးပဲ။ သွေးမြူခိုးမျှော်စင်မှာရှိတဲ့ ကျွန်တော်တို့တောင်မှ အလုပ်အပ်တဲ့သူတစ်ယောက်ဆီကနေ မကြာသေးမီကမှ ရရှိခဲ့တာ။”

လေ့ကျင့်နည်းစနစ်တွေဟာ ရှေးကျတာနဲ့အမျှ ပိုအားကောင်းတယ်လို့ မဆိုလိုပါ။

သိုင်းပညာဆိုတာ ခေတ်မမီတော့တဲ့ အလေ့အကျင့်တွေကို စွန့်ပစ်ပြီး ဆန်းသစ်တီထွင်ခြင်းနဲ့ တိုးတက်ပြောင်းလဲခြင်းအကြောင်းဖြစ်သည်။ ရှေးဟောင်းနည်းစနစ်များစွာကို သမိုင်းမှတ်တမ်းတွေမှာ ဖယ်ရှားပြီး ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ကာ တောက်ယင်နည်းပညာကလည်း ထိုအထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။

တောက်ယင်နည်းပညာဟာ ရှေးခေတ်အမွေအနှစ်တွေထဲမှာ ပျောက်ဆုံးလုနီးပါးပင်။ ပထမအချက်အနေနဲ့ သူ့ရဲ့ မူလရည်ရွယ်ချက်က ကျန်းမာရေးကို ထိန်းသိမ်းဖို့၊ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်မာစေဖို့အတွက်ဖြစ်ပြီး ဒုတိယအချက်အနေနဲ့ လေ့ကျင့်ဖို့ အလွန်ခက်ခဲကာ အရည်အချင်းနဲ့ နားလည်နိုင်စွမ်း မြင့်မားဖို့ လိုအပ်ပါသည်။ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ တတ်မြောက်ထားရင်တောင်မှ ဒီနည်းစနစ်က တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို မြှင့်တင်ပေးတာမျိုး မရှိပါ။ ဝူချင်းရှီ ဒါမှမဟုတ် လိပ်အသက်ရှူနည်းစနစ်ထက် အသုံးမဝင်ဘူးလို့ ငြင်းခုံနိုင်ပါသည်။

ရှေးခေတ်က သိုင်းပညာရှင်အများအပြားဟာ လမ်းညွှန်နည်းစနစ်ကို လေ့လာခဲ့ကြပြီး အခြေခံအဖြစ် အသုံးပြုကာ အတွင်းအားနည်းစနစ်အမျိုးမျိုးကို ဖန်တီးခဲ့ကြသည်။ အဲဒီနည်းစနစ်က သူ့ရဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေကို ညွှန်ပြနေပါသည်။

“ငါ့အတွက် တကယ်အသုံးဝင်လား မဝင်လားဆိုတာတော့… သုတေသနလုပ်ကြည့်ရင် သိမှာပဲ။” စူးချန်ခုန်းက တောက်ယင်နည်းပညာရဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေကို မသေချာသေးဘဲ သေချာလေ့လာဖို့ လိုအပ်သည်။

“ကောင်းပါပြီ။ ကျုပ် သွားလိုက်ပါဦးမယ်။” လို့ စူးချန်ခုန်းက လမ်းညွှန်နည်းစနစ်စာအုပ်ကို ယူပြီး မတ်တပ်ရပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"လမ်းခရီး အဆင်ပြေပါစေ" အစိမ်းရောင်နဲ့လူက သူ့ကို လိုက်မပို့တော့ဘဲ ထိုစကားများကိုသာ ပြောလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်း ထွက်သွားပြီးနောက် အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနဲ့လူရဲ့မျက်နှာက ထူးခြားတဲ့အမူအရာတစ်ခုပေါ်လာပြီး သူ့ဘာသာသူ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။ "ဒီ 'နွားရိုင်းနတ်ဆိုးဘုရင်' က သွေးဆယ့်သုံး ပြောသလိုပဲ တကယ်ကို ထူးဆန်းတယ်"

စူးချန်ခုန်းရဲ့ဝတ်စားဆင်ယင်ပုံက သွေးဆယ့်သုံးနဲ့တွေ့တုန်းကနဲ့ လုံးဝကွာခြားနေပေမယ့် အပြင်လူတွေအတွက် သွေးမြူခိုးမျှော်စင်ရဲ့ တိုကင်တွေမှာ မသိသာတဲ့ ကွဲပြားချက်တွေရှိပါသည်။

စူးချန်ခုန်းက အဲဒီတိုကင်ကို ကိုင်ဆောင်လာတာကြောင့် သွေးမြူခိုးမျှော်စင်ရဲ့အဖွဲ့ဝင်တွေဟာ သွေးဆယ့်သုံးက 'နွားရိုင်းနတ်ဆိုးဘုရင်' ကို ပေးခဲ့တဲ့ တိုကင်အဖြစ် မှတ်မိကြတာ သဘာဝကျပါသည်။

အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနဲ့လူက သွေးဆယ့်သုံးထံကနေ နွားရိုင်းနတ်ဆိုးဘုရင်ကို သွေးမြူခိုးမျှော်စင်ထဲဝင်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့တာကို ငြင်းပယ်ခံခဲ့ရတယ်ဆိုတာ သိသည်။ အဲဒီလူက မုမိသားစုရဲ့ လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုကို ကိုယ်တိုင်ရင်ဆိုင်ဖို့ ပိုနှစ်သက်ခဲ့သည်။

လက်ရှိအခြေအနေကိုကြည့်ရင် မုမိသားစုက ကျန်းမာရေးထိန်းသိမ်းမှုနဲ့ ဆက်စပ်တဲ့ ကျင့်ကြံနည်းစနစ်တွေကို စိတ်ဝင်စားပုံရတဲ့ 'နွားရိုင်းနတ်ဆိုးဘုရင်' ကို မသတ်နိုင်ခဲ့ပါ။

"ကျန်းမာရေးထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရေးအတွက် နည်းစနစ်တွေကို စိတ်ဝင်စားနေတာလား... သူက မသေနိုင်တဲ့ဘဝကို ရည်မှန်းနေတာလား။ ဒီတောက်ယင်နည်းပညာက အသုံးမဝင်ဘူး။ သူ့ကိုပေးလိုက်တာက အမြတ်ရတာပဲ။" အစိမ်းရောင်နဲ့လူက ရယ်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ဒီလောကမှာ မသေနိုင်တဲ့ဘဝ မရှိဘူးဆိုတာကို သူကောင်းကောင်းသိတယ်။ သိုင်းပညာရှင်တွေ၊ ဧကရာဇ်တွေ၊ မင်းမျိုးမင်းနွယ်တွေ ဒါမှမဟုတ် မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတွေတောင် ထိုဘဝကို မရနိုင်ဘူးဆိုတာကို သူသိပါသည်။

လမ်းညွှန်နည်းစနစ်က တကယ်တော့ အလုပ်အပ်တဲ့သူပေးတဲ့ ဆုလာဘ်မဟုတ်ပါ။ သွေးမြူခိုးမျှော်စင်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စုဆောင်းမှုထဲက ရတနာတစ်ခုသာဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်းက ဒါကိုလိုချင်တဲ့အတွက် သူတို့ ခွဲပေးဖို့ စိတ်အနှောင့်အယှက် မဖြစ်ပါပေ။

စူးချန်ခုန်းက မြူခိုးတိမ်တိုက်တဲကနေ ထွက်ခွာသွားပြီး လမ်းညွှန်နည်းစနစ်က သူ့အတွက် အသုံးဝင်မလားဆိုတာ စူးစမ်းလေ့လာဖို့ တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တော်ကို ပြန်သွားချင်နေလေပြီ။

တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တော်ရှိ အိမ်တော်အတွင်း၌။

ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အဖြူရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားတဲ့ စူးချန်ခုန်းက ထိုင်ခုံမှာထိုင်ပြီး လက်ထဲက တောက်ယင်နည်းပညာစာအုပ်ကို လှန်လှောကြည့်နေသည်။

"လူ့သက်တမ်းက အကန့်အသတ်ရှိတာကြောင့် ဒီနည်းစနစ်က ကျန်းမာရေးကို ထိန်းသိမ်းရာမှာ ထိရောက်ပါသည်။ မသေနိုင်ဘူးဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါ။ လူ့ခန္ဓာကိုယ်က ယိုယွင်းပျက်စီးသွားရင် နောက်ဆုံးမှာ သေဆုံးသွားလိမ့်မည်” နည်းစနစ်မိတ်ဆက်စကားကြောင့် စူးချန်ခုန်း ဆွံ့အသွားခဲ့သည်။ ကျန်းမာရေးကို ထိန်းသိမ်းတာက အကျိုးရှိပေမယ့် ထာဝရနေထိုင်ဖို့ကတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဖော်ပြထားသည်။ သူ ခေါင်းခါပြီး နှလုံးသားထဲ လက်မခံချင်ပါ။ မသေနိုင်တာက သူ့ရဲ့ရည်မှန်းချက်ဖြစ်ပေမယ့် ခက်ခဲတဲ့ရည်မှန်းချက်တစ်ခု ဖြစ်ပါလိမ့်မည်။

"ဒါပေမယ့် ကိုယ့်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဂရုစိုက်တာက ကျွတ်သွားတဲ့သွားတွေ ပြန်ပေါက်လာစေပြီး ဆံပင်ဖြူတွေကို ပြန်မည်းသွားစေကာ သက်တမ်းတိုးစေနိုင်ပါသည်။ လမ်းညွှန်နည်းစနစ်က အသက်ရှည်စေမယ့် နည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။"

စူးချန်ခုန်းက ဆက်လက်ပြီး သေသေချာချာ ဖတ်ရှုနေလေ၏..