← Chapters

တစ်ပွဲတစ်လမ်း ယှဉ်ပြိုင်ခြင်း

Vol. 19 Ch. 280

တစ်ပွဲတစ်လမ်း ယှဉ်ပြိုင်ခြင်း

Vol. 19 Ch. 280

~ယန်ဟော်အင်ပါယာ၏ တော်ဝင် နန်းတော်ဆောင်။

ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်းသို့ စစ်သည်တော်တစ်ဦး ဝင်ရောက်လာပြီး လေးစားစွာ သတင်းပို့လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီးနဲ့ နန်းတွင်းအကြံပေး

ခင်ဗျာ...။ ကျိုကျိုး လေလံပွဲရုံက အကြီးအကဲ ကျောက်က တွေ့ခွင့် တောင်းနေပါတယ်"

"ကျောက်ယွင်ချန်"

ကျောက်ယွင်ချန် ဟူသော အမည်ကို ကြားသော် ယန်ထျန်းရှန်မှာ အံ့အားသင့်သွား၏။

သွမ့်ထျန်းဟွမ်ကလည်း နားမလည်နိုင်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ကျိုကျိုး လေလံပွဲရုံက အကြီးအကဲ ဟုတ်လား။ သူက စတုတ္ထအဆင့် လက်နက်ပညာရှင် မဟုတ်လား။ ဒီကို ဘာကိစ္စ လာတာလဲ"

"သူ့ကို အထဲ လွှတ်လိုက်ပါ"

စစ်ထူကျန့်ထျန်းက ဝင်ပြောလိုက်လေ၏။

မကြာမီပင်၊ ကျိုကျိုး လေလံပွဲရုံမှ အကြီးအကဲ ကျောက်ယွင်ချန်သည် ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ နန်းတွင်းအကြံပေးနဲ့ မင်းသားကြီးတို့ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

ကျောက်ယွင်ချန်က ယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ကျောက်ယွင်ချန်သည် ကျိုကျိုးတွင် ထူးကဲသော နေရာတစ်ခု၌ ရှိနေသူဖြစ်ပြီး၊ ထိပ်သီး ပုဂ္ဂိုလ်များထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။

ကျောက်ယွင်ချန်သည် စတုတ္ထအဆင့် လက်နက်ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည့်အပြင် ထျန်းယွမ်ဘုံ ဒုတိယအလွှာ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ပိုင်ဆိုင်ထား၏။ လေလံပွဲရုံတွင် သူ၏ နေရာမှာ ဥက္ကဋ္ဌ ချူချန်ခုံးနှင့် နီးပါး တန်းတူ ရှိနေသည်။

သူ၏ အဆင့်အတန်းနှင့် နေရာအရ၊ သူသည် သွမ့်ထျန်းဟွမ်နှင့် အခြားသူများကို ဦးညွှတ်ရန် မလိုအပ်ပေ။

သို့သော်... ယန်ထျန်းရှန်နှင့် စစ်ထူကျန့်ထျန်းတို့မှာ ဖုန်းဝူချန်၏ တပည့်များ ဖြစ်ကြောင်းကို သူ သိရှိထားသောကြောင့်၊ မလေးမစား မလုပ်ရဲချေ။

"အကြီးအကဲ... ကျေးဇူးပြုပြီး ထိုင်ပါ"

သွမ့်ထျန်းဟွမ်က လေးစားစွာ ဖိတ်ကြားလိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့သော အဆင့်အတန်းရှိ ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးကို လွယ်လွယ်ဖြင့် ရန်စ၍ မရနိုင်ပေ။

"အကြီးအကဲ ကျောက်... ခင်ဗျား ဒီကို ကြွရောက်လာတာ ဘာ အရေးကြီး ကိစ္စများ ရှိလို့ပါလဲ"

ယန်ထျန်းရှန်က မေးလိုက်သည်။ ဤမျှ အဆင့်အတန်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ရောက်လာခြင်းမှာ အရေးပါသော ကိစ္စတစ်ခုခု ရှိရမည်ကို သူ သိနေ၏။

