ပေမင် ဘိုးဘေးအား အရေးနိမ့်စေခြင်း
Vol. 19 Ch. 277
~"ဝှစ်"
"အုန်း...အုန်း"
အဖျက်စွမ်းအား ပြင်းလှသော သွေးရောင် ဓားချီတို့မှာ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့၏။
၎င်းတို့က ခုခံတွန်းလှန်နိုင်စွမ်း မရှိသော စွမ်းအားများ သယ်ဆောင်လျက် လေဟာနယ်ကို တုန်ခါသွားစေကာ တိမ်ပင်လယ်များကို ဖြိုခွင်း ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။
မီတာ နှစ်ဆယ်ကျော် ရှည်လျားသော ဧရာမ ဓားချီကြီးမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အရောင်အသွေးကို ပြောင်းလဲသွားစေနိုင်သော သက်တန့်ကြီးတစ်ခုအလားပင်။
ကောင်းကင်ယံမှ သွေးရောင် ဓားချီကို ကြည့်ရင်း၊ ဧကရာဇ်မြို့တော်ရှိ ကျင့်ကြံသူများအားလုံးနှင့် ကျိုကျိုးမှ ထိပ်တန်း အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များအားလုံးမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
မုရုန်ထျန်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင်ပင် ကြောက်ရွံ့မှုများ စတင် ပြသလာခဲ့သည်။
အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားသော ပေမင် ဘိုးဘေးသည် သူ၏ လက်ဝါးနှစ်ဖက်ကို အလျင်အမြန် ပူးယှက်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ အစစ်အမှန်ယွမ် စွမ်းအင်ကို အစွမ်းကုန် တွန်းတင်လိုက်ရာ၊ သူ၏ အရှိန်အဟုန်မှာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
"ချန်းယွင် ချပ်ဝတ်"
ပေမင် ဘိုးဘေးက မာန်သွင်းလိုက်ပြီး၊ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်လက်နက် ချပ်ဝတ်တစ်ခုကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။
ထို ချန်းယွင် ချပ်ဝတ်သည် ကာကွယ်ရေး သက်သက် ချပ်ဝတ်တစ်ခုသာ ဖြစ်၏။ ဖုန်းဝူချန်၏ အဖျက်စွမ်းအား ပြင်းလှသော ဓားချီကို ရင်ဆိုင်ရာတွင်၊ ပေမင် ဘိုးဘေးသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ချန်ထားဝံ့ခြင်း မရှိတော့ဘဲ၊ အလွန်အမင်း သတိကြီးကြီး ထားနေရသည်။
ထို့နောက်၊ ပေမင် ဘိုးဘေးသည် နောက်ထပ် ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြန်သည်။ ၎င်းမှာ မည်သည့် သဘာဝ ရှိသည်ကို မသိရသော စိမ်းပြာရောင် ကျောက်မျက်ရတနာ တစ်လုံး ဖြစ်သည်။
ထို စိမ်းပြာရောင် ကျောက်မျက်ရတနာသည် အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး၊ ပေမင် ဘိုးဘေး၏ စွမ်းအားကို ပို၍ပင် မြင့်တက်စေသည်။
"မြေကမ္ဘာအဆင့်နိမ့် သိုင်းပညာ။ ကျွင်း တစ်ထောင် တံဆိပ်တော်"
ပြင်းထန်သော ကြိမ်းမောင်းသံနှင့်အတူ၊ ပေမင် ဘိုးဘေးသည် လေထဲ၌ လက်ဟန်များ ရေးဆွဲလိုက်ပြီး၊ သူ၏ ဦးခေါင်းအထက်တွင် မီတာ ဆယ်ပေါင်းများစွာ ကြီးမားသော စိမ်းပြာရောင် ဧရာမတံဆိပ်ကြီး
တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။
"ဝှစ်"
"အုန်း...အုန်း"
ပေမင် ဘိုးဘေးက သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ ဧရာမ စွမ်းအင်တံဆိပ်တော်မှာ ပစ်ထွက်သွားပြီး၊ ၎င်း၏ အရှိန်အဟုန်မှာ ကြီးမားလှကာ စွမ်းအားမှာလည်း အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလှသည်။
"ဘုန်း ..ဘုန်း"
စောင့်ကြည့်နေသူများ၏ ထိတ်လန့်တကြား အကြည့်များအောက်တွင်၊ အဖျက်စွမ်းအားကြီး နှစ်ခုမှာ လေဟာနယ်ကို ဆုတ်ဖြဲကာ ချက်ချင်း တိုက်မိ ပေါက်ကွဲသွားသည်။ ပေမင် ဘိုးဘေးသည် သွေးတစ်လုတ်
