ဆန္ဒအလျောက် လက်နက်ချ အညံ့ခံခြင်း

~ချူချန်ခုံး၏ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေမှုများကို ကြည့်ရင်း ဖုန်းဝူချန်ကတော့ မျက်နှာတစ်ချက် မပျက်ပေ။

'...အော်နေလိုက်စမ်း... ဒီလောက်နဲ့တော့ မသေနိုင်ပါဘူး...'

သူက ဤလူများ၏ အသက်ရှင်ခြင်း သို့မဟုတ် သေဆုံးခြင်းကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်။

ထို့အပြင် ချူချန်ခုံး၏ မီးအဆိပ် ပေါက်ကွဲထွက်လာမှုက သူ့ကို သေစေမည် မဟုတ်ဘဲ၊ အများဆုံးမှာ ပြင်းထန်သော ဝေဒနာကိုသာ ခံစားရစေမည် ဖြစ်သည်။ နာရီဝက်ခန့် ကြာလျှင် မီးအဆိပ်သည် သဘာဝအတိုင်း ပြန်လည် လျော့ကျသွားပေလိမ့်မည်။

"ဥက္ကဋ္ဌ ချူက နှစ်တော်တော်ကြာအောင် မီးအဆိပ်တွေ စုပုံနေခဲ့တာ... ပြီးတော့ ဒါက တော်တော် ဆိုးရွားနေပြီ။ ဒီအတိုင်းဆို လဝက် တစ်ခါလောက် ပေါက်ကွဲထွက်လာမလားတောင် စိုးရိမ်ရတယ်"

ဖုန်းချန်ယန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း ဆိုလိုက်သည်။ ချူချန်ခုံး၏ အလွန်အမင်း နာကျင်ခံစားနေရပုံကို ကြည့်ရင်း သူ့ကိုယ်တွင်းစိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တုန်လှုပ်နေမိ၏။

ဖုန်းချန်ယန်သည် သူကိုယ်တိုင် ဆေးပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လင့်ကစား၊ သူ၏ ယခင် ဘုံအဆင့်က မမြင့်မားခဲ့သောကြောင့်၊ သူ့ထံတွင် စုပုံနေသော မီးအဆိပ် များများစားစား မရှိခဲ့ဘဲ ၎င်းက ပေါက်ကွဲထွက်လာခြင်းလည်း မရှိသေးပေ။ ထို့ကြောင့် မီးအဆိပ်၏ အရသာကို သူ မသိခဲ့။

"လဝက် တစ်ခါ ပေါက်ကွဲထွက်တယ် ဟုတ်လား"

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရုံမျှဖြင့် ဖုန်းမိသားစုဝင်များ ချွေးစေးများ ပျံလာကြသည်။

'...ဒီလိုမျိုးကြီးကို ဘယ်လိုလူက ခံနိုင်ရည် ရှိမှာလဲ...'

သို့သော် ချူချန်ခုံး၏ အလွန်တရာ နာကျင်နေသော အခြေအနေကို မြင်တွေ့နေရခြင်းက သူတို့ကို အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားစေပြီး ထိုနာကျင်မှု၏ အတိုင်းအတာကို သူတို့ စိတ်ကူးပင် မကြည့်ဝံ့ကြတော့ချေ။

"ဆေး ဧကရာဇ်... ကျွန်တော်တို့ ဥက္ကဋ္ဌကြီးကို ကယ်တင်ပေးဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်"

နတ်ဘုရား ဆေးလုံး သခင်ကြီးများက ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ဦးခေါင်းများကို ဆောင့်ကာ တောင်းပန်ကြသည်။

"မြန်မြန်... ငါ့ကို သတ်လိုက်ကြ။ ငါ မခံနိုင်တော့ဘူး။ အား"

ချူချန်ခုံးက မြေပြင်ပေါ်တွင် အရူးအမူး လူးလိမ့်ရင်း နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဖုန်းမိသားစုဝင်များ ကြည့်လေလေ၊ ပို၍ သနားလာလေ ဖြစ်ပြီး၊ စာနာစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ သို့သော် သူတို့တွင် ဆုံးဖြတ်နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပေ။