"ကျွန်တော်က ဥက္ကဋ္ဌကြီးရဲ့ အမိန့်အရ နန်းတွင်းအကြံပေးနဲ့ မင်းသားကို လေလံပွဲရုံကို အလည်လာဖို့ အထူး ဖိတ်ကြားချင်လို့ပါခင်ဗျာ။ နန်းတွင်းအကြံပေးနဲ့ မင်းသားတို့ ကြွရောက် ချီးမြှင့်ပေးမယ်လို့လည်း မျှော်လင့်ပါတယ်"

ကျောက်ယွင်ချန်က မကွယ်ဝှက်ဘဲ တည့်တိုး ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ အမူအရာမှာ အလွန် ရိုးသား ပွင့်လင်းလှသည်။

"ဖိတ်ကြားတာ ဟုတ်လား"

ယန်ထျန်းရှန်နှင့် စစ်ထူကျန့်ထျန်းတို့ နှစ်ဦးလုံးမှာ မှင်သက်သွားကြပြီး၊ သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် ဤမျှ အံ့အားသင့်ဖွယ် ဂုဏ်ပြုခံရသည့်အတွက် ဝမ်းသာသော အမူအရာများ ထင်ဟပ်သွားသည်။

"ဒါက... ဘာကိစ္စအတွက်များလဲ"

သွမ့်ထျန်းဟွမ်က သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် ဤကဲ့သို့သော ဆက်ဆံမှုမျိုးကို မည်သည့်အခါကမျှ မရရှိခဲ့ဖူးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဆေးပညာနဲ့ လက်နက်ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်တွေကို ဆွေးနွေးချင်လို့ပါ"

ကျောက်ယွင်ချန်က ပြုံးလျက် ဖြေကြားလိုက်သည်။

ယန်ထျန်းရှန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဒီလိုဆိုရင်တော့... ကျွန်တော်တို့ လာခဲ့ရတာပေါ့"

ကျိုကျိုး လေလံပွဲရုံ၏ ဥက္ကဋ္ဌကြီး ကိုယ်တိုင်က ဖိတ်ကြားပြီး၊ အကြီးအကဲ ကျောက်က လူကိုယ်တိုင် လာရောက် ပို့ဆောင်သည် ဖြစ်ရာ၊ ယန်ထျန်းရှန်သည် သဘာဝအတိုင်းပင် မျက်နှာသာ ပေးရပေမည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ကျောက်ယွင်ချန်က သူ၏ လက်သီးကို ဆုပ်လျက် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင်တော့ လျှို့ဝှက်စွာ ပျော်ရွှင်နေမိသည်။

'တော်သေးတာပေါ့... သူတို့ လက်ခံလို့။ ဆရာဖုန်းရဲ့ တပည့်တွေကို ဖိတ်နိုင်ခဲ့မှတော့... ငါတို့ လေလံပွဲရုံအတွက် အကျိုးအမြတ် မနည်းတော့ဘူး'

---

"ဝမ်းကွဲအစ်ကို မုရုန်...။ ကျွန်တော်တို့ ထိုက်ရွှီဂိုဏ်းကို သွားနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ ယန်ဟော်အင်ပါယာဘက်ကို သွားနေတာလဲ"

ခရီးလမ်းတွင်၊ နန်းကုန်းကျင်းက နားမလည်နိုင်စွာ မေးလိုက်သည်။

"လူတစ်ယောက်ကို စောင့်နေလို့"

မုရုန်ထျန်းက တိုးညင်းစွာ ပြန်ဖြေသည်။

နန်းကုန်းကျင်းသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခဲ့ပြီး မိသားစု သွေးသား တော်စပ်သူ ဖြစ်သောကြောင့် မုရုန်ထျန်းကို ယုံကြည်လျက်၊ နောက်ထပ် မေးခွန်းများ ဆက်မေးမနေတော့ဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဝှစ်"

ကောင်းကင်ယံအမြင့်တွင်၊ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနေသော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် လေကို ထိုးခွဲလျက်၊ တိမ်ပင်လယ်များကြားတွင် အဖြူရောင် လမ်းကြောင်းရှည်ကြီးတစ်ခု ချန်ထားခဲ့၏။

"ဟင်... လိန်ချင်းဖုန်း"

နန်းကုန်းကျင်းက အံ့အားသင့်စွာ မျက်တောင် ပုတ်ခတ်လိုက်ပြီး၊ နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။