အော့အန် ထုတ်လိုက်ရပြီး၊ ထို့နောက် သူ၏ စွမ်းအင်တံဆိပ်ကြီးမှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။
ဧကရာဇ်မြို့တော် တစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပါ တုန်လှုပ်သွားစေသော မြည်ဟိန်းသံကြီး ထွက်ပေါ်လာလေ၏။
ပေမင် ဘိုးဘေး၏ စွမ်းအင်တံဆိပ်တော်သည် ဖုန်းဝူချန်၏ သွေးရောင် ဓားချီ ရှေ့မှောက်တွင်... တစ်ချက်တည်းသော တိုက်ခိုက်မှုကိုပင် မခံနိုင်ခဲ့ပေ။
"ဟူး..."
ဖုန်းလန်ဂိုဏ်းချုပ် အပါအဝင် ကျိုကျိုးမှ အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များမှာ အလိုအလျောက် အသက်ရှူမှားသွားကြပြီး၊ သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ထင်ဟပ်နေသည်။
ပေမင် ဘိုးဘေး၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားနှင့်ပင်... ဖုန်းဝူချန်၏ ဓားသိုင်းကို ယှဉ်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့။
‘ဒါ..ဘယ်လို ဓားသိုင်းမျိုးလဲ။ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စွမ်းအား ရှိနေရတာလဲ’
"ဖုန်းဝူချန်က ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် သန်မာနေရတာလဲ..." ရှောင်ယွင်မှာ အစွမ်းကုန် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး၊ အကယ်၍သာ အခြားသူများ ဤနေရာတွင် ရှိမနေခဲ့ပါက၊ သူသည် ထိုနေရာတွင်ပင် ပုံလဲကျသွားဖွယ် ရှိသည်။
"ပေမင် ဘိုးဘေးရဲ့ မြေကမ္ဘာအဆင့် သိုင်းပညာက... ဖုန်းဝူချန်ရဲ့ ဓားသိုင်းကို မယှဉ်နိုင်ဘူး" ရှီဝမ်ဂိုဏ်းချုပ်မှာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါနေပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာအိုကြီးတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
"ဒါ..အဆင့်မြင့် မြေကမ္ဘာအဆင့် သိုင်းပညာ ဖြစ်ရမယ်။ မဟုတ်ရင်... ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စွမ်းအား ရှိနေမှာ မဟုတ်ဘူး" ရှောင်ရန်က တုန်ယင်စွာ ထုတ်ဖော်ပြောပြီး၊ သူ၏ နဖူးပြင်တွင် ချွေးများ စို့နေသည်။
ဝိညာဉ် ချေမှုန်း ဓားသိုင်း၏ စွမ်းအားမှာ လွှမ်းမိုးနိုင်လွန်းပြီး၊ ဖုန်းဝူချန်၏ အဓိက လျှို့ဝှက်လက်နက်များထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖုန်းဝူချန်သည် ဝိညာဉ် ချေမှုန်း ဓားသိုင်း၏ ပထမပုံစံကို အပြည့်အဝ နားလည် သဘောပေါက်ထားပြီး၊ ၎င်းကို အပြည့်စုံဆုံး အထွတ်အထိပ် အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
ပေမင် ဘိုးဘေးမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောင်ငေးသော အကြည့်များ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။
'ငါ့... ငါ့ရဲ့ 'ကျွင်း တစ်ထောင်' တံဆိပ်...။ တစ်ချက်တည်းနဲ့...။ တစ်ချက်တည်းနဲ့ ကြေမွသွားတယ်'
"ဝှစ်"
"အုန်း...အုန်း"
တိုက်မိ ပေါက်ကွဲသည့် တခဏမှာပင်၊ စွမ်းအင်တံဆိပ်ကြီးမှာ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။ အဖျက်စွမ်းအားများက သွေးရောင် ဓားချီကို မတုန်လှုပ်စေနိုင်ခဲ့ဘဲ၊ ၎င်းမှာ တားဆီးမရနိုင်သော စွမ်းအားဖြင့် ပေမင် ဘိုးဘေးထံသို့ ဆက်လက် ပစ်ထွက်သွား၏။
ထိုဓားချီ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားမှာ ပေမင် ဘိုးဘေးကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ပြာကျသွားအောင် ဖောက်ခွဲပစ်နိုင်သည့်နှယ်။
'ဒါ... ဒါ... အင်မော်တယ်သိုင်းကျမ်း... ဖြစ်နိုင်မလား...'
