ပေမင်ကျန်းအား အရေးနိမ့်စေခြင်း

~ဖုန်းဝူချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင်တံဆိပ်ကြီးကို အမှန်တကယ်ပင် ထိုးဖောက် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

ပေမင်ကျန်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အစွမ်းကုန် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေစဉ်မှာပင်၊ ဖုန်းဝူချန်၏ ပုံရိပ်သည် သူ၏ အမြင်အာရုံထဲတွင် လျင်မြန်စွာ ချဲ့ကားကြီးထွားလာသည်။

‘ဟင်... မ... မဟုတ်ဘူး...။ ဒါ ဘယ်လို...။ သူ... ဝင်လာနေပြီ’

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ မဟာအင်အားကြီး ငါးဖွဲ့မှ ပုဂ္ဂိုလ်များ အပါအဝင် လူတိုင်း... ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားသည်အထိ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

တုန်လှုပ်ခြင်း။

လုံးဝကို အတိတကျ တုန်လှုပ်သွားခြင်းပင်။

‘မျက်စိမှားတာလား...။ ဒါ ဘယ်လိုတောင် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...။ လူတစ်ယောက်က အဲ့ဒီတိုက်ကွက်ကြီးကို ဖြတ်ပြီး... ဝင်သွားတယ်’

ဖုန်းဝူချန်သည် မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်လှသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ရောက်ရှိလာပြီး၊ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့နေသော ပေမင်ကျန်းထံသို့ လက်သီးတစ်လုံး ပစ်သွင်းလိုက်၏။ သူ၏ လက်သီးတွင် သွေးရောင်အလင်းများ ရစ်သိုင်းနေပြီး၊ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေသည်။

“အုန်း”

မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ အသံကြီးနှင့်အတူ၊ ဖုန်းဝူချန်၏ လက်သီးတစ်ချက်သည် ပေမင်ကျန်း၏ ရင်ဘတ်ကို တည့်တည့် ထိမှန်သွားသည်။ ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားက ပေမင်ကျန်းကို သွေးများ အန်ထုတ်စေပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနက်ရောင် မျဉ်းတစ်ကြောင်းအလား လွင့်စင်ထွက်သွားတော့သည်။

ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားချိန် မရလိုက်ဘဲ ဖုန်းဝူချန်၏ အစွမ်းကုန် လက်သီးချက်ကို တည့်တည့်မတ်မတ် အထိုးခံလိုက်ရသဖြင့်၊ ပေမင်ကျန်း၏ ဒဏ်ရာများမှာ ပိုမို ဆိုးရွားသွားခဲ့သည်။

"ဒါ..ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

ပေမင်ကျန်းသည် ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် တုန်ခါနေသည်။ သူသည် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဟု ထင်ထားသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဖုန်းဝူချန်က သူ၏ စွမ်းအင်တံဆိပ်တော်ကို ထိုးဖောက် ဖြတ်သန်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု ပေမင်ကျန်း မည်သို့မျှ မယုံကြည်နိုင်ခဲ့။

‘ငါ့တိုက်ကွက်... ငါ့ရဲ့ အစွမ်းကုန်တိုက်ကွက်ကို... သူက ဘာမှမဖြစ်သလို ဖြတ်လာပြီး... ငါ့ကို ထိုးသွားတယ်...။ ဒါ..အိပ်မက်လား’

ဤမြင်ကွင်းသည် အလွန်တရာ ထူးဆန်းလွန်းပြီး၊ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေသည်။

"ဘာ... ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ။ ငါ.. မျက်စိမှားသွားတာလား"

‘မဟုတ်ဘူး... မမှားဘူး...။ အဲ့ကောင်လေး တကယ် ဖြတ်သွားတာ...။ သေစမ်း... ဒါ ဘယ်လို သတ္တဝါမျိုးလဲ’

ဖုန်းလန်ဂိုဏ်းချုပ်သည် တဖွဖွ ရေရွတ်ကာ မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားကာ ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

"ဆေးဧကရာဇ်က... တကယ်ကြီး... အဲ့ဒီ စွမ်းအားကို ဖြတ်သွားတယ်"

နတ်ဘုရား ဆေးလုံး သခင်ကြီး၊ ချူချန်ခုံးနှင့် အခြားသူများမှာ သူတို့၏ ဝိညာဉ်များ လွင့်ထွက်မတတ် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