ဆေးပညာရှင်များနှင့် လက်နက်သန့်စင်သူများသည် အပေါ်ယံအားဖြင့် ဂုဏ်ကျက်သရေ ရှိလှပုံရပြီး၊ ကျင့်ကြံသူများ၏ လေးစားမှုကို ရရှိကာ၊ မြင့်မားသော အဆင့်အတန်း ရှိကြသော်လည်း၊ မီးအဆိပ် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည့်အခါတွင်မူ... ၎င်းမှာ မခံမရပ်နိုင်အောင် နာကျင်လှပေသည်။

"အစ်ကိုဖုန်း... သူ့ကို ကူညီလိုက်ပါနော်"

မြောင်ချင်းချင်းက ဆက်လက် မကြည့်ဝံ့တော့ဘဲ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့လို နှလုံးသား မာကျောတဲ့ကောင်တောင် ဆက်မကြည့်နိုင်တော့ဘူး။ အစ်ကိုဖုန်း... ဒီတစ်ခါတော့ ကူညီလိုက်စမ်းပါ"

လျိုချင်းယန်က ဖုန်းဝူချန်ကို အသာတွန်းလိုက်ရင်း တောင်းပန်လိုက်သည်။ သူလည်း ထိုမြင်ကွင်းကို ဆက်လက် မကြည့်ရှုနိုင်တော့ပေ။

သူ့ဘေးတွင် လင်ရှောင်ရှောင်ကလည်း တိုးတိုးလေး ဆိုလိုက်၏။

"အစ်ကိုကြီးဖုန်း... ဒီအခွင့်အရေးကိုယူပြီး သူတို့ကို သိမ်းသွင်းလိုက်တာ မကောင်းဘူးလား"

ဖုန်းမိသားစုဝင်များ၏ မျက်နှာများမှာ ကြောက်လန့်မှုကြောင့် ဖြူဖျော့နေကြပြီး၊ အစေခံမလေးများမှာ သူတို့၏ မျက်လုံးများကိုပင် ဖုံးအုပ်ထားကြသည်။

"မင်း ဘာရပ်လုပ်နေသေးတာလဲ"

ဖုန်းကျိန့်ရှုံးက ကြည့်ရင်းပင် စိုးရိမ်လာကာ တစ်ဖန် ထပ်မံ ဆူပူလိုက်သည်။

ထိုအခါ၊ ဖုန်းဝူချန် ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီးနောက်၊ ရှေ့သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ၊ နတ်ဘုရား ဆေးလုံး သခင်ကြီးများသည် စိတ်ထဲမှ တိတ်တိတ်ကလေး ဝမ်းသာသွားကြပြီး၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စိတ်သက်သာရာ ရသွားကာ၊ အတိုင်းအဆမရှိသော မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားကြသည်။

'...ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ မီးအဆိပ်ကို သူ ဘယ်လို ဖယ်ရှားပေးမှာလဲ...'

ခြံဝင်းကြီးထဲတွင်၊ ကြောက်မက်ဖွယ် မီးအဆိပ်ကို လုံးဝ မကြောက်မရွံ့ဘဲ၊ မီးအဆိပ်ဒဏ် ခံစားနေရသော ချူချန်ခုံး၏ အနားသို့ ဖုန်းဝူချန် တစ်ဦးတည်းသာ ကပ်ဝံ့၏။

"ဖျစ်"

ကြောက်မက်ဖွယ် အပြာရောင် မီးတောက်များက သူ၏ လက်ဝါးပြင်တွင် လောင်ကျွမ်းလာသည်။ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် အပြာရောင် မီးတောက်များ ပစ်ထွက်သွားပြီး၊ ခြံဝင်းအတွင်းမှ အပူချိန်သည် လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာသည်။