"သူ... သူ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေရာက ထွက်လာပြီလား။ အဲ့ဒီကောင်လေးက ယန်ဟော်အင်ပါယာကို ဘာသွားလုပ်တာလဲ"

"ခန့်မှန်းစရာတောင် လိုလို့လား။ ဖုန်းဝူချန်က ဒီလောက် အစွမ်းထက်နေမှတော့... လိန်ချင်းဖုန်းက ဒီအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်ခံမှာတဲ့လား"

မုရုန်ထျန်းက မဲ့ပြုံးလိုက်သည်။

လိန်ချင်းဖုန်းသည် ကျိုကျိုး၏ နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင်အဖြစ် ကျော်ကြားပြီး၊ အလွန်တရာ အစွမ်းထက်ကာ တိုက်ခိုက်ရေးကို ရူးသွပ်သူ ဖြစ်သည်။ သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ရမည့် အခွင့်အရေးကို ဘယ်သောအခါမျှ လက်လွှတ်လေ့ မရှိပေ။

ထိုစဉ်၊

အေးစက်သော အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ကြားဖြတ် ဝင်ရောက်လာသည်။ ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ အဘယ်နေရာမှ ပေါ်ပေါက်လာသည် မသိဘဲ ထွက်ပေါ်လာ၏။

"သူသာ ငါတို့ အစီအစဉ်တွေကို ဝင်ရှုပ်ခဲ့ရင်... သူ့ကို သတ်ပစ်ဖို့လည်း ငါ ဝန်လေးနေမှာ မဟုတ်ဘူး"ဟူ၍ပင်။

ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်ဟု သတ်မှတ်ခံထားရသော လိန်ချင်းဖုန်းကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ ဤမျှ မောက်မာသော စကားလုံးများကို ဗြောင်ကျကျ ပြောဆိုလိုက်သည်မှာ... မည်မျှ မိုက်ရူးရဲဆန်လိုက်ပါသနည်း။

ကျိုကျိုး၏ ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်ကိုပင် အရေးမထား...။ သည်အဖြစ်က မည်မျှ ရဲတင်းလိုက်ပါသနည်း။

"ဘယ်သူလဲ"

နန်းကုန်းကျင်းက စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားသည်။ အကြောင်းမှာ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ဖြင့်၊ တစ်စုံတစ်ယောက် ချဉ်းကပ်လာသည်ကို လုံးဝ အာရုံမခံမိလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

နန်းကုန်းကျင်းသည် နန်းကုန်းမိသားစု၏ ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး၊ ထျန်းယွမ်ဘုံ ဒုတိယအလွှာတွင် ရှိနေရာ၊ သူ၏ စွမ်းအားကို လျှော့တွက်၍ မရနိုင်ပေ။

အကယ်၍ သူပင်လျှင် လာရောက်သူ၏ ချဉ်းကပ်မှုကို မထောက်လှမ်းနိုင်ခဲ့လျှင်၊ ထိုသူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလိုက်မည်နည်း။

'ငါ့အဆင့်က ထျန်းယွမ်ဘုံ ဒုတိယအလွှာ...။ ဒါတောင် သူ့အငွေ့အသက်ကို လုံးဝ မခံစားမိလိုက်ဘူး။ သေစမ်း... ဒီရောက်လာတဲ့ လူက ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်နေလို့လဲ'

"စိတ်မပူပါနဲ့...။ သူက ငါတို့လူပဲ"

မုရုန်ထျန်းက ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

နန်းကုန်းကျင်း မည်သူမည်ဝါမှန်း မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ သူ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ဖြူဖျော့သွားပြီး၊ ကျောက်ရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ အသက်မဲ့သွားသည့်အလား၊ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ကာ မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်သွားလေသည်။

"ပေ... ပေမင်ခုံ"

နန်းကုန်းကျင်းမှာ ထစ်ငေါ့စွာ ရေရွတ်လိုက်ပြီး၊ ပေမင်ခုံကို မြင်လိုက်ရသည်ကို မယုံကြည်နိုင်သဖြင့် သူ၏ မျက်လုံးများကို ပုတ်ခတ် ကြည့်လိုက်သည်။