ပေမင် ဘိုးဘေး ထိတ်လန့်တကြား တွေးလိုက်မိသည်။ သူ၏ မျက်လုံးအိုကြီးများက သူ့ထံသို့ တိုးဝင်လာသော သွေးရောင် ဓားချီကို မမှိတ်မသုန် ကြည့်နေမိ၏။
ဤနေရာတွင် ရှိနေသူများထဲမှ ပေမင် ဘိုးဘေး တစ်ဦးတည်းသာလျှင် ထိုသွေးရောင် ဓားချီ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို အမှန်တကယ် ခံစား နားလည်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ ၎င်းမှာ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသဖြင့်၊ လူတစ်ဦး၏ ခုခံလိုစိတ်ကိုပင် ပျောက်ဆုံးသွားစေ၏။ မြေကမ္ဘာအဆင့် သိုင်းပညာများမှာ ၎င်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် အမှိုက်သဖွယ်ပင်။
"အစစ်အမှန်ယွမ် ကာကွယ်ရေး ခန္ဓာ"
"နက်နဲခြင်းအဆင့် အဆင့်မြင့် သိုင်းပညာ။ ကောင်းကင် ဝိညာဉ် လ ပိတ်လှောင်ခြင်း"
"မိုင်ထောင်ချီ ရေခဲ တံဆိပ်ခတ်ခြင်း"
ပေမင် ဘိုးဘေးသည် ပထမဦးစွာ သူ၏ အစစ်အမှန်ယွမ် စွမ်းအင်ကို နှိုးဆွ၍ ကာကွယ်ရေး စွမ်းအင် အကာအကွယ်လွှာ တစ်ခု ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သိုင်းပညာများကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး၊ အနက်ရောင် သံကြိုး ရာပေါင်းများစွာကို ပစ်လွှတ်လိုက်၏။
သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင်၊ ထိုသံကြိုးများမှာ ဧရာမ ပိုက်ကွန်ကြီး တစ်ခုအဖြစ် ရက်ယှက်သွားပြီး၊ သွေးရောင် ဓားချီကို တားဆီးရန် ကြိုးစားလိုက်ဟန် တူသည်။ နောက်ဆုံးတွင်၊ သူသည် ဧရာမ ရေခဲနံရံကြီး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကိုလည်း လေဟာနယ်ထဲတွင် ထပ်မံ ပေါင်းစပ် ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။
ပေမင် ဘိုးဘေး၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အလွှာလိုက် ကာကွယ်မှုများက သူသည် ထိုသွေးရောင် ဓားချီကို မည်မျှ ကြောက်ရွံ့နေကြောင်း ပြသနေ၏။
ပေမင် ဘိုးဘေးက အစွမ်းထက်သော ကာကွယ်ရေး အလွှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု တည်ဆောက်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း၊ လူတိုင်းမှာ သူ၏ အတွက် အသက်ရှူ အောင့်ထားမိကြပြီး၊ ကျိုကျိုးမှ အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များ အားလုံးမှာလည်း တင်းမာသော အမူအရာများ ပြသနေကြသည်။
လူအများအပြား၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင်၊ ယန်ဟော်အင်ပါယာမှ အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များစွာမှာလည်း အသက်အောင့်ထားကြပြီး၊ ကောင်းကင်ယံမှ သွေးရောင် ဓားချီကို ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် မျှော်လင့်မှုတို့ ရောနှောလျက် ကြည့်ရှုနေကြ၏။
ဖုန်းဝူချန်၏ ဝိညာဉ် ချေမှုန်း ဓားသိုင်းသည် အမှန်တကယ် မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလိုက် ပါသနည်း။
"အုန်း"