"ဖုန်းဝူချန် အဲ့ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ။ ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စွမ်းအားကို သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ဘဲ နေနိုင်ရတာလဲ"

မုရုန်ထျန်းသည်လည်း ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်မိသည်အထိ ဖြစ်သွားသည်။ ပေမင်ကျန်း၏ စွမ်းအင်တံဆိပ်တော်ကို ဒဏ်ရာ တစ်စက်မျှ မရဘဲ ဖြတ်သန်းသွားသော ဖုန်းဝူချန်ကို မြင်လိုက်ရခြင်းက... သူ့ကို ကြောက်ဒူးတုန်သွားစေခဲ့သည်။

‘သေစမ်း... သေစမ်း... ဒီလူ့မှာ ဘယ်လို ပညာရပ်တွေ ရှိနေသေးတာလဲ။ သူ့ကို ရန်သွားလုပ်လို့ မဖြစ်တော့ဘူး’

ဤ အံ့ဖွယ်ဆန်ပြီး ထူးဆန်းလှသော မြင်ကွင်းကို မျက်မြင်ကြုံတွေ့လိုက်ရပြီးနောက်၊ မုရုန်ထျန်း၏ နှလုံးသား နက်ရှိုင်းရာ တစ်နေရာတွင် ဖုန်းဝူချန်အပေါ် အလွန်အမင်း သတိကြီးကြီး ထားရမည်ဟူသော စိတ်... အမှန်တကယ် စတင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

နန်းကုန်း မိသားစု ခေါင်းဆောင်သည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာအိုကြီးမှာ ပုံမှန်တည်ငြိမ်မှု လုံးဝ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့၏။

"ထိုးဖောက်နိုင်တဲ့ စွမ်းအား...။ ဒါ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒါ..ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်ကြောင့် ဖြစ်နိုင်မလား”

‘ဒါ လူသား တစ်ယောက် လုပ်နိုင်တဲ့ အဆင့် မဟုတ်ဘူး...’

၎င်းက လူသားများ မစွမ်းဆောင်နိုင်သော အရာ ဖြစ်သောကြောင့်၊ နန်းကုန်း မိသားစု ခေါင်းဆောင်သည် ၎င်းမှာ ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်၏ စွမ်းပကား တစ်ခု ဖြစ်ရမည်ဟုသာ တွေးတောနိုင်

တော့၏။

"သ... သရဲ...။ မဟုတ်ဘူး။ မိစ္ဆာ။ ဖုန်းဝူချန်က တကယ့် မိစ္ဆာကောင်"

ရှောင်ရန်မှာလည်း အစွမ်းကုန် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ၏ ပုံစံမှာ ရှောင်မိသားစု ခေါင်းဆောင် တစ်ဦး၏ အသွင်အပြင် လုံးဝ မရှိတော့ဘဲ၊ ထိန်းချုပ်မရနိုင်သော ကြောက်ရွံ့ ထိတ်လန့်မှုများကသာ သူ့ကို လွှမ်းမိုးထား၏။

‘ငါ.. ဒီကောင်လေးကို ရန်သွားစခဲ့မိတာ... ငါ့ဘဝရဲ့ အကြီးဆုံး အမှားပဲ...။ ငါတို့ သေတော့မှာပဲ’

ဖုန်းဝူချန်က သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများကို ပြသလာလေလေ၊ ရှောင်ထျန်းချန်မှာ ပို၍ နောင်တရလေလေ ဖြစ်ကာ၊ သူ၏ မျက်နှာမှာ နောင်တနှင့် ဝမ်းနည်းမှုများကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည်။

သို့သော်... နောင်တရရန် အချိန်ကား... အရမ်း နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ။

ဤနေရာတွင် ရှိနေသော မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင် မျက်လုံးများကို မယုံဝံ့ကြပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့အားလုံး မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဟု ထင်ရသော မြင်ကွင်း... မည်သူ၏ အသိဉာဏ်ကမှ လက်လှမ်းမမီနိုင်သော ထူးဆန်းသည့် ဖြစ်ရပ် တစ်ခု ဖြစ်နေသော

ကြောင့်တည်း။

အကယ်၍ ဖုန်းဝူချန်သည် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော စွမ်းအားကို အမှန်တကယ် ထိုးဖောက် ဖြတ်သန်းနိုင်ခဲ့လျှင်၊ သူ့ကို အခြား ဘယ်သူက ထိခိုက်အောင် လုပ်နိုင်ဦးမည်နည်း။ ၎င်းက သူ့ကို အရှုံး မရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သွားစေမည် မဟုတ်လော။