'ဘုရား... ဘုရား...။ ဒါ တကယ်ပဲလား။ ပေမင်ခုံ...။ ဖုန်းဝူချန် သတ်လိုက်ပြီဆိုတဲ့ လူက... ငါ့ရှေ့မှာ...။ ဒါ..ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ'

ဟုတ်ပါသည်။ သည်အဖြစ်က ပေမင်ခုံ အမှန်ပင်။

မုရုန်ထျန်း စောင့်ဆိုင်းနေသော ပုဂ္ဂိုလ်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ပေမင်ခုံ ဖြစ်နေသည်။

"အစ်ကို မုရုန်... ခင်ဗျား သူ့ကို ဘာလို့ ခေါ်လာတာလဲ"

ပေမင်ခုံက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးလိုက်သည်။

"လူပိုတစ်ယောက် ပါလာတာလည်း မဆိုးပါဘူးလေ" မုရုန်ထျန်းက ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေပြီး၊ နန်းကုန်းကျင်း၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်ကာ "ငါ့ဝမ်းကွဲညီရဲ့ စွမ်းအားကို လျှော့မတွက်နဲ့" ဟု ထပ်ပြောသည်။

"ပေမင်ခုံ... မင်း... မင်းကို ဖုန်းဝူချန် သတ်လိုက်ပြီ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒါ... ဒါ... ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ"

နန်းကုန်းကျင်းမှာ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားနေပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ပေမင်ခုံနှင့် မုရုန်ထျန်းကြားတွင် ဝေ့လည်နေသည်။

ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပင်၊ မုရုန်ထျန်းသည် ပေမင်ခုံ မသေဆုံးကြောင်းကို အစကတည်းက သိရှိထားခဲ့သော်လည်း၊ ဤအကြောင်းကို သူ တစ်ခါမျှ မပြောခဲ့ပေ။

"ဖုန်းဝူချန်က ငါ့ကို သတ်နိုင်လောက်တဲ့ အရည်အချင်း မရှိသေးပါဘူး"

ပေမင်ခုံက မောက်မာစွာ ကြေညာလိုက်ပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ဖုန်းဝူချန်အပေါ် အထင်သေးသော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ဤသည်ကား ပေမင်ခုံ ပိုင်ဆိုင်ထားသော ယုံကြည်မှု အဆင့်ပင်။

"မင်း... မင်း တကယ် အသက်ရှင်နေတုန်းပဲ"

နန်းကုန်းကျင်းမှာ တုန်လှုပ်မှုများကြောင့် လွှမ်းမိုးခံလိုက်ရပြီး၊ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် လှိုင်းတံပိုးများ ထန်သွားသည်။

ပေမင်ခုံ အသက်ပျောက်သွားသော သတင်းမှာ ကျိုကျိုးတစ်ခွင်လုံး ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခု... သူသည် အံ့ဩဖွယ်ရာ ပြန်လည် အသက်ရှင်လာခဲ့သည်။

ဤသတင်းသာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့လျှင်၊ ကျိုကျိုးတစ်ခွင်လုံး မည်မျှ ပြင်းထန်သော တုံ့ပြန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ကို စိတ်ကူးကြည့်ရုံမျှဖြင့်...။

"ဒါ..တကယ် ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။ ပေမင်ခုံက လူတိုင်းကို လှည့်စားခဲ့တာလား။ ပြီးတော့... ဝမ်းကွဲအစ်ကို မုရုန်က ပေမင်ခုံနဲ့ ဘယ်တုန်းက ဒီလောက် ရင်းနှီးသွားတာလဲ"

နန်းကုန်းကျင်းမှာ တုန်လှုပ်နေစဉ်မှာပင်၊ အလွန်အမင်း ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

ပေမင်ခုံကို ကြောင်တောင်တောင် စိုက်ကြည့်ရင်း၊ နန်းကုန်းကျင်းက သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်သည်။

'ငါ့မျက်စိတွေ မှားနေတာလား။ ပေမင်ခုံက ထျန်းယွမ်ဘုံ ပဉ္စမအလွှာကို ရောက်နေပြီ။ သူ လုံးဝ လူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားပြီ။ ဒါ..အရင်က ပေမင်ခုံ ဟုတ်ရော ဟုတ်ရဲ့လား'

