ပေမင် ဘိုးဘေး၏ အမျက်ဒေါသ (၂)

~ထျန်းယွမ်ဘုံ တတိယအလွှာကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သောကြောင့်၊ ကျန့်လင်တောင်ကြားမှ ကျန်ရှိနေသော ထျန်းယွမ်ဘုံ အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ် လေးဦးမှာ ချက်ချင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး၊ နောက်သို့ အသည်းအသန် ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။

ပြောမပြနိုင်သော အကြောက်တရားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးအားလုံးသည် လင်ရှောင်ရှောင်ထံသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း စုပြုံ ရောက်ရှိသွားကြ၏။

တိုက်ပွဲကို ပွဲကြည့်ပရိသတ်သဖွယ် ရပ်ကြည့်နေခဲ့သော လင်ရှောင်ရှောင်က ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားလိမ့်မည်ဟု မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

‘သေစမ်း... ဒါ ဘယ်လို မိန်းကလေးမျိုးလဲ။ ခုနက ဒုတိယအကြီးအကဲက ထျန်းယွမ်ဘုံ တတိယအလွှာ...။ ဒီကလေးမက ပထမအလွှာ...။ ဒါ..မျက်လှည့်ပြနေတာလား’

"ဒုတိယအကြီးအကဲ"

ပေမင် ဘိုးဘေးမှာလည်း အော်ဟစ်ကာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူ၏ ဒေါသများကြားမှ၊ လင်ရှောင်ရှောင်ထံသို့ မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

လင်ရှောင်ရှောင်က ကျန့်လင်တောင်ကြား၏ ဒုတိယအကြီးအကဲကို ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ပေမင် ဘိုးဘေး မယုံကြည်နိုင်ခဲ့။

‘ငါ့လူ တစ်ယောက်... ဒီကလေးမလက်ထဲမှာ သေသွားပြန်ပြီ...။ ဒါ... ဘယ်လို မိန်းကလေးမျိုးလဲ’

မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးက ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပါသလော။

ဒုတိယအကြီးအကဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့ပြီး၊ အသက်ပျောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒီ... ဒီကလေးမလေးက ထျန်းယွမ်ဘုံ ပထမအလွှာမှာပဲ ရှိသေးတာ...။ သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး..." ဖုန်းလန်ဂိုဏ်းချုပ်သည် လင်ရှောင်ရှောင်ကို ကြည့်ရင်း အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေမိသည်။

"ဒါ..ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..." ရှီဝမ်ဂိုဏ်းချုပ်မှာ ကြောက်လွန်းသဖြင့် သူ၏ နှလုံးသားမှာ ခုန်ထွက်လုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

"ထျန်းယွမ်ဘုံ ပထမအလွှာက တတိယအလွှာကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့... သူ့အမြန်နှုန်းကလည်း ကြောက်စရာကောင်းလွန်းတယ်။ ခုနက ဖုန်းဝူချန် သုံးသွားတဲ့ ကိုယ်ဖော့သိုင်းပညာနဲ့ တစ်ပုံစံတည်းပဲ" နန်းကုန်းထျန်းဟန်က ကြောင်ငေးလျက် ထုတ်ဖော်ပြောသည်။ သူ၏ အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေ၏။

ရှောင်ယွင်သည် လင်ရှောင်ရှောင်ကို အစွမ်းကုန် ကြောက်ရွံ့တကြား ကြည့်နေမိသည်။ လေလံပွဲတုန်းက သူ... လင်ရှောင်ရှောင်ကို သတ်ချင်သည်ဟု ကြွေးကြော်ခဲ့မိသည်ကို ပြန်သတိရလိုက်သည်။

‘ငါ... ငါ... ဒီမိန်းကလေးကို သတ်ချင်တယ်လို့ ပြောခဲ့မိတယ်...။ သေသာ သေလိုက်တော့ ရှောင်ယွင်...။ ငါ့မျက်နှာ ဘယ်နား သွားထားရမလဲ...။ သူက ငါ့ထက် အဆပေါင်းများစွာ သန်မာနေတာပဲ...။ တော်သေးတယ်... သူ့ကို သွားမစမိလို့။ ငါ့ကိုသာ အဲ့ဒီဓားချက်နဲ့ လာခုတ်လိုက်ရင်... အခု...’