‘ဒါဆို... သူ့ကို ဘယ်သူက နိုင်မှာလဲ...။ ဘယ်သူမှ မနိုင်တော့ဘူးလား’

နတ်ဘုရား ဆေးလုံးမြို့တော်ရှိ မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများမှာ တစ်လက်မမျှပင် မလှုပ်ရှားနိုင်ကြတော့ပေ။ သူတို့၏ ဝိညာဉ်များမှာ ကြောက်လန့်မှုကြောင့် လွင့်ထွက်သွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ ဖုန်းဝူချန်၏ အတွေးတစ်ချက်ဖြင့်၊ ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စုပ်ယူအားကြီးသည် တစ်ဖန် ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာပြီး၊ ထိုကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင်တံဆိပ်ကြီးကို စုပ်ယူလိုက်သည်။

ထို စွမ်းအင်တံဆိပ်တော်၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှသည်။ အကယ်၍ ၎င်းကို မစုပ်ယူလိုက်ပါက၊ အောက်ဘက်သို့ ကျရောက်သွားသည်နှင့်၊ နတ်ဘုရား ဆေးလုံးမြို့တော်ကို ဧကန်မလွဲ ထိခိုက်စေလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်ကျလျှင်၊ အပြစ်မဲ့သော ကျင့်ကြံသူများစွာ အသက်မဲ့စွာ သေဆုံးကြရမည်ကို စိုးရိမ်ရပေသည်။

လွင့်စင်သွားပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်နိုင်သော ပေမင်ကျန်းသည်၊ ဖုန်းဝူချန်ကို ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်သော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

စောစောက မြင်ကွင်းမှာ အိပ်မက်တစ်ခုထဲ ရောက်နေသကဲ့သို့ အလွန်တရာ တုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ လက်တွေ့တွင် မဖြစ်နိုင်သော အဖြစ်အပျက်မျိုးသည်... အိပ်မက်ထဲတွင်သာ ဖြစ်ပျက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

"ခုနက ဘာဖြစ်သွားတာလဲ"

ပေမင်ကျန်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးများက ဖုန်းဝူချန်ထံမှ အဖြေကို ရှာတွေ့နိုင်မည့်အလား သူ့ထံသို့ ပြူးပြူးကြီး စိုက်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ပြီး ရှုပ်ထွေးနေသော ပေမင်ကျန်းကို အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်ရင်း၊ ဖုန်းဝူချန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဓာတ်ကြီးငါးပါး အစစ်အမှန်ယွမ်ရဲ့ ဓာတ်သဘောတွေက ကျုပ်ကို မထိခိုက်စေနိုင်ဘူး။ ဘယ်လို ဓာတ်သဘောတရား စွမ်းအားမျိုးကမှ ကျုပ်ကို မထိခိုက်စေနိုင်ဘူး"

ဖုန်းဝူချန်သည် နဂါးနတ်ဘုရား၏ ဓာတ်သဘာဝ(အသက်ရှူငွေ့)ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့်၊ မည်သည့် ဓာတ်သဘောတရားမျိုးကိုမဆို စိတ်တိုင်းကျ ထိန်းချုပ် အသုံးပြုနိုင်သကဲ့သို့၊ အမျိုးမျိုးသော ဓာတ်သဘောတရားရှိသည့် အစစ်အမှန်ယွမ် စွမ်းအားများကိုလည်း ခုခံကာကွယ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

သူက ထိုစွမ်းအင်တံဆိပ်တော်ကို ထိုးဖောက် ဖြတ်သန်းနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ နဂါးနတ်ဘုရား၏ ဓာတ်သဘာဝ ကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။

"ဓာတ်ကြီးငါးပါး အစစ်အမှန်ယွမ်က... မင်းကို မထိခိုက်စေနိုင်ဘူး"

ပေမင်ကျန်း၏ မျက်လုံးများမှာ ပို၍ပင် မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်သွားပြီး၊ ထပ်မံ ပြူးကျယ်သွားသည်။

‘ဒါ..ဘယ်လိုလူမျိုးလဲ။ ဓာတ်ကြီးငါးပါးကိုတောင် ခုခံနိုင်တယ်...။ ဒါဆို ဘယ်လိုတိုက်ရမလဲ’