နန်းကုန်းကျင်းကို ပို၍ပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေသည်မှာ... ပေမင်ခုံ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် အမှန်တကယ်ပင် ထျန်းယွမ်ဘုံ ပဉ္စမအလွှာသို့ ရောက်ရှိနေပြီး၊ လုံးဝ ကွဲပြားသော လူတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ခြင်းပင်။

ဤ ပေမင်ခုံသည် ယခင်က ပေမင်ခုံ အမှန်တကယ် ဟုတ်ပါလေစ။

"အစ်ကိုပေမင်... ခင်ဗျားရဲ့ စွမ်းအားက ပေမင် ဘိုးဘေးထက်တောင် သာလွန်သွားပြီ ထင်တယ်"ဟု မုရုန်ထျန်းက ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

ပေမင်ခုံက "ဖြစ်နိုင်တာပေါ့" ဟု ပြန်ဖြေလာသည်။

"နောက်ထပ် ဘာဆက်လုပ်မလဲ။ ငါတို့ ဖုန်းဝူချန်ကို တိုက်ရိုက် သွားရှာကြမလား" ပေမင်ခုံက မုရုန်ထျန်းထံသို့ လှည့်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

မုရုန်ထျန်းက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။ "မူလကတော့... ကျွန်တော်က ဖုန်းဝူချန်ကို တိုက်ရိုက် သတ်ပစ်ချင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့... ကျိုကျိုးမှာ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ဒီအဖြစ်အပျက်ကြောင့် စိတ်ပြောင်းသွားတယ်"

"စိတ်ပြောင်းသွားတယ်"

နန်းကုန်းကျင်းက မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။

မုရုန်ထျန်းက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး

"ငါ ထိုက်ရွှီဂိုဏ်းကို အရင် ပြန်မယ်။ နန်းကုန်းကျင်း... မင်းနဲ့ အစ်ကိုပေမင်က ယန်ဟော်အင်ပါယာကို သွားလိုက်ကြ။ လိန်ချင်းဖုန်းနဲ့ ဖုန်းဝူချန်တို့ တိုက်ခိုက်ကြတာကို ကြည့်ရတာလည်း မဆိုးပါဘူး"

စကားပြောပြီးနောက်၊ မုရုန်ထျန်းသည် လျှပ်တပြက်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ပေမင်ခုံမှာလည်း နန်းကုန်းကျင်းနှင့်အတူ ယန်ဟော်အင်ပါယာသို့ ပျံသန်း ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။

---

ပြိုင်ဘက်ကင်းမြို့ရှိ ဖုန်းမိသားစု အိမ်တော်တွင်၊ ဖုန်းဝူချန်သည် ဖုန်းကျိန့်ရှုံးအား ကုသပေးလျက် ရှိ၏။

"ချန်အာ... ဘယ်လိုလဲ။ သူ့ခြေထောက် တကယ်ပဲ အရှင်း ပျောက်အောင် ကုလို့ ရရဲ့လား"

ရှောင်ချင်းချင်းက မေးလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ မေမေ။ ဖေဖေက အထွတ်အထိပ် ခန္ဓာ ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ထားတာ...။ သေချာပေါက် ကုလို့ ရတာပေါ့။ ခြောက်လတောင် စောင့်စရာမလိုဘူး... သုံးလဆို အများဆုံးပဲ။ ပြီးတော့... ခြေထောက် ပြန်ကောင်းသွားရင် ဖေဖေ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အရင်ကထက်တောင် ပိုပြီး သန်မာလာဦးမှာ"

ဖုန်းဝူချန်က ခပ်ရေးရေး ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

"ဟားဟား... ငါ့သားကတော့ တကယ်ကို တော်တာပဲကွာ။ ငါ အခုတောင် ခြေထောက်ကို လှုပ်လို့ ရနေသလို ခံစားနေရပြီ။ သုံးလဆိုတာ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံလိုက်ရင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းပဲ...။ ငါ ယွမ်တန်ဘုံ ဆဌမအလွှာကို ချိုးဖျက်ဖို့ အချိန်ကောင်းပဲ"