ရှောင်ယွင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပူလောင်သော ခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြီး၊ မိမိ၏ ပါးကို ကိုယ်တိုင် ပြန်ရိုက်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

လင်ရှောင်ရှောင်သည် သူ့ထက် များစွာ အစွမ်းထက်လှသော်လည်း၊ ရှောင်ယွင်မှာမူ သူမကို သတ်ဖြတ်မည်ဟု ဗြောင်ကျကျ ပြောဆိုခဲ့မိရာ၊ ၎င်းမှာ အလွန်တရာ ရယ်ဖွယ်ကောင်းသော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်နေတော့သည်။

"နတ်... နတ်သမီးလေးရဲ့ စွမ်းအားက အရမ်း ကြောက်ဖို့ကောင်းတာပဲ..." ကျန်းခွီမှာ အထိတ်လန့်ဆုံး ဖြစ်နေသည်။

‘ငါ... ငါ... တစ်ချိန်တုန်းက ဒီမိန်းကလေးအပေါ် မကောင်းကြံခဲ့မိတယ်...။ သေစမ်း...။ ငါ့ကိုသာ သိသွားရင်...’

သူသည် တစ်ချိန်က လင်ရှောင်ရှောင်အပေါ် မကောင်းသော စိတ်များ ထားရှိခဲ့မိသည်ကို ပြန်သတိရမိပြီး၊ မထိန်းနိုင်ဘဲ တုန်လှုပ်သွားသည်။

ဤမျှ လုံးဝဥဿုံ လှပသော မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦး... ဤမျှ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားရန် သူမ၏ နောက်ခံမှာ အဘယ်သို့ ရှိနေပါသနည်း။

လူတိုင်းမှာ လင်ရှောင်ရှောင်၏ မူလဇာစ်မြစ်ကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေကြပြီး သိလိုစိတ် ပြင်းပြနေကြသည်။

ဤမျှ ငယ်ရွယ်သော အရွယ်ဖြင့် ထျန်းယွမ်ဘုံသို့ ခြေချနိုင်ခဲ့သဖြင့်၊ သူမသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ထူးခြားသော ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေသည်။

ယခင်က လူတိုင်းမှာ လင်ရှောင်ရှောင်၏ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် အလှတရားကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံခဲ့ရသော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ သူတို့မှာ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေကြပြီး၊ သူမထံသို့ ကြည့်သော အကြည့်များတွင် သတိကြီးကြီး ထားနေဟန်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

လင်ရှောင်ရှောင်သည် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်အရ ထျန်းယွမ်ဘုံ ပထမအလွှာတွင်သာ ရှိနေသော်လည်း၊ သူမ၏ တကယ့် တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်မှာ တတိယအလွှာသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ စွမ်းအားကို လုံးဝ လျှော့တွက်၍ မရနိုင်ပေ။

လျှပ်တပြက် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းက ရန်သူကို လုံးဝ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ခွင့် မရအောင် ပြုလုပ်နိုင်လေသည်။

ကျန့်လင်တောင်ကြား၏ ဒုတိယအကြီးအကဲသည် လင်ရှောင်ရှောင်ကို လျှော့တွက်ခဲ့ပြီး၊ သူမကို အလေးအနက် မထားခဲ့ပေ။ ၎င်းက ပင် သူ အသတ်ခံလိုက်ရခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။

လင်ရှောင်ရှောင်သည် သူမ၏ သွေးမျိုးဆက် စွမ်းအားကို နှိုးဆွလိုက်ရာ၊ ပထမဦးစွာ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး တုန်လှုပ်ဖွယ် အရှိန်အဝါတစ်ခု ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက်၊ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် တောက်ပသော ခရမ်းရောင်အလင်းများ လင်းလက်သွားသည်။

