မျှော်စင်ကို လုယူခြင်း။
Vol. 19 Ch. 283
~ပါရမီရှင်တို့၏ တိုက်ပွဲသည် အနိုင်အရှုံး မဆုံးဖြတ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းက သူတို့နှစ်ဦးအား အပြန်အလှန် လေးစားမှုရှိသော မိတ်ဆွေများ ဖြစ်သွားစေခဲ့၏။
မတိုက်ခိုက်လျှင် မရင်းနှီးနိုင်ဟု ဆိုစကားရှိသည် မဟုတ်ပါလား။
"ဖုန်းဝူချန်... ဒီတိုက်ပွဲက အနိုင်အရှုံး မဆုံးဖြတ်နိုင်ခဲ့ပေမဲ့၊ ဒါက ငါ့ကို ပိုပြီး တွန်းအားပေးလိုက်သလိုပဲ။ နောက်တစ်ကြိမ်မှာတော့ မင်းကို ငါ မဖြစ်မနေ အနိုင်တိုက်မယ်ကွ"
လိန်ချင်းဖုန်းက ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ခွန်အားအပေါ် ယုံကြည်မှုများဖြင့် ပြည့်လျှံနေဆဲ ဖြစ်၏။
"အနိုင်ရမယ့်သူက ငါပဲ ဖြစ်မှာပါ"
ဖုန်းဝူချန်ကလည်း ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ရယ်မောလိုက်ပြီး၊ ဆေးလုံးအချို့ကို ထုတ်ယူကာ၊ နှစ်လုံးကို ကိုယ်တိုင် မျိုချပြီး ကျန်နှစ်လုံးကို လိန်ချင်းဖုန်းထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။
"ကျေးဇူး အများကြီးတင်တယ်"
လိန်ချင်းဖုန်းသည် လုံးဝအားနာနေခြင်း မရှိပေ။
ဖုန်းဝူချန်သည် စတုတ္ထအဆင့် ဆေးပညာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ ဆေးလုံးများသည် သူ့အတွက် အခြေခံအားဖြင့် တန်ဖိုးမရှိသလောက် ဖြစ်ရာ၊ လိန်ချင်းဖုန်း အနေဖြင့် အားမနာနေမည်မှာ သဘာဝကျလေ၏။
"အဟား၊ တကယ်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းတဲ့ တိုက်ပွဲပဲ။ ဖုန်းဝူချန်... မင်း အခွင့်ရရင် ဖုန်းလန်ဂိုဏ်းကို ငါ့ဆီ မဖြစ်မနေ လာခဲ့ရမယ်နော်ကွာ"
လိန်ချင်းဖုန်းက ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိချေ။
"မင်းတို့နှစ်ယောက် တိုက်ခိုက်နေတာကို ကြည့်ရတာ တကယ်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းလွန်းတာပဲ"
သူတို့နှစ်ဦး ပျော်ရွှင်မှုတွင် နစ်မြောနေစဉ်မှာပင်၊ အေးစက်သော အသံတစ်ခုက သူတို့၏ နားထဲသို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာသည်။
ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်၏ အထက်တွင် ပုံရိပ်နှစ်ခု လျှပ်တပြက် ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ ၎င်းတို့ထံမှ လွှမ်းမိုးနိုင်လောက်အောင် အားကြီးသော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေလေ၏။
ရောက်ရှိလာသူများမှာ ပေမင်ခုံနှင့် နန်းကုန်းကျင်းတို့မှလွဲ၍ အခြားသူများ မဟုတ်ကြချေ။
"ဒီအသံ..."