စိန်ခေါ်မှုကို ခံစားမိလိုက်သကဲ့သို့၊ ချူချန်ခုံး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ မီးအဆိပ်များသည် ကြီးမားသော မီးလုံးကြီးတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားပြီး၊ ထူထဲသော အနက်ရောင် မီးခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းကာ၊ ချဉ်းကပ်လာသော အပြာရောင် မီးတောက်များဆီသို့ ကြမ်းတမ်းစွာ ပြေးဝင်သွားသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်၊ အံ့ဖွယ်ဆန်ပြီး တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်နေသော မီးလုံးကြီးသည် အပြာရောင် မီးတောက်များ၏ တစ်ခဏအတွင်း လုံးလုံးလျားလျား ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး၊ ဘာတစ်ခုမျှ မကျန်ရစ်ခဲ့ပေ။

ကြောက်မက်ဖွယ် မီးအဆိပ် မီးတောက်များသည် လုံးဝ ဝါးမြိုခံလိုက်ရသည်။

အပြာရောင် မီးတောက်များက ချူချန်ခုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ မီးအဆိပ် မီးတောက်များသည်လည်း ချက်ချင်းပင် ဝါးမြိုခံလိုက်ရသည်။ မီးအဆိပ်များ ဝါးမြိုခံလိုက်ရသည်နှင့် ချူချန်ခုံးထံမှ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများ ရပ်တန့်သွားပြီး၊ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်နေသော နာကျင်မှုများ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွား၏။

"မီးအဆိပ်တွေ... ဝါးမြိုခံလိုက်ရပြီ..."

နတ်ဘုရား ဆေးလုံး သခင်ကြီးများသည် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားကြပြီး၊ ကြောင်ငေးကာ စိုက်ကြည့်နေမိကြ၏။ သူတို့၏ မျက်လုံးများက ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

'...ဒါ ဘယ်လို မီးတောက်မျိုးလဲ။ သူ့ရှေ့မှာ မီးအဆိပ်က လုံးဝ အရေးမပါသလို ဖြစ်နေပါလား...'

တုန်လှုပ်ခြင်း...။ နက်ရှိုင်းသော တုန်လှုပ်ခြင်းပင်။

နတ်ဘုရား ဆေးလုံး သခင်ကြီးများသည် ဤမျှ ကြီးစိုးနိုင်သော မီးတောက်မျိုးကို စိတ်ကူးပင် မယဉ်ဖူးခဲ့သလို၊ တစ်ခါမှလည်း မမြင်ဖူးခဲ့ကြပေ။

ဖုန်းဝူချန်က လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ အားပြင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုက ချူချန်ခုံးကို သူ့အနားသို့ ဆွဲယူလိုက်ပြီး၊ သူ၏ ကျောပြင်ပေါ်တွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လက်ပုံစံအမျိုးမျိုးကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။

ခဏလေးအတွင်းမှာပင် ချူချန်ခုံး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အနက်ရောင် ချီ အငွေ့တန်းများ စတင် ထွက်ပေါ်လာ၏။ ၎င်းတို့သည် ကြမ်းတမ်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ၎င်းမှာ မီးအဆိပ်၏ စစ်မှန်သော အရင်းအမြစ်ပင်။

"ဒါ မီးအဆိပ်ပဲ"

နတ်ဘုရား ဆေးလုံး သခင်ကြီးများသည် သူတို့၏ မျက်လုံးများ ပြုတ်ထွက်မတတ် တစ်ဖန် အံ့အားသင့်သွားကြပြန်သည်။

မီးအဆိပ်များသည် ချူချန်ခုံး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်၊ ၎င်းတို့သည် အပြာရောင် မီးတောက်များ၏ ချက်ချင်း ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး၊ မည်သို့သော ခုခံမှုမျှ မပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

'...ဒါ ဘယ်လို နတ်ဘုရားအဆင့် အရည်အချင်းမျိုးလဲ...'