လင်ရှောင်ရှောင်၏ အရှိန်အဝါသည် လျင်မြန်စွာ ထိုးတက်သွားပြီး၊ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင်၊ ထျန်းယွမ်ဘုံ တတိယအလွှာ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

"ထျန်းယွမ်ဘုံ တတိယအလွှာရဲ့ စွမ်းအား"

လင်ရှောင်ရှောင်၏ တိုးတက်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို ခံစားမိသောအခါ၊ မဟာအင်အားကြီး ငါးဖွဲ့မှ ထိပ်တန်း စစ်သည်တော်များ အပါအဝင်၊ ဤနေရာရှိ လူတိုင်းမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပါရမီရှင်မျိုးကို မည်သူမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ကြပေ။ ကျိုကျိုးတစ်ခွင်လုံးတွင်လည်း ဤကဲ့သို့သော မိစ္ဆာအဆင့် ပါရမီရှင်မျိုးကို မမြင်တွေ့ခဲ့ဖူးချေ။

"ဒီကလေးမက... တကယ်ပဲ ဘယ်သူလဲ။ ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ပါရမီမျိုးနဲ့... သူ သာမန် အဖွဲ့အစည်းကတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး" ဖုန်းလန်ဂိုဏ်းချုပ်မှာ လုံးဝ ကြောက်လန့်သွားပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာအိုကြီးမှာ တောင့်တင်းသွားသည်။

"ငါ... ငါ မယုံနိုင်ဘူး။ ဒီ... ဒီမိန်းကလေးက တကယ်ကြီး ထျန်းယွမ်ဘုံ တတိယအလွှာရဲ့ စွမ်းအား ရှိနေတယ်"

"သူက ဖုန်းဝူချန်လို... နတ်ဆိုးမလေးပဲ"

"ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ။ ဒီကလေးမလေးက အရမ်း ကြောက်ဖို့ကောင်းတာပဲ"

ဤနေရာရှိ အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များစွာမှာ လင်ရှောင်ရှောင်၏ စွမ်းအားနှင့် သူမ၏ နောက်ခံအကြောင်းအရင်းကို သတိထားမိလာကြပြီး၊ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။

ကျိုကျိုးတစ်ခွင်လုံးတွင် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပါရမီရှင်မျိုးကို ရှာမတွေ့နိုင်သည်ကပင်၊ လင်ရှောင်ရှောင်၏ နောက်ခံ မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း ပြသနေသည်။ အကယ်၍ သူမသည် သာလွန်မြင့်မြတ်သော အင်အားစုတစ်ခုခုမှ မဟုတ်ခဲ့လျှင်၊ ဤကဲ့သို့သော အဆင့်မျိုး ရောက်အောင် ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

လင်ရှောင်ရှောင်၏ မျက်နှာမှာ ရေခဲတမျှ အေးစက်နေပြီး၊ စိမ့်ခနဲ အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များ ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ရေခဲဓားကို ကိုင်ဆောင်လျက်၊ သူမသည် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

"ဝှစ် ဝှစ် ဝှစ်”

ဓားချီ လေထုတွင်း ပစ်ခွင်းသွားသည်နှင့်၊ ကျန့်လင်တောင်ကြားမှ ထျန်းယွမ်ဘုံ စစ်သည်တော် လေးဦးစလုံး ချက်ချင်း အသက်ပျောက်သွားကြသည်။

လင်ရှောင်ရှောင်သည် ရက်စက်လွန်းပြီး၊ သနားညှာတာမှု တစ်စက်မျှ မပြခဲ့ပေ။

သူမ၏ ကိုယ်ဖော့သိုင်းပညာမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ထူးဆန်းအံ့ဩဖွယ်ကောင်းပြီး၊ သူတို့မှာ ၎င်းကို အာရုံခံနိုင်စွမ်းပင် မရှိခဲ့ကြပါ...။