ဤလောကကြီးတွင် ဓာတ်ကြီးငါးပါး၏ ဓာတ်သဘောများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ နေနိုင်သူ အမှန်တကယ် ရှိပါသလော။ ဤကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားဆန်သည့် ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး အမှန်တကယ် တည်ရှိနေပါသလော။

"အလို‌လေး၊ ဓာတ်ကြီး ငါးပါး အစစ်အမှန်ယွမ်က... သူ့ကို မထိခိုက်စေနိုင်ဘူး"

မဟာအင်အားကြီး ငါးဖွဲ့မှ အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်သွားကြပြန်၏။

နန်းကုန်း မိသားစုခေါင်းဆောင်နှင့် ဖုန်းလန်ဂိုဏ်းချုပ်တို့ပင်လျှင် မထိန်းနိုင်ဘဲ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

၎င်းက လူသားတစ်ဦး ဟုတ်သေးပါသလော။ ၎င်းက လုံးလုံးလျားလျား မိစ္ဆာ တစ်ကောင်ပင် ဖြစ်သည်။

ဒီကောင်လေးကိုတော့ ရန်မလုပ်တာ အကောင်းဆုံးပင်။

"ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ သိုင်းပညာတစ်ခုအတွက်တော့ နှမြောစရာပဲ။ ဓာတ်ကြီးငါးပါး အစစ်အမှန်ယွမ်ကို ပေါင်းစပ်ပြီး အဆင့်မြှင့်တင်၊ ပြီးမှ သိုင်းပညာအဖြစ် ပြန်ထုတ်သုံးတယ်။ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက မြေကမ္ဘာအဆင့် အဆင့်မြင့်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်နိုင်တယ်။ တကယ်ကို အစွမ်းထက်ပါတယ်" ဖုန်းဝူချန်က ချီးကျူးလိုက်သည်။

ပေမင်ကျန်း၏ သိုင်းပညာသည် အမှန်တကယ်ပင် ချီးကျူးထိုက်ကြောင်းကို ငြင်းပယ်စရာ မရှိပေ။

စကားပြောနေရင်းပင်၊ ဖုန်းဝူချန်သည် အထွတ်အထိပ် နဂါးနတ်ဘုရားဓားကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ ထိုအခါ မြင့်မြတ်သော တည်ရှိမှုနှင့်အတူ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ဖွယ် အရှိန်အဝါတစ်ခု ပျံ့လွင့်ထွက်ပေါ်လာသည်။

အထွတ်အထိပ် နဂါးနတ်ဘုရားဓားကို လက်ဝယ် ကိုင်ဆောင်လိုက်သည်နှင့်၊ ဖုန်းဝူချန်၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်မှာ တစ်ဖန် ပြန်လည် မြင့်တက်လာပြီး၊ လွှမ်းမိုးနိုင်သော အရှိန်အဝါ လှိုင်းလုံးများက ပတ်ဝန်းကျင်သို့ လိမ့်ထွက်သွား၏။

အထွတ်အထိပ် နဂါးနတ်ဘုရားဓားကို မြင်သောအခါ၊ မုရုန်ထျန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး

"ဖုန်းဝူချန်က ခုထိတောင် အစွမ်းကို ချန်ထားသေးတာလား။ ဓားသိုင်းက သူ့ရဲ့ အဓိက လျှို့ဝှက်လက်နက်လား။ ငါ... သူ့ကို လျှော့တွက်ခဲ့မိပုံရတယ်" ဟု မှတ်ချက်ပြုလိုက်သည်။

"အလယ်အလတ်တန်းစား ဝိညာဉ်လက်နက်။ ဖုန်းဝူချန်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်တွေ ထပ်တက်လာပြန်ပြီ"

ရှီဝမ်ဂိုဏ်းချုပ်မှာ ပို၍ပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားသည်။

"ဓားစိတ်ဆန္ဒက အရမ်း ပြင်းထန်တာပဲ။ အပေါ်ယံ ကြည့်ရင် နူးညံ့သလို ထင်ရပေမဲ့၊ တကယ့်တကယ်တော့ အလွန်တရာ ကြောက်စရာ ကောင်းတယ်။ ဓားတာအို လမ်းစဉ် အပေါ်မှာ ဖုန်းဝူချန်ရဲ့ ကျွမ်းကျင် ပိုင်နိုင်မှုက တိုင်းတာလို့ မရနိုင်လောက်အောင်ပဲ။ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်တဲ့ ငါတောင်မှ သူ့လောက် မတော်ဘူးလို့ ခံစားရတယ်" ဟု ဖုန်းလန်ဂိုဏ်းချုပ်ကလည်း အံ့ဩတကြီး ထုတ်ပြောလိုက်သည်။