ဖုန်းဝူချန်က ချူချန်ခုံး၏ ကျောပြင်ပေါ်တွင် လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ် ပြုလုပ်လိုက်ရုံမျှဖြင့်၊ ကြောက်မက်ဖွယ် မီးအဆိပ်များသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အလိုအလျောက် ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ဒါက သွေးပျက်ဖွယ်ရာ ကောင်းလှသည်။

ချူချန်ခုံးသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အနက်ရောင် ချီ အငွေ့များကို ကြောင်ငေး စိုက်ကြည့်နေမိ၏။ သူ၏ နှလုံးသားထဲမှ တုန်လှုပ်မှုမှာ ဖော်ပြ၍ မရနိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။

'...ငါတို့ကို ဒီလောက် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခဲ့တဲ့... ငါတို့ ကျင့်ကြံ စွမ်းအား ကုန် ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ အပြည့်အဝ မထုတ်နိုင်ခဲ့တဲ့... ဒီ ကြောက်စရာ မီးအဆိပ်က... အခု သူ့ရှေ့မှာ... နည်းနည်းလေးတောင် မကြမ်းတမ်းရဲပါလား...'

ဖုန်းဝူချန်သည် မီးအဆိပ်တို့၏ ဘုရင်နှယ်ပင်။ သူက အမိန့်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ မီးအဆိပ်များကို ချူချန်ခုံး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်ခွာသွားစေခဲ့သည်။

ကျောက်ယွင်ချန်က တုန်လှုပ်နေသော အသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်... ကျွန်တော် ဒါကို ယုံတောင် မယုံနိုင်ဘူး..."

"တကယ် ကျင့်ကြံ စွမ်းအား ထက်တဲ့ နတ်ဘုရားအဆင့် အရည်အချင်းပဲ။ မီးအဆိပ်တွေက ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ အဆက်မပြတ် ထွက်နေတုန်းပဲ"

ချူချန်ခုံးက ထွက်ရှိနေသော အနက်ရောင် ချီ အငွေ့များကို စိုက်ကြည့်ရင်း ထိတ်လန့်တကြား ရေရွတ်လိုက်သည်။

တစ်မိနစ်မပြည့်မီ အချိန်အတွင်းမှာပင် ချူချန်ခုံးသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ မီးအဆိပ် အများအပြား ထွက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ သူ့ကို လန်းဆန်းတက်ကြွသွားစေကာ အသက် ဆယ်နှစ် ငယ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ချူချန်ခုံးကို ပို၍ တုန်လှုပ်သွားစေသည့် အရာမှာ... နှစ်ပေါင်းများစွာ တိုးတက်မှု မရှိခဲ့သော သူ၏ ဆေးပညာ ဘုံအဆင့်သည် ယခုအခါ လျော့ရဲလာသော လက္ခဏာများ ပြသလာခြင်း ဖြစ်သည်။

"ခြောက်လအတွင်းတော့ မီးအဆိပ် ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဖုန်းဝူချန်က ချူချန်ခုံး၏ မီးအဆိပ်ကို တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် အပြည့်အဝ ကုသပေးရန် မရွေးချယ်ဘဲ ခပ်ပေါ့ပေါ့ ပြောလိုက်သည်။

"ဆေး ဧကရာဇ်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ချူချန်ခုံးက သူ၏ မျက်နှာတွင် အလွန်တရာ ရိုသေလေးစားသော အမူအရာဖြင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ ရှေ့မှောက်တွင် ရှိနေသကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ချူချန်ခုံးက ရိုသေစွာ ဒူးထောက်လိုက်ပြီး ဆိုလိုက်သည်။

"တပည့်က ဆေး ဧကရာဇ်နောက်ကို လိုက်ပါပြီး ခွေး၊ မြင်းသဖွယ် သစ္စာရှိရှိ အမှုထမ်းဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်။ ဆေး ဧကရာဇ် ခွင့်ပြုပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

"တပည့်တို့လည်း ဆေး ဧကရာဇ်နောက်ကို လိုက်ပါပြီး ခွေး၊ မြင်းသဖွယ် သစ္စာရှိရှိ အမှုထမ်းဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်"

နတ်ဘုရား ဆေးလုံး သခင်ကြီးများနှင့် အခြားသူများက တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။

ကျိုကျိုး လေလံရုံက ဆန္ဒအလျောက် လက်နက်ချ အညံ့ခံခဲ့လေပြီ။ ဖုန်းမိသားစု တစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

'...ပြည်မကြီးက အဓိက အင်အားစုကြီးတွေတောင် မပြစ်မှားရဲတဲ့ ဒီလောက် ကျင့်ကြံ စွမ်းအား ထက်တဲ့ အင်အားစုကြီးက... အခု ဖုန်းဝူချန်ဆီမှာ လက်နက်ချ အညံ့ခံလိုက်တယ်...'