သူမ၏ အရိပ်ကို ဖမ်းဆုပ်နိုင်ခြင်းမှာကား အဘယ်မှာ ပြောဖွယ်ရာ ရှိတော့မည်နည်း။

ကျန့်လင်တောင်ကြားမှ ထျန်းယွမ်ဘုံ စစ်သည်တော် ငါးဦးစလုံးမှာ လင်ရှောင်ရှောင်၏ ဓားချက်ဖြင့် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အသက်ပျောက်သွားခဲ့ကြသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

"ကျန့်လင်တောင်ကြားက တပည့်တစ်ယောက်... ရှေ့ဆက်တိုးရဲတိုးကြည့်... သေမယ်"

လင်ရှောင်ရှောင်၏ အေးစက်သော အသံက ခြိမ်းခြောက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်လျက် ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ယခုအခါ၊ ပေမင် ဘိုးဘေးနှင့် ဂိုဏ်းချုပ် (ပေမင်ကျန်း) မှလွဲ၍ ကျန့်လင်တောင်ကြား၏ ‘ထိပ်တန်း’စစ်သည်တော်များအားလုံး အသက်ပျောက်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန့်လင်တောင်ကြားသည် ပြင်းထန်စွာ ပျက်စီးသွားခဲ့လေပြီ။ ပေမင် ဘိုးဘေး တစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရှိတော့သဖြင့်၊ သူတစ်ယောက်တည်းဖြင့် ကျန့်လင်တောင်ကြားကို ယခင်ကကဲ့သို့ အင်အားကြီးမားလာအောင် ပြန်လည် လုပ်ဆောင်ရန် ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။

"ပေမင် ဘိုးဘေး... ကြည့်ရတာ ကျန့်လင်တောင်ကြားက ဒီနေ့တော့ မျိုးတုံးပျက်စီးရတော့မယ် ထင်တယ်"

ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး၊ သူ၏ ခံစားချက် ကင်းမဲ့သော မျက်လုံးများက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ကာ ကြောင်ငေးနေသော ပေမင် ဘိုးဘေးထံသို့ စူးစိုက်ကြည့်လိုက်၏။

ပေမင် ဘိုးဘေးသည် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားပြီးနောက် ကောင်းကင်သို့ မျှော်ကြည့်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟားဟား။ ဟားဟားဟား..."

ပေမင် ဘိုးဘေး၏ ရယ်သံကြီးမှာ ကြားရသူတိုင်း စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေပြီး၊ ကြက်သီးမွေးညှင်းများ ထသွားစေသည်။

ပေမင် ဘိုးဘေးသည် ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် ရယ်မောခြင်းသို့ ပြောင်းသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

‘သေကုန်ပြီ...။ ငါ့လူတွေ... အကုန် သေကုန်ပြီ...။ ငါ့ရဲ့ ကျန့်လင်တောင်ကြား...။ ငါ့မျိုးဆက်...။ ဟား... ဟား...။ ဒီကောင်လေးနဲ့ ဒီကလေးမ...။ မင်းတို့......’

ဒေါသတကြီး ရယ်မောနေသော ပေမင် ဘိုးဘေးကို မြင်သောအခါ၊ အင်အားစု အသီးသီးမှ ပုဂ္ဂိုလ်များမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကြသည်။ သူ့ကို သနားစာနာမိသလိုလို၊ သတိကြီးကြီး ထားနေရသလိုလို ခံစားနေရသည်။

"သတ်တာ ကောင်းတယ်...။ သတ်တာ ကောင်းတယ်"

ပေမင် ဘိုးဘေးက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သော်လည်း၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများက အရိုင်းဆန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ဖုန်းဝူချန်၏ မျက်နှာထားမှာ လေးနက်သွားပြီး၊ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

‘သောက်ကျိုးနည်း...။ ဒီအဘိုးကြီးက ဒေါသထွက်လွန်းလို့ သူ့ကိုယ်ထဲက အောင်းထားတဲ့ စွမ်းအားတွေ ထွက်လာတာလား။ ရူးနေပြီ...။ ဒုက္ခတော့ တွေ့ပြီ...’