ဖုန်းကျိန့်ရှုံးက ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူသည် ဖုန်းဝူချန် ပြောသမျှကို လုံးဝ ယုံကြည်လေ၏။

"အရှိန်အဝါက ပြင်းလိုက်တာ။ အစ်ကိုကြီးဖုန်း... သတိထား။ လူတစ်ယောက် လာနေတယ်"

လင်ရှောင်ရှောင်က ရုတ်တရက် ဆိုလိုက်သည်။ အလွန် အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါတစ်ခု အလွန် လျင်မြန်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် ချဉ်းကပ်လာသည်ကို သူမ အာရုံခံမိလိုက်သည်။

"ထျန်းယွမ်ဘုံ ပဉ္စမအလွှာရဲ့ အရှိန်အဝါပဲ။ ဘယ်သူ ဖြစ်နိုင်မလဲ"

လျိုချင်းယန်က သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်ပြီး၊ သူ၏ မျက်မှောင်များ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားသည်။

ဖုန်းဝူချန်လည်း မည်သူ ဖြစ်နိုင်သည်ကို မသိဘဲ၊ လေးနက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။ "ဒီအရှိန်အဝါက ပေမင် ဘိုးဘေးနဲ့ နင်လားငါလားပဲ။ ဒါပေမဲ့... ဒီလူရဲ့ စွမ်းအားက ပေမင် ဘိုးဘေးထက်တောင် ပိုသာလွန်နိုင်တယ်"

"မိသားစုခေါင်းဆောင်...။ အပြင်မှာ လူတစ်ယောက် တွေ့ခွင့် တောင်းနေပါတယ်။ တတိယ သခင်လေးကို တွေ့ချင်တယ်လို့ ပြောပါတယ်"

အစောင့်တစ်ဦး ဝင်ရောက်လာပြီး သတင်းပို့သည်။

ဖုန်းဝူချန်နှင့် အခြားသူများ ဤအရှိန်အဝါကို အာရုံခံမိပြီး မကြာမီမှာပင်၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်မှာ ဖုန်းမိသားစု၏ နေအိမ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်ကပင်၊ သူတို့၏ ချဉ်းကပ်လာမှု အမြန်နှုန်းကို ပြသနေသည်။

ဖုန်းကျိန့်ရှုံးက "သူ့ကို အထဲ လွှတ်လိုက်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ဖုန်းဝူချန်နှင့် ပေမင် ဘိုးဘေးတို့၏ တိုက်ပွဲအပြီးတွင်၊ လူတိုင်းမှာ ထျန်းယွမ်ဘုံ ကျွမ်းကျင်သူများ၏ စွမ်းအားကို အံ့ဩတုန်လှုပ်ခြင်း မရှိကြတော့ပေ။ အကယ်၍ ယခင်ကသာ ဖြစ်ခဲ့ပါက၊ သူတို့မှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြမည်မှာ သေချာသည်။

မကြာမီပင်၊ အစောင့်တစ်ဦးသည် အသက် နှစ်ဆယ့်သုံးနှစ်၊ နှစ်ဆယ့်လေးနှစ်ခန့် ရှိသော လူငယ်တစ်ဦးကို အထဲသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ထိုသူသည် အဖြူရောင် ပိုးသားဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ ရုပ်ရည် ချောမောကာ လူကြီးလူကောင်း တစ်ဦး၏ အငွေ့အသက်များ ရှိနေသဖြင့်၊ သူသည် အရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ညွှန်ပြနေ၏။

လာရောက်သူမှာ ဖုန်းလန်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်လေး... လိန်ချင်းဖုန်းမှလွဲ၍ အခြား မည်သူမျှ မဟုတ်ပေ။

"ဂျုနီယာ လိန်ချင်းဖုန်းက ဖုန်းမိသားစု ခေါင်းဆောင်နဲ့ အကြီးအကဲများကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

လိန်ချင်းဖုန်းက မထီမဲ့မြင် ပြုခြင်း သို့မဟုတ် ရန်လိုခြင်း အရိပ်အယောင် တစ်စမျှ မရှိဘဲ ယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"လိန်ချင်းဖုန်း"