လေလံရုံသည် မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များကို ပိုင်ဆိုင်ထား၏။ သူတို့၏ အကူအညီဖြင့် ဖုန်းမိသားစုသည် အံ့ဩဖွယ်ရာ နှုန်းဖြင့် ကြီးထွားလာပေတော့မည်။ ဖုန်းမိသားစု၏ အဆင့်အတန်း မြင့်တက်လာမည့် အရှိန်အဟုန်သည် အမှန်တကယ်ပင် ကျိုကျိုးကို တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်ပြီး၊ တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ ဖွင့်ဟချက်တစ်ခု ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာသည်။

'...ဒီအကြောင်းကို တွေးကြည့်ရုံနဲ့တင် စိတ်လှုပ်ရှားစရာပဲ...'

ပြီးတော့ ကျိုကျိုး လေလံရုံ၏ အကူအညီဖြင့် ဖုန်းဝူချန်တွင် နန်းကုန်းမိသားစုကို ရင်ဆိုင်ရန် အရင်းအနှီး ရှိသွားခဲ့ပြီ။

ခြံဝင်းတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွား၏။ ဖုန်းကျိန့်ရှုံးနှင့် ဖုန်းမိသားစုမှ အခြား အဖွဲ့ဝင်များက ဖုန်းဝူချန်ကို ကြည့်နေကြပြီး၊ သူ၏ ကိုယ်စား ဝင်ဖြေပေးလိုက်ချင်စိတ်များ ပေါက်နေကြသည်။

ဖုန်းဝူချန်က တိတ်ဆိတ်နေဆဲ ဖြစ်ရာ၊ ၎င်းက နတ်ဘုရား ဆေးလုံး သခင်ကြီးများကို စိုးရိမ်ပူပန်စေပြီး၊ သူ ငြင်းဆိုလိုက်မည်ကို ကြောက်ရွံ့သွားစေသည်။

'...ဒဏ္ဍာရီထဲက ဆေး ဧကရာဇ်တစ်ပါး...။ ပြည်မကြီးပေါ်က ဘယ်နေရာမှာမှ ရှာလို့ မရနိုင်တဲ့သူ...။ သူ့ကို သစ္စာခံခွင့်ရတဲ့ အခွင့်အရေးကို ငါတို့ ဘယ်လို လက်လွှတ်ခံနိုင်မှာလဲ...'

အခြားသူများဆိုလျှင် ဤမျှ ကြီးမားသော အင်အားစုကြီး တစ်ခုက သူတို့ထံ လက်နက်ချ အညံ့ခံလာပါက အသည်းအသန် လိုချင်ကြပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ဖုန်းဝူချန်ကမူ တိတ်ဆိတ်နေပြီး၊ ငြင်းဆိုရန် စဉ်းစားနေပုံပင် ရသည်။

'...ဖုန်းဝူချန်က ဘယ်လောက်တောင် ခန့်မှန်းရခက်တဲ့သူလဲ...'

ဖုန်းဝူချန်သည် ကျိုကျိုးကို သိမ်းပိုက်ရန် အစီအစဉ် ရှိနေပြီး၊ လေလံရုံသည် မရှိမဖြစ် လိုအပ်သည်။ သူက နတ်ဘုရား ဆေးလုံး သခင်ကြီးများကို ငြင်းဆိုလောက်အောင် မိုက်မဲလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ဖုန်းဝူချန်က သူတို့ကို တမင် စိတ်လှုပ်ရှားအောင် ထားခြင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။

'...လွယ်လွယ်ကူကူ ရတဲ့ အရာတွေကို လူတွေက တန်ဖိုးမထားတတ်ဘူး...'