မှန်ပေသည်။ ပေမင် ဘိုးဘေး၏ စွမ်းအားများ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ပို၍ ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာ၏။

ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်၏ ဖိနှိပ်မှုကို ခံထားရသည့်တိုင်၊ ပေမင် ဘိုးဘေး၏ အရှိန်အဝါမှာ ထျန်းယွမ်ဘုံ ပဉ္စမအလွှာသို့ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ဒေါသနှင့် မုန်းတီးမှုများကြားမှ၊ ပေမင် ဘိုးဘေးသည် ကံဆိုးမှုကြားမှ ကောင်းချီးတစ်ခု ရရှိသွားသကဲ့သို့၊ သူ၏ အလားအလာရှိသော စွမ်းအားများ ပွင့်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့ကာ၊ တောက်ပသော အပြာရောင်အလင်းတန်းက လေဟာနယ်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်၏ ဖိနှိပ်မှုသာ မရှိခဲ့ပါက၊ ပေမင် ဘိုးဘေး၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ ထျန်းယွမ်ဘုံ ပဉ္စမအလွှာ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။

ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားတစ်ခုသည် ပေမင် ဘိုးဘေးကို ဗဟိုပြုလျက် မုန်တိုင်းတစ်ခုအလား အရပ်လေးမျက်နှာသို့ တိုက်ခတ်သွားသည်။

ပေမင် ဘိုးဘေးထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဤ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားနှင့် ချီစွမ်းအားကို ဖုန်းဝူချန်က တည့်တည့်မတ်မတ် ခံလိုက်ရသည်။

အခင်းအကျင်း၏ ပိတ်မိနေသော ဖုန်းဝူချန်မှာ လုံးဝ လှုပ်ရှားမရနိုင် ဖြစ်နေပြီး၊ ပေမင် ဘိုးဘေးမှာလည်း သူ၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ရှိနေသည်။ ချီလင် ချပ်ဝတ်က ကြီးမားသော ခုခံကာကွယ်မှု စွမ်းအားများ ပိုင်ဆိုင်ထားသည့်တိုင်၊ နာကျင်သော အမူအရာတစ်ခု ဖုန်းဝူချန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

"ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်"

ဖုန်းဝူချန်က မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ထိုအခါ ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်သည် လွှမ်းမိုးနိုင်သော စုပ်ယူအားဖြင့် ပေါ်ပေါက်လာပြီး၊ ပေမင် ဘိုးဘေး ထုတ်လွှတ်လိုက်သော စွမ်းအားနှင့် အခင်းအကျင်း၏ စွမ်းအားများကို ရူးသွပ်မတတ် စုပ်ယူလိုက်သည်။

ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်၏ စုပ်ယူအားမှာ အလွန်တရာ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိပြီး၊ အခင်းအကျင်း၏ စွမ်းအားကို မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း များစွာ အားနည်းသွားစေသည်။

"ချိုးဖျက်စေ"

ဖုန်းဝူချန်က မာန်သွင်းလိုက်ပြီး၊ သူ၏ သွေးမျိုးဆက် စွမ်းအားကို အစွမ်းကုန် ထုတ်လွှတ်ကာ အခင်းအကျင်းကို အတင်းအဓမ္မ ချိုးဖျက်လိုက်သည်။ သူ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသည်နှင့်၊ အခင်းအကျင်းမှာ "ဂျွတ်" ဟူသော အသံနှင့်အတူ ကျိုးပဲ့သွားသည်။

ဖုန်းဝူချန်၏ အတွေးတစ်ချက်ဖြင့်၊ ဧရာမ ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်ကြီးသည် ရုတ်တရက် လည်ပတ်သွားပြီး၊ အောက်ဘက်ရှိ ပေမင် ဘိုးဘေးထံသို့ ထိုးဆင်းသွားသည်။

"ဒင်”

ပေမင် ဘိုးဘေးက အထက်သို့ လက်ဝါးတစ်ချက် ပုတ်တင်လိုက်ရာ၊ ကြောက်မက်ဖွယ် လက်ဝါးပုံရိပ်တစ်ခု ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသည်။ ကြေးထည်ပစ္စည်းများ ထိခတ်သံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ထိုကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားက ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်ကြီးကို ကောင်းကင်အမြင့်တွင် တားဆီးထားလိုက်သည်။