ဖုန်းဝူချန်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ရုတ်ခြည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုအသံကို သူ အလွန်အမင်း ရင်းနှီးနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
"ပေမင်ခုံ"
လိန်ချင်းဖုန်းက မော့ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူ၏ မျက်နှာသည် အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် တောင့်တင်းသွား၏။
"ပေမင်ခုံ"
ဖုန်းဝူချန်သည်လည်း ပေမင်ခုံ၏ ပုံရိပ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး၊ မယုံနိုင်လောက်အောင်ပင် တုန်လှုပ်သွားသည်။
"ဖုန်းဝူချန်... ငါတို့ ပြန်တွေ့ကြပြန်ပြီ နော်"
ပေမင်ခုံက အေးစက်စွာ မဲ့ပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏ မထီမဲ့မြင်ပြုသော အကြည့်များက လုံးဝ ဖုံးကွယ်မထားချေ။
"ပေမင်ခုံ... ဟုတ်လား... ဒါ ပေမင်ခုံ ဟုတ်လား။ သူ အစ်ကိုဖုန်း သတ်လိုက်တာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘယ်လိုလုပ် သူက အသက်ရှင်နေရသေးတာလဲ"
လျိုချင်းယန်၏ မျက်လုံးများက မယုံကြည်နိုင်မှုဖြင့် ပြူးကျယ်သွားသည်။
"ဒါ ဘယ်လို ဖြစ်ပျက်နေတာလဲ"
ဖုန်းကျိန့်ရှုံးက မျက်မှောင်ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ကြုတ်လိုက်၏။
"ကျိုကျိုးက အင်အားစုတွေအားလုံးက ပေမင်ခုံကို အစ်ကိုကြီးဖုန်း သတ်လိုက်တာ သိကြတာပဲ။ သူ အသက်ရှင်နေသေးတယ်ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး"
လင်ရှောင်ရှောင်သည်လည်း လုံးဝ တုန်လှုပ်သွားဟန်တူပြီး၊ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေမှန်း နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။
လူသေတစ်ယောက်က အမှန်တကယ် ပြန်ရှင်လာနိုင်သတဲ့လား။
ဖုန်းကျိန့်ရှုံးနှင့် အခြားသူများအားလုံး ရှုပ်ထွေးသွားကြ၏။
"ငါ့ကို တွေ့လိုက်ရလို့ အံ့ဩသွားကြတယ် မဟုတ်လား"
ပေမင်ခုံက အေးစက်စွာ မဲ့ပြုံးလိုက်ပြီး၊ အထီးကျန်ဆန်ကာ မထီမဲ့မြင်ဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်း တကယ် အသက်ရှင်နေတုန်းပဲ။ ထျန်းယွမ်ဘုံ ပဉ္စမအလွှာမှာတောင် ရောက်နေပြီ။ ဒါ ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"
လိန်ချင်းဖုန်းသည် မယုံကြည်နိုင်လွန်းသဖြင့်၊ သူ မြင်ယောင်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်ဟု တွေးထင်နေမိပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ထိုစကားများကို မညှစ်ထုတ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။
ဖုန်းဝူချန်သည် မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်၏။ သူ ပေမင်ခုံကို သတ်လိုက်သည့် ပုံရိပ်ကို ပြန်တွေးကြည့်မိသည်။ သို့သော် များစွာ စဉ်းစားပြီးနောက်မှာတော့၊ သူ ပေမင်ခုံကို သတ်ခဲ့သည်မှာ သေချာကြောင်း၊ လုံးဝ မှားယွင်းမှု မရှိနိုင်ကြောင်း သူ ယုံကြည်နေသည်။
သို့သော် ယခု ပေမင်ခုံသည် ဖုန်းဝူချန်၏ ရှေ့မှောက်တွင် တစ်ဖန် ပြန်ရပ်နေပြန်ပြီ။ ဤအဖြစ်ကို ဘယ်လို ရှင်းပြနိုင်မည်နည်း။
ပေမင်ခုံသည် အသက်ပြန်ရှင်လာရုံတင်မက၊ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုသည်လည်း ထျန်းယွမ်ဘုံ ပဉ္cမအလွှာသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ။
ပေမင်ခုံသည် အခြားသူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားသလို ခံစားနေရ၏။ သူ၏ ရှေ့မှ ပေမင်ခုံသည် ယခင်က ပေမင်ခုံ မဟုတ်တော့ပေ။