ထိုစဉ်၊ လေလံပွဲရုံမှ မဟာအကြီးအကဲက လည်း ယအထွတ်အထိပ် နဂါးနတ်ဘုရားဓားကို ထိတ်လန့်တကြား အကဲခတ်ရင်း သုံးသပ်လိုက်သည်။

"ဆေးဧကရာဇ်ရဲ့ ဓားက သာမန် အလယ်အလတ်တန်းစား ဝိညာဉ်လက်နက် မဟုတ်ဘူး။ ဒီအရှိန်အဝါက ပုံမှန် မဟုတ်ဘူး။ သာမန် စတုတ္ထအဆင့် ဒါမှမဟုတ် ပဉ္စမအဆင့် လက်နက်ပညာရှင်တစ်ယောက် ဖန်တီးနိုင်တဲ့ အရာမျိုး လုံးဝ မဟုတ်ဘူး။ သေချာတယ်၊ ဒီဓားရဲ့ စွမ်းအားက အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက်တွေထက် မနိမ့်ကျဘူး"

“ဝူး…”

ထိုစဥ်၊ ဖုန်းဝူချန်က ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော သွေးမျိုးဆက် စွမ်းအားကို နှိုးဆွလိုက်ပြီး အထွတ်အထိပ် နဂါးနတ်ဘုရားဓားထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ ဓားသွားသည် မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် တောက်ပသော သွေးရောင်အလင်းများဖြင့် ဝင်းလက်သွားပြီး၊ ခမ်းနားထည်ဝါ၍ လွှမ်းမိုးနိုင်သော ဓားစိတ်ဆန္ဒတစ်ခု ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသည်။ ဖျက်ဆီးအား ပြင်းလှသော ဓားချီသည် ဓားသွားမှ စတင် တိုးဝင်လေသည်။

"ပေမင်ကျန်း။ ခင်ဗျား ဒီတိုက်ပွဲမှာ ရှုံးပြီ။ ခင်ဗျားကို ခင်ဗျားသားဆီ လိုက်တွေ့ဖို့ ပို့ပေးလိုက်မယ်" ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စွာ ကြေညာလိုက်သည့်အခါ စိမ့်ခနဲ အေးစက်သွားစေသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များ တိုးဝင်ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဖုန်းဝူချန်သည် ပေမင်ကျန်းအပေါ် သေဒဏ် အမိန့်ချမှတ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းက ဖုန်းဝူချန်၏ နောက်ထပ် တိုက်ကွက်သည် ပေမင်ကျန်းအား သနားညှာတာမှုမရှိဘဲ သတ်ဖြတ်တော့မည် ဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုနေသည်။

ကျန့်လင်တောင်ကြားသည် ဖုန်းကျိန့်ရှုံးကို လပေါင်းများစွာ ဖမ်းဆီးထားခဲ့ပြီး သူ၏ ခြေထောက်တစ်ဖက်ကိုပင် ချိုးပစ်ခဲ့သည်။ ဖုန်းဝူချန်က ကျန့်လင်တောင်ကြားကို လွယ်လွယ်ကူကူ လွှတ်ပေးနိုင်ပါမည်လော။

‘ငါ့အဖေကို ဒီလိုလုပ်ရဲတဲ့ လူတွေ...။ မင်းတို့အားလုံး သေကို သေရမယ်’

ဖုန်းဝူချန်၏ သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါကို ခံစားမိသောအခါ၊ ပေမင်ကျန်းသည် သူ၏ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်နေသော အခြေအနေထဲမှ နောက်ဆုံးတွင် သတိပြန်ဝင်လာပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာမှာ တစ်ခဏအတွင်း ကြောက်မက်ဖွယ် သုန်မှုန်သော အသွင်သို့ ပြောင်းသွားသည်။

"မင်းက ငါ့ကို သတ်ချင်တယ် ဟုတ်လား။ မင်း... နည်းနည်း စောလွန်းနေသေးတယ်" ပေမင်ကျန်းက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ ပေမင်ကျန်းသည် ရတနာတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းမှာလည်း အလယ်အလတ်တန်းစား ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခု... လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး ထူးဆန်းသော အငွေ့အသက်များ ထုတ်လွှတ်နေသည့် အနက်ရောင် ကျောက်စိမ်း ဆွဲသီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