ဖုန်းဝူချန်က ချူချန်ခုံး၏ မီးအဆိပ်ကို အပြည့်အဝ မကုသပေးခဲ့ခြင်းသည်လည်း တမင်တကာပင်။

'...သူတို့ မီးအဆိပ်တွေ အကုန် ပျောက်သွားတာနဲ့ ငါ့ကို သစ္စာဖောက်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ဘယ်သူက အာမခံနိုင်မှာလဲ...'

"ဆေး ဧကရာဇ်.. တပည့်မှာ သစ္စာဖောက်မယ့်စိတ် လုံးဝ မရှိပါဘူး။ သစ္စာဖောက်ဝံ့ရင်... ကောင်းကင်က မိုးကြိုးပစ် သေပါစေ"

ဖုန်းဝူချန် ငြင်းဆိုလိုက်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် နတ်ဘုရား ဆေးလုံး သခင်ကြီးက အလျင်အမြန် ထပ်ဖြည့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ သစ္စာဖောက်ဝံ့ရင်။ ကောင်းကင်က မိုးကြိုးပစ် သေပါစေ"

ချူချန်ခုံးနှင့် အခြားသူများက တစ်သံတည်း ဆိုလိုက်ကြသည်။

"ဒီပစ္စည်းတွေကိုတော့ ကျုပ် ယူလိုက်မယ်။ အခု ခင်ဗျားတို့အားလုံး ပြန်ကြတော့။ ကျုပ် အခု အချိန်မရှိဘူး"

ဖုန်းဝူချန်က သူတို့အပေါ် အချိန်မဖြုန်းလိုတော့ဘဲ လက်ကာပြ မောင်းထုတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ... တပည့်တို့ နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

နတ်ဘုရား ဆေးလုံး သခင်ကြီးများနှင့် ချူချန်ခုံး၊ အခြားသူများက ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီးနောက် ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ဖုန်းဝူချန်က သူတို့၏ ရတနာများကို လက်ခံလိုက်ခြင်းသည် သူက သူတို့၏ သစ္စာခံမှုကို လက်ခံလိုက်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

နတ်ဘုရား ဆေးလုံး သခင်ကြီးများနှင့် အခြားသူများ အလွန်အမင်း ဝမ်းမြောက်သွားကြသည်။

'...တစ်ချက်တည်းသော အတွေးဖြင့် ဆေးလုံးဖော်စပ်ခြင်း ဆိုတဲ့ နတ်ဘုရားအဆင့် အရည်အချင်းကို မသင်ယူနိုင်ရင်တောင်... ဖုန်းဝူချန်ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုနဲ့ဆို... ငါတို့ရဲ့ ဆေးပညာနဲ့ လက်နက်သန့်စင်ခြင်း နယ်ပယ်တွေမှာ အရည်အသွေးပိုင်းအရ အကြီးအကျယ် ခုန်တက်သွားမှာ သေချာတယ်...'

ဖုန်းဝူချန်က သူတို့ကို လက်ခံလိုက်ပြီ ဖြစ်သောကြောင့်၊ သူတို့သည် မီးအဆိပ် ကိစ္စအတွက် အလျင်မလိုကြတော့သလို၊ အလျင်လိုဝံ့ကြမည်လည်း မဟုတ်ပေ။

ဖုန်းဝူချန်၏ မီးအဆိပ်ကို ဖယ်ရှားရာတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားအဆင့် အရည်အချင်းများကို မျက်ဝါးထင်ထင် တွေ့မြင်လိုက်ရပြီးနောက်၊ သူ မည်မျှ တန်ခိုး ထက်သည်ကို သူတို့ နားလည်သွားကြသည်။

'...အခုမှ လက်နက်မချရင်... ဘယ်အချိန်မှ ချတော့မှာလဲ...'