'ဒါ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။ ပေမင်ခုံ အသက်ရှင်နေသေးတယ်ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သူ့ကျင့်ကြံမှုက ထျန်းယွမ်ဘုံ ပဉ္စမအလွှာကို ဖောက်ထွင်းသွားတာက ပိုလို့တောင် မဖြစ်နိုင်သေးတယ်။ သူ့မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ရှင်အောင် လုပ်တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုခု မရှိဘဲနဲ့တော့...'။
'...တစ်ခုခုတော့ လွဲနေပြီ။ တကယ်လို့ အဲ့လို နည်းလမ်း ရှိတယ်ထားဦးတော့... သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကိုရော ဘယ်လို ရှင်းပြမလဲ...'။
ဖုန်းဝူချန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း တွေးတောနေမိသည်။ ပေမင်ခုံ ပြန်လည် ရှင်သန်လာခြင်းသည်သာ သူ တွေးတောနိုင်သော တစ်ခုတည်းသော ဖြစ်နိုင်ခြေ ဖြစ်၏။
"ဖုန်းဝူချန်... မင်းရဲ့ ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်ကို ငါ ယူတော့မယ်"
ပေမင်ခုံက အေးစက်စွာ မဲ့ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။ ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်သည် သူ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်နှင့်ပြီးသား ဖြစ်နေသကဲ့သို့ပင်။
စိတ်ကူးတစ်ချက်ဖြင့် ဖုန်းဝူချန်သည် ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်ကို ပြန်လည် သိမ်းယူရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် ၎င်းသည် ပေမင်ခုံ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကြောင့် တားဆီးခံထားရသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။
အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရထားသော ဖုန်းဝူချန်သည် ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်ကို အင်အားသုံးကာ ပြန်လည် သိမ်းယူနိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။
"ဒုက္ခတော့ တွေ့ပြီ။ ပေမင်ခုံက ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်ကို လုယူချင်နေတာ"
ဖုန်းကျိန့်ရှုံး၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ညှိုးနွမ်းသွားပြီး၊ အကြီးအကျယ် စိုးရိမ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။
"ယုတ်မာတဲ့ကောင်"
လျိုချင်းယန်က အံကြိတ်ရင်း ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။
"ပေမင်ခုံ...။ ဒီနေရာမှာ မင်း ရမ်းကားဖို့ အလှည့် မဟုတ်သေးဘူး"
လိန်ချင်းဖုန်းက အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ် လူသတ်အရှိန်အဝါများ ပျံ့နှံ့ထွက်လာပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာကို အလွန်တရာ ကြမ်းတမ်းသော အသွင်သို့ ပြောင်းသွားစေသည်။
"လိန်ချင်းဖုန်း... မင်းသာ ဝင်ရှုပ်ရင် မင်းကို သတ်လိုက်ရလို့လည်း ငါ စိတ်ထဲ ထားမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းသေသွားရင်တောင် ဒါ ငါ့လက်ချက်လို့ ဘယ်သူမှ ယုံမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဖုန်းလန်ဂိုဏ်းက မင်းကို ဖုန်းဝူချန် သတ်လိုက်တယ်လို့ပဲ ယုံလိမ့်မယ်။ မယုံရင် စမ်းကြည့်လေ"
ပေမင်ခုံက ရေခဲတမျှ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ပြီး၊ ကျိုကျိုး၏ နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင်ကိုလည်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားခြင်း မရှိပေ။
ဤစကားကို ကြားသောအခါ လိန်ချင်းဖုန်း၏ မျက်နှာသည် အလွန်တရာ လေးနက်သွားပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးများထဲမှ သတ်ဖြတ်လိုသော အရိပ်အယောင်များက အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။