"အုန်း...အုန်း"

အစစ်အမှန်ယွမ် စွမ်းအင်များက အနက်ရောင် ကျောက်စိမ်းထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။ အနက်ရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများ ထိုးထွက်လာရာ၊ ပေမင်ကျန်း၏ အရှိန်အဝါမှာ လျင်မြန်စွာ ထိုးတက်သွားသည်။

ပေမင်ကျန်းသည် သူ၏ သိုင်းဝိညာဉ်ကို ချက်ချင်း နှိုးဆွလိုက်ရာ၊ သူ၏ စွမ်းအားမှာ တစ်ဖန် လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်သွားပြန်သည်။ ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်၏ ဖိနှိပ်မှုကို ခံထားရသည့်တိုင်၊ သူ၏ စွမ်းအားမှာ ထျန်းယွမ်ဘုံ ပဉ္စမအလွှာနှင့် နီးပါး တူညီသွားသည်။

ပေမင်ကျန်းသည် သူ၏ နောက်ဆုံး အစွမ်းအစ၊ သူ စုစည်းနိုင်သမျှ စွမ်းအားတိုင်းကို ထုတ်သုံးကာ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဖုန်းဝူချန်။ မင်း ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်ထက်၊ ငါ မင်းကို ဘာတန်ဖိုး ပေးရပေးရ သတ်ပစ်မယ်" ပေမင်ကျန်းက အရိုင်းဆန်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ သွေးကြောများ ထောင်ထလာသည်အထိ ပုံပျက်နေပြီး၊ သူ၏ အသက်ကို စတေးရမည် ဆိုသည့်တိုင် ဖုန်းဝူချန်၏ အရေပြားကို ဆွဲခွာပစ်ရန် အသင့်ရှိနေသည့်

အလားပင်။

"အပိုစကားတွေ မပြောနဲ့တော့။ ခင်ဗျားရဲ့ အပြင်းထန်ဆုံး သိုင်းပညာကိုသာ ထုတ်လိုက်စမ်း" ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စွာ ထုတ်ဖော်ပြောသည်။ တဆက်တည်း၌၊ သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များမှာ ပိုမို လေးလံလာပြီး၊ သူ၏ ဓားစိတ်ဆန္ဒမှာလည်း ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလာသည်။

"အုန်း...အုန်း"

ပေမင်ကျန်းသည် လေထဲ၌ တံဆိပ်ပုံစံများ ဖွဲ့စည်းလိုက်၏။

အလွန်တရာ သည်းထန်သော အရှိန်အဝါတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများက တောင်ကျရေများ သွန်ချလိုက်သကဲ့သို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း စီးဆင်းလာသည်။

"မြေကမ္ဘာအဆင့် အဆင့်နိမ့် သိုင်းပညာ။ သွေးအရိပ် ခုတ်ချက်"

ပေမင်ကျန်းက သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်လျက် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။ သူ၏ စွမ်းအားအားလုံးကို လက်များထဲတွင် စုစည်းလိုက်ရာ၊ မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် တောက်ပသော အဖြူရောင် အလင်းတန်းက လေဟာနယ်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး၊ အလွန် ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

"မြေကမ္ဘာအဆင့် သိုင်းပညာလား။ ဒါက ခင်ဗျားရဲ့ နောက်ဆုံး လျှို့ဝှက်လက်နက်နဲ့ တူတယ်" ဖုန်းဝူချန်က လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်၏။

ပေမင်ကျန်း၏ စွမ်းအားများ တိုးတက်လာသည့်တိုင် သူသည် တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိ၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်းလည်း မရှိပေ။

"ဝှစ်"

"အုန်း...အုန်း"

ပေမင်ကျန်းက သူ၏ လက်ကို ပြင်းထန်စွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ မီတာ ဆယ်ပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသော ဧရာမ အဖြူရောင် ဓားချီတစ်ခု လျှပ်စီးကဲ့သို့ ပစ်ထွက်သွားသည်။ ၎င်း၏ အရှိန်အဟုန်မှာ အရိုင်းဆန်လှပြီး၊ ကောင်းကင်ကြီးကိုပင် ခွဲခြမ်းပစ်နိုင်သည့်နှယ်။