ဤအခွင့်အရေးကိုသာ သူတို့ လက်လွှတ်လိုက်ရပါက၊ တစ်သက်လုံး နောင်တရနေကြရပေလိမ့်မည်။

ဖုန်းဝူချန်၏ မီးအဆိပ်ကို ဖယ်ရှားပေးသည့် အရည်အချင်းသည် သူတို့ကို တစ်သက်တာ အံ့အားသင့်စေရန် လုံလောက်ပြီး၊ ဘယ်တော့မှ မေ့ပျောက်နိုင်မည် မဟုတ်တော့ပေ။

နတ်ဘုရား ဆေးလုံး သခင်ကြီးများ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်၊ ဖုန်းမိသားစုသည် နောက်ဆုံးတွင် တုန်လှုပ်ချောက်ခြားနေရာမှ သတိပြန်ဝင်လာကြသည်။

ကျိုကျိုး လေလံရုံက ဖုန်းဝူချန်ထံ လက်နက်ချ အညံ့ခံလိုက်ခြင်းသည် သူတို့ကို အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားစေပြီး၊ သူတို့ မအော်ဟစ်ဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြသည်။

"တတိယသခင်လေး... လေလံရုံရဲ့ အကူအညီနဲ့ဆို... ကျွန်တော်တို့ ဖုန်းမိသားစုရဲ့ အင်အားက မုချ လျင်မြန်စွာ ထိုးတက်လာတော့မှာပဲ"

ပိုင်ယွင်ချီက ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် မျက်နှာကြီး နီမြန်းလျက် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

ဖုန်းကျိန့်ရှုံး၏ မျက်နှာသည်လည်း ဝမ်းသာကြည်နူးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူက ရယ်မောလိုက်၏။

"ဖုန်းမိသားစုက ရှောင်မိသားစုကို မကြာခင် ဒါမှမဟုတ် နောက်ကျ ကျော်တက်သွားတော့မှာပဲ။ ဖုန်းမိသားစုက သူတို့ ထင်သလို အမှိုက်တွေ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါ သူတို့ကို သိစေရမယ်"

"ချင်းယန်... ရတနာတချို့ကို ချီဟွမ်တို့ဆီ ယူသွားလိုက်။ ငါ ကျင့်ကြံဖို့ ပြန်တော့မယ်"

ဟု ဖုန်းဝူချန်က ခပ်ပြုံးပြုံးနှင့် မှာကြားလိုက်သည်။

လျိုချင်းယန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ခေါင်းညိတ်ပြီး ၊

"ရတာပေါ့။ ကျွန်တော်လည်း ချင်းချင်းနဲ့အတူ ကောင်းကင်ဗိမာန်မှာ ကျင့်ကြံဖို့ သွားတော့မလို့။ ဒီလောက် ရတနာတွေ အများကြီးနဲ့ဆို... ချင်းချင်းနဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက မုချ ထိုးတက်သွားမှာပဲ။ ကျွန်တော် ထျန်းယွမ်ဘုံကို အမြန်ဆုံး အဆင့် ချိုးဖြတ်နိုင်အောင် လုပ်ရမယ်"

ဖုန်းဝူချန်က

"အဖေလည်း ကောင်းကင်ဗိမာန်ကို ကျင့်ကြံဖို့ သွားသင့်တယ်ဗျ။ ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်ရဲ့ အကူအညီ မရှိဘဲနဲ့တော့... ကောင်းကင်ဗိမာန်က ကျင့်ကြံဖို့ အကောင်းဆုံး နေရာပဲနော်"

ဟု အကြံပေးလိုက်၏။

ဖုန်းဝူချန်သည် ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းများနှင့် လက်နက်သန့်စင် ကုန်ကြမ်းများကို သူကိုယ်တိုင် ယူလိုက်ပြီး၊ ကျန်ရှိသော ကောင်းကင်ဘုံ ရတနာများကို ဖုန်းမိသားစု ကျင့်ကြံရန် ချန်ထားခဲ့သည်။ ဤ ကောင်းကင်ဘုံ ရတနာများသည် ဖုန်းဝူချန်အတွက် မသင့်တော်တော့ပေ။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဖုန်းဝူချန်၏ ပုံရိပ်သည် ထိုနေရာ၌ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဖုန်းဝူချန် တစ်ဖန် ပြန်ပေါ်လာသောအခါ၊ သူသည် ပြိုင်ဖက်ကင်းမြို့၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး၊ နတ်ဘုရား တောင်ကြား ဆီသို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ဦးတည်နေခဲ့၏။

'...ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်ကို ပေမင်ခုံ ယူသွားပြီ။ အဲ့ဒါကို ပြန်လုယူချင်ရင်... ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို မြှင့်တင်ရမယ်။ ပေမင်ခုံနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ဖို့ အနည်းဆုံး ထျန်းယွမ်ဘုံ တတိယအလွှာကို အဆင့်ချိုးဖြတ်ဖို့ လိုတယ်...'