သို့သော်လည်း လိန်ချင်းဖုန်းသည် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရထားပြီး သူ၏ အစစ်အမှန်ယွမ် အများစုမှာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့၏။ ဖုန်းဝူချန်၏ ဆေးလုံးများက သူ၏ ပြန်လည် ဒဏ်ရာ ကုစားမှုကို အထောက်အကူ
ပြုနေသော်လည်း၊ အချိန်များစွာ လိုအပ်ပေဦးမည်။
သူတို့၏ လက်ရှိ အစွမ်းအခြေအနေအရ၊ နှစ်ဦးသား ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်လျှင်ပင် ပေမင်ခုံ၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ကြတော့ချေ။
"ဖုန်းဝူချန်... မင်းရဲ့ လက်ရှိ အစွမ်းနဲ့တော့ မင်း ငါ့ကို အနိုင်မတိုက်နိုင်သေးပါဘူး။ မင်းရဲ့ အကောင်းဆုံး အခြေအနေမှာတောင် မင်းက ငါ့ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး"
ပေမင်ခုံက မထီမဲ့မြင် ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ လက်များမှ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများက ပြင်းထန်စွာ မြင့်တက်လာပြီး၊ ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်ကို အင်အားသုံးကာ လုယူရန် ကြိုးစားနေသည်။
ပေမင်ခုံ၏ စွမ်းအားသည် အလွန်တရာ ကြီးမားလှသဖြင့်၊ ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်တွင် ဖုန်းဝူချန်၏ ဝိညာဉ်တံဆိပ် ရှိနေသော်လည်း၊ ၎င်းကို သူ ပြန်လည် မသိမ်းယူနိုင်ခဲ့ပေ။
ဤကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအား၏ ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင်၊ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရထားသော ဖုန်းဝူချန်တွင် ခုခံရန် အင်အား တစ်စက်မျှ မရှိတော့ချေ။
ပေမင်ခုံ၏ မျက်လုံးများတွင် ရက်စက်မှုများ ဖြတ်ပြေးသွားစဉ်၊ တပြိုင်နက်တည်း၌၊ ပြင်းထန်သော ချီစွမ်းအင်တစ်ခုက ရုတ်တရက် ထိုးကျလာကာ၊ မည်သို့မျှ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းမရှိဟု ကျန်လူတို့အား ခံစားရစေသည်။
"ဖုန်းဝူချန်... သတိထား"
လိန်ချင်းဖုန်းက အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ဘုန်း"
"အွတ်"
ကြောက်မက်ဖွယ် ချီစွမ်းအင်သည် ဖုန်းဝူချန်၏ အပေါ်သို့ ထိမှန်သွားပြီး၊ ချက်ချင်းပင် သူ သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။ သူ၏ ဒဏ်ရာများက မပျောက်သေးမီမှာပင်၊ သူသည် တစ်ဖန် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရရှိသွားပြန်သည်။
"ချန်အာ"
ဖုန်းကျိန့်ရှုံးနှင့် ရှောင်ချင်းချင်း၊ ကျန်လူများအားလုံး ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
"အစ်ကိုကြီးဖုန်း"
လင်ရှောင်ရှောင်က အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ရိုင်းစိုင်းလှချည်လား"
လိန်ချင်းဖုန်းက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး၊ ချင်ဟုန်ဓားကို ဝှေ့ယမ်းကာ ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားသည်။
"လိန်ချင်းဖုန်း...။ ကြည့်ရတာ မင်း အသက်ရှင်ရတာ ဝနေပြီ ထင်တယ်"
ပေမင်ခုံက အေးစက်စွာ ရေရွတ်လိုက်ပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ် လူသတ်အရှိန်အဝါများက သူ့ပတ်ပတ်လည်မှ ရစ်ဝဲလာသည်။
"ဘုန်း"
လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ရုံဖြင့် ပေမင်ခုံသည် ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားတစ်ခုကို ပေါက်ကွဲစေလိုက်ရာ လိန်ချင်းဖုန်းသည် သွေးများ အန်ကျသွား၏။ သူ၏ ပုံရိပ်သည် အနက်ရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အောက်သို့ ထိုးကျသွားသည်။