ဖုန်းမိသားစုမှ လူများအားလုံးမှာ ရှုပ်ထွေးသွားကြပြီး၊ သူတို့၏ ရှေ့မှ လူငယ်ကို မမှတ်မိကြပေ။

"ကျိုကျိုးက ဖုန်းလန်ဂိုဏ်းကပါ"

လိန်ချင်းဖုန်းက ထပ်လောင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဒါဆို... ဖုန်းလန်ဂိုဏ်းကကိုး" ဖုန်းဝူချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ဒီလောက် သန်မာနေတာ အံ့ဩစရာ မရှိတော့ဘူး" ဟု ချီးကျူးလိုက်သည်။

"မင်းက ကျိုကျိုးတစ်ခွင်လုံးကို တုန်လှုပ်စေခဲ့တဲ့ နာမည်ကျော် ဖုန်းဝူချန် ဖြစ်ရမယ်။ ညီအစ်ကိုဖုန်းရဲ့ ဂုဏ်သတင်းက ကျိုကျိုးတစ်ခွင်လုံးမှာ တကယ်ကို မိုးခြိမ်းသံလို ဟိန်းနေတာပါပဲ"

လိန်ချင်းဖုန်းက ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်ရင်း၊ ဖုန်းဝူချန်ကို အကဲခတ်လိုက်သည်။

'ဟ... ဒီကောင်လေး... တော်တော် နက်နဲတာပဲ။ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ငါ လုံးဝ အာရုံခံလို့ မရဘူး။ စွမ်းအင် လှုပ်ရှားမှု တစ်စက်လေးတောင် မရှိဘူး'

ထိုစဉ်၊ လိန်ချင်းဖုန်းအား ကြည့်ရင်း လျိုချင်းယန်က "အသက် ဒီလောက်ငယ်ငယ်လေးနဲ့ ထျန်းယွမ်ဘုံ ပဉ္စမအလွှာ...။ သေစမ်း... အားကျလိုက်တာကွာ"

ဟု မနာလိုစွာ ခပ်တိုးတိုး ဆိုလိုက်သည်။

လိန်ချင်းဖုန်းကို အကဲခတ်ရင်း၊ ဖုန်းဝူချန်က မေးလိုက်၏။

"မင်း ဒီကို လာတာ... ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲ"

"ငါ မင်းနဲ့ တစ်ပွဲတစ်လမ်း ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက်ချင်လို့ပါ"

လိန်ချင်းဖုန်းက အလွန် တိုက်ရိုက်ကျကျ ဆိုလိုက်သည်။ သူသည် အမှန်တကယ်ပင် ပွင့်လင်းသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

"တစ်ပွဲတစ်လမ်း ယှဉ်ပြိုင်ချင်လို့"

ဖုန်းဝူချန် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

'ဟမ်။ ဒီလူ.. ငါနဲ့ ချဖို့ချည်းပဲ ဒီအဝေးကြီးထိ လာတာလား။ တော်တော် ထူးဆန်းတဲ့ လူပဲ'

လိန်ချင်းဖုန်းက ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

"ပေမင် ဘိုးဘေးကို သတ်နိုင်ခဲ့တာ... မင်းရဲ့ စွမ်းအားက တကယ် သန်မာမှာပဲ။ ဒီလို အစွမ်းထက်တဲ့ ပြိုင်ဘက်မျိုးကို လက်လွှတ်လို့ မဖြစ်ဘူးလေ။ ဟုတ်တာပေါ့... ငါတို့က အနိုင်အရှုံး သက်သက်ပဲ ယှဉ်ပြိုင်ကြမှာပါ။ ညီအစ်ကိုဖုန်း...ငါ့ကိုတော့ မငြင်းလိုက်ပါနဲ့။ မဟုတ်ရင်...ငါ ဒီအထိ လာရတာ အလကား ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

" ငါ မှန်းတာ မမှားရင်... မင်းက ဖုန်းလန်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်လေး... ကျိုကျိုးက နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင် ဖြစ်ရမယ်"

ဖုန်းဝူချန်က လိန်ချင်းဖုန်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို အခြေခံ၍ ခန့်မှန်းရင်း ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်လေး"

"ကျိုကျိုးက နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင်"

ဖုန်းကျိန့်ရှုံးနှင့် အခြားသူများမှာတော့ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