တဒင်္ဂအတွင်းမှာပင်၊ သွေးရောင် ဓားချီသည် ဧရာမ ပိုက်ကွန်ကြီးကို ဝင်တိုက်လိုက်သည်။ ပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ၊ ထိုပိုက်ကွန်ကြီးမှာ ထိုဝန်ကို မခံနိုင်ဘဲ၊ မရေမတွက်နိုင်သော အပိုင်းအစများအဖြစ် ကြေမွသွားပြီး၊ လွင့်စင်ထွက်သွားသည်။ ၎င်းမှာ လုံးဝ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပေ။
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ၊ လူတိုင်း၏ မျက်ဆံများမှာ ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး၊ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။
ထို့နောက်၊ စောင့်ကြည့်နေသူများ၏ ထိတ်လန့်တကြား အကြည့်များအောက်တွင်၊ ပေမင် ဘိုးဘေး ပေါင်းစပ် ဖွဲ့စည်းထားသော ရေခဲနံရံများမှာ သွေးရောင် ဓားချီ ဖြတ်သန်းသွားသည်နှင့်အမျှ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပျက်စီးသွားသည်။
“ဘုန်း ..ဘုန်း”
"အုန်း...အုန်း”
ပေါက်ကွဲသံများ စဉ်ဆက်မပြတ် ကောင်းကင်ယံမှ ပျံ့နှံ့လာပြီး၊ မရေမတွက်နိုင်သော ရေခဲ အပိုင်းအစများမှာ အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ပစ်ထွက်သွားသည်။ ထိုရေခဲနံရံများမှာ တိုဖူးတုံးများကဲ့သို့ အလွယ်တကူ ကြေမွသွားပြီး၊ ခုခံနိုင်စွမ်း လုံးဝ မရှိခဲ့ပေ။
ကြောက်မက်ဖွယ် သွေးရောင် ဓားချီကို ကြည့်ရင်း၊ ပေမင် ဘိုးဘေးမှာ ကြောက်လန့်တကြား နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားပြီး၊ သူ၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာမှာ တုန်လှုပ်နေသည်။
ထို ကြောက်မက်ဖွယ် သွေးရောင် ဓားချီက ပေမင် ဘိုးဘေးကို လုံးဝ အားမတန်မာန်လျှော့ ဖြစ်သွားစေပြီး မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သွားစေသည်။
‘ မဖြစ်ဘူး...။ ဒါကို တားလို့ မရဘူး...။ ငါ...သေတော့မယ်'
ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသော ရေခဲနံရံများမှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီး၊ သွေးရောင် ဓားချီ၏ စွမ်းအားမှာ ယခင်အတိုင်းပင် မြင့်မားနေဆဲ ဖြစ်၏။ အနည်းငယ်မျှ အားနည်းသွားခြင်း မရှိဘဲ၊ အမှန်တကယ် လွှမ်းမိုးနိုင်လွန်းသည်။
သွေးရောင် ဓားချီ၏ အလွန်အမင်း ထက်ရှသော စွမ်းအားက ကျိုကျိုးမှ အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များကို အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့သွားစေပြီး၊ တုန်ရီနေစေသည်။
"ဟိုက်"
ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော ပေမင် ဘိုးဘေးသည် ရုတ်တရက် ဒေါသတကြီး မာန်သွင်းလျက်၊ သူ၏ လက်များကို မြှောက်လိုက်၏။ သူ၏ စွမ်းအင်အကာအကွယ်လွှာအတွင်းသို့ အစစ်အမှန်ယွမ် စွမ်းအင်များကို အသည်းအသန် တွန်းပို့လိုက်ခြင်းပင်။
သွေးရောင် ဓားအလင်းတန်းသည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။
စွမ်းအင်အကာအကွယ်လွှာနှင့် မီတာအနည်းငယ် အကွာတွင်ပင်၊ ဧရာမ စွမ်းအင်အကာအကွယ်လွှာကြီးမှာ ထိုသွေးရောင် ဓားအလင်းတန်း၏ စွမ်းအားအောက်တွင် အက်ကွဲကြောင်းကြီးများ စတင် ပေါ်ပေါက်လာနေပြီ ဖြစ်သည်။
ပေမင် ဘိုးဘေး၏ မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ဝိညာဉ်လွင့်မတတ် ကြောက်ရွံ့သွားသည်။