မြေကမ္ဘာအဆင့် သိုင်းပညာများကား... အမှန်တကယ်ပင် တုန်လှုပ်စရာ ကောင်းလှသည်။

အကယ်၍သာ ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်၏ ဖိနှိပ်မှုကို မခံခဲ့ရပါက၊ ပေမင်ကျန်း၏ စွမ်းအားမှာ ဤထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေလိမ့်မည်။

သူ့ထံသို့ တိုးဝင်လာသော အဖြူရောင် ဓားချီကို အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသော်လည်း၊ ဖုန်းဝူချန်၏ မျက်နှာထားမှာမူ အနည်းငယ်မျှပင် ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိပေ။

"ဝင်္ကပါ ဓားသိုင်း။ ဝင်္ကပါ နဝမကောင်းကင် ဖျက်ဆီးခြင်း"

အထွတ်အထိပ် နဂါးနတ်ဘုရားဓားကို လေဟာနယ်ထဲတွင် စိုက်ထူလိုက်သည်နှင့်၊ ဖုန်းဝူချန်က ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။

တစ်ဆက်တည်း၌၊ သူ၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် ၊ သွေးရောင် အခင်းအကျင်း တစ်ခု ဖြစ်တည်လာ၏။

ထိုအခင်းအကျင်းထဲတွင် ထူးဆန်းသော သွေးရောင် မှော်သင်္ကေတများ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ သွေးရောင် ချီစွမ်းအင်များက ဖုန်းဝူချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရစ်ပတ်သွားလေ၏။ ထို့နောက်၊ အလွန်တရာ တောက်ပသော သွေးရောင် အလင်းတန်းကြီး တစ်ခု အခင်းအကျင်းထဲမှ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားလေ၏။

"နောက်ထပ်... မြေကမ္ဘာအဆင့် သိုင်းပညာ တစ်ခု"

လူအုပ်ကြီးမှာ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး၊ သူတို့၏ တုန်လှုပ်နေသော အကြည့်များအားလုံးမှာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသော သွေးရောင် အလင်းတန်းထံသို့ စုပြုံ ရောက်ရှိသွားသည်။

"ဖုန်းဝူချန်ရဲ့ ဓားသိုင်းကလည်း မြေကမ္ဘာအဆင့်ပဲ"

နန်းကုန်း မိသားစုခေါင်းဆောင်က အလန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်၏။ ကျိုကျိုး၏ မဟာအင်အားကြီး ငါးဖွဲ့ထဲမှ တစ်ဖွဲ့ ဖြစ်သည့်တိုင်၊ နန်းကုန်း မိသားစုတွင် မြေကမ္ဘာအဆင့် သိုင်းပညာ နှစ်ခုပင် မရှိခဲ့ပေ။

"ဖုန်းဝူချန်က ဓားတာအို လမ်းစဉ် အပေါ်မှာ နားလည်မှုက တော်တော်ကို နက်ရှိုင်းတာပဲ။ သူ့ဓားသိုင်းရဲ့ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့ပြီ။ ဓားတာအို ပါရမီရှင်...။ တကယ့် ဓားတာအို ပါရမီရှင်ပဲ" ဖုန်းလန်ဂိုဏ်းချုပ်က သိသိသာသာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အမွှမ်းတင်လိုက်၏။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနှင့်၊ ပေမင် ဘိုးဘေးနှင့် ကျန့်လင်တောင်ကြားမှ အဆင့်မြင့် ပုဂ္ဂိုလ်များအားလုံးမှာမူ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုနှင့် အပူဖုံးနေသည်။

‘ဒီလို မဖြစ်ရဘူး...။ ... ငါ့သား ရှုံးလို့ မဖြစ်ဘူး’

"ဝှစ်"

"အုန်း...အုန်း"

ဖုန်းဝူချန်က ဓားလက်ညှိုး တစ်ချောင်း ညွှန်ပြလိုက်ပြီး ထိုသွေးရောင် အလင်းတန်းအား ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် မီတာ ဆယ်ပေါင်းများစွာ ကြီးမားသော ဧရာမ သွေးရောင် ဓားကြီးအဖြစ် ဖြစ်တည်လာပြီး၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ထိုးဖောက်နိုင်သည့် စွမ်းအားဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

တောက်ပလှသော သွေးရောင်အလင်းတန်းက လေဟာနယ်ကြီးကို နီစွေးသွားစေပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားက လေဟာနယ်ကို တုန်ခါသွားစေသည်။