လိန်ချင်းဖုန်းတွင် ဤမျှ အထင်ကြီးဖွယ် နောက်ခံ ရှိလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မျှော်လင့်မထားခဲ့ကြပေ။

လိန်ချင်းဖုန်းက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင် ဆိုတာ မရှိပါဘူး။ ဒါက ကျိုကျိုးက လူတွေ ငါ့အပေါ် အပိုဆောင်း သတ်မှတ်ပေးထားတာပါ။ တိုက်ကြီးပေါ်မှာ ငါ့ထက် သန်မာတဲ့ ပါရမီရှင်တွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ ကျိုကျိုးမှာတောင်...ငါက ပထမ ဟုတ်ချင်မှ ဟုတ်မှာပါ"

"မင်းပြောတာ နန်းကုန်းမိသားစုက ပါရမီရှင်ကို ပြောချင်တာလား"

ဖုန်းဝူချန်က မေးလိုက်သည်။

လိန်ချင်းဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက တိုင်းတာလို့ မရအောင် နက်ရှိုင်းတယ်။ ငါ သူ့နဲ့ တစ်ခါမှ မတိုက်ခိုက်ဖူးဘူး။ သူက သိုင်းလမ်းစဉ်ကိုပဲ တစ်စိုက်မတ်မတ် လိုက်စားနေပြီး... လူရှေ့ သိပ်မထွက်ဘူး။ ငါသာ သူ့နဲ့ တိုက်ခိုက်ဖြစ်ခဲ့ရင်... သူ့ကို အနိုင်မယူ နိုင်လောက်ဘူး"

"မင်းက ငါ့ကို လာရှာတယ်ဆိုတော့... ငါ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်မှု ရှိနေပုံပဲ"

ဖုန်းဝူချန်က ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်

လေသည်။

" ယုံကြည်မှု ရှိနေတာ မဟုတ်ပါဘူး...။ ဘယ်လို အစွမ်းထက်တဲ့ ပြိုင်ဘက်မျိုးနဲ့မဆို ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ မကြောက်ရွံ့တာပါ။ အနိုင်အရှုံးက ငါ့အတွက် အရေးမကြီးပါဘူး။ အရေးကြီးတာက တိုက်ပွဲပဲ။ ဟားဟား၊ ဖုန်းဝူချန်... လာ... ငါနဲ့ တိုက်ခိုက်ပါ"

လိန်ချင်းဖုန်းက ရယ်မောရင်း ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။ တိုးတက်လာသော တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ သူ့ပတ်ပတ်လည်မှ ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။

'ဒီလူက... စိတ်ထား မဆိုးဘူးပဲ။ လူယုတ်မာ တစ်ယောက်တော့ မဟုတ်ဘူး။ ငါလည်း စမ်းကြည့်ချင်နေတာ... ကျိုကျိုးရဲ့ နံပါတ်တစ်က ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်လဲဆိုတာ'

"ကျိုကျိုးက နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင်က ငါ့ကို ဒီလောက် အထင်ကြီးပေးတာ... ငါ့အတွက် ဂုဏ်ယူစရာပေါ့။ မင်း ဒီအထိ လာရတာ အလကား မဖြစ်စေရပါဘူး"

ဖုန်းဝူချန်က ပြုံးလျက် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။

လိန်ချင်းဖုန်းသည် ဖုန်းဝူချန်၏ နှစ်သက်မှုကို များစွာ ရရှိသွားသည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူသည် လူယုတ်မာ တစ်ဦး မဟုတ်ပေ။

ကျိုကျိုး၏ နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင်... ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားနှင့်အတူ...

ဖုန်းဝူချန်သည်လည်း လိန်ချင်းဖုန်း ဘာကို စွမ်းဆောင်နိုင်သည်ကို မြင်တွေ့လိုစိတ် ပြင်းပြနေသည်။

"အိုး... ဒါမှ စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းတာ။ ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်ရဲ့ စွမ်းအားကို ကိုယ်တိုင် တွေ့မြင်ရတော့မယ်"

လိန်ချင်းဖုန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဟစ်ကြွေးလိုက်သည်။ သူ၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များမှာ ပို၍ ပို၍ ပြင်းထန်လာလေသည်။

All Chapters