"စုပ်ယူစေ"

ဖုန်းဝူချန်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ လွှမ်းမိုးနိုင်သော စုပ်ယူအားကြီးသည် တစ်ဖန် ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာပြီး၊ ထိုလက်ဝါးပုံရိပ်ကို အဆုံးမရှိ စွမ်းအားများကို ဆွဲငင်နိုင်သည့်အလား လျင်မြန်စွာ စုပ်ယူလိုက်သည်။

ပေမင် ဘိုးဘေးသည် လျင်မြန်စွာ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာလိုက်ပြီး၊ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်၏ အခင်းအကျင်း လက်လှမ်းမီရာမှ လွတ်မြောက်သွားသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ ပေမင် ဘိုးဘေး၏ စွမ်းအားသည် ထျန်းယွမ်ဘုံ ပဉ္စမအလွှာ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ချက်ချင်း ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသည်။

ပေမင် ဘိုးဘေးသည် သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အစစ်အမှန်ယွမ် စွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး၊ လက်များကို တံဆိပ်ပုံစံ ဖွဲ့လိုက်ရာ၊ တိုးတက်လာသော စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ လေဟာနယ်ကို ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားစေသည်။

ဖုန်းဝူချန်၏ မျက်မှောင်များမှာ တင်းတင်း ကြုတ်မိသွားပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာထားမှာ လေးနက်သွားသည်။

"နက်နဲခြင်းအဆင့် အဆင့်မြင့် သိုင်းပညာ။ ရှေးဦး ကောင်းကင်ခုတ်ချက်"

ပေမင် ဘိုးဘေးက စူးရှစွာ ကြိမ်းမောင်းလိုက်ပြီး၊ သူ၏ လက်များတွင် ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်သွားသည်။ သူ၏ ကြိမ်းမောင်းသံ အဆုံးတွင်၊ သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်း လွှဲပစ်လိုက်သည်။

"ဝှစ်"

အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပြာရောင် စွမ်းအင်တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ လူတိုင်း၏ နားစည်များကို ထိခိုက်စေလောက်သော စူးရှသည့် အသံလှိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုစွမ်းအင်ခုတ်ချက်မှာ အလွန် အစွမ်းထက်ပြီး၊ ထျန်းယွမ်ဘုံ ပဉ္စမအလွှာ၏ အထွတ်အထိပ် စွမ်းအားကို ကိုယ်စားပြုနေသည်။

"ဆေးဧကရာဇ်... သတိထားပါ"

ဆေးပညာရှင် တစ်ဦးက စိုးရိမ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်နှာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ချူချန်ခုံးနှင့် လေလံပွဲရုံမှ အဆင့်မြင့် အရာရှိများအားလုံးမှာ အစွမ်းကုန် တင်းမာနေကြပြီး၊ သူတို့၏ လက်ဖဝါးများတွင် ချွေးများ စို့နေသည်။

ဖုန်းဝူချန်သည် မူလကတည်းက ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။ ယခု ထျန်းယွမ်ဘုံ ပဉ္စမအလွှာ အထွတ်အထိပ်၏ စွမ်းအားကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုလျှင်၊ ဖုန်းဝူချန် ၎င်းကို ခံနိုင်ရည် ရှိမည်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

သို့သော်၊ ပေမင် ဘိုးဘေး၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် ဖုန်းဝူချန်ကို ဦးတည်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်ကြီးကို ဦးတည်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဘုန်း…ဝရော.."

ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားသည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ရောက်ရှိလာပြီး၊ ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်ကို ရက်စက်စွာ ထိမှန်သွားသည်။ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးမှာ နားကွဲလုမတတ် ဖြစ်ပြီး၊ မျှော်စင်ကြီးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။

၎င်း၏ မျက်နှာပြင်တွင် အစွမ်းထက်သော အကာအကွယ်တစ်ခု ရှိနေသော်ငြား၊ တိုက်ခိုက်မှု၏ အားလှိုင်းအကြွင်းအကျန်များက ပျံ့နှံ့လာပြီး၊ ဖုန်းဝူချန်ကို သွေးများ အန်ထုတ်သွားစေကာ၊ သူ၏ ဒဏ်ရာများကို ပိုမို ဆိုးရွားသွားစေသည်။

ထို ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအား၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင်၊ ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်နှင့် ဖုန်းဝူချန်တို့ နှစ်ဦးလုံး လွင့်စင်သွားကြသည်။

"အစ်ကိုကြီးဖုန်း" လင်ရှောင်ရှောင်က ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး ကူညီရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ထျန်းယွမ်ဘုံ ပဉ္စမအလွှာ အထွတ်အထိပ်၏ စွမ်းအားမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ဖုန်းဝူချန်၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေပြီး၊ သူ၏ ဒဏ်ရာများမှာ ပြင်းထန်လှသည်။ သို့သော် ကံကောင်းစွာပင်၊ သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာမှာ အလွန် သန်မာပြီး၊ ချီလင် ချပ်ဝတ်၏ ကာကွယ်မှုကိုပါ ရရှိထားသည်။ သို့မဟုတ်ပါက၊ ဖုန်းဝူချန်၏ အသက်ပင် ဆုံးရှုံးသွားနိုင်ပေသည်။

"အစ်ကိုကြီးဖုန်း... ရှင့်ဒဏ်ရာတွေ ဘယ်လိုနေသေးလဲ" လင်ရှောင်ရှောင်က စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အစ်ကို အဆင်ပြေပါတယ်"

ဖုန်းဝူချန်က ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး၊ သွေးပေါင်းစပ် ဇီဝပြန် ဆေးလုံးနှင့် ခရမ်းရောင် နှလုံးသား ရွှမ်းဟွမ် ဆေးလုံး တို့ကို လျင်မြန်စွာ ထုတ်ယူကာ ပါးစပ်ထဲ ပစ်သွင်းလိုက်တော့သည်။

ကျန်းခွီနှင့် တိုက်ပွဲ ဆင်နွှဲခဲ့စဉ်ကတည်းက၊ ဖုန်းဝူချန်သည် သူ၏ အစစ်အမှန်ယွမ် စွမ်းအင်များစွာကို ကုန်ဆုံးထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ယခု ပေမင် ဘိုးဘေးနှင့် ဆက်လက် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ၊ သူ၏ အစစ်အမှန်ယွမ် စွမ်းအင်များမှာ လုံလောက်ခြင်း မရှိတော့ဘဲ၊ ဒဏ်ရာများမှာလည်း ပိုမို ဆိုးရွားလာသဖြင့်၊ ဖုန်းဝူချန်မှာ ဆေးလုံးများကို သောက်သုံးရန်မှလွဲ၍ အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

"မင်းက ကျန့်လင်တောင်ကြားရဲ့ အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်တွေကို တားနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့... ဒီဘိုးဘေးကိုရော မင်း တားနိုင်လို့လား။ ငါ... မင်းကို... ကိုယ့်ရဲ့ အချစ်ဆုံးသူကို ဆုံးရှုံးရတဲ့ နာကျင်မှုကို သိစေရမယ်။ ငါ... ကိုယ်တိုင် မင်းရဲ့ ဖုန်းမိသားစုကို သတ်ဖြတ်ပြီး... ယန်ဟော်အင်ပါယာကို ပြားပြားဝပ်အောင် ချေမှုန်းပစ်မယ်။ မင်းက ယန်ဟော်အင်ပါယာရဲ့ တရားခံ... သမိုင်းတရားခံ ဖြစ်စေရမယ်"

ပေမင် ဘိုးဘေးက ဒေါသတကြီး ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။ သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များမှာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသည်။