"ဝုန်း"
"ဂျွတ်"
ကြောက်မက်ဖွယ် သွေးရောင် ဓားအလင်းတန်းသည် ပေမင် ဘိုးဘေး၏ ကာကွယ်ရေး အစစ်အမှန်ယွမ် စွမ်းအင်ကို ထိမှန်လိုက်ပြီး၊ ၎င်းကို ချက်ချင်းပင် ချိုးဖျက်ပစ်လိုက်ကာ၊ ပေမင် ဘိုးဘေးမှာ သွေးတစ်ပွက် အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။
“ဒါ... အင်မော်တယ်သိုင်းကျမ်း... သေချာတယ်”
ပေမင် ဘိုးဘေးက ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။ စွမ်းအင်အကာအကွယ်လွှာမှာ ကြေမွသွားပြီ ဖြစ်ရာ၊ သူသည် သူ၏ လက်များဖြင့်သာ ရင်ဆိုင်ရန် ကြိုးစားလိုက်ရသည်။
"ဝုန်း..ဝုန်း"
ပေမင် ဘိုးဘေး၏ လက်များက သွေးရောင် ဓားအလင်းတန်းကို ထိတွေ့လိုက်သည့် တခဏမှာပင်၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်ခါသွားစေသော ထစ်ချုန်းသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပေမင် ဘိုးဘေးမှာ အားလှိုင်း အကြွင်းအကျန်များ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး၊ အဖျက်စွမ်းအား အားလှိုင်း အကြွင်းအကျန်များက အရပ်မျက်နှာ အနှံ့ လေပြင်းလို တိုက်ခတ်သွားတော့သည်။
"နောက်ဆုတ်ကြ"
ဖုန်းလန်ဂိုဏ်းချုပ်က အရေးတကြီး သတိပေးလိုက်ရာ၊ ထျန်းယွမ်ဘုံ အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်များမှာ တွန့်ဆုတ်မနေဝံ့ဘဲ ထိတ်လန့်တကြား နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။
ဤ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင် အားလှိုင်းအကြွင်းအကျန်ကို ထျန်းယွမ်ဘုံ ပဉ္စမအလွှာ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မရှိသူ မည်သူမျှ ခံနိုင်ရည် ရှိမည် မဟုတ်ပေ။
ဧကရာဇ်မြို့တော် အောက်ဘက်တွင်၊ သွမ့်ထျန်းဟွမ် အပါအဝင်၊ စောင့်ကြည့်နေကြသော ကျင့်ကြံသူများစွာမှာ လုံးဝ ထုံထိုင်းနေကြပြီ ဖြစ်သည်။
ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင် အားလှိုင်းအကြွင်းအကျန်များက အောက်ဘက်သို့ ပျံ့နှံ့လာသည်နှင့်၊ တော်ဝင်မိသားစု၏ အဆောက်အအုံများမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။ အရိုင်းဆန်သော လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး၊ ဖုန်မှုန့်များနှင့် အညစ်အကြေးများကို လေထဲသို့ လွင့်ပါသွားစေသည်။ နန်းတော်ကြီးမှာ သဲမုန်တိုင်း တိုက်ခတ်ခံလိုက်ရသည့်အလား၊ မီးခိုးရောင် မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
"ပေ... ပေမင် ဘိုးဘေး... အသက်... အသက်... ရှိသေးရဲ့လား" နန်းကုန်းထျန်းဟန်က အမြင့်မှနေ၍ တံတွေးကို အနိုင်နိုင် မျိုချရင်း ထိတ်လန့်တကြား မေးလိုက်သည်။
"ပေမင် ဘိုးဘေးရဲ့ အရှိန်အဝါကို ငါတို့ အာရုံခံလို့ မရတော့ဘူး...။ အဲ့ဒီ ဓားအလင်းတန်းက အရမ်းကို ကြောက်စရာကောင်းလွန်းတယ်"
ဖုန်းလန်ဂိုဏ်းချုပ်က ကြောင်ငေးလျက် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးများက ပေါက်ကွဲမှု ဗဟိုချက်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။