ဓားစိတ်ဆန္ဒမှာ လွှမ်းမိုးနိုင်လွန်းပြီး၊ ဓားအလင်းရောင်မှာ အသက်ရှူမှားလောက်စရာ ကောင်းလှ၏။ ဧရာမ သွေးရောင်ဓားကြီးက လေဟာနယ်ကို ဆုတ်ဖြဲရင်း၊ မြေကြီးကို တုန်ခါစေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ မျက်လုံးအားလုံးမှာ စောင့်ကြည့်နေကြ၏။ လူတိုင်း အသက်ရှူတောင် မရှူဝံ့ကြဘဲ၊ သူတို့၏ တင်းမာပြီး ကြောက်ရွံ့နေသော အကြည့်များဖြင့် ကောင်းကင်ယံကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

အဖြူရောင်အလင်းနှင့် သွေးရောင်အလင်းတို့က ကောင်းကင်ယံ၏ တစ်ဝက်စီကို အသီးသီး သိမ်းပိုက်ထားကြ၏။

"အုန်း"

တဒင်္ဂအတွင်းမှာပင်၊ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင်ကြီး နှစ်ခု တိုက်ရိုက် တိုက်မိ၊ ပေါက်ကွဲသွားသည်။

"ဝီ…ဝီ”

မျက်တောင် တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ကမ္ဘာတုန်သွားလောက်သော ခံစားမှုကြီး ဖြစ်ပေါ်လာပြီး၊ လူတိုင်းမှာ မိမိတို့၏ နားများကို အလိုအလျောက် အုပ်ပိတ်ထားမိကြသည်။

အစွန်းတရောက် ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအင်လှိုင်းလုံးများက အဖျက်စွမ်းအားဖြင့် တိုက်ခတ်သွားပြီး၊ ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ ဖုန်းဝူချန်နှင့် ပေမင်ကျန်းတို့ နှစ်ဦးလုံး သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် အားလှိုင်း အကြွင်းအကျန်များကြောင့် လွင့်စင်သွားကြ၏။

ကောင်းကင်အမြင့်ရှိ ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်ကြီးပင်လျှင် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်သွားရ၏။

"အုန်း...အုန်း"

ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင်လှိုင်းလုံးများက ပေတစ်ရာခန့် ရှိသော လေဟာနယ်ကို သိမ်းပိုက်လျက်၊ ကြီးမားသော ဧရိယာအနှံ့ တိုက်ခတ် တိုးဝင်သွားသည်။

"ငါ အစွမ်းအကုန် သုံးပြီးတာတောင်... သူ့ကို မနိုင်သေးဘူး..."

ပေမင်ကျန်းသည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိသွားပြီး၊ လက်မခံနိုင်သော ခံစားချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်များကို လုံးဝ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

‘ငါ... ရှုံးသွားပြီ...။ ငါ့သားအတွက်... လက်စားမချေနိုင်ခဲ့ဘူး...’

ပေမင်ကျန်းသည် ကောင်းကင်ယံမှ လွင့်ထွက်သွာပြီး အောက်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပြုတ်ကျလာကာ၊ သူ၏ ကိုယ်နေဟန်ကိုပင် ထိန်းထားနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။

ဖုန်းဝူချန်မှာမူ၊ သူ၏ သန်မာသော ရုပ်ခန္ဓာနှင့် ချီလင် ချပ်ဝတ်၏ ကာကွယ်မှုတို့ကြောင့်၊ ထိုတုန်ခါမှုဒဏ်ကို မခံနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်စွာ မခံစားလိုက်ရပေ။

ပေမင်ကျန်း၏ နောက်ဆုံး အစွမ်းကုန် ကြိုးပမ်းမှုက ဖုန်းဝူချန်ကို ဒဏ်ရာရရှိအောင် စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သည် ဆိုသောအချက်ကပင် ထိုစွမ်းအား မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း သက်သေထူနေသည်။

ဤတိုက်ပွဲတွင်... ပေမင်ကျန်း... ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့လေပြီ။

"ပေမင်ကျန်း... ရှုံးသွားပြီ"

လူတိုင်းမှာ ပေမင်ကျန်းကို မယုံကြည်နိုင်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြ၏။

ကျိုကျိုးတစ်ခွင်လုံးကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သော ပေမင်ကျန်းသည်... ဖုန်းဝူချန်၏ လက်ချက်ဖြင့် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ချေပြီ။