သူ၏ စိတ်ကူးကို ပြောင်းလိုက်ပြီးနောက်၊ ပေမင် ဘိုးဘေးသည် ဖုန်းဝူချန်ကို ချစ်ခင်ရသူများ ဆုံးရှုံးရခြင်း၏ နာကျင်မှုကို ကိုယ်တိုင် ခံစားစေလိုတော့သည်။ သူသည် ဖုန်းမိသားစုကို သတ်ဖြတ်ပြီး ယန်ဟော်အင်ပါယာကို ပြားပြားဝပ်အောင် ချေမှုန်းရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

ပေမင် ဘိုးဘေး၏ စကားများက ဤနေရာရှိ လူတိုင်း၏ မျက်နှာများကို သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားစေသည်။

အကယ်၍ ပေမင် ဘိုးဘေး ကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက် လှုပ်ရှားမည်ဆိုလျှင်၊ ယန်ဟော်အင်ပါယာသည် ပျက်စီးခြင်းသို့ ဧကန်မလွဲ ရောက်ရှိပေလိမ့်မည်။ လူ မည်မျှ သေဆုံးရမည်နည်း။ မည်သူမျှ မတွေးရဲကြပေ။

ပေမင် ဘိုးဘေး၏ စွမ်းအားဖြင့်၊ ယန်ဟော်အင်ပါယာကို ချေမှုန်းခြင်းနှင့် ဖုန်းမိသားစုကို သတ်ဖြတ်ခြင်းမှာ သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သကဲ့သို့ ရိုးရှင်းသော ကိစ္စတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဒေါသထွက်နေသော ပေမင် ဘိုးဘေးသည် မည်သည့်အရာကိုမဆို လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ဖုန်းဝူချန်၏ မျက်နှာထားမှာလည်း မည်းမှောင်သွားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ လက်ရှိ အခြေအနေဖြင့်၊ ပေမင် ဘိုးဘေးကို တားဆီးရန် လုံးဝ မစွမ်းနိုင်တော့သောကြောင့်တည်း။

"ကျုပ်ကလည်း... ကျန့်လင်တောင်ကြားက လူ အားလုံးကို မျိုးဖြုတ်ပစ်မယ်။ ကျန့်လင်တောင်ကြားကို ဒီကုန်းမကြီးပေါ်ကနေ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားအောင် ကျုပ် လုပ်ပြမယ်" ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်မှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်နေ၏။

"ငါကလည်း ယန်ဟော်အင်ပါယာကို မျိုးဖြုတ်ပြီး... မင်းရဲ့ ဖုန်းမိသားစုကို သတ်ဖြတ်ပြီးတဲ့နောက်မှာ... မင်းအသက်ကို ကိုယ်တိုင် လာယူမယ်။ ကျန့်လင်တောင်ကြားအတွက် လက်စားချေပြီး မုန်းတီးမှုတွေကို ဖြေရှင်းမယ်"

ပေမင် ဘိုးဘေးက ဒေါသတကြီး ကြိမ်းဝါးလိုက်ပြီးနောက်၊ ယန်ဟော်အင်ပါယာ တည်ရှိရာသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်း ထွက်ခွာသွား တော့သည်။ သူ၏ ဒေါသများက သူ့ကို လုံးဝ ထိန်းချုပ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် မုန်းတီးမှုများကြောင့် မျက်စိကွယ်နေပြီး၊ ကျန့်လင်တောင်ကြား၏ ကံကြမ္မာကိုပင် ထည့်သွင်း စဉ်းစားတော့ခြင်း မရှိပေ။

ဖုန်းဝူချန်၏ ခြိမ်းခြောက်မှုမှာ လုံးဝ အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိခဲ့။

ဖုန်းဝူချန်နှင့် ကျန့်လင်တောင်ကြားတို့သည် သေသည်အထိ ရင်ဆိုင်ရမည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ခင်ဗျား... အောင်မြင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဖုန်းဝူချန်က အံကို ကြိတ်ရင်း ထက်ရှ၍ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် သဏ္ဌာန် ပြောင်းနေပြီး၊ ဖုန်းဝူချန်က သူ၏ အတောင်ပံများကို ခတ်လိုက်ကာ၊ သည်းကြီးမည်းကြီး လိုက်ပါသွားတော့သည်။