ပေါက်ကွဲမှု ဗဟိုချက်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင်များဖြင့်သာ ပြည့်နှက်နေပြီး၊ မည်သည့် အရှိန်အဝါကိုမျှ အာရုံခံ၍ မရနိုင်တော့ပေ။ ပေမင် ဘိုးဘေး အသက်ရှင်နေသေးသလား၊ မရှင်သလား ဆိုသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ကြ။
အခြားတစ်နေရာတွင်၊ ဖုန်းဝူချန်၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေပြီး၊ အနည်းငယ် မောဟိုက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ထင်ရှားသည်မှာ၊ ဝိညာဉ် ချေမှုန်း ဓားသိုင်းသည် သူ၏ အစစ်အမှန်ယွမ် စွမ်းအင် အမြောက်အမြားကို ကုန်ဆုံးသွားစေခဲ့သည်။
ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကလည်း ဖုန်းဝူချန်၏ ဒဏ်ရာများကို ပိုမို ဆိုးရွားသွားစေခဲ့သည်။
သို့သော်၊ တစ်ခု သေချာသည်မှာ၊ ပေမင် ဘိုးဘေးသည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိသွားရမည် ဖြစ်သည်။
ပေမင် ဘိုးဘေးပင် မတားဆီးနိုင်လောက်အောင်၊ ဝိညာဉ် ချေမှုန်း ဓားသိုင်းသည် မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလိုက်ပါသနည်း။
အချိန်များ တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးလာသည်နှင့်အမျှ၊ ကောင်းကင်ယံအမြင့်တွင် လှိုင်းထန်နေသော စွမ်းအင် အားလှိုင်းအကြွင်းအကျန်များမှာ တဖြည်းဖြည်း လွင့်ပြယ်သွားသည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ နေရာတစ်ခုလုံးမှာ ခေတ္တ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး၊ လူတိုင်း၏ အကြည့်များက ကောင်းကင်ယံကို ဝေ့ဝဲ ရှာဖွေနေကြသည်။
မှုံဝါးသော ပုံရိပ်တစ်ခု တဖြည်းဖြည်းချင်း လူတိုင်း၏ အမြင်အာရုံထဲသို့ ပေါ်ပေါက်လာပြီး၊ တဖြည်းဖြည်း ကြည်လင်လာသည်။
ဤ ပုံရိပ်၏ ပိုင်ရှင်မှာ ပေမင် ဘိုးဘေးမှလွဲ၍ အခြား မည်သူမျှ မဟုတ်ပေ။
ပေမင် ဘိုးဘေး... အသက်ရှင်နေသေးသည်။
'ဘုရား... ဘုရား...။ ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ဓားအလင်းတန်းကြီးကို ခံလိုက်ရပြီးတာတောင်... သူက အသက်ရှင်နေသေးတယ်'
ပေမင် ဘိုးဘေး၏ ပုံရိပ်ကို မြင်သောအခါ၊ လူတိုင်းမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြပြီး၊ ပေမင် ဘိုးဘေး အသက်ရှင်နေသေးသည်ကို မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေကြသည်။
သူ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သော်ငြား၊ ပေမင် ဘိုးဘေးသည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားပြီး၊ သူ့တကိုယ်လုံး၌ သွေးများဖြင့် မြင်မကောင်းရှုမကောင်း ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ ညာဘက် လက်တစ်ဖက်ကိုလည်း ဆုံးရှုံးသွားခဲ့လေရာ၊ ၎င်းမှာ အလွန်တရာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။
သည်အဖြစ်က သေဆုံးခြင်းနှင့် များစွာ ကွာခြားခြင်း မရှိတော့ဘဲ၊ ဖုန်းဝူချန်ကလည်း ပေမင် ဘိုးဘေးကို အလွတ်ပေးမည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။
ဤတိုက်ပွဲတွင်၊ ပေမင် ဘိုးဘေး... ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီ။