လိန်ချင်းဖုန်းသည် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိထားပြီး၊ သူ၏ အစစ်အမှန်ယွမ်မှာလည်း အကြီးအကျယ် ကုန်ခန်းနေခဲ့သည်။ သူ့တွင် ခုခံရန် အင်အား မရှိတော့ချေ။
"ဖရိုဖရဲ ဓားသိုင်း။ ဖရိုဖရဲ နတ်ဘုရားဓား"
လင်ရှောင်ရှောင်သည် သူမ၏ သွေးမျိုးဆက်စွမ်းအားကို နှိုးဆွလိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူမ၏ သွယ်လျသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ကောင်းကင်ထက်သို့ ထိုးတက်သွား၏။ သူမသည် ကျောက်စိမ်းရေခဲဓားကို မြှောက်လိုက်ပြီး၊ တိုက်ခိုက်ရန် ဓားသိုင်းကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ် ခရမ်းရောင် ဓားချီတစ်ခု ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသည်။
"ထျန်းယွမ်ဘုံ ပထမအလွှာနဲ့ ဒီလောက် အစွမ်းရှိတာကိုတော့ ချီးကျူးရမှာပဲ"
ပေမင်ခုံက ချီးကျူးလိုက်ပြီး၊ လင်ရှောင်ရှောင်ကို နောက်တစ်ချက် အပို ကြည့်လိုက်မိသည်။
လင်ရှောင်ရှောင်၏ အလှသည်လည်း ပေမင်ခုံ၏ မျက်လုံးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး၊ နောက်ထပ် ချီးကျူးစကားတစ်ခုကို ဆိုစေပြန်သည်။ "တကယ့်ကို လှပလွန်းတာပဲ"
ထိုးတက်လာသော ခရမ်းရောင် ဓားချီကို ပေမင်ခုံက လုံးဝ အလေးအနက် မထားခဲ့ပေ။ ၎င်းသည် တည်ရှိမနေသကဲ့သို့ပင်။
"ဘုန်း"
သူ၏ လက်ကို သာမန် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ပေမင်ခုံသည် ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ၎င်းက အောက်သို့ ထိုးကျသွားပြီး လင်ရှောင်ရှောင်၏ ဓားချီကို တိုက်ရိုက် ကြေမွသွားစေသည်။
"အစ်ကိုပေမင်... ကျုပ် သူ့ကို တားထားလိုက်မယ်။ ခင်ဗျား ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်ကို ယူလိုက်ပါ"
နန်းကုန်းကျင်းက ကြေညာလိုက်ပြီး၊ စကားပြောရင်း အောက်သို့ ထိုးဆင်းသွားသည်။
"နင် သေချင်နေတာပဲ"
လင်ရှောင်ရှောင်က အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။ သူမသည် နန်းကုန်းကျင်း၏ အဆင့်အတန်းကို ဂရုမစိုက်ချေ။ အကယ်၍ သတ်ရမည်ဆိုလျှင်လည်း သတ်ရန် သူမ ဆုံးဖြတ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။
"ဝှစ်"
လင်ရှောင်ရှောင်၏ ပုံရိပ်သည် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဓားအလင်းတန်း တစ်ချက်က နန်းကုန်းကျင်း၏ လည်ပင်းကို ဖြတ်သန်းသွားရာ၊
သွေးစီးကြောင်း တစ်ခု ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
"မင်း..."
နန်းကုန်းကျင်းသည် ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်သွားပြီး၊ သူ၏ လက်များက သူ၏ လည်ပင်းကို အားကုန် ဆုပ်ကိုင်ထားရင်းမှ အားနည်းစွာ အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။
သူ၏ စွမ်းရည်များဖြင့်ပင်၊ မိန်းကလေးတစ်ယောက်၏ လက်ချက်ဖြင့် ချက်ချင်း အသတ်ခံလိုက်ရသည်ကို နန်းကုန်းကျင်း မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေမိသည်။
"အိုး...။ ဒီ ကောင်မလေးရဲ့ အစွမ်းက တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ"
ပေမင်ခုံက အံ့အားသင့်စွာ ဆိုလိုက်ပြီး၊ လင်ရှောင်ရှောင်ကို မဲ့ပြုံးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
"သူက နန်းကုန်းကျင်း... နန်းကုန်းမိသားစုရဲ့ မဟာအကြီးအကဲရဲ့ မြေး... သူတို့ရဲ့ ပါရမီရှင်ပဲ။ ဖုန်းဝူချန်... ဒါက ဘယ်လို အကျိုးဆက်တွေ ယူဆောင်လာမလဲဆိုတာ မင်း သိရဲ့လား"
"နန်းကုန်းမိသားစု"
ဖုန်းကျိန့်ရှုံးနှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာများ ဖြူဖျော့သွားကြသည်။
ရှောင်ချင်းချင်းက ထိတ်လန့်တကြား အော်လိုက်မိသည်။ "နန်းကုန်းမိသားစု..."