ယခုအခါ ဖုန်းဝူချန်၏ ကျင့်ကြံမှုကို မြှင့်တင်ရန် ကူညီနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အရာများမှာ ဆေးလုံးများနှင့် မြေကမ္ဘာနှလုံးသား မြင့်မြတ်ကြာပန်းတို့သာ ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ့တွင် အထောက်အကူပြုရန် ပိုလျှံသော ကောင်းကင်ဘုံ ရတနာများ မရှိတော့သောကြောင့်တည်း။

'...ငါ အချိန်မရှိဘူး...။ တကယ်ကို အချိန်မရှိတော့ဘူး...'

ဖုန်းဝူချန်သည် အချိန်နှင့် လုနေရသည်။

ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်ကို အလုယူခံလိုက်ရခြင်းသည် သူ၏ ကျင့်ကြံချိန်ကို ထိခိုက်စေခဲ့ပြီး၊ ၎င်းက သူ၏ တိုးတက်မှုအပေါ် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ သက်ရောက်မှုများ ရှိနေသည်။

'...နန်းကုန်းမိသားစုက အချိန်မရွေး လက်စားချေဖို့ ရောက်လာနိုင်တယ်...။ ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ ကျင့်ကြံ စွမ်းအား နဲ့... နန်းကုန်းမိသားစုကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...'

ဖုန်းဝူချန်သည် ဖုန်းမိသားစုကို အကျပ်အတည်းထဲသို့ ကျရောက်စေမည် မဟုတ်။ သူသည် အချိန်တိုအတွင်း ထျန်းယွမ်ဘုံ တတိယအလွှာသို့ အဆင့်ချိုးဖြတ်နိုင်ရမည်။

"ပေမင်ခုံ...။ မင်း ငါ့မျှော်စင်ကို ယူသွားရုံနဲ့... ငါ့ခွန်အားကို ကန့်သတ်နိုင်ပြီလို့ မထင်လိုက်နဲ့။ ငါ့မှာ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ဖို့ နည်းလမ်းတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်"

ဖုန်းဝူချန်က စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်ပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

"နဂါးနတ်ဆိုးနတ်ဘုရားရဲ့ ကျင့်စဉ်ကို အလွန်အမင်း ကြီးစိုးလွန်းတယ်။ အချိန်တိုအတွင်းမှာ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို အရမ်းမြန်မြန်ဆန်ဆန် မြှင့်တင်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိတယ်"

ဖုန်းဝူချန်က သူ၏ အစစ်အမှန်ယွမ်များ အတွင်းထဲတွင် စတင် လှုပ်ရှားလာသည်နှင့် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

နဂါးနတ်ဆိုးနတ်ဘုရား၏ မှတ်ဉာဏ်များကို သူ ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့်၊ ဖုန်းဝူချန်သည် လုံလောက်သော အစစ်အမှန်ယွမ်သာ ရှိပါက၊ နဂါးနတ်ဆိုးနတ်ဘုရား၏ မည်သည့် နည်းလမ်းကိုမဆို အသုံးပြုနိုင်ပေသည်။

နဂါးနတ်ဆိုးနတ်ဘုရား၏ စိတ်ဝိညာဉ် ခွဲဖြာခြင်း ပညာရပ်က ဖုန်းဝူချန်ကို အချိန်တိုအတွင်း ထျန်းယွမ်ဘုံ တတိယအလွှာသို့ ခြေချနိုင်ရန် ကူညီပေးဖို့ လုံလောက်ပေလိမ့်မည်။