ပေမင် ဘိုးဘေး၏ ဒဏ်ရာများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့်၊ ဖုန်းဝူချန်၏ ဓားချက် မည်မျှ ပြင်းထန်သည်ကို တွေ့မြင်နိုင်ပေသည်။
"အဘိုးကြီး... ခင်ဗျားရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က တော်တော်ကို မာကျောတာပဲ... ဒီလောက်ထိတောင် အသက်ရှင်နေသေးတယ်။ ကြည့်ရတာ ကျုပ်က ခင်ဗျားကို လမ်းပြပို့ဆောင်ပေးရတော့မယ် ထင်တယ်။ ပေမင်ကျန်းနဲ့ ပေမင်ခုံကို ရှာရမခက်အောင်လို့ပါ"
ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စွာ ခနဲ့လေသည်။
ဖုန်းဝူချန် ညွှန်ပြသော လမ်းမှာ တမလွန်ဘဝသို့ သွားရာ လမ်းပင် ဖြစ်သည်။
ပေမင် ဘိုးဘေးမှာ အသက်ကို မနည်းရှူနေရပြီး၊ သူ၏ သွေးများမှာ အဆက်မပြတ် စီးကျနေသည်။ သူ၏ ဖြူဖျော့ပြီး သွေးမရှိသော မျက်နှာဖြင့် ဖုန်းဝူချန်ကို ကြမ်းတမ်းစွာ စိုက်ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
ပေမင် ဘိုးဘေးသည် ဖုန်းဝူချန်ကို ဤအတိုင်း အရှုံးပေးလိုက်ရန် ဆန္ဒမရှိပေ။ သူ၏ သားနှင့် မြေးအတွက် လက်စားမချေနိုင်ခဲ့သည့်အပြင်၊ သူသည် ပို၍ပင် ဆန္ဒမရှိ ဖြစ်နေသည်။
ထိုအချိန်၌၊ ပေမင် ဘိုးဘေးသည် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် ဓာသက်ေတတစ်ခု ဖွဲ့စည်းလိုက်ပြီး၊ သူ၏ နဖူးကို ထောက်လိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် အပြာရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ဝေဝါးလာပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားတစ်ခု စတင် ပျံ့နှံ့လာသည်။
ပေမင် ဘိုးဘေး... လက်မလျှော့သေးပေ။
"ငါ... မင်းနဲ့အတူတူ... သေသွားမယ်" ဟု ပေမင် ဘိုးဘေးက ကြမ်းကြုတ်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
'သွေးဖြင့် ပူဇော်ခြင်း သိုင်းဝိညာဉ် ဟုတ်လား။ သေခါနီး ရုန်းကန်နေတာပဲ'
ဖုန်းဝူချန်က တိတ်တဆိတ် ကောက်ချက်ချကာ မထီမဲ့မြင် ပြုံးလိုက်ပြီး၊ ပူပန်သည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မပြပေ။
ပေမင် ဘိုးဘေးတွင် နောက်ဆုတ်ရန် လမ်း မရှိတော့ပေ။ သူသည် ရှေ့သို့သာ တိုးနိုင်တော့ပြီး၊ သေသည့်တိုင် ဖုန်းဝူချန်ကိုပါ အတူတကွ ဆွဲခေါ်သွားရန် အသင့်ပြင်လိုက်သည်။
"သွေးဖြင့် ပူဇော်ခြင်း သိုင်းဝိညာဉ်"
ပေမင် ဘိုးဘေး၏ လုပ်ရပ်ကို မြင်သောအခါ၊ လူတိုင်း၏ မျက်နှာ အမူအရာများမှာ သိသိသာသာ ပျက်ယွင်းသွားကြသည်။
ဒါက သေကြောင်းကြံခြင်းနှင့် ဘာမှ မခြားနားပေ။
"ကြည့်ရတာ ပေမင် ဘိုးဘေးက စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်ပြီ ထင်တယ်" ဖုန်းလန်ဂိုဏ်းချုပ်က လေးနက်စွာ သုံးသပ်လိုက်သည်။
သွေးဖြင့် ပူဇော်ခြင်း သိုင်းဝိညာဉ်က မည်သည်ကို ကိုယ်စားပြုသည်ကို ဤနေရာရှိ လူတိုင်း နားလည်ကြသည်။
ပေမင် ဘိုးဘေးသည် သွေးဖြင့် ပူဇော်ခြင်း သိုင်းဝိညာဉ်မှ စွမ်းအားများကို အတင်းအဓမ္မ တွန်းထုတ်လိုက်သော်လည်း၊ ၎င်းကို ထုတ်မလွှတ်ဘဲ၊ ထိုအစား သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ စုဆောင်းနေ၏။ သူ၏ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ လျင်မြန်စွာ ဖောင်းကားလာသည်။
"ဒါ ..."