နန်းကုန်းမိသားစုသည် ကျန့်လင်တောင်ကြားထက် အများကြီး ပို၍ အစွမ်းထက်လေသည်။ ဖုန်းဝူချန်သည် ကျန့်လင်တောင်ကြားကို မျိုးဖြုတ်နိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း၊ နန်းကုန်းမိသားစုကိုမူ ရင်ဆိုင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ဖုန်းဝူချန်၏ မျက်နှာသည် ပို၍ပင် လေးနက်သွားပြီး အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။ "သူတို့ ဖြစ်တော့ရော ဘာဖြစ်လဲ။ သူ ကိုယ့်သေတွင်း ကိုယ်တူးတာပဲ"
"နန်းကုန်းမိသားစုက မင်း ထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုကြောက်စရာကောင်းတယ်။ ပြီးတော့ မင်း ရင်ဆိုင်နိုင်မယ့်သူမျိုးလည်း မဟုတ်ဘူး။ ဟားဟား၊ ဖုန်းဝူချန်... ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်ကိုတော့ ငါ ယူသွားပြီ"
ပေမင်ခုံက အေးစက်စွာ မဲ့ပြုံးလိုက်ပြီး၊ သူ၏ လက်ဝါးသည် ရုတ်တရက် ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
ဖုန်းဝူချန်သည် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရထားပြီး အလွန်တရာ အားနည်းနေ၏။ ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်သည် ဖုန်းဝူချန်၏ စွမ်းအားကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရသဖြင့်၊ ဝန်ကို မခံနိုင်တော့ပေ။ ၎င်းက လျင်မြန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး၊ လှပသော လက်တစ်ဝါးစာ မျှော်စင်လေး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပေမင်ခုံ၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်။
"ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင် မရှိတော့ရင် မင်းရဲ့ အစွမ်းအစက သိပ်ပြီး ထင်ကြီးစရာ မရှိတော့ပါဘူး။ ငါ မင်းကို အချိန်မရွေး သတ်လို့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်း နန်းကုန်းမိသားစုကို ဘယ်လို ရင်ဆိုင်မလဲဆိုတာကိုတော့ ငါ တော်တော် စိတ်ဝင်စားသွားပြီ။ မင်းသာ နန်းကုန်းမိသားစုကို မျိုးဖြုတ်နိုင်ခဲ့ရင်၊ ဒါ၊ ငါ့ကို ကြီးကြီးမားမား အကူအညီပေးလိုက်တာပဲ"
ထိုသို့ ပြောဆိုကာ ပေမင်ခုံက အေးစက်စွာ မဲ့ပြုံးလိုက်သည်။
ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်ကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရခြင်းသည် ဖုန်းဝူချန်အနေဖြင့် ထျန်းယွမ်ဘုံ ပဉ္စမအလွှာနှင့် တိူက်ရိုက် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရခြင်းပင် ဖြစ်၏။
"ဒီလူယုတ်မာ"
လိန်ချင်းဖုန်းက အံကြိတ်ကာ ဒေါသတကြီး ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။
"ငါသာ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရမနေရင်၊ မင်းကို ငါ ကိုယ်တိုင် သတ်ပစ်မှာ"
"ဖုန်းလန်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ ဖုန်းဝူချန်တို့ ပူးပေါင်းပြီး နန်းကုန်းကျင်းကို သတ်လိုက်တယ်ဆိုရင်၊ နန်းကုန်းမိသားစုက ဖုန်းလန်ဂိုဏ်းနဲ့ စစ်ကြေညာဖို့ စဉ်းစားမလား မသိဘူးနော်။ မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ... လိန်ချင်းဖုန်း"
ပေမင်ခုံက ပျော်ရွှင်စွာ လှောင်ရယ် ပြုံးလိုက်သည်။
"မင်း"
လိန်ချင်းဖုန်းသည် အလွန်တရာ ဒေါသထွက်သွားပြီး၊ ဒေါသကြောင့် တုန်ရီနေကာ၊ ပေမင်ခုံကို အစိမ်းလိုက် ဆုတ်ဖြဲပစ်ချင်နေတော့သည်။
"ဟားဟားဟား"
ဒေါသထွက်နေသော ဖုန်းဝူချန်နှင့် လိန်ချင်းဖုန်းကို ကြည့်ရင်း ပေမင်ခုံသည် ဟားတိုက် ရယ်မောလိုက်၏။ သူ၏ အမူအရာသည် အလွန်တရာ မောက်မာလှသည်။
"ဝှစ်"
ထိုအခိုက်အတန့်၌၊ လင်ရှောင်ရှောင်၏ ပုံရိပ်သည် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး၊ သူမ၏ ကျောက်စိမ်းရေခဲဓားက ပေမင်ခုံ၏ နှလုံးသားဆီသို့ ရက်စက်စွာ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။