ပေမင် ဘိုးဘေး၏ ခန္ဓာကိုယ် ဖောင်းကားလာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်ကို မြင်သောအခါ၊ နန်းကုန်း မိသားစုခေါင်းဆောင်၏ မျက်နှာမှာ သွေးဆုတ်ယုတ်သွားသည်။
"ပေမင် ဘိုးဘေး... သူ့ကိုယ်သူ... ဖောက်ခွဲတော့မလို့" ဟု ဖုန်းလန်ဂိုဏ်းချုပ်ကလည်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏ နှလုံးသားမှာ ရင်ဘတ်ထဲမှ ခုန်ထွက်မတတ် ဖြစ်သွားသည်။
"မြန်မြန် ထွက်သွားကြ။ မြန်မြန် ထွက်သွားကြ" သွမ့်ထျန်းဟွမ်က ထိတ်လန့်တကြား နှိုးဆော်လိုက်သည်။ ပေမင် ဘိုးဘေး ဘာလုပ်ရန် ကြံစည်နေသည်ကို သူလည်း ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။
"ဖုန်းဝူချန်... ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပေးဆပ်စေရမယ်"
ပေမင် ဘိုးဘေးက ပြင်းထန်စွာ ကြိမ်းမောင်းလိုက်ပြီး၊ သူ၏ ဖောင်းကားနေသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ အောက်ဘက်သို့ ရုတ်တရက် ထိုးဆင်းသွားသည်။
ပေမင် ဘိုးဘေးသည် ဧကရာဇ်မြို့တော်ကို ဖျက်ဆီးရန် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုအခါ၊ ဖုန်းဝူချန်သည်လည်း လျှပ်တပြက် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းကို အသုံးပြုကာ အောက်ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားလိုက်ပြီး၊ နန်းတော်၏ အထက် လေဟာနယ်သို့ ပျံသန်းသွားသည်။
သူက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်၏။
"အဘိုးကြီး... ခင်ဗျားကို ကျုပ် ဘာပြောခဲ့လဲ..."
အထွတ်အထိပ် နဂါးနတ်ဘုရားဓားကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး၊ ဖုန်းဝူချန်က ခပ်တိုးတိုး ဟစ်ကြွေးလိုက်သည်။
"ရှေးဦး နဂါးနတ်ဘုရား လက်သီး”
ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများက သူ၏ လက်သီးများတွင် စုစည်းသွားပြီး၊ သွေးရောင်အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
နောက်တစ်ခဏတွင်၊ ဖုန်းဝူချန်သည် သူ၏ လက်သီးများကို ရူးသွပ်မတတ် ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး၊ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း လက်သီးပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ထိုးနှက်လိုက် တော့သည်။
"ဘုန်း …ဘုန်း…ဘုန်း…ဘုန်း”
သူ၏ အမြန်နှုန်းမှာ တုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းလှပြီး၊ တိုက်စစ်မှာ အလွန်တရာ လွှမ်းမိုးနိုင်ကာ၊ အရှိန်အဟုန်မှာ ပြင်းထန်လှသည်။
ပေမင် ဘိုးဘေး၏ စွမ်းအားများအားလုံးကို ကြိုးစား၍ ဖြိုခွင်းလိုက်ရာ၊ ထိုသူမှာ သွေးများ အဆက်မပြတ် အန်ထုတ်
နေရတော့သည်။