"ကောင်မလေး... မင်းရဲ့ ခြေလှမ်းသိုင်းက တကယ်ကို အံ့ဩစရာပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းက အရမ်း အားနည်းလွန်းတယ်။ မင်းမှာ ငါ့ကို သတ်ဖို့ အရည်အချင်း မရှိဘူး"
ပေမင်ခုံက မဲ့ပြုံးလိုက်ပြီး၊ သူ၏ လက်ညှိုးနှစ်ချောင်းက လင်ရှောင်ရှောင်၏ ဓားသွားကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ညှပ်ယူလိုက် လေသည်။
လွှမ်းမိုးနိုင်သော စွမ်းအားကြောင့် လင်ရှောင်ရှောင်သည် ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။ သူမသည် ကျောက်စိမ်းရေခဲဓားကို တစ်စက်ကလေးမျှပင် မရွှေ့နိုင်ခဲ့ပေ။
"ရှောင်ရှောင်... သတိထား"
ဖုန်းဝူချန်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရနေသော ကိုယ်ကို မမှုဘဲ၊ အတောင်ပံများကို ခတ်ကာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားတော့သည်။
"မိုက်မဲလိုက်တာ"
ပေမင်ခုံက ဖုန်းဝူချန်ကို မထီမဲ့မြင် ကြည့်လိုက်ပြီး၊ တစ်ဖန် ထပ်မံ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။
သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် လင်ရှောင်ရှောင်သည် အပြာရောင် အကာအကွယ်လွှာ တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားက ပေမင်ခုံကို လွင့်စင်သွားစေသည်။
"ဒါ အကာအကွယ်လွှာလား"
ပေမင်ခုံ၏ မျက်နှာသည် တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး၊ လင်ရှောင်ရှောင်ကို ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်လိုက်မိသည်။ သူမသည် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အကာအရံတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေလေ၏။
ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားသည် ပေမင်ခုံ၏ စိတ်ထဲသို့ ကြောက်ရွံ့မှု လှိုင်းလုံးတစ်ခုကို ရိုက်ခတ်စေခဲ့ပြီး၊ သူ့ကို သတိလစ်မတတ် ထိတ်လန့်သွားစေသည်။
"ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်ကို ပြန်ပေး"
လင်ရှောင်ရှောင်က အေးစက်စွာ တောင်းဆိုလိုက်သည်။ သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများထဲမှ အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်က လူကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။
'ဒီမိန်းမ သာမန်မဟုတ်ဘူး။ အကာအရံရဲ့ စွမ်းအားက ငါ့ရဲ့ စိတ်ကူးနိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေပြီး၊ ငါ့ရဲ့ ဖြိုခွင်းနိုင်စွမ်းထက်လည်း မြင့်နေတယ်။ ငါ ဒီနေရာမှာ ဆက်နေလို့ မဖြစ်တော့ဘူး'။
ပေမင်ခုံသည် စိတ်ထဲမှ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိ၏။
သူက လင်ရှောင်ရှောင်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ကာ၊ ဆုံးဖြတ်ချက်
ပြတ်သားစွာ ထွက်ပြေးရန် ပြင်လိုက်တော့သည်။
"ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်ကို ပြန်မပေးဘဲနဲ့တော့... ထွက်ပြေးဖို့ စိတ်တောင် မကူးနဲ့"
လင်ရှောင်ရှောင်က အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူမသည် ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပေမင်ခုံကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။
"ငါ သွားချင်ရင် မင်း ငါ့ကို တားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဖုန်းဝူချန်... မင်းရဲ့ မျှော်စင်ကို ပြန်လိုချင်ရင်တော့... ကျိုကျိုးမှာ ငါ့ကို လာရှာ"
ပေမင်ခုံက အေးစက်စွာ ရှုံ့ချလိုက်ပြီး၊ သူ၏ ပုံရိပ်သည် ရုတ်ချည်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူ၏ အမြန်နှုန်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် မြန်ဆန်လှ ပေ၏။